Q.S Таха (طه) - 135 Шүлэгүүдэй тоо

طٰهٰ ۚ

Ṭāhā.

Таха

مَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ لِتَشْقٰٓى ۙ

mā anzalnā ‘alaikal-qur'āna litasyqā.

Бидэ энэ Коран шамда (Мухаммед) һанаагаа зобоохо гэжэ эльгээгээгүйбди;

اِلَّا تَذْكِرَةً لِّمَنْ يَّخْشٰى ۙ

illā tażkiratal limay yakhsyā.

харин (Аллахһаа) айдаг зондо һануулга болгон,

تَنْزِيْلًا مِّمَّنْ خَلَقَ الْاَرْضَ وَالسَّمٰوٰتِ الْعُلٰى ۗ

tanzīlam mimman khalaqal-arḍa was-samāwātil-‘ulā.

газар тэнгэриие бүтээһэн (Аллахын) элирүүлгэ,

اَلرَّحْمٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوٰى

ar- raḥmānu ‘alal-‘arsyistawā.

(тодорхойгоор хэлэбэл) Хаан шэрээгэй дээгүүр оршодог Эгээл үршөөл хайратай.

لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ الثَّرٰى

lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi wa mā bainahumā wa mā taḥtaṡ-ṡarā.

Огторгойдо, газар дээрэ, хоорондонь, газар доорохи бүхы юумэн Тэрээндэ хабаатай.

وَاِنْ تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَاِنَّهٗ يَعْلَمُ السِّرَّ وَاَخْفٰى

wa in tajhar bil-qauli fa innahū ya‘lamus-sirra wa akhfā.

Хэрбээ таанар үгэеэ хатуу болгоо һаа, үнэхөөрөөшье, Тэрэ нюусые ба үшөө нюуса юумэ мэдэдэг.

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ لَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰى

allāhu lā ilāha illā huw(a), lahul-asmā'ul-ḥusnā.

(Тэрэ) Аллах, эгээл һайн нэрэтэй Тэрээнһээ бэшэ бурхан үгы.

وَهَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ مُوْسٰى ۘ

wa hal atāka ḥadīṡu mūsā.

Моисейн түүхэ шамда хүрөө гү?

اِذْ رَاٰ نَارًا فَقَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِقَبَسٍ اَوْ اَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدًى

iż ra'ā nāran fa qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā biqabasin au ajidu ‘alan-nāri hudā(n).

Тэрэ (Моисей) галые хараад, гэртэхиндээ хэлэбэ: "Эндэ байгты, үнэхөөрөө би галые хаража байнаб, би таанадта багахан гал асарха гү, али галай орондо заабари абахаб гэжэ найданаб."

فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ يٰمُوْسٰٓى ۙ

falammā atāhā nūdiya yā mūsā.

Тиимэһээ тэрээндэ (гал баридаг газарта) ерэхэдэнь, “Эй, Муса!

اِنِّيْٓ اَنَا۠ رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَۚ اِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ۗ

innī ana rabbuka fakhla‘ na‘laika innaka bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).

Үнэхөөрөөшье, би шинии Бурханби, тиимэһээ хоёр хараалаа таби. Юундэб гэхэдэ, үнэхөөрөө ши нангин хонхорто байнаш, Тува.

وَاَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِمَا يُوْحٰى

wa anakhtartuka fastami‘ limā yūḥā.

Би шамайе шэлэжэ абааб, тиимэһээ юу элирүүлэгдэхэб гэжэ шагнагты.

اِنَّنِيْٓ اَنَا اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدْنِيْۙ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ لِذِكْرِيْ

innanī anallāhu lā ilāha illā ana fa‘budnī, wa aqimiṣ-ṣalāta liżikrī.

Үнэхөөрөөшье, би Аллахби, Намһаа бэшэ бурхан үгы, тиимэһээ Намайе һанажа, Намда мүргэжэ, мүргэл хэжэ байгты.

اِنَّ السَّاعَةَ اٰتِيَةٌ اَكَادُ اُخْفِيْهَا لِتُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا تَسْعٰى

innas-sā‘ata ātiyatun akādu ukhfīhā litujzā kullu nafsim bimā tas‘ā.

Үнэхөөрөөшье, Үргэлжэлэлэй үдэр ерэхэ, хүн бүхэн юу хэһэнэйнгээ ёһоор шагнагдахын тула би (сагые) нюусаар хадагалхаб.

فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لَّا يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ فَتَرْدٰى

falā yaṣuddannaka ‘anhā mal lā yu'minu bihā wattaba‘a hawāhu fa tardā.

Тиимэһээ тэрээндэ этигэдэггүй хүнүүдһээ, өөһэдынгөө хүсэлэнгүүдые дахажа ябадаг хүнүүдһээ (Хүхэлэй Үдэрһөө) бү холодуулагты, тиигэбэл таанад хосорхо болонот».

وَمَا تِلْكَ بِيَمِيْنِكَ يٰمُوْسٰى

wa mā tilka biyamīnika yā mūsā.

Мүн баруун гартаа юун байнаб, Муса?

قَالَ هِيَ عَصَايَۚ اَتَوَكَّؤُا عَلَيْهَا وَاَهُشُّ بِهَا عَلٰى غَنَمِيْ وَلِيَ فِيْهَا مَاٰرِبُ اُخْرٰى

qāla hiya ‘aṣāy(a), atwakka'u ‘alaihā wa ahusysyu bihā ‘alā ganamī wa liya fīhā ma'āribu ukhrā.

Тэрэ (Моисей) хэлэбэ: "Энэ минии тайзан, би тэрээндэ найдадагби, тиигээд би ямаануудтаа (эдеэ) абахын тула энээнһээ (набшаһадые) сохидогби, намда үшөө ондоо аша туһа бии."

قَالَ اَلْقِهَا يٰمُوْسٰى

qāla alqihā yā mūsā.

Тэрэ (Аллах) хэлэбэ: "Тэрэниие хая, Муса!"

فَاَلْقٰىهَا فَاِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعٰى

fa alqāhā fa iżā hiya ḥayyatun tas‘ā.

Тиихэдэнь (Моисей) тэрэ модо хаяад, гэнтэ түргэн мүлхидэг могой болобо.

قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْۗ سَنُعِيْدُهَا سِيْرَتَهَا الْاُوْلٰى

qāla khużhā wa lā takhaf, sanu‘īduhā sīratahal-ūlā.

Тэрэ (Аллах) хэлэбэ: «Тэрэниие баряад, бү айгты, Бидэ тэрэниие анханайнь байдалда бусаахабди,

وَاضْمُمْ يَدَكَ اِلٰى جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ اٰيَةً اُخْرٰىۙ

waḍmum yadaka ilā janāḥika takhruj baiḍā'a min gairi sū'in āyatan ukhrā.

тиигээд гараа һуга доро табибалтнай, ямаршье гажуудалгүйгөөр сагаан (гялалзама) боложо гараха, үшөө нэгэ гайхамшаг шэнги,

لِنُرِيَكَ مِنْ اٰيٰتِنَا الْكُبْرٰى ۚ

linuriyaka min āyātinal-kubrā.

Бидэ таанадта манай агууехэ агууехэ тэмдэгүүдые харуулхын тула,

اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰى ࣖ

iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.

Фараондо ошо; тэрэ үнэхөөрөө хилэ гаталһан байна.”

قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِيْ صَدْرِيْ ۙ

qāla rabbisyraḥ lī ṣadrī.

Тэрэ (Моисей) хэлэбэ: «Эзэмни, минии сээжые дэлгээ,

وَيَسِّرْ لِيْٓ اَمْرِيْ ۙ

wa yassir lī amrī.

тиигээд намда хүнгэн бологты,

وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِّنْ لِّسَانِيْ ۙ

waḥlul ‘uqdatam mil lisānī.

хэлэнһээмни хатуурһаниие арилгажа үгыт даа;

يَفْقَهُوْا قَوْلِيْ ۖ

yafqahū qaulī.

Тиигэбэл тэдэ минии үгэнүүдые ойлгоно;

وَاجْعَلْ لِّيْ وَزِيْرًا مِّنْ اَهْلِيْ ۙ

waj‘al lī wazīram min ahlī.

намайе гэр бүлынгөө зараса болгогты;

هٰرُوْنَ اَخِى ۙ

hārūna akhī.

(тодорхойгоор хэлэбэл) Аарон, минии аха,

اشْدُدْ بِهٖٓ اَزْرِيْ ۙ

usydud bihī azrī.

тэрээнтэй минии хүсые бэхижүүл,

وَاَشْرِكْهُ فِيْٓ اَمْرِيْ ۙ

wa asyrik-hu fī amrī.

тиигээд тэрэниие минии хэрэгүүдтэ нүхэр болгогты;

كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيْرًا ۙ

kai nusabbiḥaka kaṡīrā(n).

Тиимэһээ бидэ Таниие ехээр алдаршуулхабди.

وَّنَذْكُرَكَ كَثِيْرًا ۗ

wa nażkuraka kaṡīrā(n).

тиигээд шамайе ехээр һананаб,

اِنَّكَ كُنْتَ بِنَا بَصِيْرًا

innaka kunta binā baṣīrā(n).

Үнэхөөрөөшье, Та бүгэдэ (манай байдалые) хаража байнат."

قَالَ قَدْ اُوْتِيْتَ سُؤْلَكَ يٰمُوْسٰى

qāla qad ūtīta su'laka yā mūsā.

Тэрэ (Аллах) хэлэбэ: “Үнэхөөрөөшье, шинии гуйлта бэелүүлэгдээ, Муса!

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً اُخْرٰىٓ ۙ

wa laqad manannā ‘alaika marratan ukhrā.

Үнэхөөрөөшье, бидэ таанадта ондоо ушарнуудта (энээнһээ урид) үршөөл хайра үзүүлээ һэмди

اِذْ اَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّكَ مَا يُوْحٰىٓ ۙ

iż auḥainā ilā ummika mā yūḥā.

(тодорхойгоор хэлэбэл) бидэ шинии эжые ямар нэгэн һэдэбтэй юумээр һэдэбшэлһэн үедэ,

اَنِ اقْذِفِيْهِ فِى التَّابُوْتِ فَاقْذِفِيْهِ فِى الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِّيْ وَعَدُوٌّ لَّهٗ ۗوَاَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِّنِّيْ ەۚ وَلِتُصْنَعَ عَلٰى عَيْنِيْ ۘ

aniqżifīhi fit-tābūti faqżifīhi fil-yammi falyulqihil-yammu bis-sāḥili ya'khużhu ‘aduwwul lī wa ‘aduwwul lah(ū), wa alqaitu ‘alaika maḥabbatam minnī, wa lituṣna‘a ‘alā ‘ainī.

(энэнь), тэрэниие (Моисее) амһарта соо хэжэ, удаань голдо (Нил) хаяад, гол (гүйдэл) тэрэниие эрьедэ абаашаха, тэрэниие (Фараон) Минии дайсан ба тэрэнэй дайсад абаха. Би шамда Намһаа ерэһэн хайра дурые үгөөб; ба минии харууһа доро таанадые хүмүүжүүлхын тула.

اِذْ تَمْشِيْٓ اُخْتُكَ فَتَقُوْلُ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰى مَنْ يَّكْفُلُهٗ ۗفَرَجَعْنٰكَ اِلٰٓى اُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ ەۗ وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّيْنٰكَ مِنَ الْغَمِّ وَفَتَنّٰكَ فُتُوْنًا ەۗ فَلَبِثْتَ سِنِيْنَ فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ ەۙ ثُمَّ جِئْتَ عَلٰى قَدَرٍ يّٰمُوْسٰى

iż tamsyī ukhtuka fa taqūlu hal adullukum ‘alā may yakfuluh(ū), fa raja‘nāka ilā ummika kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzan(a), wa qatalta nafsan fa najjaināka minal-gammi wa fatannāka futūnā(n), fa labiṡta sinīna fī ahli madyan(a), ṡumma ji'ta ‘alā qadariy yā mūsā.

(Тэрэнь) шинии эгэшэ ябажа ябатараа, тэрэнь (фараоной гэр бүлэдэ): «Би шамда тэрэниие хаража байха хүниие харуулха гүб?» гэжэ асууба. Таанар хүниие алаа һэнта, бидэ таанадые (ехэ) бэрхэшээлнүүдһээ абаржа, (хүндэ) туршалгануудаар туршаабди; тиигээд ши хэдэн жэлэй туршада Мадианай арад түмэнэй дунда байгааш, тиигээд ши, Моисей, тогтооһон болзорто ерээ һэнши,

وَاصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِيْۚ

wasṭana‘tuka linafsī.

Би шамайе (элшэнээр) өөртөө шэлэжэ абааб.

اِذْهَبْ اَنْتَ وَاَخُوْكَ بِاٰيٰتِيْ وَلَا تَنِيَا فِيْ ذِكْرِيْۚ

iżhab anta wa akhūka bi'āyātī wa lā taniyā fī żikrī.

Минии тэмдэгүүдтэй эгэшэтэйгээ ошожо, Намайе дурсахаяа болижо бү байгты.

اِذْهَبَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۚ

iżhabā ilā fir‘auna innahū ṭagā.

Таанар хоюулаа фараондо ошогты, юундэб гэхэдэ, тэрэ хилэ эбдэбэ;

فَقُوْلَا لَهٗ قَوْلًا لَّيِّنًا لَّعَلَّهٗ يَتَذَكَّرُ اَوْ يَخْشٰى

fa qūlā lahū qaulal layyinal la‘allahū yatażakkaru au yakhsyā.

тиимэһээ тэрээндэ (Фараондо) зөөлэн үгэнүүдээр хөөрэлдэ, магад, тэрэ ухаандаа орохо гү, али айха.

قَالَا رَبَّنَآ اِنَّنَا نَخَافُ اَنْ يَّفْرُطَ عَلَيْنَآ اَوْ اَنْ يَّطْغٰى

qālā rabbanā innanā nakhāfu ay yafruṭa ‘alainā au ay yaṭgā.

Тэдэ хоюулаа: «Дээдын Эзэн, бидэ удангүй бидэниие зобоохо гү, али хилэһээ үлүү ехээр үдэхэ гү гэжэ айжа байнабди», – гэбэ.

قَالَ لَا تَخَافَآ اِنَّنِيْ مَعَكُمَآ اَسْمَعُ وَاَرٰى

qāla lā takhāfā innanī ma‘akumā asma‘u wa arā.

Тэрэ (Аллах) хэлэбэ: “Таанад хоюулаа бү һанаагаа зобогты, би үнэхөөрөө та хоюулантай хамта байнаб, би шагнажа, хаража байнаб.

فَأْتِيٰهُ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلَا رَبِّكَ فَاَرْسِلْ مَعَنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ وَلَا تُعَذِّبْهُمْۗ قَدْ جِئْنٰكَ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ ۗوَالسَّلٰمُ عَلٰى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدٰى

fa'tiyāhu fa qūlā innā rasūlā rabbika fa arsil ma‘anā banī isrā'īl(a), wa lā tu‘ażżibhum, qad ji'nāka bi'āyatim mir rabbik(a), was-salāmu ‘alā manittaba‘al-hudā.

Тиимэһээ та хоюулаа тэрээндэ (Фараондо) ошожо: "Үнэхөөрөөшье, бидэ хоюулаа танай Дээдын Эзэнэй элшэнэр гээшэбди, тиимэһээ Израилиин үхибүүд маанадтай хамта ошожо, тэдэниие бү зобоогты. Үнэхөөрөөшье, бидэ танай Дээдын Эзэнэй гэршэлгэтэй ерээбди. Заабаринуудые дахажа ябаһан хүнүүдтэ абаралга үгтэнэ".

اِنَّا قَدْ اُوْحِيَ اِلَيْنَآ اَنَّ الْعَذَابَ عَلٰى مَنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰى

innā qad ūḥiya ilainā annal-‘ażāba ‘alā man każżaba wa tawallā.

Үнэхөөрөөшье, (бидэнэй асарһан шажанай һургаалнуудые) арсажа, һөөргөө бусаһан (тэдээндэ һанаагаа зободоггүй) хүн бүхэндэ хэһээлтэ үгтэнэ гэжэ бидэндэ элирүүлэгдэбэ."

قَالَ فَمَنْ رَّبُّكُمَا يٰمُوْسٰى

qāla famar rabbukumā yā mūsā.

Тэрэ (Фараон) хэлэбэ: "Муса, та хоёрой Дээдын Эзэн хэн бэ?"

قَالَ رَبُّنَا الَّذِيْٓ اَعْطٰى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهٗ ثُمَّ هَدٰى

qāla rabbunal-lażī a‘ṭā kulla syai'in khalqahū ṡumma hadā.

Тэрэ (Моисей) харюусаба: "Манай Дээдын Эзэн (Бурхан) бүхы юумэндэ түхэл үгэһэн, удаань заабари үгэһэн юм."

قَالَ فَمَا بَالُ الْقُرُوْنِ الْاُوْلٰى

qāla famā bālul-qurūnil-ūlā.

Тэрэ (Фараон) хэлэбэ: "Тиимэһээ урданай хүнүүд ямар байдалтай байгааб?"

قَالَ عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْ فِيْ كِتٰبٍۚ لَا يَضِلُّ رَبِّيْ وَلَا يَنْسَىۖ

qāla ‘ilmuhā ‘inda rabbī fī kitāb(in), lā yaḍillu rabbī wa lā yansā.

Тэрэ (Моисей) харюусаба: “Тэрээн тухай мэдэсэ минии Дээдын Эзэндэ, Ном соо (Лаух Махфуж), минии Дээдын Эзэн алдуу хэхэгүй, мартахагүй;

الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّسَلَكَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا وَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۗ فَاَخْرَجْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْ نَّبَاتٍ شَتّٰى

al-lażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa salaka lakum fīhā subulaw wa anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī azwājam min nabātin syattā.

(Бурхан) таанадта газар дэлхэйе үргэн болгожо, таанадта харгы замуудые нээжэ, тэнгэриһээ уһа (бороо) буулгадаг юм." Тиигээд бидэ тэрээнтэй хамта элдэб янзын ургамалнуудые ургуулһан байнабди (борооной уһан).

كُلُوْا وَارْعَوْا اَنْعَامَكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى النُّهٰى ࣖ

kulū war‘au an‘āmakum, inna fī żālika la'āyātil li'ulin-nuhā.

Малаа эдижэ, адуулжа байгты. Үнэхөөрөөшье, энээндэ ойлгодог хүнүүдтэ (Аллахын агууехэ) тэмдэгүүд бии.

۞ مِنْهَا خَلَقْنٰكُمْ وَفِيْهَا نُعِيْدُكُمْ وَمِنْهَا نُخْرِجُكُمْ تَارَةً اُخْرٰى

minhā khalaqnākum wa fīhā nu‘īdukum wa minhā nukhrijukum tāratan ukhrā.

Бидэ шамайе тэрээнһээ (газарһаа) бүтээгээбди, тэрээндэ шамайе бусаахабди, ондоо сагта тэрээнһээ гаргахабди.

وَلَقَدْ اَرَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا كُلَّهَا فَكَذَّبَ وَاَبٰى

wa laqad araināhu āyātinā kullahā fa każżaba wa abā.

Үнэхөөрөөшье, Бидэ тэрээндэ (Фараондо) бүхы тэмдэгүүдээ (агууехэ) харуулаабди, теэд тэрэ худал боложо, үнэниие хүлеэн абаха дурагүй байгаа.

قَالَ اَجِئْتَنَا لِتُخْرِجَنَا مِنْ اَرْضِنَا بِسِحْرِكَ يٰمُوْسٰى

qāla aji'tanā litukhrijanā min arḍinā bisiḥrika yā mūsā.

Тэрэ (Фараон) хэлэбэ: «Муса, ши маанадые шэдитэ хүсөөрөө манай газарһаа гаргахаяа ерээ гүш?

فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍ مِّثْلِهٖ فَاجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ مَوْعِدًا لَّا نُخْلِفُهٗ نَحْنُ وَلَآ اَنْتَ مَكَانًا سُوًى

fa lana'tiyannaka bisiḥrim miṡlihī faj‘al bainanā wa bainaka mau‘idal lā nukhlifuhū naḥnu wa lā anta makānan suwā(n).

Тиимэһээ бидэ заатагүй шамда иимэ шэди асархабди, тиимэһээ нээлтэтэй газарта бидэ эбдэхэгүйбди, шамтайшье, шамтайшье уулзаха тухай хэлсээ баталагты."

قَالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ الزِّيْنَةِ وَاَنْ يُّحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى

qāla mau‘idukum yaumuz-zīnati wa ay yuḥsyaran-nāsu ḍuḥā(n).

Тэрэ (Моисей) хэлэбэ: "Таанадтай уулзаха (хэлсээ) саг һайндэртэ, үглөөгүүр хүнүүд сугларжа байг".

فَتَوَلّٰى فِرْعَوْنُ فَجَمَعَ كَيْدَهٗ ثُمَّ اَتٰى

fa tawallā fir‘aunu fa jama‘a kaidahū ṡumma atā.

Тиимэһээ фараон (тэрэ газарһаа) гаража, түсэбүүдээ табижа, һүүлдэнь (тодорхойлогдоһон үдэртэ) бусажа ерэбэ.

قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰى وَيْلَكُمْ لَا تَفْتَرُوْا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا فَيُسْحِتَكُمْ بِعَذَابٍۚ وَقَدْ خَابَ مَنِ افْتَرٰى

qāla lahum mūsā wailakum lā taftarū ‘alallāhi każiban fa yusḥitakum bi‘ażab(in), wa qad khāba maniftarā.

Муса тэдэндэ (шэдитэ зондо) хэлэбэ: "Таанадта гашуудал! Аллахта худал юумэ бү хэлэгты, тиигэбэл Тэрэ таанадые хэһээлтээр үгы хэхэгүй." Тиихэдэ худал хуурмагые зохёоһон зондо ямар ехэ хохидол гээшэб.

فَتَنَازَعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ وَاَسَرُّوا النَّجْوٰى

fa tanāza‘ū amrahum bainahum wa asarrun-najwā.

Тиимэһээ тэдэ хэрэгүүд тухайгаа маргажа, хөөрэлдөөнүүдээ нюусаар хадагалдаг байгаа.

قَالُوْٓا اِنْ هٰذٰنِ لَسَاحِرٰنِ يُرِيْدَانِ اَنْ يُّخْرِجٰكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِمَا وَيَذْهَبَا بِطَرِيْقَتِكُمُ الْمُثْلٰى

qālū in hāżāni lasāḥirāni yurīdāni ay yukhrijākum min arḍikum bisiḥrihimā wa yażhabā biṭarīqatikumul-muṡlā.

Тэдэнь (шүдхэрнүүд) хэлэбэ: «Үнэхөөрөөшье, эдэ хоёр хүн шамайе (Фараон) шэди хүсөөрөө оронһоотнай гаргаха һанаатай, шинии гол ёһо заншалые үгы хэхэ һанаатай шэдитэнүүд» гэбэ.

فَاَجْمِعُوْا كَيْدَكُمْ ثُمَّ ائْتُوْا صَفًّاۚ وَقَدْ اَفْلَحَ الْيَوْمَ مَنِ اسْتَعْلٰى

fa ajmi‘ū kaidakum ṡumma'tū ṣaffā(n), wa qad aflaḥal-yauma manista‘lā.

Тиимэһээ бүхы мэхэнүүдээ (шэди) суглуулжа, удаань удаа дараалан ерэгты, үнэхөөрөөшье, мүнөөдэр илажа байһан хүн аза талаантай байха."

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَلْقٰى

qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna awwala man alqā.

Тэдэнэр: "Ай, Муса! Ши (түрүүн) хаяа гү, али бидэ түрүүн хаяа гүбди?"

قَالَ بَلْ اَلْقُوْاۚ فَاِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ اِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ اَنَّهَا تَسْعٰى

qāla bal alqū, fa iżā ḥibāluhum wa ‘iṣiyyuhum yukhayyalu ilaihi min siḥrihim annahā tas‘ā.

Тэрэ (Моисей) хэлэбэ: "Хадагты!" Тиигээд гэнтэ тэдэнэй уяанууд ба таягууд тэрээндэ (Моисейдэ) шэдитэ хүсэнэйнь ашаар хурдан мүлхижэ ябаһандал үзэгдэбэ.

فَاَوْجَسَ فِيْ نَفْسِهٖ خِيْفَةً مُّوْسٰى

fa aujasa fī nafsihī khīfatam mūsā.

Тиимэһээ Муса сэдьхэлдээ айжа байба.

قُلْنَا لَا تَخَفْ اِنَّكَ اَنْتَ الْاَعْلٰى

qulnā lā takhaf innaka antal-a‘lā.

Бидэ: "Бү айгты! Үнэхөөрөөшье, ши дээдын (илагша") гээшэш.

وَاَلْقِ مَا فِيْ يَمِيْنِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوْاۗ اِنَّمَا صَنَعُوْا كَيْدُ سٰحِرٍۗ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ اَتٰى

wa alqi mā fī yamīnika talqaf mā ṣana‘ū, innamā ṣana‘ū kaidu sāḥir(in), wa lā yufliḥus-sāḥiru ḥaiṡu atā.

Баруун гартаа байһан юумэеэ хая, тэрэ тэдэнэй хэһэн юумэ заатагүй залгиха. Тэдэнэй бүтээһэн юумэн гансал шэдитэ мэхэ байгаа. Тиигээд шэдитэ хүн хаанаһаашье ерээ һаа, илахагүй.”

فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ هٰرُوْنَ وَمُوْسٰى

fa ulqiyas-saḥaratu sujjadan qālū āmannā birabbi hārūna wa mūsā.

Тиихэдэнь шэдитэ зон дохижо: — Бидэ Аарон Моисей хоёрой Бурханда этигэбэбди, — гэбэ.

قَالَ اٰمَنْتُمْ لَهٗ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۗ اِنَّهٗ لَكَبِيْرُكُمُ الَّذِيْ عَلَّمَكُمُ السِّحْرَۚ فَلَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ وَّلَاُصَلِّبَنَّكُمْ فِيْ جُذُوْعِ النَّخْلِۖ وَلَتَعْلَمُنَّ اَيُّنَآ اَشَدُّ عَذَابًا وَّاَبْقٰى

qāla āmantum lahū qabla an āżana lakum, innahū lakabīrukumul-lażī ‘allamakumus-siḥr(a), fa la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfiw wa la'uṣallibannakum fī jużū‘in-nakhl(i), wa lata‘lamunna ayyunā asyaddu ‘ażābaw wa abqā.

Тэрэ (Фараон) хэлэбэ: "Би шамда зүбшөөл үгэхэһөө урид ши тэрээндэ (Моисейдэ) этигээ һэн гүш? Үнэхөөрөөшье, тэрэ шамда шэди зааһан ударидагша байгаа. Тиигээд үнэхөөрөөшье, би шамда гар хүлөө хэрээһэнээр таһалхаб, үнэхөөрөөшье, би шамайе хурма модоной һуурида гаталхаб, тиигээд үнэхөөрөөшье, манай хэниинь үлүү ехэ гашуудалтай, мүнхэ зоболонтойб гэжэ мэдэхэш."

قَالُوْا لَنْ نُّؤْثِرَكَ عَلٰى مَا جَاۤءَنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالَّذِيْ فَطَرَنَا فَاقْضِ مَآ اَنْتَ قَاضٍۗ اِنَّمَا تَقْضِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا ۗ

qālū lan nu'ṡiraka ‘alā mā jā'anā minal-bayyināti wal-lażī faṭaranā faqḍi mā anta qāḍ(in), innamā taqḍī hāżihil-ḥayātad-dun-yā.

Тэдэ (шүдхэрнүүд) хэлэбэ: "Бидэ бидэндэ ерэһэн тодорхой баримтанууд (гайхамшагууд) дээрэ үндэһэлэн, бидэниие бүтээһэн (Аллах) дээрэ үндэһэлэн, таанадта шэлэхэгүйбди. Тиимэһээ шиидхэхэеэ һанаһанаа шиидхэхэ хэрэгтэй. Үнэн дээрээ ши гансал энэ дэлхэй дээрэхи амидаралые шиидхэхэ аргатайш".

اِنَّآ اٰمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطٰيٰنَا وَمَآ اَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِۗ وَاللّٰهُ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى

innā āmannā birabbinā liyagfira lanā khaṭāyānā wa mā akrahtanā ‘alaihi minas-siḥr(i), wallāhu khairuw wa abqā.

Бидэ Бурхандаа үнэн зүрхэнһөө этигэбэбди, тиигэбэл Тэрэ манай алдуунуудые, танай маанадта табиһан шэдиие хүлисэхэ. Тиигээд Аллах үлүү һайн (Тэрэнэй шагнал) ба үлүү мүнхэ (Тэрэнэй хэһээлтэ).”

اِنَّهٗ مَنْ يَّأْتِ رَبَّهٗ مُجْرِمًا فَاِنَّ لَهٗ جَهَنَّمَ ۗ لَا يَمُوْتُ فِيْهَا وَلَا يَحْيٰى

innahū may ya'ti rabbahū mujriman fa inna lahū jahannam(a), lā yamūtu fīhā wa lā yaḥyā.

Үнэхөөрөөшье, хэн нүгэлтэй байдалда Дээдын Эзэндэ ерэбэл, үнэхөөрөөшье, тэрээндэ тама болоно. Тэрэ тэрээн соо үхөөгүй (хэһээлтые үргэлжэлүүлэн мэдэржэ) ба амидаржа байгаагүй (гэмшэжэ шадаагүй).

وَمَنْ يَّأْتِهٖ مُؤْمِنًا قَدْ عَمِلَ الصّٰلِحٰتِ فَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الدَّرَجٰتُ الْعُلٰى ۙ

wa may ya'tihī mu'minan qad ‘amilaṣ-ṣāliḥāti fa ulā'ika lahumud-darajātul-‘ulā.

Харин хэн тэрээндэ этигэл һүзэгтэйгөөр ерэжэ, һайн һайхан хэрэгүүдые бүтээгээ һаа, тэдэ үндэр зиндаада хүртэхэ хүнүүд болоно.

جَنّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗوَذٰلِكَ جَزَاۤءُ مَنْ تَزَكّٰى ࣖ

jannātu ‘adnin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālika jazā'u man tazakkā.

(тодорхойгоор хэлэбэл) Аднын диваажан, тэрэнэй доро голнууд урдадаг, тэдэ тэндэ хэтын хэтэдэ байдаг. Бэеэ арюудхаһан хүнүүдэй шагнал иимэл даа.

وَلَقَدْ اَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِيْ فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيْقًا فِى الْبَحْرِ يَبَسًاۙ لَّا تَخٰفُ دَرَكًا وَّلَا تَخْشٰى

wa laqad auḥainā ilā mūsā an asri bi‘ibādī faḍrib lahum ṭarīqan fil-baḥri yabasā(n), lā takhāfu darakaw wa lā takhsyā.

Үнэхөөрөөшье, Бидэ Моисейдэ иигэжэ элирүүлһэн байнабди: "Һүниин сагта Минии зарасанартай (Израилиин үхибүүдтэй) ошожо, тэдэндэ далай соо хуурай харгы хэгты, (та) дайрагдахаһаа айха хэрэггүй, шэнгэхэһээ һанаагаа зобохо хэрэггүй."

فَاَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُوْدِهٖ فَغَشِيَهُمْ مِّنَ الْيَمِّ مَا غَشِيَهُمْ ۗ

fa atba‘ahum fir‘aunu bijunūdihī fa gasyiyahum minal-yammi mā gasyiyahum.

Тиихэдэнь фараон сэрэгтэеэ тэдэниие мүрдэбэшье, далайн долгинууд тэдэниие шэнгээжэ абаашаба.

وَاَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهٗ وَمَا هَدٰى

wa aḍalla fir‘aunu qaumahū wa mā hadā.

Тиихэдэнь фараон арад зоноо мэхэлжэ, заабари үгөөгүй.

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ قَدْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ عَدُوِّكُمْ وَوٰعَدْنٰكُمْ جَانِبَ الطُّوْرِ الْاَيْمَنَ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى

yā banī isrā'īla qad anjainākum min ‘aduwwikum wa wā‘adnākum jānibaṭ-ṭūril-aimana wa nazzalnā ‘alaikumul-mannā was-salwā.

Израилиин үхибүүд! Үнэхөөрөөшье, Бидэ таанадые дайсадһаатнай абаржа, таанадтай хада уула (Синаи хада) баруун талада (мүргэл хэхэ) хэлсээ баталжа, таанадта манн ба салва эльгээгээбди.

كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۙ وَلَا تَطْغَوْا فِيْهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِيْۚ وَمَنْ يَّحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِيْ فَقَدْ هَوٰى

kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa lā taṭgau fīhi fa yaḥilla ‘alaikum gaḍabī, wa may yaḥlil ‘alaihi gaḍabī faqad hawā.

Бидэнэй таанадта үгэһэн һайн эдеэ хоол эдижэ, хилэһээ үлүү бү гарагты, тиигэжэ Минии уур сухал таанадта унаха. Минии уур сухалда дайрагдаһан хүн үнэхөөрөө хосорхо.

وَاِنِّيْ لَغَفَّارٌ لِّمَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدٰى

wa innī lagaffārul liman tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan ṡummahtadā.

Үнэхөөрөөшье, би гэмшэжэ, этигэжэ, һайн үйлэ хэрэгүүдые хэжэ, удаань хүтэлбэрилэгдэжэ байһан хүнүүдые хүлисэнэб.

۞ وَمَآ اَعْجَلَكَ عَنْ قَوْمِكَ يٰمُوْسٰى

wa mā a‘jalaka ‘an qaumika yā mūsā.

— Тиигээд юундэ арад зонһоо түргэн ерээбши, Муса?

قَالَ هُمْ اُولَاۤءِ عَلٰٓى اَثَرِيْ وَعَجِلْتُ اِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضٰى

qāla hum ulā'i ‘alā aṡarī wa ‘ajiltu ilaika rabbi litarḍā.

Тэрэ (Моисей) хэлэбэ: "Тэдэ намайе дахажа байна, би Таанадта яаран байнаб, Дээдын Эзэн, Та (намда) баяртай байхын тула."

قَالَ فَاِنَّا قَدْ فَتَنَّا قَوْمَكَ مِنْۢ بَعْدِكَ وَاَضَلَّهُمُ السَّامِرِيُّ

qāla fa innā qad fatannā qaumaka mim ba‘dika wa aḍallahumus-sāmiriyy(u).

Тэрэ (Аллах) хэлэбэ: "Үнэхөөрөөшье, бидэ шинии ошоһоной һүүлдэ танай арад түмэниие туршаабди, тиигээд тэдэниие самирууд мэхэлжэ абаа."

فَرَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًا ەۚ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا ەۗ اَفَطَالَ عَلَيْكُمُ الْعَهْدُ اَمْ اَرَدْتُّمْ اَنْ يَّحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَخْلَفْتُمْ مَّوْعِدِيْ

fa raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla yā qaumi alam ya‘idkum rabbukum wa‘dan ḥasanā(n), afaṭāla ‘alaikumul-‘ahdu am arattum ay yaḥilla ‘alaikum gaḍabum mir rabbikum fa akhlaftum mau‘idī.

Тиихэдэнь Муса уурлажа, уйдхартайгаар арад зондоо бусаба. Тэрэ (Моисей) хэлэбэ: "Минии арад зон! Танай Дээдын Эзэн таанадта һайн найдуулга үгөөгүй гү? Хэлсээнэй хугасаа таанадта удаан гү, али Бурханай уур сухал таанадта унахыень хүсэнэ гүт, юундэ намтай хэһэн хэлсээгээ эбдэбэбта?"

قَالُوْا مَآ اَخْلَفْنَا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنَا وَلٰكِنَّا حُمِّلْنَآ اَوْزَارًا مِّنْ زِيْنَةِ الْقَوْمِ فَقَذَفْنٰهَا فَكَذٰلِكَ اَلْقَى السَّامِرِيُّ ۙ

qālū mā akhlafnā mau‘idaka bimalkinā wa lākinnā ḥummilnā auzāram min zīnatil-qaumi fa qażafnāhā fa każālika alqas-sāmiriyy(u).

Тэдэнэр иигэжэ хэлэбэ: «Бидэ өөһэдынгөө дураар Танай хэлсээе эбдээгүйбди, харин (Фараоной) арадай эрдэни зэндэмэнинүүдые хүндэ ашаагаар абажа ябаха баатай болообди, тиигээд тэдэниие (гал руу) хаяабди, Самири баһал тэдэниие хаяба.

فَاَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌ فَقَالُوْا هٰذَآ اِلٰهُكُمْ وَاِلٰهُ مُوْسٰى ەۙ فَنَسِيَ ۗ

fa akhraja lahum ‘ijlan jasadal lahū khuwārun fa qālū hāżā ilāhukum wa ilāhu mūsā, fa nasiy(a).

тиигээд (гал нүхэнһөө) тэрэ (Самири) тэдэндэ бэетэй, хоолойтой тугал гаргаба, тиимэһээ тэдэ: "Энэ танай Бурхан ба Моисейн Бурхан, харин тэрэ (Моисей) мартажархиба" гэжэ хэлэбэ.

اَفَلَا يَرَوْنَ اَلَّا يَرْجِعُ اِلَيْهِمْ قَوْلًا ەۙ وَّلَا يَمْلِكُ لَهُمْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا ࣖ

afalā yarauna allā yarji‘u ilaihim qaulā(n), wa lā yamliku lahum ḍarraw wa lā naf‘ā(n).

Тиимэһээ (тугалай дүрэ) тэдэндэ харюу үгэжэ шадахагүй, хоро хүргэхэгүй, аша туһа асарха аргагүй байһые тэдэ анхарбагүй гү?

وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هٰرُوْنُ مِنْ قَبْلُ يٰقَوْمِ اِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهٖۚ وَاِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمٰنُ فَاتَّبِعُوْنِيْ وَاَطِيْعُوْٓا اَمْرِيْ

wa laqad qāla lahum hārūnu min qablu yā qaumi innamā futintum bih(ī), wa inna rabbakumur-raḥmānu fattabi‘ūnī wa aṭī‘ū amrī.

Үнэхөөрөөшье, урид Харун тэдэндэ хэлээ һэн: "Ай, минии арад! Үнэхөөрөөшье, таанадта гансал туршалга (тугалай дүрэтэй) үгтэһэн байна, үнэхөөрөөшье, танай Дээдын Эзэн (Аллах) Эгээл үршөөл хайратай, тиимэһээ намайе дахажа, минии захиралтануудые дүүргэжэ байгты."

قَالُوْا لَنْ نَّبْرَحَ عَلَيْهِ عٰكِفِيْنَ حَتّٰى يَرْجِعَ اِلَيْنَا مُوْسٰى

qālū lan nabraḥa ‘alaihi ‘ākifīna ḥattā yarji‘a ilainā mūsā.

Тэдэнь харюусаба: "Моисейн манда бусажа ерэтэр бидэ тэрэнээ орхихогүйбди (ба) тэрэниие (тугалай дүрэ) үргэлжэлүүлэн мүргэхэбди."

قَالَ يٰهٰرُوْنُ مَا مَنَعَكَ اِذْ رَاَيْتَهُمْ ضَلُّوْٓا ۙ

qāla yā hārūnu mā mana‘aka iż ra'aitahum ḍallū.

Тэрэ (Моисей) хэлэбэ: «Харун, тэдэнэй төөрижэ байһые хараад, шамда юун һаад ушаруулнаб?

اَلَّا تَتَّبِعَنِۗ اَفَعَصَيْتَ اَمْرِيْ

allā tattabi‘an(i), afa ‘aṣaita amrī.

(тиимэһээ) ши намайе дахажа ябанагүйш? Та минии захиралтые (зорюута) дүүргээгүй гүт?

قَالَ يَبْنَؤُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِيْ وَلَا بِرَأْسِيْۚ اِنِّيْ خَشِيْتُ اَنْ تَقُوْلَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِيْ

qāla yabna'umma lā ta'khuż biliḥyatī wa lā bira'sī, innī khasyītu an taqūla farraqta baina banī isrā'īla wa lam tarqub qaulī.

Тэрэ (Харун) харюусаба: "Эжымни хүбүүн! Минии толгойдо бэшэ, харин һахалдамни бү хүрэ. Ши Израилиин үхибүүдые хубаажа, минии захяа сахижа шадаагүйш" гэжэ хэлэхэш гэжэ би үнэхөөрөө айжа байнаб."

قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يٰسَامِرِيُّ

qāla famā khaṭbuka yā sāmiriyy(u).

Тэрэ (Моисей) хэлэбэ: "Самири, юун шамайе (тиимэ юумэ хэхэеэ) һэдэбэб?"

قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوْا بِهٖ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِّنْ اَثَرِ الرَّسُوْلِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذٰلِكَ سَوَّلَتْ لِيْ نَفْسِيْ

qāla baṣurtu bimā lam yabṣurū bihī fa qabaḍtu qabḍatam min aṡarir-rasūli fa nabażtuhā wa każālika sawwalat lī nafsī.

Тэрэ (Самири) харюусаба: "Би тэдэнэй мэдэхэгүй юумые мэдэжэ байгааб, тиимэһээ би элшын мүрһөө гартаа (газар) абажа, гал руу хаяаб, тиигэжэ минии хүсэл намайе этигүүлээ."

قَالَ فَاذْهَبْ فَاِنَّ لَكَ فِى الْحَيٰوةِ اَنْ تَقُوْلَ لَا مِسَاسَۖ وَاِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَّنْ تُخْلَفَهٗۚ وَانْظُرْ اِلٰٓى اِلٰهِكَ الَّذِيْ ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا ۗ لَنُحَرِّقَنَّهٗ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهٗ فِى الْيَمِّ نَسْفًا

qāla fażhab fa inna laka fil-ḥayāti an taqūla lā misās(a), wa inna laka mau‘idal lan tukhlafah(ū), wanẓur ilā ilāhikal-lażī ẓalta ‘alaihi ‘ākifā(n), lanuḥarriqannahū ṡumma lanansifannahū fil-yammi nasfā(n).

Тэрэ (Моисей) хэлэбэ: "Яба! Тиимэһээ үнэхөөрөө амидаралда (дэлхэй дээрэ) таанар (гансал) 'Намда бү хүрэгты' гэжэ хэлэхэ аргатайт. Тиигээд таанар заатагүй (хойто наһандаа) найдуулһан хэһээлтэ абахат, тэрэнээ таанар зайлажа шадахагүйт, тиигээд үшөө шүтэжэ байһан бурханаа харагты. Бидэ заатагүй тэрэнээ шатаахабди, тиигээд тэрэнээ далай руу тараахабди (холо холо).

اِنَّمَآ اِلٰهُكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ وَسِعَ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا

innamā ilāhukumullāhul-lażī lā ilāha illā huw(a), wasi‘a kulla syai'in ‘ilmā(n).

Үнэхөөрөөшье, танай Бурхан гансал Аллах, Тэрээнһээ бэшэ бурхан үгы. Тэрэнэй эрдэм мэдэсэ бүхы юумые хамарна.”

كَذٰلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ مَا قَدْ سَبَقَۚ وَقَدْ اٰتَيْنٰكَ مِنْ لَّدُنَّا ذِكْرًا ۚ

każālika naquṣṣu ‘alaika min ambā'i mā sabaq(a), wa qad ātaināka mil ladunnā żikrā(n).

Тиигэжэ бидэ шамда (Мухаммадта) үнгэрһэн зарим түүхэнүүдые хөөрэнэбди, үнэхөөрөөшье, Бидэ шамда өөрынгөө талаһаа һэргылэмжэ (Коран) үгөөбди.

مَنْ اَعْرَضَ عَنْهُ فَاِنَّهٗ يَحْمِلُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وِزْرًا

man a‘raḍa ‘anhu fa innahū yaḥmilu yaumal-qiyāmati wizrā(n).

Хэн тэрээнһээ (Коранһаа) холодооб, тэрэ амидыралгын үдэр хүндэ ашаа (нүгэл) абажа ябаха,

خٰلِدِيْنَ فِيْهِ ۗوَسَاۤءَ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ حِمْلًاۙ

khālidīna fīh(i), wa sā'a lahum yaumal-qiyāmati ḥimlā(n).

тэдэ тэрэ байдалда үлэнэ. Тиин нүгэл шэбэлэй ашаан амидырха Үдэр тэдэндэ аймшагтай байха.

يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ وَنَحْشُرُ الْمُجْرِمِيْنَ يَوْمَىِٕذٍ زُرْقًا ۖ

yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri wa naḥsyurul-mujrimīna yauma'iżin zurqā(n).

(Хүхэлэй үдэр) бүреэ (хоёрдохиёо) үлеэжэ, тэрэ үдэр нүгэлтэниие уйдхартай хүхэ (нюуртай) суглуулнабди,

يَّتَخَافَتُوْنَ بَيْنَهُمْ اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا عَشْرًا

yatakhāfatūna bainahum il labiṡtum illā ‘asyrā(n).

тэдэ бэе бэедээ шэбэнэбэ: "Та (дэлхэй дээрэ) арбан үдэрһөө үлүүгүй байхат."

نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَقُوْلُوْنَ اِذْ يَقُوْلُ اَمْثَلُهُمْ طَرِيْقَةً اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا يَوْمًا ࣖ

naḥnu a‘lamu bimā yaqūlūna iż yaqūlu amṡaluhum ṭarīqatan il labiṡtum illā yaumā(n).

Эгээл үнэн сэхэ хүнүүдэй "Ши (дэлхэй дээрэ) нэгэ үдэрһөө үлүү бэшэ байхаш" гэхэдэнь, тэдэнэй юун гэжэ хэлэхэеэ бидэ һайн мэдэнэбди.

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْجِبَالِ فَقُلْ يَنْسِفُهَا رَبِّيْ نَسْفًا ۙ

wa yas'alūnaka ‘anil-jibāli fa qul yansifuhā rabbī nasfā(n).

Тиигээд тэдэ шамһаа (Мухаммедһээ) хада ууланууд тухай асууна, тиимэһээ хэлэ: «Минии Эзэн тэдэниие (Амидыралгын үдэр) арга боломжоороо үгы хэхэ,

فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا ۙ

fa yażaruhā qā‘an ṣafṣafā(n).

тиигээд Тэрэ (урданай хада уулануудые) бүрин тэгшэлхэ,

لَّا تَرٰى فِيْهَا عِوَجًا وَّلَآ اَمْتًا ۗ

lā tarā fīhā ‘iwajaw wa lā amtā(n).

(тиимэһээ) тэндэ доодо ба үндэр газарнуудые харахаяа болихош.”

يَوْمَىِٕذٍ يَّتَّبِعُوْنَ الدَّاعِيَ لَا عِوَجَ لَهٗ ۚوَخَشَعَتِ الْاَصْوَاتُ لِلرَّحْمٰنِ فَلَا تَسْمَعُ اِلَّا هَمْسًا

yauma'iżiy yattabi‘ūnad-dā‘iya lā ‘iwaja lah(ū), wa khasya‘atil-aṣwātu lir-raḥmāni falā tasma‘u illā hamsā(n).

Тэрэ үдэр тэдэ дуудаһан хүнэй (эльгээмэлэй) дуудалга дахажа, һөөргөө эрьехэгүйгөөр (харюусахагүйгөөр) ябаа; тиигээд бүхы хоолойнууд Дээдын үршөөл хайратай Бурханда мүргэнэ, тиимэһээ танай дуулаһан бүхы юумэн шэбэнэлгэ болоно.

يَوْمَىِٕذٍ لَّا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَرَضِيَ لَهٗ قَوْلًا

yauma'iżil lā tanfa‘usy-syafā‘atu illā man ażina lahur-raḥmānu wa raḍiya lahū qaulā(n).

Тэрэ үдэр Дээдын үршөөл хайратай Бурханай зүбшөөһэн, үгэеэ зүбшөөһэн хүнүүдһээ бэшэ зальбарал (туһаламжа) хэрэггүй.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِهٖ عِلْمًا

ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yuḥīṭūna bihī ‘ilmā(n).

Тэрэ (Аллах) тэдэнэй урда (юунэй болохоб) ба тэдэнэй хойно юунэй байһые (энэнь болоһон) мэдэдэг, харин тэдэнэй эрдэм мэдэсэ Тэрэнэй эрдэм мэдэсые багтаадаггүй.

۞ وَعَنَتِ الْوُجُوْهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّوْمِۗ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا

wa ‘anatil-wujūhu lil-ḥayyil-qayyūm(i), wa qad khāba man ḥamala ẓulmā(n).

Бүхы нюурнууд амиды ба гансаараа (Аллахын) урда һүгэдэбэ. Үнэхөөрөөшье, үнэн сэхэ бэшэ ябадал гаргадаг хүнүүдтэ ехэ хохидол болоно.

وَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا يَخٰفُ ظُلْمًا وَّلَا هَضْمًا

wa may ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā yakhāfu ẓulmaw wa lā haḍmā(n).

Хэншье этигэл һүзэгтэй байхадаа һайн үйлэ хэрэгүүдые бүтээнэ һаа, тэрэ хүн (тэрээндэ) үнэн сэхэ бэшэ хандаса тухай һанаагаа зобохогүй, эрхэеэ доошолуулха тухай (мүн һанаагаа зобохогүй).

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا وَّصَرَّفْنَا فِيْهِ مِنَ الْوَعِيْدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ اَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْرًا

wa każālika anzalnāhu qur'ānan ‘arabiyyaw wa ṣarrafnā fīhi minal-wa‘īdi la‘allahum yattaqūna au yuḥdiṡu lahum żikrā(n).

Тиигэжэ бидэ араб хэлэн дээрэ Коран эльгээгээбди, тиигээд бидэ тэрээн соо зарим аюул заналтануудые оло дахин тайлбарилбабди, тиигэбэл тэдэ һүзэг этигэхэ гү, али (Коран) тэдэндэ һургаха.

فَتَعٰلَى اللّٰهُ الْمَلِكُ الْحَقُّۚ وَلَا تَعْجَلْ بِالْقُرْاٰنِ مِنْ قَبْلِ اَنْ يُّقْضٰٓى اِلَيْكَ وَحْيُهٗ ۖوَقُلْ رَّبِّ زِدْنِيْ عِلْمًا

fa ta‘ālallāhul-malikul-ḥaqq(u), wa lā ta‘jal bil-qur'āni min qabli ay yuqḍā ilaika waḥyuh(ū), wa qur rabbi zidnī ‘ilmā(n).

Тиимэһээ Дээдын Аллах, үнэн ба үнэн Хаан. Мүн ши (Мухаммед) Коран шамда үгтэхэһөө урид яаран (уншажа) бү бай, "Эзэмни, минии эрдэм мэдэсые нэмэгдүүл" гэжэ бү хэлээрэй.

وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ

wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).

Үнэхөөрөөшье, бидэ Адамда урид захирһан байгаабди, теэд тэрэ мартажархёо, бидэ тэрээндэ бата бэхи хүсэл оложо шадаагүйбди.

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.

Тиигээд (һанагты) Эльгээмэлнүүдтэ: "Адамда мүргэгты!" гэжэ хэлэхэдэмнай. Тиигээд тэдэ Сатанаһаа бэшэ һүгэдэбэ; гэжэ арсаа.

فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى

fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.

Тиихэдэнь бидэ: "Адам! Энэ (Иблис) үнэхөөрөө шамда ба шинии һамганда дайсан, тиимэһээ хэзээдэшье таанар хоюулыень диваажанһаа гаргахагүй, үгы һаа таанад бэрхэшээлтэй болохот" гэжэ хэлээбди.

اِنَّ لَكَ اَلَّا تَجُوْعَ فِيْهَا وَلَا تَعْرٰى ۙ

inna laka allā tajū‘a fīhā wa lā ta‘rā.

Үнэхөөрөөшье, тэндэ шамда (баталга) бии, ши үлдэхэгүйш, нюсэгэн байхагүйш.

وَاَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا فِيْهَا وَلَا تَضْحٰى

wa annaka lā taẓma'u fīhā wa lā taḍḥā.

Үнэхөөрөөшье, тэндэ ши ундаа хүрэхэгүйш, наранай халуун шамда дайрагдахагүй».

فَوَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطٰنُ قَالَ يٰٓاٰدَمُ هَلْ اَدُلُّكَ عَلٰى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلٰى

fa waswasa ilaihisy-syaiṭānu qāla yā ādamu hal adulluka ‘alā syajaratil-khuldi wa mulkil lā yablā.

Тиихэдэнь Сатана тэрээндэ шэбэнэн (муу бодолнууд) иигэжэ хэлэбэ: "Адам! Би шамда үхэлгүй модо (хүлди) ба үгы болохогүй хаан түрэ харуулхамни гү?"

فَاَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۚ وَعَصٰىٓ اٰدَمُ رَبَّهٗ فَغَوٰى ۖ

fa akalā minhā fa badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa ‘aṣā ādamu rabbahū fa gawā.

Тиигээд тэдэ хоюулаа эдибэ, тиигээд хоюулаа нюсэгэн байдалаа хараад, набшаһадаар (энэнь) Диваажинда байна гэжэ хушаад, Адам Дээдын Эзэнэй үгэ дуулаагүй, тиигээд төөрижэ ошобо.

ثُمَّ اجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدٰى

Ṡummajtabāhu rabbuhū fa tāba ‘alaihi wa hadā.

Тиигээд Дээдын Эзэниинь тэрэниие шэлэжэ абаа, тиимэһээ Тэрэ гэмшэлыень хүлеэн абажа, заабари үгэбэ.

قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيْعًاۢ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚفَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى ەۙ فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقٰى

qālahbiṭā minhā jamī‘am ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), fa immā ya'tiyannakum minnī hudā(n), fa manittaba‘a hudāya falā yaḍillu wa lā yasyqā.

Тэрэ (Аллах) хэлэбэ: "Таанар хоюулаа тэнгэриһээ буугты, заримантнай бусадта дайсад болохо. Хэрбээ намһаа таанадта заабари ерэбэл, минии заабари дахаһан хүн төөрихэгүй, хохидол үзүүлхэгүй" гэжэ хэлэбэ.

وَمَنْ اَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِيْ فَاِنَّ لَهٗ مَعِيْشَةً ضَنْكًا وَّنَحْشُرُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اَعْمٰى

wa man a‘raḍa ‘an żikrī fa inna lahū ma‘īsyatan ḍankaw wa naḥsyuruhū yaumal-qiyāmati a‘mā.

Минии һэргылэмжэһээ холодоһон хүн үнэхөөрөөшье нариихан амидаралтай байха, тиигээд бидэ тэрэниие Амидыралгын үдэр һохор болгожо суглуулхабди."

قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِيْٓ اَعْمٰى وَقَدْ كُنْتُ بَصِيْرًا

qāla rabbi lima ḥasyartanī a‘mā wa qad kuntu baṣīrā(n).

Тэрэ иигэжэ хэлэбэ: «Эзэн аа, урдань харадаг аад, юундэ ши намайе һохор болгообши?»

قَالَ كَذٰلِكَ اَتَتْكَ اٰيٰتُنَا فَنَسِيْتَهَاۚ وَكَذٰلِكَ الْيَوْمَ تُنْسٰى

qāla każālika atatka āyātunā fa nasītahā, wa każālikal-yauma tunsā.

Тэрэ (Аллах) хэлэбэ: "Тиимэһээ, урид Манай шүлэгүүд шамда ерээд, таанар тэдэниие анхаралгүй орхидог байгаат, тиимэһээ (мүн) мүнөөдэр таанар анхаралгүй байнат."

وَكَذٰلِكَ نَجْزِيْ مَنْ اَسْرَفَ وَلَمْ يُؤْمِنْۢ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖۗ وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَشَدُّ وَاَبْقٰى

wa każālika najzī man asrafa wa lam yu'mim bi'āyāti rabbih(ī), wa la‘ażābul-ākhirati asyaddu wa abqā.

Тиигэжэ Дээдын Эзэнэйнгээ тэмдэгүүдтэ этигэхэгүй, буруу ябаһан хүнүүдые бидэ шагнанабди. Үнэхөөрөөшье, хойто наһанда үгтэхэ хэһээлтэ бүри хүндэ, мүнхэ.

اَفَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ يَمْشُوْنَ فِيْ مَسٰكِنِهِمْۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى النُّهٰى ࣖ

afalam yahdi lahum kam ahlaknā qablahum minal-qurūni yamsyūna fī masākinihim, inna fī żālika la'āyātil li'ulin nuhā.

Тиимэһээ тэдэндэ (шүтөөндэ шүтэгшэдтэ) тэдэнэй (арадай) ажаһуудалай (мүрөөр) үнгэрһэншье һаа, бидэ тэдэнэй урда хэды олон (үе) үгы хээбибди гэһэн тэмдэг бэшэ гү? Үнэхөөрөөшье, ойлгосотой хүнүүдтэ (Аллахын хүсэнэй) тэмдэгүүд бии.

وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَكَانَ لِزَامًا وَّاَجَلٌ مُّسَمًّى ۗ

wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika lakāna lizāmaw wa ajalum musammā(n).

Хэрбээ танай Дээдын Эзэнэй уридшалан тогтооһон, уридшалан тодорхойлогдоһон хилэ (үхэлэй) үгы байгаа һаань, (зоболон) тэдэндэ дайралдаха һэн.

فَاصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوْعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوْبِهَا ۚوَمِنْ اٰنَاۤئِ الَّيْلِ فَسَبِّحْ وَاَطْرَافَ النَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضٰى

faṣbir ‘alā mā yaqūlūna wa sabbiḥ biḥamdi rabbika qabla ṭulū‘isy-syamsi wa qabla gurūbihā, wa min ānā'il-laili fa sabbiḥ wa aṭrāfan-nahāri la‘allaka tarḍā.

Тиимэһээ тэдэнэй хэлэһэн үгэнүүдтэ тэсэбэритэй байжа, наранай гарахын ба орохын урда тээ Дээдын Эзэнээ магтан өөрыгөө алдаршуулжа бай; тиигээд һүниин дунда ба үдэрэй эсэстэ (мүн) зальбаржа, намдуу байхын тула.

وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ەۙ لِنَفْتِنَهُمْ فِيْهِ ۗوَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى

wa lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum zahratal-ḥayātid-dun-yā, linaftinahum fīh(i), wa rizqu rabbika khairuw wa abqā.

Тэдэнэй зарим бүлэгүүдтэ, дэлхэй дээрэхи амидаралай сэсэг мэтэ, бидэнэй үгэһэн баяр баясхалан руу нюдөө бү шэглүүл, тиигэбэл Бидэ тэдэниие тэрэ (баяр баясхалангаар) туршахабди. Танай Бурханай үршѳѳл хайра үлүү һайн, үлүү мүнхэ.

وَأْمُرْ اَهْلَكَ بِالصَّلٰوةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَاۗ لَا نَسْـَٔلُكَ رِزْقًاۗ نَحْنُ نَرْزُقُكَۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوٰى

wa'mur ahlaka biṣ-ṣalāti waṣṭabir ‘alaihā, lā nas'aluka rizqā(n), naḥnu narzuquk(a), wal-‘āqibatu lit-taqwā.

Мүн гэртэхиндээ зальбарал хэжэ, тэсэбэритэй байхыень захирагты. Бидэ шамһаа тэжээл гуйдаггүйбди, Бидэ шамда тэжээл үгэдэг зон гээшэбди. Тиигээд үрэ дүн (хойто наһандаа һайн) һүзэгтэй хүнүүдтэ.

وَقَالُوْا لَوْلَا يَأْتِيْنَا بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اَوَلَمْ تَأْتِهِمْ بَيِّنَةُ مَا فِى الصُّحُفِ الْاُوْلٰى

wa qālū lau lā ya'tīnā bi'āyatim mir rabbih(ī), awalam ta'tihim bayyinatu mā fiṣ-ṣuḥufil-ūlā.

Тэдэнэр: «Юундэ тэрэ маанадта Дээдын Эзэнэйнгээ дүлгэ тэмдэг асарбагүйб?» Урдахи номууд соо хэлэгдэһэн мэтэ (бодото) баримтанууд тэдэндэ ерээ бэшэ гү?

وَلَوْ اَنَّآ اَهْلَكْنٰهُمْ بِعَذَابٍ مِّنْ قَبْلِهٖ لَقَالُوْا رَبَّنَا لَوْلَآ اَرْسَلْتَ اِلَيْنَا رَسُوْلًا فَنَتَّبِعَ اٰيٰتِكَ مِنْ قَبْلِ اَنْ نَّذِلَّ وَنَخْزٰى

wa lau annā ahlaknāhum bi‘ażābim min qablihī laqālū rabbanā lau lā arsalta ilainā rasūlan fa nattabi‘a āyātika min qabli an nażilla wa nakhzā.

Хэрбээ бидэ тэдэниие урданай зоболонгоор (Коран бууһан) үгы хэһэн байгаа һаа, тэдэ хэлэхэ һэн: «Эзэмнай, юундэ Та маанадта элшэн эльгээгээгүйб, тиигэбэл бидэ доромжолхо, доромжолхоһоо урид Танай шүлэгүүдые дахахабди?»

قُلْ كُلٌّ مُّتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوْاۚ فَسَتَعْلَمُوْنَ مَنْ اَصْحٰبُ الصِّرَاطِ السَّوِيِّ وَمَنِ اهْتَدٰى ࣖ ۔

qul kullum mutarabbiṣun fa tarabbaṣū, fa sata‘lamūna man aṣḥābuṣ-ṣirāṭis-sawiyyi wa manihtadā.

(Мухаммед) хэлэ: "Бидэ булта хүлеэжэ байнабди, тиимэһээ шамайе хүлеэ! Тиигээд нэгэ үдэр хэн шулуун харгыгаар ябажа байнаб, хэн хүтэлбэрилэгдээб гэжэ мэдэхэш."