Q.S Үбдэглэхэ (اَلْجَاثِيَة) - 37 Шүлэгүүдэй тоо

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

Ха Мим

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

(Энэ) ном Бүхы шадалтай, Бүхы мэргэн Аллахһаа үгтэһэн байна.

اِنَّ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ لَاٰيٰتٍ لِّلْمُؤْمِنِيْنَۗ

inna fis-samāwāti wal-arḍi la'āyātil lil-mu'minīn(a).

Үнэхөөрөөшье, тэнгэри газарта һүзэглэгшэдтэ (Аллахын агууехэ) тэмдэгүүд бии.

وَفِيْ خَلْقِكُمْ وَمَا يَبُثُّ مِنْ دَاۤبَّةٍ اٰيٰتٌ لِّقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَۙ

wa fī khalqikum wa mā yabuṡṡu min dābbatin āyātul liqaumiy yūqinūn(a).

Танай болон дэлхэй дээрэ тараһан амиды хүдэлдэг амитадай бүтээлдэ этигэдэг арад түмэндэ (Аллахын агууехэ байдалай) тэмдэгүүд бии,

وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ مِنْ رِّزْقٍ فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَتَصْرِيْفِ الرِّيٰحِ اٰيٰتٌ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wakhtilāfil-laili wan-nahāri wa mā anzalallāhu minas-samā'i mir rizqin fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā wa taṣrīfir-riyāḥi āyātul liqaumiy ya‘qilūn(a).

һүни үдэрэй ээлжээндэ, Аллахай тэнгэриһээ буулгаһан борооной үедэ, тиигээд тэрэ (борооной уһаар) Тэрэ газарые үхэһэн (хатаһан) һүүлдэ һэргээнэ; һалхин дунда ойлгодог хүнүүдтэ (Аллахын агууехэ) тэмдэгүүд бии.

تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّۚ فَبِاَيِّ حَدِيْثٍۢ بَعْدَ اللّٰهِ وَاٰيٰتِهٖ يُؤْمِنُوْنَ

tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), fa bi'ayyi ḥadīṡim ba‘dallāhi wa āyātihī yu'minūn(a).

Эдэ хадаа Аллахай шүлэгүүдые бидэ таанадта үнэн зүбөөр уншадагбди; тиигээд тэдэ Аллах болон Тэрэнэй шүлэгүүдэй һүүлдэ ондоо ямар үгэнүүдтэ этигэхэб.

وَيْلٌ لِّكُلِّ اَفَّاكٍ اَثِيْمٍۙ

wailul likulli affākin aṡīm(in).

Хэтэрмэ ехээр худалаар хэлэжэ, нүгэл хэжэ байһан хүн бүхэндэ уй гашуудал тудаха!

يَّسْمَعُ اٰيٰتِ اللّٰهِ تُتْلٰى عَلَيْهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِرًا كَاَنْ لَّمْ يَسْمَعْهَاۚ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

yasma‘u āyātillāhi tutlā ‘alaihi ṡumma yuṣirru mustakbiran ka'allam yasma‘hā, fa basysyirhu bi‘ażābin alīm(in).

(тодорхойгоор хэлэбэл) Аллахай шүлэгүүдые уншахадаа шагнаһаншье һаа, үшөөл дуулаагүй мэтээр бахархадаг хүн. Тиимэһээ тэрэниие зоболонто хэһээлтээр һэргылхэ.

وَاِذَا عَلِمَ مِنْ اٰيٰتِنَا شَيْـًٔا ۨاتَّخَذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌۗ

wa iżā ‘alima min āyātinā syai'anittakhażahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).

Хэрбээ тэрэ Манай тэмдэгүүдые багаханшье һаа мэдэжэ байбал, тэдэниие шоглохо. Тэдэнэр доромжолхо хэһээлтэ абаха.

مِنْ وَّرَاۤىِٕهِمْ جَهَنَّمُ ۚوَلَا يُغْنِيْ عَنْهُمْ مَّا كَسَبُوْا شَيْـًٔا وَّلَا مَا اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْلِيَاۤءَۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌۗ

miw warā'ihim jahannam(u), wa lā yugnī ‘anhum mā kasabū syai'aw wa lā mattakhażū min dūnillāhi auliyā'(a), wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

Тэдэнэй урда тамын орон байха, тэдэнэй олзоборилһон юумэн тэдэндэ ямаршье туһа хүргэхэгүй, мүн Аллахһаа бэшэ хамгаалагшад гэжэ абаһан юумэн тэдэндэ туһалхагүй. Тиигээд тэдэ ехэ хэһээлтэдэ орохо.

هٰذَا هُدًىۚ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ لَهُمْ عَذَابٌ مِّنْ رِّجْزٍ اَلِيْمٌ ࣖ

hāżā hudā(n), wal-lażīna kafarū bi'āyāti rabbihim lahum ‘ażābum mir rijzin alīm(un).

Энэ (Коран) заабари болоно. Дээдын Эзэнэйнгээ гайхамшагта тэмдэгүүдые үгы хэһэн хүнүүд ехэ зоболон үзэхэ.

۞ اَللّٰهُ الَّذِيْ سَخَّرَ لَكُمُ الْبَحْرَ لِتَجْرِيَ الْفُلْكُ فِيْهِ بِاَمْرِهٖ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَۚ

allāhul-lażī sakhkhara lakumul-baḥra litajriyal-fulku fīhi bi'amrihī wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

Тэрэнэй захиралтаар онгосонууд тэрээн дээрэ ябажа, тэрэнэй үршөөлые бэдэржэ, баяртай байхын тула далайе Аллах танда тушаагаа.

وَسَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا مِّنْهُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

wa sakhkhara lakum mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi jamī‘am minh(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

Тэрэ тэнгэридэ байһан бүхы юумые, газар дээрэхи бүхы юумые (нигүүлэсхы сэдьхэлэй түлөө) таанадта тушааһан байна. Үнэхөөрөөшье, эндэ бодомжолдог арад түмэндэ тэмдэгүүд бии.

قُلْ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يَغْفِرُوْا لِلَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ اَيَّامَ اللّٰهِ لِيَجْزِيَ قَوْمًا ۢبِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qul lil-lażīna āmanū yagfirū lil-lażīna lā yarjūna ayyāmallāhi liyajziya qaumam bimā kānū yaksibūn(a).

Һүзэглэгшэдтэ (Мухаммед) хэлэгты, Аллахай үдэрнүүдһээ айдаггүй хүнүүдые хүлисыт, юундэб гэхэдэ Тэрэ хүнүүдые хэһэн хэрэгүүдэйнь ёһоор шагнаха.

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ اَسَاۤءَ فَعَلَيْهَا ۖ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ تُرْجَعُوْنَ

man ‘amila ṣāliḥan fa linafsih(ī), wa man asā'a fa ‘alaihā, ṡumma ilā rabbikum turja‘ūn(a).

Һайн юумэ хэһэн хүн өөрынгөө түлөө хэхэ, муу юумэ хэһэн хүн өөртөө болохо, тиигээд Эзэндэтнай бусаха.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ وَرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ وَفَضَّلْنٰهُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ ۚ

wa laqad ātainā banī isrā'īlal-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwata wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāti wa faḍḍalnāhum ‘alal-‘ālamīn(a).

Үнэхөөрөөшье, Израилиин үхибүүдтэ Ном (Тора), хүсэ шадал, лүндэн үгөөбди, тэдэндэ һайн эдеэ хоол үгөөбди, тэдэниие арадуудһаа (тэрэ үедэ) илгадаг байгаабди.

وَاٰتَيْنٰهُمْ بَيِّنٰتٍ مِّنَ الْاَمْرِۚ فَمَا اخْتَلَفُوْٓا اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًاۢ بَيْنَهُمْ ۗاِنَّ رَبَّكَ يَقْضِيْ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

wa ātaināhum bayyinātim minal-amr(i), fa makhtalafū illā mim ba‘di mā jā'ahumul-‘ilmu bagyam bainahum, inna rabbaka yaqḍī bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

Бидэ тэдэндэ шажанай хэрэгүүд тухай тодорхой тайлбаринуудые үгөөбди; тиимэһээ тэдэнэр хоорондоо атаархалһаа боложо эрдэм мэдэсэ абаһанай һүүлдэ илгардаггүй. Үнэхөөрөөшье, танай Дээдын Эзэн тэдэндэ хододоо маргажа байһан юумэн тухай Амидыралгын үдэр тэдэндэ шиидхэбэри үгэхэ.

ثُمَّ جَعَلْنٰكَ عَلٰى شَرِيْعَةٍ مِّنَ الْاَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ṡumma ja‘alnāka ‘alā syarī‘atim minal-amri fattabi‘hā wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna lā ya‘lamūn(a).

Тиигээд бидэ шамайе (Мухаммед) тэрэ шажанай шариат (дүрим) баримталхыень болгообди, тиимэһээ (шариат) дахажа, мэдэхэгүй хүнүүдэй хүсэлые бү даха.

اِنَّهُمْ لَنْ يُّغْنُوْا عَنْكَ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗوَاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۚ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُتَّقِيْنَ

innahum lay yugnū ‘anka minallāhi syai'ā(n), wa innaẓ-ẓālimīna ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wallāhu waliyyul-muttaqīn(a).

Үнэхөөрөөшье, тэдэ таанадые Аллахай хэһээлтэһээ үсөөхэншье һаа һаалта хэжэ шадахагүй. Үнэхөөрөөшье, зарим буруу үйлэдэгшэд бусадые хамгаалдаг, харин Аллах һүзэгтэй хүнүүдэй хамгаалагша юм.

هٰذَا بَصَاۤىِٕرُ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَ

hāżā baṣā'iru lin-nāsi wa hudaw wa raḥmatul liqaumiy yūqinūn(a).

Энэ (Аль-Коран) хүнүүдтэ заабари, этигэһэн хүнүүдтэ заабари ба үршөөл хайра болоно.

اَمْ حَسِبَ الَّذِيْنَ اجْتَرَحُوا السَّيِّاٰتِ اَنْ نَّجْعَلَهُمْ كَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَوَاۤءً مَّحْيَاهُمْ وَمَمَاتُهُمْ ۗسَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ ࣖࣖ

am ḥasibal-lażīnajtaraḥus -sayyi'āti an naj‘alahum kal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sawā'am maḥyāhum wa mamātuhum, sā'a mā yaḥkumūn(a).

Гэмтэ ябадал гаргаһан хүнүүд этигэжэ, буян үйлэдэжэ байһан хүнүүдтэй адли, ондоогоор хэлэбэл, ами наһандаа, үхэлөөрөө адли тэгшээр хандахабди гэжэ һанана гү? Тэдэнэй шүүмжэлэл ямар муу гээшэб.

وَخَلَقَ اللّٰهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّ وَلِتُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa khalaqallāhus-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqqi wa litujzā kullu nafsim bimā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

Аллах тэнгэри газарые зүб зорилготойгоор бүтээгээ, тиимэһээ хүн бүхэн хэһэн хэрэгэйнгээ ёһоор шагнагдаха, тэдэндэ хохидол үзүүлхэгүй.

اَفَرَءَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهٗ هَوٰىهُ وَاَضَلَّهُ اللّٰهُ عَلٰى عِلْمٍ وَّخَتَمَ عَلٰى سَمْعِهٖ وَقَلْبِهٖ وَجَعَلَ عَلٰى بَصَرِهٖ غِشٰوَةًۗ فَمَنْ يَّهْدِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ اللّٰهِ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

afa ra'aita manittakhaża ilāhahū hawāhu wa aḍallahullāhu ‘alā ‘ilmiw wa khatama ‘alā sam‘ihī wa qalbihī wa ja‘ala ‘alā baṣarihī gisyāwah(tan), famay yahdīhi mim ba‘dillāh(i), afalā tażakkarūn(a).

Тиимэһээ таанар өөрынгөө хүсэлые бурхан болгожо, Аллах тэрэниие эрдэм мэдэсээрээ төөрюулжэ, Аллах тэрэнэй сонсохо, зүрхэ сэдьхэлыень тамгалжа, нюдэндэнь таг табиһан хүниие хараа һэн гүт? Тиимэһээ Аллахай һүүлдэ хэн тэрээндэ заабари үгэхэ аргатайб (тэрэниие төөрихэеэ зүбшөөһэн гү?) Юундэ хэшээл абахагүйбта?

وَقَالُوْا مَا هِيَ اِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوْتُ وَنَحْيَا وَمَا يُهْلِكُنَآ اِلَّا الدَّهْرُۚ وَمَا لَهُمْ بِذٰلِكَ مِنْ عِلْمٍۚ اِنْ هُمْ اِلَّا يَظُنُّوْنَ

wa qālū mā hiya illā ḥayātunad-dun-yā namūtu wa naḥyā wa mā yuhlikunā illad-dahr(u), wa mā lahum biżālika min ‘ilmin in hum illā yaẓunnūn(a).

Тиихэдэнь: «Энэ наһан энэ юртэмсын амидаралһаа ондоо юумэн бэшэ, бидэ үхэнэбди, амидарнабди, сагһаа бэшэ юумэн маанадые үгы хэнэгүй» гэжэ хэлсэдэг. Теэд тэдэнэр энээн тухай юушье мэдэдэггүй, миин лэ таажа байна.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ مَّا كَانَ حُجَّتَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتُوْا بِاٰبَاۤىِٕنَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātim mā kāna ḥujjatahum illā an qālu'tū bi'ābā'inā in kuntum ṣādiqīn(a).

Тэдэндэ Манай тунгалаг шүлэгүүдые уншуулхадань, тэдэ: «Үнэн сэхэ байбалтнай, манай үбгэ эсэгэнэрые амидыруулыт» гэхэһээ бэшэ эсэргүүсэлгүй байдаг.

قُلِ اللّٰهُ يُحْيِيْكُمْ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يَجْمَعُكُمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَارَيْبَ فِيْهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

qulillāhu yuḥyīkum ṡumma yumītukum ṡumma yajma‘ukum ilā yaumil-qiyāmati lā raiba fīhi wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

Аллах шамда амидарал үгэжэ, удаань шамайе аладаг, тиигээд амидыралгын үдэр шамайе суглуулдаг, энэнь лабтай, харин олонхи хүнүүд мэдэнэгүй гэжэ хэлэ.

وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَيَوْمَ تَقُوْمُ السَّاعَةُ يَوْمَىِٕذٍ يَّخْسَرُ الْمُبْطِلُوْنَ

wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wa yauma taqūmus-sā‘atu yauma'iżiy yakhsarul-mubṭilūn(a).

Огторгой ба газарай хаан түрэ Аллахта хабаатай. Тиин Амидыралгын үдэр худал хуурмагые (нүгэл) үйлэдэгшэд тэрэ үдэр алдаха.

وَتَرٰى كُلَّ اُمَّةٍ جَاثِيَةً ۗ كُلُّ اُمَّةٍ تُدْعٰٓى اِلٰى كِتٰبِهَاۗ اَلْيَوْمَ تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa tarā kulla ummatin jāṡiyah(tan), kullu ummatin tud‘ā ilā kitābihā, al-yauma tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

Тиигээд (тэрэ үдэр) таанар һүзэглэгшэдэй һүзэглэгшэд бүхэниие үбдэглэн һуухыень харахат. Хурал бүхэн өөрынгөө буян үйлэдэлгын номые (хараха) гэжэ уряалагдана. Тэрэ үдэр хэһэн хэрэгүүдэйнгээ түлөө шагнал абахат.

هٰذَا كِتٰبُنَا يَنْطِقُ عَلَيْكُمْ بِالْحَقِّ ۗاِنَّا كُنَّا نَسْتَنْسِخُ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

hāżā kitābunā yanṭiqu ‘alaikum bil-ḥaqq(i), innā kunnā nastansikhu mā kuntum ta‘malūn(a).

(Аллах хэлэбэ: "Энэ Манай Ном (тэмдэглэл) таанадта үнэн зүбые хэлэнэ. Үнэхөөрөөшье, Бидэ таанадта юу хэһэнээ бэшэхыетнай захираабди."

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِيْ رَحْمَتِهٖۗ ذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْمُبِيْنُ

fa'ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fayudkhiluhum rabbuhum fī raḥmatih(ī), żālika huwal-fauzul-mubīn(u).

Тиимэһээ этигэжэ, һайн үйлэ хэрэгүүдые бүтээжэ байһан хүнүүдые Бурхан өөрынгөө үршөөлдэ (тэнгэридэ) оруулдаг. Энэнь бодото илалта гээшэ.

وَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ اَفَلَمْ تَكُنْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَكُنْتُمْ قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ

wa ammal-lażīna kafarū, falam takun āyātī tutlā ‘alaikum fastakbartum wa kuntum qaumam mujrimīn(a).

Мүн һүзэггүйшүүл тухай хэлэбэл: "Минии шүлэгүүд таанадта уншагдаа бэшэ гү, харин таанад омогорхожо, нүгэлтэй болобот?"

وَاِذَا قِيْلَ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّالسَّاعَةُ لَا رَيْبَ فِيْهَا قُلْتُمْ مَّا نَدْرِيْ مَا السَّاعَةُۙ اِنْ نَّظُنُّ اِلَّا ظَنًّا وَّمَا نَحْنُ بِمُسْتَيْقِنِيْنَ

wa iżā qīla inna wa‘dallāhi ḥaqquw was-sā‘atu lā raiba fīhā qultum mā nadrī mas-sā‘ah(tu), in naẓunnu illā ẓannaw wa mā naḥnu bimustaiqinīn(a).

Тиигээд таанадта: "Үнэхөөрөөшье, Аллахай найдуулга үнэн, тиигээд шүүбэриин үдэртэ ямаршье эргэлзээ үгы" гэхэдэнь, таанар: "Бидэ амидыралгын үдэр гэжэ юун бэ гэжэ мэдэнэгүйбди, гансал таамаглажа байнабди, бата бэхеэр мэдэнэгүйбди" гэжэ харюусана.

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا عَمِلُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā ‘amilū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Тиихэдэнь хэһэн муу юумэнэйнь муу юумэн тэдэндэ эли болохо, урдандаа шоглодог байһан хүнүүдынь хэһээлтэдэ хүртэхэ.

وَقِيْلَ الْيَوْمَ نَنْسٰىكُمْ كَمَا نَسِيْتُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۙ وَمَأْوٰىكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

wa qīlal-yauma nansākum kamā nasītum liqā'a yaumikum hāżā, wa ma'wākumun nāru wa mā lakum min nāṣirīn(a).

Тэдэндэ иигэжэ хэлээ һэн: "Энэ үдэр бидэ таанадые мартабабди, юундэб гэхэдэ таанад энэ үдэрэй уулзалгаяа мартаһан байгаат; тиигээд танай бусаха газар тама болохо, таанадта туһалагша хэзээшье байхагүй".

ذٰلِكُمْ بِاَنَّكُمُ اتَّخَذْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ هُزُوًا وَّغَرَّتْكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا ۚفَالْيَوْمَ لَا يُخْرَجُوْنَ مِنْهَا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُوْنَ

Żālikum bi'annakumuttakhażtum āyātillāhi huzuwaw wa garratkumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma lā yukhrajūna minhā wa lā hum yusta‘tabūn(a).

Юундэб гэхэдэ, таанар Аллахай шүлэгүүдые шогложо, дэлхэйн амидаралда мэхэлүүлһэн байнат." Тиимэһээ мүнөөдэр тэдэниие тамаһаа гаргадаггүй, наманшалха арга боломжо үгтэнэгүй.

فَلِلّٰهِ الْحَمْدُ رَبِّ السَّمٰوٰتِ وَرَبِّ الْاَرْضِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

fa lillāhil-ḥamdu rabbis-samāwāti wa rabbil-arḍi rabbil-‘ālamīn(a).

Бүхы магтаал тэнгэри газарай Эзэн (эзэн), бүхы юртэмсын Эзэн Аллахта хүртэхэ ёһотой.

وَلَهُ الْكِبْرِيَاۤءُ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ ۗوَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ ۔

wa lahul-kibriyā'u fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Гансал Тэрээндэ тэнгэри газар дээрэ бүхы алдар соло бии, Тэрэ Эгээл Хүсэтэй, Эгээл Мэргэн юм.