الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

Алиф Лам Мим.

تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْحَكِيْمِۙ

tilka āyātul-kitābil-ḥakīm(i).

Эдэ хадаа сэсэн ухаантай Коран номой шүлэгүүд болоно,

هُدًى وَّرَحْمَةً لِّلْمُحْسِنِيْنَۙ

hudaw wa raḥmatal lil-muḥsinīn(a).

Һайн юумэ хэжэ байһан зондо хүтэлбэрилжэ, үршѳѳл хайра үзүүлжэ байгты;

الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَۗ

allażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum bil-ākhirati hum yūqinūn(a).

(тодорхойгоор хэлэбэл) мүргэл хэжэ, закат түлэжэ, хойто наһан бии гэжэ этигэдэг хүнүүд.

اُولٰۤىِٕكَ عَلٰى هُدًى مِّنْ رَّبِّهِمْ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

ulā'ika ‘alā hudam mir rabbihim wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Тэдэнэр Дээдын Эзэнһээ заабари абажа байдаг хүнүүд ба тэдэ аза талаантай хүнүүд юм.

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّشْتَرِيْ لَهْوَ الْحَدِيْثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍۖ وَّيَتَّخِذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

wa minan-nāsi may yasytarī lahwal-ḥadīṡi liyuḍilla ‘an sabīlillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattakhiżahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).

Хүн зоной дунда хооһон хөөрэлдөө хэрэглэн (хүн зониие) Аллахай замһаа эрдэм мэдэсэгүйгөөр хазагайруулдаг, тэрэнээ шоглодог хүнүүд бии. Тэдэнэр доромжолхо хэһээлтэдэ орохо.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِ اٰيٰتُنَا وَلّٰى مُسْتَكْبِرًا كَاَنْ لَّمْ يَسْمَعْهَا كَاَنَّ فِيْٓ اُذُنَيْهِ وَقْرًاۚ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

wa iżā tutlā ‘alaihi āyātunā wallā mustakbiran ka'allam yasma‘hā ka'anna fī użunaihi waqrā(n), fabasyyirhu bi‘ażābin alīm(in).

Тиихэдэнь Манай шүлэгүүдые тэрээндэ уншуулхадань, тэрэ дуулаагүй мэтэ, хоёр шэхэндэнь хадхуурнууд байһандал омогорхон һөөргөө эрьедэг, тиигээд зоболонто хэһээлтээр баярлуулха.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ جَنّٰتُ النَّعِيْمِۙ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum jannātun na‘īm(i).

Үнэхөөрөөшье, һүзэглэжэ, буян үйлэдэжэ байһан хүнүүд баяр баясхалантай диваажинда хүртэхэ.

خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَعْدَ اللّٰهِ حَقًّاۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

khālidīna fīhā, wa‘dallāhi ḥaqqā(n), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

тэдэ үнэн Бурханай найдуулгаар тэндэ үлэнэ. Тэрэ бүхы хүсэтэй, бүхы сэсэн юм.

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا وَاَلْقٰى فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِكُمْ وَبَثَّ فِيْهَا مِنْ كُلِّ دَاۤبَّةٍۗ وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ

khalaqas-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā wa alqā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bikum wa baṡṡa fīhā min kulli dābbah(tin), wa anzalnā minas-samā'i mā'an fa ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).

Тэрэ тэнгэриие тулгууригүйгөөр бүтээгээ, тиигээд газарай гадаргуу дээрэ хада уулануудые табиба, тиигэбэл газар шамайе хүдэлгэхэгүй; дэлхэй дээрэ амидардаг элдэб янзын хүдэлдэг амитадые үрэжүүлдэг. Тиигээд тэнгэриһээ бороогой уһа буулгажа, тэрээн соо элдэб һайн ургамалнуудые ургуулһан байнабди.

هٰذَا خَلْقُ اللّٰهِ فَاَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ بَلِ الظّٰلِمُوْنَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ ࣖ

hāżā khalqullāhi fa arūnī māżā khalaqal-lażīna min dūnih(ī), baliẓ-ẓālimūna fī ḍalālim mubīn(in).

Энэ хадаа Аллахай бүтээл, тиимэһээ Аллахһаа бэшэ (танай шүтэлгэ) юу бүтээһэнээ намда харуулагты. Үнэндөө, буруу юумэ хэһэн хүнүүд эли алдуутай байна.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا لُقْمٰنَ الْحِكْمَةَ اَنِ اشْكُرْ لِلّٰهِ ۗوَمَنْ يَّشْكُرْ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ

wa laqad ātainā luqmānal-ḥikmata anisykur lillāh(i), wa may yasykur fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'innallāha ganiyyun ḥamīd(un).

Үнэхөөрөөшье, бидэ Лукманда сэсэн мэргэн ухаан үгөөбди, жэшээнь, "Аллахта баяртай байгты! Хэн (Аллахта) баяртайб, тэрэ өөртөө баяртай байна; хэншье баяртай бэшэ (нэрэ хүндыень доромжолно), тиихэдэ Аллах эгээл баян, эгээл магтаалтай юм."

وَاِذْ قَالَ لُقْمٰنُ لِابْنِهٖ وَهُوَ يَعِظُهٗ يٰبُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيْمٌ

wa iż qāla luqmānu libnihī wa huwa ya‘iẓuhū yā bunayya lā tusyrik billāh(i), innasy-syirka laẓulmun ‘aẓīm(un).

Мүн (һанана гүт) Лукман хүбүүндээ хэшээл заахадаа: "Оо, хүбүүмни! Аллахтай бү ниилүүл, үнэхөөрөөшье (Аллахтай) ниилэхэ гээшэ үнэхөөрөө ехэ шударга бэшэ ябадал" гэжэ хэлэхэдэнь.

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).

Бидэ хүндэ эхэ эсэгэдээ һайн юумэ хэхэеэ захирбабди. Эжынь тэрэниие һула боложо байһан байдалда үргэжэ, хоёр наһатайдаа һүнһөөнь һалгаһан байгаа. Намда ба эхэ эсэгэдээ баяртай байгты. Гансал Намда шинии бусаха.

وَاِنْ جَاهَدٰكَ عَلٰٓى اَنْ تُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِى الدُّنْيَا مَعْرُوْفًا ۖوَّاتَّبِعْ سَبِيْلَ مَنْ اَنَابَ اِلَيَّۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa in jāhadāka ‘alā an tusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā wa ṣāḥibhumā fid-dun-yā ma‘rūfā(n), wattabi‘ sabīla man anāba ilayya(a), ṡumma ilayya marji‘ukum fa unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

Хэрбээ тэдэ хоюулаа шамайе мэдэхэгүй юумэнтэй Намтай нүхэрлэхэеэ баалабал, тэдэнэй үгэ бү дуулажа, дэлхэй дээрэ һайнаар холбожо, Намда бусаһан хүнүүдэй замаар яба. Тиихэдээ Намда бусахаш, тиигээд би шамда юу хэһэнээ хэлэхэб.

يٰبُنَيَّ اِنَّهَآ اِنْ تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِيْ صَخْرَةٍ اَوْ فِى السَّمٰوٰتِ اَوْ فِى الْاَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَطِيْفٌ خَبِيْرٌ

yā bunayya innahā in taku miṡqāla ḥabbatim min khardalin fatakun fī ṣakhratin au fis-samāwāti au fil-arḍi ya'ti bihallāh(u), innallāha laṭīfun khabīr(un).

(Лукман хэлэбэ): "Хүбүүмни! Үнэхөөрөөшье, хэрбээ горчицын үрэ шэнги хүндэ (үйлэ хэрэг) шулуун гү, али тэнгэридэ гү, али газарта байгаа һаань, Аллах заатагүй тэрээндэ (шагнал) үгэхэ һэн. Үнэхөөрөөшье, Аллах Эгээл Нарин, Эгээл Зүб юм.

يٰبُنَيَّ اَقِمِ الصَّلٰوةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوْفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلٰى مَآ اَصَابَكَۗ اِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ

yā bunayya aqimiṣ-ṣalāta wa'mur bil-ma‘rūfi wanha ‘anil-munkari waṣbir ‘alā mā aṣābak(a), inna żālika min ‘azmil-umūr(i).

Хүбүүмни! Зальбарал хэжэ, зүб юумэ хэхэеэ (хүн зондо) захиржа, муу юумэ хэхэһээнь һэргылжэ, шамда боложо байһан юумэндэ тэсэбэритэй бай, үнэхөөрөөшье энэ шухала асуудал.

وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ

wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).

Мүн хүнүүдһээ нюураа бү эрьюул, дэлхэй дээрэ бардамаар бү яба. Үнэхөөрөөшье, Аллах өөртөө бардам, омогорхолтой хүнүүдтэ дуратай бэшэ.

وَاقْصِدْ فِيْ مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَۗ اِنَّ اَنْكَرَ الْاَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيْرِ ࣖ

waqṣid fī masy-yika wagḍuḍ min ṣautik(a), inna ankaral-aṣwāti laṣautul-ḥamīr(i).

Мүн ябадалнуудаа хүнгэдхэжэ, хоолойгоо зөөлэн болгогты. Үнэхөөрөөшье, эшэгын абяан эгээл муухай юм».

اَلَمْ تَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَاَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهٗ ظَاهِرَةً وَّبَاطِنَةً ۗوَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّلَا هُدًى وَّلَا كِتٰبٍ مُّنِيْرٍ

alam tarau annallāha sakhkhara lakum mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi wa asbaga ‘alaikum ni‘amahū ẓāhirataw wa bāṭinah(tan), wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa lā hudaw wa lā kitābim munīr(in).

Аллах тэнгэридэ байһан юумые, газар дээрэхи юумые танай (ашаг туһада) зорюулжа, бэе махабадай болон ухаан бодолой талаар үршөөл хайраяа түгэс болгоо гэжэ таанар анхарбагүй гүт? Харин хүнүүдэй дунда эрдэм мэдэсэгүйгөөр, заабаригүйгөөр, гэгээрэл үгэдэг номгүйгөөр Аллахай (нэгэдэлые) арсалдадаг хүнүүд бии.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَاۗ اَوَلَوْ كَانَ الشَّيْطٰنُ يَدْعُوْهُمْ اِلٰى عَذَابِ السَّعِيْرِ

wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kānasy-syaiṭānu yad‘ūhum ilā ‘ażābis-sa‘īr(i).

Тиигээд тэдэндэ: "Аллахын зааһан юумые дахагты!" гэжэ хэлэхэдэнь. Тэдэнь: «(Үгы), харин бидэ (ганса) үбгэ эсэгэнэрһээ абаһан ёһо заншалаа баримталдагбди», - гэжэ харюусаба. Сатана тэдэниие шатажа байһан гал (тамын) хэһээлтэдэ дуудажа байһаншье һаа, тэдэ (үбгэ эсэгэнэрые дахаха) гү?

۞ وَمَنْ يُّسْلِمْ وَجْهَهٗٓ اِلَى اللّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰىۗ وَاِلَى اللّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ

wa may yuslim wajhahū ilallāhi wa huwa muḥsinun faqadistamsaka bil-‘urwatil-wuṡqā, wa ilallāhi ‘āqibatul-umūr(i).

Хэншье һайн юумэ хэжэ байһан хүн байхадаа, өөрыгөө Аллахта тушаажа байбал, үнэхөөрөөшье, тэрэ бата бэхи уяа (уяа) баряад байна. Бүхы юумэнэй эсэс гансал Аллахта байна.

وَمَنْ كَفَرَ فَلَا يَحْزُنْكَ كُفْرُهٗۗ اِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ فَنُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ

wa man kafara falā yaḥzunka kufruh(ū), ilainā marji‘uhum fanunabbi'uhum bimā ‘amilū, innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Хэншье этигэхэгүй һаа, тэрэнэй этигэхэгүй байдал шамда (Мухаммедтэ) уйдхарлуулха ёһогүй. Гансал Маанадта тэдэ бусаха, тиигээд бидэ тэдэнэй хэһэн хэрэг тухай дуулгахабди. Үнэхөөрөөшье, Аллах зүрхэнэй бүхы юумые мэдэдэг.

نُمَتِّعُهُمْ قَلِيْلًا ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ اِلٰى عَذَابٍ غَلِيْظٍ

numatti‘uhum qalīlan ṡumma naḍṭarruhum ilā ‘ażābin galīẓ(in).

Бидэ тэдэниие хэдыхэн саг соо зугаалхыень зүбшөөбэбди, тиигээд тэдэниие шэрүүн хэһээлтэдэ оруулбабди.

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qulil-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

Үнэхөөрөөшье, хэрбээ ши (Мухаммед) тэдэнһээ: "Хэн тэнгэри газарые бүтээгээб?" Мэдээжэ тэдэ "Аллах" гэжэ харюусаха. "Аллахта магтаал" гэжэ хэлэгты, теэд тэдэнэй ехэнхинь мэдэнэгүй.

لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ

lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), innallāha huwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

Огторгой ба газар дээрэхи бүхы юумэн Аллахай юм. Үнэхөөрөөшье, Аллах, Тэрэ эгээл баян, эгээл магтаалтай.

وَلَوْ اَنَّ مَا فِى الْاَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ اَقْلَامٌ وَّالْبَحْرُ يَمُدُّهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖ سَبْعَةُ اَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ كَلِمٰتُ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wa lau anna mā fil-arḍi min syajaratin aqlāmuw wal-baḥru yamudduhū mim ba‘dihī sab‘atu abḥurim mā nafidat kalimātullāh(i), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

Хэрбээ газар дээрэхи модод үзэгүүд боложо, далайнууд бэхэ боложо, хатаһанай һүүлдэ тэдэндэ долоон далай (үшөө) нэмэжэ үгөө һаань, Аллахай үгэнүүдэй (бэшэгдэхэ) дууһахагүй байхань лабтай. Үнэхөөрөөшье, Аллах бүхы хүсэтэй, бүхы мэргэн юм.

مَا خَلْقُكُمْ وَلَا بَعْثُكُمْ اِلَّا كَنَفْسٍ وَّاحِدَةٍ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ

mā khalqukum wa lā ba‘ṡukum illā kanafsiw wāḥidah(tin), innallāha samī‘um baṣīr(un).

Таниие (Аллахын түлөө) бүтээхэ ба үргэхэ гээшэ нэгэ һүнэһые (амархан) бүтээжэ үргэхэтэй адли. Үнэхөөрөөшье, Аллах бүхы юумые дууладаг, бүхы юумые харадаг.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۖ كُلٌّ يَّجْرِيْٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى وَّاَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

alam tara annallāha yūlijul-laila fin-nahāri wa yūlijun-nahāra fil-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī ilā ajalim musammaw wa annallāha bimā ta‘malūna khabīr(un).

Аллах һүниие үдэр болгожо, үдэрые һүни болгожо, нара һара хоёрые даража, тус бүринь тогтооһон саг болотор эргэлдэжэ байһые анхарбагүй гүт? Үнэхөөрөөшье, Аллах танай хэжэ байһан юумэндэ тон болгоомжотой байдаг.

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهِ الْبَاطِلُۙ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ ࣖ

Żālika bi'annallāha huwal-ḥaqqu wa anna mā yad‘ūna min dūnihil-bāṭil(u), wa annallāha huwal-‘aliyyul-kabīr(u).

Тиимэһээ, юундэб гэхэдэ, үнэхөөрөө Аллах, Тэрэ үнэн (Бурхан) ба тэдэнэй Аллахһаа ондоо гэжэ нэрлэдэг юумэн худал хуурмаг юм. Үнэхөөрөөшье, Аллах, Тэрэ Дээдын, Эгээн Агууехэ юм.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ الْفُلْكَ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِنِعْمَتِ اللّٰهِ لِيُرِيَكُمْ مِّنْ اٰيٰتِهٖۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ

alam tara annal-fulka tajrī fil-baḥri bini‘matillāhi liyuriyakum min āyātih(ī), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).

Та анхарбагүй гүт, үнэн дээрээ онгосо Аллахай үршөөлөөр далайда ябажа байна, тиимэһээ Тэрэ таанадта өөрынгөө зарим тэмдэгүүдые (агууехэ) харуулха. Үнэхөөрөөшье, энээндэ ехэ тэсэбэритэй, баяртай хүн бүхэндэ (Тэрэнэй агууехэ) тэмдэгүүд бии.

وَاِذَا غَشِيَهُمْ مَّوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُمْ مُّقْتَصِدٌۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُوْرٍ

wa iżā gasyiyahum maujun kaẓ-ẓulali da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri faminhum muqtaṣid(un), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illā kullu khattārin kafūr(in).

Тэдэниие хада мэтэ томо долгинууд һэжэржэ байхадаа, үнэн зүрхэнһөө, үнэн зүрхэнһөө Тэрээндэ этигэжэ, Аллахые дуудадаг. Теэд Аллах тэдэниие газарта хүрэхэһөө абархадань, зариманиинь шулуун харгыгаар ябажа байгаа. Манай шүлэгүүдые арсаһан хүнүүд гансал талархалгүй урбагшад болоно.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمْ وَاخْشَوْا يَوْمًا لَّا يَجْزِيْ وَالِدٌ عَنْ وَّلَدِهٖۖ وَلَا مَوْلُوْدٌ هُوَ جَازٍ عَنْ وَّالِدِهٖ شَيْـًٔاۗ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۗ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُوْرُ

ya ayyuhan-nāsuttaqū rabbakum wakhsyau yaumal lā yajzī wālidun ‘aw waladih(ī), wa lā maulūdun huwa jāzin ‘aw wālidihī syai'ā(n), inna wa‘dallāhi ḥaqqun falā tagurrannakumul-ḥayātud-dun-yā, wa lā yagurrannakum billāhil-garūr(u).

Ай арад зон! Дээдын Эзэнһээ айжа, эсэгын үхибүүндээ туһалха аргагүй, үхибүүн эсэгэдээ үсөөхэншье туһалжа шадахагүй үдэрһөө айгты. Үнэхөөрөөшье, Аллахай найдуулганууд заатагүй үнэн, тиимэһээ дэлхэйн амидаралда хэзээшье бү мэхэлэгты, Аллахые (дуулгаха) мэхэлэгшэдтэ бү мэхэлэгты.

اِنَّ اللّٰهَ عِنْدَهٗ عِلْمُ السَّاعَةِۚ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَۚ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْاَرْحَامِۗ وَمَا تَدْرِيْ نَفْسٌ مَّاذَا تَكْسِبُ غَدًاۗ وَمَا تَدْرِيْ نَفْسٌۢ بِاَيِّ اَرْضٍ تَمُوْتُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ خَبِيْرٌ ࣖ

innallāha ‘indahū ‘ilmus-sā‘ah(ti), wa yunazzilul-gaiṡ(a), wa ya‘lamu mā fil-arḥām(i), wa mā tadrī nafsum māżā taksibu gadā(n), wa mā tadrī nafsum bi'ayyi arḍin tamūt(u), innallāha ‘alīmun khabīr(un).

Үнэхөөрөөшье, гансал Аллахта Шүүхын Үдэр тухай мэдэсэ бии; бороо оруулдаг, эхэ эсэгын хэбэлдэ юун байһые мэдэдэг. Үглөөдэр юу хэхэеэ хэншье мэдэхэгүй. Тиигээд дэлхэй дээрэ хаана үхэхэб гэжэ хэншье мэдэхэгүй. Үнэхөөрөөшье, Аллах бүхы юумые мэдэдэг, бүхы юумые мэдэдэг.