Q.S मरियम (مَرْيَم) - 98 छंदां री गिणती

كۤهٰيٰعۤصۤ ۚ

kāf hā yā ‘aīn ṣād.

काफ हया 'ऐं शोद

ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهٗ زَكَرِيَّا ۚ

Żikru raḥmati rabbika ‘abdahū zakariyyā.

जो पढ़्यो गयो है वो है) थारै प्रभु री दया री व्याख्या आपरै सेवक, जकारिया नै,

اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ نِدَاۤءً خَفِيًّا

iż nādā rabbahū nidā'an khafiyyā(n).

(यानी) जद वो आपरै प्रभु सूं कोमल आवाज सूं प्रार्थना करै है।

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّيْ وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَّلَمْ اَكُنْۢ بِدُعَاۤىِٕكَ رَبِّ شَقِيًّا

qāla rabbi innī wahanal-‘aẓmu minnī wasyta‘alar-ra'su syaibaw wa lam akum bidu‘ā'ika rabbi syaqiyyā(n).

उण (जकारिया) कह्यो, “हे म्हारा प्रभु, साची में म्हारी हाड कमजोर है अर म्हारो सिर धूसर बालां सूं भर्योड़ो है, अर हे म्हारा प्रभु, म्हैं थारै सूं प्रार्थना करण में कदैई निराश नीं हुयो।

وَاِنِّيْ خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَّرَاۤءِيْ وَكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا فَهَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّا ۙ

wa innī khiftul-mawāliya miw warā'ī wa kānatimra'atī ‘āqiran fahab lī mil ladunka waliyyā(n).

अर साची, म्हैं मर्यां पछै म्हारा रिश्तेदारां री चिंता करूं, भलांई म्हारी घरआळी बांझ है, इण वास्तै म्हनै थारै सूं एक टाबर दे।

يَّرِثُنِيْ وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا

yariṡunī wa yariṡu min āli ya‘qūba waj‘alhu rabbi raḍiyyā(n).

जो म्हारो अर याकूब रै घराना सूं वारिस होसी; अर हे म्हारा प्रभु, उणनै धन्य बणाओ।"

يٰزَكَرِيَّآ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمِ ِۨاسْمُهٗ يَحْيٰىۙ لَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا

yā zakariyyā innā nubasysyiruka bigulāminismuhū yaḥyā, lam naj‘al lahū min qablu samiyyā(n).

(अल्लाह कह्यो), "हे जकारिया! म्हे थानै याह्या नाम रै एक बेटे री खुशखबरी देवां हां, जिणनै म्हे पैली कदैई इसो नाम कोनी दियो।"

قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا وَّقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا

qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa kānatimra'atī ‘āqiraw wa qad balagtu minal-kibari ‘itiyyā(n).

उण (जकारिया) कह्यो, "हे म्हारा प्रभु, जद म्हारी घरआळी बांझ है अर म्हैं (खुद) घणी बूढ़ी हो चुक्यो हूं, तो म्हैं टाबर कियां पैदा करूंला?"

قَالَ كَذٰلِكَۗ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَّقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْـًٔا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyinuw wa qad khalaqtuka min qablu wa lam taku syai'ā(n).

(अल्लाह) कह्यो, “इयां ई है।” थारा प्रभु कह्यो, "म्हारै वास्तै ओ सोरो है; साची, म्हैं थानै इणसूं पैली ई बणायो हो, भलांई (उण बगत) थारै कनै कोई रूप नीं हो।"

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗقَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَ لَيَالٍ سَوِيًّا

qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡa layālin sawiyyā(n).

वो (जकारिया) बोल्यो, “हे म्हारा प्रभु, म्हनै एक चिन्ह दे।” (अल्लाह) बोल्यो, "थारी निशानी या है कै थै तीन रातां तांई मिनखां सूं बात नीं कर सकौ, भलांई थै स्वस्थ हो।"

فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ مِنَ الْمِحْرَابِ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ اَنْ سَبِّحُوْا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

fa kharaja ‘alā qaumihī minal-miḥrābi fa auḥā ilaihim an sabbiḥū bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

सो वो मिहराब सूं बारै आपरै लोगां कनै आयो, फेर बांनै इशारो करियो; सुबह अर शाम नै खुद नै महिमा करो।

يٰيَحْيٰى خُذِ الْكِتٰبَ بِقُوَّةٍ ۗوَاٰتَيْنٰهُ الْحُكْمَ صَبِيًّاۙ

yā yaḥyā khużil-kitāba biquwwah(tin), wa ātaināhul-ḥukma ṣabiyyā(n).

ओ याह्या! किताब (तोराह) नै गंभीरता सूं लेवो। अर जद बो टाबर हो जणा म्हे उणनै ज्ञान दियो हो।

وَّحَنَانًا مِّنْ لَّدُنَّا وَزَكٰوةً ۗوَكَانَ تَقِيًّا ۙ

wa ḥanānam mil ladunnā wa zakāh(tan), wa kāna taqiyyā(n).

अर (आप) आपां सूं करुणा (दूजां रै प्रति) करां अर (पाप सूं) साफ करां। अर वो एक भक्त मिनख भी है।

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا

wa barram biwālidaihi wa lam yakun jabbāran ‘aṣiyyā(n).

अर वो आपरै माता-पिता रै प्रति घणो समर्पित हो, अर वो कोई घमंडी मिनख कोनी हो अर ना ही कोई आज्ञाकारी मिनख हो।

وَسَلٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوْتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ࣖ

wa salāmun ‘alaihi yauma wulida wa yauma yamūtu wa yauma yub‘aṡu ḥayyā(n).

अर जद बो जलम्यो, जद बो मर्यो अर जद बो पाछो जीवतो हो, बो दिन उणनै समृद्धि मिली।

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مَرْيَمَۘ اِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ اَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi maryam(a), iżintabażat min ahlihā makānan syarqiyyā(n).

अर (मुहम्मद) नै किताब (अल-कुरान) रै मांय मरियम री कहाणी बताओ, (अर्थात) जद वा खुद नै आपरै परिवार सूं पूरब री एक जगै (बैतुलमकदीस) माथै निर्वासित कर दियो,

فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُوْنِهِمْ حِجَابًاۗ فَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهَا رُوْحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا

fattakhażat min dūnihim ḥijābā(n), fa arsalnā ilaihā rūḥanā fa tamaṡṡala lahā basyaran sawiyyā(n).

फेर बां सूं एक घूंघटो लगायो (जिणनै बां री रक्षा करी); फेर म्हे आपणी आत्मा (जिब्रिल) नै उणरै कनै भेजी, सो वो उणरै साम्हीं सिद्ध मिनख रूप मांय प्रकट हुयो।

قَالَتْ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِالرَّحْمٰنِ مِنْكَ اِنْ كُنْتَ تَقِيًّا

qālat innī a‘ūżu bir-raḥmāni minka in kunta taqiyyā(n).

वा (मरियम) कैयो, "अगर थै एक पुण्यवान मिनख हो तो मैं थारै प्रति दयालु ईश्वर री शरण लेऊं हूं।"

قَالَ اِنَّمَآ اَنَا۠ رَسُوْلُ رَبِّكِۖ لِاَهَبَ لَكِ غُلٰمًا زَكِيًّا

qāla innamā ana rasūlu rabbik(a), li'ahaba laki gulāman zakiyyā(n).

उण (जिब्रिल) कह्यो, "वास्तव में, मैं थारै प्रभु रो एक दूत हूं, जो थानै एक पवित्र पुत्र रो वरदान पूगाऊं।"

قَالَتْ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ وَّلَمْ اَكُ بَغِيًّا

qālat annā yakūnu lī gulāmuw wa lam yamsasnī basyaruw wa lam aku bagiyyā(n).

वा (मरियम) बोली, "म्हारो बेटो कियां हो सकै है, जद कोई (आदमी) म्हनै कदैई हाथ कोनी लगायो अर म्हैं व्यभिचारी कोनी!"

قَالَ كَذٰلِكِۚ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌۚ وَلِنَجْعَلَهٗٓ اٰيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّاۚ وَكَانَ اَمْرًا مَّقْضِيًّا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyin(un), wa linaj‘alahū āyatal lin-nāsi wa raḥmatam minnā, wa kāna amram maqḍiyyā(n).

वो (जिब्रिल) बोल्यो, “इयां ई है।” थारा प्रभु कह्यो, "ओ म्हारै वास्तै सोरो है, अर म्हे इणनै मिनखजात रै वास्तै (अल्लाह री महानता री) निशानी अर आपणी दया रै रूप मांय बणा सकां; अर ओ एक असो मामला है जिको (पैली सूं ई) तय कर लियो गयो है।"

۞ فَحَمَلَتْهُ فَانْتَبَذَتْ بِهٖ مَكَانًا قَصِيًّا

fa ḥamalathu fantabażat bihī makānan qaṣiyyā(n).

तो वा (मरियम) गर्भवती हुई, फेर वा खुद नै आपरै गर्भ रै साथै दूर री जगां माथै भेज दियो।

فَاَجَاۤءَهَا الْمَخَاضُ اِلٰى جِذْعِ النَّخْلَةِۚ قَالَتْ يٰلَيْتَنِيْ مِتُّ قَبْلَ هٰذَا وَكُنْتُ نَسْيًا مَّنْسِيًّا

fa ajā'ahal-makhāḍu ilā jiz‘in nakhlah(ti), qālat yā laitanī mittu qabla hāżā wa kuntu nas-yam mansiyyā(n).

फेर प्रसव री पीड़ा उणनै खजूर रै पेड़ रै आधार माथै झुकण नै मजबूर कर दी, वा (मरियम) बोली, "ओ, मैं इणसूं पैली कित्ती (अच्छी) मरगी, अर मैं कोई इसो बणग्यो जिणनै कोई ध्यान नीं दियो गयो अर जिणनै भूल नीं गयो।"

فَنَادٰىهَا مِنْ تَحْتِهَآ اَلَّا تَحْزَنِيْ قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا

fa nādāhā min taḥtihā allā taḥzanī qad ja‘ala rabbuki taḥtaki sariyyā(n).

तो उण (जिबरील) एक नीचली जगां सूं उणनै चिल्लायो, ​​"दुखी मत हो, साचाणी थारै प्रभु थारै नीचै एक नदी बणाई है।"

وَهُزِّيْٓ اِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسٰقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا ۖ

wa huzzī ilaiki bijiz‘in-nakhlati tusāqiṭ ‘alaiki ruṭaban janiyyā(n).

अर खजूर रै पेड़ रै आधार नै आपरै कानी हिलाओ, अर ओ थारै माथै पकी खजूर बहावैला।

فَكُلِيْ وَاشْرَبِيْ وَقَرِّيْ عَيْنًا ۚفَاِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ اَحَدًاۙ فَقُوْلِيْٓ اِنِّيْ نَذَرْتُ لِلرَّحْمٰنِ صَوْمًا فَلَنْ اُكَلِّمَ الْيَوْمَ اِنْسِيًّا ۚ

fa kulī wasyrabī wa qarrī ‘ainā(n), fa immā tarayinna minal-basyari aḥadā(n), fa qūlī innī nażartu lir-raḥmāni ṣauman falan ukallimal-yauma insiyyā(n).

तो खाओ, पीओ अर मस्ती करो। जे थैं किणी नै देखौ तो कैवो, "साचै ई म्हैं परमेश्बर रै वास्तै व्रत राखण री कसम खाई है, इण वास्तै म्हैं आज किणी सूं बात नीं करूंला।"

فَاَتَتْ بِهٖ قَوْمَهَا تَحْمِلُهٗ ۗقَالُوْا يٰمَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْـًٔا فَرِيًّا

fa atat bihī qaumahā taḥmiluh(ū), qālū yā maryamu laqad ji'ti syai'an fariyyā(n).

फेर वा (मरियम) उणनै (बाळक नै) आपरै लोगां रै कनै लेगी अर उणनै पकड़ राखी ही। वे (उणरा लोग) बोल्या, "हे मरियम! साची, थै घणी गलत बात ल्याई है।"

يٰٓاُخْتَ هٰرُوْنَ مَا كَانَ اَبُوْكِ امْرَاَ سَوْءٍ وَّمَا كَانَتْ اُمُّكِ بَغِيًّا ۖ

yā ukhta hārūna kāna abūkimra'a sau'iw wa mā kānat ummuki bagiyyā(n).

हे हारून (मरियम) री बैन! थारो पिता कोई बुरो मिनख कोनी अर थारी मां कोई व्यभिचारी कोनी।"

فَاَشَارَتْ اِلَيْهِۗ قَالُوْا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِى الْمَهْدِ صَبِيًّا

fa asyārat ilaīh(i), qālū kaifa nukallimu man kāna fil-mahdi ṣabiyyā(n).

तो वा (मरियम) आपरै (बाळक) कानी इशारो कर्यो। बां कैयो, “आपां एक छोटै टाबर सूं कांई बात करांला जको अजै तांई झूला मांय है?”

قَالَ اِنِّيْ عَبْدُ اللّٰهِ ۗاٰتٰنِيَ الْكِتٰبَ وَجَعَلَنِيْ نَبِيًّا ۙ

qāla innī ‘abdullāh(i), ātāniyal-kitāba wa ja‘alanī nabiyyā(n).

उण (ईसा) कह्यो, “वास्तव में मैं अल्लाह रो सेवक हूं, उण म्हनै किताब (इंजिल) दी अर उण म्हनै पैगम्बर बणायो।

وَّجَعَلَنِيْ مُبٰرَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُۖ وَاَوْصٰنِيْ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ۖ

wa ja‘alanī mubārakan aina mā kunt(u), wa auṣānī biṣ-ṣalāti waz-zakāti mā dumtu ḥayyā(n).

अर जठै भी म्हैं हूं, बां म्हनै एक धन्य मिनख बणायो अर बां म्हनै हुकम दियो कै जद तांई म्हैं जीवतो रैवूं, नमाज (अर्चना) अर जकात (अदा) करूं।

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَتِيْ وَلَمْ يَجْعَلْنِيْ جَبَّارًا شَقِيًّا

wa barram biwālidatī wa lam yaj‘alnī jabbāran syaqiyyā(n).

अर म्हारी मां रै प्रति समर्पित हो, अर उण म्हनै घमंडी अर दरिद्र नीं बणायो।

وَالسَّلٰمُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُّ وَيَوْمَ اَمُوْتُ وَيَوْمَ اُبْعَثُ حَيًّا

was-salāmu ‘alayya yauma wulittu wa yauma amūtu wa yauma ub‘aṡu ḥayyā(n).

अर जद म्हैं जलम लियो हो, जद म्हैं मर्यो हो अर जिण दिन म्हैं पाछो जीवतो होयो हो, उण दिन म्हनै समृद्धि मिल सकै है।"

ذٰلِكَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ ۚقَوْلَ الْحَقِّ الَّذِيْ فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ

Żālika ‘īsabnu maryam(a), qaulal-ḥaqqil-lażī fīhi yamtarūn(a).

वो ईसा हो, मरियम रो बेटो, (जिणनै) साच रा सबद कैयो, जिणरै साच माथै बांनै संदेह हो।

مَا كَانَ لِلّٰهِ اَنْ يَّتَّخِذَ مِنْ وَّلَدٍ سُبْحٰنَهٗ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ۗ

mā kāna lillāhi ay yattakhiża miw waladin subḥānah(ū), iżā qaḍā amran fa innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).

अल्लाह रै वास्तै संतान पैदा करणो उचित कोनी है, उणरी महिमा। जद वो कीं तय करणो चावै है, तो वो उणनै बस इत्तो कैवै है, "हो!" तो ओ ईज है।

وَاِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

(ईसा कह्यो) "अर साचाणी अल्लाह म्हारो प्रभु अर थारो प्रभु है, इण वास्तै उणरी पूजा करो। ओ सीधो मारग है।"

فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْۚ فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ مَّشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fa wailul lil-lażīna kafarū mim masyhadi yaumin ‘aẓīm(in).

तो बां (यहूदी अर ईसाई) रै बिचाळै रा समूह (जिका मौजूद हा) न्यारा-न्यारा हा। तो हाय बां लोगां माथै जका महान दिन नै देखता थकां अविश्वास करै है!

اَسْمِعْ بِهِمْ وَاَبْصِرْۙ يَوْمَ يَأْتُوْنَنَا لٰكِنِ الظّٰلِمُوْنَ الْيَوْمَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

asmi‘ bihim wa abṣir, yauma ya'tūnanā lākiniẓ-ẓālimūnal-yauma fī ḍalālim mubīn(in).

जद बै म्हारै कनै आया हा, बां री सुणन री क्षमता कित्ती तेज ही अर बां री निजर कित्ती साफ ही। पण आज (दुनिया मांय) गलत काम करण आळा लोग साफ भूल मांय है।

وَاَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ اِذْ قُضِيَ الْاَمْرُۘ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ وَّهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa anżirhum yaumal-ḥasrati iż quḍiyal-amr(u), wa hum fī gaflatiw wa hum lā yu'minūn(a).

अर बांनै (मुहम्मद नै) पछतावा रै दिन री चेतावनी दे, (अर्थात) जद सगळा मामला तय कर लिया जावैला, जदकै वे लापरवाही रै मांय हा अर वे विश्वास नीं कर सक्या।

اِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْاَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَاِلَيْنَا يُرْجَعُوْنَ ࣖ

innā naḥnu nariṡul-arḍa wa man ‘alaihā wa ilainā yurja‘ūn(a).

साचाणी, आपां ई धरती अर उण माथै री सगळी चीजां रा वारिस हां अर बां नै आपां ई पाछा कर दिया जावैला।

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِبْرٰهِيْمَ ەۗ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi ibrāhīm(a), innahū kāna ṣiddīqan nabiyyā(n).

अर (मुहम्मद) नै किताब (अल-कुरान) रै मांय अब्राहम री कहाणी बताओ, साची में वो एक घणो धर्मी मिनख हो, एक पैगम्बर।

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ مَا لَا يَسْمَعُ وَلَا يُبْصِرُ وَلَا يُغْنِيْ عَنْكَ شَيْـًٔا

iż qāla li'abīhi yā abati lima ta‘budu mā lā yasma‘u wa lā yubṣiru wa lā yugnī ‘anka syai'ā(n).

(याद राखजो) जद उण (इब्राहिम) आपरै पिता सूं कैयो हो, "हे म्हारा पिता! थूं उण चीज री पूजा क्यूं करै है जिकी नीं सुणै, नीं देखै अर थारी जरा भी मदद नीं कर सकै?

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ قَدْ جَاۤءَنِيْ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَمْ يَأْتِكَ فَاتَّبِعْنِيْٓ اَهْدِكَ صِرَاطًا سَوِيًّا

yā abati innī qad jā'anī minal-‘ilmi mā lam ya'tika fattabi‘nī ahdika ṣirāṭan sawiyyā(n).

हे म्हारा पिताजी! साची, म्हारै कनै कीं ज्ञान आयो है जिको थानै नीं दियो गयो हो, सो म्हारै लारै चालौ, म्हैं थानै सीधो मारग दिखाऊंला।

يٰٓاَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطٰنَۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ عَصِيًّا

yā abati lā ta‘budisy-syaiṭān(a), innasy-syaiṭāna kāna lir-raḥmāni ‘aṣiyyā(n).

हे म्हारा पिताजी! शैतान री पूजा मत करो। साचाणी, शैतान परमेश्बर री आज्ञा नीं मानै है, जो परम दयालु है।

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يَّمَسَّكَ عَذَابٌ مِّنَ الرَّحْمٰنِ فَتَكُوْنَ لِلشَّيْطٰنِ وَلِيًّا

yā abati innī akhāfu ay yamassaka ‘ażābum minar-raḥmāni fa takūna lisy-syaiṭāni waliyyā(n).

हे म्हारा पिताजी! म्हनै घणी चिंता है कै थनै परम दयालु परमेश्बर री सजा मिलैला, जिणसूं थूं शैतान सूं दोस्ती कर लेवैला।"

قَالَ اَرَاغِبٌ اَنْتَ عَنْ اٰلِهَتِيْ يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۚ لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ لَاَرْجُمَنَّكَ وَاهْجُرْنِيْ مَلِيًّا

qāla arāgibun anta ‘an ālihatī yā ibrāhīm(u), la'illam tantahi la'arjumannaka wahjurnī maliyyā(n).

उण (उणरा पिता) कह्यो, "हे इब्राहिम, कांई थूं म्हारै देवतावां सूं नफरत करै है? जे थूं नीं रुकैला तो म्हैं थानै पत्थर मार दूंला, इण वास्तै म्हनै घणी देर तांई छोड द्यो।"

قَالَ سَلٰمٌ عَلَيْكَۚ سَاَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّيْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِيْ حَفِيًّا

qāla salāmun ‘alaik(a), sa'astagfiru laka rabbī, innahū kāna bī ḥafiyyā(n).

उण (इब्राहिम) कह्यो कै थानै शांति होवै, मैं थारै वास्तै आपरै प्रभु सूं माफी मांगूंला। साचाणी वो म्हारै सारू घणो भलो है।

وَاَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَاَدْعُوْا رَبِّيْۖ عَسٰٓى اَلَّآ اَكُوْنَ بِدُعَاۤءِ رَبِّيْ شَقِيًّا

wa a‘tazilukum wa mā tad‘ūna min dūnillāhi wa ad‘ū rabbī, ‘asā allā akūna bidu‘ā'i rabbī syaqiyyā(n).

अर मैं थारै सूं अर अल्लाह रै अलावा जिण चीज री थै पूजा करो हो बां सूं खुद नै दूर राखूंला अर मैं आपरै प्रभु सूं प्रार्थना करूंला, उम्मीद है कै मैं आपरै प्रभु सूं प्रार्थना कर’र निराश नीं होऊंला।

فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۙوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا

falamma‘tazalahum wa mā ya‘budūna min dūnillāh(i), wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), wa kullan ja‘alnā nabiyyā(n).

जद बो (इब्राहिम) खुद नै बां सूं अर अल्लाह रै अलावा बां री पूजा सूं दूर होग्यो, तो म्हे बां नै इसहाक अर याकूब नै वरदान दियो। अर म्हे बां मांय सूं हरेक नै एक नबी बणायो।

وَوَهَبْنَا لَهُمْ مِّنْ رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا ࣖ

wa wahabnā lahum mir raḥmatinā wa ja‘alnā lahum lisāna ṣidqin ‘aliyyā(n).

अर म्हे बां माथै आपणी दया करी अर बांनै भली अर उदात्त भाषण रो फल बणायो।

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مُوْسٰٓىۖ اِنَّهٗ كَانَ مُخْلَصًا وَّكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi mūsā, innahū kāna mukhlaṣaw wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

अर (मुहम्मद) नै किताब (अल-कुरान) रै मांय मूसा री कहाणी बताओ। वो साचाणी एक चुणियोड़ो, एक प्रेरित अर नबी हो।

وَنَادَيْنٰهُ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ الْاَيْمَنِ وَقَرَّبْنٰهُ نَجِيًّا

wa nādaināhu min jānibiṭ-ṭūril-aimani wa qarrabnāhu najiyyā(n).

अर म्हे उणनै पहाड़ (सीनाई) रै दांई कानी सूं बुलायो अर बातचीत रै वास्तै उणनै कनै ल्याया।

وَوَهَبْنَا لَهٗ مِنْ رَّحْمَتِنَآ اَخَاهُ هٰرُوْنَ نَبِيًّا

wa wahabnā lahū mir raḥmatinā akhāhu hārūna nabiyyā(n).

अर म्हे उण माथै आपणी किरपा करी है, यानी (कै) उणरो भाई, हारून, एक नबी बणग्यो।

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِسْمٰعِيْلَ ۖاِنَّهٗ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا ۚ

ważkur fil-kitābi ismā‘īl(a), innahū kāna ṣādiqal-wa‘di wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

अर (मुहम्मद) नै किताब (अल-कुरान) रै मांय इस्माइल री कहाणी बताओ। वो साचाणी आपरै वचन रो आदमी हो, एक प्रेरित अर नबी हो।

وَكَانَ يَأْمُرُ اَهْلَهٗ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِۖ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهٖ مَرْضِيًّا

wa kāna ya'muru ahlahū biṣ-ṣalāti waz-zakāh(ti), wa kāna ‘inda rabbihī marḍiyyā(n).

अर उण आपरै परिवार नै नमाज अर जकात देबा रो हुकम दियो अर वो एक इसो आदमी हो जिको आपरै प्रभु सूं राजी हो।

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِدْرِيْسَۖ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi idrīs(a), innahū kāna ṣādiqan nabiyyā(n).

अर (मुहम्मद) नै किताब (अल-कुरान) रै मांय इदरीस री कहाणी सुणाओ। साची, वो एक असो मिनख हो जको साच सूं प्रेम करतो हो अर एक नबी हो।

وَّرَفَعْنٰهُ مَكَانًا عَلِيًّا

wa rafa‘nāhu makānan ‘aliyyā(n).

अर म्हे उणनै एक ऊंची इज्जत तांई पूगायो है।

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ مِنْ ذُرِّيَّةِ اٰدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۖ وَّمِنْ ذُرِّيَّةِ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْرَاۤءِيْلَ ۖوَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَاۗ اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُ الرَّحْمٰنِ خَرُّوْا سُجَّدًا وَّبُكِيًّا ۩

ulā'ikal-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna min żurriyyati ādama wa mimman ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), wa min żurriyyati ibrāhīma wa isrā'īl(a), wa mimman hadainā wajtabainā, iżā tutlā ‘alaihim āyātur-raḥmāni kharrū sujjadaw wa bukiyyā(n).

ऐ वै लोग है जिणनै अल्लाह अनुग्रह दियो है, यानी आदम रै वंशज रा नबियां (वर्ग) मांय सूं, अर जिका नै म्हे नूह रै साथै (जहाज मांय) ल्याया हा, अर अब्राहम अर इसराइल (याकूब) री वंशज मांय सूं अर जिणां नै म्हे मार्गदर्शन करियो है अर म्हे चुण लिया है। जद बांनै अल्लाह री आयतां सुणाई जावै है तो बै झुक जावै है अर रोवै है।

۞ فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ اَضَاعُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوٰتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ۙ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfun aḍā‘uṣ-ṣalāta wattaba‘usy-syahawāti fa saufa yalqauna gayyā(n).

फेर बां रै पछै एक उत्तराधिकारी आवैला जको प्रार्थना री अनदेखी करैला अर आपरी इच्छावां रै पाछै चालैला, फेर बै भटक जावैला।

اِلَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُوْنَ شَيْـًٔا ۙ

illā man tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa ulā'ika yadkhulūnal-jannata wa lā yuẓlamūna syai'ā(n).

सिवाय बां लोगां रै जका पश्चाताप करैला, विस्वास करैला अर भला काम करैला, तो वै स्वर्ग मांय प्रवेश करैला अर बां रै सागै जरा भी अन्याय नीं हुवैला,

جَنّٰتِ عَدْنِ ِۨالَّتِيْ وَعَدَ الرَّحْمٰنُ عِبَادَهٗ بِالْغَيْبِۗ اِنَّهٗ كَانَ وَعْدُهٗ مَأْتِيًّا

jannāti ‘adninil-latī wa‘adar-raḥmānu ‘ibādahū bil-gaib(i), innahū kāna wa‘duhū ma'tiyyā(n).

यानी स्वर्ग 'अदन' जिणनै परम दयालु परमेश्बर आपरै सेवकां सूं वचन दियो है, भलांई (स्वर्ग) दिखाई नीं देवै। साची, (परमेश्बर रो वचन) निश्चित रूप सूं पूरो होसी।

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا اِلَّا سَلٰمًاۗ وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيْهَا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

lā yasma‘ūna fīhā lagwan illā salāmā(n), wa lahum rizquhum fīhā bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

इण मांय वे नमस्कार रै अलावा कोई बेकार रा सबद नीं सुणै। अर इण मांय बां रै वास्तै सवेरै अर सांझ रो जीविका है

تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْ نُوْرِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَنْ كَانَ تَقِيًّا

tilkal-jannatul-latī nūriṡu min ‘ibādinā man kāna taqiyyā(n).

ओ वो स्वर्ग है जिणनै आपां आपणा सेवकां नै वसीयत देस्यां जका सदा भक्त रैवैला।

وَمَا نَتَنَزَّلُ اِلَّا بِاَمْرِ رَبِّكَۚ لَهٗ مَا بَيْنَ اَيْدِيْنَا وَمَا خَلْفَنَا وَمَا بَيْنَ ذٰلِكَ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا ۚ

wa mā natanazzalu illā bi'amri rabbik(a), lahū mā baina aidīnā wa mā khalfanā wa mā baina żālika wa mā kāna rabbuka nasiyyā(n).

अर म्हे (जिब्रिल) थारै प्रभु रै हुकम रै अलावा नीं उतरिया। आपां रै साम्हीं, आपां रै लारै अर बां रै बिचाळै री सगळी चीजां बां री है अर थारो प्रभु नीं भूल सकै।

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ لِعِبَادَتِهٖۗ هَلْ تَعْلَمُ لَهٗ سَمِيًّا ࣖ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā fa‘budhu waṣṭabir li‘ibādatih(ī), hal ta‘lamu lahū samiyyā(n).

(वो) प्रभु है (जो आकास अर धरती अर बां रै बिचाळै री हर चीज नै नियंत्रित करै है, इण वास्तै बां री पूजा करो अर बां री पूजा करण मांय अडिग रैवो। कांई थनै ठा है कै उणरै बराबर कीं है?

وَيَقُوْلُ الْاِنْسَانُ ءَاِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ اُخْرَجُ حَيًّا

wa yaqūlul-insānu a'iżā mā mittu lasaufa ukhraju ḥayyā(n).

अर लोग (अविश्वासी) कैवे है, "कांई ओ साच है कै जद म्हैं मर जाऊंला, तो एक दिन म्हैं साचाणी पाछो जीवित हो जाऊंला?"

اَوَلَا يَذْكُرُ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْـًٔا

awalā yażkurul-insānu annā khalaqnāhu min qablu wa lam yaku syai'ā(n).

अर कांई मिनख ओ नीं सोचै कै आपां उणनै पैली ई बणायो हो, भलांई (पैली) उणरो कोई रूप ई नीं हो?

فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَالشَّيٰطِيْنَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا

fa wa rabbika lanaḥsyurannahum wasy-syayāṭīna ṡumma lanuḥḍirannahum ḥaula jahannama jiṡiyyā(n).

तो, थारै प्रभु री कसम, साचाणी, म्हे बांनै शैतान रै सागै जरूर भेळा करस्यां, फेर म्हे बांनै गोडां टेक'र नरक रै आसै-पासै जरूर ल्यास्यां।

ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيْعَةٍ اَيُّهُمْ اَشَدُّ عَلَى الرَّحْمٰنِ عِتِيًّا ۚ

Ṡumma lananzi‘anna min kulli syī‘atin ayyuhum asyaddu ‘alar-raḥmāni ‘itiyyā(n).

फेर आपां हरेक दल सूं बां लोगां नै जरूर काढस्यां जका परमेश्बर अर परम दयालु रै आज्ञा नीं मानता।

ثُمَّ لَنَحْنُ اَعْلَمُ بِالَّذِيْنَ هُمْ اَوْلٰى بِهَا صِلِيًّا

Ṡumma lanaḥnu a‘lamu bil-lażīna hum aulā bihā ṣiliyyā(n).

इणरै अलावा, आपां बां लोगां नै नरक मांय जावणो चाइजै, बां नै साची-साची जाणां हां।

وَاِنْ مِّنْكُمْ اِلَّا وَارِدُهَا ۚ كَانَ عَلٰى رَبِّكَ حَتْمًا مَّقْضِيًّا ۚ

wa im minkum illā wāriduhā, kāna ‘alā rabbika ḥatmam maqḍiyyā(n).

अर थारै मांय सूं कोई इसो कोनी है जको नरक मांय नीं जावैला। यो थारै प्रभु रै वास्तै एक फरमान है जिको स्थापित कर दियो गयो है।

ثُمَّ نُنَجِّى الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّنَذَرُ الظّٰلِمِيْنَ فِيْهَا جِثِيًّا

Ṡumma nunajjil-lażīnattaqau wa nażaruẓ-ẓālimīna fīhā jiṡiyyā(n).

फेर आपां धर्मात्मा लोगां नै बचावांला अर गलत काम करणियां नै (नरक) रै मांय गोडां टेक'र छोड देवांला।

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓاۙ اَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ خَيْرٌ مَّقَامًا وَّاَحْسَنُ نَدِيًّا

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū, ayyul-farīqaini khairum maqāmaw wa aḥsanu nadiyyā(n).

अर जद बांनै म्हारी साफ आयत सुणाई गई (अर्थ) तो काफिर लोगां नै विस्वासियां ​​सूं कैयो, "दोनां मांय सूं कुणसी टोळी रै मांय रैवण सारू और चोखी जगां है अर आपरी सभावां रै वास्तै और चोखी जगां है?"

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍ هُمْ اَحْسَنُ اَثَاثًا وَّرِءْيًا

wa kam ahlaknā qablahum min qarnin hum aḥsanu aṡāṡaw wa ri'yā(n).

अर कित्ता लोगां नै (काफिर) नै आपां बां सूं पैली नास कर दिया है, भलांई बां रै कनै घर रा और भी चोखा बर्तन हा अर बां रै कनै आंख्यां नै (बहुत ज्यादा सुहावणो) हो।

قُلْ مَنْ كَانَ فِى الضَّلٰلَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمٰنُ مَدًّا ەۚ حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ اِمَّا الْعَذَابَ وَاِمَّا السَّاعَةَ ۗفَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضْعَفُ جُنْدًا

qul man kāna fiḍ-ḍalālati falyamdud lahur-raḥmānu maddā(n), ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna immal-‘ażāba wa immas-sā‘ata fa saya‘lamūna man huwa syarrum makānaw wa aḍ‘afu jundā(n).

(मुहम्मद) कैवो, "जो भी भूल में है, परमेश्बर, दयालु, उणरै वास्तै (समय) लांबो करै, ताकि जद वे देख लेवैला कै उणरै खिलाफ कांई धमकी है, चाहे वो सजा हो या प्रलय, तो वे जाण लेवैला कै कुण री हालत बदतर है अर कुण री सेना कमजोर है।"

وَيَزِيْدُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اهْتَدَوْا هُدًىۗ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ مَّرَدًّا

wa yazīdullāhul-lażīnahtadau hudā(n), wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairum maraddā(n).

अर जिका लोगां नै मार्गदर्शन मिल्यो है, बां नै अल्लाह मार्गदर्शन बढ़ावैला। अर अनन्त भला कामां रो थारै प्रभु रै सागै एक चोखो इनाम अर एक चोखो परिणाम मिलसी।

اَفَرَاَيْتَ الَّذِيْ كَفَرَ بِاٰيٰتِنَا وَقَالَ لَاُوْتَيَنَّ مَالًا وَّوَلَدًا ۗ

afa ra'aital-lażī kafara bi'āyātinā wa qāla la'ūtayanna mālaw wa waladā(n).

फेर कांई थै कोई इसो मिनख देख्यो है जको म्हारी आयतां नै नकार देवै है अर बो कैवै है, "म्हानै निश्चित रूप सूं धन अर संतान दियो जावैला।"

اَطَّلَعَ الْغَيْبَ اَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۙ

aṭṭala‘al-gaiba amittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

कांई उण अणदेखी नै देखी है या कांई उण परमेश्बर रै साथै कोई वाचा करी है, जो परम दयालु है?

كَلَّا ۗسَنَكْتُبُ مَا يَقُوْلُ وَنَمُدُّ لَهٗ مِنَ الْعَذَابِ مَدًّا ۙ

kallā, sanaktubu mā yaqūlu wa namuddu lahū minal-‘ażābi maddā(n).

बिल्कुल भी कोनी! म्हे बां री बातां नै लिखस्यां अर बां री सजा नै पूरो करस्यां।

وَّنَرِثُهٗ مَا يَقُوْلُ وَيَأْتِيْنَا فَرْدًا

wa nariṡuhū mā yaqūlu wa ya'tīnā fardā(n).

अर आपां बां री बातां नै पास्यां अर बो आपां रै कनै अकेलो ई आसी।

وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اٰلِهَةً لِّيَكُوْنُوْا لَهُمْ عِزًّا ۙ

wattakhażū min dūnillāhi ālihatal liyakūnū lahum ‘izzā(n).

अर बां अल्लाह रै अलावा दूजा देवता चुण लिया है, जिणसूं ऐ देवता बां रा रक्षक बण सकै।

كَلَّا ۗسَيَكْفُرُوْنَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا ࣖ

kallā, sayakfurūna bi‘ibādatihim wa yakūnūna ‘alaihim ḍiddā(n).

बिल्कुल भी कोनी! बाद रै मांय वे (पूजा करण आळा) उणरी पूजा सूं इनकार कर देला अर बां रा दुश्मन बण जावैला।

اَلَمْ تَرَ اَنَّآ اَرْسَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ تَؤُزُّهُمْ اَزًّا ۙ

alam tara annā arsalnasy-syayāṭīna ‘alal-kāfirīna ta'uzzuhum azzā(n).

कांई थूं ओ नीं देखै है कै म्हे असल मांय आं शैतानां नै काफिरां रै कनै भेजिया है ताकि वे बांनै (अनैतिकता करण सारू) गंभीरता सूं प्रेरित कर सकै?

فَلَا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْۗ اِنَّمَا نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا ۗ

falā ta‘jal ‘alaihim, innamā na‘uddu lahum ‘addā(n).

तो थै (मुहम्मद) बां रै खिलाफ जल्दबाजी मत करो (दंड मांगो), क्यूंकै आपां बां रै वास्तै (आबाळा यातना रै दिन) री गणना सटीक रूप सूं कर रैया हां।

يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِيْنَ اِلَى الرَّحْمٰنِ وَفْدًا

yauma naḥsyurul-muttaqīna ilar-raḥmāni wafdā(n).

(याद राखो) वो दिन (जद) म्हे एक सम्मानजनक कारवां री तरै भेळा करिया हा जका (अल्लाह) परम दयालु सूं डरता हा,

وَنَسُوْقُ الْمُجْرِمِيْنَ اِلٰى جَهَنَّمَ وِرْدًا ۘ

wa nasūqul-mujrimīna ilā jahannama wirdā(n).

अर म्हे आज्ञाकारी नै प्यास री हालत मांय नरक मांय ले जावांला।

لَا يَمْلِكُوْنَ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۘ

lā yamlikūnasy-syafā‘ata illā manittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

बांनै शौच (मदद) रो कोई अधिकार कोनी है सिवाय बां रै जिका (अल्लाह) परम दयालु रै साथै वाचा कर चुक्या है।

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا ۗ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladā(n).

अर बां कैयो, "(अल्लाह) परम दयालु रै कनै एक टाबर है।"

لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْـًٔا اِدًّا ۙ

laqad ji'tum syai'an iddā(n).

साची, थै कीं घणो गळत ल्यायो है,

تَكَادُ السَّمٰوٰتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنْشَقُّ الْاَرْضُ وَتَخِرُّ الْجِبَالُ هَدًّا ۙ

takādus-samāwātu yatafaṭṭarna minhu wa tansyaqqul-arḍu wa takhirrul-jibālu haddā(n).

लगभग आकास टूट गयो, अर धरती फूटगी, अर पहाड़ ढहग्या, (इण सबदां रै कारण)।

اَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمٰنِ وَلَدًا ۚ

an da‘au lir-raḥmāni waladā(n).

क्यूंकै वे (अल्लाह) नै संतान पैदा करण नै परम दयालु मानै है।

وَمَا يَنْۢبَغِيْ لِلرَّحْمٰنِ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا ۗ

wa mā yambagī lir-raḥmāni ay yattakhiża waladā(n).

अर (अल्लाह) परम दयालु रै वास्तै संतान पैदा करणो असंभव है।

اِنْ كُلُّ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ اِلَّآ اٰتِى الرَّحْمٰنِ عَبْدًا ۗ

in kullu man fis-samāwāti wal-arḍi illā ātir-raḥmāni ‘abdā(n).

आकाश अर धरती माथै कोई कोनी है, पण वो (अल्लाह) परम दयालु रै कनै एक सेवक रै रूप मांय आवैला।

لَقَدْ اَحْصٰىهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدًّا ۗ

laqad aḥṣāhum wa ‘addahum ‘addā(n).

उण (अल्लाह) साची में बांरी गिणती तय कर ली है अर बांनै सटीक गणना रै साथै गिण ली है।

وَكُلُّهُمْ اٰتِيْهِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فَرْدًا

wa kulluhum ātīhi yaumal-qiyāmati fardā(n).

अर बां मांय सूं हरेक कायामत रै दिन अल्लाह रै कनै अलग-अलग आवैला।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمٰنُ وُدًّا

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sayaj‘alu lahumur-raḥmānu wuddā(n).

साचाणी, जका लोग विश्वास करैला अर भला काम करैला, बांनै बाद में (अल्लाह) दयालु दया पैदा करैला (उणां रै दिलां मांय)।

فَاِنَّمَا يَسَّرْنٰهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِيْنَ وَتُنْذِرَ بِهٖ قَوْمًا لُّدًّا

fa innamā yassarnāhu bilisānika litubasysyira bihil-muttaqīna wa tunżira bihī qaumal luddā(n).

तो साची में, म्हे थारी भाषा (मुहम्मद) में (कुरान) नै आसान बणायो है, ताकि इणरै साथै थै धर्मात्मा लोगां नै आच्छी खबर दे सको, अर आज्ञाकारी लोगां नै चेतावनी दे सको।

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍۗ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِّنْ اَحَدٍ اَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزًا ࣖ

wa kam ahlaknā qablahum min qarn(in), hal tuḥissu minhum min aḥadin au tasma‘u lahum rikzā(n).

अर आपां बां रै साम्हीं कित्ता लोगां नै नास कर दिया है। कांई थै (मुहम्मद) बां मांय सूं किणी नै देख्यो है या बां री फुसफुसाहट सुणी है?