Q.S Эхэнэр (اَلنِّسَاء) - 176 Шүлэгүүдэй тоо

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيْرًا وَّنِسَاۤءً ۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْ تَسَاۤءَلُوْنَ بِهٖ وَالْاَرْحَامَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيْبًا

yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakumul-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw wa khalaqa minhā zaujahā wa baṡṡa minhumā rijālan kaṡīraw wa nisā'ā(n), wattaqullāhal-lażī tasā'alūna bihī wal-arḥām(a), innallāha kāna ‘alaikum raqībā(n).

Ай арад зон! Таниие нэгэ хүнһөө (Адамһаа) бүтээһэн, (Аллах) өөрынгөө нүхэрые (Ева) бүтээһэн Дээдын Эзэнһээ айгты; тиигээд тэдэ хоёрһоо Аллах олон эрэшүүлые, эхэнэрнүүдые гаргаба. Бэе бэеһээ асуужа байһан Аллахһаа айжа, гэр бүлын харилсаагаа барижа байгты. Үнэхөөрөөшье, Аллах таанадые хододоо хамгаалжа, хаража байдаг.

وَاٰتُوا الْيَتٰمٰىٓ اَمْوَالَهُمْ وَلَا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيْثَ بِالطَّيِّبِ ۖ وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَهُمْ اِلٰٓى اَمْوَالِكُمْ ۗ اِنَّهٗ كَانَ حُوْبًا كَبِيْرًا

wa ātul-yatāmā amwālahum wa lā tatabaddalul-khabīṡa biṭ-ṭayyib(i), wa lā ta'kulū amwālahum ilā amwālikum, innahū kāna ḥūban kabīrā(n).

Мүн үншэн хүүгэдтэ (томо болоһон) зөөриеэ үгэжэ, һайнииень муугаар бү һэлгэжэ, өөрынгөө зөөритэй хамта тэдэнэй зөөри бү эдижэ байгты. Үнэхөөрөөшье, (солилсохо ба эдихэ ябадал) ехэ нүгэл.

وَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تُقْسِطُوْا فِى الْيَتٰمٰى فَانْكِحُوْا مَا طَابَ لَكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ مَثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَ ۚ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تَعْدِلُوْا فَوَاحِدَةً اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَلَّا تَعُوْلُوْاۗ

wa in khiftum allā tuqsiṭū fil-yatāmā fankiḥū mā ṭāba lakum minan-nisā'i maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), fa in khiftum allā ta‘dilū fa wāḥidatan au mā malakat aimānukum, żālika adnā allā ta‘ūlū.

Хэрбээ үншэн эхэнэрнүүдтэ (хэрбээ гэрлээ һаа) үнэн сэхээр хандажа шадахагүйб гэжэ һанаагаа зобожо байгаа һаа, өөртөө һайшаагдаһан (ондоо) эхэнэрнүүдтэй гэрлэгты: хоёр, гурба гү, али дүрбэн. Харин үнэн зүбые хэжэ шадахагүйб гэжэ һанаагаа зобожо байгаа һаа, гансал нэгэ хүнтэй гү, али өөртөө байһан эхэнэр богоолтой (гэрлэхэ) хэрэгтэй. Шударга бэшэ юумэ хэхэгүйн тула энэнь дүтэ.

وَاٰتُوا النِّسَاۤءَ صَدُقٰتِهِنَّ نِحْلَةً ۗ فَاِنْ طِبْنَ لَكُمْ عَنْ شَيْءٍ مِّنْهُ نَفْسًا فَكُلُوْهُ هَنِيْۤـًٔا مَّرِيْۤـًٔا

wa ātun-nisā'a ṣaduqātihinna niḥlah(tan), fa in ṭibna lakum ‘an syai'im minhu nafsan fa kulūhu hanī'am marī'ā(n).

Мүн эхэнэртээ һайн дураараа бэлэг болгон бэлэг үгэгты. Тиигээд, хэрбээ тэдэ шамда тэрэнэй нэгэ хубиие (приданое) баяртайгаар үгөө һаань, тэрэнээ хүлеэн абажа, бэлэгые баяртайгаар эдлэжэ бай.

وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاۤءَ اَمْوَالَكُمُ الَّتِيْ جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ قِيٰمًا وَّارْزُقُوْهُمْ فِيْهَا وَاكْسُوْهُمْ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا

wa lā tu'tus-sufahā'a amwālakumul-latī ja‘alallāhu lakum qiyāmaw warzuqūhum fīhā waksūhum wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).

Аллахай амидаралай үндэһэ болгоһон баялигаа (эрхэ мэдэлтэй хүнүүдтэ) ухаан бодолынь үшөө түгэс бэшэ хүнүүдтэ бү дамжуулагты. Тэдээндэ дэлгүүр, хубсаһа хунар (зөөриин олзоһоо) үгэжэ, һайн үгэнүүдые хэлэжэ үгэгты.

وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا

wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).

Тиигээд үншэн хүүгэдые хадамда гаратараа туршагты. Тиигээд, хэрбээ танай һанамжаар тэдэ ухаатай (зөөри харахадаа бэрхэ) байгаа һаань, баялигыень тэдэндэ дамжуулха хэрэгтэй. Тиигээд (үншэн хүүгэдэй зөөри) зохид хэмжээнһээ үлүү бү эдижэ, томо болохын урда тээ (үгэхэгүй) яаража болохогүй. Хэн (харууһалагшадай дундаһаа) шадалтайб, тиихэдэнь тэрэ (үншэн үхибүүнэй зөөри эдихэһээ) бэеэ бараг, хэн үгытэйб, тиихэдэнь тэрэ зөөриие зохид аргаар эдижэ болохо. Тиигээд, тэдэндэ зөөри тушаахадаа, гэршэнүүдые үгэхэ ёһотойт. Аллах ударидагшаар хангалтатай.

لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَۖ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ اَوْ كَثُرَ ۗ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًا

lir-rijāli naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wa lin-nisā'i naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūna mimmā qalla minhu au kaṡur(a), naṣībam mafrūḍā(n).

Эрэгтэйшүүл эхэ эсэгэһээ, түрэл гаралһаа залгамжалһан зөөридэ хубаалсаха эрхэтэй, харин эхэнэрнүүдтэ эхэ эсэгэһээ, түрэл гаралһаа залгамжалһан зөөридэ (мүн) хубаалсаха эрхэ бии, энэнь тодорхойлогдоһон хубиин ёһоор бага гү, али ехэ гү.

وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا

wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).

Хэрбээ хубаариин үедэ зарим түрэлнүүд, үншэн хүүгэд, үгытэйшүүл байгаа һаань, тэдэндэ (багахан лэ) зөөри үгэжэ, һайн үгэнүүдые хэлэжэ үгэгты.

وَلْيَخْشَ الَّذِيْنَ لَوْ تَرَكُوْا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعٰفًا خَافُوْا عَلَيْهِمْۖ فَلْيَتَّقُوا اللّٰهَ وَلْيَقُوْلُوْا قَوْلًا سَدِيْدًا

walyakhsyal-lażīna lau tarakū min khalfihim żurriyyatan ḍi‘āfan khāfū ‘alaihim, falyattaqullāha walyaqūlū qaulan sadīdā(n).

Тэдэнэй (һайн һайханай) айжа байһан сула үри һадаһадые хойноһоонь орхихо ёһотой хүнүүдһээ (Аллахһаа) айгты. Тиимэһээ тэдэ Аллахһаа айжа, зүб үгэнүүдээр хэлэжэ байг.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ الْيَتٰمٰى ظُلْمًا اِنَّمَا يَأْكُلُوْنَ فِيْ بُطُوْنِهِمْ نَارًا ۗ وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيْرًا ࣖ

innal-lażīna ya'kulūna amwālal-yatāmā ẓulman innamā ya'kulūna fī buṭūnihim nārā(n), wa sayaṣlauna sa‘īrā(n).

Үнэхөөрөөшье, үншэн хүүгэдэй баялигые үнэн сэхэ бэшээр эдидэг хүнүүд, үнэн дээрээ тэдэ гэдэһэ дотороо гал залгижа, шатажа байһан галда (тамада) орохо.

يُوْصِيْكُمُ اللّٰهُ فِيْٓ اَوْلَادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِ ۚ فَاِنْ كُنَّ نِسَاۤءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۚ وَاِنْ كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۗ وَلِاَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ اِنْ كَانَ لَهٗ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلَدٌ وَّوَرِثَهٗٓ اَبَوٰهُ فَلِاُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهٗٓ اِخْوَةٌ فَلِاُمِّهِ السُّدُسُ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْۚ لَا تَدْرُوْنَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

yūṣīkumullāhu fī aulādikum liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), fa in kunna nisā'an fauqaṡnataini fa lahunna ṡuluṡā mā tarak(a), wa in kānat wāḥidatan fa lahan-niṣf(u), wa li abawaihi likulli wāḥidim minhumas-sudusu mimmā taraka in kāna lahū walad(un), fa illam yakul lahū waladuw wa wariṡahū abawāhu fa li'ummihiṡ-ṡuluṡ(u), fa in kāna lahū ikhwatun fa li'ummihis-sudusu mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣī bihā au dain(in), ābā'ukum wa abnā'ukum, lā tadrūna ayyuhum aqrabu lakum naf‘ā(n), farīḍatam minallāh(i), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

Үхибүүдэйнгээ залгамжалал тухай Аллах шамда табиһан байна: хүбүүнэй хуби хоёр басагадай хубитай адли. Хэрбээ тэдэ булта хоёрһоо дээшэ басагад байгаа һаань, тэдэнэй хуби зөөриин гурбанай хоёр хуби болоно. Ганса басаган байгаа һаа, хахадые абадаг. Тиигээд эхэ эсэгын түлөө, үхибүүдтэй һаа, хүн бүхэн зөөриин зургаадахи хубиие абадаг. Хэрбээ тэрэ үхибүүгүй, эхэ эсэгэнь гансал залгамжалдаг һаа, эхэнь гурбанай нэгэ хубиие абадаг. Хэрбээ аха дүүнэртэй һаа, эжынь зургаадахи хубиие абадаг. (Эдэ хубааринууд) тэрэнэй хүсэлэй гү, али үри шэриин (ба түлэһэнэй) һүүлдэ болоно. (Хэрбээ) эхэ эсэгынгээ, үхибүүдэйнгээ алиниинь шамда ехэ аша туһатайб гэжэ мэдэнэгүйш. Энэ хадаа Аллахай тогтоол юм. Үнэхөөрөөшье, Аллах бүхы юумые мэдэдэг, бүхы мэргэн юм.

۞ وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ اَزْوَاجُكُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهُنَّ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَلَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّكُمْ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوْصُوْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَاِنْ كَانَ رَجُلٌ يُّوْرَثُ كَلٰلَةً اَوِ امْرَاَةٌ وَّلَهٗٓ اَخٌ اَوْ اُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُۚ فَاِنْ كَانُوْٓا اَكْثَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَهُمْ شُرَكَاۤءُ فِى الثُّلُثِ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصٰى بِهَآ اَوْ دَيْنٍۙ غَيْرَ مُضَاۤرٍّ ۚ وَصِيَّةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَلِيْمٌۗ

wa lakum niṣfu mā taraka azwājukum illam yakul lahunna walad(un), fa in kāna lahunna waladun fa lakumur-rubu‘u mimmā tarakna mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣīna bihā au dain(in), wa lahunnar-rubu‘u mimmā taraktum illam yakul lakum walad(un), fa in kāna lakum waladun fa lahunnaṡ-ṡumunu mimmā taraktum mim ba‘di waṣiyyatiy tūṣūna bihā au dain(in), wa in kāna rajuluy yūraṡu kalālatan awimra'atuw wa lahū akhun au ukhtun fa likulli wāḥidatim minhumas-sudus(u), fa in kānū akṡara min żālika fa hum syurakā'u fiṡ-ṡuluṡi mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣā bihā au dain(in), gaira muḍārr(in), waṣiyyatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥalīm(un).

Тиигээд танай хуби (үбгэд) һамгадайтнай үлэһэн зөөриин хахад болоно, хэрбээ тэдэ үхибүүдгүй һаа. Хэрбээ тэдэ (танай һамгад) үхибүүдтэй байгаа һаань, тэдэнэй бэшэһэн захидал (дүүргэһэн) гү, али (түлэһэнэй һүүлдэ) тэдэнэй орхиһон зөөриин дүрбэнэй нэгэ хубиие абахат. Хэрбээ үхибүүгүй һаа, һамгад орхиһон зөөриинтнай дүрбэнэй нэгэ хубиие абадаг. Хэрбээ үхибүүдтэй һаа, һамгадтатнай таанадые орхиһон зөөриин найманай нэгэ хубиие (захидал дүүргэһэнэйнгээ удаа) гү, али үри шэриеэ (мүн түлэһэнэйнгээ һүүлдэ) абаха. Хэрбээ эрэ гү, али эхэнэр гү, эсэгэ, үхибүүгүй, ахатай (сэйбу) гү, али эгэшэтэй (сэйбу) хүн наһа барабал, хоёр түрэлэй аха дүүнэрэй хүн бүхэндэ зөөриин зургаанһаа нэгэ хубиие үгэхэ. Харин нэгэһээ олон аха дүүнэр байгаа һаань, тэдэ гурбадахи хубиие хамта хубаалдадаг, тэрэнэй хэһэн (захидал дүүргэһэнэй) һүүлдэ гү, али (мүн түлэһэнэй һүүлдэ) үри шэриие ямаршье бэрхэшээлгүйгөөр (залгамжалагшадта). Бурханай хангалтанууд иимэ. Аллах бүхы юумые мэдэдэг, эгээл хүлисэлтэй.

تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ يُدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗ وَذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

tilka ḥudūdullāh(i), wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

Эдэ хадаа Аллахай хилэ (хуули) болоно. Хэншье Аллах болон Тэрэнэй элшэнэрые дуулгадаг, Тэрэ тэдэниие гол мүрэнүүдэй урдадаг сэсэрлигүүдтэ оруулха, тэдэ тэндэ хэтын хэтэдэ байха. Тиин энэмнай ехэ илалта гээшэ.

وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَتَعَدَّ حُدُوْدَهٗ يُدْخِلْهُ نَارًا خَالِدًا فِيْهَاۖ وَلَهٗ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ ࣖ

wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū wa yata‘adda ḥudūdahū yudkhilhu nāran khālidan fīhā, wa lahū ‘ażābum muhīn(un).

Хэншье Аллахые ба Тэрэнэй Элшэниие дуулахагүй, Тэрэнэй хуулиин хилэ эбдэхэ, Аллах тэрэниие заатагүй тамын гал руу оруулха, тэрэ тэндэ хэтын хэтэдэ үлэхэ ба доромжолхо хэһээлтэ абаха.

وَالّٰتِيْ يَأْتِيْنَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ فَاسْتَشْهِدُوْا عَلَيْهِنَّ اَرْبَعَةً مِّنْكُمْ ۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَاَمْسِكُوْهُنَّ فِى الْبُيُوْتِ حَتّٰى يَتَوَفّٰىهُنَّ الْمَوْتُ اَوْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لَهُنَّ سَبِيْلًا

wal-lātī ya'tīnal-fāḥisyata min nisā'ikum fastasyhidū ‘alaihinna arba‘atam minkum, fa in syahidū fa amsikūhunna fil-buyūti ḥattā yatawaffāhunnal-mautu au yaj‘alallāhu lahunna sabīlā(n).

Танай эхэнэрнүүдэй дунда жэрхэштэй үйлэ хэрэгүүдые үйлэдэдэг эхэнэрнүүдэй дунда дүрбэн гэршэтэй байг лэ. Хэрбээ тэдэ гэршэлһэн байгаа һаань, тэдэниие (эхэнэрнүүдые) үхэтэрнь гү, али Аллах тэдэндэ (ондоо) харгы үгэхэ болоторнь гэртээ хаагты.

وَالَّذٰنِ يَأْتِيٰنِهَا مِنْكُمْ فَاٰذُوْهُمَا ۚ فَاِنْ تَابَا وَاَصْلَحَا فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا

wal-lażāni ya'tiyānihā minkum fa āżūhumā, fa in tābā wa aṣlaḥā fa a‘riḍū ‘anhumā, innallāha kāna tawwābar raḥīmā(n).

Таанадай дунда жэрхэштэй үйлэ хэрэг үйлэдэһэн хоёр хүниие хоюулыень хэһээгты. Хэрбээ тэдэ хоюулаа наманшалжа, бэеэ һайжаруулбал, тиимэ байг лэ. Үнэхөөрөөшье, Аллах наманшалгые Эгээл хүлеэн абадаг, Эгээл энэрхы сэдьхэлтэй юм.

اِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللّٰهِ لِلَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السُّوْۤءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوْبُوْنَ مِنْ قَرِيْبٍ فَاُولٰۤىِٕكَ يَتُوْبُ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

innamat-taubatu ‘alallāhi lil-lażīna ya‘malūnas-sū'a bijahālatin ṡumma yatūbūna min qarībin fa ulā'ika yatūbullāhu ‘alaihim, wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

Үнэхөөрөөшье, Аллахта наманшалха гээшэ гансал (таарамжатай) гэмтэ хэрэг үйлэдэһэн хүнүүдтэ, юундэб гэхэдэ тэдэ ойлгоногүй, тиигээд дары наманшалдаг. Тэдэнэй наманшалалые Аллах хүлеэн абадаг. Аллах бүхы юумые мэдэдэг, бүхы мэргэн юм.

وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۚ حَتّٰىٓ اِذَا حَضَرَ اَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ اِنِّيْ تُبْتُ الْـٰٔنَ وَلَا الَّذِيْنَ يَمُوْتُوْنَ وَهُمْ كُفَّارٌ ۗ اُولٰۤىِٕكَ اَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

wa laisatit-taubatu lil-lażīna ya‘malūnas-sayyi'āt(i), ḥattā iżā ḥaḍara aḥadahumul-mautu qāla innī tubtul-āna wa lal-lażīna yamūtūna wa hum kuffār(un), ulā'ika a‘tadnā lahum ‘ażāban alīmā(n).

Гэмтэ хэрэг үйлэдэһэн хүнүүдһээ наманшалал (Аллах зүбшөөдэггүй), тэдэнэй дундаһаа хэн нэгэндэ үхэл ерэхэ болотор, (тиигээд) тэрэ: "Би мүнөө үнэхөөрөө наманшалнаб" гэжэ хэлэнэ. Мүн этигэлгүй байхадаа наһа бараһан хүнүүдһээ гэмшэлгэ хүлеэн абтадаггүй. Тэдэ зондо Зоболонто хэһээлтэ бэлдэбэбди.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَرِثُوا النِّسَاۤءَ كَرْهًا ۗ وَلَا تَعْضُلُوْهُنَّ لِتَذْهَبُوْا بِبَعْضِ مَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيْنَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ ۚ وَعَاشِرُوْهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ ۚ فَاِنْ كَرِهْتُمُوْهُنَّ فَعَسٰٓى اَنْ تَكْرَهُوْا شَيْـًٔا وَّيَجْعَلَ اللّٰهُ فِيْهِ خَيْرًا كَثِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā yaḥillu lakum an tariṡun-nisā'a karhā(n), wa lā ta‘ḍulūhunna litażhabū biba‘ḍi mā ātaitumūhunna illā ay ya'tīna bifāḥisyatim mubayyinah(tin), wa ‘āsyirūhunna bil-ma‘rūf(i), fa in karihtumūhunna fa ‘asā an takrahū syai'aw wa yaj‘alallāhu fīhi khairan kaṡīrā(n).

Этигэл һүзэглэгшэд! Эхэнэрнүүдые хүсөөр залгамжалха, тиигээд тэдэндэ үгэһэн юумэнэйнгээ хубиие бусааха һанаатай байһан дээрэһээ тэдэндэ бэрхэшээл үгэхэгүй, хэрбээ тэдэ үнэхөөрөө муухай үйлэ хэрэг үйлэдэхэгүй һаа. Мүн тэдэнтэй зохидоор харилсаха. Хэрбээ таанад тэдэндэ дуратай бэшэ һаа, (тэсэбэритэй байгты), юундэб гэхэдэ таанад ямар нэгэн юумэндэ дуратай бэшэ байжа болохот, хэдыгээр Аллах тэрэнээ ехэ һайн болгоһоншье һаа.

وَاِنْ اَرَدْتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍۙ وَّاٰتَيْتُمْ اِحْدٰىهُنَّ قِنْطَارًا فَلَا تَأْخُذُوْا مِنْهُ شَيْـًٔا ۗ اَتَأْخُذُوْنَهٗ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا

wa in arattumustibdāla zaujim makāna zauj(in), wa ātaitum iḥdāhunna qinṭāran falā ta'khużū minhu syai'ā(n), ata'khużūnahū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

Хэрбээ һамганайнгаа нэгыень нүгѳѳ һамганаар һэлгэхэ һанаатай аад, али нэгэ һамгадтаа ехэ зөөри үгѳѳ һаа, тэрээнһээ юушье бү абагты. Худал гэмнэлтэ хэжэ, эли тодо нүгэл хэжэ бусааха гүт?

وَكَيْفَ تَأْخُذُوْنَهٗ وَقَدْ اَفْضٰى بَعْضُكُمْ اِلٰى بَعْضٍ وَّاَخَذْنَ مِنْكُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا

wa kaifa ta'khużūnahū wa qad afḍā ba‘ḍukum ilā ba‘ḍiw wa akhażna minkum mīṡāqan galīẓā(n).

Тиигээд таанар бэе бэетэеэ (үбгэн һамган хоёр) байхадаа яажа бусааха гээшэбта. Тиигээд тэдэ (танай һамгад) танһаа бата бэхи хэлсээ (гэрлэлгын) абаһан байна.

وَلَا تَنْكِحُوْا مَا نَكَحَ اٰبَاۤؤُكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ اِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ اِنَّهٗ كَانَ فَاحِشَةً وَّمَقْتًاۗ وَسَاۤءَ سَبِيْلًا ࣖ

wa lā tankiḥū mā nakaḥa ābā'ukum minan-nisā'i illā mā qad salaf(a), innahū kāna fāḥisyataw wa maqtā(n), wa sā'a sabīlā(n).

Эсэгэ эсэгынгээ һамга абаһан эхэнэрнүүдтэй бү һамга абагты, гансал (урданай үйлэ хэрэгһээ). Үнэхөөрөөшье, энэнь жэрхэштэй үйлэ хэрэг, үзэн ядаха (Аллахын) ба муу зам (дагаха ёһотой).

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ اُمَّهٰتُكُمْ وَبَنٰتُكُمْ وَاَخَوٰتُكُمْ وَعَمّٰتُكُمْ وَخٰلٰتُكُمْ وَبَنٰتُ الْاَخِ وَبَنٰتُ الْاُخْتِ وَاُمَّهٰتُكُمُ الّٰتِيْٓ اَرْضَعْنَكُمْ وَاَخَوٰتُكُمْ مِّنَ الرَّضَاعَةِ وَاُمَّهٰتُ نِسَاۤىِٕكُمْ وَرَبَاۤىِٕبُكُمُ الّٰتِيْ فِيْ حُجُوْرِكُمْ مِّنْ نِّسَاۤىِٕكُمُ الّٰتِيْ دَخَلْتُمْ بِهِنَّۖ فَاِنْ لَّمْ تَكُوْنُوْا دَخَلْتُمْ بِهِنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ ۖ وَحَلَاۤىِٕلُ اَبْنَاۤىِٕكُمُ الَّذِيْنَ مِنْ اَصْلَابِكُمْۙ وَاَنْ تَجْمَعُوْا بَيْنَ الْاُخْتَيْنِ اِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ۔

Ḥurrimat ‘alaikum ummahātukum wa banātukum wa akhawātukum wa ‘ammātukum wa khālātukum wa banātul-akhi wa banātul-ukhti wa ummahātukumul-lātī arḍa‘nakum wa akhawātukum minar-raḍā‘ati wa ummahātu nisā'ikum wa rabā'ibukumul-lātī fī ḥujūrikum min nisā'ikumul-lātī dakhaltum bihinn(a), fa illam takūnū dakhaltum bihinna falā junāḥa ‘alaikum, wa ḥalā'ilu abnā'ikumul-lażīna min aṣlābikum, wa an tajma‘ū bainal-ukhtaini illā mā qad salaf(a), innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

Таанадта хорюултай (гэрлэлгэ) танай эхэнэрнүүд, танай басагад, танай эгэшэнэр, танай эсэгын эгэшэнэр, танай эжын эгэшэнэр, танай аха дүүнэрэй басагад, танай эгэшэнэрэй басагад, танай эжынэр, танай эгэшэ дүүнэр, танай һамганай эжынэр (хадам), танай һамганай басагад (басагад) таанадые харууһалдаг хэнтэй танилсаһан аад, хэрбээ тэдэнтэй танилсаагүй һаа (тэдэнһээ һалаһан байгаа һаа), тиихэдээ шамда ямаршье нүгэл үгы (тэдэнтэй гэрлэхэ), (ба шамда хорюултай) өөрынгөө хүбүүдэй (бэриин) һамгадууд, урдань болоһонһоо бэшэ хоёр эгэшэ дүүнэрые (гэрлэхэ) нэгэдүүлхэ (хорюултай). Үнэхөөрөөшье, Аллах ехэ хүлисэлтэй, нигүүлэсхы сэдьхэлтэй

۞ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ النِّسَاۤءِ اِلَّا مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۚ كِتٰبَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ ۚ وَاُحِلَّ لَكُمْ مَّا وَرَاۤءَ ذٰلِكُمْ اَنْ تَبْتَغُوْا بِاَمْوَالِكُمْ مُّحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ ۗ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهٖ مِنْهُنَّ فَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ فَرِيْضَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا تَرَاضَيْتُمْ بِهٖ مِنْۢ بَعْدِ الْفَرِيْضَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wal-muḥṣanātu minan-nisā'i illā mā malakat aimānukum, kitāballāhi ‘alaikum, wa uḥilla lakum mā warā'a żālikum an tabtagū bi'amwālikum muḥṣinīna gaira musāfiḥīn(a), famastamta‘tum bihī minhunna fa ātūhunna ujūrahunna farīḍah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum fīmā tarāḍaitum bihī mim ba‘dil-farīḍah(ti), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

Мүн (таанадта хорюултай) һамгатай эхэнэрнүүд, гансал тэдэ эхэнэр богоолнууд (дайнай олзологдоһон) таанадта Аллахай зарлиг болгон үгтэһэн байна. Хэрбээ ѳѳһэдынгѳѳ эд зѳѳрѳѳрѳѳ һамгадтай һамга абаха эрхэтэйш, харин урбаха бэшэ. Тиимэһээ тэдэнһээ абаһан баярһаа ​​боложо, тэдэндэ үри хүүгэдээ уялга болгон үгэгты. Зүгѳѳр шиидхэгдэһэнэйнгээ һүүлдэ тэдэнэй дунда сүлөөтэй болоболтнай, ямаршье муу юумэн болохогүй. Үнэхөөрөөшье, Аллах бүхы юумые мэдэдэг, бүхы мэргэн юм.

وَمَنْ لَّمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا اَنْ يَّنْكِحَ الْمُحْصَنٰتِ الْمُؤْمِنٰتِ فَمِنْ مَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ مِّنْ فَتَيٰتِكُمُ الْمُؤْمِنٰتِۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاِيْمَانِكُمْ ۗ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۚ فَانْكِحُوْهُنَّ بِاِذْنِ اَهْلِهِنَّ وَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ مُحْصَنٰتٍ غَيْرَ مُسٰفِحٰتٍ وَّلَا مُتَّخِذٰتِ اَخْدَانٍ ۚ فَاِذَآ اُحْصِنَّ فَاِنْ اَتَيْنَ بِفَاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ مَا عَلَى الْمُحْصَنٰتِ مِنَ الْعَذَابِۗ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ ۗ وَاَنْ تَصْبِرُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa mal lam yastaṭi‘ minkum ṭaulan ay yankiḥal-muḥṣanātil-mu'mināti fa mim mā malakat aimānukum min fatayātikumul-mu'mināt(i), wallāhu a‘lamu bi'īmānikum, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fankiḥūhunna bi'iżni ahlihinna wa ātūhunna ujūrahunna bil-ma‘rūfi muḥṣanātin gaira musāfiḥātiw wa lā muttakhiżāti akhdān(in), fa iżā uḥṣinna fa in ataina bifāḥisyatin fa ‘alaihinna niṣfu mā ‘alal-muḥṣanāti minal-‘ażāb(i), żālika limay khasyial-‘anata minkum, wa an taṣbirū khairul lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Таанадай һүзэглэгшэ сүлѳѳтэй эхэнэртэй гэрлэхэ аргагүй байбалтнай, таанадай богоолнууд сооһоо һүзэгтэй эхэнэртэй гэрлэхэ эрхэтэй. Аллах танай этигэлые мэдэнэ. Таанадай заримантнай бэе бэеһээ (Адам Ева хоёрой үри һадаһадһаа) гарбалтайт, тиимэһээ эзэдэйнь зүбшөөлөөр тэдэнтэй гэрлэжэ, таарамжатай үри шэри үгэгты, юундэб гэхэдэ тэдэ өөһэдыгөө харууһалдаг эхэнэрнүүд, забхай бэшэ, мүн (мүн) бусад эрэшүүлые гэрэй амитан болгон абадаг эхэнэрнүүд бэшэ. Хэрбээ тэдэ һамгатай болоод байгаад, муухай үйлэ хэрэг үйлэдэбэ (зина), тиихэдээ тэдэнэй түлөө (хэһээлтэ) сүлөөтэ эхэнэрнүүдтэ (гэрлээгүй) үгтэхэ (хэһээлтэ) хахад болоно. (Залса хүнтэй гэрлэхэ арга) бэеэ хамгаалхадаа (забхайралһаа) бэрхэшээлнүүдһээ айһан хүнүүдтэ зорюулагдана. Теэд тэсэбэритэй байбалтнай, таанадта һайн. Аллах хүлисэлтэй, эгээн үршөөл хайратай.

يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمْ وَيَهْدِيَكُمْ سُنَنَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَيَتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

yurīdullāhu liyubayyina lakum wa yahdiyakum sunanal-lażīna min qablikum wa yatūba ‘alaikum, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

Аллах шамда (өөрынгөө хуули) ойлгуулха, шамда урда байһан хүнүүдэй (лүндэншэдэй ба һүзэгтэй хүнүүдэй) замые харуулха һанаатай, тиигээд Тэрэ шамда гэмшэлгэ хүлеэн абана. Аллах бүхы юумые мэдэдэг, бүхы мэргэн юм.

وَاللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يَّتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَيُرِيْدُ الَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الشَّهَوٰتِ اَنْ تَمِيْلُوْا مَيْلًا عَظِيْمًا

wallāhu yurīdu ay yatūba ‘alaikum, wa yurīdul-lażīna yattabi‘ūnasy-syahawāti an tamīlū mailan ‘aẓīmā(n).

Тиигээд Аллах танай наманшалгые хүлеэн абаха, харин тэдэнэй хүсэлые дахажа ябаһан хүнүүд таанадые арга боломжоороо холо (үнэнһөө) эрьюулхыетнай хүсэнэ.

يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّخَفِّفَ عَنْكُمْ ۚ وَخُلِقَ الْاِنْسَانُ ضَعِيْفًا

yurīdullāhu ay yukhaffifa ‘ankum, wa khuliqal-insānu ḍa‘īfā(n).

Аллах шамда амаралта үгэхэ һанаатай, юундэб гэхэдэ хүнүүд (байгаали) сула бүтээгдэһэн байгаа.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِّنْكُمْ ۗ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili illā an takūna tijāratan ‘an tarāḍim minkum, wa lā taqtulū anfusakum, innallāha kāna bikum raḥīmā(n).

Һүзэглэгшэд! Бэе бэеынгээ зөөри худалдаагаар бү хэрэглэгты, хоорондынгоо зүбшөөл дээрэ үндэһэлһэн худалдаа наймаанда бэшэ. Тиигээд бэеэ бү ала. Үнэхөөрөөшье, Аллах таанадта эгээл үршөөл хайратай.

وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ عُدْوَانًا وَّظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيْهِ نَارًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

wa may yaf‘al żālika ‘udwānaw wa ẓulman fa saufa nuṣlīhi nārā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

Хэн хуули эбдэһэн, үнэн сэхэ бэшэ аргаар иимэ юумэ хээ һаа, бидэ тэрэниие тамада оруулхабди. Энэнь Аллахта хэсүү бэшэ

اِنْ تَجْتَنِبُوْا كَبَاۤىِٕرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَنُدْخِلْكُمْ مُّدْخَلًا كَرِيْمًا

in tajtanibū kabā'ira mā tunhauna ‘anhu nukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa nudkhilkum mudkhalan karīmā(n).

Хэрбээ таанар хэхэеэ хорюултай ехэ нүгэлнүүдһээ зайлабал, Бидэ таанадые нүгэлнүүдыетнай хүлисэжэ, үндэр зиндаатай газарта (Диваажин) оруулхабди.

وَلَا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللّٰهُ بِهٖ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ ۗ لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُوْا ۗ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ ۗوَسْـَٔلُوا اللّٰهَ مِنْ فَضْلِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا

wa lā tatamannau mā faḍḍalallāhu bihī ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍ(in), lir-rijāli naṣībum mimmaktasabū, wa lin-nisā'i naṣībum mimmaktasabn(a), was'alullāha min faḍlih(ī), innallāha kāna bikulli syai'in ‘alīmā(n).

Таанадай заримандань Аллахай үршөөһэн үршөөлые бусадһаа үлүү бү хүсэжэ байгты. Эрэшүүлдэ олзо оршынгоо хуби, эхэнэрнүүдтэ олзо оршын хуби болоно. Аллахһаа тэрэнэй үршөөлэй заримые гуй. Үнэхөөрөөшье, Аллах бүхы юумые мэдэдэг.

وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ ۗ وَالَّذِيْنَ عَقَدَتْ اَيْمَانُكُمْ فَاٰتُوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا ࣖ

wa likullin ja‘alnā mawāliya mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wal-lażīna ‘aqadat aimānukum fa ātūhum naṣībahum, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).

Тиигээд хүн бүхэндэ (эрэ, эмэ) эхэ эсэгынгээ, түрэлэйнь үлэһэн юумэндэ залгамжалагшадые томилбобди. Үнэн сэхэ байхаб гэжэ тангариглаһан хүнүүдтэ хубииень үгэгты. Үнэхөөрөөшье, Аллах бүхы юумэнэй гэршэ юм.

اَلرِّجَالُ قَوَّامُوْنَ عَلَى النِّسَاۤءِ بِمَا فَضَّلَ اللّٰهُ بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍ وَّبِمَآ اَنْفَقُوْا مِنْ اَمْوَالِهِمْ ۗ فَالصّٰلِحٰتُ قٰنِتٰتٌ حٰفِظٰتٌ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ اللّٰهُ ۗوَالّٰتِيْ تَخَافُوْنَ نُشُوْزَهُنَّ فَعِظُوْهُنَّ وَاهْجُرُوْهُنَّ فِى الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوْهُنَّ ۚ فَاِنْ اَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوْا عَلَيْهِنَّ سَبِيْلًا ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيْرًا

ar-rijālu qawwāmūna ‘alan-nisā'i bimā faḍḍalallāhu ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍiw wa bimā anfaqū min amwālihim, faṣ-ṣāliḥātu qānitātun ḥāfiẓātul lil-gaibi bimā ḥafiẓallāh(u), wal-lātī takhāfūna nusyūzahunna fa ‘iẓūhunna wahjurūhunna fil-maḍāji‘i waḍribūhunn(a), fa in aṭa‘nakum falā tabgū ‘alaihinna sabīlā(n), innallāha kāna ‘aliyyan kabīrā(n).

Эрэшүүл (үбгэд) эхэнэрнүүдэй (һамгадай) хамгаалагшад болоно, юундэб гэхэдэ Аллах тэдэнэй заримые (эрэшүүлые) бусадһаа (эхэнэрнүүд) илгадаг, тиигээд тэдэ (эрэшүүл) өөһэдынгөө баялигһаа дэмжэлгэ үзүүлдэг. Тиимэһээ һүзэгтэй эхэнэрнүүд хадаа (Аллахые) дуулгадаг ба (үбгэд) үгы байхада өөрыгөө анхаржа байдаг, юундэб гэхэдэ Аллах (тэдэниие) анхаржа байгаа. Нусюз гэжэ һанаагаа зобожо байһан эхэнэрнүүдтэ зүбшэл үгэхэ, орон дээрээ (тусгаар орон дээрэ) орхихо, (хэрэгтэй һаа) сохихо хэрэгтэй. Хэрбээ тэдэ шамайе дуулажа байгаа һаань, тэдэниие зобоохо шалтагаан бү бэдэр. Үнэхөөрөөшье, Аллах Дээдын, Дээдын Агууехэ юм.

وَاِنْ خِفْتُمْ شِقَاقَ بَيْنِهِمَا فَابْعَثُوْا حَكَمًا مِّنْ اَهْلِهٖ وَحَكَمًا مِّنْ اَهْلِهَا ۚ اِنْ يُّرِيْدَآ اِصْلَاحًا يُّوَفِّقِ اللّٰهُ بَيْنَهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا خَبِيْرًا

wa in khiftum syiqāqa bainihimā fab‘aṡū ḥakamam min ahlihī wa ḥakamam min ahlihā, iy yurīdā iṣlāḥay yuwaffiqillāhu bainahumā, innallāha kāna ‘alīman khabīrā(n).

Тиигээд хоерой хоорондо арсалдаан болохо гэжэ һанаагаа зобожо байбалтнай, эрэ хүнэй гэр бүлэһөө эблэрүүлэгшые, эхэнэрэй гэр бүлэһөө эблэрүүлэгшые эльгээхэ. Хэрбээ тэдэ хоюулаа (энхэ тайбанай зон) һайжаруулха һанаатай байгаа һаань, Аллах үбгэн һамган хоёрто заатагүй тауфик үгэхэ. Үнэхөөрөөшье, Аллах бүхы юумые мэдэдэг, бүхы юумые мэдэдэг.

۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ

wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).

Мүн Аллахта шүтэжэ, Тэрээнтэй юушье холбохогүй. Мүн эхэ эсэгэдээ, дүтын түрэлнүүдтээ, үншэн хүүгэдтэ, үгытэйшүүлдэ, дүтын ба холын хүршэнэртэ, суг хүдэлдэг нүхэдтөө, Ибн Сабилда ба ямаршье албатандаа энэрхы сэдьхэлтэй байгты. Үнэхөөрөөшье, өөһэдөө бардам, омогорхолтой хүнүүдтэ Аллах дуратай бэшэ,

ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُوْنَ مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۗ وَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًاۚ

al-lażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhli wa yaktumūna mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

(тодорхойгоор хэлэбэл) хара һанаатай хүн, бусадые хара һанаатай байхыень захирдаг, Аллахай үгэһэн бэлэгые нюудаг. Бидэ һүзэггүйшүүлдэ доромжолхо хэһээлтэ бэлдэбэбди.

وَالَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ۗ وَمَنْ يَّكُنِ الشَّيْطٰنُ لَهٗ قَرِيْنًا فَسَاۤءَ قَرِيْنًا

wal-lażīna yunfiqūna amwālahum ri'ā'an-nasi wa lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil ākhir(i), wa may yakunisy-syaiṭānu lahū qarīnan fasā'a qarīnā(n).

Мүн (мүн) баялигаа зугаа нааданай түлөө, бусад хүнүүдтэ (харагдажа, магтаалда хүртэхэ хүсэлтэй) гаргашалдаг хүнүүд, Аллахта ба Һүүлшын Үдэртэ этигэдэггүй хүнүүд. Хэн шолмосые нүхэр болгооб, тэрэ (мэдэхэ) тэрэ (шүдхэр) ехэ муу нүхэр.

وَمَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِهِمْ عَلِيْمًا

wa māżā ‘alaihim lau āmanū billāhi wal-yaumil-ākhiri wa anfaqū mimmā razaqahumullāh(u), wa kānallāhu bihim ‘alīmā(n).

Хэрбээ тэдэ Аллахта ба Һүүлшын Үдэртэ этигэжэ, Аллахай үгэһэн эдеэ хоолой зарим хубиие үнгэргэһэн байгаа һаань, тэдэ ямар (эсэргүүсэл)тэй байха байгааб? Аллах тэдэнэй байдалые бүхы юумэ мэдэдэг.

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ ۚوَاِنْ تَكُ حَسَنَةً يُّضٰعِفْهَا وَيُؤْتِ مِنْ لَّدُنْهُ اَجْرًا عَظِيْمًا

innallāha lā yaẓlimu miṡqāla żarrah(tin), wa in taku ḥasanatay yuḍā‘ifhā wa yu'ti mil ladunhu ajran ‘aẓīmā(n).

Үнэхөөрөөшье, Аллах дзарра шэнги томо хүндэшье муу юумэ хэхэгүй, тиигээд буян (дзарра шэнги бага) байгаа һаань, заатагүй Аллах тэрэнээ үржүүлжэ, өөрынгөө талаһаа ехэ шагнал үгэхэ.

فَكَيْفَ اِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍۢ بِشَهِيْدٍ وَّجِئْنَا بِكَ عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ شَهِيْدًاۗ

fa kaifa iżā ji'nā min kulli ummatim bisyahīdiw wa ji'nā bika ‘alā hā'ulā'i syahīdā(n).

Хэрбээ бидэ арад бүхэнһөө гэршэ (Расул) асаржа, шамайе (Мухаммедые) тэдэнэй гэршэ болгон асарбал, (кафирнуудай байдал ямар байхаб)?

يَوْمَىِٕذٍ يَّوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَعَصَوُا الرَّسُوْلَ لَوْ تُسَوّٰى بِهِمُ الْاَرْضُۗ وَلَا يَكْتُمُوْنَ اللّٰهَ حَدِيْثًا ࣖ

yauma'iżiy yawaddul-lażīna kafarū wa ‘aṣawur-rasūla lau tusawwā bihimul-arḍ(u), wa lā yaktumūnallāha ḥadīṡā(n).

Тэрэ үдэр һүзэггүй хүнүүд ба элшэн (Мухаммед)-ые дууладаггүй хүнүүд Аллахһаа ямаршье ушар нюужа шадахагүйшье һаа, газарта һалгаагдаха (хүдөөлүүлэгдэхэ гү, али газарта дарагдаха) гэжэ найдадаг.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْتُمْ سُكٰرٰى حَتّٰى تَعْلَمُوْا مَا تَقُوْلُوْنَ وَلَا جُنُبًا اِلَّا عَابِرِيْ سَبِيْلٍ حَتّٰى تَغْتَسِلُوْا ۗوَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُوْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqrabuṣ-ṣalāta wa antum sukārā ḥattā ta‘lamū mā taqūlūna wa lā junuban illā ‘ābirī sabīlin ḥattā tagtasilū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum, innnallāha kāna ‘afuwwan gafūrā(n).

Этигэл һүзэглэгшэд! Архидаһан байхадаа, юу хэлэжэ байһанаа ойлготороо, зальбаралда бү дүтэл, харгыгаар үнгэрхэһөө бэшэ, бэеэ угаахаһаа урид (ванна жунуб) жэнхэни байдалда бү оро. Хэрбээ үбдэжэ гү, али аяншалжа ябаа һаа, гү, али шүлһэ гаргаһанай һүүлдэ гү, али эхэнэр хүндэ хүрөө һаа, уһагүй һаа, һайн (арюун) тооһоор тайаммум хэхэ; тэрээнтэй нюураа, гараа аршаха (тооһо). Үнэхөөрөөшье, Аллах эгээл хүлисэлтэй, эгээл хүлисэлтэй.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يَشْتَرُوْنَ الضَّلٰلَةَ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ تَضِلُّوا السَّبِيْلَۗ

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yasytarūnaḍ-ḍalālata wa yurīdūna an taḍillus-sabīl(a).

Номой (Тора) хуби үгтэһэн хүнүүдтэ анхарал табидаггүй гүт? Тэдэнэр алдуу худалдажа абаад, таанадые (зүб) харгыһаа хазагайруулхыетнай хүсэнэ.

وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاَعْدَاۤىِٕكُمْ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَلِيًّا ۙوَّكَفٰى بِاللّٰهِ نَصِيْرًا

wallāhu a‘lamu bi'a‘dā'ikum, wa kafā billāhi waliyyaw wa kafā billāhi naṣīrā(n).

Аллах танай дайсад тухай һайн мэдэдэг. Аллах хамгаалагша болоходо хангалтатай, Аллах туһалагша болоходо хангалтатай.

مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا

minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

(Тэрэнь) еврейнүүдэй дунда, үгэнүүдые һууриһаань хубилгадаг. «Бидэ дуулаабди, теэд дуулахагүйбди», – гэжэ тэдэ харюусаба. Тиигээд (тэдэ мүн лэ) "Шанга" гэжэ хэлээ, харин (ши Мухаммед үнэн дээрээ) юушье дуулаагүй байгааш. Тиигээд (тэдэ хэлэнэ), “Рааина” хэлэеэ мушхаад, шажан мүргэлые шүүмжэлнэ. Хэрбээ тэдэ: "Бидэ дууланабди, дуулганабди, шагнанабди, анхарал табинабди" гэжэ хэлээ һаа, тэдэндэ үлүү һайн, зүб байха һэн, зүгөөр Аллах тэдэниие харааһан, юундэб гэхэдэ тэдэнэй этигэлгүй байһанһаа боложо. Тэдэ үсөөн хүнүүдһээ бэшэ этигэдэггүй юм.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اٰمِنُوْا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّطْمِسَ وُجُوْهًا فَنَرُدَّهَا عَلٰٓى اَدْبَارِهَآ اَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ اَصْحٰبَ السَّبْتِ ۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا

yā ayyuhal-lażīna ūtul-kitāba āminū bimā nazzalnā muṣaddiqal limā ma‘akum min qabli an naṭmisa wujūhan fa naruddahā ‘alā adbārihā au nal‘anahum kamā la‘annā aṣḥābas-sabt(i), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).

Ном барюулһан арад зон! Таанадтай хамта байһан Номые баталһан Бидэнэй эльгээһэн юумэндэ (Коран) этигэгты, бидэ (танай) нюур шарайе хубилгахаһаа урид, удаань тэдэниие һөөргэнь эрьюулхэ гү, али Субботодо (субботодо) (суббота) үдэр (бузар ябадал хэһэн хүнүүдые) хараахадаа хараалнабди. Тиигээд Бурханай зарлиг заатагүй хэрэглэгдэхэ.

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۚ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدِ افْتَرٰٓى اِثْمًا عَظِيْمًا

innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi fa qadiftarā iṡman ‘aẓīmā(n).

Үнэхөөрөөшье, Аллах өөртэйнь (ширк) нүхэдтэй болоһоной түлөө (нүгэл) хүлисэхэгүй, тиигээд Тэрэ хүсэһэн хүнүүдтэ (ширк) бэшэ юумые (нүгэл) хүлисэнэ. Хэншье Аллахтай нүхэртэй болоо һаа, үнэхөөрөөшье, тэрэ ехэ нүгэл хэһэн байна.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يُزَكُّوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ بَلِ اللّٰهُ يُزَكِّيْ مَنْ يَّشَاۤءُ وَلَا يُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna yuzakkūna anfusahum, balillāhu yuzakkī may yasyā'u wa lā yuẓlamūna fatīlā(n).

Таанар ѳѳһэдыгѳѳ нангин гэжэ тоолодог хүнүүдые (еврейнүүдые ба христиануудые) анхардаггүй аалта? Үнэндөө, Аллах хүсэһэн хүнүүдээ арюудхадаг ба тэдэндэ үсөөхэншье гэм хэгдэдэггүй.

اُنْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ وَكَفٰى بِهٖٓ اِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

unẓur kaifa yaftarūna ‘alallāhil-każib(a), wa kafā bihī iṡmam mubīnā(n).

Харагты даа, тэдэнэр Бурханда эсэргүү худал юумэ зохёоно! Тэрэ үйлэ хэрэгынь (тэдэндэ) бодото нүгэл болоходонь хангалтатай.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُؤْمِنُوْنَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوْتِ وَيَقُوْلُوْنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا هٰٓؤُلَاۤءِ اَهْدٰى مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا سَبِيْلًا

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yu'minūna bil-jibti waṭ-ṭāgūti wa yaqūlūna lil-lażīna kafarū hā'ulā'i ahdā minal-lażīna āmanū sabīlā(n).

Номой (Тора) нэгэ хуби үгтэһэн хүнүүдтэ анхарал хандуулдаггүй һэн гүт? Тэдэнэр Жибт ба тагхутда этигэжэ, кафирнуудта (Меккын олон бурхадта) һүзэглэгшэдһээ өөрынгөө харгыда зүб гэжэ хэлэдэг байгаа.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يَّلْعَنِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ نَصِيْرًا

ulā'ikal-lażīna la‘anahumullāh(u), wa may yal‘anillāhu falan tajida lahū naṣīrā(n).

Эдэ хадаа Аллахай хараалһан хүнүүд юм. Хэрбээ Аллахай хараал абаһан хүн тэрээндэ туһалагшагүй байхат.

اَمْ لَهُمْ نَصِيْبٌ مِّنَ الْمُلْكِ فَاِذًا لَّا يُؤْتُوْنَ النَّاسَ نَقِيْرًاۙ

am lahum naṣībum minal-mulki fa iżal lā yu'tūnan-nāsa naqīrā(n).

Али тэдэ хүнүүдтэ үсөөхэншье (буян) үгэхэгүйшье һаа, хаан түрын (хүсэ) хубитай гү?

اَمْ يَحْسُدُوْنَ النَّاسَ عَلٰى مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۚ فَقَدْ اٰتَيْنَآ اٰلَ اِبْرٰهِيْمَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاٰتَيْنٰهُمْ مُّلْكًا عَظِيْمًا

am yaḥsudūnan-nāsa ‘alā mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), faqad ātainā āla ibrāhīmal-kitāba wal-ḥikmata wa ātaināhum mulkan ‘aẓīmā(n).

Али тэдэ хүндэ (Мухаммедтэ) Аллахай үгэһэн бэлэгэй түлөө атаархадаг гү? Үнэхөөрөөшье, Бидэ Абраһамай гэр бүлэдэ Ном ба Мэргэн ухаан үгэжэ, тэдэндэ ехэ хаан түрэ (хүсэ шадал) үгөөбди.

فَمِنْهُمْ مَّنْ اٰمَنَ بِهٖ وَمِنْهُمْ مَّنْ صَدَّ عَنْهُ ۗ وَكَفٰى بِجَهَنَّمَ سَعِيْرًا

fa minhum man āmana bihī wa minhum man ṣadda ‘anh(u), wa kafā bijahannama sa‘īrā(n).

Тиимэһээ атаархаһан хүнүүдэй дунда тэрээндэ этигэдэг хүнүүд бии, тиихэдэ (хүнүүдые тэрээндэ этигэхэгүйн тула) һаалта хэжэ байһан хүнүүдшье бии. Тэдэндэ гал дүлэн шатажа байһан тама хангалтатай.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِنَا سَوْفَ نُصْلِيْهِمْ نَارًاۗ كُلَّمَا نَضِجَتْ جُلُوْدُهُمْ بَدَّلْنٰهُمْ جُلُوْدًا غَيْرَهَا لِيَذُوْقُوا الْعَذَابَۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

innal-lażīna kafarū bi'āyātinā sanuṣlīhim nārā(n), kullamā naḍijat julūduhum baddalnāhum julūdan gairahā liyażūqul-‘ażāb(a), innallāha kāna ‘azīzan ḥakīmā(n).

Үнэхөөрөөшье, Манай шүлэгүүдтэ этигэхэгүй хүнүүдые Тамада оруулхабди. Тэдэнэй арһа шатаха бүхэндөө, Хэһээлтэ амталхын тула ондоо арһаар һэлгэнэбди. Үнэхөөрөөшье, Аллах бүхы хүсэтэй, бүхы сэсэн юм.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ لَهُمْ فِيْهَآ اَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ ۙ وَّنُدْخِلُهُمْ ظِلًّا ظَلِيْلًا

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sanudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), lahum fīhā azwājum muṭahharah(tun), wa nudkhiluhum ẓillan ẓalīlā(n).

Һүзэглэжэ, һайн юумэ хэжэ байһан хүнүүдые бидэ гол мүрэнүүдэй урдажа байһан сэсэрлигүүдтэ оруулхабди, тэндэ тэдэ хэтын хэтэдэ байха. Тэндэ тэдэ сэбэр нүхэдтэй байгаа, бидэ тэдэниие һүүдэртэй, аятайхан газарта табибабди.

۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا

innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).

Үнэхөөрөөшье, Аллах шамда мэдээсэл абаха эрхэтэй хүнүүдтэ дамжуулхыетнай захирна, тиигээд хүнүүдэй хоорондо хуули тогтооходоо, тэрэнээ шударгаар тогтоохо хэрэгтэй. Үнэхөөрөөшье, Аллах таанадые һургадаг эгээл һайн юм. Үнэхөөрөөшье, Аллах бүхы юумые дууладаг, бүхы юумые харадаг.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاُولِى الْاَمْرِ مِنْكُمْۚ فَاِنْ تَنَازَعْتُمْ فِيْ شَيْءٍ فَرُدُّوْهُ اِلَى اللّٰهِ وَالرَّسُوْلِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa ulil-amri minkum, fa in tanāza‘tum fī syai'in fa rudd­hu ilallāhi war-rasūli in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).

Һүзэглэгшэд! Аллахые дуулагты, элшэн (Мухаммед), ба Улил Амри (эрхэ мэдэл) таанадые дуулагты. Тиигээд, хэрбээ таанад ямар нэгэн юумэн тухай һанамжаараа илгаатай байгаа һаа, тэрэнээ Аллахта (Коран) ба Элшэндэ (Тэрэнэй Сунна) бусаажа үгэгты, хэрбээ таанад Аллахта ба Һүүлшын Үдэртэ этигэжэ байгаа һаа. Энэнь (танай түлөө) шухала ба үрэ дүн һайн.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يَزْعُمُوْنَ اَنَّهُمْ اٰمَنُوْا بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّتَحَاكَمُوْٓا اِلَى الطَّاغُوْتِ وَقَدْ اُمِرُوْٓا اَنْ يَّكْفُرُوْا بِهٖ ۗوَيُرِيْدُ الشَّيْطٰنُ اَنْ يُّضِلَّهُمْ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

alam tara ilal-lażīna yaz‘umūna annahum āmanū bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika yurīdūna ay yataḥākamū ilaṭ-ṭāgūti wa qad umirū ay yakfurū bih(ī), wa yurīdusy-syaiṭānu ay yuḍillahum ḍalālam ba‘īdā(n).

Таанадта ба таанадһаа урид үгтэһэн юумэндэ этигэнэбди гэжэ мэдүүлдэг хүнүүдтэ анхаралаа хандуулаагүй гүт? Теэд тэдэ үшөөл тагхут тухай хуулиин заалтые хүсэнэ, тиигэбэшье тэдэндэ тагхутһаа арсаха тухай захиралта үгтэһэн байгаа. Сатана тэдэниие арга боломжоороо мэхэлхэ һанаатай.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ رَاَيْتَ الْمُنٰفِقِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْكَ صُدُوْدًاۚ

wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli ra'aital-munāfiqīna yaṣuddūna ‘anka ṣudūdā(n).

Тэдэндэ хэлэхэдэнь, "Аллахын элирүүлһэн юумые ерэгты (дуулгажа байгты) ба Элшэниие дуулгагты", (мэдээжэ) таанар (Мухаммед) хоёр нюуртануудые шангаар хаажа байхые харахат.

فَكَيْفَ اِذَآ اَصَابَتْهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ ثُمَّ جَاۤءُوْكَ يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ ۖاِنْ اَرَدْنَآ اِلَّآ اِحْسَانًا وَّتَوْفِيْقًا

fa kaifa iżā aṣābathum muṣībatum bimā qaddamat aidīhim ṡumma jā'ūka yaḥlifūna billāh(i), in aradnā illā iḥsānaw wa taufīqā(n).

Тиимэһээ юун болохоб, хэрбээ (ерээдүйдэ) тэдэндэ (хоёр нюуртанда) өөһэдынгөө гарай үйлэ хэрэгүүдһээ боложо аюул осол тохёолдобол, тиигээд тэдэ шамда (Мухаммедтэ) ерэжэ, "Аллахаар тангариглана, бидэ һайн һайхан, амгалан байдалһаа бэшэ юумые хэзээшье хүсэнэгүйбди" гэжэ тангаригладаг.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَعْلَمُ اللّٰهُ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُلْ لَّهُمْ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَوْلًا ۢ بَلِيْغًا

ulā'ikal-lażīna ya‘lamullāhu mā fī qulūbihim fa a‘riḍ ‘anhum wa ‘iẓhum wa qul lahum fī anfusihim qaulam balīgā(n).

Тэдэнэр (үнэхөөрөө) Аллах тэдэнэй зүрхэ сэдьхэлдэ юу байһые мэдэдэг хүнүүд юм. Тиимэһээ тэдэнһээ нюргаа эрьюулжэ, зүбшэл заабари үгэжэ, сэдьхэлдэнь хүртэхэ үгэнүүдые хэлэжэ байгты.

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا لِيُطَاعَ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَّلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ جَاۤءُوْكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُوْلُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا

wa mā arsalnā mir rasūlin illā liyuṭā‘a bi'iżnillāh(i), wa lau annahum iẓ ẓalamū anfusahum jā'ūka fastagfarullāha wastagfara lahumur-rasūlu lawajadullāha tawwābar raḥīmā(n).

Бидэ Аллахай зүбшөөлөөр дуулгахаһаа бэшэ элшэ эльгээгээгүйбди. Үнэхөөрөөшье, хэрбээ тэдэ өөһэдыгөө буруу хэһэнэйнгээ удаа шамда (Мухаммедтэ) ерэжэ, Аллахһаа хүлисэл гуйжа, элшэн тэдэнэй түлөө хүлисэл гуйбал, тэдэ Аллахые эгээл ехэ наманшалал хүлеэн абадаг, эгээл үршөөл хайратай гэжэ олохо ёһотой.

فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُوْنَ حَتّٰى يُحَكِّمُوْكَ فِيْمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوْا تَسْلِيْمًا

falā wa rabbika lā yu'minūna ḥattā yuḥakkimūka fīmā syajara bainahum ṡumma lā yajidū fī anfusihim ḥarajam mimmā qaḍaita wa yusallimū taslīmā(n).

Тиимэһээ, танай Дээдын Эзэнээр тангариглана, тэдэ таанадые (Мухаммедые) маргажа байһан асуудалда шүүгшэ болгохогүй һаа, этигэхэгүй, (тиимэһээ) тэдэнэй зүрхэ сэдьхэлдэ танай үгэһэн шиидхэбэридэ эсэргүүсэл байхагүй, тиигээд тэдэ тэрэнээ бүрин хүлеэн абаха.

وَلَوْ اَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ اَنِ اقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ اَوِ اخْرُجُوْا مِنْ دِيَارِكُمْ مَّا فَعَلُوْهُ اِلَّا قَلِيْلٌ مِّنْهُمْ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ فَعَلُوْا مَا يُوْعَظُوْنَ بِهٖ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَشَدَّ تَثْبِيْتًاۙ

wa lau annā katabnā ‘alaihim aniqtulū anfusakum awikhrujū min diyārikum mā fa‘alūhu illā qalīlum minhum, wa lau annahum fa‘alū mā yū‘aẓūna bihī lakāna khairal lahum wa asyadda taṡbītā(n).

Хэдыгээр Бидэ тэдэндэ "Бэеэ алагты гү, али гэрһээ гарагты" гэжэ захираашье һаа, үсөөхэн тоото хүнүүдһээ бэшэ тиигэхэгүй байгаа. Хэрбээ тэдэ үнэхөөрөө үгтэһэн захиралтануудые бэелүүлээ һаа, тэдэндэ һайн байгаа, бата бэхи болохо һэн (тэдэнэй этигэл һүзэг),

وَّاِذًا لَّاٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ لَّدُنَّآ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ

wa iżal la'ātaināhum mil ladunnā ajran ‘aẓīmā(n).

тиимэһээ бидэ тэдэндэ өөһэдынгөө талаһаа ехэ шагнал үгэхэбди.

وَّلَهَدَيْنٰهُمْ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًا

wa lahadaināhum ṣirāṭam mustaqīmā(n).

тиигээд бидэ тэдэндэ заатагүй шулуун харгы заажа үгэхэбди.

وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ وَالصِّدِّيْقِيْنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَالصّٰلِحِيْنَ ۚ وَحَسُنَ اُولٰۤىِٕكَ رَفِيْقًا

wa may yuṭi‘illāha war-rasūla fa ulā'ika ma‘al-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna waṣ-ṣiddīqīna wasy-syuhadā'i waṣ-ṣāliḥīn(a), wa ḥasuna ulā'ika rafīqā(n).

Хэншье Аллах ба Элшэн (Мухаммед)-ые дуулгадаг һаа, тэдэ Аллахай үршөөһэн хүнүүдтэй, (тодорхойгоор хэлэбэл) лүндэншэдтэй, үнэн зүйлдэ дуратайшуултай, һүзэглэгшэдтэй, һүзэгтэй хүнүүдтэй хамта байха. Тэдэнэр эгээл һайн нүхэд.

ذٰلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ عَلِيْمًا ࣖ

Żālikal-faḍlu minallāh(i), wa kafā billāhi ‘alīmā(n).

Энэ хадаа Аллахай бэлэг, тиимэһээ бүхы юумые мэдэдэг Аллах хангалтатай.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا خُذُوْا حِذْرَكُمْ فَانْفِرُوْا ثُبَاتٍ اَوِ انْفِرُوْا جَمِيْعًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū khużū ḥiżrakum fanfirū ṡubātin awinfirū jamī‘ā(n).

Һүзэглэгшэд! Бэлэн байжа, бүлэг бүлэгөөрөө (дайнай талмай руу) гү, али хамтадаа (нэгэ доро) урагшаа дабшаха.

وَاِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَّيُبَطِّئَنَّۚ فَاِنْ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَالَ قَدْ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيَّ اِذْ لَمْ اَكُنْ مَّعَهُمْ شَهِيْدًا

wa inna minkum lamal layubaṭṭi'ann(a), fa in aṣābatkum muṣībatun qāla qad an‘amallāhu ‘alayya iż lam akum ma‘ahum syahīdā(n).

Үнэхөөрөөшье, таанадай дунда ехэ дураа гутаһан хүнүүд байха ёһотой. Тиигээд, хэрбээ шамда гай аюул тохёолдоо һаань, тэрэ хэлэхэ: "Үнэхөөрөөшье, Аллах намда үршөөл хайра үзүүлээ, юундэб гэхэдэ би тэдэнтэй тэмсээгүйб".

وَلَىِٕنْ اَصَابَكُمْ فَضْلٌ مِّنَ اللّٰهِ لَيَقُوْلَنَّ كَاَنْ لَّمْ تَكُنْۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهٗ مَوَدَّةٌ يّٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ مَعَهُمْ فَاَفُوْزَ فَوْزًا عَظِيْمًا

wa la'in aṣābakum faḍlum minallāhi layaqūlanna ka'allam takum bainakum wa bainahū mawaddattuy yā laitanī kuntu ma‘ahum fa afūza fauzan ‘aẓīmā(n).

Үнэхөөрөөшье, хэрбээ ши Аллахһаа үршөөл хайра (илалта) абаа һаа, тэрэ шамтай тэрэнэй хоорондо хэзээшье хайра дуранай харилсаан байгаагүй мэтээр хэлэхэ: "Оо, хэрбээ би тэдэнтэй байгаа һаа, би баһа ехэ илалта туйлаха байгааб."

۞ فَلْيُقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ الَّذِيْنَ يَشْرُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا بِالْاٰخِرَةِ ۗ وَمَنْ يُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيُقْتَلْ اَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا

falyuqātil fī sabīlillāhil-lażīna yasytarūnal-ḥayātad-dun-yā bil-ākhirah(ti), wa may yuqātil fī sabīlillāhi fa yuqtal au yaglib fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

Тиимэһээ дэлхэйн ами наһаяа хойто амидаралай түлөө худалдаһан хүнүүд Аллахай замда тэмсэжэ байг. Хэн Аллахай замда тулалдажа, унаһан гү, али илажа гараһан хүн тэрээндэ ехэ шагнал үгэхэбди.

وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاۤءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا مِنْ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ اَهْلُهَاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ نَصِيْرًا

wa mā lakum lā tuqātilūna fī sabīlillāhi wal-mustaḍ‘afīna minar-rijāli wan-nisā'i wal-wildānil-lażīna yaqūlūna rabbanā akhrijnā min hāżihil-qaryatiẓ-ẓālimi ahluhā, waj‘al lanā mil ladunka waliyyā(n), waj‘al lanā mil ladunka naṣīrā(n).

Тиигээд яагаад таанар Аллахай замаар тэмсэжэ, эрэгтэй, эхэнэр, үхибүүд гү, "Эзэн, бидэниие энэ шударга бэшэ ажаһуугшадтай газарһаа (Мекка) гаргажа абагты. Өөрынгөө талаһаа хамгаалагша үгэгты, өөрынгөө талаһаа туһалагша үгэгты" гэжэ зальбардаг сула хүнүүдые (хамгаалха) дурагүйбта.

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ الطَّاغُوْتِ فَقَاتِلُوْٓا اَوْلِيَاۤءَ الشَّيْطٰنِ ۚ اِنَّ كَيْدَ الشَّيْطٰنِ كَانَ ضَعِيْفًا ۚ ࣖ

al-lażīna āmanū yuqātilūna fī sabīlillāh(i), wal-lażīna kafarū yuqātilūna fī sabīliṭ-ṭāgūti fa qātilū auliyā'asy-syaiṭān(i), inna kaidasy-syaiṭāni kāna ḍa‘īfā(n).

Һүзэглэгшэд Аллахай замаар тэмсэнэ, һүзэггүй хүнүүд тагхут замаар тэмсэнэ, тиимэһээ шолмосой нүхэдтэй тулалдагты, (юундэб гэхэдэ) үнэхөөрөө шолмосой мэхэнүүд сула.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).

Гараа баряад (барилдахаһаа), мүргэл хэжэ, закат түлэжэ байгты гэжэ хэлэгдэһэн хүнүүдтэ анхаралаа хандуулдаггүй гүт? Тэдэнэй тулалдаха уялгатай болоходонь, гэнтэ тэдэнэй зариманиинь (хоёр нюуртан) хүнүүдһээ (дайсадһаа) айжа, Аллахһаа айжа байһандал адляар, бүришье ехээр (энээнһээ) айжа эхилһэн байна. Тэдэнэр: "Дээдын Эзэн, юундэ Та бидэниие тулалдаха уялгатай болгообта? Юундэ Та маанадые (дайлалдаха уялга) хэдыхэн саг соо хойшолуулаагүйбта?" "Энэ дэлхэй дээрэ баяр баясхалан үсөөн, һүзэгтэй хүнүүдтэ хойто наһан үлүү һайн (дайлалдаһанай түлөө шагнал абаха) ба шамда багаханшье һаа буруу юумэ хэхэгүй" гэжэ хэлэ.

اَيْنَ مَا تَكُوْنُوْا يُدْرِكْكُّمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنْتُمْ فِيْ بُرُوْجٍ مُّشَيَّدَةٍ ۗ وَاِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِكَ ۗ قُلْ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ فَمَالِ هٰٓؤُلَاۤءِ الْقَوْمِ لَا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ حَدِيْثًا

aina mā takūnū yudrikkumul-mautu wa lau kuntum fī burūjim musyayyadah(tin), wa in tuṣibhum ḥasanatuy yaqūlū hāżihī min ‘indillāh(i), wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaqūlū hāżihī min ‘indik(a), qul kullum min ‘indillāh(i), famā lihā'ulā'il-qaumi lā yakādūna yafqahūna ḥadīṡā(n).

Хаанашье байбалтнай, үндэр бата бэхи острог соо байбашье, үхэл шамайе дайраха. Һайн юумэ абабал: «Энэ Аллахһаа» гэдэг, муу юумэнэй тохёолдоо һаань, «Энэ шамһаа (Мухаммад)» гэдэг. "Бүхы юумэн Аллахһаа ерэнэ" гэжэ хэлэ. Тиимэһээ юундэ тэдэ хүнүүд (хоёр нюуртан) хөөрэлдөөе (багаханшье һаа) ойлгоногүйб?”

مَآ اَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ۖ وَمَآ اَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَّفْسِكَ ۗ وَاَرْسَلْنٰكَ لِلنَّاسِ رَسُوْلًا ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا

mā aṣābaka min ḥasanatin fa minallāh(i), wa mā aṣābaka min sayyi'atin fa min nafsik(a), wa arsalnāka lin-nāsi rasūlā(n), wa kafā billāhi syahīdā(n).

Ямаршье һайн юумэ абабалтнай, Аллахһаа, ямаршье муу юумэн таанадта тохёолдобол, таанад өөрынгөө (бурууһаа) болоно. Бидэ шамайе (Мухаммедые) бүхы хүн түрэлтэндэ эльгээгээбди. Аллах гэршэ болохоор хангалтатай.

مَنْ يُّطِعِ الرَّسُوْلَ فَقَدْ اَطَاعَ اللّٰهَ ۚ وَمَنْ تَوَلّٰى فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗ

may yuṭi‘ir-rasūla faqad aṭā‘allāh(a), wa man tawallā famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n).

Хэн элшэн (Мухаммед) үгэ дууладаг бэ, тэрэ үнэхөөрөө Аллахые дууладаг. Хэншье (тэрэ дуулгабариһаа) холодохо һаа, бидэ шамайе (Мухаммедые) тэдэнэй харууһалагша болохыень эльгээгээгүйбди

وَيَقُوْلُوْنَ طَاعَةٌ ۖ فَاِذَا بَرَزُوْا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ غَيْرَ الَّذِيْ تَقُوْلُ ۗ وَاللّٰهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُوْنَ ۚ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa yaqūlūna ṭā‘ah(tun), fa iżā barazū min ‘indika bayyata ṭā'ifatum minhum gairal-lażī taqūl(u), wallāhu yaktubu mā yubayyitūn(a), fa a‘riḍ ‘anhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

Тэдэнэр (хоёр нюуртан) хэлэнэ: "(Манай уялга гансал) дуулгабаритай байха". Гэбэшье, тэдэ танай талаһаа (Мухаммед) гарахадаа, зариманиинь урид хэлэһэнһээ ондоо стратегинуудые һүниин сагта түсэблэһэн (шуудал абаһан). Тэрэ һүни тэдэнэй табиһан стратегинуудые Аллах бэшэжэ абадаг, тиимэһээ тэдэнһээ холодожо, Аллахта этигэ. Аллах хамгаалагшаар хангалтатай.

اَفَلَا يَتَدَبَّرُوْنَ الْقُرْاٰنَ ۗ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللّٰهِ لَوَجَدُوْا فِيْهِ اخْتِلَافًا كَثِيْرًا

afalā yatadabbarūnal-qur'ān(a), wa lau kāna min ‘indi gairillāhi lawajadū fīhikhtilāfan kaṡīrā(n).

Тиимэһээ тэдэ Коран сэгнэнэгүй гү? Хэрбээ (Коран) Аллахһаа бэшэ байгаа һаань, тэдэ заатагүй тэрээн сооһоо олон эсэргүү юумэнүүдые олохо һэн.

وَاِذَا جَاۤءَهُمْ اَمْرٌ مِّنَ الْاَمْنِ اَوِ الْخَوْفِ اَذَاعُوْا بِهٖ ۗ وَلَوْ رَدُّوْهُ اِلَى الرَّسُوْلِ وَاِلٰٓى اُولِى الْاَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِيْنَ يَسْتَنْۢبِطُوْنَهٗ مِنْهُمْ ۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطٰنَ اِلَّا قَلِيْلًا

wa iżā jā'ahum amrum minal-amni awil-khaufi ażā‘ū bih(ī), wa lau ruddūhu ilar-rasūli wa ilā ulil-amri minhum la‘alimahul-lażīna yastambiṭūnahū minhum, wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lattaba‘tumusy-syaiṭāna illā qalīlā(n).

Хэрбээ тэдэндэ аюулгүй байдал гү, али айлта тухай мэдээсэл хүрэбэл, тэдэ (дары) дамжуулдаг. (Үнэндөө) хэрбээ тэдэ энээнииень тэдэнэй дундахи Расул ба Улил Амри хоёрто дамжуулбал, үнэниие мэдэхэ дуратай хүнүүд (албан ёһоор) тэдэнһээ (Расул ба Улил Амри) мэдэжэ абахань лабтай. Хэрбээ таанадта Аллахай үршөөл хайра, үршөөл хайра үзүүлээгүй һаа, үсөөхэн тооной (танай дундаһаа) бэшэ, таанад Сатана дахаха байгаат.

فَقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ لَا تُكَلَّفُ اِلَّا نَفْسَكَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّكُفَّ بَأْسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ۗوَاللّٰهُ اَشَدُّ بَأْسًا وَّاَشَدُّ تَنْكِيْلًا

faqātil fī sabīlillāh(i), lā tukallafu illā nafsaka wa ḥarriḍil-mu'minīn(a), ‘asallāhu ay yakuffa ba'sal lażīna kafarū, wallāhu asyaddu ba'saw wa asyaddu tankīlā(n).

Тиимэһээ таанадые (Мухаммед) Аллахай замаар тэмсэжэ байгты, таанад өөртөө ашаа бэшэ, харин өөртөө ашаатай байнат. Һүзэглэгшэдэй (тэмсэхэ) һүлдэ һүлдэ һүжэрүүлхэ. Аллах һүзэггүйшүүлэй добтололгые һөөргэнь татаха (таһарха) байжа болохо. Аллах хүсэ шадалаараа ехэ, хэһээлтээрээ хатуу.

مَنْ يَّشْفَعْ شَفَاعَةً حَسَنَةً يَّكُنْ لَّهٗ نَصِيْبٌ مِّنْهَا ۚ وَمَنْ يَّشْفَعْ شَفَاعَةً سَيِّئَةً يَّكُنْ لَّهٗ كِفْلٌ مِّنْهَا ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقِيْتًا

may yasyfa‘ syafā‘atan ḥasanatay yakul lahū naṣībum minhā, wa may yasyfa‘ syafā‘atan sayyi'atay yakul lahū kiflum minhā, wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqītā(n).

Хэн һайн туһаламжаар туһалнаб, тэрэ заатагүй тэрэнэй (шагнал) хубитай байха. Муу туһаламжаар туһалһан хүн заатагүй тэрэнэй (нүгэл) хубиие даажа абаха. Аллах бүхы юумэн дээрэ Бүхы хүсэтэй.

وَاِذَا حُيِّيْتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوْا بِاَحْسَنَ مِنْهَآ اَوْ رُدُّوْهَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَسِيْبًا

wa iżā ḥuyyītum bitaḥiyyatin fa ḥayyū bi'aḥsana minhā au ruddūhā, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in ḥasībā(n).

Хэрбээ шамда (мэндэшэлгэ) хүндэлэлгэ үгтэбэл, хүндэлэлгэеэ үлүү һайн хүндэлэлгээр бусааха, али тэрээнтэй хамта (хүндэлэлые, тэрэнь тэнсүү) бусааха. Үнэхөөрөөшье, Аллах бүхы юумые анхардаг.

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ لَيَجْمَعَنَّكُمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيْهِ ۗ وَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ حَدِيْثًا ࣖ

allāhu lā ilāha illā huw(a), layajma‘annakum ilā yaumil-qiyāmati lā raiba fīh(i), wa man aṣdaqu minallāhi ḥadīṡā(n).

Аллах, Тэрээнһээ бэшэ бурхан үгы. Тэрэ шүүбэриин үдэр таанадые заатагүй суглуулха, энэнь ямаршье эргэлзээгүй. Хэн үгэдөө Аллахһаа үлүү үнэн байхаб?

۞ فَمَا لَكُمْ فِى الْمُنٰفِقِيْنَ فِئَتَيْنِ وَاللّٰهُ اَرْكَسَهُمْ بِمَا كَسَبُوْا ۗ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَهْدُوْا مَنْ اَضَلَّ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ سَبِيْلًا

famā lakum fil-munāfiqīna fi'ataini wallāhu arkasahum bimā kasabū, aturīdūna an tahdū man aḍallallāh(u), wa may yuḍlilillāhu falan tajida lahū sabīlā(n).

Тиимэһээ юундэ таанар хоёр бүлэг боложо (хубаагдажа) хоёр бүлэг боложо (уулдахадаа) Аллах тэдэниие (һүзэггүй байдалда) бусааһаншье һаа, тэдэнэй өөһэдын оролдолгоһоо боложо? Аллахай замһаа хадуурхыень зүбшөөһэн хүнүүдтэ заабари үгэхэ һанаатай гүт? Аллах хэниие мэхэлхэеэ зүбшөөбэл, таанар тэрэниие хүтэлбэрилхэ арга олохогүйт.

وَدُّوْا لَوْ تَكْفُرُوْنَ كَمَا كَفَرُوْا فَتَكُوْنُوْنَ سَوَاۤءً فَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ اَوْلِيَاۤءَ حَتّٰى يُهَاجِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًاۙ

waddū lau takfurūna kamā kafarū fa takūnūna sawā'an falā tattakhiżū minhum auliyā'a ḥattā yuhājirū fī sabīlillāh(i), fa in tawallau fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu wajattumūhum, wa lā tattakhiżū minhum waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

Тэдэнэр таанадые өөһэдынгөө һүзэггүй болоһонтой адли һүзэггүй болгохыетнай хүсэнэ, тиигэбэл таанад тэдэнтэй адли болохот. Тэдэнэй али нэгыень Аллахай замда орохо болотортнай нүхэр бү болгогты. Хэрбээ тэдэ һөөргөө бусабал, тэдэниие баряанда абаад, хаанашье олоһон газартаа алагты, хэнииешье үнэн сэхэ нүхэр, туһалагша бү болгогты.

اِلَّا الَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ اِلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ اَوْ جَاۤءُوْكُمْ حَصِرَتْ صُدُوْرُهُمْ اَنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ اَوْ يُقَاتِلُوْا قَوْمَهُمْ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوْكُمْ ۚ فَاِنِ اعْتَزَلُوْكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوْكُمْ وَاَلْقَوْا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ ۙ فَمَا جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيْلًا

illal lażīna yaṣilūna ilā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun au jā'ūkum ḥaṣirat ṣudūruhum ay yuqātilūkum au yuqātilū qaumahum, wa lau syā'allāhu lasallaṭahum ‘alaikum fa laqātalūkum, fa ini‘tazalūkum falam yuqātilūkum wa alqau ilaikumus-salam(a), famā ja‘alallāhu lakum ‘alaihim sabīlā(n).

танай болон тэрэ хүнүүдэй хоорондо арадһаа хамгаалалга гуйһан хүнүүдһээ бэшэ, тэндэхи хүнүүдэй хоорондо хэлсээ (амгалан байдал) болоһон гү, али таанадта ерэжэ, тэдэнэй зүрхэ сэдьхэл тантай тэмсэхэеэ гү, али арад зонтойгоо тэмсэхэеэ дураа гутаһан хүнүүдһээ бэшэ. Хэрбээ Аллах хүсөө һаа, тэдээндэ шамтай тулалдаха эрхэ үгэхэ һэн, тиимэһээ тэдэ шамтай тулалдаха һэн. Харин тэдэ шамда гансааран орхижо, шамтай тэмсэжэ, амгалан байдал дурадхахагүй һаа, Аллах шамда тэдэниие барижа алаха замые үгөөгүй.

سَتَجِدُوْنَ اٰخَرِيْنَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّأْمَنُوْكُمْ وَيَأْمَنُوْا قَوْمَهُمْ ۗ كُلَّ مَا رُدُّوْٓا اِلَى الْفِتْنَةِ اُرْكِسُوْا فِيْهَا ۚ فَاِنْ لَّمْ يَعْتَزِلُوْكُمْ وَيُلْقُوْٓا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَيَكُفُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ ۗ وَاُولٰۤىِٕكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا ࣖ

satajidūna akharīna yurīdūna ay ya'manūkum wa ya'manū qaumahum, kullamā ruddū ilal-fitnati urkisū fīhā, fa illam ya‘tazilūkum wa yulqū ilaikumus-salama wa yakuffū aidiyahum fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum, wa ulā'ikum ja‘alnā lakum ‘alaihim sulṭānam mubīnā(n).

Ерээдүйдэ таанад бусад (бүлэгүүдые) олохот, тэдэнэр таанадтай хамта аюулгүй ажаһуухыень хүсэнэ, тиихэдэ арад зонтойгоо аюулгүй ажаһуухыень хүсэнэ. Тэдэниие гомдол (ширк) хэхэеэ бусахыень уряалха бүхэндэнь тэдэ тэрээндээ шунгадаг. Тиимэһээ, хэрбээ тэдэ таанадые үршөөхэгүй, таанадта амгалан байдал үргэхэ дурагүй, гараа (тантай тэмсэхэһээ) барихагүй һаа, тэдэниие баряанда абаад, хаанашье олоһон газартаа алагты, тиигээд тэдэ таанадта тодорхой шалтагаан (тэмсэхэ, барижа, алаха) үгэһэн хүнүүд болоно.

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ اَنْ يَّقْتُلَ مُؤْمِنًا اِلَّا خَطَـًٔا ۚ وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَـًٔا فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَّدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّصَّدَّقُوْا ۗ فَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَّكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۗوَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖ وَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِۖ تَوْبَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wa mā kāna limu'minin ay yaqtula mu'minan illā khaṭa'ā(n), wa man qatala mu'minan khaṭa'an fa taḥrīru raqabatim mu'minatiw wa diyatum musallamatun ilā ahlihī illā ay yaṣṣaddaqū, fa in kāna min qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun fa diyatum musallamatun ilā ahlihī wa taḥrīru raqabatim mu'minah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini taubatam minallāh(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

Мүн һүзэгтэй хүнэй һүзэгтэй хүниие (ондоо) алахань зохистой бэшэ, гансал тэрэ гэмтэй (гэнтэ). Хэн һүзэгтэй хүниие гэмтэй гэжэ алаа һаа, һүзэгтэй богоолые сүлөөлжэ, тэрэнэй (алагдаһан хүнэй) гэр бүлэдэ үгтэһэн гэтэлгэ түлэхэ, хэрбээ тэдэ (алагдаһан хүнэй гэр бүлэ) түлбэриһээ арсахагүй һаа. Хэрбээ тэрэ (алуулһан хүн) һүзэгтэйшье һаа, шамда дайсанай арадһаа гарбалтай һаа, (алууршан) һүзэгтэй зарасанараа сүлөөлжэ байг. Хэрбээ тэрэ (алуулһан хүн) таанадай хоорондо хэлсээ баталһан арадһаа (кафирнуудһаа) байгаа һаань, (алууршан) өөрынгөө (алагдаһан) гэр бүлэдэ тушаагдаһан гэтэлгэ түлэжэ, һүзэгтэй зарасанарые сүлөөлжэ байг. Хэн (өөрынгөө богоол) оложо шадаагүйб, тэрэ (алууршан) Аллахта наманшалхын тулада хоёр һара дараалан масаглаха ёһотой. Аллах бүхы юумые мэдэдэг, бүхы юумые мэдэдэг

وَمَنْ يَّقْتُلْ مُؤْمِنًا مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاۤؤُهٗ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيْهَا وَغَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهٗ وَاَعَدَّ لَهٗ عَذَابًا عَظِيْمًا

wa may yaqtul mu'minam muta‘ammidan fa jazā'uhū jahannamu khālidan fīhā wa gaḍiballāhu ‘alaihi wa la‘anahū wa a‘adda lahū ‘ażāban ‘aẓīmā(n).

Хэн һүзэглэгшэ хүниие зорюута алабал, тэрэнэй шагнал тама болохо, тэндэ тэрэ хэтын хэтэдэ үлэхэ. Аллах тэрээндэ уурлажа, хараажа, ехэ хэһээлтэ бэлдэбэ.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا ضَرَبْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَتَبَيَّنُوْا وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَنْ اَلْقٰىٓ اِلَيْكُمُ السَّلٰمَ لَسْتَ مُؤْمِنًاۚ تَبْتَغُوْنَ عَرَضَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۖفَعِنْدَ اللّٰهِ مَغَانِمُ كَثِيْرَةٌ ۗ كَذٰلِكَ كُنْتُمْ مِّنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā ḍarabtum fī sabīlillāhi fa tabayyanū wa lā taqūlū liman alqā ilaikumus-salāma lasta mu'minā(n), tabtagūna ‘araḍal-ḥayātid-dun-yā, fa ‘indallāhi magānimu kaṡīrah(tun), każālika kuntum min qablu fa mannallāhu ‘alaikum fa tabayyanū, innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

Һүзэглэгшэд! Хэрбээ таанар Аллахай замаар ябахадаа, болгоомжотой байгты (мэдээсэл бэдэржэ), таанадта "мэндэшэлнэ" гэжэ хэлэһэн хүндэ "Ши һүзэгтэн бэшэш" гэжэ бү хэлэ (тиигээд тэрэниие аладаг), дэлхэйн амидаралай баялигые бэдэрхэ зорилготойгоор, хэдыгээр Аллахтай олон баялигууд байгаашье һаа. Урдань таанар иимэ байгаат, тиигээд Аллах таанадта үршөөл хайра үгөө, тиимэһээ болгоомжотой байгты. Үнэхөөрөөшье, Аллах танай хэжэ байһан юумэндэ ехэ болгоомжотой байдаг.

لَا يَسْتَوِى الْقٰعِدُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ غَيْرُ اُولِى الضَّرَرِ وَالْمُجٰهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ فَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ دَرَجَةً ۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَفَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ

lā yastawil-qā‘idūna minal-mu'minīna gairu uliḍ-ḍarari wal-mujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, faḍḍalallāhul-mujāhidīna bi amwālihim wa anfusihim ‘alal-qā‘idīna darajah(tan), wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wa faḍḍalallāhul-mujāhidīna ‘alal-qā‘idīna ajran ‘aẓīmā(n).

Ямаршье шалтагаангүйгөөр (һаалта) һууһан (дайнда хабаададаггүй) һүзэгтэн ба эд зөөри, ами наһаараа Аллахай замда джихад хэхэеэ оролдоһон хүн хоёрой хоорондо адли бэшэ. Аллах джихад хэхэеэ оролдоһон хүнүүдэй зиндаае һууһан хүнүүдһээ (һаалтагүй тулалдаанда хабаадахагүй) дээгүүр үргэбэ. Аллах хүн бүхэндэ һайн (шагнал) (диваажин) найдуулна, тиигээд Аллах джихад хэхэеэ оролдоһон хүнүүдые ехэ шагналтай һууһан хүнүүдһээ илгадаг,

دَرَجٰتٍ مِّنْهُ وَمَغْفِرَةً وَّرَحْمَةً ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

darajātim minhu wa magfirataw wa raḥmah(tan), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

(тодорхойгоор хэлэбэл) Тэрээнһээ хэдэн зэргээр дээшэ, мүн хүлисэл ба энэрхы сэдьхэл. Аллах хүлисэлтэй, эгээн үршөөл хайратай.

اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ظَالِمِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَالُوْا فِيْمَ كُنْتُمْ ۗ قَالُوْا كُنَّا مُسْتَضْعَفِيْنَ فِى الْاَرْضِۗ قَالُوْٓا اَلَمْ تَكُنْ اَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوْا فِيْهَا ۗ فَاُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًاۙ

innal-lażīna tawaffāhumul-malā'ikatu ẓālimī anfusihim qālū fīma kuntum, qālū kunnā mustaḍ‘afīna fil-arḍ(i), qālū alam takun arḍullāhi wāsi‘atan fa tuhājirū fīhā, fa ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa sā'at maṣīrā(n).

Үнэхөөрөөшье, өөһэдынгөө урдаһаа дарангы байдалда Эльгээмэлнүүдэй ами наһа абаһан хүнүүд, тэдэ (Эльгээмэлнүүд) «Ямар байнабта?» Тэдэнь: «Бидэ дэлхэй дээрэ (Меккэ) дарлагдаһан арад зон гээшэбди», - гэжэ харюусаба. Тэдэ (эльгээмэлнүүд) асууба: "Аллахын дэлхэй үргэн бэшэ гү, тиимэһээ таанар тэрээн дээрэ нүүдэллэхэ аргатайт?" Тиимэһээ тэдэ хүнүүд тамада байна, тиигээд тэрэ (Жаханам) бусаха эгээл муу газар,

اِلَّا الْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاۤءِ وَالْوِلْدَانِ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ حِيْلَةً وَّلَا يَهْتَدُوْنَ سَبِيْلًاۙ

illal-mustaḍ‘afīna minar-rijāli wan-nisā'i wal-wildāni lā yastaṭī‘ūna ḥīlataw wa lā yahtadūna sabīlā(n).

дарлагдаһан хүнүүдһээ бэшэ, эрэгтэй гү, али эхэнэр гү, али үхибүүд гү, арга боломжогүй, харгыень мэдэхэгүй (нүүдэллэхэ),

فَاُولٰۤىِٕكَ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّعْفُوَ عَنْهُمْ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَفُوًّا غَفُوْرًا

fa ulā'ika ‘asallāhu ay ya‘fuwa ‘anhum, wa kānallāhu ‘afuwwan gafūrā(n).

тиигээд тэдэ, найданабди, Аллах тэдэниие хүлисэхэ. Аллах хүлисэлтэй, эгээл хүлисэлтэй.

۞ وَمَنْ يُّهَاجِرْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يَجِدْ فِى الْاَرْضِ مُرٰغَمًا كَثِيْرًا وَّسَعَةً ۗوَمَنْ يَّخْرُجْ مِنْۢ بَيْتِهٖ مُهَاجِرًا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ اَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

wa may yuhājir fī sabīlillāhi yajid fil-arḍi murāgaman kaṡīraw wa sa‘ah(tan), wa may yakhruj mim baitihī muhājiran ilallāhi wa rasūlihī ṡumma yudrik-hul-mautu faqad waqa‘a ajruhū ‘alallāh(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

Хэншье Аллахай замаар нүүжэ ябабал, тэдэ энэ дэлхэй дээрэ нүүхэ үргэн газар ба ехэ эдеэ хоол олохонь лабтай. Хэншье Аллах болон тэрэнэй элшэнэрэй түлөө нүүхэ зорилготойгоор гэрһээ гарахадаа, үхэл тэрээндэ дайралдадаг (зорюулһан газартаа хүрэхэһөө урид), үнэхөөрөөшье, тэрэнэй шагнал Аллахта тогтоогдоһон байна. Аллах хүлисэлтэй, нигүүлэсхы сэдьхэлтэй.

وَاِذَا ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَقْصُرُوْا مِنَ الصَّلٰوةِ ۖ اِنْ خِفْتُمْ اَنْ يَّفْتِنَكُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ اِنَّ الْكٰفِرِيْنَ كَانُوْا لَكُمْ عَدُوًّا مُّبِيْنًا

wa iżā ḍarabtum fil-arḍi fa laisa ‘alaikum junāḥun an taqṣurū minaṣ-ṣalāh(ti), in khiftum ay yaftinakumul-lażīna kafarū, innal-kāfirīna kānū lakum ‘aduwwam mubīnā(n).

Мүн дэлхэйгээр аяншалхадаа, һүзэггүйшүүлэй добтолхоһоо айжа, касар мүргэл хэхэнь нүгэл бэшэ. Үнэхөөрөөшье, һүзэггүйшүүл танай бодото дайсад болоно.

وَاِذَا كُنْتَ فِيْهِمْ فَاَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلٰوةَ فَلْتَقُمْ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوْٓا اَسْلِحَتَهُمْ ۗ فَاِذَا سَجَدُوْا فَلْيَكُوْنُوْا مِنْ وَّرَاۤىِٕكُمْۖ وَلْتَأْتِ طَاۤىِٕفَةٌ اُخْرٰى لَمْ يُصَلُّوْا فَلْيُصَلُّوْا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوْا حِذْرَهُمْ وَاَسْلِحَتَهُمْ ۚ وَدَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ تَغْفُلُوْنَ عَنْ اَسْلِحَتِكُمْ وَاَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيْلُوْنَ عَلَيْكُمْ مَّيْلَةً وَّاحِدَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ كَانَ بِكُمْ اَذًى مِّنْ مَّطَرٍ اَوْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَنْ تَضَعُوْٓا اَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوْا حِذْرَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا

wa iżā kunta fīhim fa aqamta lahumuṣ-ṣalāta faltaqum ṭā'ifatum minhum ma‘aka walya'khużū asliḥatahum, fa iżā sajadū falyakūnū miw warā'ikum, walta'ti ṭā'ifatun ukhrā lam yuṣallū falyuṣallū ma‘aka walya'khużū ḥiżrahum wa asliḥatahum, waddal-lażīna kafarū lau tagfulūna ‘an asliḥatakum wa amti‘atikum, fa yamīlūna ‘alaikum mailataw wāḥidah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum in kāna bikum ażam mim maṭarin au kuntum marḍā an taḍa‘ū asliḥatakum wa khużū ḥiżrakum, innallāha a‘adda lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

Хэрбээ ши (Мухаммед) тэдэнэй (танай нүхэдэй) дунда байгаад, тэдэнтэй хамта зальбарха һанаатай һаа, тэдэнэй нэгэ бүлэг шамтай хамта зогсожо (зальбаржа) зэбсэгээ абажа ябагты, тиигээд тэдэ (тантай хамта зальбаржа байһан хүнүүд) мүргэжэ (нэгэ ракаат дүүргэхэдөө), тиигээд тэдэнэр шамһаа хойноһоо хүдэлжэ (дайсантай тулалдаха) ба ондоо бүлэг ерэжэ, шамтай хамта зальбаржа, зальбаржа байг лэ бэлдэхэ. һэргэг байжа, зэбсэгээ һэеыгээр бариба. Һүзэггүйшүүл таанадые зэбсэг болон эд зөөридөө болгоомжогүй байхыетнай хүсэжэ, таанадые нэгэ доро добтолбо. Хэрбээ борооной ушарһаа гү, али үбшэнһөө боложо бэрхэшээлтэй болоо һаа, зэбсэгээ табижа, бэлэн байгты. Үнэхөөрөөшье, Аллах һүзэггүй хүнүүдтэ доромжолхо хэһээлтэ бэлдэһэн байна.

فَاِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلٰوةَ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِكُمْ ۚ فَاِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ ۚ اِنَّ الصَّلٰوةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ كِتٰبًا مَّوْقُوْتًا

fa iżā qaḍaitumuṣ-ṣalāta fażkurullāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbikum, fa iżaṭma'nantum fa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta kānat ‘alal-mu'minīna kitābam mauqūtā(n).

Үшөө тиихэдэ, зальбаралаа дүүргээд, зогсоходоо, һуухадаа, хэбтэхэдээ Аллахые һанажа бай. Тиигээд, аюулгүй байдал мэдэрхэдээ, зальбарал хэхэ (юрэнхыдөө). Үнэхөөрөөшье, зальбарал хадаа һүзэглэгшэдтэ саг үргэлжэ тодорхойлогдоһон уялга болоно.

وَلَا تَهِنُوْا فِى ابْتِغَاۤءِ الْقَوْمِ ۗ اِنْ تَكُوْنُوْا تَأْلَمُوْنَ فَاِنَّهُمْ يَأْلَمُوْنَ كَمَا تَأْلَمُوْنَ ۚوَتَرْجُوْنَ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا يَرْجُوْنَ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا ࣖ

wa lā tahinū fibtigā'il-qaum(i), in takūnū ta'lamūna fa innahum ya'lamūna kamā ta'lamūn(a), wa tarjūna minallāhi mā lā yarjūn(a), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

Тэдэниие (дайсадаа) мүрдэхэдөө, һанаагаа бү һула байгты. Хэрбээ таанар зобожо байгаа һаа, тэдэшье таанартал адли зобожо байна гэжэ мэдэжэ байгты, харин таанар Аллахһаа тэдэнэй хүлеэжэ шадахагүй юумэ хүлеэжэ болохот. Аллах бүхы юумые мэдэдэг, бүхы мэргэн юм.

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَآ اَرٰىكَ اللّٰهُ ۗوَلَا تَكُنْ لِّلْخَاۤىِٕنِيْنَ خَصِيْمًا ۙ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi litaḥkuma bainan-nāsi bimā arākallāh(u), wa lā takun lil-khā'inīna khaṣīmā(n).

Үнэхөөрөөшье, бидэ шамда (Мухаммед) үнэн зүбые асарһан Ном (Коран) эльгээгээбди, тиигэбэл ши хүнүүдэй хоорондо Аллахай зааһан ёһоор шүүбэри хэхэш, тиигээд (гэмгүй хүнэй) эсэргүүсэхэгүйш, юундэб гэхэдэ урбаһан хүниие (хамгаалха), урбаһан хүниие (хамгаалха),

وَّاسْتَغْفِرِ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ

wastagfirillāh(a), innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

ба Аллахһаа хүлисэл гуй. Үнэхөөрөөшье, Аллах хүлисэлтэй, нигүүлэсхы сэдьхэлтэй.

وَلَا تُجَادِلْ عَنِ الَّذِيْنَ يَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ خَوَّانًا اَثِيْمًاۙ

wa lā tujādil ‘anil-lażīna yakhtānūna anfusahum, innallāha lā yuḥibbu man kāna khawwānan aṡīmā(n).

Мүн өөһэдыгөө урбаһан хүнүүдые хамгаалха гэжэ бү арсалда. Үнэхөөрөөшье, Аллах хододоо урбажа, нүгэл шэбэл хэжэ байһан хүнүүдтэ дуратай бэшэ.

يَّسْتَخْفُوْنَ مِنَ النَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُوْنَ مِنَ اللّٰهِ وَهُوَ مَعَهُمْ اِذْ يُبَيِّتُوْنَ مَا لَا يَرْضٰى مِنَ الْقَوْلِ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطًا

yastakhfūna minan-nāsi wa lā yastakhfūna minallāhi wa huwa ma‘ahum iż yubayyitūna mā lā yarḍā minal-qaul(i), wa kānallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭā(n).

тэдэ хүнүүдһээ нюужа шадаха, харин Аллахһаа нюужа шадахагүй, юундэб гэхэдэ Аллах тэдэнтэй хамта байгаа, нэгэ һүни тэдэ Тэрээндэ һайшаагдаагүй нюуса шиидхэбэри абаһан. Тэдэнэй хэжэ байһан юумые Дээдын Эзэн Аллах хушадаг.

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ جَادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ فَمَنْ يُّجَادِلُ اللّٰهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اَمْ مَّنْ يَّكُوْنُ عَلَيْهِمْ وَكِيْلًا

hā'antum hā'ulā'i jādaltum ‘anhum fil-ḥayātid-dun-yā, famay yujādilullāha ‘anhum yaumal-qiyāmati am may yakūnu ‘alaihim wakīlā(n).

Энэ ши гээшэш! Та энэ дэлхэйн амидаралда тэдэниие (хамгаалха) тухай арсалдадаг, харин амидыралгын үдэр тэдэниие (хамгаалха) Аллахта хэн эсэргүүсэхэб? Али хэн тэдэнэй хамгаалагша болохоб (Аллахын хэһээлтэһээ)?

وَمَنْ يَّعْمَلْ سُوْۤءًا اَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهٗ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللّٰهَ يَجِدِ اللّٰهَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa may ya‘mal sū'an au yaẓlim nafsahū ṡumma yastagfirillāha yajidillāha gafūrar raḥīmā(n).

Хэншье гэмтэ хэрэг үйлэдэжэ, өөрыгөө буруушаажа, тиигээд Аллахһаа хүлисэл гуйбал, тэрэ заатагүй Эгээл хүлисэлтэй, Эгээл энэрхы сэдьхэлтэй Аллахые олохо.

وَمَنْ يَّكْسِبْ اِثْمًا فَاِنَّمَا يَكْسِبُهٗ عَلٰى نَفْسِهٖ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wa may yaksib iṡman fa innamā yaksibuhū ‘alā nafsih(ī),wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

Тиин нүгэл хэдэг хүн гансал ѳѳрынгѳѳ аша туһада нүгэл хэнэ. Аллах бүхы юумые мэдэдэг, бүхы мэргэн юм.

وَمَنْ يَّكْسِبْ خَطِيْۤـَٔةً اَوْ اِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهٖ بَرِيْۤـًٔا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

wa may yaksib khaṭī'atan au iṡman ṡumma yarmi bihī barī'an fa qadiḥtamala buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

Хэншье алдуу гү, али нүгэл хэжэ, тэрэнээ гэмгүй хүндэ зэмэлбэл, үнэхөөрөөшье, тэрэ худал хуурмаг, эли тодо нүгэл хэһэн байна.

وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهٗ لَهَمَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ اَنْ يُّضِلُّوْكَۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَضُرُّوْنَكَ مِنْ شَيْءٍ ۗ وَاَنْزَلَ اللّٰهُ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُۗ وَكَانَ فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ عَظِيْمًا

wa lau lā faḍlullāhi ‘alaika wa raḥmatuhū lahammaṭ-ṭā'ifatum minhum ay yuḍillūk(a), wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yaḍurrūnaka min syai'(in), wa anzalallāhu ‘alaikal-kitāba wal-ḥikmata wa ‘allamaka mā lam takun ta‘lam(u), wa kāna faḍlullāhi ‘alaika ‘aẓīmā(n).

Хэрбээ Аллахай үршөөл хайра ба тэрэнэй үршөөл хайра шамда (О Мухаммед) байгаагүй һаа, тэдэнэй нэгэ бүлэг шамда мэхэлхэеэ оролдохо һэн. Теэд тэдэ гансал өөһэдыгөө мэхэлнэ, шамда ямаршье хоро хүргэнэгүй. Мүн (мүн юундэб гэхэдэ) Аллах шамда Ном (Коран) ба Мэргэн ухаан (Сунна) дэлгэрүүлээ, тиигээд шамда мэдэхэгүй юумэеэ зааһан байна. Аллахай үршөөл шамда аргагүй ехэ.

۞ لَا خَيْرَ فِيْ كَثِيْرٍ مِّنْ نَّجْوٰىهُمْ اِلَّا مَنْ اَمَرَ بِصَدَقَةٍ اَوْ مَعْرُوْفٍ اَوْ اِصْلَاحٍۢ بَيْنَ النَّاسِۗ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا

lā khaira fī kaṡīrim min najwāhum illā man amara biṣadaqatin au ma‘rūfin au iṣlāḥim bainan-nās(i), wa may yaf‘al żālikabtigā'a marḍātillāhi fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

Тэдэнэй нюуса хөөрэлдөөнэй ехэнхи хубида һайн юумэн үгы, гансал (хүн зондо) буян үйлэдэхэ, али һайн юумэ хэхэ, али хүнүүдэй хоорондо амгалан байдал тогтоохо тухай захирһан хүнэй нюуса хөөрэлдөөнһөө бэшэ. Хэн Аллахай дурые бэдэржэ тиимэ юумэ хээ һаа, бидэ удангүй тэрээндэ ехэ шагнал үгэхэбди.

وَمَنْ يُّشَاقِقِ الرَّسُوْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدٰى وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيْلِ الْمُؤْمِنِيْنَ نُوَلِّهٖ مَا تَوَلّٰى وَنُصْلِهٖ جَهَنَّمَۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًا ࣖ

wa may yusyāqiqir-rasūla mim ba‘di mā tabayyana lahul-hudā wa yattabi‘ gaira sabīlil-mu'minīna nuwallihī mā tawallā wa nuṣlihī jahannam(a), wa sā'at maṣīrā(n).

Хэншье үнэн эли тодо болоһоной һүүлдэ элшэн (Мухаммед)-дэ эсэргүүсэн, һүзэглэгшэдэй зам бэшэ замаар ябабал, бидэ тэрэниие хэһэн алдуудань орхижо, тама руу ябуулхабди, тиигээд энэнь бусаха эгээл муу газар болоно.

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).

Аллах ширкэй нүгэлые хүлисэхэгүй (юумэтэй хамта Аллахтай холбоотой байха), тиигээд Тэрэ хүсэһэн хүнэйнгээ түлөө ондоо нүгэлнүүдые хүлисэхэ. Хэншье һаа, Аллахтай (юумэ) холбодог һаа, үнэхөөрөөшье, тэрэ ехэ холо замһаа хадуурһан болоно.

اِنْ يَّدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلَّآ اِنٰثًاۚ وَاِنْ يَّدْعُوْنَ اِلَّا شَيْطٰنًا مَّرِيْدًاۙ

iy yad‘ūna min dūnihī illā ināṡā(n), wa iy yad‘ūna illā syaiṭānam marīdā(n).

Тэдэнэй Аллахһаа бэшэ шүтэжэ байһан юумэн (шүтөөнүүд) бэшэ, тиигээд тэдэ дуулгабаригүй Сатанаһаа бэшэ юумэн бэшэ

لَّعَنَهُ اللّٰهُ ۘ وَقَالَ لَاَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًاۙ

la‘anahullāh(u), wa qāla la'attakhiżanna min ‘ibādika naṣībam mafrūḍā(n).

Аллах хараажа, (шолмос) хэлэбэ: "Би Танай зарасанарһаа заатагүй тодорхой хубиие абахаб,

وَّلَاُضِلَّنَّهُمْ وَلَاُمَنِّيَنَّهُمْ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ اٰذَانَ الْاَنْعَامِ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يَّتَّخِذِ الشَّيْطٰنَ وَلِيًّا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًا مُّبِيْنًا

wa la'uḍillannahum wa la'umanniyannahum wa la'āmurannahum fa layubattikunna āżānal-an‘āmi wa la'āmurannahum fa layugayyirunna khalqallāh(i), wa may yattakhiżisy-syaiṭāna waliyyam min dūnillāhi faqad khasira khusrānam mubīnā(n).

тиигээд би тэдэниие мэхэлхэб, тэдэндэ хооһон зүүдэнүүдые һэргээхэб, малай шэхэнүүдые таһалхыень захирхаб, (тиигээд тэдэ үнэхөөрөө тэдэниие таһалха), тиигээд би тэдэндэ Аллахай бүтээлые хубилгахыень захирхаб, (тиигээд тэдэ үнэхөөрөө хубилгаха).” Хэншье Сатанае Аллахһаа бэшэ хамгаалагша болгон абадаг һаа, үнэхөөрөөшье, тэрэ бодото хохидол үзэнэ.

يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيْهِمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا

ya‘iduhum wa yumannīhim, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).

(Шүдхэр) тэдэндэ найдуулга үгэжэ, хооһон зүүдэнүүдые үүсхэбэ, тиигэбэшье шолмос тэдэндэ гансал худал юумэ найдуулһан байгаа.

اُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۖ وَلَا يَجِدُوْنَ عَنْهَا مَحِيْصًا

ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa lā yajidūna ‘anhā maḥīṣā(n).

Тэдэнэр (мэхэлүүлэгдэһэн) тамада хамаардаг ба тэдэндэ тэрээнһээ зугадаха (ондоо) газар байхагүй.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ وَعْدَ اللّٰهِ حَقًّا ۗوَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ قِيْلًا

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sanudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), wa‘dallāhi ḥaqqā(n), wa man aṣdaqu minallāhi qīlā(n).

Һүзэглэжэ, һайн үйлэ хэрэгүүдые бүтээжэ байһан хүнүүд, бидэ голнуудай урдадаг диваажинда орохобди, тэдэ тэндэ хэтын хэтэдэ байха. Тиихэдэ Бурханай найдуулга үнэн зүб юм. Хэн үгэдөө Аллахһаа үлүү үнэн байхаб?

لَيْسَ بِاَمَانِيِّكُمْ وَلَآ اَمَانِيِّ اَهْلِ الْكِتٰبِ ۗ مَنْ يَّعْمَلْ سُوْۤءًا يُّجْزَ بِهٖۙ وَلَا يَجِدْ لَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

laisa bi'amāniyyikum wa lā amāniyyi ahlil-kitāb(i), may ya‘mal sū'ay yujza bih(ī), wa lā yajid lahū min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

(Аллахын шагнал) хадаа танай хүсэл бэшэ, номой хүнүүдэй хүсэл бэшэ. Муу юумэ хэһэн хүн заатагүй тэрэ муу юумэнэй ёһоор харюу абаха, тэрээндэ Аллахһаа бэшэ хамгаалагша, туһалагша байхагүй.

وَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ مِنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُوْنَ نَقِيْرًا

wa may ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa ulā'ika yadkhulūnal-jannata wa lā yuẓlamūna naqīrā(n).

Эрэ гү, али эмэ гү, һүзэглэжэ байхадаа буян үйлэдэһэн хүн Диваажинда орохо ба тэдэндэ нэгэшье гэм хэгдэхэгүй.

وَمَنْ اَحْسَنُ دِيْنًا مِّمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهِيْمَ خَلِيْلًا

wa man aḥsanu dīnam mimman aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinuw wattaba‘a millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wattakhażallāhu ibrāhīma khalīlā(n).

Һайн үйлэ хэрэгүүдые хэжэ байхадаа, үнэн зүрхэнһөө өөрыгөө Аллахта тушаажа, Абраһамай шулуун шажан баримталдаг хүнһөө үлүү һайн шажан хэндэ байхаб? Аллах Абраһамые (өөрынгөө) хайрата болгожо шэлэһэн байна.

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُّحِيْطًا ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kānallāhu bikulli syai'im muḥīṭā(n).

Огторгойдо байһан бүхы юумэн, газар дээрэхи бүхы юумэн Аллахай, тиигээд Аллахай (мэдэсэ) бүхы юумэн ороно.

وَيَسْتَفْتُوْنَكَ فِى النِّسَاۤءِۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِيْهِنَّ ۙوَمَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ فِيْ يَتٰمَى النِّسَاۤءِ الّٰتِيْ لَا تُؤْتُوْنَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُوْنَ اَنْ تَنْكِحُوْهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الْوِلْدَانِۙ وَاَنْ تَقُوْمُوْا لِلْيَتٰمٰى بِالْقِسْطِ ۗوَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِهٖ عَلِيْمًا

wa yastaftūnaka fin-nisā'(i), qulillāhu yuftīkum fīhinn(a), wa mā yutlā ‘alaikum fil-kitābi fī yatāman-nisā'il-lātī lā tu'tūnahunna mā kutiba lahunna wa targabūna an tankiḥūhunna wal-mustaḍ‘afīna minal-wildān(i), wa an taqūmū lil-yatāmā bil-qisṭ(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha kāna bihī ‘alīmā(n).

Тиигээд тэдэ танһаа эхэнэрнүүд тухай фетва гуйна. Хэлыт: "Аллах шамда тэдэнэй тухай фетва үгөө, тиигээд үншэн эхэнэрнүүд тухай Коран соо уншаһан (мүн фетва) тэдэндэ зааһан үри шэри үгөөгүйш, харин ши тэдэнтэй гэрлэхэеэ һанаһан байгааш, үшөө сула гэжэ тоосогдодог үхибүүд тухай. Мүн (Аллах шамда захиһан) үншэн эхэнэрнүүдые харууһалжа бай, Аллах үнэн зүбөөр юушье хэхэ хэрэгтэй." Бүхы юумэ мэдэдэг."

وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

Хэрбээ эхэнэр хүн нүхэрэйнгөө зангиргүй гү, али хайхарамжагүй байха гэжэ һанаагаа зобожо байбал, хоюулан бодото амгалан байдал тогтоожо шадаха, тиигээд эрэ хүн байгаалиһаа хара һанаатайшье һаа, тэрэ амгалан байдал үлүү һайн (тэдэндэ). Хэрбээ ши (һамгантаяа харилсаагаа) һайжаруулжа, өөрыгөө (нусюз ба хайхарамжагүй байдалһаа) хамгаалбал, үнэхөөрөөшье, Аллах шинии хэжэ байһан юумэндэ болгоомжотой байдаг.

وَلَنْ تَسْتَطِيْعُوْٓا اَنْ تَعْدِلُوْا بَيْنَ النِّسَاۤءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلَا تَمِيْلُوْا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوْهَا كَالْمُعَلَّقَةِ ۗوَاِنْ تُصْلِحُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa lan tastaṭī‘ū an ta‘dilū bainan-nisā'i wa lau ḥaraṣtum falā tamīlū kullal-maili fa tażarūhā kal-mu‘allaqah(ti), wa in tuṣliḥū wa tattaqū fa innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

Тиигээд таанар үнэхөөрөө тиигэхэ һанаатайшье һаа, (өөрынгөө) һамгадай хоорондо шударгаар хандажа шадахагүйт, тиимэһээ бусадые тэнсүүридэ үлгөөд орхихо зэргээр (дуратай хүнүүдтээ) тиимэ хандалга бү байгты. Хэрбээ таанар һайжаруулга хэжэ, өөрыгөө (мэхэлхэһээ) хамгаалбал, үнэхөөрөөшье, Аллах хүлисэлтэй, нигүүлэсхы сэдьхэлтэй.

وَاِنْ يَّتَفَرَّقَا يُغْنِ اللّٰهُ كُلًّا مِّنْ سَعَتِهٖۗ وَكَانَ اللّٰهُ وَاسِعًا حَكِيْمًا

wa iy yatafarraqā yugnillāhu kullam min sa‘atih(ī), wa kānallāhu wāsi‘an ḥakīmā(n).

Хэрбээ хоюулаа һалабал, Аллах тэдэндэ өөрынгөө үршөөл хайраһаа хангалтатай юумэ үгэхэ. Мүн Аллах бүхы юумые хамарһан (Тэрэнэй үршөөл хайра), Эгээл Мэргэн юм.

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَاِيَّاكُمْ اَنِ اتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَنِيًّا حَمِيْدًا

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa laqad waṣṣainal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa iyyākum anittaqullāh(a), wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kānallāhu ganiyyan ḥamīdā(n).

Огторгойдо байһан бүхы юумэн, газар дээрэхи бүхы юумэн Аллахта хамаатай, үнэхөөрөөшье, таанадһаа болон таанадһаа урид нангин ном үгтэһэн хүнүүдтэ бидэ Аллахһаа айжа байхыень захираабди. Харин таанар этигэхэгүй һаа, тэнгэридэ байһан бүхы юумэн, газар дээрэхи бүхы юумэн Аллахта хабаатай, тиигээд Аллах Эгээл Баян, Эгээл Магтаалтай.

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

Огторгойдо байһан бүхы юумэн, газар дээрэхи бүхы юумэн Аллахай юм. Аллах тэрэнэй харууһалагшаар хангалтатай.

اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ اَيُّهَا النَّاسُ وَيَأْتِ بِاٰخَرِيْنَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى ذٰلِكَ قَدِيْرًا

iy yasya' yużhibkum ayyuhan-nāsu wa ya'ti bi'ākharīn(a), wa kānallāhu ‘alā żālika qadīrā(n).

Хэрбээ Аллах хүсөө һаа, Тэрэ таанадые бултыетнай үгы хэхэ һэн, хүнүүд! Тиигээд Тэрэ ондоо (хүнүүдые) (танай орондо) асарба. Дээдын Эзэн Аллах тиигэбэ.

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ ثَوَابَ الدُّنْيَا فَعِنْدَ اللّٰهِ ثَوَابُ الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا ࣖ

man kāna yurīdu ṡawābad-dun-yā fa ‘indallāhi ṡawābud-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa kānallāhu samī‘am baṣīrā(n).

Хэн энэ дэлхэйдэ шагнал хүсэжэ байгаа һаа, Аллахтай энэ дэлхэйдэ ба хойто наһанда шагнал бии гэжэ мэдэжэ бай. Аллах бүхы юумые дууладаг, бүхы юумые харадаг.

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاۤءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ ۚ اِنْ يَّكُنْ غَنِيًّا اَوْ فَقِيْرًا فَاللّٰهُ اَوْلٰى بِهِمَاۗ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوٰٓى اَنْ تَعْدِلُوْا ۚ وَاِنْ تَلْوٗٓا اَوْ تُعْرِضُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna bil-qisṭi syuhadā'a lillāhi wa lau ‘alā anfusikum awil-wālidaini wal-aqrabīn(a), iy yakun ganiyyan au faqīran fallāhu aulā bihimā, falā tattabi‘ul-hawā an ta‘dilū, wa in talwū au tu‘riḍū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

Һүзэглэгшэд! Шударга ёһоной дэмжэгшэд байгты, өөртөө гү, али эхэ эсэгэдээ, түрэлнүүдтээшье Аллахай гэршэнүүд байгты. Хэрбээ тэрэ (харюусагша) баян гү, али үгытэй байгаа һаань, Аллах тэрэнэй ашаг үрые (һайн һайханиие) һайн мэдэдэг. Тиимэһээ үнэнһөө хазагайруулхаяа һанаад, хүсэлэнгѳѳ бү даха. Хэрбээ таанар (үгэнүүдые) гажуудуулдаг гү, али гэршэ болохоёо дураа гутадаг һаа, Аллах танай хэжэ байһан бүхы юумэндэ Эгээл Зүб гэжэ мэдэжэ байгты.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْ نَزَّلَ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاللّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū āminū billāhi wa rasūlihī wal-kitābil-lażī nazzala ‘alā rasūlihī wal-kitābil-lażī anzala min qabl(u), wa may yakfur billāhi wa malā'ikatihī wa kutubihī wa rusulihī wal-yaumil-ākhiri faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).

Һүзэглэгшэд! Аллах болон тэрэнэй элшэн (Мухаммед) болон тэрэнэй элшэндэ үгтэһэн ном (Аль-Коран) болон урид үгтэһэн номуудта этигэжэ байгты. Хэншье Аллахта, Тэрэнэй эльгээмэлнүүдтэ, Тэрэнэй номуудта, Тэрэнэй элшэнэртэ, Һүүлшын Үдэртэ этигэхэгүй һаа, үнэхөөрөөшье, тэрэ хүн тон холо замда гараһан болоно.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا ثُمَّ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا ثُمَّ ازْدَادُوْا كُفْرًا لَّمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيْلًاۗ

innal-lażīna āmanū ṡumma kafarū ṡumma āmanū ṡumma kafarū ṡummazdādū kufral lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum sabīlā(n).

Үнэхөөрөөшье, хэн этигэжэ, удаань этигэхэгүй болоо, удаань этигэхэ (дахин), удаань дахин этигэхэгүй, удаань этигэхэгүй байдалаа нэмэгдүүлхэ, тиихэдэнь Аллах тэдэниие хүлисэхэгүй, мүн (шулуун) харгы харуулхагүй.

بَشِّرِ الْمُنٰفِقِيْنَ بِاَنَّ لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ

basysyiril-munāfiqīna bi'anna lahum ‘ażāban alīmā(n).

Хоёр нюурта зондо зоболон үзэхэ гэжэ хэлээрэйгты

ۨالَّذِيْنَ يَتَّخِذُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ اَيَبْتَغُوْنَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَاِنَّ الْعِزَّةَ لِلّٰهِ جَمِيْعًاۗ

al-lażīna yattakhiżūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), ayabtagūna ‘indahumul-‘izzata fa innal-‘izzata lillāhi jamī‘ā(n).

(тодорхойгоор хэлэбэл) һүзэглэгшэдые орхижо, һүзэггүйшүүлые ударидагша болгодог хүнүүд. Тэдэнэр тэдэ һүзэггүйшүүлэй талаһаа эрхэ мэдэл бэдэрнэ гү? Бүхы хүсэн Аллахай гэжэ мэдэжэ бай.

وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ اَنْ اِذَا سَمِعْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَاُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوْا مَعَهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖٓ ۖ اِنَّكُمْ اِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ جَامِعُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْكٰفِرِيْنَ فِيْ جَهَنَّمَ جَمِيْعًاۙ

wa qad nazzala ‘alaikum fil-kitābi an iżā sami‘tum āyātillāhi yukfaru bihā wa yustahza'u bihā falā taq‘udū ma‘ahum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), innakum iżam miṡlahum, innallāha jāmi‘ul-munāfiqīna wal-kāfirīna fī jahannama jamī‘ā(n).

Үнэхөөрөөшье, Аллах ном соо (Коран) таанадта (дүримүүдые) эльгээгээ, хэрбээ таанад Аллахай шүлэгүүдые (кафирнууд) үгы хэжэ, шогложо байһые дуулабал, тэдэнтэй бү һуугты, тэдэ ондоо хөөрэлдөөндэ орохынгоо урда тээ. Юундэб гэхэдэ (хэрбээ таанар тэдэнтэй үргэлжэлүүлэн һуугаа һаа), мэдээжэ таанар тэдэнтэй адлирхуу байхат. Үнэхөөрөөшье, Аллах бүхы хоёр нюуртаниие ба һүзэггүйшүүлые тамада суглуулха.

ۨالَّذِيْنَ يَتَرَبَّصُوْنَ بِكُمْۗ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِّنَ اللّٰهِ قَالُوْٓا اَلَمْ نَكُنْ مَّعَكُمْ ۖ وَاِنْ كَانَ لِلْكٰفِرِيْنَ نَصِيْبٌ قَالُوْٓا اَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلَنْ يَّجْعَلَ اللّٰهُ لِلْكٰفِرِيْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ سَبِيْلًا ࣖ

al-lażīna yatarabbaṣūna bikum, fa in kāna lakum fatḥum minallāhi qālū alam nakum ma‘akum, wa in kāna lil-kāfirīna naṣībun qālū alam nastaḥwiż ‘alaikum wa namna‘kum minal-mu'minīn(a), fallāhu yaḥkumu bainakum yaumal-qiyāmah(ti), wa lay yaj‘alallāhu lil-kāfirīna ‘alal-mu'minīna sabīlā(n).

(Тэрэ) шамтай болохо (үйлэ хэрэгүүдые) хүлеэжэ байһан хүнүүд. Аллахһаа илалтые абахадаа, тэдэ: "Бидэ тантай байгаагүй һэн гүбди?" гэжэ хэлэнэ. Тиигээд һүзэггүйшүүлэй хубитай һаа: «Бидэ таанадтай хамта байгаад, таанадые һүзэглэгшэдһээ хамгаалһан бэшэ аалбибди?» Тиимэһээ Аллах амидыралгын үдэр таанадай хоорондо шүүбэри хэхэ. Аллах һүзэггүйшүүлдэ һүзэглэгшэдые диилэхэ арга үгэхэгүй.

اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ يُخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْۚ وَاِذَا قَامُوْٓا اِلَى الصَّلٰوةِ قَامُوْا كُسَالٰىۙ يُرَاۤءُوْنَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ

innal-munāfiqīna yukhādi‘ūnallāha wa huwa khādi‘uhum, wa iżā qāmū ilaṣ-ṣalāti qāmū kusālā, yurā'ūnan-nāsa wa lā yażkurūnallāha illā qalīlā(n).

Үнэхөөрөөшье, хоёр нюуртанууд Аллахые мэхэлхэеэ оролдодог, харин тэдэниие Аллах мэхэлдэг. Тэдэнэр зальбархаяа бодоходоо, залхуугаар тиигэдэг. Тэдэнэр хүнүүдэй урда өөрыгөө харуулха (магтаал) гэжэ оролдодог. Тэдэнэр Аллахые багаханаар һанана.

مُّذَبْذَبِيْنَ بَيْنَ ذٰلِكَۖ لَآ اِلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ وَلَآ اِلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ ۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ سَبِيْلًا

mużabżabīna baina żālik(a), lā ilā ha'ulā'i wa lā ilā ha'ulā'(i), wa may yuḍlilillāhu falan tajida lahū sabīlā(n).

Тэдэнэр иимэ (һүзэг этигэл гү, али этигэлгүй) хоорондо эргэлзээтэй, энэ бүлэгэй (һүзэглэгшэдэй)шье, тэрэ бүлэгэй (һүзэггүйшүүлэй)шье бэшэ. Хэнииень Аллах төөрюулбэл, таанар тэрээндэ арга олохогүйт.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَجْعَلُوْا لِلّٰهِ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), aturīdūna an taj‘alū lillāhi ‘alaikum sulṭānam mubīnā(n).

Һүзэглэгшэд! Һүзэглэгшэдһээ гадна һүзэггүйшүүлые өөрынгөө ударидагшаар бү абагты. Та Аллахта тодорхой шалтагаан үгэхэ дуратай гүт (таниие хэһээхэ)?

اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ فِى الدَّرْكِ الْاَسْفَلِ مِنَ النَّارِۚ وَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيْرًاۙ

innal-munāfiqīna fid-darkil-asfali minan-nār(i), wa lan tajida lahum naṣīrā(n).

Үнэхөөрөөшье, хоёр нюуртанууд тамын эгээл доодо гүн соо байха. Тиигээд тэдэндэ туһалагша олохогүйш.

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا وَاَصْلَحُوْا وَاعْتَصَمُوْا بِاللّٰهِ وَاَخْلَصُوْا دِيْنَهُمْ لِلّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الْمُؤْمِنِيْنَۗ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللّٰهُ الْمُؤْمِنِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًا

illal-lażīna tābū wa aṣlaḥū wa‘taṣamū billāhi wa akhlaṣū dīnahum lillāhi fa ulā'ika ma‘al-mu'minīn(a), wa saufa yu'tillāhul mu'minīna ajran ‘aẓīmā(n).

Наманшалжа, өөрыгөө заһажа, Аллахта бата бэхеэр хандажа, Аллахай түлөө шажанаа үнэн зүрхэнһөө бэелүүлдэг хүнүүдһээ бэшэ. Тиимэһээ тэдэ һүзэглэгшэдтэй хамта байха, Аллах удангүй һүзэглэгшэдтэ ехэ шагнал үгэхэ.

مَا يَفْعَلُ اللّٰهُ بِعَذَابِكُمْ اِنْ شَكَرْتُمْ وَاٰمَنْتُمْۗ وَكَانَ اللّٰهُ شَاكِرًا عَلِيْمًا ۔

mā yaf‘alullāhu bi‘ażābikum in syakartum wa āmantum, wa kānallāhu syākiran ‘alīmā(n).

Хэрбээ та баяртай, этигэжэ байбалтнай, Аллах таанадые хэһээхэгүй. Мүн Аллах бүхы юумые сэгнэдэг, бүхы юумые мэдэдэг.

۞ لَا يُحِبُّ اللّٰهُ الْجَهْرَ بِالسُّوْۤءِ مِنَ الْقَوْلِ اِلَّا مَنْ ظُلِمَ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًا عَلِيْمًا

lā yuḥibbullāhul-jahra bis-sū'i minal-qauli illā man ẓulim(a), wa kānallāhu samī‘an ‘alīmā(n).

Аллах буруу юумэ хэһэнһээ бэшэ нээлтэтэйгээр хэлэһэн муу юумэ дуратай бэшэ. Аллах бүхы юумые дууладаг, бүхы юумые мэдэдэг.

اِنْ تُبْدُوْا خَيْرًا اَوْ تُخْفُوْهُ اَوْ تَعْفُوْا عَنْ سُوْۤءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيْرًا

in tubdū khairan au tukhfūhu au ta‘fū ‘an sū'in fa innallāha kāna ‘afuwwan qadīrā(n).

Хэрбээ таанар һайн үйлэ хэрэгээ элирүүлбэл, али нюугаа һаа, али алдууень хүлисөө һаа, үнэхөөрөөшье, Аллах бүхы юумэ хүлисэхэ, бүхы хүсэтэй.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ يُّفَرِّقُوْا بَيْنَ اللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَّنَكْفُرُ بِبَعْضٍۙ وَّيُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّتَّخِذُوْا بَيْنَ ذٰلِكَ سَبِيْلًاۙ

innal-lażīna yakfurūna billāhi wa rusulihī wa yurīdūna ay yufarriqū bainallāhi wa rusulihī wa yaqūlūna nu'minu biba‘ḍin wa nakfuru biba‘ḍ(in), wa yurīdūna ay yattakhiżū baina żālika sabīlā(n).

Үнэхөөрөөшье, Аллах болон Тэрэнэй элшэнэртэ этигэхэгүй, Аллах болон Тэрэнэй элшэнэрые илгаруулха һанаатай, "Бидэ зариманда этигэнэбди, заримдань (бусад) этигэнэгүйбди" гэжэ хэлээд, дунда замые (һүзэг гү, али этигэлгүй) абаха һанаатай хүнүүд,

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ حَقًّا ۚوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا

ulā'ika humul-kāfirūna ḥaqqā(n), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

тэдэ бодото этигэлгүйшүүл юм. Бидэ һүзэггүйшүүлдэ доромжолхо хэһээлтэ бэлдэбэбди.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَلَمْ يُفَرِّقُوْا بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْ اُولٰۤىِٕكَ سَوْفَ يُؤْتِيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

wal-lażīna āmanū billāhi wa rusulihī wa lam yufarriqū baina aḥadim minhum ulā'ika saufa nu'tīhim ujūrahum, wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

Аллах болон тэрэнэй элшэнэртэ этигэжэ, тэдэнэй (элшэнэр) хоорондо илгаралгүй хүнүүд ерээдүйдэ Аллах тэдэниие шагнаха. Аллах хүлисэлтэй, эгээн үршөөл хайратай.

يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا

yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).

Номой хүнүүд шамһаа (Мухаммедһээ) тэнгэриһээ ном буулгахыешни гуйна. Үнэхөөрөөшье, тэдэ Моисейһээ энээнһээ ехэ юумэ гуйһан байна. Тэдэнэр хэлэбэ: "Бодото байдалда бидэндэ Аллахые харуулыт." Тиимэһээ тэдэнэй дарлалтаһаа боложо сахилгаанда дайрагдаа. Тиигээд тэдэ тугалда мүргэбэ, тодорхой гэршэлгэнүүдые хараһанай удаа, тиигэбэшье Бидэ тэдэниие хүлисэжэ, Моисейдэ бодото эрхэ мэдэл үгөөбди.

وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ الطُّوْرَ بِمِيْثَاقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوْا فِى السَّبْتِ وَاَخَذْنَا مِنْهُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا

wa rafa‘nā fauqahumuṭ ṭūra bimīṡāqihim wa qulnā lahumudkhulul-bāba sujjadaw wa qulnā lahum lā ta‘dū fis-sabti wa akhażnā minhum mīṡāqan galīẓā(n).

Тэдэнэй хэлсээе бэхижүүлхын тулада бидэ тэдэнэй дээгүүр Синай уулые үргэбэбди. Бидэ тэдэндэ захираабди: "Мүргэжэ байхадаа үүдээр (Байтулмакдис) орогты", ба бидэ тэдэндэ захираабди: "Суббото тухай дүримүүдые бү эбдэгты". Бидэ тэдэнһээ бата бэхи хэлсээ абаабди.

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ وَكُفْرِهِمْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَقَتْلِهِمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَّقَوْلِهِمْ قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ طَبَعَ اللّٰهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ

fabimā naqḍihim mīṡāqahum wa kufrihim bi'āyātillāhi wa qatlihimul-ambiyā'a bigairi ḥaqqiw wa qaulihim qulūbunā gulf(un), bal ṭaba‘allāhu ‘alaihā bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

Тиимэһээ (бидэ тэдэниие хэһээгээбди), юундэб гэхэдэ тэдэ хэлсээе эбдэһэн, юундэб гэхэдэ тэдэ Аллахай илгаралнуудта этигээгүй, юундэб гэхэдэ тэдэ лүндэншэдые зүбгүйгөөр алаһан, юундэб гэхэдэ тэдэ "Манай зүрхэн хаалтатай" гэжэ хэлээ. Үнэндөө, тэдэнэй этигэлгүй байһанһаа боложо, Аллах тэдэнэй зүрхэ сэдьхэлые түлхиһэн байгаа, тиимэһээ тэдэнэй үсөөхэн хубинь этигэнэ.

وَّبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلٰى مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيْمًاۙ

wa bikufrihim wa qaulihim ‘alā maryama buhtānan ‘aẓīmā(n).

ба (Бидэ баһа хэһээгээбди) тэдэнэй (Иисуста эсэргүү) этигэлгүй байһанһаа боложо, Марьямые тон шэрүүнээр зэмэлһэнһээ боложо,

وَّقَوْلِهِمْ اِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيْحَ عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُوْلَ اللّٰهِۚ وَمَا قَتَلُوْهُ وَمَا صَلَبُوْهُ وَلٰكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ ۗوَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِيْهِ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ ۗمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ اِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوْهُ يَقِيْنًاۢ ۙ

wa qaulihim innā qatalnal-masīḥa ‘īsabna maryama rasūlallāh(i), wa mā qatalūhu wa mā ṣalabūhu wa lākin syubbiha lahum, wa innal-lażīnakhtalafū fīhi lafī syakkim minh(u), mā lahum bihī min ‘ilmin illattibā‘aẓ-ẓanni wa mā qatalūhu yaqīnā(n).

ба (Бидэ баһа хэһээгээбди) юундэб гэхэдэ тэдэнэр хэлээ: "Үнэхөөрөөшье, бидэ Мессиие, Мариягай хүбүүн Иисусые, Аллахай элшэниие алаабди", хэдыгээр тэдэ тэрэниие алаагүй гү, али (гү, али) хэрээһэндэ хадажа үгөөгүй, харин (тэдэнэй алаһан юумэн) Иисустай адли хүн байгаа. Үнэхөөрөөшье, Иисусые алаһан тухай зүбшөөдэггүй хүнүүд хэн алагдаһан тухай хододоо эргэлзэжэ байдаг. Тэдэнэр үнэхөөрөөшье мэдэхэгүй байгаа (хэн үнэн дээрээ алагдааб), зүгөөр юрын таамаглал дээрэ үндэһэлһэн байгаа, тиимэһээ тэрэниие алаһандаа бата бэхеэр мэдэхэгүй байгаа.

بَلْ رَّفَعَهُ اللّٰهُ اِلَيْهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

bar rafa‘ahullāhu ilaih(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

Харин Аллах Иисусые өөрынгөө дэргэдэ бодхообо. Аллах бүхы хүсэтэй, бүхы мэргэн юм.

وَاِنْ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهٖ قَبْلَ مَوْتِهٖ ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكُوْنُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًاۚ

wa im min ahlil-kitābi illā layu'minanna bihī qabla mautih(ī), wa yaumal-qiyāmati yakūnu ‘alaihim syahīdā(n).

Тэрээндэ (Исайда) наһа барахынгаа урда этигээгүй хүн Номой хүнүүдэй дунда байгаагүй. Амидыралгын үдэр тэрэ (Иса) тэдэнэй гэршэ болохо.

فَبِظُلْمٍ مِّنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبٰتٍ اُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَثِيْرًاۙ

fa biẓulmim minal-lażīna hādū ḥarramnā ‘alaihim ṭayyibātin uḥillat lahum wa biṣaddihim ‘an sabīlillāhi kaṡīrā(n).

Еврейнүүдэй шударга бэшэ байдалһаа боложо, бидэ тэдэндэ (урдань) халал байһан һайн эдеэ хоол хуули буса болгообди; тиигээд тэдэ олон удаа (бусадые) Аллахай замһаа һаад ушаруулдаг тула,

وَّاَخْذِهِمُ الرِّبٰوا وَقَدْ نُهُوْا عَنْهُ وَاَكْلِهِمْ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ ۗوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ مِنْهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

wa akhżihimur-ribā wa qad nuhū ‘anhu wa aklihim amwālan-nāsi bil-bāṭil(i), wa a‘tadnā lil-kāfirīna minhum ‘ażāban alīmā(n).

тиигээд тэдэ риба абадаг тула, тиигэбэшье тэдэндэ үнэхөөрөө хоригдоһоншье һаа, хүнүүдэй баялигые хуули бусаар хэрэглэдэг (батил). Тэдэнэй дунда һүзэггүйшүүлдэ гашуудалтай хэһээлтэ бэлдэбэбди.

لٰكِنِ الرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُوْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَالْمُقِيْمِيْنَ الصَّلٰوةَ وَالْمُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالْمُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ اُولٰۤىِٕكَ سَنُؤْتِيْهِمْ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ

lākinir-rāsikhūna fil-‘ilmi minhum wal-mu'minūna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika wal-muqīmīnaṣ-ṣalāta wal-mu'tūnaz-zakāta wal-mu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), ulā'ika sanu'tīhim ajran ‘aẓīmā(n).

Харин тэдэнэй дунда гүнзэгы эрдэмтэй, этигэдэг хүнүүд шамда (Мухаммедтэ) үгтэһэн (Коран), шамһаа урид үгтэһэн (номуудта), мүн мүргэл хэжэ, закат түлэжэ, Аллахта ба Һүүлшын Үдэртэ этигэдэг хүнүүдтэ этигэдэг. Бидэ тэдэндэ ехэ шагнал үгэхэбди.

۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ

innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).

Үнэхөөрөөшье, бидэ шамда (Мухаммадта) Ноах болон тэрэнэй һүүлдэхи лүндэншэдтэ харуулһандал адляар, Абраһам, Исмаил, Исаак, Яков болон тэдэнэй үри һадаһадта (мүн) элирүүлһэн байнабди; Иисус, Аюб, Иона, Харун ба Соломон. Тиигээд бидэ Давудта Псаломой ном үгөөбди.

وَرُسُلًا قَدْ قَصَصْنٰهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَرُسُلًا لَّمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ ۗوَكَلَّمَ اللّٰهُ مُوْسٰى تَكْلِيْمًاۚ

wa rusulan qad qaṣaṣnāhum ‘alaika wa rusulal lam naqṣuṣhum ‘alaik(a), wa kallamallāhu mūsā taklīmā(n).

Зарим элшэнэр бии, тэдэнэй тухай бидэ таанадта уридшалан хэлээ һэмди, зарим элшэнэр (бусад) бидэ таанадта хэлээгүйбди. Моисейдэ Бурхан сэхэ хандаһан байна.

رُسُلًا مُّبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَى اللّٰهِ حُجَّةٌ ۢ بَعْدَ الرُّسُلِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

rusulam mubasysyirīna wa munżirīna li'allā yakūna lin-nāsi ‘alallāhi ḥujjatum ba‘dar-rusul(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

Элшэнэр һайн мэдээсэл дамжуулдаг, һэргылэмжэ үгэдэг байһан, тиимэһээ элшэнэрэй эльгээгдэһэнэй һүүлдэ хүнүүдэй Аллахтай арсалдаха шалтагаан үгы болохо. Аллах бүхы хүсэтэй, бүхы мэргэн юм.

لٰكِنِ اللّٰهُ يَشْهَدُ بِمَآ اَنْزَلَ اِلَيْكَ اَنْزَلَهٗ بِعِلْمِهٖ ۚوَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَشْهَدُوْنَ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۗ

lākinillāhu yasyhadu bimā anzala ilaika anzalahū bi‘ilmih(ī), wal-malā'ikatu yasyhadūn(a), wa kafā billāhi syahīdā(n).

Харин Аллах шамда (Мухаммадта) элирүүлһэн (Коран) гэршэ юм. Тэрэ өөрынгөө мэдэсэтэйгээр эльгээгээ, тиигээд Эльгээмэлнүүд энээнииень гэршэлээ. Аллах гэршэ болохоор хангалтатай.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ قَدْ ضَلُّوْا ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

innal-lażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi qad ḍallū ḍalālam ba‘īdā(n).

Үнэхөөрөөшье, һүзэггүй, (бусадые) Аллахай харгыһаа һаалта хэжэ байһан хүнүүд үнэхөөрөө холо замһаа хадуурһан байна.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَظَلَمُوْا لَمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيْقًاۙ

innal-lażīna kafarū wa ẓalamū lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum ṭarīqā(n).

Үнэхөөрөөшье, һүзэггүй, шударга бэшэ юумэ хэһэн хүнүүдые Аллах хүлисэхэгүй, мүн (мүн) тэдэндэ (шулуун) харгы заахагүй.

اِلَّا طَرِيْقَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

illā ṭarīqa jahannama khālidīna fīhā abadā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

тамын замһаа бэшэ; тэдэ тэндэ хэтын хэтэдэ байха. Аллахта энэнь (маша) хэсүү бэшэ.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الرَّسُوْلُ بِالْحَقِّ مِنْ رَّبِّكُمْ فَاٰمِنُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumur-rasūlu bil-ḥaqqi mir rabbikum fa āminū khairal lakum, wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

Ай арад зон! Үнэхөөрөөшье, элшэн (Мухаммед) шамда Дээдын Эзэнһээ үнэн зүбые асаржа ерээ, тиимэһээ этигэ (тэрээндэ), энэ шамда һайн. Хэрбээ таанар этигэхэгүй һаа, (энэнь Аллахта багаханшье хоро хүргэхэгүй), юундэб гэхэдэ тэнгэридэ ба газар дээрэхи бүхы юумэн үнэхөөрөө Аллахта хабаатай. Аллах бүхы юумые мэдэдэг, бүхы мэргэн юм.

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ وَلَا تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ اِنَّمَا الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُوْلُ اللّٰهِ وَكَلِمَتُهٗ ۚ اَلْقٰىهَآ اِلٰى مَرْيَمَ وَرُوْحٌ مِّنْهُ ۖفَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖۗ وَلَا تَقُوْلُوْا ثَلٰثَةٌ ۗاِنْتَهُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗ اِنَّمَا اللّٰهُ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗ سُبْحٰنَهٗٓ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗ وَلَدٌ ۘ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا ࣖ

yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum wa lā taqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), innamal-masīḥu ‘īsabnu maryama rasūlullāhi wa kalimatuh(ū), alqāhā ilā maryama wa rūḥum minh(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa lā taqūlū ṡalāṡah(tun), inntahū khairal lakum innamallāhu ilāhuw wāḥid(un), subḥānahū ay yakūna lahū walad(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

Номой хүнүүд! Шажанайнгаа хизаарһаа бү гарагты, үнэнһөө бэшэ Аллах тухай юушье бү хэлэгты. Үнэхөөрөөшье, Марьямай хүбүүн Мессиа Иисус Аллахай элшэн байгаа, тиигээд Марьямда дамжуулһан үгэнүүдээрээ бүтээгдэһэн байгаа, тиигээд Тэрэнэй һүлдэ һүлдэтэй байгаа. Тиимэһээ Аллахта ба Тэрэнэй элшэнэртэ этигэжэ, "(Бурхан) гурбан" гэжэ бү хэлээрэй (тиигэжэ хэлэхэеэ боли). (Тэрэ) шамда һайн. Үнэхөөрөөшье, Аллах хадаа Бүхы шадалтай Бурхан, Тэрэ үхибүүдтэй болохоһоо үршөөлтэй. Огторгойдо, газар дээрэ бүхы юумэн Тэрээндэ хабаатай. Аллах хамгаалагшаар хангалтатай.

لَنْ يَّسْتَنْكِفَ الْمَسِيْحُ اَنْ يَّكُوْنَ عَبْدًا لِّلّٰهِ وَلَا الْمَلٰۤىِٕكَةُ الْمُقَرَّبُوْنَۗ وَمَنْ يَّسْتَنْكِفْ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيَسْتَكْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ اِلَيْهِ جَمِيْعًا

lay yastankifal-masīḥu ay yakūna ‘abdal lillāhi wa lal-malā'ikatul-muqarrabūn(a), wa may yastankif ‘an ‘ibādatihī wa yastakbir fa sayaḥsyuruhum ilaihi jamī‘ā(n).

Мессиа Аллахай зараса болохоёо огто дурагүй байгаа, тиихэдэ (Аллахта) эгээл дүтэ эльгээмэлнүүдшье дурагүй байгаа. Хэн Тэрээндэ мүргэхэ дурагүй, омогорхожо байбал, Аллах тэдэниие бултыень өөртөө суглуулха.

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُوَفِّيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ وَيَزِيْدُهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۚ وَاَمَّا الَّذِيْنَ اسْتَنْكَفُوْا وَاسْتَكْبَرُوْا فَيُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ وَّلَا يَجِدُوْنَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

fa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fa yuwaffīhim ujūrahum wa yazīduhum min faḍlih(ī), wa ammal-lażīnastankafū wastakbarū fa yu‘ażżibuhum ‘ażāban alīmā(n), wa lā yajidūna lahum min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

Һүзэглэжэ, һайн үйлэ хэрэгүүдые бүтээһэн хүнүүдтэ Аллах шагналыень дүүргэжэ, үршөөлэйнь зарим хубиие нэмэгдүүлхэ. Гэхэ зуура, дураа гутаһан (Аллахта мүргэхэ) ба омогорхолтой хүнүүдтэ Аллах тэдэниие зоболонто хэһээлтээр хэһээхэ. Тэдэндэ Аллахһаа бэшэ хамгаалагша, туһалагша байхагүй.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمْ بُرْهَانٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ نُوْرًا مُّبِيْنًا

yā ayyuhan-nāsu qad jā'akum burhānum mir rabbikum wa anzalnā ilaikum nūram mubīnā(n).

Ай арад зон! Үнэхөөрөөшье, Эзэнһээ (Мухаммед гайхамшагта хэрэгүүдээрээ) үнэн зүбэй гэршэ таанадта ерээ, бидэ таанадта гэрэлтэ гэрэл (Коран) эльгээгээбди.

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَاعْتَصَمُوْا بِهٖ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِيْ رَحْمَةٍ مِّنْهُ وَفَضْلٍۙ وَّيَهْدِيْهِمْ اِلَيْهِ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًاۗ

fa ammal-lażīna āmanū billāhi wa‘taṣamū bihī fa sayudkhiluhum fī raḥmatim minhu wa faḍl(in), wa yahdīhim ilaihi ṣirāṭam mustaqīmā(n).

Аллахта этигэжэ, Тэрэнэй (шажаниие) баримталдаг хүнүүд тухай хэлэбэл, Аллах тэдэниие Тэрээнһээ (тэнгэриһээ) үршөөл хайра, үршөөл хайрада оруулаад, Тэрээндэ ошохо шулуун харгы заажа үгэхэ.

يَسْتَفْتُوْنَكَۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِى الْكَلٰلَةِ ۗاِنِ امْرُؤٌا هَلَكَ لَيْسَ لَهٗ وَلَدٌ وَّلَهٗٓ اُخْتٌ فَلَهَا نِصْفُ مَا تَرَكَۚ وَهُوَ يَرِثُهَآ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهَا وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَتَا اثْنَتَيْنِ فَلَهُمَا الثُّلُثٰنِ مِمَّا تَرَكَ ۗوَاِنْ كَانُوْٓا اِخْوَةً رِّجَالًا وَّنِسَاۤءً فَلِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِۗ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اَنْ تَضِلُّوْا ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

yastaftūnak(a), qulillāhu yuftīkum fil-kalālah(ti), inimru'un halaka laisa lahū waladuw wa lahū ukhtun fa lahā niṣfu mā tarak(a), wa huwa yariṡuhā illam yakul lahā walad(un), fa in kānataṡnataini fa lahumaṡ-ṡuluṡāni mimmā tarak(a), wa in kānū ikhwatar rijālaw wa nisā'an fa liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), yubayyinullāhu lakum an taḍillū, wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

Тэдэнэр шамһаа фетва (калала тухай) гуйна. Хэрбээ хүн наһа бараад, үхибүүгүй, харин эгэшэтэй байгаа һаань, Аллах шамда калала тухай фатва үгэнэ, тэрэнэй (эгэшынгээ) хубинь тэрэнэй орхиһон зөөриин хахад болоно, тиигээд ахань (эгэшынгээ бүхы зөөри) залгамжалха, хэрбээ тэрэ үхибүүгүй һаа. Харин хоёр эгэшэтэй байгаа һаань, хоюуландаа үлэһэн зөөриин гурбадахи хоёрынь үлдэхэ. хэрбээ тэдэ (залгамжалагшад) аха дүүнэрһээ бүридэнэ һаа, аха дүүнэрэй хубинь Аллах таанадта (энэ хуулиие) тайлбарилһан хубитай адли, тиигэбэл таанад замһаа хадуурхагүйт.