Q.S Агы (اَلْكَهْف) - 110 Шүлэгүүдэй тоо

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلٰى عَبْدِهِ الْكِتٰبَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَّهٗ عِوَجًا ۜ

al-ḥamdu lillāhil-lażī anzala ‘alā ‘abdihil-kitāba wa lam yaj‘al lahū ‘iwajā(n).

Зарасанартаа Ном (Аль-Коран) эльгээһэн, тэрэнээ мушхаруулаагүй Аллахта магтаал үргэхэ;

قَيِّمًا لِّيُنْذِرَ بَأْسًا شَدِيْدًا مِّنْ لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا حَسَنًاۙ

qayyimal liyunżira ba'san syadīdam mil ladunhu wa yubasysyiral-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran ḥasanā(n).

Тэрээнһээ ехэ гашуудалтай хэһээлтэ тухай һэргылхэ, һайн һайхан хэрэгүүдые бүтээһэн һүзэглэгшэдтэ һайн шагнал абаха тухай һайн мэдээсэл дуулгаха.

مّٰكِثِيْنَ فِيْهِ اَبَدًاۙ

mākiṡīna fīhi abadā(n).

тэдэ тэндэ хэтын хэтэдэ байха.

وَّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ قَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًاۖ

wa yunżiral-lażīna qāluttakhażallāhu waladā(n).

Мүн "Аллах үхибүү абаа" гэгшэдые һэргылхэ.

مَّا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ وَّلَا لِاٰبَاۤىِٕهِمْۗ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۗ اِنْ يَّقُوْلُوْنَ اِلَّا كَذِبًا

mā lahum bihī min ‘ilmiw wa lā li'ābā'ihim, kaburat kalimatan takhruju min afwāhihim, iy yaqūlūna illā każibā(n).

Тэдэнэр энээн тухай огто мэдэхэгүй байгаа, тэдэнэй үбгэ эсэгэнэршье мэдэхэгүй байгаа. Тэдэнэй аманһаа гараһан үгэнүүд ямар муухайб; тэдэ гансал (юумэ) юрын худал хэлэдэг.

فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ اِنْ لَّمْ يُؤْمِنُوْا بِهٰذَا الْحَدِيْثِ اَسَفًا

fa la‘allaka bākhi‘un nafsaka ‘alā āṡārihim illam yu'minū bihāżal-ḥadīṡi asafā(n).

Тиигээд магад, ши (Мухаммед) өөртөө хоро хүргэхэ, юундэб гэхэдэ тэдэнэй һөөргөө бусаһанай һүүлдэ уйдхартай байхаш, хэрбээ тэдэ энэ мэдээсэлдэ (Коран) этигэхэгүй һаа.

اِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْاَرْضِ زِيْنَةً لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ اَيُّهُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا

innā ja‘alnā mā ‘alal-arḍi zīnatal lahā linabluwahum ayyuhum aḥsanu ‘amalā(n).

Үнэхөөрөөшье, бидэ дэлхэй дээрэхи бүхы юумые тэдэндэ шэмэг болгон бүтээгээбди, тиигэбэл тэдэнэй алиниинь үйлэ хэрэгүүдээрээ эрхим бэ гэжэ туршахабди.

وَاِنَّا لَجٰعِلُوْنَ مَا عَلَيْهَا صَعِيْدًا جُرُزًاۗ

wa innā lajā‘ilūna mā ‘alaihā ṣa‘īdan juruzā(n).

Бидэ үнэхөөрөө (мүн) дээгүүрхи юумые үрэгүй, хуурай газар болгохобди.

اَمْ حَسِبْتَ اَنَّ اَصْحٰبَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيْمِ كَانُوْا مِنْ اٰيٰتِنَا عَجَبًا

am ḥasibta anna aṣḥābal-kahfi war-raqīmi kānū min āyātinā ‘ajabā(n).

Агы нүхэн соо амидардаг, ракимтай хүнүүд манай гайхамшагта (агууехэ) тэмдэгүүдэй тоодо ородог гэжэ һанана гүт?

اِذْ اَوَى الْفِتْيَةُ اِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوْا رَبَّنَآ اٰتِنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً وَّهَيِّئْ لَنَا مِنْ اَمْرِنَا رَشَدًا

iż awal-fityatu ilal-kahfi fa qālū rabbanā ātinā mil ladunka raḥmataw wa hayyi' lanā min amrinā rasyadā(n).

(Һанана) залуу хүбүүд агы нүхэн соо хоргодоходоо, тэдэ зальбарһан байна: "Дээдын Эзэн. Танай үршөөл хайра, хэрэгүүдтэмнай дүүрэн шулуун заабари үгэгты."

فَضَرَبْنَا عَلٰٓى اٰذَانِهِمْ فِى الْكَهْفِ سِنِيْنَ عَدَدًاۙ

faḍarabnā ‘alā āżānihim fil-kahfi sinīna ‘adadā(n).

Тиимэһээ бидэ тэдэнэй шэхэнүүдые хэдэн жэлэй туршада агы нүхэн соо хаагаад байгаабди.

ثُمَّ بَعَثْنٰهُمْ لِنَعْلَمَ اَيُّ الْحِزْبَيْنِ اَحْصٰى لِمَا لَبِثُوْٓا اَمَدًا ࣖ

Ṡumma ba‘aṡnāhum lina‘lama ayyul-ḥizbaini aḥṣā limā labiṡū amadā(n).

Тиигээд бидэ тэдэниие һэрюулбэбди, тиигэбэл хоёр бүлэгэй алиниинь хэр удаан (агы нүхэн соо) байһанаа тоолоходоо үлүү зүб байһые мэдэхын тула.

نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَاَهُمْ بِالْحَقِّۗ اِنَّهُمْ فِتْيَةٌ اٰمَنُوْا بِرَبِّهِمْ وَزِدْنٰهُمْ هُدًىۖ

naḥnu naquṣṣu ‘alaika naba'ahum bil-ḥaqq(i), innahum fityatun āmanū birabbihim wa zidnāhum hudā(n).

Бидэ шамда (Мухаммедтэ) тэдэнэй түүхэ үнэн зүбөөр хөөрэнэбди. Үнэхөөрөөшье, тэдэ Дээдын Эзэндэ этигэдэг залуу хүбүүд, бидэ тэдэндэ заабари нэмээбди.

وَّرَبَطْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اِذْ قَامُوْا فَقَالُوْا رَبُّنَا رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ لَنْ نَّدْعُوَا۟ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلٰهًا لَّقَدْ قُلْنَآ اِذًا شَطَطًا

wa rabaṭnā ‘alā qulūbihim iż qāmū fa qālū rabbunā rabbus-samāwāti wal-arḍi lan nad‘uwa min dūnihī ilāhal laqad qulnā iżan syaṭaṭā(n).

Тэдэнэй бодожо: "Манай Дээдын Эзэн тэнгэриин ба газарай Дээдын Эзэн, бидэ Тэрээнһээ бэшэ бурханда хандадаггүйбди. Үнэхөөрөөшье, тиимэ юумэ хэһэн байгаа һаа, үнэнһөө тон холо үгэнүүдые хэлэхэ байгаабди" гэжэ хэлэхэдэнь, Бидэ тэдэнэй зүрхэ сэдьхэлые бата бэхи болгообди.

هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمُنَا اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةًۗ لَوْلَا يَأْتُوْنَ عَلَيْهِمْ بِسُلْطٰنٍۢ بَيِّنٍۗ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ

hā'ulā'i qaumunattakhażū min dūnihī ālihah(tan), lau lā ya'tūna ‘alaihim bisulṭānim bayyin(in), faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n).

Тэдэнэр Тэрээнһээ гадна бурхадые (шүтэхэ) бүтээһэн манай арад зон юм. Юундэ тэдэ тодорхой шалтагаан (һүзэг этигэлэйнгээ түлөө) гаргадаггүйб? Тиимэһээ Аллахай эсэргүү худал хэлэһэн хүнһөө үлүү шударга бэшэ хэн бэ?

وَاِذِ اعْتَزَلْتُمُوْهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ فَأْوٗٓا اِلَى الْكَهْفِ يَنْشُرْ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ رَّحْمَتِهٖ وَيُهَيِّئْ لَكُمْ مِّنْ اَمْرِكُمْ مِّرْفَقًا

wa iżi‘tazaltumūhum wa mā ya‘budūna illallāha fa'wū ilal-kahfi yansyur lakum rabbukum mir raḥmatihī wa yuhayyi' lakum min amrikum mirfaqā(n).

Хэрбээ таанар тэдэниие болон тэдэнэй Аллахһаа бэшэ шүтэжэ байһан юумые орхёод, агы нүхэн соо хоргодохыетнай бэдэржэ байгаа һаа, Дээдын Эзэнтнай таанадта үршөөл хайраяа үршөөжэ, хэрэгүүдтнай хэрэгтэй юумэ үгэхэнь дамжаггүй.

۞ وَتَرَى الشَّمْسَ اِذَا طَلَعَتْ تَّزٰوَرُ عَنْ كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَاِذَا غَرَبَتْ تَّقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِيْ فَجْوَةٍ مِّنْهُۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ ۗمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ وَلِيًّا مُّرْشِدًا ࣖ

wa tarasy-syamsa iżā ṭala‘at tazāwaru ‘an kahfihim żātal-yamīni wa iżā garabat taqriḍuhum żātasy-syimāli wa hum fī fajwatim minh(u), żālika min āyātillāh(i), may yahdillāhu fa huwal-muhtadi wa may yuḍlil falan tajida lahū waliyyam mursyidā(n).

Нара гарахадаа, тэдэнэй агы нүхэнһөө баруун тээшээ хазайжа, ороходоо, тэдэнэй досоо үргэн газарта байхадань, тэдэнһээ зүүн тээшээ холодожо байхые хараха байгаат. Эдэ хадаа Аллахай тэмдэгүүдэй тоодо ородог. Аллах хэнэй хүтэлбэрилнэб, тэрэ үнэхөөрөө хүтэлбэрилэгдэнэ; Тэрэ хэниие мэхэлжэ байбал, таанар тэрээндэ хүтэлбэрилхэ хүниие олохогүйт.

وَتَحْسَبُهُمْ اَيْقَاظًا وَّهُمْ رُقُوْدٌ ۖوَّنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَذَاتَ الشِّمَالِ ۖوَكَلْبُهُمْ بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِالْوَصِيْدِۗ لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا وَّلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا

wa taḥsabuhum aiqāẓaw wa hum ruqūd(un), wa nuqallibuhum żātal-yamīni wa żātasy-syimāl(i), wa kalbuhum bāsiṭun żirā‘aihi bil-waṣīd(i), lawiṭṭala‘ta ‘alaihim lawallaita minhum firāraw wa lamuli'ta minhum ru‘bā(n).

Тэдэнэй унтажа байхадань, таанар тэдэниие һэрюун гэжэ һанаа һэнта; тиигээд бидэ тэдэниие баруун тээшээ, зүүн тээшээ эрьюулбэбди, тэдэнэй нохой агы нүхэнэй үүдэндэ хоёр гараа һарбайба. Хэрбээ таанар тэдэниие хараһан байгаа һаа, тэдэнһээ холодожо, тэдэнһээ айха байгаат.

وَكَذٰلِكَ بَعَثْنٰهُمْ لِيَتَسَاۤءَلُوْا بَيْنَهُمْۗ قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْۗ قَالُوْا لَبِثْنَا يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍۗ قَالُوْا رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْۗ فَابْعَثُوْٓا اَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هٰذِهٖٓ اِلَى الْمَدِيْنَةِ فَلْيَنْظُرْ اَيُّهَآ اَزْكٰى طَعَامًا فَلْيَأْتِكُمْ بِرِزْقٍ مِّنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ اَحَدًا

wa każālika ba‘aṡnāhum liyatasā'alū bainahum, qāla qā'ilum minhum kam labiṡtum, qālū labiṡnā yauman au ba‘ḍa yaum(in), qālū rabbukum a‘lamu bimā labiṡtum, fab‘aṡū aḥadakum biwariqikum hāżihī ilal-madīnati falyanẓur ayyuhā azkā ṭa‘āman falya'tikum birizqim minhu walyatalaṭṭaf wa lā yusy‘iranna bikum aḥadā(n).

Тиигэжэ бидэ тэдэниие бэе бэеһээ асуухын тула һэрюулбэбди. Нэгэниинь: «Хэды саг соо эндэ байнабта?» Тэдэнэр хэлэбэ: "Бидэ эндэ нэгэ үдэр гү, али нэгэ үдэрэй хуби байгаабди." (Нүгөөдэнь) хэлэбэ: "Танай бурхан таанадые (эндэ) хэр удаан байһые һайн мэдэнэ. Тиимэһээ таанадай нэгэндэтнай мүнгэн мүнгэеэ абаад хото ошожо, ямар эдеэн һайн бэ гэжэ хараад, таанадта асаржа үгэгты, тиигээд тэрэ зөөлэн зантай байжа, таанад тухай хэндэшье бү хэлэжэ байг."

اِنَّهُمْ اِنْ يَّظْهَرُوْا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوْكُمْ اَوْ يُعِيْدُوْكُمْ فِيْ مِلَّتِهِمْ وَلَنْ تُفْلِحُوْٓا اِذًا اَبَدًا

innahum iy yaẓharū ‘alaikum yarjumūkum au yu‘īdūkum fī millatihim wa lan tufliḥū iżan abadā(n).

Үнэндөө, хэрбээ тэдэ шинии хаана байһые мэдэжэ шадабал, шамда шулуу хаяха гү, али шажандаа бусахыешни баалаха, тиимэ һаа, ши хэтын хэтэдэ азатай байхагүйш."

وَكَذٰلِكَ اَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوْٓا اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّاَنَّ السَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيْهَاۚ اِذْ يَتَنَازَعُوْنَ بَيْنَهُمْ اَمْرَهُمْ فَقَالُوا ابْنُوْا عَلَيْهِمْ بُنْيَانًاۗ رَبُّهُمْ اَعْلَمُ بِهِمْۗ قَالَ الَّذِيْنَ غَلَبُوْا عَلٰٓى اَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَّسْجِدًا

wa każālika a‘ṡarnā ‘alaihim liya‘lamū anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa annas-sā‘ata lā raiba fīhā, iż yatanāza‘ūna bainahum amrahum fa qālubnū ‘alaihim bun-yānā(n), rabbuhum a‘lamu bihim, qālal-lażīna galabū ‘alā amrihim lanattakhiżanna ‘alaihim masjidā(n).

Тиимэһээ (мүн) бидэ тэдэнтэй хамта (хүн зондо) харуулаабди, тиигэбэл тэдэ Аллахай найдуулга үнэн зүб гэжэ мэдэжэ, (ерэхэ) үдэр энээндэ ямаршье эргэлзээгүй. Тэдэнэр өөһэдынгөө хэрэг тухай арсалдахадаа: "Тэдэнэй (агы нүхэн) дээгүүр байшан бодхоогты, тэдэнэй Дээдын Эзэн тэдэнэй тухай үлүү һайн мэдэнэ", - гэжэ хэлэбэ. Тэдэнэй хэрэгүүдтэ эрхэтэй хүн: «Тэрээн дээрэ заатагүй мүргэлэй гэр бодхоохобди», – гэбэ.

سَيَقُوْلُوْنَ ثَلٰثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْۚ وَيَقُوْلُوْنَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًاۢ بِالْغَيْبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ سَبْعَةٌ وَّثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ مَّا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا قَلِيْلٌ ەۗ فَلَا تُمَارِ فِيْهِمْ اِلَّا مِرَاۤءً ظَاهِرًا ۖوَّلَا تَسْتَفْتِ فِيْهِمْ مِّنْهُمْ اَحَدًا ࣖ

sayaqūlūna ṡalāṡatur rābi‘uhum kalbuhum, wa yaqūlūna khamsatun sādisuhum kalbuhum rajmam bil-gaib(i), wa yaqūlūna sab‘atuw wa ṡāminuhum kalbuhum, qur rabbī a‘lamu bi‘iddatihim mā ya‘lamuhum illā qalīl(un), falā tumāri fīhim illā mirā'an ẓāhirā(n), wa lā tastafti fīhim minhum aḥadā(n).

Хожом (зарим хүнүүд) "(Тэдэнэй тоо) гурбан (хүн), дүрбэдэхинь нохой" гэжэ хэлэхэ, (бусад) "(Тэдэнэй тоо) табан (хүн), зургаадахинь нохой" гэжэ дээдын юумэн тухай таамаглахада; тиигээд (нүгөөдэнь) хэлэбэ: "(Тэдэнэй тоо) долоон (хүн), наймадахинь нохой". (Мухаммед) хэлэ: "Минии Дээдын Эзэн тэдэнэй тоо эгээл һайн мэдэнэ; үсөөхэнһөө бэшэ хэншье тэдэнэй (тоо) мэдэнэгүй." Тиимэһээ таанар (Мухаммед) тэдэнэй тухай гадаада арсалдаанһаа бэшэ арсалдахагүй ба тэдэнэй (залуушуулай) тухай хэнһээшье бү асуугты.

وَلَا تَقُوْلَنَّ لِشَا۟يْءٍ اِنِّيْ فَاعِلٌ ذٰلِكَ غَدًاۙ

wa lā taqūlanna lisyai'in innī fā‘ilun żālika gadā(n).

Тиигээд юумэндэ хэзээшье бү хэлэ: "Би үглөөдэр үглөөгүүр заатагүй тиигэхэб",

اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۖوَاذْكُرْ رَّبَّكَ اِذَا نَسِيْتَ وَقُلْ عَسٰٓى اَنْ يَّهْدِيَنِ رَبِّيْ لِاَقْرَبَ مِنْ هٰذَا رَشَدًا

illā ay yasyā'allāh(u), ważkur rabbaka iżā nasīta wa qul ‘asā ay yahdiyani rabbī li'aqraba min hāżā rasyadā(n).

Бурханай хүсөөр гэхэһээ бэшэ. Хэрбээ мартажа, "Дээдын Эзэн намайе энээнһээ үлүү дүтэ болохын тула хүтэлбэрилхэ гэжэ найданаб" гэжэ хэлэбэл, Дээдын Эзэнээ һанагты.

وَلَبِثُوْا فِيْ كَهْفِهِمْ ثَلٰثَ مِائَةٍ سِنِيْنَ وَازْدَادُوْا تِسْعًا

wa labiṡū fī kahfihim ṡalāṡa mi'atin sinīna wazdādū tis‘ā(n).

Тиигээд тэдэ агы нүхэн соо гурбан зуун жэл нэмэжэ юһэн жэл ажаһууба.

قُلِ اللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوْا ۚ لَهٗ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَبْصِرْ بِهٖ وَاَسْمِعْۗ مَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّۗ وَلَا يُشْرِكُ فِيْ حُكْمِهٖٓ اَحَدًا

qulillāhu a‘lamu bimā labiṡū, lahū gaibus-samāwāti wal-arḍ(i), abṣir bihī wa asmi‘, mā lahum min dūnihī miw waliyy(in), wa lā yusyriku fī ḥukmihī aḥadā(n).

Тэдэнэй агы нүхэн соо хэды удаан байһые Аллах һайн мэдэнэ; тэнгэри газар дээрэ нюугдаһан бүхы юумэн Тэрээндэ байна. Тэрэнэй хараа ямар гэрэлтэйб, тэрэнэй сонсохонь ямар хурсаб; Тэрээнһээ бэшэ тэдэндэ хамгаалагша үгы; Тэрэ шиидхэбэри абахадаа хэнииешье нүхэр болгон абадаггүй.

وَاتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ كِتَابِ رَبِّكَۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖۗ وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا

watlu mā ūḥiya ilaika min kitābi rabbik(a), lā mubaddila likalimātih(ī), wa lan tajida min dūnihī multaḥadā(n).

Мүн (Мухаммед) шамда үгтэһэн юумые, нэрлэбэл, Дээдын Эзэнэйнгээ номые (Коран) унша. Тэрэнэй мэдүүлэлнүүдые юуншье хубилжа шадахагүй. Тэрээнһээ бэшэ таанар хоргодохо аргагүйт

وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَلَا تَعْدُ عَيْنٰكَ عَنْهُمْۚ تُرِيْدُ زِيْنَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ وَكَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا

waṣbir nafsaka ma‘al-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhahū wa lā ta‘du ‘aināka ‘anhum, turīdu zīnatal-ḥayātid-dun-yā, wa lā tuṭi‘ man agfalnā qalbahū ‘an żikrinā wattaba‘a hawāhu wa kāna amruhū furuṭā(n).

Үглөөгүүр үдэшэ Дээдын Эзэниие дуудажа, Тэрэнэй һайшаалда найдажа байһан хүнүүдтэ тэсэбэритэй байгты, ши (Мухаммед); тиигээд тэдэнһээ нюдөө бү һалгаагты (юундэб гэхэдэ) тэдэ дэлхэйн амидаралай эрдэни зэндэмэнидэ найдана; тиигээд бидэниие һанахаяа орхиһон сэдьхэлтэй хүнүүдые бү даха, тэдэнэй хүсэлые даха, тэдэнэй байдал хилэ гаталһан байна.

وَقُلِ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْۗ فَمَنْ شَاۤءَ فَلْيُؤْمِنْ وَّمَنْ شَاۤءَ فَلْيَكْفُرْۚ اِنَّآ اَعْتَدْنَا لِلظّٰلِمِيْنَ نَارًاۙ اَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَاۗ وَاِنْ يَّسْتَغِيْثُوْا يُغَاثُوْا بِمَاۤءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِى الْوُجُوْهَۗ بِئْسَ الشَّرَابُۗ وَسَاۤءَتْ مُرْتَفَقًا

wa qulil-ḥaqqu mir rabbikum, faman syā'a falyu'miw wa man syā'a falyakfur, innā a‘tadnā liẓ-ẓālimīna nārā(n), aḥāṭa bihim surādiquhā, wa iy yastagīṡū yugāṡū bimā'in kal-muhli yasywil-wujūh(a), bi'sasy-syarāb(u), wa sā'at murtafaqā(n).

Мүн (Мухаммед) хэлэ: "Үнэн танай Дээдын Эзэнһээ ерэнэ; хэн этигэхэ дуратайб, тэрэ этигэг, хэн этигэхэгүйб, тэрэ этигэхэгүй". Үнэхөөрөөшье, Бидэ буруу үйлэдэгшэдтэ тама бэлдэһэн байнабди, тэдэнэй үймөөн тойроод байна. Туһаламжа (уужа) гуйхадань, нюурынь шатаадаг бусалжа байһан түмэр мэтэ уһа үгэхэ. (Энэ) эгээл муу унда, эгээл муу амарха газар.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اِنَّا لَا نُضِيْعُ اَجْرَ مَنْ اَحْسَنَ عَمَلًاۚ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti innā lā nuḍī‘u ajra man aḥsana ‘amalā(n).

Үнэхөөрөөшье, этигэжэ, буян үйлэдэгшэд, Буян үйлэдэһэн хүнэй шагнал дэмы үргэхэгүйбди.

اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ جَنّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهٰرُ يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّيَلْبَسُوْنَ ثِيَابًا خُضْرًا مِّنْ سُنْدُسٍ وَّاِسْتَبْرَقٍ مُّتَّكِـِٕيْنَ فِيْهَا عَلَى الْاَرَاۤىِٕكِۗ نِعْمَ الثَّوَابُۗ وَحَسُنَتْ مُرْتَفَقًا ࣖ

ulā'ika lahum jannātu ‘adnin tajrī min taḥtihimul-anhāru yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa yalbasūna ṡiyāban khuḍram min sundusiw wa istabraqim muttaki'īna fīhā ‘alal-arā'ik(i), ni‘maṡ-ṡawāb(u), wa ḥasunat murtafaqā(n).

Тэдэнэр Аднын Диваажин абадаг, тэрэнэй доро голнууд урдадаг; (тэрэ тэнгэридэ) алтан бугуйвчаар шэмэглэгдэжэ, нарин торгон, бүдүүн торгоноор оёгдоһон ногоон хубсаһа үмдэжэ, һайхан диван дээрэ түшэжэ һуухадаа. (Тэрэнь) эгээл һайн шагнал ба һайхан амаралгын газар.

۞ وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلًا رَّجُلَيْنِ جَعَلْنَا لِاَحَدِهِمَا جَنَّتَيْنِ مِنْ اَعْنَابٍ وَّحَفَفْنٰهُمَا بِنَخْلٍ وَّجَعَلْنَا بَيْنَهُمَا زَرْعًاۗ

waḍrib lahum maṡalar rajulaini ja‘alnā li'aḥadihimā jannataini min a‘nābiw wa ḥafafnāhumā binakhliw wa ja‘alnā bainahumā zar‘ā(n).

Мүн (Мухаммед) тэдэндэ жэшээ үгэгты, хоёр хүн, тэдэнэй нэгэниинь (кафир) Бидэ тэдэндэ хоёр виноградай сэсэрлиг үгөөд, хоёр сэсэрлигые пальма модоор хүреэлжэ, тэдэнэй хоорондо (сэсэрлигүүдые) таряалан болгообди.

كِلْتَا الْجَنَّتَيْنِ اٰتَتْ اُكُلَهَا وَلَمْ تَظْلِمْ مِّنْهُ شَيْـًٔاۙ وَّفَجَّرْنَا خِلٰلَهُمَا نَهَرًاۙ

kiltal-jannataini ātat ukulahā wa lam taẓlim minhu syai'ā(n), wa fajjarnā khilālahumā naharā(n).

Хоёр сэсэрлигүүдынь үрэ жэмэсээ үгэжэ, үрэ жэмэсынь үсөөрөөгүй, хоёр сэсэрлигэй хоорондохи забһарта Голнууд урдадаг байгаабди,

وَّكَانَ لَهٗ ثَمَرٌۚ فَقَالَ لِصَاحِبِهٖ وَهُوَ يُحَاوِرُهٗٓ اَنَا۠ اَكْثَرُ مِنْكَ مَالًا وَّاَعَزُّ نَفَرًا

wa kāna lahū ṡamar(un), fa qāla liṣāḥibihī wa huwa yuḥāwiruhū ana akṡaru minka mālaw wa a‘azzu nafarā(n).

тиигээд тэрэ ехэ баялигтай байгаа, тиимэһээ тэрэ нүхэртэеэ (һүзэглэһэн) хөөрэлдэжэ байхадаа: "Минии баялиг шамһаа ехэ, минии дахагшад хүсэтэй" гэжэ хэлээ.

وَدَخَلَ جَنَّتَهٗ وَهُوَ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖۚ قَالَ مَآ اَظُنُّ اَنْ تَبِيْدَ هٰذِهٖٓ اَبَدًاۙ

wa dakhala jannatahū wa huwa ẓālimul linafsih(ī), qāla mā aẓunnu an tabīda hāżihī abadā(n).

Тиигээд тэрэ өөртөө хоро хүргэхэ хандасатайгаар сэсэрлигтээ ороһон (юундэб гэхэдэ тэрэ бардам, этигэхэгүй байгаа); тэрэ хэлэбэ: «Энэ сэсэрлиг хэтын хэтэдэ хосорхогүй гэжэ би һананаб.

وَّمَآ اَظُنُّ السَّاعَةَ قَاۤىِٕمَةً وَّلَىِٕنْ رُّدِدْتُّ اِلٰى رَبِّيْ لَاَجِدَنَّ خَيْرًا مِّنْهَا مُنْقَلَبًا

wa mā aẓunnus-sā‘ata qā'imataw wa la'ir rudittu ilā rabbī la'ajidanna khairam minhā munqalabā(n).

тиигээд би амидыралгын үдэр ерэхэгүй гэжэ һананаб, тиигээд би Дээдын Эзэндэ бусаагдаа һаа, эндэһээ үлүү һайн газар олохо байгааб."

قَالَ لَهٗ صَاحِبُهٗ وَهُوَ يُحَاوِرُهٗٓ اَكَفَرْتَ بِالَّذِيْ خَلَقَكَ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ سَوّٰىكَ رَجُلًاۗ

qāla lahū ṣāḥibuhū wa huwa yuḥāwiruhū akafarta bil-lażī khalaqaka min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma sawwāka rajulā(n).

Тэрэнэй нүхэр (һүзэглэгшэ) тэрээнтэй хөөрэлдэжэ байхадаа тэрээндэ хэлэбэ: «Ши шамайе шоройһоо, удаань үрэһэ дуһалһаа бүтээжэ, һүүлдэнь шамайе түгэс хүн болгоһон (Бурханда) этигэнэгүй гүш?

لٰكِنَّا۠ هُوَ اللّٰهُ رَبِّيْ وَلَآ اُشْرِكُ بِرَبِّيْٓ اَحَدًا

lākinna huwallāhu rabbī wa lā usyriku birabbī aḥadā(n).

Харин би (энээндэ этигэнэб), Тэрэ минии Дээдын Эзэн Аллах, би Дээдын Эзэнтэйгээ юушье холбодоггүйб.

وَلَوْلَآ اِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۙ لَا قُوَّةَ اِلَّا بِاللّٰهِ ۚاِنْ تَرَنِ اَنَا۠ اَقَلَّ مِنْكَ مَالًا وَّوَلَدًاۚ

wa lau lā iż dakhalta jannataka qulta mā syā'allāh(u), lā quwwata illā billāh(i), in tarani ana aqalla minka mālaw wa waladā(n).

Тиигээд юундэ таанар сэсэрлигтээ ороходоо "Masya Allah, la quwwata illa billah" (Үнэхөөрөөшье, Аллахай хүсэлөөр энэ бүхы юумэн бүтэбэ) гэжэ хэлэнэгүйбта, минии баялиг ба үри һадаһад таанадһаа бага гэжэ һанаһаншье һаа, Аллахай туһаламжаһаа бэшэ хүсэн үгы.

فَعَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يُّؤْتِيَنِ خَيْرًا مِّنْ جَنَّتِكَ وَيُرْسِلَ عَلَيْهَا حُسْبَانًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَتُصْبِحَ صَعِيْدًا زَلَقًاۙ

fa ‘asā rabbī ay yu'tiyani khairam min jannatika wa yursila ‘alaihā ḥusbānam minas-samā'i fa tuṣbiḥa ṣa‘īdan zalaqā(n).

Тиимэһээ минии Дээдын Эзэн намда танай (энэ) сэсэрлигһээ үлүү һайн (сэсэрлиг) үгэхэ гэжэ найданаб; Тэрэ тэнгэриһээ танай сэсэрлигтэ сахилгаан эльгээбэ, тиимэһээ (сэсэрлиг) гулдирма газар болоо,

اَوْ يُصْبِحَ مَاۤؤُهَا غَوْرًا فَلَنْ تَسْتَطِيْعَ لَهٗ طَلَبًا

au yuṣbiḥa mā'uhā gauran falan tastaṭī‘a lahū ṭalabā(n).

али уһан газарта шэнгэшэбэл, таанар тэрэнээ дахин олохогүйт».

وَاُحِيْطَ بِثَمَرِهٖ فَاَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلٰى مَآ اَنْفَقَ فِيْهَا وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلٰى عُرُوْشِهَا وَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُشْرِكْ بِرَبِّيْٓ اَحَدًا

wa uḥīṭa biṡamarihī fa aṣbaḥa yuqallibu kaffaihi ‘alā mā anfaqa fīhā wa hiya khāwiyatun ‘alā ‘urūsyihā wa yaqūlu yā laitanī lam usyrik birabbī aḥadā(n).

Тиигээд тэрэнэй баялиг үгы болоо, тиигээд тэрэ тэрээндээ гаргашалһан юумэеэ альгаяа эрьюулбэ (гэмшэлэй тэмдэг), харин виноградай модон тулгууритайнь хамта унаһан (пара-пара) тиигээд тэрэ хэлэбэ: "Хэрбээ би Дээдын Эзэнтэйгээ юушье холбоогүй һаа яаха һэмби".

وَلَمْ تَكُنْ لَّهٗ فِئَةٌ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَمَا كَانَ مُنْتَصِرًاۗ

wa lam takul lahū fi'atuy yanṣurūnahū min dūnillāhi wa mā kāna muntaṣirā(n).

Аллахһаа бэшэ тэрээндэ туһалха бүлэг үгы; тиигээд тэрэ өөрыгөө хамгаалжа шадахагүй.

هُنَالِكَ الْوَلَايَةُ لِلّٰهِ الْحَقِّۗ هُوَ خَيْرٌ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ عُقْبًا ࣖ

hunālikal-walāyatu lillāhil-ḥaqq(i), huwa khairun ṡawābaw wa khairun ‘uqbā(n).

Тэндэ туһаламжа гансал Үнэн Аллахһаа ерэнэ. Тэрэ эгээл һайн шагнал үгэхэ ба эгээл һайн шагнал үгэхэ хүн юм.

وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ فَاَصْبَحَ هَشِيْمًا تَذْرُوْهُ الرِّيٰحُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقْتَدِرًا

waḍrib lahum maṡalal-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi fa aṣbaḥa hasyīman tażrūhur-riyāḥ(u), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqtadirā(n).

Мүн тэдэндэ (хүн зондо) тэнгэриһээ эльгээһэн уһан (бороо) шэнги, газар дээрэхи ургамалнуудые үрэжүүлдэг, тиигээд (ургамалнууд) һалхинда үлеэгдэжэ хатадаг мэтэ энэ дэлхэйн амидарал тухай һургаалта үгэ үгэгты. Аллах бүхы юумые дээгүүр шадалтай юм.

اَلْمَالُ وَالْبَنُوْنَ زِيْنَةُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ اَمَلًا

al-mālu wal-banūna zīnatul-ḥayātid-dun-yā, wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairun amalā(n).

Зөөри ба үри хүүгэд гээшэ дэлхэйн амидаралай шэмэглэл, харин үргэлжэ һайн үйлэ хэрэгүүд Эзэнтэйшни үлүү һайн шагнал, үлүү һайн найдал болоно.

وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَتَرَى الْاَرْضَ بَارِزَةًۙ وَّحَشَرْنٰهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ اَحَدًاۚ

wa yauma nusayyirul-jibāla wa taral-arḍa bārizah(tan), wa ḥasyarnāhum falam nugādir minhum aḥadā(n).

Бидэ хада уулануудаар үнгэржэ, газар дэлхэйе тэгшэлжэ, тэдэниие (бүхы хүнүүдые) суглуулжа, тэдэнэй нэгыеньшье орхихогүй үдэрые һанажа байгты.

وَعُرِضُوْا عَلٰى رَبِّكَ صَفًّاۗ لَقَدْ جِئْتُمُوْنَا كَمَا خَلَقْنٰكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۢ ۖبَلْ زَعَمْتُمْ اَلَّنْ نَّجْعَلَ لَكُمْ مَّوْعِدًا

wa ‘uriḍū ‘alā rabbika ṣaffā(n), laqad ji'tumūnā kamā khalaqnākum awwala marratim bal za‘amtum allan naj‘ala lakum mau‘idā(n).

Тиигээд тэдэниие танай Дээдын Эзэнэй урда ээлжээгээр асарха. (Аллах хэлэнэ): "Үнэхөөрөөшье, таанар Маанадта ерээт, юундэб гэхэдэ Бидэ таанадые анха түрүүшынхиеэ бүтээгээбди; бидэ таанадта хэлсээе бэелүүлхэ саг тодорхойлхогүйбди гэжэ һанана гүт."

وَوُضِعَ الْكِتٰبُ فَتَرَى الْمُجْرِمِيْنَ مُشْفِقِيْنَ مِمَّا فِيْهِ وَيَقُوْلُوْنَ يٰوَيْلَتَنَا مَالِ هٰذَا الْكِتٰبِ لَا يُغَادِرُ صَغِيْرَةً وَّلَا كَبِيْرَةً اِلَّآ اَحْصٰىهَاۚ وَوَجَدُوْا مَا عَمِلُوْا حَاضِرًاۗ وَلَا يَظْلِمُ رَبُّكَ اَحَدًا ࣖ

wa wuḍi‘al-kitābu fa taral-mujrimīna musyfiqīna mimmā fīhi wa yaqūlūna yā wailatanā mā lihāżal-kitābi lā yugādiru ṣagīrataw wa lā kabīratan illā aḥṣāhā, wa wajadū mā ‘amilū ḥaḍirā(n), wa lā yaẓlimu rabbuka aḥadā(n).

Тиигээд ном (үйлэ хэрэгүүдэй тэмдэглэл) табигдаха, тиигээд нүгэлтэн тэрээн соо (бэшэгдэһэн) юумэнһээ айжа байхые хараха, тиигээд тэдэ: "Ямар зоболонтойбди, энэ ном юун бэ, юушье үлөөгүй, багашье, томошье һаа, бүхы юумэн бэшэгдэһэн байна", тиигээд тэдэ хэһэн (бэшэгдэһэн) юумэеэ (бүхы) олохо). Тиигээд танай Дээдын Эзэн хэндэшье муу юумэ хэнэгүй.

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ اَمْرِ رَبِّهٖۗ اَفَتَتَّخِذُوْنَهٗ وَذُرِّيَّتَهٗٓ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِيْ وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّۗ بِئْسَ لِلظّٰلِمِيْنَ بَدَلًا

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), kāna minal-jinni fa fasaqa ‘an amri rabbih(ī), afa tattakhiżūnahū wa żurriyyatahū auliyā'a min dūnī wa hum lakum ‘aduww(un), bi'sa liẓ-ẓālimīna badalā(n).

Тиигээд (һанагты) Эльгээмэлнүүдтэ: "Адамда мүргэгты!" гэжэ хэлэхэдэмнай. Тиимэһээ Сатанаһаа бэшэ тэдэ һүгэдэбэ. Тэрэ (бүлгэмэй) жинһээ гарбалтай, тиимэһээ Эзэнэйнгээ захиралтые дууладаггүй. Танай дайсад байһаншье һаа, тэрэниие болон тэрэнэй үри һадаһадые Намһаа ондоо зониие ударидагшад болгохотнай зүб гү? Буруу юумэ хэһэн хүнэй орондо (Аллах) ехэ муу (шүдхэр).

۞ مَآ اَشْهَدْتُّهُمْ خَلْقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلَا خَلْقَ اَنْفُسِهِمْۖ وَمَا كُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّيْنَ عَضُدًا

mā asyhattuhum khalqas-samāwāti wal-arḍi wa lā khalqa anfusihim, wa mā kuntu muttakhiżal-muḍillīna ‘aḍudā(n).

Би тэдэниие (Шүдхэр ба тэрэнэй үри һадаһадые) тэнгэри газарай бүтээлые гэршэлхэеэ асарбагүйб, харин өөһэдынгөө бүтээлые бэшэ; мэхэлүүлэгшэдые би туһалагшад болгодоггүйб.

وَيَوْمَ يَقُوْلُ نَادُوْا شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهُمْ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ مَّوْبِقًا

wa yauma yaqūlu nādū syurakā'iyal-lażīna za‘amtum fa da‘auhum falam yastajībū lahum wa ja‘alnā bainahum maubiqā(n).

Тэрэ хэлэһэн үдэрые һанагты: "Намда өөһэдынгөө холбоотон гэжэ һанаһан нүхэдөө дуудагты". Тиигээд тэдэ тэрэниие дуудаба, теэд тэдэ (холбоотон холбоотонууд) (тэдэнэй дуудалгада) харюу үгөөгүй, бидэ тэдэндэ һандаралгын газар (тама) бүтээгээбди.

وَرَاَ الْمُجْرِمُوْنَ النَّارَ فَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ مُّوَاقِعُوْهَا وَلَمْ يَجِدُوْا عَنْهَا مَصْرِفًا ࣖ

wa ra'al-mujrimūnan nāra fa ẓannū annahum muwāqi‘ūhā wa lam yajidū ‘anhā maṣrifā(n).

Нүгэлтэнүүд тама үзэжэ, тэндэ орохобди гэжэ һэжэглэдэг, тиигээд тэрээнһээ холодохо аргагүй.

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لِلنَّاسِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ اَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا

wa laqad ṣarrafnā fī hāżal-qur'āni lin-nāsi min kulli maṡal(in), wa kānal-insānu akṡara syai'in jadalā(n).

Үнэхөөрөөшье, бидэ энэ Коран соо элдэб һургаалта үгэнүүдээр хүнүүдтэ дахин дахин тайлбарилһан байнабди. Теэд хүнүүд эгээл ехээр арсалдадаг.

وَمَا مَنَعَ النَّاسَ اَنْ يُّؤْمِنُوْٓا اِذْ جَاۤءَهُمُ الْهُدٰى وَيَسْتَغْفِرُوْا رَبَّهُمْ اِلَّآ اَنْ تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ الْاَوَّلِيْنَ اَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ قُبُلًا

wa mā mana‘an-nāsa ay yu'minū iż jā'ahumul-hudā wa yastagfirū rabbahum illā an ta'tiyahum sunnatul-awwalīna au ya'tiyahumul-‘ażābu qubulā(n).

Мүн урданай хүнүүдэй (Аллахын хуулиин хүсэндөө байһан) ерэхые гү, али тэдэндэ бодото хэһээлтын ерэхые (хүлеэхэ хүсэлһөө) бэшэ, тэдэндэ заабари ерэхэдээ, хүнүүдтэ этигэхэ, Эзэнһээ хүлисэл гуйхада этигэхэ юумэн (юушье) үгы.

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ وَيُجَادِلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَمَآ اُنْذِرُوْا هُزُوًا

wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa yujādilul-lażīna kafarū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa wattakhażū āyātī wa mā unżirū huzuwā(n).

Бидэ элшэнэрые бэшэ, харин һайн мэдээсэл дамжуулагшадые, һэргылэмжэнүүдые эльгээгээбди; харин этигэлгүй хүнүүд үнэниие (үнэниие) үгы хэхэ гэжэ худал хуурмаг аргаар арсалдадаг, тиигээд тэдэ Минии шүлэгүүдые болон тэдэндэ һэргылэгдэһэн юумые шоглодог.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ فَاَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُۗ اِنَّا جَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِنْ تَدْعُهُمْ اِلَى الْهُدٰى فَلَنْ يَّهْتَدُوْٓا اِذًا اَبَدًا

wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī fa a‘raḍa ‘anhā wa nasiya mā qaddamat yadāh(u), innā ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa in tad‘uhum ilal-hudā falay yahtadū iżan abadā(n).

Эзэнэйнгээ шүлэгүүдээр һэргылэгдэһэн, һүүлдэнь тэдэнһээ холодожо, хоёр гараараа хэһэн юумэ мартаһан хүнһөө үлүү үнэн сэхэ бэшэ хэн байхаб? Үнэхөөрөөшье, Бидэ тэдэнэй зүрхэ сэдьхэлые хаагаад, ойлгохогүйн тула, шэхэнүүдтэнь залгуур табибабди. Та (Мухаммед) тэдэниие заабарида дуудабашье, тэдэ хэтын хэтэдэ заабари абахагүйнь лабтай.

وَرَبُّكَ الْغَفُوْرُ ذُو الرَّحْمَةِۗ لَوْ يُؤَاخِذُهُمْ بِمَا كَسَبُوْا لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذَابَۗ بَلْ لَّهُمْ مَّوْعِدٌ لَّنْ يَّجِدُوْا مِنْ دُوْنِهٖ مَوْىِٕلًا

wa rabbukal-gafūru żur-raḥmah(ti), lau yu'ākhiżuhum bimā kasabū la‘ajjala lahumul-‘ażāb(a), bal lahum mau‘idul lay yajidū min dūnihī mau'ilā(n).

Танай Дээдын Эзэн хүлисэлтэй, энэрхы сэдьхэлтэй. Хэрбээ Тэрэ тэдэнэй үйлэ хэрэгүүдэй түлөө хэһээхэ һанаатай байгаа һаа, Тэдэнэй хэһээлтэ түргэдүүлхэ һэн. Харин тэдэндэ тодорхой саг (зоболон) бии, тэрэ үедэ тэдэ Тэрээнһээ хоргодохогүй.

وَتِلْكَ الْقُرٰٓى اَهْلَكْنٰهُمْ لَمَّا ظَلَمُوْا وَجَعَلْنَا لِمَهْلِكِهِمْ مَّوْعِدًا ࣖ

wa tilkal-qurā ahlaknāhum lammā ẓalamū wa ja‘alnā limahlikihim mau‘idā(n).

Тэрэ газарай ажаһуугшадые бидэ тэдэнэй шударга бэшэ юумэ хэхэдэнь үгы хэбэбди, тиигээд тэдэнэй үгы хэхэ тодорхой саг табибабди.

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِفَتٰىهُ لَآ اَبْرَحُ حَتّٰٓى اَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ اَوْ اَمْضِيَ حُقُبًا

wa iż qāla mūsā lifatāhu lā abraḥu ḥattā abluga majma‘al-baḥraini au amḍiya ḥuqubā(n).

Мүн (һанагты) Муса зарасадаа: "Би хоёр далайн уулзалгада хүрэхэһөө урид (ябахаяа) болихогүйб; үгы һаа олон жэлэй туршада ябахаяа (үргэлжэлүүлхэб)" гэжэ хэлэхэдэнь.

فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوْتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ سَرَبًا

falammā balagā majma‘a bainihimā nasiyā ḥūtahumā fattakhaża sabīlahū fil-baḥri sarabā(n).

Тиигэжэ хоёр далайн уулзалгада ерэхэдээ, загаһаяа мартаад, (загаһан) харайжа, далай руу замаа абаа.

فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتٰىهُ اٰتِنَا غَدَاۤءَنَاۖ لَقَدْ لَقِيْنَا مِنْ سَفَرِنَا هٰذَا نَصَبًا

falammā jāwazā qāla lifatāhu ātinā gadā'anā laqad laqīnā min safarinā hāżā naṣabā(n).

Тиимэһээ тэдэнэй (тэрэ газарые) үнгэрхэдэнь, Муса зарасадаа хэлэбэ: "Эдеэ хоолоо эндэ асаржа үгыт, үнэхөөрөөшье, бидэ аяншалгынгаа һүүлдэ ядараабди."

قَالَ اَرَاَيْتَ اِذْ اَوَيْنَآ اِلَى الصَّخْرَةِ فَاِنِّيْ نَسِيْتُ الْحُوْتَۖ وَمَآ اَنْسٰىنِيْهُ اِلَّا الشَّيْطٰنُ اَنْ اَذْكُرَهٗۚ وَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ عَجَبًا

qāla ara'aita iż awainā ilaṣ-ṣakhrati fa innī nasītul-ḥūt(a), wa mā ansānīhu illasy-syaiṭanu an ażkurah(ū), wattakhaża sabīlahū fil-baḥri ‘ajabā(n).

Тэрэ (туһалагша) харюусаба: "Урдань хада дээрэ хоргодохо газар бэдэржэ байхадамнай, би загаһа мартажархёоб, шолмосһоо бэшэ юумэн намайе мартажархёогүй, тиигээд (загаһан) ехэ жэгтэй аргаар далай руу ошобо."

قَالَ ذٰلِكَ مَا كُنَّا نَبْغِۖ فَارْتَدَّا عَلٰٓى اٰثَارِهِمَا قَصَصًاۙ

qāla żālika mā kunnā nabg(i), fartaddā ‘alā āṡārihimā qaṣaṣā(n).

Тэрэ (Моисей) хэлэбэ: "Энэ хадаа бидэнэй бэдэржэ байһан газар юм." Тиигээд хоюулаа анханайнгаа мүр дахажа бусаба.

فَوَجَدَا عَبْدًا مِّنْ عِبَادِنَآ اٰتَيْنٰهُ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَعَلَّمْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّا عِلْمًا

fa wajadā ‘abdam min ‘ibādinā ātaināhu raḥmatam min ‘indinā wa ‘allamnāhu mil ladunnā ‘ilmā(n).

Тиигээд тэдэ хоюулаа Манай зарасануудай дундаһаа Манай талаһаа үршөөл хайра үзүүлһэн, Манай талаһаа эрдэм мэдэсэ зааһан зарасатай уулзаба.

قَالَ لَهٗ مُوْسٰى هَلْ اَتَّبِعُكَ عَلٰٓى اَنْ تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًا

qāla lahū mūsā hal attabi‘uka ‘alā an tu‘allimani mimmā ‘ullimta rusydā(n).

Муса тэрээндэ хэлэбэ: "Би шамайе дахажа, ши намда зааһан (үнэн эрдэм мэдэсые) хүтэлбэрилхэ аргатай гүш?"

قَالَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

Тэрэ харюусаба: «Үнэхөөрөөшье, ши намда тэсэжэ шадахагүйш.

وَكَيْفَ تَصْبِرُ عَلٰى مَا لَمْ تُحِطْ بِهٖ خُبْرًا

wa kaifa taṣbiru ‘alā mā lam tuḥiṭ bihī khubrā(n).

Тиигээд юумэн тухай мэдэсэгүй байхадаа, яажа тэсэбэритэй байхабши?»

قَالَ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ صَابِرًا وَّلَآ اَعْصِيْ لَكَ اَمْرًا

qāla satajidunī in syā'allāhu ṣābiraw wa lā a‘ṣī laka amrā(n).

Тэрэ (Моисей) хэлэбэ: "Бурханай хүсэлөөр, ши намайе тэсэбэритэй хүниие олохош, би шамда ямаршье асуудалда эсэргүүсэхэгүйб."

قَالَ فَاِنِ اتَّبَعْتَنِيْ فَلَا تَسْـَٔلْنِيْ عَنْ شَيْءٍ حَتّٰٓى اُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْرًا ࣖ

qāla fa inittaba‘tanī falā tas'alnī ‘an syai'in ḥattā uḥdiṡa laka minhu żikrā(n).

Тэрэ хэлэбэ: «Хэрбээ ши намайе дахажа ябаа һаа, би шамда ойлгуулха болотортнай, намһаа юушье бү асуу.

فَانْطَلَقَاۗ حَتّٰٓى اِذَا رَكِبَا فِى السَّفِيْنَةِ خَرَقَهَاۗ قَالَ اَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ اَهْلَهَاۚ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا اِمْرًا

fanṭalaqā, ḥattā iżā rakibā fis-safīnati khara ahā, qāla akharaqtahā litugriqa ahlahā, laqad ji'ta syai'an imrā(n).

Тиигэжэ тэдэ хоюулаа онгосодо оротороо саашаа ябажа, тэрэ онгосо соонь нүхэ гаргаба. Тэрэ (Моисей) хэлэбэ: "Юундэ таанар онгосо соо нүхэ хэбэбта? Тэрэ онгосо соо байһан хүнүүдые шэнгээхэ гэжэ байгаа гү?" Үнэхөөрөөшье, таанар ехэ буруу юумэ хээ гээшэт.

قَالَ اَلَمْ اَقُلْ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla alam aqul innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

Тэрэ хэлэбэ: «Ши намда тэсэжэ шадахагүйш гэжэ би шамда хэлээ бэшэ аалби?»

قَالَ لَا تُؤَاخِذْنِيْ بِمَا نَسِيْتُ وَلَا تُرْهِقْنِيْ مِنْ اَمْرِيْ عُسْرًا

qāla lā tu'ākhiżnī bimā nasītu wa lā turhiqnī min amrī ‘usrā(n).

Тэрэ (Моисей) хэлээ: "Минии мартагдаһанай түлөө намайе бү хэһээгты, минии хэрэгүүдтэ ямаршье бэрхэшээлнүүдые бү даалгагты."

فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰٓى اِذَا لَقِيَا غُلٰمًا فَقَتَلَهٗ ۙقَالَ اَقَتَلْتَ نَفْسًا زَكِيَّةً؈ۢبِغَيْرِ نَفْسٍۗ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا نُّكْرًا ۔

fanṭalaqā, ḥattā iżā laqiyā gulāman fa qatalah(ū), qāla aqatalta nafsan zakiyyatam bigairi nafs(in), laqad ji'ta syai'an nukrā(n).

Тиигэжэ тэдэ хоюулаа саашаа ябажа, нэгэ залуу хүбүүнтэй дайралдажа, тэрэниие алаба. Тэрэ (Моисей) хэлэбэ: "Юундэ ши сэбэр һүнэһые алаабши, юундэб гэхэдэ тэрэ ондоо хүниие алаһан бэшэ? Үнэхөөрөөшье, ши ехэ буруу юумэ хээ гээшэш."

۞ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla alam aqul laka innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

Тэрэ хэлэбэ: «Ши намда тэсэжэ шадахагүйш гэжэ би шамда хэлээ бэшэ аалби?»

قَالَ اِنْ سَاَلْتُكَ عَنْ شَيْءٍۢ بَعْدَهَا فَلَا تُصٰحِبْنِيْۚ قَدْ بَلَغْتَ مِنْ لَّدُنِّيْ عُذْرًا

qāla in sa'altuka ‘an syai'im ba‘dahā falā tuṣāḥibnī, qad balagta mil ladunnī ‘użrā(n).

Тэрэ (Моисей) хэлэбэ: "Хэрбээ би шамһаа юумэ асуубал, намайе өөртэйшни бү байлга, үнэхөөрөөшье, ши намһаа шалтагаа хүлеэн абаха тэсэбэритэй байгааш."

فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَتَيَآ اَهْلَ قَرْيَةِ ِۨاسْتَطْعَمَآ اَهْلَهَا فَاَبَوْا اَنْ يُّضَيِّفُوْهُمَا فَوَجَدَا فِيْهَا جِدَارًا يُّرِيْدُ اَنْ يَّنْقَضَّ فَاَقَامَهٗ ۗقَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ اَجْرًا

fanṭalaqā, ḥattā iżā atayā ahla qaryatinistaṭ‘amā ahlahā fa abau ay yuḍayyifūhumā fa wajadā fīhā jidāray yurīdu ay yaqaḍḍa fa aqāmah(ū), qāla lau syi'ta lattakhażta ‘alaihi ajrā(n).

Тиигэжэ тэдэ хоюулаа саашаа ябаба. тиимэһээ тэдэ хоюулаа нэгэ ороной зондо ерэхэдээ, хоюулаа арад зондоо угтан абахыень гуйдаг байгаа, харин тэдэ (тэрэ ороной зон) тэдэниие угтан абаха дурагүй байгаа, тиигээд хоюулан һандаржа шахуу байһан гэрнүүдэй ханануудые оложо абаа (тэрэ орондо), тиигээд тэрэ тэдэниие тэгшэлдэг байгаа. Тэрэ (Моисей) хэлэбэ: "Хэрбээ ши хүсэбэлшни, шагнал гуйжа болохош."

قَالَ هٰذَا فِرَاقُ بَيْنِيْ وَبَيْنِكَۚ سَاُنَبِّئُكَ بِتَأْوِيْلِ مَا لَمْ تَسْتَطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًا

qāla hāżā firāqu bainī wa bainik(a), sa'unabbi'uka bita'wīli mā lam tastaṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).

Тэрэ иигэжэ хэлээ: «Энэ хадаа бидэ хоёрой хоорондо илгарал болоно: тэсэжэ шадаагүй юумэеэ би шамда ойлгуулхаб.

اَمَّا السَّفِيْنَةُ فَكَانَتْ لِمَسٰكِيْنَ يَعْمَلُوْنَ فِى الْبَحْرِ فَاَرَدْتُّ اَنْ اَعِيْبَهَاۗ وَكَانَ وَرَاۤءَهُمْ مَّلِكٌ يَّأْخُذُ كُلَّ سَفِيْنَةٍ غَصْبًا

ammas-safīnatu fa kānat limasākīna ya‘malūna fil-baḥri fa arattu an a‘ībahā, wa kāna warā'ahum malikuy ya'khużu kulla safīnatin gaṣbā(n).

Онгосо тухай хэлэбэл, тэрэ далайда хүдэлдэг үгытэйшүүлэй байгаа; Би тэрэниие һандаргаха һанаатай байгааб, юундэб гэхэдэ, тэдэнэй урда онгосо бүхэниие барижа абаха хаан байгаа.

وَاَمَّا الْغُلٰمُ فَكَانَ اَبَوَاهُ مُؤْمِنَيْنِ فَخَشِيْنَآ اَنْ يُّرْهِقَهُمَا طُغْيَانًا وَّكُفْرًا ۚ

wa ammal-gulāmu fa kāna abawāhu mu'minaini fa khasyīnā ay yurhiqahumā ṭugyānaw wa kufrā(n).

Залуу хүбүүнэй (кафир) тухай хэлэбэл, тэрэнэй эхэ эсэгэнь һүзэгтэй байгаа, тиимэһээ тэрэ тэдэниие буруу замда, этигэлгүй байдалда оруулха гэжэ айжа байгаабди.

فَاَرَدْنَآ اَنْ يُّبْدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَيْرًا مِّنْهُ زَكٰوةً وَّاَقْرَبَ رُحْمًا

fa aradnā ay yubdilahumā rabbuhumā khairam minhu zakātaw wa aqraba ruḥmā(n).

Тиигээд тэдэнэй Дээдын Эзэн тэрэниие өөрһөөнь һайн арюун сэбэрээр, энэрхы сэдьхэлтэй (эхэ эсэгэдээ) ондоо хүнөөр һэлгэхэ гэжэ хүсөөбди.

وَاَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلٰمَيْنِ يَتِيْمَيْنِ فِى الْمَدِيْنَةِ وَكَانَ تَحْتَهٗ كَنْزٌ لَّهُمَا وَكَانَ اَبُوْهُمَا صَالِحًا ۚفَاَرَادَ رَبُّكَ اَنْ يَّبْلُغَآ اَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنْزَهُمَا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَۚ وَمَا فَعَلْتُهٗ عَنْ اَمْرِيْۗ ذٰلِكَ تَأْوِيْلُ مَا لَمْ تَسْطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًاۗ ࣖ

wa ammal-jidāru fa kāna ligulāmaini yatīmaini fil-madīnati wa kāna taḥtahū kanzul lahumā wa kāna abūhumā ṣāliḥā(n), fa arāda rabbuka ay yablugā asyuddahumā wa yastakhrijā kanzahumā raḥmatam mir rabbik(a), wa mā fa‘altuhū ‘an amrī, żālika ta'wīlu mā lam tasṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).

Хана тухай хэлэбэл, тэрэ хотын хоёр үншэн хүбүүдэй байгаа, тэрэнэй доро тэдэнэй баялиг байгаа, тэдэнэй эсэгэнь үнэн сэхэ хүн байгаа. Тиимэһээ танай Дээдын Эзэн тэдэниие болбосоржо, Дээдын Эзэнэйтнай үршөөл хайра болгон баялигаа гаргахыень хүсэбэ. Минии хэһэн юумэн өөрынгөө дураар бэшэ һэн. Энэ хадаа танай тэсэжэ шадаагүй үйлэ хэрэгүүдэй тайлбари болоно.”

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنْ ذِى الْقَرْنَيْنِۗ قُلْ سَاَتْلُوْا عَلَيْكُمْ مِّنْهُ ذِكْرًا ۗ

wa yas'alūnaka ‘an żil qarnain(i), qul sa'atlū ‘alaikum minhu żikrā(n).

Тиигээд тэдэ шамһаа (Мухаммедһээ) Зулкарнайн тухай асууна. "Би шамда рассказ уншахаб" гэжэ хэлэ.

اِنَّا مَكَّنَّا لَهٗ فِى الْاَرْضِ وَاٰتَيْنٰهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا ۙ

innā makkannā lahū fil-arḍi wa ātaināhu min kulli syai'in sababā(n).

Үнэхөөрөөшье, Бидэ тэрээндэ дэлхэй дээрэ тушаал үгөөбди, бүхы юумэндэ хүрэхэ арга боломжо үгөөбди,

فَاَتْبَعَ سَبَبًا

fa atba‘a sababā(n).

Тиимэһээ тэрэ нэгэ харгы абаа.

حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِيْ عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَّوَجَدَ عِنْدَهَا قَوْمًا ەۗ قُلْنَا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِمَّآ اَنْ تُعَذِّبَ وَاِمَّآ اَنْ تَتَّخِذَ فِيْهِمْ حُسْنًا

Ḥattā iżā balaga magribasy-syamsi wajadahā tagrubu fī ‘ainin ḥami'atiw wa wajada ‘indahā qaumā(n), qulnā yā żal-qarnaini immā an tu‘ażżiba wa immā an tattakhiża fīhim ḥusnā(n).

Наранай орожо байһан газарта хүрэжэ ерэхэдээ, хара шабар далай соо орожо байхые (нара) хараад, тэндэ нэгэ арад зониие (шажангүй) оложо абаа. Бидэ: "Зулкарнайн! Ши тэдэниие хэһээжэ гү, али һайн юумэ хэжэ (этигэхэеэ урижа) болохош" гэжэ хэлээбди.

قَالَ اَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهٗ ثُمَّ يُرَدُّ اِلٰى رَبِّهٖ فَيُعَذِّبُهٗ عَذَابًا نُّكْرًا

qāla ammā man ẓalama fa saufa nu‘ażżibuhū ṡumma yuraddu ilā rabbihī fa yu‘ażżibuhū ‘ażāban nukrā(n).

Тэрэ (Зулкарнаин) хэлэбэ: "Хэншье шударга бэшэ ябадал гаргабал, бидэ тэрэниие хэһээхэбди, тиигээд Эзэндээ бусааха, тиигээд Аллах тэрэниие ехэ хатуу хэһээлтээр хэһээхэ".

وَاَمَّا مَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهٗ جَزَاۤءً ۨالْحُسْنٰىۚ وَسَنَقُوْلُ لَهٗ مِنْ اَمْرِنَا يُسْرًا ۗ

wa ammā man āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa lahū jazā'anil-ḥusnā, wa sanaqūlu lahū min amrinā yusrā(n).

Һүзэглэжэ, буян үйлэдэһэн хүн харюудаа эрхим (шагнал) абаха, хүнгэн захяа заабаринуудаа тэрээндэ дамжуулхабди».

ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا

Ṡumma atba‘a sababā(n).

Тиигээд тэрэ (ондоо) харгы абаа.

حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلٰى قَوْمٍ لَّمْ نَجْعَلْ لَّهُمْ مِّنْ دُوْنِهَا سِتْرًا ۙ

Ḥattā iżā balaga maṭli‘asy-syamsi wajadahā taṭlu‘u ‘alā qaumil lam naj‘al lahum min dūnihā sitrā(n).

Тэрэ наранай гарадаг газарта хүрэтэр (зүүн зүгтэ) бидэнэй ямаршье хамгаалалга хээгүй арад түмэн дээрэ гэрэлтэжэ байхые оложо,

كَذٰلِكَۗ وَقَدْ اَحَطْنَا بِمَا لَدَيْهِ خُبْرًا

każālik(a), wa qad aḥaṭnā bimā ladaihi khubrā(n).

тиигэжэ, үнэхөөрөөшье, бидэ тэрээн соохи бүхы юумые мэдэнэбди (Зулкарнаин).

ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا

Ṡumma atba‘a sababā(n).

Тиигээд тэрэ нэгэ харгы (үшөө нэгэ) абаа.

حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ وَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمَا قَوْمًاۙ لَّا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ قَوْلًا

Ḥattā iżā balaga bainas-saddaini wajada min dūnihimā qaumal lā yakādūna yafqahūna qaulā(n).

Хоёр хада уулануудай хоорондо ерэхэдээ, тэрэ (хоёр хадануудай) саана хөөрэлдөөе ойлгожо шадахагүй хүнүүдые оложо абаа.

قَالُوْا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِنَّ يَأْجُوْجَ وَمَأْجُوْجَ مُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلٰٓى اَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا

qālū yā żal-qarnaini inna ya'jūja wa ma'jūja mufsidūna fil-arḍi fahal naj‘alu laka kharjan ‘alā an taj‘alā bainanā wa bainahum saddā(n).

Тэдэнэр хэлэбэ: "Зулкарнайн! Үнэхөөрөөшье, Ягжуж ба Макжуж (амитад) дэлхэй дээрэ хохидол ушаруулдаг, тиимэһээ бидэ шамда шагнал түлэжэ, бидэ хоёрой хоорондо хаалта табижа болохо гүбди?"

قَالَ مَا مَكَّنِّيْ فِيْهِ رَبِّيْ خَيْرٌ فَاَعِيْنُوْنِيْ بِقُوَّةٍ اَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا ۙ

qāla mā makkannī fīhi rabbī fa a‘īnūnī biquwwatin aj‘al bainakum wa bainahum radmā(n).

Тэрэ (Зулкарнайн) хэлэбэ: «Бурханай намда үгэһэн юумэн (шинии шагналһаа) дээрэ, тиимэһээ намда хүсөөр туһалыт, тиигэбэл би шинии тэдэнэй хоорондо хаалта бии болгохоб

اٰتُوْنِيْ زُبَرَ الْحَدِيْدِۗ حَتّٰىٓ اِذَا سَاوٰى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوْا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَعَلَهٗ نَارًاۙ قَالَ اٰتُوْنِيْٓ اُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ۗ

Ātūnī zubaral-ḥadīd(i), ḥattā iżā sāwā bainaṣ-ṣadafaini qālanfukhū, ḥattā iżā ja‘alahū nārā(n), qāla ātūnī ufrig ‘alaihi qiṭrā(n).

Намда түмэр хэһэгүүдые үгэгты!” Түмэрэй хэһэг хада уулын хоёр оройдо тэгшэ (хабсарагдаха) болотор тэрэ (Зулкарнайн) хэлэбэ: "Галые үлеэхэдэнь (түмэр) гал шэнги улаан болоод байхадань, тэрэ хэлэбэ: "Намда (бусалгажа байһан) зэд үгэгты, би тэрэнээ (халуун түмэр дээрэ) нэмэжэ үгэхэб."

فَمَا اسْطَاعُوْٓا اَنْ يَّظْهَرُوْهُ وَمَا اسْتَطَاعُوْا لَهٗ نَقْبًا

famasṭā‘ū ay yaẓharūhu wa mastaṭā‘ū lahū naqbā(n).

Тиимэһээ тэдэ (Якжуж ба Макжуж) тэрээн дээрэ гаража шадаагүй, нүхэ хэжэ шадаагүй.

قَالَ هٰذَا رَحْمَةٌ مِّنْ رَّبِّيْۚ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ رَبِّيْ جَعَلَهٗ دَكَّاۤءَۚ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّيْ حَقًّا ۗ

qāla hāżā raḥmatum mir rabbī, fa iżā jā'a wa‘du rabbī ja‘alahū dakkā'(a), wa kāna wa‘du rabbī ḥaqqā(n).

Тэрэ (Зулкарнайн) хэлэбэ: "Энэ (хана) минии Дээдын Эзэнэй үршөөл, тиимэһээ минии Дээдын Эзэнэй найдуулга ерэхэдэ, Тэрэ энэниие һандаргаха; минии Дээдын Эзэнэй найдуулга үнэн".

۞ وَتَرَكْنَا بَعْضَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ يَّمُوْجُ فِيْ بَعْضٍ وَّنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَجَمَعْنٰهُمْ جَمْعًا ۙ

wa taraknā ba‘ḍahum yauma'iżiy yamūju fī ba‘ḍiw wa nufikha fiṣ-ṣūri fa jama‘nāhum jam‘ā(n).

Тэрэ үдэр бидэ тэдэниие (Якжуж ба Макжуж) бэе бэетэеэ холилдуулхабди, тиигээд (дахин) бүреэ үлеэгдэхэдэнь, Бидэ бултыень суглуулхабди.

وَّعَرَضْنَا جَهَنَّمَ يَوْمَىِٕذٍ لِّلْكٰفِرِيْنَ عَرْضًا ۙ

wa ‘araḍnā jahannama yauma'iżil lil-kāfirīna ‘arḍā(n).

Тиигээд бидэ тэрэ үдэр һүзэггүйшүүлдэ тама харуулхабди,

ۨالَّذِيْنَ كَانَتْ اَعْيُنُهُمْ فِيْ غِطَاۤءٍ عَنْ ذِكْرِيْ وَكَانُوْا لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَمْعًا ࣖ

allażīna kānat a‘yunuhum fī giṭā'in ‘an żikrī wa kānū lā yastaṭī‘ūna sam‘ā(n).

(тодорхойгоор хэлэбэл) минии тэмдэгүүдые (агууехэ) анхархын тулада нюдэниинь (сэдьхэл) хаагдаһан (шададаггүй), тиигээд тэдэ дуулаха аргагүй хүнүүд.

اَفَحَسِبَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنْ يَّتَّخِذُوْا عِبَادِيْ مِنْ دُوْنِيْٓ اَوْلِيَاۤءَ ۗاِنَّآ اَعْتَدْنَا جَهَنَّمَ لِلْكٰفِرِيْنَ نُزُلًا

afaḥasibal-lażīna kafarū ay yattakhiżū ‘ibādī min dūnī auliyā'(a), innā a‘tadnā jahannama lil-kāfirīna nuzulā(n).

Тиимэһээ һүзэггүйшүүл Намһаа гадна минии зарасанарые туһалагшад болгон абажа болохо гэжэ һанана гү? Үнэхөөрөөшье, бидэ һүзэггүйшүүлэй байра болгожо тама бэлдэһэн байнабди.

قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْاَخْسَرِيْنَ اَعْمَالًا ۗ

qul hal nunabbi'ukum bil-akhsarīna a‘mālā(n).

(Мухаммед) хэлэ: "Үйлэдэлнүүдэйнь эгээл ехэ хохидолдо ороһон хүнүүд тухай шамда мэдээсэхэ гүбди?"

اَلَّذِيْنَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ يُحْسِنُوْنَ صُنْعًا

al-lażīna ḍalla sa‘yuhum fil-ḥayātid-dun-yā wa hum yaḥsabūna annahum yuḥsinūna ṣun‘ā(n).

(Тэрэлбэл) һайн юумэ хэжэ байнаб гэжэ һанажа байхадаа, энэ дэлхэйн ажабайдалда оролдолгонь дэмы үнгэрдэг хүнүүд.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ وَلِقَاۤىِٕهٖ فَحَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فَلَا نُقِيْمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَزْنًا

ulā'ikal-lażīna kafarū bi'āyāti rabbihim wa liqā'ihī fa ḥabiṭat a‘māluhum falā nuqīma lahum yaumal-qiyāmati waznā(n).

Эдэ хадаа Дээдын Эзэнэйнгээ тэмдэгүүдые арсажа, Тэрээнтэй уулзахадаа этигэдэггүй хүнүүд юм. Тиимэһээ тэдэнэй үйлэ хэрэгүүд дэмы, тиимэһээ Амидыралгын үдэр тэдэндэ ямаршье шэгнүүр үгэхэгүйбди.

ذٰلِكَ جَزَاۤؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوْا وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَرُسُلِيْ هُزُوًا

Żālika jazā'uhum jahannamu bimā kafarū wattakhażū āyātī wa rusulī huzuwā(n).

Тэдэнэй этигэлгүй байһанһаа боложо, минии тэмдэгүүдые ба минии элшэнэрые шог ёгто болгон абаһанһаа боложо, тэдэнэй тамын түлөө иимэ шагнал үгтэнэ.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ كَانَتْ لَهُمْ جَنّٰتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا ۙ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti kānat lahum jannātul-firdausi nuzulā(n).

Үнэхөөрөөшье, этигэжэ, үнэн сэхэ хэрэгүүдые бүтээжэ байһан хүнүүдтэ диваажанай сэсэрлигүүд гэр байра болгон бэлдэгдэһэн байна.

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا لَا يَبْغُوْنَ عَنْهَا حِوَلًا

khālidīna fīhā lā yabgūna ‘anhā ḥiwalā(n).

тэдэ тэндэ хэтын хэтэдэ байха, тэндэһээ хэзээшье хүдэлхэгүй.

قُلْ لَّوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِّكَلِمٰتِ رَبِّيْ لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ اَنْ تَنْفَدَ كَلِمٰتُ رَبِّيْ وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهٖ مَدَدًا

qul lau kānal-baḥru midādal likalimāti rabbī lanafidal-baḥru qabla an tanfada kalimāṭu rabbī wa lau ji'nā bimiṡlihī madadā(n).

(Мухаммед) хэлэ: "Хэрбээ далай минии Дээдын Эзэнэй үгэнүүдые (бэшэхэ) бэхэ болоо һаань, тиихэдээ бидэ Дээдын Эзэнэй үгэнүүдые (бэшэхэ) урда тээ далай заатагүй дүүрэхэ һэн, хэдыгээр бидэ үшөө олон нэмэлтэ үгэнүүдые (мүн) асарһаншье һаа."

قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰٓى اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَمَنْ كَانَ يَرْجُوْا لِقَاۤءَ رَبِّهٖ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَّلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهٖٓ اَحَدًا ࣖ

qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), faman kāna yarjū liqā'a rabbihī falya‘mal ‘amalan ṣāliḥaw wa lā yusyrik bi‘ibādati rabbihī aḥadā(n).

(Мухаммед) хэлэ: "Үнэхөөрөөшье, би гансал шамдал адли хүнби, үнэхөөрөөшье шинии Бурхан хадаа Бүхы шадалтай Бурхан гэжэ элирһэн хүнби." Тиимэһээ Дээдын Эзэнтэйгээ уулзахаяа найдаһан хүн буян үйлэдэжэ, Дээдын Эзэндээ мүргэхэдөө, юушье бү оролдог лэ».