Q.S Хүлисэлгэ (اَلتَّوْبَة) - 129 Шүлэгүүдэй тоо

بَرَاۤءَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖٓ اِلَى الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَۗ

barā'atum minallāhi wa rasūlihī ilal-lażīna ‘āhattum minal-musyrikīn(a).

(Энэ мэдүүлэл) Аллах болон Тэрэнэй Элшэнһээ хэлсээ баталһан мушрикуудтай харилсаагаа таһалха тухай.

فَسِيْحُوْا فِى الْاَرْضِ اَرْبَعَةَ اَشْهُرٍ وَّاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى اللّٰهِ ۙوَاَنَّ اللّٰهَ مُخْزِى الْكٰفِرِيْنَ

fasīḥū fil-arḍi arba‘ata asyhuriw wa‘lamū annakum gairu mu‘jizillāh(i), wa anallāha mukhzil-kāfirīn(a).

Тиимэһээ таанар (мусрикууд) дэлхэй дээрэ дүрбэн һара ябажа, Аллахые сула болгожо шадахагүйт гэжэ мэдэжэ байгты, үнэхөөрөөшье Аллах кафирнуудые доромжолно.

وَاَذَانٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖٓ اِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْاَكْبَرِ اَنَّ اللّٰهَ بَرِيْۤءٌ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ەۙ وَرَسُوْلُهٗ ۗفَاِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۚ وَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى اللّٰهِ ۗوَبَشِّرِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ

wa ażānum minallāhi wa rasūlihī ilan-nāsi yaumal-ḥajjil akbari annallāha barī'um minal-musyrikīn(a), wa rasūluh(ū), fa in tubtum fa huwa khairul lakum, wa in tawallaitum fa‘lamū annakum gairu mu‘jizillāh(i), wa basysyiril-lażīna kafarū bi‘ażābin alīm(in).

Мүн агууехэ Ажалай үдэр Аллах ба Тэрэнэй Элшэнһээ хүн түрэлтэндэ зорюулһан захиралта (мэдүүлгэ), үнэхөөрөө Аллах ба Тэрэнэй Элшэн мушрикһээ сүлөөтэй гэжэ. Тиигээд таанар (мусрикууд) наманшалбалтнай, таанадта һайн, тиигээд һөөргөө бусабалтнай, таанад Аллахые һула болгожо шадахагүйт гэжэ мэдэжэ байгты. Һүзэггүйшүүлдэ гашуудалтай хэһээлтэ абаха тухай һайн мэдээсэл үгэгты.

اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوْكُمْ شَيْـًٔا وَّلَمْ يُظَاهِرُوْا عَلَيْكُمْ اَحَدًا فَاَتِمُّوْٓا اِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ اِلٰى مُدَّتِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

illal-lażīna ‘āhattum minal-musyrikīna ṡumma lam yanquṣūkum syai'aw wa lam yuẓāhirū ‘alaikum aḥadan fa atimmū ilaihim ‘ahdahum ilā muddatihim, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

тантай хэлсээ баталһан мушрикуудһаа бэшэ, тэдэнэр (хэлсээнэй агуулгые) багаханшье һаа бага болгоогүй, таанадта дайсанай хүндэ туһалһангүй, тиигээд тэдэндэ үгэһэн үгэеэ саг үргэлжэ дүүргэхэ. Үнэхөөрөөшье, Аллах һүзэгтэй хүнүүдтэ дуратай.

فَاِذَا انْسَلَخَ الْاَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِيْنَ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ وَخُذُوْهُمْ وَاحْصُرُوْهُمْ وَاقْعُدُوْا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍۚ فَاِنْ تَابُوْا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَخَلُّوْا سَبِيْلَهُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

fa iżansalakhal-asyhurul-ḥurumu faqtulul-musyrikīna ḥaiṡu wajattumūhum wa khużūhum waḥṣurūhum waq‘udū lahum kulla marṣad(in), fa in tābū wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta fa khallū sabīlahum, innallāha gafūrur raḥīm(un).

Харам һарануудай үнгэрхэдэ, хаанашье олоһон газартаа мушриктэй тэмсэжэ, барижа хүреэлжэ, харуулай газарнуудта хараад байгты. Хэрбээ тэдэ наманшалжа, мүргэл хэжэ, закат түлэжэ байбал, тэдэндэ эрхэ сүлөө үгэгты. Үнэхөөрөөшье, Аллах хүлисэлтэй, нигүүлэсхы сэдьхэлтэй.

وَاِنْ اَحَدٌ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ اسْتَجَارَكَ فَاَجِرْهُ حَتّٰى يَسْمَعَ كَلٰمَ اللّٰهِ ثُمَّ اَبْلِغْهُ مَأْمَنَهٗ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

wa in aḥadum minal-musyrikīnastajāraka fa ajirhu ḥattā yasma‘a kalāmallāhi ṡumma ablighu ma'manah(ū), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘lamūn(a).

Хэрбээ мушрикнуудай дундаһаа хэн нэгэн шамһаа хамгаалалга гуйбал, тэрэниие хамгаалжа, Аллахай үгэ дуулахын тула, тиигээд тэрэниие аюулгүй газарта абааша. (Тиимэһээ) юундэб гэхэдэ үнэн дээрээ тэдэ мэдэхэгүй арад юм.

كَيْفَ يَكُوْنُ لِلْمُشْرِكِيْنَ عَهْدٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعِنْدَ رَسُوْلِهٖٓ اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِۚ فَمَا اسْتَقَامُوْا لَكُمْ فَاسْتَقِيْمُوْا لَهُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

kaifa yakūnu lil-musyrikīna ‘ahdun ‘indallāhi wa ‘inda rasūlihī illal-lażīna ‘āhattum ‘indal-masjidil-ḥarām(i), famastaqāmū lakum fastaqīmū lahum, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

Ехэ Мечеть (Худайбия) шадар хэлсээ баталһан хүнүүдһээ бэшэ, Аллах болон Тэрэнэй Элшэнтэй мушрикуудтай хэлсээ (аюулгүй) яажа байхаб, тиимэһээ тэдэнэр шамда үнэн сэхээр хандабал, ши тэдэндэ үнэн сэхээр (мүн) хандаха ёһотойш. Үнэхөөрөөшье, Аллах һүзэгтэй хүнүүдтэ дуратай.

كَيْفَ وَاِنْ يَّظْهَرُوْا عَلَيْكُمْ لَا يَرْقُبُوْا فِيْكُمْ اِلًّا وَّلَا ذِمَّةً ۗيُرْضُوْنَكُمْ بِاَفْوَاهِهِمْ وَتَأْبٰى قُلُوْبُهُمْۚ وَاَكْثَرُهُمْ فٰسِقُوْنَۚ

kaifa wa iy yaẓharū ‘alaikum lā yarqubū fīkum illaw wa lā żimmah(tan), yurḍūnakum bi'afwāhihim wa ta'bā qulūbuhum, wa akṡaruhum fāsiqūn(a).

Яажа болохоб (иимэ хэлсээ бии), хэдыгээр тэдэ шамда илажа гарабал, шамтай түрэл гаралай харилсаатай байхагүй, хэлсээе анхархагүй (гү, али анхарал хандуулхагүй). Тэдэнэр амаараа Таниие баясуулна, харин зүрхэ сэдьхэлынь тэдэнээ буруушаана. Тэдэнэй ехэнхинь муу муухай зон (найдуулһан үгэеэ дүүргэдэггүй).

اِشْتَرَوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا فَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِهٖۗ اِنَّهُمْ سَاۤءَ مَاكَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

isytarau bi'āyātillāhi ṡaman qalīlan fa ṣaddū ‘an sabīlih(ī), innahum sā'a mā kānū ya‘malūn(a).

Тэдэнэр Аллахай шүлэгүүдые хямда сэнгээр худалдажа абаад худалдадаг, тиигээд тэдэ (хүн зониие) Аллахай замһаа һаалта хэнэ. Үнэхөөрөөшье, тэдэнэй хэжэ байһан юумэн ямар муу гээшэб.

لَا يَرْقُبُوْنَ فِيْ مُؤْمِنٍ اِلًّا وَّلَا ذِمَّةً ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُعْتَدُوْنَ

lā yarqubūna fī mu'minin illaw wa lā żimmah(tan),ulā'ika humul-mu‘tadūn(a)

Тэдэнэр һүзэглэгшэдтэй түрэл гарал (харилсаа) сахидаггүй ба хэлсээнүүдые (гү, анхардаггүй). Тиигээд лэ тэдэ хилэһээ үлүү гарадаг зон болоно.

فَاِنْ تَابُوْا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَاِخْوَانُكُمْ فِى الدِّيْنِ ۗوَنُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

fa in tābū wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta fa ikhwānukum fid-dīn(i), wa nufaṣṣīlul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

Хэрбээ тэдэ наманшалжа, мүргэл хэжэ, закат түлэжэ байбал, тиихэдээ (тэдэнэр гэһэн удхатай) танай нэгэ шажантай аха дүүнэр болоно. Мэдэхэ хүнүүдтэ шүлэгүүдые ойлгуулнабди.

وَاِنْ نَّكَثُوْٓا اَيْمَانَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ فَقَاتِلُوْٓا اَىِٕمَّةَ الْكُفْرِۙ اِنَّهُمْ لَآ اَيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُوْنَ

wa in nakaṡū aimānahum mim ba‘di ‘ahdihim wa ṭa‘anū fī dīnikum fa qātilū a'immatal-kufr(i), innahum lā aimāna lahum la‘allahum yantahūn(a).

Хэрбээ тэдэ хэлсээнэй һүүлдэ тангаригаа эбдэжэ, танай шажаниие доромжолбол, тэдэ һүзэггүй ударидагшадтай тэмсэхэ хэрэгтэй. Юрэдөө, тэдэ үгэеэ дүүргэжэ шадахагүй хүнүүд, болихо гэжэ найдагдана.

اَلَا تُقَاتِلُوْنَ قَوْمًا نَّكَثُوْٓا اَيْمَانَهُمْ وَهَمُّوْا بِاِخْرَاجِ الرَّسُوْلِ وَهُمْ بَدَءُوْكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ اَتَخْشَوْنَهُمْ ۚفَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشَوْهُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

alā tuqātilūna qauman nakaṡū aimānahum wa hammū bi'ikhrājir-rasūli wa hum bada'ūkum awwala marrah(tin), atakhsyaunahum, fallāhu aḥaqqu an takhsyauhu in kuntum mu'minīn(a).

Юундэ таанар тангаригаа (найдуулгаяа) эбдэһэн, Элшэеэ гаргаха гэжэ түсэблэһэн хүнүүдтэй, мүн түрүүн таанадтай тэмсэһэн хүнүүдтэй тэмсэхэгүйбта? Хэрбээ һүзэгтэй һаа, Аллахһаа айха эрхэтэй байхадаа, тэдэнһээ айдаг гүт?

قَاتِلُوْهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللّٰهُ بِاَيْدِيْكُمْ وَيُخْزِهِمْ وَيَنْصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَيَشْفِ صُدُوْرَ قَوْمٍ مُّؤْمِنِيْنَۙ

qātilūhum yu‘ażżibhumullāhu bi'aidīkum wa yukhzihim wa yanṣurkum ‘alaihim wa yasyfi ṣudūra qaumim mu'minīn(a).

Тэдэнтэй тэмсэжэ байгты, үнэхөөрөөшье, Аллах тэдэниие танай гараар зобоохо, Тэрэ тэдэниие доромжолхо, таанадта туһалха (илалта туйлаха), һүзэглэгшэдэй зүрхэ сэдьхэл амаруулха,

وَيُذْهِبْ غَيْظَ قُلُوْبِهِمْۗ وَيَتُوْبُ اللّٰهُ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

wa yużhib gaiẓa qulūbihim, wa yatūbullāhu ‘alā may yasyā'(u), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

тиигээд Тэрэ тэдэнэй (һүзэглэгшэдэй) зүрхэнэй уур сухалые усадхадаг. Аллах өөрынгөө хүсэһэн хүнүүдэй гэмшэлые хүлеэн абадаг. Аллах бүхы юумые мэдэдэг, бүхы мэргэн юм.

اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تُتْرَكُوْا وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ جَاهَدُوْا مِنْكُمْ وَلَمْ يَتَّخِذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلَا رَسُوْلِهٖ وَلَا الْمُؤْمِنِيْنَ وَلِيْجَةً ۗوَاللّٰهُ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

am ḥasibtum an tutrakū wa lammā ya‘lamillāhul-lażīna jāhadū minkum wa lam yattakhiżū min dūnillāhi wa lā rasūlihī wa lal-mu'minīna walījah(tan), wallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).

Таанадай дундаһаа джихад хэхэеэ оролдожо байһан хүнүүдые Аллах мэдэхэгүй, Аллахһаа, тэрэнэй элшэнһээ болон этигэдэг хүнүүдһээ гадна үнэн сэхэ нүхэдые абадаггүйшье һаа, таанар үлэхэ гэжэ һанана гүт? Аллах танай хэжэ байһан юумэндэ болгоомжотой.

مَا كَانَ لِلْمُشْرِكِيْنَ اَنْ يَّعْمُرُوْا مَسٰجِدَ اللّٰهِ شٰهِدِيْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ بِالْكُفْرِۗ اُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْۚ وَ فِى النَّارِ هُمْ خٰلِدُوْنَ

mā kāna lil-musyrikīna ay ya‘murū masājidallāhi syāhidīna ‘alā anfusihim bil-kufr(i), ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum, wa fin-nāri hum khālidūn(a).

Мушрикууд өөһэдыгөө һүзэггүй гэжэ хүлээн зүбшөөрһэншье һаа, Аллахай сүмэ соо амжалта туйлахань зохистой бэшэ. Тэдэнэй хэһэн хэрэг дэмы боложо, хэтын хэтэдэ тамада үлэхэ.

اِنَّمَا يَعْمُرُ مَسٰجِدَ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ وَلَمْ يَخْشَ اِلَّا اللّٰهَ ۗفَعَسٰٓى اُولٰۤىِٕكَ اَنْ يَّكُوْنُوْا مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ

innamā ya‘muru masājidallāhi man āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāta wa lam yakhsya illallāh(a), fa ‘asā ulā'ika ay yakūnū minal-muhtadīn(a).

Үнэхөөрөөшье, Аллахай һүмэ соо амидардаг хүнүүд гансал Аллахта ба Һүүлшын үдэртэ этигэдэг, (мүнөөшье) зальбарал хэжэ, закат түлэжэ, Аллахһаа бэшэ (юумэһээ) айдаггүй хүнүүд юм. Тиимэһээ тэдэ заабари абаһан хүнүүдэй тоодо орохо гэжэ найданабди.

۞ اَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاۤجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَجَاهَدَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ لَا يَسْتَوٗنَ عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۘ

aja‘altum siqāyatal-ḥājji wa ‘imāratal-masjidil-ḥarāmi kaman āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa jāhada fī sabīlillāh(i), lā yastawūna ‘indallāh(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Ажал хэжэ, Ехэ мечеть харууһалжа байһан хүнүүдтэ ундаа үгэдэг хүнүүдые (хүнүүдые) Аллахта ба Һүүлшын үдэртэ этигэжэ, Аллахай замда оролдодог хүнүүдтэй тэнсүүлнэ гүт? Тэдэнэр Аллахай урда тэгшэ бэшэ. Аллах шударга бэшэ хүнүүдтэ заабари үгэдэггүй.

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۙ اَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

allażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, a‘ẓamu darajatan ‘indallāh(i), wa ulā'ika humul-fā'izūn(a).

Һүзэглэжэ, нүүжэ, эд зөөри, һүнэһэ һүлдөөрөө Аллахай замда оролдоһон хүнүүд Аллахай урда дээдэ зиндаатай байдаг. Тэдэнэр лэ илажа гарадаг.

يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِّنْهُ وَرِضْوَانٍ وَّجَنّٰتٍ لَّهُمْ فِيْهَا نَعِيْمٌ مُّقِيْمٌۙ

yubasysyiruhum rabbuhum biraḥmatim minhu wa riḍwāniw wa jannātil lahum fīhā na‘īmum muqīm(un).

Бурхан тэдэндэ үршөөл хайра, баяр баясхалан, тэнгэри үгэжэ баярлуулдаг, тэдэ тэрээнһээ хэтын хэтэдэ баяр баясхалан абадаг,

خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗاِنَّ اللّٰهَ عِنْدَهٗٓ اَجْرٌ عَظِيْمٌ

khālidīna fīhā abadā(n), innallāha ‘indahū ajrun ‘aẓīm(un).

тэдэ тэндэ хэтын хэтэдэ байха. Үнэхөөрөөшье, Аллахтай ехэ шагнал бии.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْٓا اٰبَاۤءَكُمْ وَاِخْوَانَكُمْ اَوْلِيَاۤءَ اِنِ اسْتَحَبُّوا الْكُفْرَ عَلَى الْاِيْمَانِۗ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ مِّنْكُمْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū ābā'akum wa ikhwānakum auliyā'a inistaḥabbul-kufra ‘alal-īmān(i), wa may yatawallahum minkum fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

Һүзэглэгшэд! Хэрбээ тэдэ этигэл һүзэгһөө этигэлгүй байдалые илгадаг һаа, эсэгэнэрые, аха дүүнэрээ хамгаалагшаяа бү болго. Таанадай хэн тэдэниие хамгаалагша болгон абабал, тэдэ буруу үйлэдэгшэд болоно.

قُلْ اِنْ كَانَ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْ وَاِخْوَانُكُمْ وَاَزْوَاجُكُمْ وَعَشِيْرَتُكُمْ وَاَمْوَالُ ِۨاقْتَرَفْتُمُوْهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسٰكِنُ تَرْضَوْنَهَآ اَحَبَّ اِلَيْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَجِهَادٍ فِيْ سَبِيْلِهٖ فَتَرَبَّصُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

qul in kāna ābā'ukum wa abnā'ukum wa ikhwānukum wa azwājukum wa ‘asyīratukum wa amwāluniqtaraftumūhā wa tijāratun takhsyauna kasādahā wa masākinu tarḍaunahā aḥabba ilaikum minallāhi wa rasūlihī wa jihādin fī sabīlihī fa tarabbaṣū ḥattā ya'tiyallāhu bi'amrih(ī), wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).

Хэрбээ эсэгэнэртнай, үхибүүдтнай, аха дүүнэртнай, һамгантнай, гэр бүлэтнай, ажаллажа байһан зөөритнай, алдахаһаа айжа байһан наймаанайтнай, амидарха дуратай гэрнүүдтнай Аллах болон Тэрэнэй элшэнһээ үлүү дуратай, Тэрэнэй харгыда джихад хэхэеэ оролдожо байгаа һаа, Аллах өөрынгөө шиидхэбэри үгэхэ болотор хүлеэгты гэжэ хэлэгты. Аллах муу муухай хүнүүдые хүтэлбэрилдэггүй.

لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ فِيْ مَوَاطِنَ كَثِيْرَةٍۙ وَّيَوْمَ حُنَيْنٍۙ اِذْ اَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْـًٔا وَّضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُّدْبِرِيْنَۚ

laqad naṣarakumullāhu fī mawāṭina kaṡīrah(tin), wa yauma ḥunain(in), iż a‘jabatkum kaṡratukum falam tugni ‘ankum syai'aw wa ḍāqat ‘alaikumul-arḍu bimā raḥubat ṡumma wallaitum mudbirīn(a).

Үнэхөөрөөшье, Аллах таанадта (һүзэглэгшэдтэ) олон дайнай талмайнуудта туһалһан, ба (һанагты) Хунайн тулалдаанда, танай олон тоо таанадые омогорхолтой болгоһон, харин (олон тоо) таанадта ямаршье туһагүй, үргэн газар таанадта нариихан шэнги һанагдаа, тиигээд таанар һөөргөө эрьежэ, һүрөөтэйгөөр гүйжэ ошобот.

ثُمَّ اَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَعَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ وَاَنْزَلَ جُنُوْدًا لَّمْ تَرَوْهَا وَعَذَّبَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ وَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ

Ṡumma anzalallāhu sakīnatahū ‘alā rasūlihī wa ‘alal-mu'minīna wa anzala junūdal lam tarauhā wa ‘ażżabal-lażīna kafarū, wa żālika jazā'ul-kāfirīn(a).

Тиигээд Аллах элшэндээ ба һүзэглэгшэдтэ амгалан байдал эльгээгээ, тиигээд таанадые хаража шадахагүй сэрэгүүдые (эльгээмэлнүүдые) эльгээжэ, һүзэггүйшүүлые хэһээбэ. Тэрэнь һүзэггүйшүүлэй шагнал болоно.

ثُمَّ يَتُوْبُ اللّٰهُ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

Ṡumma yatūbullāhu mim ba‘di żālika ‘alā may yasyā'(u), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Тэрэнэй һүүлдэ Аллах хүсэһэн хүнүүдэйнгээ наманшалгые хүлеэн абадаг. Аллах хүлисэлтэй, эгээн үршөөл хайратай.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّمَا الْمُشْرِكُوْنَ نَجَسٌ فَلَا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هٰذَا ۚوَاِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً فَسَوْفَ يُغْنِيْكُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖٓ اِنْ شَاۤءَۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū innamal-musyrikūna najasun falā yaqrabul-masjidal-ḥarāma ba‘da ‘āmihim hāżā, wa in khiftum ‘ailatan fa saufa yugnīkumullāhu min faḍlihī in syā'(a), innallāha ‘alīmun ḥakīm(un).

Һүзэглэгшэд! Үнэндөө, мушрикууд бузар (бузар һүнэһэтэй), тиимэһээ энэ жэлэй һүүлдэ Ехэ мечетьтэ дүтэлхэ ёһогүй. Хэрбээ таанар үгытэй болохоёо һанаагаа зобожо байгаа һаа (юундэб гэхэдэ, кафирнууд ерэхэгүй), тиихэдээ Аллах таанадта өөрынгөө үршөөлһөө баялиг үгэхэ, хэрбээ Тэрэ хүсөө һаа. Үнэхөөрөөшье, Аллах бүхы юумые мэдэдэг, бүхы мэргэн юм.

قَاتِلُوا الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَلَا يُحَرِّمُوْنَ مَا حَرَّمَ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَلَا يَدِيْنُوْنَ دِيْنَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ حَتّٰى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَّدٍ وَّهُمْ صٰغِرُوْنَ ࣖ

qātilul-lażīna lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil-ākhiri wa lā yuḥarrimūna mā ḥarramallāhu wa rasūluhū wa lā yadīnūna dīnal-ḥaqqi minal-lażīna ūtul-kitāba ḥattā yu‘ṭul-jizyata ‘ay yadiw wa hum ṣāgirūn(a).

Аллахта ба Һүүлшын Үдэртэ этигэдэггүй хүнүүдтэй, Аллах ба Тэрэнэй Элшын хориһон юумые хоридоггүй хүнүүдтэй ба Ном үгтэһэн үнэн шажанда (Аллахын шажанда) этигэдэггүй хүнүүдтэй (т.е. хүнүүдтэй) тэмсэжэ байгты, тэдэнэр өөртөө захирагдаха байдалда байхадаа дуулгабаритайгаар джизиа (налог) түлэхэ болотортнай.

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ عُزَيْرُ ِۨابْنُ اللّٰهِ وَقَالَتِ النَّصٰرَى الْمَسِيْحُ ابْنُ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ قَوْلُهُمْ بِاَفْوَاهِهِمْۚ يُضَاهِـُٔوْنَ قَوْلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَبْلُ ۗقَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۚ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

wa qālatil-yahūdu ‘uzairunibnullāhi wa qālatin-naṣāral-masīḥubnullāh(i), żālika qauluhum bi'afwāhihim, yuḍāhi'ūna qaulal-lażīna kafarū min qabl(u), qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).

Еврейнүүд: «Аллахын хүбүүн Узаир», христианууд: «Аллахын хүбүүн Мессия», - гэжэ хэлэбэ. Тэдэнэй аманһаа гараһан үгэнүүд гээшэ. Тэдэнэр урданай һүзэггүйшүүлэй үгэнүүдые дууряаба. Аллах тэдэниие хараана; тэдэ яажа һөөргөө эрьебэб?

اِتَّخَذُوْٓا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَالْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَۚ وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوْٓا اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ سُبْحٰنَهٗ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

ittakhażū aḥbārahum wa ruhbānahum arbābam min dūnillāhi wal-masīḥabna maryam(a), wa mā umirū illā liya‘budū ilāhaw wāḥidā(n), lā ilāha illā huw(a), subḥānahū ‘ammā yusyrikūn(a).

Тэдэнэр һүзэгтэй хүнүүдые (еврейнүүдые), тэдэнэй ламанарые (христиануудые) Аллахһаа гадна бурхад болгоо, ба (мүн) Мариягай хүбүүн Мессиие; гансал Дээдын Бурханда мүргэхэ гэжэ хэлэгдэһэншье һаа; Тэрээнһээ бэшэ бурхан үгы. Тэдэнэй бэе бэетэйгээ холбоотой юумэнһээ Тэрээндэ алдар соло байг лэ.

يُرِيْدُوْنَ اَنْ يُّطْفِـُٔوْا نُوْرَ اللّٰهِ بِاَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللّٰهُ اِلَّآ اَنْ يُّتِمَّ نُوْرَهٗ وَلَوْ كَرِهَ الْكٰفِرُوْنَ

yurīdūna ay yuṭfi'ū nūrallāhi bi'afwāhihim wa ya'ballāhu illā ay yutimma nūrahū wa lau karihal-kāfirūn(a).

Тэдэнэр амаараа (үгэ) Аллахай гэрэл (шажан) унтарааха һанаатай байгаа, теэд Аллах арсаһан, орондонь һүзэггүйшүүлдэ һайшаагдаагүйшье һаа, өөрынгөө гэрэлые түгэс болгохо һанаатай байгаа.

هُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ رَسُوْلَهٗ بِالْهُدٰى وَدِيْنِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهٗ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهٖۙ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُوْنَ

huwal-lażī arsala rasūlahū bil-hudā wa dīnil-ḥaqqi liyuẓhirahū ‘alad-dīni kullih(ī), wa lau karihal-musyrikūn(a).

Тэрэ өөрынгөө Элшэеэ заабаритай (Коран) ба үнэн шажан бүхы шажан мүргэлнүүдһээ дээгүүр байхыень эльгээһэн юм, хэдыгээр мушрикууд дуратай бэшэшье һаа.

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

Һүзэглэгшэд! Үнэхөөрөөшье, олон һүзэгтэй хүнүүд ба тэдэнэй ламанар хүнүүдэй баялигые худал хуурмаг аргаар хэрэглэжэ, (тэдэ) Аллахай замһаа (хүн зониие) һаалта хэнэ. Алта мүнгэ суглуулжа, Аллахай замда гаргашалдаггүй хүнүүдтэ һайн мэдээсэл үгэгты, (тэдэнэр) зоболонто хэһээлтэ абаха

يَّوْمَ يُحْمٰى عَلَيْهَا فِيْ نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوٰى بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنُوْبُهُمْ وَظُهُوْرُهُمْۗ هٰذَا مَا كَنَزْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ فَذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْنِزُوْنَ

yauma yuḥmā ‘alaihā fī nāri jahannama fa tukwā bihā jibāhuhum wa junūbuhum wa ẓuhūruhum, hāżā mā kanaztum li'anfusikum fa żūqū mā kuntum taknizūn(a).

(Һанагты) алта мүнгэ тамада халаажа, магнай, хажуу, нюрган дээрэнь түмэрөөр (тиигээд) хэлэжэ байхадаа: "Энэ танай өөртөө хадагалһан зөөри, тиимэһээ хадагалһан юумэнэйнгээ (үрэ дүн) амталжа үзэгты" гэжэ хэлэһэн байна.

اِنَّ عِدَّةَ الشُّهُوْرِ عِنْدَ اللّٰهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ مِنْهَآ اَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ۗذٰلِكَ الدِّيْنُ الْقَيِّمُ ەۙ فَلَا تَظْلِمُوْا فِيْهِنَّ اَنْفُسَكُمْ وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِيْنَ كَاۤفَّةً كَمَا يُقَاتِلُوْنَكُمْ كَاۤفَّةً ۗوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

inna ‘iddatasy-syuhūri ‘indallāhiṡnā ‘asyara syahran fī kitābillāhi yauma khalaqas-samāwāti wal-arḍa minhā arba‘atun ḥurum(un), żālikad-dīnul-qayyim(u), falā taẓlimū fīhinna anfusakum wa qātilul-musyrikīna kāffatan kamā yuqātilūnakum kāffah(tan), wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

Үнэхөөрөөшье, Аллахай ёһоор һарануудай тоо арбан хоёр һара болоно, тэнгэри газарые бүтээхэдээ Аллахай зарлигаар, тэдэнэй дүрбэн харам һаранууд бии. Энэ хадаа шулуун шажанай зарлиг болоно, тиимэһээ (дүрбэдэхи һарада) өөртөө буруу юумэ бү хэгты, тиигээд бүхы мушрикнуудтай тэмсэхэ, юундэб гэхэдэ тэдэ та бүгэдэтэй тэмсэнэ. Аллах һүзэгтэй хүнүүдтэй хамта байдаг гэжэ мэдэжэ бай.

اِنَّمَا النَّسِيْۤءُ زِيَادَةٌ فِى الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُحِلُّوْنَهٗ عَامًا وَّيُحَرِّمُوْنَهٗ عَامًا لِّيُوَاطِـُٔوْا عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللّٰهُ فَيُحِلُّوْا مَا حَرَّمَ اللّٰهُ ۗزُيِّنَ لَهُمْ سُوْۤءُ اَعْمَالِهِمْۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ ࣖ

innaman-nasī'u ziyādatun fil-kufri yuḍallu bihil-lażīna kafarū yuḥillūnahū ‘āmaw wa yuḥarrimūnahū ‘āmal liyuwāṭi'ū ‘iddata mā ḥarramallāhu fa yuḥillū mā ḥarramallāh(u), zuyyina lahum sū'u a‘mālihim, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).

Үнэндөө, (харам һара) хойшолуулха гээшэ этигэлгүй байдалые гансал нэмэгдүүлнэ. Кафирнууд энээнһээ (хойшолуулалта) мэхэлүүлэгдэнэ, тэдэ нэгэ жэлдэ хуулита болгодог, нүгөө жэлдэ хуули буса болгодог, тиигэбэл тэдэ Аллахай хориһон юумэнэй тоотой тааруулдаг, тиихэдэ Аллахай хориһон юумые хуулита болгодог. (Сатана) тэдэнэй муу үйлэнүүдые тэдэндэ һайханаар үзүүлээ. Аллах һүзэггүй хүнүүдые хүтэлбэрилдэггүй.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَا لَكُمْ اِذَا قِيْلَ لَكُمُ انْفِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اثَّاقَلْتُمْ اِلَى الْاَرْضِۗ اَرَضِيْتُمْ بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَا مِنَ الْاٰخِرَةِۚ فَمَا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا قَلِيْلٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū mā lakum iżā qīla lakumunfirū fī sabīlillāhiṡ-ṡāqaltum ilal-arḍ(i), araḍītum bil-ḥayātid-dun-yā minal-ākhirah(ti), famā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā fil-ākhirati illā qalīl(un).

Һүзэглэгшэд! Юундэ шамда "Аллахын харгыгаар яба" гэжэ хэлэхэдэнь, ши хүндэ боложо, байһан газартаа үлэхэ һанаатайбши? Энэ дэлхэй дээрэхи амидаралые хойто наһанһаа илгадаг гүт? Хэдыгээр энэ дэлхэй дээрэхи амидаралай эдлэхэ (амидаралтай харисуулхада) хойто наһандаа багаханшье һаа.

اِلَّا تَنْفِرُوْا يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ وَّيَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوْهُ شَيْـًٔاۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

illā tanfirū yu‘ażżibkum ‘ażāban alīmā(n), wa yastabdil qauman gairakum wa lā taḍurrūhu syai'ā(n), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Хэрбээ таанар ошоогүй һаа (дайлалдаа), Аллах таанадые зоболонто зоболонгоор хэһээжэ, таанадые ондоо арад түмэнөөр һэлгэхэ, тиигээд таанад Тэрээндэ багаханшье һаа хоро хүргэхэгүйт. Аллах бүхы юумые дээгүүр шадалтай юм.

اِلَّا تَنْصُرُوْهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّٰهُ اِذْ اَخْرَجَهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثَانِيَ اثْنَيْنِ اِذْ هُمَا فِى الْغَارِ اِذْ يَقُوْلُ لِصَاحِبِهٖ لَا تَحْزَنْ اِنَّ اللّٰهَ مَعَنَاۚ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلَيْهِ وَاَيَّدَهٗ بِجُنُوْدٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِيْنَ كَفَرُوا السُّفْلٰىۗ وَكَلِمَةُ اللّٰهِ هِيَ الْعُلْيَاۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

illā tanṣurūhu faqad naṣarahullāhu iż akhrajahul-lażīna kafarū ṡāniyaṡnaini iż humā fil-gāri iż yaqūlu liṣāḥibihī lā taḥzan innallāha ma‘anā, fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alaihi wa ayyadahū bijunūdil lam tarauhā wa ja‘ala kalimatal-lażīna kafarus-suflā, wa kalimatullāhi hiyal-‘ulyā, wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

Хэрбээ таанар тэрээндэ (Мухаммадта) туһалаагүй һаа, үнэхөөрөөшье, кафирнуудай тэрэниие (Меккэһээ) гаргахадань, Аллах тэрээндэ туһалха һэн; хоюулаа агы нүхэн соо байхадаа тэрэ хоёр хүнэй нэгэн байхадаа, тэрэ үедэ тэрэ нүхэртөө хэлэбэ: "Бү уйда, үнэхөөрөө Аллах маанадтай байна." Тиимэһээ Аллах тэрээндэ (Мухаммедтэ) амгалан байдал эльгээжэ, таанар хараагүй сэрэгүүдээр (эльгээмэлнүүдээр) туһалжа, һүзэггүйшүүлэй дуудалга доошолуулһан байна. Тиигээд энэнь Аллахай үгэ үндэр юм. Аллах бүхы хүсэтэй, бүхы мэргэн юм.

اِنْفِرُوْا خِفَافًا وَّثِقَالًا وَّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

infirū khifāfaw wa ṡiqālaw wa jāhidū bi'amwālikum wa anfusikum fī sabīlillāh(i), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

Хүнгэн гү, али хүндэ гэжэ һанаһаншье һаа, эндэһээ гаража, баялиг, һүнэһэ һүлдөөрөө Аллахай замаар оролдогты. Хэрбээ мэдэхэ һаа, энэ шамда һайн.

لَوْ كَانَ عَرَضًا قَرِيْبًا وَّسَفَرًا قَاصِدًا لَّاتَّبَعُوْكَ وَلٰكِنْۢ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُۗ وَسَيَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ لَوِ اسْتَطَعْنَا لَخَرَجْنَا مَعَكُمْۚ يُهْلِكُوْنَ اَنْفُسَهُمْۚ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ ࣖ

lau kāna ‘araḍan qarībaw wa safaran qāṣidal lattaba‘ūka wa lākim ba‘udat ‘alaihimusy-syuqqah(tu), wa sayaḥlifūna billāhi lawistaṭa‘nā lakharajnā ma‘akum, yuhlikūna anfusahum, wallāhu ya‘lamu innahum lakāżibūn(a).

Хэрбээ (та тэдэндэ юун гэжэ нэрлэнэбта) амархан ашаг үрэтэй байгаад, аяншалга тиимэшье холо бэшэ һаа, тэдэ заатагүй таанадые дахаха, зүгөөр зорилгонь тэдэндэ ехэ холо шэнги. Тэдэнэр Аллахай нэрээр тангариглаха: "Хэрбээ бидэ шадабал, заатагүй тантай ошохобди." Тэдэнэр өөһэдыгөө үгы хэжэ, Аллах тэдэнэй үнэхөөрөө худалша байһые мэдэбэ.

عَفَا اللّٰهُ عَنْكَۚ لِمَ اَذِنْتَ لَهُمْ حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا وَتَعْلَمَ الْكٰذِبِيْنَ

‘afallāhu ‘ank(a), lima ażinta lahum ḥattā yatabayyana lakal-lażīna ṣadaqū wa ta‘lamal-kāżibīn(a).

Аллах шамайе хүлисэнэ (Мухаммед). Хэн үнэхөөрөө (һаалтатай) байһаниинь таанадта эли болохоһоо урид, хэн худал хэлэнэб гэжэ мэдэхынгээ урда тээ юундэ тэдэндэ зүбшөөл үгөөбта (дайнда ошохогүй)?

لَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ اَنْ يُّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌۢ بِالْمُتَّقِيْنَ

lā yasta'żinukal-lażīna yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri ay yujāhidū bi'amwālihim wa anfusihim, wallāhu ‘alīmum bil-muttaqīn(a).

Аллахта ба Һүүлшын Үдэртэ этигэдэг хүнүүд эд зөөри, һүнэһэ һүлдөөрөө джихад хэхэ зүбшөөл танһаа гуйхагүй (оролсохогүй). Аллах һүзэгтэй хүнүүдые мэдэдэг

اِنَّمَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَارْتَابَتْ قُلُوْبُهُمْ فَهُمْ فِيْ رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُوْنَ

innamā yasta'żinukal-lażīna lā yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wartābat qulūbuhum fahum fī raibihim yataraddadūn(a).

Үнэхөөрөөшье, танһаа (Мухаммедһээ) зүбшөөл гуйха хүнүүд гансал Аллахта ба Һүүлшын үдэртэ этигэдэггүй хүнүүд, тэдэнэй зүрхэ сэдьхэл эргэлзээтэй, тиимэһээ тэдэ хододоо эргэлзээтэй байдаг.

۞ وَلَوْ اَرَادُوا الْخُرُوْجَ لَاَعَدُّوْا لَهٗ عُدَّةً وَّلٰكِنْ كَرِهَ اللّٰهُ انْۢبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَقِيْلَ اقْعُدُوْا مَعَ الْقٰعِدِيْنَ

wa lau arādul-khurūja la'a‘addū lahū ‘uddataw wa lākin karihallāhumbi‘āṡahum fa ṡabbaṭahum wa qīlaq‘udū ma‘al-qā‘idīn(a).

Хэрбээ тэдэ ошохоёо һанабал, тэрэ ошоходоо бэлэдхэл хэхэ байгаа, теэд Аллах тэдэнэй ошоходо һайшаагдаагүй, тиимэһээ Тэрэ тэдэнэй хүсэлые һула болгожо, тэдэндэ хэлээ: "Үлэһэн хүнүүдтэй байгты".

لَوْ خَرَجُوْا فِيْكُمْ مَّا زَادُوْكُمْ اِلَّا خَبَالًا وَّلَاَوْضَعُوْا خِلٰلَكُمْ يَبْغُوْنَكُمُ الْفِتْنَةَۚ وَفِيْكُمْ سَمّٰعُوْنَ لَهُمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌۢ بِالظّٰلِمِيْنَ

wa lau kharajū fīkum mā zādūkum illā khabālaw wa la'auḍa‘ū khilālakum yabgūnakumul-fitnah(ta), wa fīkum sammā‘ūna lahum, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

Хэрбээ (тэдэ тантай хамта ошоо һаа), тэдэ танай (хүсэ шадалые) нэмэгдүүлхэгүй, харин гансал эмхи журамгүй байдал үүсхэхэ, тиигээд тэдэ танай шэгнүүрэй забһарнуудта эмхи журамгүй байдал үүсхэхэеэ урагшаа яаран орохо; харин танай дунда тэдэнэй (үгэнүүдые) үнэхөөрөө шагнаха дуратай хүнүүд бии. Аллах буруу үйлэдэгшэдые мэдэдэг.

لَقَدِ ابْتَغَوُا الْفِتْنَةَ مِنْ قَبْلُ وَقَلَّبُوْا لَكَ الْاُمُوْرَ حَتّٰى جَاۤءَ الْحَقُّ وَظَهَرَ اَمْرُ اللّٰهِ وَهُمْ كٰرِهُوْنَ

laqadibtagawul-fitnata min qablu wa qallabū lakal-umūra ḥattā jā'al-ḥaqqu wa ẓahara amrullāhi wa hum kārihūn(a).

Үнэхөөрөөшье, тэрээнһээ урид тэдэ таанадта үймөөн үүсхэжэ, элдэб янзын мэхэ гохо зохёожо (юумэ эрьюулжэ) оролдоһон байгаа, үнэн (Аллахын туһаламжа) ерэжэ, тэдэндэ һайшаагдаагүйшье һаа, Аллахай (шажанай) хэрэгүүд диилдэхэ болотор.

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّقُوْلُ ائْذَنْ لِّيْ وَلَا تَفْتِنِّيْۗ اَلَا فِى الْفِتْنَةِ سَقَطُوْاۗ وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيْطَةٌ ۢ بِالْكٰفِرِيْنَ

wa minhum may yaqūlu'żal lī wa lā taftinnī, alā fil-fitnati saqaṭū, wa inna jahannama lamuḥīṭatum bil-kāfirīn(a).

Тэдэнэй дунда нэгэ хүн: «Намда (дайнда ошохогүйн тула) зүбшөөл үгыт, намайе (Мухаммедые) гэмнэлгэдэ бү оруулагты» гэжэ хэлэһэн хүн байгаа. Тэдэнэр гэмнэлгэдэ ороһон гэжэ мэдэжэ бай. Үнэхөөрөөшье, тамын орондо этигэхэгүй хүнүүд ороно.

اِنْ تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْۚ وَاِنْ تُصِبْكَ مُصِيْبَةٌ يَّقُوْلُوْا قَدْ اَخَذْنَآ اَمْرَنَا مِنْ قَبْلُ وَيَتَوَلَّوْا وَّهُمْ فَرِحُوْنَ

in tuṣibka ḥasanatun tasu'hum, wa in tuṣibka muṣībatuy yaqūlū qad akhażnā min qablu wa yatawallau wa hum fariḥūn(a).

Хэрбээ ши (Мухаммед) һайн юумэ абаа һаа, тэдэ жаргалтай бэшэ; харин шамда ямар нэгэн аюул тохёолдоо һаань, тэдэ: «Үнэхөөрөөшье, анханһаа хойшо бидэ болгоомжотой байгаабди (дайнда орохогүй)», - гэжэ хэлээд, баяртайгаар (мэдэржэ) һөөргөө эрьедэг.

قُلْ لَّنْ يُّصِيْبَنَآ اِلَّا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَنَاۚ هُوَ مَوْلٰىنَا وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

qul lay yuṣībanā illā mā kataballāhu lanā, huwa maulānā wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

(Мухаммед) хэлэ: "Аллахын табиһанһаа бэшэ юумэн бидэндэ болохогүй. Тэрэ манай хамгаалагша, гансал Аллахта һүзэглэгшэд этигэнэ."

قُلْ هَلْ تَرَبَّصُوْنَ بِنَآ اِلَّآ اِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِۗ وَنَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ اَنْ يُّصِيْبَكُمُ اللّٰهُ بِعَذَابٍ مِّنْ عِنْدِهٖٓ اَوْ بِاَيْدِيْنَاۖ فَتَرَبَّصُوْٓا اِنَّا مَعَكُمْ مُّتَرَبِّصُوْنَ

qul hal tarabbaṣūna binā illā iḥdal-ḥusnayain(i), wa naḥnu natarabbaṣu bikum ay yuṣībakumullāhu bi‘ażābim min ‘indihī au bi'aidīnā, fa tarabbaṣū innā ma‘akum mutarabbiṣūn(a).

(Мухаммед) хэлэ: "Ши маанадые хоёр һайн юумэнэй (илалта гү, али ами наһаяа үгэхэһөө) юушье хүлеэжэ байнаш. Бидэ шамда Аллах өөрынгөө талаһаа гү, али (адзаб) манай гараар шамда хэһээлтэ үзүүлхэ гэжэ хүлеэнэбди. Тиимэһээ хүлеэ, үнэхөөрөө бидэ шамтай хамта хүлеэжэ байнабди."

قُلْ اَنْفِقُوْا طَوْعًا اَوْ كَرْهًا لَّنْ يُّتَقَبَّلَ مِنْكُمْ ۗاِنَّكُمْ كُنْتُمْ قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

qul anfiqū ṭau‘an au karhal lay yutaqabbala minkum, innakum kuntum qauman fāsiqīn(a).

(Мухаммед) хэлэ: "Зөөриеэ һайн дураараа гү, али дурагүйгөөр үгэгты, теэд (хандибуудтнай) абтахагүй. Үнэхөөрөөшье, таанар муу муухай хүнүүд гээшэт."

وَمَا مَنَعَهُمْ اَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقٰتُهُمْ اِلَّآ اَنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاللّٰهِ وَبِرَسُوْلِهٖ وَلَا يَأْتُوْنَ الصَّلٰوةَ اِلَّا وَهُمْ كُسَالٰى وَلَا يُنْفِقُوْنَ اِلَّا وَهُمْ كٰرِهُوْنَ

wa mā mana‘ahum an tuqbala minhum nafaqātuhum illā annahum kafarū billāhi wa birasūlihī wa lā ya'tūnaṣ-ṣalāta illā wa hum kusālā wa lā yunfiqūna illā wa hum kārihūn(a).

Тэдэнэй хандибуудые хүлеэн абахада һаалта хэжэ байһан юумэн гэхэдэ, тэдэ Аллах болон Тэрэнэй Элшэндэ этигэхэгүй, зальбарал хэхэгүй, харин залхуу, баялигаа (мүн) гаргашалдаггүй, харин дураа гутадаг.

فَلَا تُعْجِبْكَ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ ۗاِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِهَا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ اَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كٰفِرُوْنَ

falā tu‘jibka amwāluhum wa lā aulāduhum, innamā yurīdullāhu liyu‘ażżibahum bihā fil-ḥayātid-dun-yā wa tazhaqa anfusuhum wa hum kāfirūn(a).

Тиимэһээ тэдэнэй баялиг, үри хүүгэд таанадые бү гайхуулыт. Үнэндөө, Аллахай энэ дэлхэйн амидаралда тэдэниие зобоохо, һүүлдэнь тэдэ этигэлгүйшүүл боложо үхэхэ зорилготой.

وَيَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ اِنَّهُمْ لَمِنْكُمْۗ وَمَا هُمْ مِّنْكُمْ وَلٰكِنَّهُمْ قَوْمٌ يَّفْرَقُوْنَ

wa yaḥlifūna billāhi innahum laminkum, wa mā hum minkum wa lākinnahum qaumuy yafraqūn(a).

Тэдэнэр (хоёр нюуртан) Аллахай нэрээр тангариглана, үнэхөөрөө тэдэ таанадай дунда байнабди; харин тэдэ танай бүлэгһөө бэшэ, харин (танһаа) ехээр айдаг хүнүүд.

لَوْ يَجِدُوْنَ مَلْجَاً اَوْ مَغٰرٰتٍ اَوْ مُدَّخَلًا لَّوَلَّوْا اِلَيْهِ وَهُمْ يَجْمَحُوْنَ

lau yajidūna malja'an au magārātin au muddakhalal lawallau ilaihi wa hum yajmaḥūn(a).

Хэрбээ тэдэ хоргодохы газар, агы нүхэ гү, али нүхэ (газар соо) олобол, тэдэ тиишээ арга боломжоороо түргэн ошохо (гүйхэ).

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّلْمِزُكَ فِى الصَّدَقٰتِۚ فَاِنْ اُعْطُوْا مِنْهَا رَضُوْا وَاِنْ لَّمْ يُعْطَوْا مِنْهَآ اِذَا هُمْ يَسْخَطُوْنَ

wa minhum may yalmizuka fiṣ-ṣadaqāt(i), fa in u‘ṭū minhā raḍū wa illam yu‘ṭau minhā iżā hum yaskhaṭūn(a).

Тэдэнэй дунда буян (закат) тухай таанадые шүүмжэлдэг хүнүүд бии; хуби үгөө һаа - жаргалтай, хуби үгөөгүй һаа, гэнтэ уурладаг

وَلَوْ اَنَّهُمْ رَضُوْا مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗۙ وَقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ سَيُؤْتِيْنَا اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ وَرَسُوْلُهٗٓ اِنَّآ اِلَى اللّٰهِ رٰغِبُوْنَ ࣖ

wa lau annahum raḍū mā ātāhumullāhu wa rasūluh(ū), wa qālū ḥasbunallāhu sayu'tīnallāhu min faḍlihī wa rasūluhū innā ilallāhi rāgibūn(a).

Хэрбээ тэдэ Аллах болон тэрэнэй элшэнһээ үгтэһэн юумэндэ үнэн зүрхэнһөө баярлажа, "Аллах бидэндэ хангалтатай, Аллах болон тэрэнэй элшэн маанадта өөрынгөө үршөөлэй заримые үгэхэ. Үнэхөөрөөшье, бидэ Аллахта найдадаг хүнүүд гээшэбди" гэжэ хэлээ һаа.

۞ اِنَّمَا الصَّدَقٰتُ لِلْفُقَرَاۤءِ وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْعٰمِلِيْنَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوْبُهُمْ وَفِى الرِّقَابِ وَالْغٰرِمِيْنَ وَفِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَابْنِ السَّبِيْلِۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

innamaṣ-ṣadaqātu lil-fuqarā'i wal-masākīni wal-‘āmilīna ‘alaihā wal-mu'allafati qulūbuhum wa fir-riqābi wal-gārimīna wa fī sabīlillāhi wabnis-sabīl(i), farīḍatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

Үнэндөө, закат гансал үгытэйшүүлдэ, үгытэйшүүлдэ, закат абаһан хүнүүдтэ, тэдэнэй зүрхэ сэдьхэл зөөлэрһэн (хүдэлмэрилэгшэд), (сүлөөтэ) зарасанарта, (сүлөөтэ) хүнүүдтэ, Аллахай замда болон аяншалгада ябаһан хүнүүдтэ, Аллахай уялга болгон. Аллах бүхы юумые мэдэдэг, бүхы мэргэн юм.

وَمِنْهُمُ الَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ النَّبِيَّ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ اُذُنٌ ۗقُلْ اُذُنُ خَيْرٍ لَّكُمْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِيْنَ وَرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْۗ وَالَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ رَسُوْلَ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa minhumul-lażīna yu'żūnan nabiyya wa yaqūlūna huwa użun(un), qul użunu khairil lakum yu'minu billāhi wa yu'minu lil-mu'minīna wa raḥmatul lil-lażīna āmanū minkum, wal-lażīna yu'żūna rasūlallāhi lahum ‘ażābun alīm(un).

Тиин тэдэнэй дунда (хоёр нюуртан) Лүндэншые (Мухаммед) гомдохоожо: "Лүндэншэ дуулаһан бүхы юумэндэ этигэбэ" гэжэ хэлэһэн хүнүүд бии. "Тэрэ шамда бүхы һайн юумэндэ этигэнэ, тэрэ Аллахта этигэнэ, һүзэглэгшэдтэ этигэнэ, танай дундахи һүзэглэгшэдтэ үршөөл хайра болоно" гэжэ хэлэ. Мүн Аллахай элшэниие гомдохооһон хүнүүд ехэ хэһээлтэ үзэхэ.

يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ لَكُمْ لِيُرْضُوْكُمْ وَاللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗٓ اَحَقُّ اَنْ يُّرْضُوْهُ اِنْ كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ

yaḥlifūna billāhi lakum liyurḍūkum wallāhu wa rasūluhū aḥaqqu ay yurḍūhu in kānū mu'minīn(a).

Тэдэнэр таанадые һайшааха гэжэ Аллахай нэрээр тангариглана, харин Аллах ба Тэрэнэй Элшэн этигэлтэй байгаа һаа, Тэрэнэй зүбшөөл бэдэрхэнь үлүү таарамжатай байха.

اَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّهٗ مَنْ يُّحَادِدِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاَنَّ لَهٗ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدًا فِيْهَاۗ ذٰلِكَ الْخِزْيُ الْعَظِيْمُ

alam ya‘lamū annahū may yuḥādidillāha wa rasūlahū fa anna lahū nāru jahannama khālidan fīhā, żālikal khizyul-‘aẓīm(u).

Тэдэнэр (хоёр нюуртан) мэдэнэгүй гү, хэн Аллах болон Тэрэнэй Элшэндэ эсэргүүсэбэл, үнэхөөрөө тама тэрэнэй түлөө тама болоно, тэрэ тэндэ хэтын хэтэдэ байха. Энэнь ехэ доромжололго болоно.

يَحْذَرُ الْمُنٰفِقُوْنَ اَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُوْرَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِمَا فِيْ قُلُوْبِهِمْۗ قُلِ اسْتَهْزِءُوْاۚ اِنَّ اللّٰهَ مُخْرِجٌ مَّا تَحْذَرُوْنَ

yaḥżarul-munāfiqūna an tunazzala ‘alaihim sūratun tunabbi'uhum bimā fī qulūbihim, qulistahzi'ū, innallāha mukhrijum mā taḥżarūn(a).

Эдэ хоёр нюуртанууд сэдьхэлдээ нюугдаһан юумые тайлбарилһан сурэ элирхэйлэгдэхэ гэжэ айдаг. (Тэдээндэ) "Аллах ба тэрэнэй элшэниие шогложо байгты" гэжэ хэлэгты. Үнэхөөрөөшье, таанадые юунһээ айжа байһые Аллах элирүүлхэ.

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّمَا كُنَّا نَخُوْضُ وَنَلْعَبُۗ قُلْ اَبِاللّٰهِ وَاٰيٰتِهٖ وَرَسُوْلِهٖ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِءُوْنَ

wa la'in sa'altahum layaqūlunna innamā kunnā nakhūḍū wa nal‘ab(u), qul abillāhi wa āyātihī wa rasūlihī kuntum tastahzi'ūn(a).

Тиигээд асуубал, заатагүй: «Үнэхөөрөө, бидэ гансал шогложо, наадажа байгаабди» гэжэ харюусаха. "Юундэ таанар Аллахые, тэрэнэй шүлэгүүдые, тэрэнэй элшэниие хододоо шоглодог гээшэбта?" гэжэ хэлэгты.

لَا تَعْتَذِرُوْا قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ ۗ اِنْ نَّعْفُ عَنْ طَاۤىِٕفَةٍ مِّنْكُمْ نُعَذِّبْ طَاۤىِٕفَةً ۢ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا مُجْرِمِيْنَ ࣖ

lā ta‘tażirū qad kafartum ba‘da īmānikum, in na‘fu ‘an ṭā'ifatim minkum nu‘ażżib ṭā'ifatam bi'annahum kānū mujrimīn(a).

Хүлисэл гуйха хэрэггүй, юундэб гэхэдэ этигэһэнэйнгээ һүүлдэ этигээгүйш. Хэрбээ бидэ таанадай заримые хүлисөө һаа (юундэб гэхэдэ тэдэ наманшалһан байгаа), Бидэ заатагүй (бусад) бүлэгүүдые хэһээхэбди, юундэб гэхэдэ тэдэ үнэхөөрөө (хододоо) нүгэл хэжэ байдаг хүнүүд юм.

اَلْمُنٰفِقُوْنَ وَالْمُنٰفِقٰتُ بَعْضُهُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۘ يَأْمُرُوْنَ بِالْمُنْكَرِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوْفِ وَيَقْبِضُوْنَ اَيْدِيَهُمْۗ نَسُوا اللّٰهَ فَنَسِيَهُمْ ۗ اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

al-munāfiqūna wal-munāfiqātu ba‘ḍuhum mim ba‘ḍ(in), ya'murūna bil-munkari wa yanhauna ‘anil-ma‘rūfi wa yaqbiḍūna aidiyahum, nasullāha fa nasiyahum, innal-munāfiqīna humul-fāsiqūn(a).

Хоёр нюуртан, эрэшүүл, эхэнэрнүүд бэе бэетэеэ (адли) байдаг, тэдэ буруу юумэ захидаг (хэнэ), һайн юумэ һэргылнэ (хэхэ), гараа няалдадаг (хүхюу). Тэдэнэр Аллахые мартаһан, тиимэһээ Аллах тэдэниие мартаһан байна. Үнэхөөрөөшье, хоёр нюуртанууд гээшэ муу зон гээшэ.

وَعَدَ اللّٰهُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْمُنٰفِقٰتِ وَالْكُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ هِيَ حَسْبُهُمْ ۚوَلَعَنَهُمُ اللّٰهُ ۚوَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِيْمٌۙ

wa‘adallāhul-munāfiqīna wal-munāfiqāti wal-kuffāra nāra jahannama khālidīna fīhā, hiya ḥasbuhum, wa la‘anahumullāh(u), wa lahum ‘ażābum muqīm(un).

Аллах эрэгтэй, эмэгтэй хоёр нюурта, этигэлгүй хүнүүдтэ тама үгэхэ тухай найдуулна. Тэдэ тэрээн соо үлэнэ. Тэрэ (тама) тэдэндэ хангалтатай. Аллах тэдэниие харааба, тиигээд тэдэ хэтын хэтэдэ хүртэхэ.

كَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ كَانُوْٓا اَشَدَّ مِنْكُمْ قُوَّةً وَّاَكْثَرَ اَمْوَالًا وَّاَوْلَادًاۗ فَاسْتَمْتَعُوْا بِخَلَاقِهِمْ فَاسْتَمْتَعْتُمْ بِخَلَاقِكُمْ كَمَا اسْتَمْتَعَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ بِخَلَاقِهِمْ وَخُضْتُمْ كَالَّذِيْ خَاضُوْاۗ اُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

kal-lażīna min qablikum kānū asyadda minkum quwwataw wa akṡara amwālaw wa aulādā(n), fastamta‘ū bikhalāqihim fastamta‘tum bikhalāqikum kamastamta‘al-lażīna min qablikum bikhalāqihim wa khuḍtum kal-lażī khāḍū, ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), ulā'ika humul-khāsirūn(a).

(танай хоёр нюуртай, олон бурхантай зоной байдал) таанадһаа урид байһан хүнүүдтэй адли, тэдэ таанадһаа үлүү хүсэтэй, эд зөөри, үхибүүд үлүүтэй. Тиимэһээ тэдэ өөһэдынгөө хубиие эдлэжэ байгаа, тиигээд таанар өөһэдынгөө хубиие эдлэжэ байгаад, тэдэнэй хубиие эдлэжэ байһандал адляар эдлэжэ байгаат, тиигээд тэдэнэй хөөрэлдэжэ байхада (хуурамша юумэн) тухай хөөрэлдэнэт. Тэдэнэй энэ дэлхэйдэ, хойто дэлхэйдэ хэһэн хэрэгынь дэмы үнгэрнэ. Тэдэнэр лэ алдадаг.

اَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَاُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۙ وَقَوْمِ اِبْرٰهِيْمَ وَاَصْحٰبِ مَدْيَنَ وَالْمُؤْتَفِكٰتِۗ اَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

alam ya'tihim naba'ul-lażīna min qablihim qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wa qaumi ibrāhīma wa aṣḥābi madyana wal-mu'tafikāt(i), atathum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

Тэдэнэй урда байһан хүнүүдэй, (тодорхойгоор хэлэбэл) Ноахай арад түмэнэй, Ад, Самуд, Абраһамай арад түмэн, Мадьянай арад түмэн, һандарһан гүрэнүүдэй (ажаһуугшад) тухай мэдээсэл хүрөөгүй гү? Элшэнэр тэдэндэ тодорхой гэршэ баримтануудые асаржа ерээ һэн; Аллах тэдэндэ муу юумэ хээгүй, харин тэдэ өөһэдөө муу юумэ хэбэ.

وَالْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۘ يَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَيُطِيْعُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗاُولٰۤىِٕكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wal-mu'minūna wal-mu'minātu ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa yuṭī‘ūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika sayarḥamuhumullāh(u), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

Тиигээд этигэһэн хүнүүд, эрэшүүл, эхэнэрнүүд, зариманиинь бусадта туһалагша болодог. Тэдэнэр зүб юумэ хэхэеэ захирдаг, буруу юумэ хоридог, зальбарал хэжэ, закат түлэжэ, Аллах болон тэрэнэй элшэнэрые дуулгадаг. Тэдэндэ Аллах үршөөл хайра үзүүлэгдэхэ. Үнэхөөрөөшье, Аллах бүхы хүсэтэй, бүхы мэргэн юм.

وَعَدَ اللّٰهُ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَمَسٰكِنَ طَيِّبَةً فِيْ جَنّٰتِ عَدْنٍ ۗوَرِضْوَانٌ مِّنَ اللّٰهِ اَكْبَرُ ۗذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ ࣖ

wa‘adallāhul-mu'minīna wal-mu'mināti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa masākina ṭayyibatan fī jannāti ‘adn(in), wa riḍwānum minallāhi akbar(u), żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

Аллах һүзэглэгшэдтэ, эрэгтэй, эхэнэрнүүдтэ, голнуудай урдадаг диваажин (абаха), тэдэ тэндэ мүнхэ үлэхэ, диваажинда һайн газар (абаха) гэжэ найдуулна. Тиигээд Аллахай тааламжа ехэ. Энэнь ехэ илалта болоно

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ ۗوَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

yā ayyuhan-nabiyyu jāhidil-kuffāra wal-munāfiqīna wagluẓ ‘alaihim, wa ma'wāhum jahannamu wa bi'sal-maṣīr(u).

Ай лүндэншэ! Кафирнуудтай, хоёр нюуртануудтай тэмсэжэ, тэдэндэ шэрүүнээр ханда. Тэдэнэй һууринь тама болоно. Тиигээд энэнь бусаха эгээл муу газар

يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ مَا قَالُوْا ۗوَلَقَدْ قَالُوْا كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُوْا بَعْدَ اِسْلَامِهِمْ وَهَمُّوْا بِمَا لَمْ يَنَالُوْاۚ وَمَا نَقَمُوْٓا اِلَّآ اَنْ اَغْنٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ مِنْ فَضْلِهٖ ۚفَاِنْ يَّتُوْبُوْا يَكُ خَيْرًا لَّهُمْ ۚوَاِنْ يَّتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللّٰهُ عَذَابًا اَلِيْمًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚوَمَا لَهُمْ فِى الْاَرْضِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

yaḥlifūna billāhi mā qālū, wa laqad qālū kalimatal-kufri wa kafarū ba‘da islāmihim wa hammū bimā lam yanālū, wa mā naqamū illā an agnāhumullāhu wa rasūluhū min faḍlih(ī), fa iy yatūbū yaku khairal lahum, wa iy yatawallau yu‘ażżibhumullāhu ‘ażāban alīman fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum fil-arḍi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

Тэдэнэр (хоёр нюуртан) Аллахай нэрээр тангариглана, Мухаммедые гомдохоохо юумые хэлэхэгүйбди. Үнэхөөрөөшье, тэдэ һүзэггүй үгэнүүдые хэлэһэн, лалын шажанай һүүлдэ һүзэггүй болоһон, оложо шадахагүй юумэеэ хүсэһэн, тиигээд тэдэ (Аллах ба тэрэнэй элшэн) зэмэлхэгүй байгаа, хэрбээ Аллах ба тэрэнэй элшэн тэдэндэ үршөөл хайраяа үршөөһэн байгаа һаа. Хэрбээ тэдэ наманшалбал, тэдэндэ дээрэ, харин тэдэ һөөргөө эрьебэл, Аллах тэдэниие энэ дэлхэйдэ, хойто дэлхэйдэ зоболонто хэһээлтээр хэһээхэ, дэлхэй дээрэ тэдэндэ хамгаалагша, туһалагша үгы болохо.

۞ وَمِنْهُمْ مَّنْ عٰهَدَ اللّٰهَ لَىِٕنْ اٰتٰىنَا مِنْ فَضْلِهٖ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُوْنَنَّ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa minhum man ‘āhadallāha la'in ātānā min faḍlihī lanaṣṣaddaqanna wa lanakūnanna minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Тэдэнэй дунда зариманиинь Аллахта найдуулга үгэһэн байна: "Хэрбээ Аллах бидэндэ өөрынгөө үршөөл хайраһаа үгөө һаа, бидэ буян үйлэдэхэбди, үнэн сэхэ хүнүүдэй тоодо орохобди."

فَلَمَّآ اٰتٰىهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖ بَخِلُوْا بِهٖ وَتَوَلَّوْا وَّهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

falammā ātāhum min faḍlihī bakhilū bihī wa tawallau wa hum mu‘riḍūn(a).

Аллах тэдэндэ үршөөл хайраяа үгэхэдөө, тэдэ хара һанаатай боложо, һөөргөө бусажа, хододоо буһалгаа хэжэ байгаа.

فَاَعْقَبَهُمْ نِفَاقًا فِيْ قُلُوْبِهِمْ اِلٰى يَوْمِ يَلْقَوْنَهٗ بِمَآ اَخْلَفُوا اللّٰهَ مَا وَعَدُوْهُ وَبِمَا كَانُوْا يَكْذِبُوْنَ

fa a‘qabahum nifāqan fī qulūbihim ilā yaumi yalqaunahū bimā akhlafullāha mā wa‘adūhu wa bimā kānū yakżibūn(a).

Тиимэһээ Аллах тэдэнэй зүрхэ сэдьхэлдэ хоёр нюурта байдал таряа, юундэб гэхэдэ тэдэ Тэрээндэ үгэһэн найдуулгаяа эбдэһэн, худал хэлэдэг байһан.

اَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ سِرَّهُمْ وَنَجْوٰىهُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ

alam ya‘lamū annallāha ya‘lamu sirrahum wa najwāhum wa annallāha ‘allāmul-guyūb(i).

Аллах тэдэнэй нюусануудые, шэбэнэлгэнүүдые мэдэдэг, Аллах үзэгдэдэггүй юумые мэдэдэг гэжэ тэдэ мэдэнэгүй гү?

اَلَّذِيْنَ يَلْمِزُوْنَ الْمُطَّوِّعِيْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ فِى الصَّدَقٰتِ وَالَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ اِلَّا جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُوْنَ مِنْهُمْ ۗسَخِرَ اللّٰهُ مِنْهُمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

allażīna yalmizūnal-muṭṭawwi‘īna minal-mu'minīna fiṣ-ṣadaqāti wal-lażīna lā yajidūna illā juhdahum fa yaskharūna minhum, sakhirallāhu minhum, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

(Хоёр нюуртан) гээшэ һайн дураараа буян үгэдэг һүзэглэгшэдые шүүмжэлдэг, гансал шадаха юумэеэ абадаг (буян үгэдэг) хүнүүдые (доромжолдог), тиигээд тэдэ хоёр нюуртай хүнүүд тэдэниие доромжолдог. Аллах тэдэнэй доромжололгоһоо өшөө абаха, тиигээд тэдэ зоболонто хэһээлтэ үзэхэ.

اِسْتَغْفِرْ لَهُمْ اَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْۗ اِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِيْنَ مَرَّةً فَلَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَهُمْ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

istagfir lahum au lā tastagfir lahum, in tastagfir lahum sab‘īna marratan falay yagfirallāhu lahum, żālika bi'annahum kafarū billāhi wa rasūlih(ī), wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).

(Энэ адли) ши (Мухаммед) тэдэнэй түлөө хүлисэл гуйха гү, али тэдэнэй түлөө хүлисэл гуйхагүйш. Тэдэнэй түлөө далан дахин хүлисэл гуйбашье, Аллах тэдэниие хүлисэхэгүй. Юундэб гэхэдэ тэдэ Аллах болон Тэрэнэй Элшэндэ этигэнэгүй. Аллах муу муухай хүнүүдые хүтэлбэрилдэггүй.

فَرِحَ الْمُخَلَّفُوْنَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلٰفَ رَسُوْلِ اللّٰهِ وَكَرِهُوْٓا اَنْ يُّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَقَالُوْا لَا تَنْفِرُوْا فِى الْحَرِّۗ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ اَشَدُّ حَرًّاۗ لَوْ كَانُوْا يَفْقَهُوْنَ

fariḥal-mukhallafūna bimaq‘adihim khilāfa rasūlillāhi wa karihū ay yujāhidū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wa qālū lā tanfirū fil-ḥarr(i), qul nāru jahannama asyaddu ḥarrā(n), lau kānū yafqahūn(a).

Үлэһэн хүнүүд (дайнда хабаадаагүй), лүндэншын наһа бараһанай һүүлдэ абяагүй һуугаад жаргалтай байгаа. Тэдэнэр Аллахай замаар зөөри ба һүнэһэ һүлдөөрөө тэмсэхэ дуратай бэшэ ба "Энэ халуун сагта дайнда бү гарагты" гэжэ хэлэдэг. Хэрбээ тэдэ мэдэжэ байгаа һаа, "Тамын гал үлүү халуун" гэжэ хэлэ (Мухаммед).

فَلْيَضْحَكُوْا قَلِيْلًا وَّلْيَبْكُوْا كَثِيْرًاۚ جَزَاۤءًۢ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

falyaḍḥakū qalīlaw walyabkū kaṡīrā(n), jazā'am bimā kānū yaksibūn(a).

Тиимэһээ тэдэнэй хододоо хэжэ байһан юумэндэнь харюусаад, багахан энеэбхилэн, ехээр уйлахыень зүбшөөгты.

فَاِنْ رَّجَعَكَ اللّٰهُ اِلٰى طَاۤىِٕفَةٍ مِّنْهُمْ فَاسْتَأْذَنُوْكَ لِلْخُرُوْجِ فَقُلْ لَّنْ تَخْرُجُوْا مَعِيَ اَبَدًا وَّلَنْ تُقَاتِلُوْا مَعِيَ عَدُوًّاۗ اِنَّكُمْ رَضِيْتُمْ بِالْقُعُوْدِ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ فَاقْعُدُوْا مَعَ الْخٰلِفِيْنَ

fa ir raja‘akallāhu ilā ṭā'ifatim minhum fasta'żanūka lil-khurūji faqul lan takhrujū ma‘iya abadaw wa lan tuqātilū ma‘iya ‘aduwwā(n), innakum raḍītum bil-qu‘ūdi awwala marrah(tin), faq‘udū ma‘al-khālifīn(a).

Тиимэһээ хэрбээ Аллах шамайе (Мухаммедые) тэдэнэй (хоёр нюуртан) бүлэгтэ бусаабал, тэдэ шамһаа дайнда гараха зүбшөөл гуйхадань, "Ши намтай хэтын хэтэдэ гаража шадахагүйш, намтай хамта дайсантай тэмсэхэ аргагүйш. Үнэхөөрөөшье, ши анханһаа хойшо дайнда ошохогүйе бэлэн байгааш. Тиимэһээ дайлалдахаяа ошохогүй хүнүүдтэй хамта һуу (байгты)" гэжэ хэлэхэ.

وَلَا تُصَلِّ عَلٰٓى اَحَدٍ مِّنْهُمْ مَّاتَ اَبَدًا وَّلَا تَقُمْ عَلٰى قَبْرِهٖۗ اِنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَمَاتُوْا وَهُمْ فٰسِقُوْنَ

wa lā tuṣalli ‘alā aḥadim minhum māta abadaw wa lā taqum ‘alā qabrih(ī), innahum kafarū billāhi wa rasūlihī wa mātū wa hum fāsiqūn(a).

Мүн таанар (Мухаммед) тэдэнэй (хоёр нюуртанай) дунда үхэһэн хүнэй түлөө хэзээдэшье бү зальбаржа, тэрэнэй хүүр дээгүүр бү зогсожо байгты. Үнэхөөрөөшье, тэдэ Аллах болон Тэрэнэй элшэндэ этигэхэгүй байгаад, муу муухай байдалда үхөө

وَلَا تُعْجِبْكَ اَمْوَالُهُمْ وَاَوْلَادُهُمْۗ اِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّعَذِّبَهُمْ بِهَا فِى الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ اَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كٰفِرُوْنَ

wa lā tu‘jibka amwāluhum wa lā aulāduhum, innamā yurīdullāhu ay yu‘ażżibahum bihā fid-dun-yā wa tazhaqa anfusuhum wa hum kāfirūn(a).

Тиигээд таанар (Мухаммед) тэдэнэй баялиг ба үхибүүдтэ бү гайхагты. Үнэхөөрөөшье, энээнтэй хамта Аллах тэдэниие энэ дэлхэй дээрэ зобоохоёо һанана, тиимэһээ тэдэнэй ами наһан алдагдаха, харин тэдэ этигэлгүй байдалда байна.

وَاِذَآ اُنْزِلَتْ سُوْرَةٌ اَنْ اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَجَاهِدُوْا مَعَ رَسُوْلِهِ اسْتَأْذَنَكَ اُولُوا الطَّوْلِ مِنْهُمْ وَقَالُوْا ذَرْنَا نَكُنْ مَّعَ الْقٰعِدِيْنَ

wa iżā unzilat sūratun an āminū billāhi wa jāhidū ma‘a rasūlihista'żanaka uluṭ-ṭauli minhum wa qālū żarnā nakum ma‘al-qā‘idīn(a).

Хэрбээ "Аллахта этигэжэ, тэрэнэй элшэнтэй тулалдагты" гэһэн сурэ эльгээгдэбэл (хоёр нюуртайшуулда захиралта үгэнэ), заатагүй тэдэнэй дунда баян ба нүлөөтэй хүнүүд танһаа зүбшөөл гуйха (дайлалдахагүй), тиигээд тэдэ "Гэртээ һууһан хүнүүдтэй хамта байя" гэжэ хэлэхэ.

رَضُوْا بِاَنْ يَّكُوْنُوْا مَعَ الْخَوَالِفِ وَطُبِعَ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُوْنَ

raḍū bi'ay yakūnū ma‘al-khawālifi wa ṭubi‘a ‘alā qulūbihim fahum lā yafqahūn(a).

Тэдэнэр дайнда ошодоггүй хүнүүдтэй хамта байхаяа бэлэн, сэдьхэлынь хаагдаһан тула ойлгоногүй (һүзэгэй ба джихадай баяр).

لٰكِنِ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ جَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الْخَيْرٰتُ ۖوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

lākinir-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim, wa ulā'ika lahumul-khairāt(u), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Харин элшэн ба тэрээнтэй хамта этигэһэн хүнүүд (тэдэ) зөөри ба ами наһаараа джихад хэһэн байна. Тэдэнэр һайн һайханиие абаа. Тэдэнэр аза талаантай хүнүүд.

اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ ࣖ

a‘addallāhu lahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

Аллах тэдэндэ гол мүрэнүүдэй урдадаг сэсэрлигүүдые бэлдэһэн байна, тэдэ тэндэ хэтын хэтэдэ байха. Энэнь ехэ илалта гээшэ.

وَجَاۤءَ الْمُعَذِّرُوْنَ مِنَ الْاَعْرَابِ لِيُؤْذَنَ لَهُمْ وَقَعَدَ الَّذِيْنَ كَذَبُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗسَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa jā'al-mu‘ażżirūna minal-a‘rābi liyu'żana lahum wa qa‘adal-lażīna każabullāha wa rasūlah(ū), sayuṣībul-lażīna kafarū minhum ‘ażābun alīm(un).

Мүн бедуин арабууд (Лүндэншэдэ) шалтагаан үгэжэ, зүбшөөл үгэхэ (дайнда ошохогүй) ерэбэ, харин Аллах болон Тэрэнэй Элшэндэ худал хэлэһэн хүнүүд абяагүй һууба. Ерээдүйдэ тэдэнэй дунда һүзэггүйшүүл гашуудалтай хэһээлтэдэ орохо.

لَيْسَ عَلَى الضُّعَفَاۤءِ وَلَا عَلَى الْمَرْضٰى وَلَا عَلَى الَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ مَا يُنْفِقُوْنَ حَرَجٌ اِذَا نَصَحُوْا لِلّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ مَا عَلَى الْمُحْسِنِيْنَ مِنْ سَبِيْلٍ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۙ

laisa ‘alaḍ-ḍu‘afā'i wa lā ‘alal-marḍā wa lā ‘alal-lażīna lā yajidūna mā yunfiqūna ḥarajun iżā naṣaḥū lillāhi wa rasūlih(ī), mā ‘alal-muḥsinīna min sabīl(in), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Аллах болон тэрэнэй элшэндэ үнэн сэхэ байбал, сула, үбшэн, гаргашалха юумэеэ абаагүй хүнүүдтэ (дайнда ошоогүйн түлөө) нүгэл үгы. Һайн юумэ хэһэн хүнүүдые зэмэлхэ ямаршье шалтагаан үгы. Аллах хүлисэлтэй, нигүүлэсхы сэдьхэлтэй,

وَّلَا عَلَى الَّذِيْنَ اِذَا مَآ اَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لَآ اَجِدُ مَآ اَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ ۖتَوَلَّوْا وَّاَعْيُنُهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَنًا اَلَّا يَجِدُوْا مَا يُنْفِقُوْنَۗ

wa lā ‘alal-lażīna iżā mā atauka litaḥmilahum qulta lā ajidu mā aḥmilukum ‘alaih(i), tawallau wa a‘yunuhum tafīḍu minad dam‘i ḥazanan allā yajidū mā yunfiqūn(a).

тиигээд шамда (Мухаммед) ерэһэн хүнүүдтэ ямаршье (нүгэлшье) үгы, тиимэһээ ши тэдэндэ унаа үгэхэш, тиигээд ши: "Би шамайе абаашаха унаа абаагүйб", тиигээд тэдэ бусажа ерэнэ, харин тэдэнэй нюдэн нулимсаар урдажа байна, юундэб гэхэдэ тэдэ уйдхартай, юундэб гэхэдэ тэдэ гаргашалха юумэеэ абаагүй (дайнда ошохо).

۞ اِنَّمَا السَّبِيْلُ عَلَى الَّذِيْنَ يَسْتَأْذِنُوْنَكَ وَهُمْ اَغْنِيَاۤءُۚ رَضُوْا بِاَنْ يَّكُوْنُوْا مَعَ الْخَوَالِفِۙ وَطَبَعَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ۔

innamas-sabīlu ‘alal-lażīna yasta'żinūnaka wa hum agniyā'(u), raḍū bi'ay yakūnū ma‘al-khawālif(i), wa ṭaba‘allāhu ‘alā qulūbihim fahum lā ya‘lamūn(a).

Нээрээшье, шалтагынь (гэмэлхэнь) баян байбашье, шамһаа зүбшөөл (дайнда ошохогүй) гуйһан хүнүүдтэ лэ ороно. Тэдэнэр дайлалдаагүй хүнүүдтэй байхаяа бэлэн, Аллах тэдэнэй зүрхэ сэдьхэлые түлхиһэн тула (үйлэ хэрэгүүдэйнгээ үрэ дүн) мэдэнэгүй.

يَعْتَذِرُوْنَ اِلَيْكُمْ اِذَا رَجَعْتُمْ اِلَيْهِمْ ۗ قُلْ لَّا تَعْتَذِرُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكُمْ قَدْ نَبَّاَنَا اللّٰهُ مِنْ اَخْبَارِكُمْ وَسَيَرَى اللّٰهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُوْلُهٗ ثُمَّ تُرَدُّوْنَ اِلٰى عٰلِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

ya‘tażirūna ilaikum iżā raja‘tum ilaihim, qul lā ta‘tażirū lan nu'mina lakum qad nabba'anallāhu min akhbārikum wa sayarallāhu ‘amalakum wa rasūluhū ṡumma turaddūna ilā ‘ālimil-gaibi wasy-syahādati fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

Тэдэнэр (дайнда хабаадаагүй хоёр нюуртанууд) таанадта бусажа ерэхэдэтнай, шамда шалтагааниие ойлгуулха. (Мухаммед) хэлэ: "Бү шалтагаа оложо бай; бидэ шамда этигэхэеэ болёобди, үнэхөөрөөшье, Аллах бидэндэ шинии мэдээсэлые дуулгаа. Тиигээд Аллах шинии ажалые хараха, (тиихэдэ) өөрынгөө элшэн, тиигээд ши бүхы үзэгдэдэггүй ба бодото юумые мэдэдэг (Аллах) руу бусаагдахаш, тиигээд Тэрэ шамда хэһэн юумэеэ дуулгаха."

سَيَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ لَكُمْ اِذَا انْقَلَبْتُمْ اِلَيْهِمْ لِتُعْرِضُوْا عَنْهُمْ ۗ فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمْ ۗ اِنَّهُمْ رِجْسٌۙ وَّمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ جَزَاۤءً ۢبِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

sayaḥlifūna billāhi lakum iżanqalabtum ilaihim litu‘riḍū ‘anhum, fa a‘riḍū ‘anhum, innahum rijs(un), wa ma'wāhum jahannamu jazā'am bimā kānū yaksibūn(a).

Тэдэнэр таанадта бусахадаа, тэдэнһээ холодохо гэжэ Аллахай нэрээр тангариглаха. Тиимэһээ тэдэнһээ холодо; юундэб гэхэдэ, үнэхөөрөөшье, тэдэнэр бузар һүнэһэтэй, хэһэн хэрэгэйнгээ түлөө шагнал болгон тэдэнэй байра тама болоно.

يَحْلِفُوْنَ لَكُمْ لِتَرْضَوْا عَنْهُمْ ۚفَاِنْ تَرْضَوْا عَنْهُمْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يَرْضٰى عَنِ الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ

yaḥlifūna lakum litarḍau ‘anhum, fa in tarḍau ‘anhum fa innallāha lā yarḍā ‘anil-qaumil-fāsiqīn(a).

Тэдэниие хүлеэн абахыешни тэдэ шамда тангариг ​​үгэхэ. Теэд тэдэниие хүлеэн абаашье һаа, Аллах муу муухай хүнүүдтэ һайшаагдахагүй.

اَلْاَعْرَابُ اَشَدُّ كُفْرًا وَّنِفَاقًا وَّاَجْدَرُ اَلَّا يَعْلَمُوْا حُدُوْدَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

al-a‘rābu asyaddu kufraw wa nifāqaw wa ajdaru allā ya‘lamū ḥudūda mā anzalallāhu ‘alā rasūlih(ī), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

Бедуин арабууд этигэлгүй байдалаараа, хоёр нюурта байдалаараа үлүү шанга, тиимэһээ Аллахай элшэндээ элирүүлһэн хуулинуудые мэдэхэгүйнь ёһотойл ёһотой. Аллах бүхы юумые мэдэдэг, бүхы мэргэн юм.

وَمِنَ الْاَعْرَابِ مَنْ يَّتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ مَغْرَمًا وَّيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَاۤىِٕرَ ۗعَلَيْهِمْ دَاۤىِٕرَةُ السَّوْءِ ۗوَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa minal-a‘rābi may yattakhiżu mā yunfiqu magramaw wa yatarabbaṣu bikumud-dawā'ir(a), ‘alaihim dā'iratus-sau'(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

Мүн бедуин арабуудай дунда (Аллахын замда) гаргашалһан юумэеэ гарза гэжэ үзэдэг хүнүүд бии; тэрэ шамда аюул ерэхые хүлеэжэ байна, тэдэ аюулда орохо хүнүүд. Аллах бүхы юумые дууладаг, бүхы юумые мэдэдэг.

وَمِنَ الْاَعْرَابِ مَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ قُرُبٰتٍ عِنْدَ اللّٰهِ وَصَلَوٰتِ الرَّسُوْلِ ۗ اَلَآ اِنَّهَا قُرْبَةٌ لَّهُمْ ۗ سَيُدْخِلُهُمُ اللّٰهُ فِيْ رَحْمَتِهٖ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa minal-a‘rābi may yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhiri wa yattakhiżu mā yunfiqu qurubātin ‘indallāhi wa ṣalawātir-rasūl(i), alā innahā qurbatul lahum, sayudkhiluhumullāhu fī raḥmatih(ī), innallāha gafūrur raḥīm(un).

Мүн бедуин арабуудай дунда Аллахта ба Һүүлшын Үдэртэ этигэдэг хүнүүд бии, тиигээд юу гаргашалһанаа (Аллахын замда) Аллахта дүтэ болохо арга болон Элшын зальбарал (абаха) арга гэжэ үзэдэг. Үнэхөөрөөшье, үгэхэ гээшэ тэдэнэй (Аллахта) дүтэ болохо арга гэжэ мэдэжэ байгты. Хожом Аллах тэдэниие өөрынгөө үршөөлдэ (тэнгэридэ) оруулха; Үнэхөөрөөшье, Аллах хүлисэлтэй, нигүүлэсхы сэдьхэлтэй.

وَالسّٰبِقُوْنَ الْاَوَّلُوْنَ مِنَ الْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ وَالَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُمْ بِاِحْسَانٍۙ رَّضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ وَاَعَدَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ تَحْتَهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

was-sābiqūnal-awwalūna minal-muhājirīna wal-anṣāri wal-lażīnattaba‘ūhum bi'iḥsān(in), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anhu wa a‘adda lahum jannātin tajrī taḥtahal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

Мухаджирин ба Ансарнуудай дундаһаа анха түрүүшынхиеэ (Лалын шажанда ороһон) хүнүүд болон тэдэнэй һайнаар дахажа ябаһан хүнүүд Аллах тэдэндэ баяртай байгаа, тэдэ Аллахта баяртай байгаа. Аллах тэдэндэ гол мүрэнүүдэй урдадаг сэсэрлигүүдые бэлдэһэн байна. Тэдэнэр тэндэ хэтын хэтэдэ байха. Энэнь ехэ илалта гээшэ.

وَمِمَّنْ حَوْلَكُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ مُنٰفِقُوْنَ ۗوَمِنْ اَهْلِ الْمَدِيْنَةِ مَرَدُوْا عَلَى النِّفَاقِۗ لَا تَعْلَمُهُمْۗ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْۗ سَنُعَذِّبُهُمْ مَّرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّوْنَ اِلٰى عَذَابٍ عَظِيْمٍ ۚ

wa mimman ḥaulakum minal-a‘rābi munāfiqūn(a),wa min ahlil-madīnati maradū ‘alan nifāq(i), lā ta‘lamuhum, naḥnu na‘lamuhum, sanu‘ażżibuhum marrataini ṡumma yuraddūna ilā ‘ażābin ‘aẓīm(in).

Танай тойроод байһан бедуин арабуудай дунда хоёр нюуртанууд бии. Мүн Медина хотынхидой дунда (хоёр нюурташье байгаа) тэдэ хоёр нюурта байһандаа аргагүй ехэ байгаа. Та (Мухаммед) тэдэниие мэдэнэгүйт, харин Бидэ тэдэниие мэдэнэбди. Хожом тэдэниие хоёр дахин зобоохобди, удаань тэдэниие ехэ хэһээлтэдэ бусаахабди.

وَاٰخَرُوْنَ اعْتَرَفُوْا بِذُنُوْبِهِمْ خَلَطُوْا عَمَلًا صَالِحًا وَّاٰخَرَ سَيِّئًاۗ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّتُوْبَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa ākharūna‘tarafū biżunūbihim khalaṭū ‘amalan ṣāliḥaw wa ākhara sayyi'ā(n), ‘asallāhu ay yatūba ‘alaihim, innallāha gafūrur raḥīm(un).

Мүн (мүн) бусад хүнүүд нүгэлөө хүлээн зүбшөөрдэг, һайн ажал бусад муу ажалтай холидог. Аллах тэдэнэй наманшалгые хүлеэн абаха гэжэ найданабди. Үнэхөөрөөшье, Аллах хүлисэлтэй, нигүүлэсхы сэдьхэлтэй.

خُذْ مِنْ اَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيْهِمْ بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْۗ اِنَّ صَلٰوتَكَ سَكَنٌ لَّهُمْۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

khuż min amwālihim ṣadaqatan tuṭahhiruhum wa tuzakkīhim bihā wa ṣalli ‘alaihim, inna ṣalātaka sakanul lahum, wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

Тэдэнэй зөөриһөө закат абажа, тэдэниие арюудхаха, арюудхаха, тэдэнэй түлөө зальбарха. Үнэхөөрөөшье, танай зальбарал тэдэнэй түлөө сэдьхэлэй амгалан байдал ургуулжа байна. Аллах бүхы юумые дууладаг, бүхы юумые мэдэдэг.

اَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهٖ وَيَأْخُذُ الصَّدَقٰتِ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

alam ya‘lamū annallāha huwa yaqbalut-taubata ‘an ‘ibādihī wa ya'khużuṣ-ṣadaqāti wa annallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).

Тэдэнэр мэдэнэгүй гү, Аллах зарасанарайнгаа наманшалгые хүлеэн абажа, тэдэнэй закатые хүлеэн абадаг, тиигээд Аллах наманшалгые Эгээл хүлеэн абадаг, Эгээл энэрхы сэдьхэлтэй юм?

وَقُلِ اعْمَلُوْا فَسَيَرَى اللّٰهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُوْلُهٗ وَالْمُؤْمِنُوْنَۗ وَسَتُرَدُّوْنَ اِلٰى عٰلِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۚ

wa quli‘malū fa sayarallāhu ‘amalakum wa rasūluhū wal-mu'minūn(a), wa saturaddūna ilā ‘ālimil-gaibi wasy-syahādati fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

Тиигээд: "Ажал хэжэ бай, тиихэдэнь Аллах танай ажалые хараха, тэрэнэй элшэн ба һүзэглэгшэд хараха, тиигээд таанад үзэгдэдэггүй ба бодото юумые мэдэдэг (Аллах) руу бусахат, тиигээд Тэрэ таанадта юу хэһэн тухайгаа мэдээсэхэ".

وَاٰخَرُوْنَ مُرْجَوْنَ لِاَمْرِ اللّٰهِ اِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَاِمَّا يَتُوْبُ عَلَيْهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

wa ākharūna murjaunal li'amrillāhi immā yu‘ażżibuhum wa immā yatūbu ‘alaihim, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

Мүн Аллахай шиидхэхэ болотор зогсоогдоһон бусад хүнүүд бии; магад, Аллах тэдэниие хэһээхэ, магад, Аллах тэдэнэй наманшалгые хүлеэн абаха. Аллах бүхы юумые мэдэдэг, бүхы мэргэн юм.

وَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مَسْجِدًا ضِرَارًا وَّكُفْرًا وَّتَفْرِيْقًاۢ بَيْنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَاِرْصَادًا لِّمَنْ حَارَبَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ مِنْ قَبْلُ ۗوَلَيَحْلِفُنَّ اِنْ اَرَدْنَآ اِلَّا الْحُسْنٰىۗ وَاللّٰهُ يَشْهَدُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

wal-lażīnattakhażū masjidan ḍirāraw wa kufraw wa tafrīqam bainal-mu'minīna wa irṣādal liman ḥāraballāha wa rasūlahū min qabl(u), wa layaḥlifunna in aradnā illal-ḥusnā, wallāhu yasyhadu innahum lakāżibūn(a).

Мүн (хоёр нюуртанай дунда) (һүзэглэгшэдтэ) гай гасалан ушаруулха, һүзэггүй болгожо, һүзэглэгшэдые хубааха, удаан саг соо Аллах болон Тэрэнэй Элшэнтэй тэмсэжэ байһан хүнүүдэй ерэхые хүлеэхэ зорилгоор мечетьнүүдые баридаг хүнүүд бии. Тэдэнэр “Бидэ гансал һайн һайханиие хүсэнэбди” гэжэ бата бэхеэр тангариглана. Тэдэнэй худалшадые (тангаригтаа) Аллах гэршэлнэ.

لَا تَقُمْ فِيْهِ اَبَدًاۗ لَمَسْجِدٌ اُسِّسَ عَلَى التَّقْوٰى مِنْ اَوَّلِ يَوْمٍ اَحَقُّ اَنْ تَقُوْمَ فِيْهِۗ فِيْهِ رِجَالٌ يُّحِبُّوْنَ اَنْ يَّتَطَهَّرُوْاۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِيْنَ

lā taqum fīhi abadā(n), lamasjidun ussisa ‘alat-taqwā min awwali yaumin aḥaqqu an taqūma fīh(i), fīhi rijāluy yuḥibbūna ay yataṭahharū, wallāhu yuḥibbul-muṭṭahhirīn(a).

Мечеть соо хэтын хэтэдэ бү мүргэжэ бай. Үнэхөөрөөшье, һүзэг этигэлэй үндэһэн дээрэ байгуулагдаһан мечеть, түрүүшын үдэрһөө хойшо тэрээн соо зальбарха гээшэ таанадта үлүү таарамжатай. Досоонь бэеэ сэбэрлэхэ дуратайшуул байна. Аллах сэбэр хүнүүдтэ дуратай.

اَفَمَنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى تَقْوٰى مِنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ اَمْ مَّنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهٖ فِيْ نَارِ جَهَنَّمَۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

afaman assasa bun-yānahū ‘alā taqwā minallāhi wa riḍwānin khairun am man assasa bun-yānahū ‘alā syafā jurufin hārin fanhāra bihī fī nāri jahannam(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Тиимэһээ Аллахта һүзэглэжэ, (Тэрэнэй) дураар барилга (мечеть) баридаг хүнүүд дээрэ гү, али һандарһан жалгын захада барилга баридаг хүнүүд, удаань (барилга) тэдэнтэй хамта тама руу һандардаг гү? Аллах үнэн сэхэ бэшэ хүнүүдые хүтэлдэггүй

لَا يَزَالُ بُنْيَانُهُمُ الَّذِيْ بَنَوْا رِيْبَةً فِيْ قُلُوْبِهِمْ اِلَّآ اَنْ تَقَطَّعَ قُلُوْبُهُمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ

lā yazālu bun-yānuhumul-lażī banau rībatan fī qulūbihim illā an taqaṭṭa‘a qulūbuhum, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

Тэдэнэй бариһан байшан тэдэнэй зүрхэ сэдьхэлдэ хододоо һэжэг түрүүлдэг, зүрхэ сэдьхэлынь һандарха болоторнь. Аллах бүхы юумые мэдэдэг, бүхы мэргэн юм.

۞ اِنَّ اللّٰهَ اشْتَرٰى مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اَنْفُسَهُمْ وَاَمْوَالَهُمْ بِاَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَۗ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيَقْتُلُوْنَ وَيُقْتَلُوْنَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ وَالْقُرْاٰنِۗ وَمَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ مِنَ اللّٰهِ فَاسْتَبْشِرُوْا بِبَيْعِكُمُ الَّذِيْ بَايَعْتُمْ بِهٖۗ وَذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

innallāhasytarā minal-mu'minīna anfusahum wa amwālahum bi'anna lahumul-jannah(ta), yuqātilūna fī sabīlillāhi fa yaqtulūna wa yuqtalūna wa‘dan ‘alaihi ḥaqqan fit-taurāti wal-injīli wal-qur'ān(i), wa man aufā bi‘ahdihī minallāhi fastabsyirū bibai‘ikumul-lażī bāya‘tum bih(ī), wa żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

Үнэхөөрөөшье, Аллах һүзэглэгшэдһээ диваажин үгэжэ, ами наһаяашье, баялигыеньшье худалдажа абаа. Тэдэнэр Аллахай замаар тулалдана; тиимэһээ тэдэниие алаха гү, али алаха, (жэшээнь) Тора, Евангели ба Коран соохи Аллахай үнэн найдуулга. Аллахһаа үлүү хэн найдуулгаяа дүүргэдэг бэ? Тиимэһээ хэһэн худалдан абаха, худалдаха хэрэгтээ баяртай байгты, энэтнай ехэ илалта болоно.

اَلتَّاۤىِٕبُوْنَ الْعٰبِدُوْنَ الْحٰمِدُوْنَ السَّاۤىِٕحُوْنَ الرّٰكِعُوْنَ السّٰجِدُوْنَ الْاٰمِرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَالنَّاهُوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَالْحٰفِظُوْنَ لِحُدُوْدِ اللّٰهِ ۗوَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ

at tā'ibūnal-‘ābidul-ḥāmidūnas-sā'iḥūnar-rāki‘ūnas-sājidūnal-āmirūna bil-ma‘rūfi wan-nāhūna ‘anil-munkari wal-ḥāfiẓūna liḥudūdillāh(i), wa basysyiril-mu'minīn(a).

Тэдэнэр гэмшэжэ, шүтэжэ, (Аллахые) магтажа, тэнэжэ ябадаг (эрдэм мэдэсэ ба шажанай түлөө), мүргэжэ, мүргэжэ, һайн юумэ захиржа, мууе һэргылдэг ба Аллахай хуули сахидаг хүнүүд юм. Тиин һүзэглэгшэдые жаргалтай бай.

مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ يَّسْتَغْفِرُوْا لِلْمُشْرِكِيْنَ وَلَوْ كَانُوْٓا اُولِيْ قُرْبٰى مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ اَنَّهُمْ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ

mā kāna lin-nabiyyi wal-lażīna āmanū ay yastagfirū lil-musyrikīna wa lau kānū ulī qurbā mim ba‘di mā tabayyana lahum annahum aṣḥābul-jaḥīm(i).

Мушрикууд тамын ажаһуугшад гэжэ тэдэндэ эли болоһоной һүүлдэ, тэдэнэр (тэрэнэй) түрэлнүүдшье һаа, лүндэншэ болон һүзэглэгшэдтэ (Аллахһаа) хүлисэл гуйхань зохистой бэшэ.

وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ اِلَّا عَنْ مَّوْعِدَةٍ وَّعَدَهَآ اِيَّاهُۚ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهٗٓ اَنَّهٗ عَدُوٌّ لِّلّٰهِ تَبَرَّاَ مِنْهُۗ اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ لَاَوَّاهٌ حَلِيْمٌ

wa mā kānastigfāru ibrāhīma li'abīhi illā ‘am mau‘idatiw wa‘adahā iyyāh(u), falammā tabayyana lahū annahū ‘aduwwul lillāhi tabarra'a minh(u), inna ibrāhīma la'awwāhun ḥalīm(un).

Ибрагимай эсэгынгээ түлөө хүлисэл гуйһан тухай хэлэбэл, энэнь эсэгэдээ үгэһэн найдуулгаһаа боложо байгаа. Тиимэһээ Абраһамда эсэгэнь Аллахай дайсан гэжэ ойлгоходонь, Абраһам тэрээнһээ һалаһан юм. Үнэхөөрөөшье, Ибрагим ехэ номгон, энэрхы сэдьхэлтэй хүн байгаа

وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِلَّ قَوْمًاۢ بَعْدَ اِذْ هَدٰىهُمْ حَتّٰى يُبَيِّنَ لَهُمْ مَّا يَتَّقُوْنَۗ اِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

wa mā kānallāhu liyuḍilla qaumam ba‘da iż hadāhum ḥattā yubayyina lahum mā yattaqūn(a), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

Аллах хүнүүдые заабари үгэһэнэйнгээ удаа хэзээшье мэхэлхэгүй, тиигэбэл тэдэндэ юунһээ зайлаха ёһотойб гэжэ ойлгуулагдаха. Үнэхөөрөөшье, Аллах бүхы юумые мэдэдэг.

اِنَّ اللّٰهَ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۗ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

innallāha lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), yuḥyī wa yumīt(u), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

Үнэхөөрөөшье, Аллах тэнгэри газарые захирдаг. Тэрэ асаагаад унтараана. Таанадта Аллахһаа бэшэ хамгаалагша, туһалагша үгы.

لَقَدْ تَّابَ اللّٰهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ فِيْ سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْۢ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيْغُ قُلُوْبُ فَرِيْقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّهٗ بِهِمْ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ۙ

laqat tāballāhu ‘alan-nabiyyi wal-muhājirīna wal-anṣāril-lażīnattaba‘ūhu fī sā‘atil-‘usrati mim ba‘di mā kāda yazīgu qulūbu farīqim minhum ṡumma tāba ‘alaihim, innahū bihim ra'ūfur raḥīm(un).

Үнэхөөрөөшье, хүндэ хүшэр сагта лүндэншые дахажа ябаһан лүндэншын, мухаджирин ба ансарай наманшалалые Аллах хүлеэн абаһан, тэдэнэй нэгэ бүлэгэй зүрхэн һөөргөө бусаха шахуу болоһоной һүүлдэ, тиигээд Аллах тэдэнэй наманшалгые хүлеэн абаһан. Үнэхөөрөөшье, Аллах тэдэндэ Эгээл үршөөл хайратай, Эгээл үршөөл хайратай,

وَّعَلَى الثَّلٰثَةِ الَّذِيْنَ خُلِّفُوْاۗ حَتّٰٓى اِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ اَنْفُسُهُمْ وَظَنُّوْٓا اَنْ لَّا مَلْجَاَ مِنَ اللّٰهِ اِلَّآ اِلَيْهِۗ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوْبُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa ‘alaṡ-ṡalāṡatil-lażīna khullifū, ḥattā iżā ḍāqat ‘alaihimul-arḍu bimā raḥubat wa ḍāqat ‘alaihim anfusuhum wa ẓannū allā malja'a minallāhi illā ilaih(i), ṡumma tāba ‘alaihim liyatūbū, innallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).

тиигээд үлэһэн гурбан хүн тээшэ. Газар дэлхэй тэдэндэ нариихан шэнги һанагдаха болотор, дэлхэй үргэн байгаашье һаа, тэдэнэй һүнэһэ һүлдэнүүд тэдэндэ нариихан байгаашье һаа, тэдэ Аллахай зоболонһоо гансал Тэрээндэ зугадаха аргагүй гэжэ мэдэжэ байгаад, Аллах тэдэнэй наманшалгые хүлеэн абаа, тиимэһээ тэдэ наманшалалдаа үлэбэ. Үнэхөөрөөшье, Аллах наманшалгые Эгээл хүлеэн абадаг, Эгээл энэрхы сэдьхэлтэй юм.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَكُوْنُوْا مَعَ الصّٰدِقِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa kūnū ma‘aṣ-ṣādiqīn(a).

Һүзэглэгшэд! Аллахһаа айжа, үнэн сэхэ хүнүүдтэй хамта байгты.

مَا كَانَ لِاَهْلِ الْمَدِيْنَةِ وَمَنْ حَوْلَهُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ اَنْ يَّتَخَلَّفُوْا عَنْ رَّسُوْلِ اللّٰهِ وَلَا يَرْغَبُوْا بِاَنْفُسِهِمْ عَنْ نَّفْسِهٖۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ لَا يُصِيْبُهُمْ ظَمَاٌ وَّلَا نَصَبٌ وَّلَا مَخْمَصَةٌ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَطَـُٔوْنَ مَوْطِئًا يَّغِيْظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُوْنَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهٖ عَمَلٌ صَالِحٌۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ

mā kāna li'ahlil-madīnati wa man ḥaulahum minal-a‘rābi ay yatakhallafū ‘ar rasūlillāhi wa lā yargabū bi'anfusihim ‘an nafsih(ī), żālika bi'annahum lā yuṣībuhum ẓama'uw wa lā naṣabuw wa lā makhmaṣatun fī sabīlillāhi wa lā yaṭa'ūna mauṭi'ay yagīẓul-kuffāra wa lā yanālūna min ‘aduwwin nailan illā kutiba lahum bihī ‘amalun ṣāliḥ(un), innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).

Медина хотынхид болон тэдэнэй тойроод амидардаг бедуин арабуудта Аллахай элшэнтэй (дайнда ошоходоо) дахуулхагүйнь таарамжагүй, тиихэдэ тэдэндэ өөһэдыгөө (дуратай) үлүүгээр хайрлахань таарамжагүй (мүн). Юундэб гэхэдэ, тэдэнэр Аллахай замда ундаа, ядарал, үлэсхэлэн дайрагдадаггүй, тиигээд (мүн) һүзэггүйшүүлэй уур сухал үүсхэхэ газарта алхадаггүй, дайсанда гай гасалан асардаггүй, хэрбээ (бүхы) тэдэндэ һайн хэрэг гэжэ бэшэгдэхэгүй һаа. Үнэхөөрөөшье, Аллах һайн юумэ хэһэн хүнүүдэй шагналые үри шэригүйгөөр үридэггүй.

وَلَا يُنْفِقُوْنَ نَفَقَةً صَغِيْرَةً وَّلَا كَبِيْرَةً وَّلَا يَقْطَعُوْنَ وَادِيًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللّٰهُ اَحْسَنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa lā yunfiqūna nafaqatan ṣagīrataw wa lā kabīrataw wa lā yaqṭa‘ūna wādiyan illā kutiba lahum liyajziyahumullāhu aḥsana mā kānū ya‘malūn(a).

тиигээд тэдэ бага гү, али ехэ буян үгэдэггүй, тиигээд (мүн) хонхор гаталдаггүй, хэрбээ тэдэндэ (һайн хэрэг гэжэ) бэшэгдэһэн байгаагүй һаа, тэдэнэй хэһэнһээ үлүү һайн юумээр Аллахһаа шагнагдаха.

۞ وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُوْنَ لِيَنْفِرُوْا كَاۤفَّةًۗ فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَاۤىِٕفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُوْا فِى الدِّيْنِ وَلِيُنْذِرُوْا قَوْمَهُمْ اِذَا رَجَعُوْٓا اِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُوْنَ ࣖ

wa mā kānal-mu'minūna liyanfirū kāffah(tan), falau lā nafara min kulli firqatim minhum ṭā'ifatul liyatafaqqahū fid-dīni wa liyunżirū qaumahum iżā raja‘ū ilaihim la‘allahum yaḥżarūn(a).

Тиин һүзэглэгшэдтэ бултадаа (байлдаанай газарта) ошохонь таарамжагүй. Тэдэнэй бүлэг бүхэнэй зариманиинь яагаад ошожо шажанай эрдэмээ гүнзэгырүүлжэ, бусахадаа арад зоноо һэргылжэ, бэеэ хамгаалжа шадаха болоногүйб.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَاتِلُوا الَّذِيْنَ يَلُوْنَكُمْ مِّنَ الْكُفَّارِ وَلْيَجِدُوْا فِيْكُمْ غِلْظَةًۗ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū qātilul-lażīna yalūnakum minal-kuffāri wal-yajidū fīkum gilẓah(tan), wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

Этигэл һүзэглэгшэд! Оршон тойронхи һүзэггүйшүүлтэй тэмсэжэ, тэдэндэ өөрынгөө бата бэхи байдалые мэдэржэ, Аллах һүзэгтэй хүнүүдтэй хамта байна гэжэ мэдэжэ байгты.

وَاِذَا مَآ اُنْزِلَتْ سُوْرَةٌ فَمِنْهُمْ مَّنْ يَّقُوْلُ اَيُّكُمْ زَادَتْهُ هٰذِهٖٓ اِيْمَانًاۚ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَزَادَتْهُمْ اِيْمَانًا وَّهُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā mā unzilat sūratun fa minhum may yaqūlu ayyukum zādathu hāżihī īmānā(n), fa ammal-lażīna āmanū fa zādathum īmānaw wa hum yastabsyirūn(a).

Нэгэ сура дэлгэрхэдэнь, тэдэнэй дунда (хоёр нюуртан) иигэжэ хэлэһэн хүнүүд байгаа: "Танай хэнтнай энэ сура дэлгэрһэнээр этигэл һүзэгтэй болооб?" Һүзэглэгшэдэй хэлэбэл, энэ һургаал тэдэнэй этигэлые нэмэгдүүлдэг, тиигээд тэдэ жаргалтай байдаг.

وَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ فَزَادَتْهُمْ رِجْسًا اِلٰى رِجْسِهِمْ وَمَاتُوْا وَهُمْ كٰفِرُوْنَ

wa ammal-lażīna fī qulūbihim maraḍun fa zādathum rijsan ilā rijsihim wa mātū wa hum kāfirūn(a).

Зүрхэндэнь үбшэнтэй хүнүүдэй тухай хэлэбэл, тиихэдэ (энэ суратай) тэдэнэй байгаа һүзэггүй байдал нэмэгдэжэ, тэдэ һүзэггүй боложо үхэхэ.

اَوَلَا يَرَوْنَ اَنَّهُمْ يُفْتَنُوْنَ فِيْ كُلِّ عَامٍ مَّرَّةً اَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لَا يَتُوْبُوْنَ وَلَا هُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

awalā yarauna annahum yuftanūna fī kulli ‘āmim marrataini ṡumma lā yatūbūna wa lā hum yażżakkarūn(a).

Тиигээд тэдэ (хоёр нюуртан) жэлдээ нэгэ-хоёр дахин туршагдадаг аад, гэмшэхэшьегүй, һургаал абахашьегүй байһанаа анхардаггүй гү?

وَاِذَا مَآ اُنْزِلَتْ سُوْرَةٌ نَّظَرَ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍۗ هَلْ يَرٰىكُمْ مِّنْ اَحَدٍ ثُمَّ انْصَرَفُوْاۗ صَرَفَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ

wa iżā mā unzilat sūratun naẓara ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍ(in), hal yarākum min aḥadin ṡummanṣarafū, ṣarafallāhu qulūbahum bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).

Тиигээд нэгэ сурэ табигдахадань, тэдэ бэе бэеэ хараад (хэлэжэ байхадаа): "Таниие (мусульманшуудһаа) хаража байһан хүн бии гү?" Тэрэнэй һүүлдэ тэдэ ошобо. Тэдэнэр ойлгодоггүй арад байһан тула Аллах тэдэнэй зүрхэ сэдьхэл һэлгэбэ.

لَقَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ عَزِيْزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيْصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِيْنَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

laqad jā'akum rasūlum min anfusikum ‘azīzun ‘alaihi mā ‘anittum ḥarīṣun ‘alaikum bil-mu'minīna ra'ūfur raḥīm(un).

Үнэхөөрөөшье, өөрынгөө арадһаа элшэн ерээ, шинии үзэжэ байһан зоболон хүндэ, (тэрэ) үнэхөөрөө шамда (һүзэг ба абарал) хүсэнэ, этигэһэн хүнүүдтэ энэрхы сэдьхэлтэй, энэрхы сэдьхэлтэй.

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa in tawallau faqul ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).

Тиимэһээ хэрбээ тэдэ (һүзэг этигэлһээ) холодоо һаань, (Мухаммед) "Аллах намда хангалтатай; Тэрээнһээ бэшэ бурхан үгы. Гансал Тэрээндэ би этигэнэб, Тэрэ хадаа агууехэ Хаан шэрээтэй Дээдын Эзэн" гэжэ хэлэгты.