Q.S التوبه (اَلتَّوْبَة) - 129 د آیتونو شمېر

بَرَاۤءَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖٓ اِلَى الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَۗ

barā'atum minallāhi wa rasūlihī ilal-lażīna ‘āhattum minal-musyrikīn(a).

(دا د الله او د هغه د رسول څخه د هغو مشرکانو سره د اړیکو پرې کولو بیان دی چې تاسو ورسره تړون کړی دی).

فَسِيْحُوْا فِى الْاَرْضِ اَرْبَعَةَ اَشْهُرٍ وَّاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى اللّٰهِ ۙوَاَنَّ اللّٰهَ مُخْزِى الْكٰفِرِيْنَ

fasīḥū fil-arḍi arba‘ata asyhuriw wa‘lamū annakum gairu mu‘jizillāh(i), wa anallāha mukhzil-kāfirīn(a).

نو څلور میاشتې په ځمکه کې سفر وکړئ او پوه شئ چې تاسو الله تعالی ته کمزوری نشئ کولی، او دا چې الله تعالی کافران ذلیل کوي.

وَاَذَانٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖٓ اِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْاَكْبَرِ اَنَّ اللّٰهَ بَرِيْۤءٌ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ەۙ وَرَسُوْلُهٗ ۗفَاِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۚ وَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى اللّٰهِ ۗوَبَشِّرِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ

wa ażānum minallāhi wa rasūlihī ilan-nāsi yaumal-ḥajjil akbari annallāha barī'um minal-musyrikīn(a), wa rasūluh(ū), fa in tubtum fa huwa khairul lakum, wa in tawallaitum fa‘lamū annakum gairu mu‘jizillāh(i), wa basysyiril-lażīna kafarū bi‘ażābin alīm(in).

او د لوی حج په ورځ د الله او د هغه د رسول له خوا خلکو ته یو فرمان (خبر ورکول) چې په یقیني توګه الله او د هغه رسول له مشرکانو څخه پاک دي. نو که تاسو (مشرکان) توبه وباسئ، نو دا ستاسو لپاره غوره ده، او که تاسو مخ واړوئ، نو پوه شئ چې تاسو الله ته کمزوری نشئ کولی. او کافرانو ته (چې دوی ته به دردناک عذاب ورکړل شي) زیری ورکړه.

اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوْكُمْ شَيْـًٔا وَّلَمْ يُظَاهِرُوْا عَلَيْكُمْ اَحَدًا فَاَتِمُّوْٓا اِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ اِلٰى مُدَّتِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

illal-lażīna ‘āhattum minal-musyrikīna ṡumma lam yanquṣūkum syai'aw wa lam yuẓāhirū ‘alaikum aḥadan fa atimmū ilaihim ‘ahdahum ilā muddatihim, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

پرته له هغو مشرکانو څخه چې له تاسو سره یې تړون کړی وي او د تړون محتوا یې نه ده کمه کړې او نه یې له هغه چا سره مرسته کړې ده چې ستاسو دښمني کوي، نو د دوی سره خپله ژمنه تر ټاکلې مودې پورې پوره کړئ. په حقیقت کې، الله تعالی هغه کسان خوښوي چې تقوا کوي.

فَاِذَا انْسَلَخَ الْاَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِيْنَ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ وَخُذُوْهُمْ وَاحْصُرُوْهُمْ وَاقْعُدُوْا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍۚ فَاِنْ تَابُوْا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَخَلُّوْا سَبِيْلَهُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

fa iżansalakhal-asyhurul-ḥurumu faqtulul-musyrikīna ḥaiṡu wajattumūhum wa khużūhum waḥṣurūhum waq‘udū lahum kulla marṣad(in), fa in tābū wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta fa khallū sabīlahum, innallāha gafūrur raḥīm(un).

کله چې د حرامو میاشتې تېرې شي، نو مشرکینو سره په هر ځای کې چې ومومئ، وجنګیږئ، هغوی ونیسئ او محاصره یې کړئ، او په څارونکو ځایونو کې یې وګورئ. که هغوی توبه وباسي او لمونځ وکړي او زکات ورکړي، نو هغوی آزاد کړئ. په حقیقت کې الله بخښونکی او مهربان دی.

وَاِنْ اَحَدٌ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ اسْتَجَارَكَ فَاَجِرْهُ حَتّٰى يَسْمَعَ كَلٰمَ اللّٰهِ ثُمَّ اَبْلِغْهُ مَأْمَنَهٗ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

wa in aḥadum minal-musyrikīnastajāraka fa ajirhu ḥattā yasma‘a kalāmallāhi ṡumma ablighu ma'manah(ū), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘lamūn(a).

او که له مشرکانو څخه کوم یو له تا څخه پناه وغواړي، نو د هغه ساتنه وکړه ترڅو د الله کلام واوري، بیا یې د هغه لپاره د امن ځای ته ورسوه، دا ځکه چې دوی داسې خلک دي چې نه پوهیږي.

كَيْفَ يَكُوْنُ لِلْمُشْرِكِيْنَ عَهْدٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعِنْدَ رَسُوْلِهٖٓ اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِۚ فَمَا اسْتَقَامُوْا لَكُمْ فَاسْتَقِيْمُوْا لَهُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

kaifa yakūnu lil-musyrikīna ‘ahdun ‘indallāhi wa ‘inda rasūlihī illal-lażīna ‘āhattum ‘indal-masjidil-ḥarām(i), famastaqāmū lakum fastaqīmū lahum, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

د الله او د هغه د رسول صلی الله علیه وسلم سره د مشرکانو سره څنګه تړون (خوندي) کېدای شي، پرته له هغو کسانو سره چې تاسو ورسره د مسجد الحدیبه (ع) ته نږدې تړون کړی دی، نو تر هغه چې دوی له تاسو سره په صداقت چلند کوي، تاسو باید هم د دوی سره په صداقت چلند وکړئ. په حقیقت کې، الله تعالی هغه کسان خوښوي چې تقوا کوي.

كَيْفَ وَاِنْ يَّظْهَرُوْا عَلَيْكُمْ لَا يَرْقُبُوْا فِيْكُمْ اِلًّا وَّلَا ذِمَّةً ۗيُرْضُوْنَكُمْ بِاَفْوَاهِهِمْ وَتَأْبٰى قُلُوْبُهُمْۚ وَاَكْثَرُهُمْ فٰسِقُوْنَۚ

kaifa wa iy yaẓharū ‘alaikum lā yarqubū fīkum illaw wa lā żimmah(tan), yurḍūnakum bi'afwāhihim wa ta'bā qulūbuhum, wa akṡaruhum fāsiqūn(a).

دا څنګه ممکنه ده (چې داسې تړون وي)، که څه هم که دوی پر تاسو بریالي شي، نو دوی به له تاسو سره خپلوي ونه ساتي او نه به تړون ته پام وکړي (او نه به یې ومني). دوی تاسو په خپلو خولو سره خوشحاله کوي، پداسې حال کې چې د دوی زړونه دوی ردوي. ډیری یې فاسق خلک دي (خپلې ژمنې نه پوره کوي).

اِشْتَرَوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا فَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِهٖۗ اِنَّهُمْ سَاۤءَ مَاكَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

isytarau bi'āyātillāhi ṡaman qalīlan fa ṣaddū ‘an sabīlih(ī), innahum sā'a mā kānū ya‘malūn(a).

دوی د الله تعالی آیتونه په لږ قیمت پلوري او (خلک) د الله تعالی له لارې څخه منع کوي، په حقیقت کې هغه څه چې دوی یې کوي بد دي.

لَا يَرْقُبُوْنَ فِيْ مُؤْمِنٍ اِلًّا وَّلَا ذِمَّةً ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُعْتَدُوْنَ

lā yarqubūna fī mu'minin illaw wa lā żimmah(tan),ulā'ika humul-mu‘tadūn(a)

دوی له مؤمنانو سره خپلوي نه ساتي او نه هم تړونونه (او نه هم) مراعات کوي. او دوی هغه کسان دي چې له حده تېرېږي.

فَاِنْ تَابُوْا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَاِخْوَانُكُمْ فِى الدِّيْنِ ۗوَنُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

fa in tābū wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta fa ikhwānukum fid-dīn(i), wa nufaṣṣīlul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

او که دوی توبه وباسي، لمونځ قائم کړي او زکات ورکړي، نو (دوی) ستاسو په دین کې وروڼه دي. موږ آیتونه د هغو خلکو لپاره روښانه کوو چې پوهیږي.

وَاِنْ نَّكَثُوْٓا اَيْمَانَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ فَقَاتِلُوْٓا اَىِٕمَّةَ الْكُفْرِۙ اِنَّهُمْ لَآ اَيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُوْنَ

wa in nakaṡū aimānahum mim ba‘di ‘ahdihim wa ṭa‘anū fī dīnikum fa qātilū a'immatal-kufr(i), innahum lā aimāna lahum la‘allahum yantahūn(a).

او که دوی د تړون وروسته خپل قسم مات کړي، او ستاسو دین ته سپکاوی وکړي، نو د هغو کافر مشرانو سره وجنګیږئ. په حقیقت کې، دوی هغه خلک دي چې خپلې ژمنې نشي پوره کولی، هیله ده چې دوی به ودریږي.

اَلَا تُقَاتِلُوْنَ قَوْمًا نَّكَثُوْٓا اَيْمَانَهُمْ وَهَمُّوْا بِاِخْرَاجِ الرَّسُوْلِ وَهُمْ بَدَءُوْكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ اَتَخْشَوْنَهُمْ ۚفَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشَوْهُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

alā tuqātilūna qauman nakaṡū aimānahum wa hammū bi'ikhrājir-rasūli wa hum bada'ūkum awwala marrah(tin), atakhsyaunahum, fallāhu aḥaqqu an takhsyauhu in kuntum mu'minīn(a).

ولې تاسو د هغو کسانو سره نه جنګېږئ چې خپل قسم یې مات کړ او د رسول او هغو کسانو د ایستلو پلان یې درلود چې لومړی یې له تاسو سره جګړه کړې وه؟ ایا تاسو له دوی څخه ویرېږئ، پداسې حال کې چې تاسو د الله څخه ډیر حق لرئ چې ویره ولرئ، که تاسو مؤمنان یاست؟

قَاتِلُوْهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللّٰهُ بِاَيْدِيْكُمْ وَيُخْزِهِمْ وَيَنْصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَيَشْفِ صُدُوْرَ قَوْمٍ مُّؤْمِنِيْنَۙ

qātilūhum yu‘ażżibhumullāhu bi'aidīkum wa yukhzihim wa yanṣurkum ‘alaihim wa yasyfi ṣudūra qaumim mu'minīn(a).

له دوی سره وجنګیږئ، یقینا الله به ستاسو په لاس (شفاعت) سره هغوی ته عذاب ورکړي او هغوی به ذلیل کړي او ستاسو سره به په هغوی باندې (بریالیتوب) کې مرسته وکړي او د هغو کسانو زړونه به نرم کړي چې ایمان یې راوړی دی.

وَيُذْهِبْ غَيْظَ قُلُوْبِهِمْۗ وَيَتُوْبُ اللّٰهُ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

wa yużhib gaiẓa qulūbihim, wa yatūbullāhu ‘alā may yasyā'(u), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

او د هغوی (مؤمنانو) د زړونو غصه لرې کوي. او الله د هغو کسانو توبه قبلوي چې وغواړي. الله پوه او حکمت والا دی.

اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تُتْرَكُوْا وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ جَاهَدُوْا مِنْكُمْ وَلَمْ يَتَّخِذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلَا رَسُوْلِهٖ وَلَا الْمُؤْمِنِيْنَ وَلِيْجَةً ۗوَاللّٰهُ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

am ḥasibtum an tutrakū wa lammā ya‘lamillāhul-lażīna jāhadū minkum wa lam yattakhiżū min dūnillāhi wa lā rasūlihī wa lal-mu'minīna walījah(tan), wallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).

آیا تاسو فکر کوئ چې یوازې به پریښودل شئ، په داسې حال کې چې الله تعالی لا تر اوسه ستاسو هغه کسان نه دي پیژندلي چې جهاد کوي او پرته له الله، د هغه له رسول او مؤمنانو څخه بل څوک وفادار دوست نه نیسي؟ الله تعالی ستاسو له کړنو څخه خبر دی.

مَا كَانَ لِلْمُشْرِكِيْنَ اَنْ يَّعْمُرُوْا مَسٰجِدَ اللّٰهِ شٰهِدِيْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ بِالْكُفْرِۗ اُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْۚ وَ فِى النَّارِ هُمْ خٰلِدُوْنَ

mā kāna lil-musyrikīna ay ya‘murū masājidallāhi syāhidīna ‘alā anfusihim bil-kufr(i), ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum, wa fin-nāri hum khālidūn(a).

د مشرکانو لپاره دا مناسبه نه ده چې د الله په جومات کې پرمختګ وکړي، سره له دې چې دوی اعتراف کوي چې دوی پخپله کافران دي. د دوی عملونه ضایع شوي، او دوی به د تل لپاره په دوزخ کې پاتې شي.

اِنَّمَا يَعْمُرُ مَسٰجِدَ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ وَلَمْ يَخْشَ اِلَّا اللّٰهَ ۗفَعَسٰٓى اُولٰۤىِٕكَ اَنْ يَّكُوْنُوْا مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ

innamā ya‘muru masājidallāhi man āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāta wa lam yakhsya illallāh(a), fa ‘asā ulā'ika ay yakūnū minal-muhtadīn(a).

په حقیقت کې، هغه کسان چې د الله په جومات کې بریالي کیږي یوازې هغه کسان دي چې په الله او د اخرت په ورځ ایمان لري، او (لاهم) لمونځ کوي، زکات ورکوي او له الله پرته له هیچا څخه نه ویریږي، نو هیله ده چې دوی به د هغو کسانو څخه وي چې لارښوونه یې ترلاسه کړې ده.

۞ اَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاۤجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَجَاهَدَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ لَا يَسْتَوٗنَ عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۘ

aja‘altum siqāyatal-ḥājji wa ‘imāratal-masjidil-ḥarāmi kaman āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa jāhada fī sabīlillāh(i), lā yastawūna ‘indallāh(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

ایا تاسو هغه کسان چې حج کوونکو او د مسجد الحرام سرپرستانو ته څښاک ورکوي د هغو کسانو سره برابر ګڼئ چې په الله او د اخرت په ورځ ایمان لري او د الله په لاره کې جهاد کوي؟ دوی د الله په نزد سره برابر نه دي. الله ظالمانو ته لارښوونه نه کوي.

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۙ اَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

allażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, a‘ẓamu darajatan ‘indallāh(i), wa ulā'ika humul-fā'izūn(a).

هغه کسان چې ایمان یې راوړی او هجرت یې کړی او د الله په لاره کې یې په خپلو مالونو او ځانونو سره جهاد کړی، د الله په نزد لوړ مقام لري، او همدوی بریالي دي.

يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِّنْهُ وَرِضْوَانٍ وَّجَنّٰتٍ لَّهُمْ فِيْهَا نَعِيْمٌ مُّقِيْمٌۙ

yubasysyiruhum rabbuhum biraḥmatim minhu wa riḍwāniw wa jannātil lahum fīhā na‘īmum muqīm(un).

خدای دوی ته د فضل، خوښۍ او جنت په ورکولو سره خوښي ورکوي، دوی په دې کې ابدي خوښي ترلاسه کوي،

خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗاِنَّ اللّٰهَ عِنْدَهٗٓ اَجْرٌ عَظِيْمٌ

khālidīna fīhā abadā(n), innallāha ‘indahū ajrun ‘aẓīm(un).

دوی به تل په هغه کې وي، په حقیقت کې له الله سره لوی اجر دی.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْٓا اٰبَاۤءَكُمْ وَاِخْوَانَكُمْ اَوْلِيَاۤءَ اِنِ اسْتَحَبُّوا الْكُفْرَ عَلَى الْاِيْمَانِۗ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ مِّنْكُمْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū ābā'akum wa ikhwānakum auliyā'a inistaḥabbul-kufra ‘alal-īmān(i), wa may yatawallahum minkum fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! که خپل پلرونه او وروڼه کفر پر ایمان غوره ګڼي، نو هغوی خپل سرپرستان مه ګرځوئ. له تاسو څخه چې څوک هغوی خپل سرپرستان نیسي، نو هغوی ظالمان دي.

قُلْ اِنْ كَانَ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْ وَاِخْوَانُكُمْ وَاَزْوَاجُكُمْ وَعَشِيْرَتُكُمْ وَاَمْوَالُ ِۨاقْتَرَفْتُمُوْهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسٰكِنُ تَرْضَوْنَهَآ اَحَبَّ اِلَيْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَجِهَادٍ فِيْ سَبِيْلِهٖ فَتَرَبَّصُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

qul in kāna ābā'ukum wa abnā'ukum wa ikhwānukum wa azwājukum wa ‘asyīratukum wa amwāluniqtaraftumūhā wa tijāratun takhsyauna kasādahā wa masākinu tarḍaunahā aḥabba ilaikum minallāhi wa rasūlihī wa jihādin fī sabīlihī fa tarabbaṣū ḥattā ya'tiyallāhu bi'amrih(ī), wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).

ووایه: "که ستاسو پلرونه، ستاسو زامن، ستاسو وروڼه، ستاسو میرمنې، ستاسو خپلوان، هغه شتمني چې تاسو یې ګټلې ده، هغه سوداګري چې تاسو یې د له منځه تلو څخه ویره لرئ، او هغه کورونه چې تاسو یې خوښوئ، تاسو ته د الله، د هغه د رسول او د هغه په لاره کې د جهاد څخه ډیر ګران دي، نو انتظار وکړئ تر هغه چې الله خپل حکم راولي." او الله فاسقانو ته لارښوونه نه کوي.

لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ فِيْ مَوَاطِنَ كَثِيْرَةٍۙ وَّيَوْمَ حُنَيْنٍۙ اِذْ اَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْـًٔا وَّضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُّدْبِرِيْنَۚ

laqad naṣarakumullāhu fī mawāṭina kaṡīrah(tin), wa yauma ḥunain(in), iż a‘jabatkum kaṡratukum falam tugni ‘ankum syai'aw wa ḍāqat ‘alaikumul-arḍu bimā raḥubat ṡumma wallaitum mudbirīn(a).

په رښتیا سره الله تعالی ستاسو (مؤمنانو) سره په ډېرو جګړو کې مرسته کړې ده، او د حنین جګړه (یاد کړئ) کله چې ستاسو ګڼ شمېر تاسو مغرور کړل، خو (د هغوی ګڼ شمېر) ستاسو هیڅ ګټه ونه کړه، او پراخه ځمکه ستاسو لپاره تنګه شوه، نو تاسو شا وګرځولئ او په بې رحمۍ سره وتښتېدلئ.

ثُمَّ اَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَعَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ وَاَنْزَلَ جُنُوْدًا لَّمْ تَرَوْهَا وَعَذَّبَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ وَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ

Ṡumma anzalallāhu sakīnatahū ‘alā rasūlihī wa ‘alal-mu'minīna wa anzala junūdal lam tarauhā wa ‘ażżabal-lażīna kafarū, wa żālika jazā'ul-kāfirīn(a).

بیا الله تعالی په خپل رسول او هغو کسانو چې ایمان یې راوړی دی، سلام نازل کړ، او هغه لښکرونه (پرښتې) یې نازل کړل چې تاسو یې نه ګورئ، او هغه کافرانو ته سزا ورکړه. دا د کافرانو بدله ده.

ثُمَّ يَتُوْبُ اللّٰهُ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

Ṡumma yatūbullāhu mim ba‘di żālika ‘alā may yasyā'(u), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

له دې وروسته، الله د هغه چا توبه قبلوي چې وغواړي. الله بخښونکی او ډېر رحم کوونکی دی.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّمَا الْمُشْرِكُوْنَ نَجَسٌ فَلَا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هٰذَا ۚوَاِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً فَسَوْفَ يُغْنِيْكُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖٓ اِنْ شَاۤءَۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū innamal-musyrikūna najasun falā yaqrabul-masjidal-ḥarāma ba‘da ‘āmihim hāżā, wa in khiftum ‘ailatan fa saufa yugnīkumullāhu min faḍlihī in syā'(a), innallāha ‘alīmun ḥakīm(un).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! په حقیقت کې مشرکان ناپاک (ناپاک روحونه) دي، نو له دې کال وروسته باید مسجد حرام ته نږدې نه شي. او که تاسو د بې وزلۍ په اړه اندیښمن یاست (ځکه چې کافران نه راځي)، نو که وغواړئ، الله به تاسو ته له خپل فضل څخه شتمني درکړي. په حقیقت کې، الله تعالی پوه او حکمت لرونکی دی.

قَاتِلُوا الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَلَا يُحَرِّمُوْنَ مَا حَرَّمَ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَلَا يَدِيْنُوْنَ دِيْنَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ حَتّٰى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَّدٍ وَّهُمْ صٰغِرُوْنَ ࣖ

qātilul-lażīna lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil-ākhiri wa lā yuḥarrimūna mā ḥarramallāhu wa rasūluhū wa lā yadīnūna dīnal-ḥaqqi minal-lażīna ūtul-kitāba ḥattā yu‘ṭul-jizyata ‘ay yadiw wa hum ṣāgirūn(a).

د هغو کسانو سره وجنګیږئ چې په الله او د اخرت په ورځ ایمان نه لري، هغه څه نه حراموي چې الله او د هغه رسول حرام کړي دي او هغه کسان چې په ریښتیني دین (د الله دین) ایمان نه لري، (یعنې هغه خلک) چې کتاب ورکړل شوی دی، تر هغه چې دوی په اطاعت سره جزیه ورکړي پداسې حال کې چې دوی د تسلیم په حالت کې وي.

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ عُزَيْرُ ِۨابْنُ اللّٰهِ وَقَالَتِ النَّصٰرَى الْمَسِيْحُ ابْنُ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ قَوْلُهُمْ بِاَفْوَاهِهِمْۚ يُضَاهِـُٔوْنَ قَوْلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَبْلُ ۗقَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۚ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

wa qālatil-yahūdu ‘uzairunibnullāhi wa qālatin-naṣāral-masīḥubnullāh(i), żālika qauluhum bi'afwāhihim, yuḍāhi'ūna qaulal-lażīna kafarū min qabl(u), qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).

او یهودانو وویل: "عزیر د الله زوی" او عیسویانو وویل: "مسیح د الله زوی". دا هغه خبرې دي چې د دوی له خولې راوځي. دوی د پخوانیو کافرانو د خبرو تقلید وکړ. الله تعالی پر دوی لعنت وایي؛ دوی څنګه مخ واړوه؟

اِتَّخَذُوْٓا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَالْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَۚ وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوْٓا اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ سُبْحٰنَهٗ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

ittakhażū aḥbārahum wa ruhbānahum arbābam min dūnillāhi wal-masīḥabna maryam(a), wa mā umirū illā liya‘budū ilāhaw wāḥidā(n), lā ilāha illā huw(a), subḥānahū ‘ammā yusyrikūn(a).

دوی له الله پرته پرهېزګاران (يهودان) او خپل راهبان (عيسويان) معبودان وګرځول او (همدارنګه) د مريم زوی مسيح (ع)، سره له دې چې دوی ته يوازې د هغه لوی خدای عبادت کول ويل شوي چې له هغه پرته بل معبود نشته. هغه له هغه څه څخه پاک دی چې دوی يې سره شريکوي.

يُرِيْدُوْنَ اَنْ يُّطْفِـُٔوْا نُوْرَ اللّٰهِ بِاَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللّٰهُ اِلَّآ اَنْ يُّتِمَّ نُوْرَهٗ وَلَوْ كَرِهَ الْكٰفِرُوْنَ

yurīdūna ay yuṭfi'ū nūrallāhi bi'afwāhihim wa ya'ballāhu illā ay yutimma nūrahū wa lau karihal-kāfirūn(a).

دوی غوښتل چې د الله تعالی رڼا (دین) په خپلو خولو (خبرو) سره مړه کړي، خو الله تعالی انکار وکړ، پرځای یې غوښتل چې خپل رڼا بشپړه کړي، که څه هم کافرانو دا خوښ نه کړ.

هُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ رَسُوْلَهٗ بِالْهُدٰى وَدِيْنِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهٗ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهٖۙ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُوْنَ

huwal-lażī arsala rasūlahū bil-hudā wa dīnil-ḥaqqi liyuẓhirahū ‘alad-dīni kullih(ī), wa lau karihal-musyrikūn(a).

هغه ذات دی چې خپل رسول یې له لارښوونې (قرآن) او حق دین سره لیږلی دی چې پر ټولو دینونو غوره وي، که څه هم مشرکان یې بد ګڼي.

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! په حقیقت کې ډېری متقیان او د هغوی راهبان د خلکو شتمني په ناحقه خوري او (خلک) د الله له لارې څخه منع کوي. او هغه کسان چې سره زر او سپین زر ذخیره کوي او د الله په لاره کې یې نه لګوي، نو هغوی ته د دردناک عذاب زیری ورکړه.

يَّوْمَ يُحْمٰى عَلَيْهَا فِيْ نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوٰى بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنُوْبُهُمْ وَظُهُوْرُهُمْۗ هٰذَا مَا كَنَزْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ فَذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْنِزُوْنَ

yauma yuḥmā ‘alaihā fī nāri jahannama fa tukwā bihā jibāhuhum wa junūbuhum wa ẓuhūruhum, hāżā mā kanaztum li'anfusikum fa żūqū mā kuntum taknizūn(a).

(یاد کړئ) هغه ورځ چې په دوزخ کې سره زر او سپین زر ګرم کړل شول، بیا یې خپل تندي، اړخونه او شاګانې وسپنې کړې (او ورته یې وویل) "دا ستاسو هغه شتمني ده چې تاسو د ځان لپاره ساتلې ده، نو د هغه څه (عواقب) وڅکئ چې تاسو ساتلي دي."

اِنَّ عِدَّةَ الشُّهُوْرِ عِنْدَ اللّٰهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ مِنْهَآ اَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ۗذٰلِكَ الدِّيْنُ الْقَيِّمُ ەۙ فَلَا تَظْلِمُوْا فِيْهِنَّ اَنْفُسَكُمْ وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِيْنَ كَاۤفَّةً كَمَا يُقَاتِلُوْنَكُمْ كَاۤفَّةً ۗوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

inna ‘iddatasy-syuhūri ‘indallāhiṡnā ‘asyara syahran fī kitābillāhi yauma khalaqas-samāwāti wal-arḍa minhā arba‘atun ḥurum(un), żālikad-dīnul-qayyim(u), falā taẓlimū fīhinna anfusakum wa qātilul-musyrikīna kāffatan kamā yuqātilūnakum kāffah(tan), wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

په حقیقت کې د میاشتو شمېر د الله په نزد دولس میاشتې دي، لکه څنګه چې د الله په کتاب کې کله چې هغه اسمانونه او ځمکه پیدا کړل، چې له هغې څخه څلور حرامې میاشتې دي. دا د سم دین (فرمان) دی، نو په (څلورمه میاشت کې) په ځانونو ظلم مه کوئ، او له ټولو مشرکانو سره جګړه وکړئ لکه څنګه چې دوی ټول له تاسو سره جګړه کوي. او پوه شئ چې الله د پرهیزګارانو سره دی.

اِنَّمَا النَّسِيْۤءُ زِيَادَةٌ فِى الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُحِلُّوْنَهٗ عَامًا وَّيُحَرِّمُوْنَهٗ عَامًا لِّيُوَاطِـُٔوْا عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللّٰهُ فَيُحِلُّوْا مَا حَرَّمَ اللّٰهُ ۗزُيِّنَ لَهُمْ سُوْۤءُ اَعْمَالِهِمْۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ ࣖ

innaman-nasī'u ziyādatun fil-kufri yuḍallu bihil-lażīna kafarū yuḥillūnahū ‘āmaw wa yuḥarrimūnahū ‘āmal liyuwāṭi'ū ‘iddata mā ḥarramallāhu fa yuḥillū mā ḥarramallāh(u), zuyyina lahum sū'u a‘mālihim, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).

په حقیقت کې، د (حرام میاشتې) ځنډول یوازې کفر زیاتوي. کافران د دې (ځنډولو) له امله ګمراه کیږي، دوی دا په یو کال کې حلالوي او په بل کال کې یې حراموي، ترڅو دوی د هغو شیانو شمیر سره سمون ولري چې الله حرام کړي دي، او په ورته وخت کې دوی هغه څه حلالوي چې الله حرام کړي دي. (شیطان) د دوی بد عملونه دوی ته ښکلي کړي دي. او الله هغو کسانو ته لارښوونه نه کوي چې کافران دي.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَا لَكُمْ اِذَا قِيْلَ لَكُمُ انْفِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اثَّاقَلْتُمْ اِلَى الْاَرْضِۗ اَرَضِيْتُمْ بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَا مِنَ الْاٰخِرَةِۚ فَمَا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا قَلِيْلٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū mā lakum iżā qīla lakumunfirū fī sabīlillāhiṡ-ṡāqaltum ilal-arḍ(i), araḍītum bil-ḥayātid-dun-yā minal-ākhirah(ti), famā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā fil-ākhirati illā qalīl(un).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! ولې کله چې تاسو ته ویل کیږي چې "د الله په لاره کې (جګړه وکړئ)"، ایا تاسو دروند احساس کوئ او غواړئ چې په هغه ځای کې پاتې شئ چې یاست؟ ایا تاسو د دې نړۍ ژوند د اخرت په پرتله غوره ګڼئ؟ که څه هم په دې نړۍ کې د ژوند خوند (د ژوند په پرتله) په اخرت کې یوازې لږ دی؟

اِلَّا تَنْفِرُوْا يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ وَّيَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوْهُ شَيْـًٔاۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

illā tanfirū yu‘ażżibkum ‘ażāban alīmā(n), wa yastabdil qauman gairakum wa lā taḍurrūhu syai'ā(n), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

که تاسو (جګړې ته) ونه ځئ، نو الله به خامخا تاسو ته دردناک عذاب درکړي او ستاسو پر ځای به بل قوم راولي، او تاسو به هغه ته هیڅ زیان ونه رسوئ. او الله په هرڅه قادر دی.

اِلَّا تَنْصُرُوْهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّٰهُ اِذْ اَخْرَجَهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثَانِيَ اثْنَيْنِ اِذْ هُمَا فِى الْغَارِ اِذْ يَقُوْلُ لِصَاحِبِهٖ لَا تَحْزَنْ اِنَّ اللّٰهَ مَعَنَاۚ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلَيْهِ وَاَيَّدَهٗ بِجُنُوْدٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِيْنَ كَفَرُوا السُّفْلٰىۗ وَكَلِمَةُ اللّٰهِ هِيَ الْعُلْيَاۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

illā tanṣurūhu faqad naṣarahullāhu iż akhrajahul-lażīna kafarū ṡāniyaṡnaini iż humā fil-gāri iż yaqūlu liṣāḥibihī lā taḥzan innallāha ma‘anā, fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alaihi wa ayyadahū bijunūdil lam tarauhā wa ja‘ala kalimatal-lażīna kafarus-suflā, wa kalimatullāhi hiyal-‘ulyā, wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

که تاسو د هغه (محمد صلی الله علیه وسلم) مرسته نه وای کړې، نو یقینا الله به یې مرسته کړې وای (یعنې هغه وخت چې کافرانو هغه (له مکې څخه) وشړلو؛ پداسې حال کې چې هغه د دوو کسانو څخه یو و کله چې دوی دواړه په غار کې وو، هغه وخت هغه خپل ملګري ته وویل: "غم مه کوه، یقینا الله زموږ سره دی." نو الله پر هغه (محمد صلی الله علیه وسلم) سوله نازله کړه او د هغه لښکر (فرښتو) سره یې مرسته وکړه چې تاسو یې نه لیدل، او د کافرانو غږ یې ټیټ کړ. او دا د الله کلمه ده چې لوړه ده. الله ځواکمن او حکمت والا دی.

اِنْفِرُوْا خِفَافًا وَّثِقَالًا وَّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

infirū khifāfaw wa ṡiqālaw wa jāhidū bi'amwālikum wa anfusikum fī sabīlillāh(i), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

که سپک یاست یا دروند، ووځئ او په خپل مال او ځان سره د الله په لاره کې جهاد وکړئ، دا ستاسو لپاره غوره ده که تاسو پوهیږئ.

لَوْ كَانَ عَرَضًا قَرِيْبًا وَّسَفَرًا قَاصِدًا لَّاتَّبَعُوْكَ وَلٰكِنْۢ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُۗ وَسَيَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ لَوِ اسْتَطَعْنَا لَخَرَجْنَا مَعَكُمْۚ يُهْلِكُوْنَ اَنْفُسَهُمْۚ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ ࣖ

lau kāna ‘araḍan qarībaw wa safaran qāṣidal lattaba‘ūka wa lākim ba‘udat ‘alaihimusy-syuqqah(tu), wa sayaḥlifūna billāhi lawistaṭa‘nā lakharajnā ma‘akum, yuhlikūna anfusahum, wallāhu ya‘lamu innahum lakāżibūn(a).

که (هغه څه چې تاسو ورته بلئ) اسانه ګټې ولري او سفر ډیر لرې نه وي، نو دوی به خامخا ستاسو تعقیب کړي، مګر منزل دوی ته ډیر لرې ښکاري. دوی به د الله په نوم قسمونه وخوري، "که موږ توان ولرو، نو موږ به خامخا ستاسو سره ځو." دوی ځانونه هلاک کړل او الله پوهیده چې دوی په ریښتیا دروغجن وو.

عَفَا اللّٰهُ عَنْكَۚ لِمَ اَذِنْتَ لَهُمْ حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا وَتَعْلَمَ الْكٰذِبِيْنَ

‘afallāhu ‘ank(a), lima ażinta lahum ḥattā yatabayyana lakal-lażīna ṣadaqū wa ta‘lamal-kāżibīn(a).

الله تعالی دې تا وبخښي (ای محمده!) ولې تا هغوی ته اجازه ورکړه (چې جنګ ته لاړ نشي) تر هغه چې تا ته څرګنده شوه چې څوک رښتیا دي (مخنیوی یې کړی) او مخکې له دې چې ته هغه کسان وپیژنې چې دروغجن دي؟

لَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ اَنْ يُّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌۢ بِالْمُتَّقِيْنَ

lā yasta'żinukal-lażīna yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri ay yujāhidū bi'amwālihim wa anfusihim, wallāhu ‘alīmum bil-muttaqīn(a).

هغه کسان چې په الله او د اخرت په ورځ ایمان لري، له تا څخه به اجازه ونه غواړي چې په خپلو مالونو او ځانونو سره جهاد وکړي. الله هغه کسان پېژني چې تقوا لري.

اِنَّمَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَارْتَابَتْ قُلُوْبُهُمْ فَهُمْ فِيْ رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُوْنَ

innamā yasta'żinukal-lażīna lā yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wartābat qulūbuhum fahum fī raibihim yataraddadūn(a).

په حقیقت کې هغه کسان چې له تا (محمد صلی الله علیه وسلم) څخه اجازه غواړي، یوازې هغه کسان دي چې په الله او د اخرت په ورځ ایمان نه لري، او د دوی زړونه شکمن دي، له همدې امله دوی تل په شک کې ډوب وي.

۞ وَلَوْ اَرَادُوا الْخُرُوْجَ لَاَعَدُّوْا لَهٗ عُدَّةً وَّلٰكِنْ كَرِهَ اللّٰهُ انْۢبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَقِيْلَ اقْعُدُوْا مَعَ الْقٰعِدِيْنَ

wa lau arādul-khurūja la'a‘addū lahū ‘uddataw wa lākin karihallāhumbi‘āṡahum fa ṡabbaṭahum wa qīlaq‘udū ma‘al-qā‘idīn(a).

او که دوی د وتلو اراده درلوده، نو د هغې لپاره به یې چمتووالی نیولی وای، مګر الله د دوی وتل خوښ نه کړل، نو هغه د دوی خواهش کمزوری کړ، او (دوی ته) وویل شول چې له هغو کسانو سره پاتې شئ چې وروسته پاتې دي.

لَوْ خَرَجُوْا فِيْكُمْ مَّا زَادُوْكُمْ اِلَّا خَبَالًا وَّلَاَوْضَعُوْا خِلٰلَكُمْ يَبْغُوْنَكُمُ الْفِتْنَةَۚ وَفِيْكُمْ سَمّٰعُوْنَ لَهُمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌۢ بِالظّٰلِمِيْنَ

wa lau kharajū fīkum mā zādūkum illā khabālaw wa la'auḍa‘ū khilālakum yabgūnakumul-fitnah(ta), wa fīkum sammā‘ūna lahum, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

که (دوی له تاسو سره لاړ شي)، نو خامخا به ستاسو (ځواک) زیات نه کړي، بلکه دوی به یوازې ګډوډي رامینځته کړي، او دوی به خامخا ستاسو په صفونو کې د ګډوډۍ رامینځته کولو لپاره په تشو کې مخ په وړاندې ځي؛ پداسې حال کې چې ستاسو په مینځ کې داسې خلک شته چې واقعیا د دوی (خبرو) اوریدل خوښوي. الله ظالمان پیژني.

لَقَدِ ابْتَغَوُا الْفِتْنَةَ مِنْ قَبْلُ وَقَلَّبُوْا لَكَ الْاُمُوْرَ حَتّٰى جَاۤءَ الْحَقُّ وَظَهَرَ اَمْرُ اللّٰهِ وَهُمْ كٰرِهُوْنَ

laqadibtagawul-fitnata min qablu wa qallabū lakal-umūra ḥattā jā'al-ḥaqqu wa ẓahara amrullāhi wa hum kārihūn(a).

په حقیقت کې، له دې څخه مخکې دوی هڅه کړې وه چې ګډوډي رامینځته کړي او ستاسو لپاره ډول ډول چلونه تنظیم کړي (شیان بدل کړي)، تر هغه چې حق (د الله مرسته) راغی، او د الله (دیني) چارې غالبې شوې، که څه هم دوی دا نه خوښول.

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّقُوْلُ ائْذَنْ لِّيْ وَلَا تَفْتِنِّيْۗ اَلَا فِى الْفِتْنَةِ سَقَطُوْاۗ وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيْطَةٌ ۢ بِالْكٰفِرِيْنَ

wa minhum may yaqūlu'żal lī wa lā taftinnī, alā fil-fitnati saqaṭū, wa inna jahannama lamuḥīṭatum bil-kāfirīn(a).

او په دوی کې هغه څوک دی چې وايي: "ماته اجازه راکړه (چې جنګ ته لاړ نه شم) او ما په فتنه کې مه غورځوه."

اِنْ تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْۚ وَاِنْ تُصِبْكَ مُصِيْبَةٌ يَّقُوْلُوْا قَدْ اَخَذْنَآ اَمْرَنَا مِنْ قَبْلُ وَيَتَوَلَّوْا وَّهُمْ فَرِحُوْنَ

in tuṣibka ḥasanatun tasu'hum, wa in tuṣibka muṣībatuy yaqūlū qad akhażnā min qablu wa yatawallau wa hum fariḥūn(a).

که تاته (محمد صلی الله علیه وسلم) ښېګڼه درکړل شي، نو دوی خوشحاله نه دي؛ خو که پر تا کومه مصیبت راشي، نو دوی وايي: "په حقیقت کې، موږ له پیل څخه محتاط وو (چې جنګ ته لاړ نه شو)" او دوی په خوښۍ سره مخ اړوي.

قُلْ لَّنْ يُّصِيْبَنَآ اِلَّا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَنَاۚ هُوَ مَوْلٰىنَا وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

qul lay yuṣībanā illā mā kataballāhu lanā, huwa maulānā wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "موږ ته به هیڅ شی نه رسیږي مګر هغه څه چې الله تعالی زموږ لپاره لیکلي دي. هغه زموږ ساتونکی دی، او مومنان یوازې په الله تعالی توکل کوي."

قُلْ هَلْ تَرَبَّصُوْنَ بِنَآ اِلَّآ اِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِۗ وَنَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ اَنْ يُّصِيْبَكُمُ اللّٰهُ بِعَذَابٍ مِّنْ عِنْدِهٖٓ اَوْ بِاَيْدِيْنَاۖ فَتَرَبَّصُوْٓا اِنَّا مَعَكُمْ مُّتَرَبِّصُوْنَ

qul hal tarabbaṣūna binā illā iḥdal-ḥusnayain(i), wa naḥnu natarabbaṣu bikum ay yuṣībakumullāhu bi‘ażābim min ‘indihī au bi'aidīnā, fa tarabbaṣū innā ma‘akum mutarabbiṣūn(a).

ووایه (اې محمده!) "تاسو زموږ لپاره د دوو ښو شیانو (بریالیتوب یا شهادت) پرته د یوې انتظار نه کوئ. او موږ ستاسو لپاره انتظار کوو چې الله به تاسو ته له خپل لوري یا زموږ په لاسونو عذاب درکړي. نو انتظار وکړئ، بېشکه موږ هم ستاسو سره انتظار کوو."

قُلْ اَنْفِقُوْا طَوْعًا اَوْ كَرْهًا لَّنْ يُّتَقَبَّلَ مِنْكُمْ ۗاِنَّكُمْ كُنْتُمْ قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

qul anfiqū ṭau‘an au karhal lay yutaqabbala minkum, innakum kuntum qauman fāsiqīn(a).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "خپل مالونه په خوښه یا په ناخوښه توګه ورکړئ، خو (ستاسو صدقې) به ونه منل شي. په حقیقت کې، تاسو ظالمان یاست."

وَمَا مَنَعَهُمْ اَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقٰتُهُمْ اِلَّآ اَنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاللّٰهِ وَبِرَسُوْلِهٖ وَلَا يَأْتُوْنَ الصَّلٰوةَ اِلَّا وَهُمْ كُسَالٰى وَلَا يُنْفِقُوْنَ اِلَّا وَهُمْ كٰرِهُوْنَ

wa mā mana‘ahum an tuqbala minhum nafaqātuhum illā annahum kafarū billāhi wa birasūlihī wa lā ya'tūnaṣ-ṣalāta illā wa hum kusālā wa lā yunfiqūna illā wa hum kārihūn(a).

او هغه څه چې د دوی د صدقاتو د منلو څخه منع کوي دا دي چې دوی په الله او د هغه په رسول کافران دي او لمونځ نه کوي، بلکې سست دي او خپل (شتمني) نه لګوي، بلکې بې زړه دي.

فَلَا تُعْجِبْكَ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ ۗاِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِهَا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ اَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كٰفِرُوْنَ

falā tu‘jibka amwāluhum wa lā aulāduhum, innamā yurīdullāhu liyu‘ażżibahum bihā fil-ḥayātid-dun-yā wa tazhaqa anfusuhum wa hum kāfirūn(a).

نو د دوی شتمني او اولادونه دې تا حیران نه کړي، په حقیقت کې د الله اراده دا ده چې دوی ته په دې دنیاوي ژوند کې عذاب ورکړي او دوی به د کافرانو په توګه مړه شي.

وَيَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ اِنَّهُمْ لَمِنْكُمْۗ وَمَا هُمْ مِّنْكُمْ وَلٰكِنَّهُمْ قَوْمٌ يَّفْرَقُوْنَ

wa yaḥlifūna billāhi innahum laminkum, wa mā hum minkum wa lākinnahum qaumuy yafraqūn(a).

او دوی (منافقین) په الله قسمونه خوري چې دوی له تاسو څخه دي، خو دوی له تاسو څخه نه دي، بلکې دوی هغه خلک دي چې له تاسو څخه وېرېږي.

لَوْ يَجِدُوْنَ مَلْجَاً اَوْ مَغٰرٰتٍ اَوْ مُدَّخَلًا لَّوَلَّوْا اِلَيْهِ وَهُمْ يَجْمَحُوْنَ

lau yajidūna malja'an au magārātin au muddakhalal lawallau ilaihi wa hum yajmaḥūn(a).

که دوی په ځمکه کې سرپناه، غارونه یا سوري ومومي، نو دوی به ژر تر ژره هلته لاړ شي (منډه کړي).

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّلْمِزُكَ فِى الصَّدَقٰتِۚ فَاِنْ اُعْطُوْا مِنْهَا رَضُوْا وَاِنْ لَّمْ يُعْطَوْا مِنْهَآ اِذَا هُمْ يَسْخَطُوْنَ

wa minhum may yalmizuka fiṣ-ṣadaqāt(i), fa in u‘ṭū minhā raḍū wa illam yu‘ṭau minhā iżā hum yaskhaṭūn(a).

او له دوی څخه ځینې داسې دي چې د صدقاتو (د وېش) په اړه ستا نیوکه کوي، که دوی ته برخه ورکړل شي، نو خوشحاله کیږي، او که برخه ورنکړل شي، نو غوسه کیږي.

وَلَوْ اَنَّهُمْ رَضُوْا مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗۙ وَقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ سَيُؤْتِيْنَا اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ وَرَسُوْلُهٗٓ اِنَّآ اِلَى اللّٰهِ رٰغِبُوْنَ ࣖ

wa lau annahum raḍū mā ātāhumullāhu wa rasūluh(ū), wa qālū ḥasbunallāhu sayu'tīnallāhu min faḍlihī wa rasūluhū innā ilallāhi rāgibūn(a).

او که دوی په ریښتیا سره په هغه څه خوښ وای چې د الله او د هغه د رسول له خوا ورته ورکړل شوي وو، او ویلي یې وای: "الله زموږ لپاره کافي دی، الله او د هغه رسول به موږ ته له خپل فضل څخه یو څه راکړي. په حقیقت کې، موږ هغه کسان یو چې په الله امید لرو."

۞ اِنَّمَا الصَّدَقٰتُ لِلْفُقَرَاۤءِ وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْعٰمِلِيْنَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوْبُهُمْ وَفِى الرِّقَابِ وَالْغٰرِمِيْنَ وَفِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَابْنِ السَّبِيْلِۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

innamaṣ-ṣadaqātu lil-fuqarā'i wal-masākīni wal-‘āmilīna ‘alaihā wal-mu'allafati qulūbuhum wa fir-riqābi wal-gārimīna wa fī sabīlillāhi wabnis-sabīl(i), farīḍatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

په حقیقت کې، زکات یوازې د غریبانو، مسکینانو، د زکات راټولونکو، د هغو کسانو لپاره دی چې زړونه یې نرم شوي دي، د غلامانو (آزادولو)، د پورونو (آزادولو)، د الله په لاره کې او د سفر کونکو لپاره، د الله له لوري فرض شوی دی، او الله پوه او حکمت والا دی.

وَمِنْهُمُ الَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ النَّبِيَّ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ اُذُنٌ ۗقُلْ اُذُنُ خَيْرٍ لَّكُمْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِيْنَ وَرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْۗ وَالَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ رَسُوْلَ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa minhumul-lażīna yu'żūnan nabiyya wa yaqūlūna huwa użun(un), qul użunu khairil lakum yu'minu billāhi wa yu'minu lil-mu'minīna wa raḥmatul lil-lażīna āmanū minkum, wal-lażīna yu'żūna rasūlallāhi lahum ‘ażābun alīm(un).

او په دوی (منافقانو) کې هغه کسان هم شته چې پیغمبر (ص) ته یې تکلیف ورکړی او ویلي یې دي: "پیغمبر (ص) په هر هغه څه باور وکړ چې اوریدلي یې دي." ووایه: "هغه په هر هغه څه باور لري چې ستاسو لپاره ښه وي، په الله (ج) ایمان لري، په مومنانو ایمان لري، او ستاسو د مومنانو لپاره رحمت دی." او هغه کسان چې د الله (ج) پیغمبر ته تکلیف ورکوي، دوی به دردناک عذاب ولري.

يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ لَكُمْ لِيُرْضُوْكُمْ وَاللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗٓ اَحَقُّ اَنْ يُّرْضُوْهُ اِنْ كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ

yaḥlifūna billāhi lakum liyurḍūkum wallāhu wa rasūluhū aḥaqqu ay yurḍūhu in kānū mu'minīn(a).

دوی ستاسو د رضا لپاره د الله په نوم قسمونه خوري، په داسې حال کې چې که دوی مؤمنان وای، نو د الله او د هغه د رسول لپاره به دا ډېره مناسبه وه چې د هغه رضا وغواړي.

اَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّهٗ مَنْ يُّحَادِدِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاَنَّ لَهٗ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدًا فِيْهَاۗ ذٰلِكَ الْخِزْيُ الْعَظِيْمُ

alam ya‘lamū annahū may yuḥādidillāha wa rasūlahū fa anna lahū nāru jahannama khālidan fīhā, żālikal khizyul-‘aẓīm(u).

ایا دوی (منافقین) نه پوهیږي چې څوک د الله او د هغه د رسول مخالفت کوي، نو په حقیقت کې دوزخ د هغه لپاره دوزخ دی، هغه به په هغه کې تل پاتې وي. دا یو لوی سپکاوی دی.

يَحْذَرُ الْمُنٰفِقُوْنَ اَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُوْرَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِمَا فِيْ قُلُوْبِهِمْۗ قُلِ اسْتَهْزِءُوْاۚ اِنَّ اللّٰهَ مُخْرِجٌ مَّا تَحْذَرُوْنَ

yaḥżarul-munāfiqūna an tunazzala ‘alaihim sūratun tunabbi'uhum bimā fī qulūbihim, qulistahzi'ū, innallāha mukhrijum mā taḥżarūn(a).

دا منافقان وېرېږي چې داسې سورت به نازل شي چې د دوی په زړونو کې پټ شوي شیان روښانه کړي. (دوی ته) ووایه، " (د الله او د هغه د رسول سره) ټوکې کوئ." یقینا، الله به هغه څه ښکاره کړي چې تاسو ترې ویره لرئ.

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّمَا كُنَّا نَخُوْضُ وَنَلْعَبُۗ قُلْ اَبِاللّٰهِ وَاٰيٰتِهٖ وَرَسُوْلِهٖ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِءُوْنَ

wa la'in sa'altahum layaqūlunna innamā kunnā nakhūḍū wa nal‘ab(u), qul abillāhi wa āyātihī wa rasūlihī kuntum tastahzi'ūn(a).

او که تاسو له دوی څخه وپوښتئ، نو دوی به خامخا ځواب ورکړي، "په حقیقت کې، موږ یوازې ټوکې او لوبې کولې." ووایه، "تاسو ولې تل د الله، د هغه د آیتونو او د هغه د رسول سره ملنډې وهئ؟"

لَا تَعْتَذِرُوْا قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ ۗ اِنْ نَّعْفُ عَنْ طَاۤىِٕفَةٍ مِّنْكُمْ نُعَذِّبْ طَاۤىِٕفَةً ۢ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا مُجْرِمِيْنَ ࣖ

lā ta‘tażirū qad kafartum ba‘da īmānikum, in na‘fu ‘an ṭā'ifatim minkum nu‘ażżib ṭā'ifatam bi'annahum kānū mujrimīn(a).

تاسو ته د بخښنې غوښتلو اړتیا نشته، ځکه چې تاسو له ایمان راوړلو وروسته کافر شوي یاست. که موږ ستاسو څخه ځینې وبښو (ځکه چې دوی توبه کړې ده)، نو موږ به خامخا بلې ډلې ته سزا ورکړو ځکه چې دوی په حقیقت کې ګناهګاران دي.

اَلْمُنٰفِقُوْنَ وَالْمُنٰفِقٰتُ بَعْضُهُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۘ يَأْمُرُوْنَ بِالْمُنْكَرِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوْفِ وَيَقْبِضُوْنَ اَيْدِيَهُمْۗ نَسُوا اللّٰهَ فَنَسِيَهُمْ ۗ اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

al-munāfiqūna wal-munāfiqātu ba‘ḍuhum mim ba‘ḍ(in), ya'murūna bil-munkari wa yanhauna ‘anil-ma‘rūfi wa yaqbiḍūna aidiyahum, nasullāha fa nasiyahum, innal-munāfiqīna humul-fāsiqūn(a).

منافقان، نارینه او ښځینه، یو بل ته ورته دي، دوی د بدۍ امر کوي او له نیکۍ څخه منع کوي او لاسونه (بخل) کوي. دوی الله هېر کړی دی، نو الله هم دوی هېر کړي دي. په حقیقت کې منافقان فاسقان دي.

وَعَدَ اللّٰهُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْمُنٰفِقٰتِ وَالْكُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ هِيَ حَسْبُهُمْ ۚوَلَعَنَهُمُ اللّٰهُ ۚوَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِيْمٌۙ

wa‘adallāhul-munāfiqīna wal-munāfiqāti wal-kuffāra nāra jahannama khālidīna fīhā, hiya ḥasbuhum, wa la‘anahumullāh(u), wa lahum ‘ażābum muqīm(un).

الله تعالی منافق نارینه او ښځینه او کافرانو ته د دوزخ وعده ورکوي. دوی په هغه کې پاتې کیږي. دا (دوزخ) د دوی لپاره کافي دی. الله تعالی پر دوی لعنت کړی دی او دوی به تلپاتې عذاب ترلاسه کړي.

كَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ كَانُوْٓا اَشَدَّ مِنْكُمْ قُوَّةً وَّاَكْثَرَ اَمْوَالًا وَّاَوْلَادًاۗ فَاسْتَمْتَعُوْا بِخَلَاقِهِمْ فَاسْتَمْتَعْتُمْ بِخَلَاقِكُمْ كَمَا اسْتَمْتَعَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ بِخَلَاقِهِمْ وَخُضْتُمْ كَالَّذِيْ خَاضُوْاۗ اُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

kal-lażīna min qablikum kānū asyadda minkum quwwataw wa akṡara amwālaw wa aulādā(n), fastamta‘ū bikhalāqihim fastamta‘tum bikhalāqikum kamastamta‘al-lażīna min qablikum bikhalāqihim wa khuḍtum kal-lażī khāḍū, ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), ulā'ika humul-khāsirūn(a).

(ستاسو منافقانو او مشرکانو حالت) د هغو کسانو په څیر دی چې ستاسو څخه مخکې وو، دوی له تاسو څخه ډیر قوي دي، او ډیر مال او اولاد لري. نو دوی له خپلې برخې څخه خوند اخیستی دی، او تاسو له خپلې برخې څخه خوند اخیستی دی لکه څنګه چې له تاسو څخه مخکې وو، او تاسو د (دروغجنو شیانو) په اړه خبرې کوئ لکه څنګه چې دوی د دوی په اړه خبرې کوي. د دوی عملونه په دې نړۍ او آخرت کې ضایع کیږي. دوی هغه کسان دي چې زیان منونکي دي.

اَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَاُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۙ وَقَوْمِ اِبْرٰهِيْمَ وَاَصْحٰبِ مَدْيَنَ وَالْمُؤْتَفِكٰتِۗ اَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

alam ya'tihim naba'ul-lażīna min qablihim qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wa qaumi ibrāhīma wa aṣḥābi madyana wal-mu'tafikāt(i), atathum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

ایا دوی ته د هغو کسانو خبر نه دی رسیدلی چې له دوی څخه مخکې وو، (لکه) د نوح قوم، عاد، ثمود، د ابراهیم قوم، د مدین قوم او د هغو سیمو (اوسیدونکي) چې ویجاړ شوي وو؟ دوی ته پیغمبران ښکاره دلیلونه راوړي وو، الله پر دوی ظلم نه دی کړی، بلکې دوی پر ځانونو ظلم کاوه.

وَالْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۘ يَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَيُطِيْعُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗاُولٰۤىِٕكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wal-mu'minūna wal-mu'minātu ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa yuṭī‘ūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika sayarḥamuhumullāh(u), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

او هغه کسان چې مؤمنان دي، نارینه او ښځینه، ځینې یې د ځینو نورو لپاره مرستندویان دي. دوی د نیکۍ امر کوي او له بدۍ څخه منع کوي، لمونځ کوي، زکات ورکوي او د الله او د هغه د رسول اطاعت کوي. الله به پر دوی رحم وکړي. په حقیقت کې، الله تعالی غالب او حکمت والا دی.

وَعَدَ اللّٰهُ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَمَسٰكِنَ طَيِّبَةً فِيْ جَنّٰتِ عَدْنٍ ۗوَرِضْوَانٌ مِّنَ اللّٰهِ اَكْبَرُ ۗذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ ࣖ

wa‘adallāhul-mu'minīna wal-mu'mināti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa masākina ṭayyibatan fī jannāti ‘adn(in), wa riḍwānum minallāhi akbar(u), żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

الله تعالی د مؤمنانو نارینه وو او ښځو سره د جنت وعده کړې ده چې لاندې به یې ویالې بهېږي، دوی به پکې تل پاتې وي، او په جنت کې به ښه ځای ولري. او د الله تعالی رضا ډیره لویه ده. دا لویه بریا ده.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ ۗوَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

yā ayyuhan-nabiyyu jāhidil-kuffāra wal-munāfiqīna wagluẓ ‘alaihim, wa ma'wāhum jahannamu wa bi'sal-maṣīr(u).

ای پیغمبره! د کافرانو او منافقانو سره وجنګیږه او پر هغوی سخت چلند وکړه، د هغوی ځای دوزخ دی او دا تر ټولو بد ځای دی چې بیرته ورګرځي.

يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ مَا قَالُوْا ۗوَلَقَدْ قَالُوْا كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُوْا بَعْدَ اِسْلَامِهِمْ وَهَمُّوْا بِمَا لَمْ يَنَالُوْاۚ وَمَا نَقَمُوْٓا اِلَّآ اَنْ اَغْنٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ مِنْ فَضْلِهٖ ۚفَاِنْ يَّتُوْبُوْا يَكُ خَيْرًا لَّهُمْ ۚوَاِنْ يَّتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللّٰهُ عَذَابًا اَلِيْمًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚوَمَا لَهُمْ فِى الْاَرْضِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

yaḥlifūna billāhi mā qālū, wa laqad qālū kalimatal-kufri wa kafarū ba‘da islāmihim wa hammū bimā lam yanālū, wa mā naqamū illā an agnāhumullāhu wa rasūluhū min faḍlih(ī), fa iy yatūbū yaku khairal lahum, wa iy yatawallau yu‘ażżibhumullāhu ‘ażāban alīman fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum fil-arḍi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

دوی (منافقین) د الله په نوم قسم خوري چې دوی به (هغه څه چې محمد صلی الله علیه وسلم ته زیان رسوي) ونه وايي. په حقیقت کې، دوی د کفر کلمې ویلي دي، او له اسلام وروسته کافر شوي دي، او هغه څه غواړي چې دوی یې نشي ترلاسه کولی، او که الله او د هغه رسول پر دوی خپل فضل کړی وای نو دوی به (الله او د هغه رسول ته) ملامت نه وای کړی. نو که دوی توبه وباسي، نو دا د دوی لپاره غوره ده، او که دوی مخ واړوي، نو الله به خامخا دوی ته په دنیا او آخرت کې دردناک عذاب ورکړي، او په ځمکه کې به یې هیڅ ملاتړی او مرستندوی نه وي.

۞ وَمِنْهُمْ مَّنْ عٰهَدَ اللّٰهَ لَىِٕنْ اٰتٰىنَا مِنْ فَضْلِهٖ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُوْنَنَّ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa minhum man ‘āhadallāha la'in ātānā min faḍlihī lanaṣṣaddaqanna wa lanakūnanna minaṣ-ṣāliḥīn(a).

او په دوی کې هغه کسان دي چې له الله سره یې ژمنه کړې ده چې "که الله موږ ته له خپل فضل څخه راکړي، نو موږ به خامخا صدقه ورکړو او له صالحانو څخه به شو."

فَلَمَّآ اٰتٰىهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖ بَخِلُوْا بِهٖ وَتَوَلَّوْا وَّهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

falammā ātāhum min faḍlihī bakhilū bihī wa tawallau wa hum mu‘riḍūn(a).

کله چې الله تعالی دوی ته له خپل فضل څخه ورکړه، نو دوی بخل وکړ او مخ یې واړاوه، او تل (د حق) مخالف وو.

فَاَعْقَبَهُمْ نِفَاقًا فِيْ قُلُوْبِهِمْ اِلٰى يَوْمِ يَلْقَوْنَهٗ بِمَآ اَخْلَفُوا اللّٰهَ مَا وَعَدُوْهُ وَبِمَا كَانُوْا يَكْذِبُوْنَ

fa a‘qabahum nifāqan fī qulūbihim ilā yaumi yalqaunahū bimā akhlafullāha mā wa‘adūhu wa bimā kānū yakżibūn(a).

نو الله تعالی د دوی په زړونو کې نفاق واچاوه تر هغې ورځې پورې چې دوی له هغه سره مخامخ شي، ځکه چې دوی هغه ژمنه مات کړه چې له هغه سره یې کړې وه او ځکه چې دوی دروغ ویل.

اَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ سِرَّهُمْ وَنَجْوٰىهُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ

alam ya‘lamū annallāha ya‘lamu sirrahum wa najwāhum wa annallāha ‘allāmul-guyūb(i).

ایا دوی نه پوهیږي چې الله د دوی رازونه او پټې خبرې پېژني، او الله په ټولو پټو شیانو پوهیږي؟

اَلَّذِيْنَ يَلْمِزُوْنَ الْمُطَّوِّعِيْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ فِى الصَّدَقٰتِ وَالَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ اِلَّا جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُوْنَ مِنْهُمْ ۗسَخِرَ اللّٰهُ مِنْهُمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

allażīna yalmizūnal-muṭṭawwi‘īna minal-mu'minīna fiṣ-ṣadaqāti wal-lażīna lā yajidūna illā juhdahum fa yaskharūna minhum, sakhirallāhu minhum, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

(منافقین) هغه کسان دي چې په هغو مؤمنانو نیوکه کوي چې په خپله خوښه خیرات ورکوي او هغه خلک (بدبیني) کوي چې یوازې هغه څه ترلاسه کوي چې دوی یې توان لري، بیا دا منافقین دوی ته سپکاوی کوي. الله به د دوی د سپکاوي بدله واخلي، او دوی به دردناک عذاب سره مخ شي.

اِسْتَغْفِرْ لَهُمْ اَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْۗ اِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِيْنَ مَرَّةً فَلَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَهُمْ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

istagfir lahum au lā tastagfir lahum, in tastagfir lahum sab‘īna marratan falay yagfirallāhu lahum, żālika bi'annahum kafarū billāhi wa rasūlih(ī), wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).

(دا یو شان ده) ته (محمد صلی الله علیه وسلم) د دوی لپاره بخښنه وغواړې یا یې ونه غواړې. که ته د دوی لپاره اویا ځله بخښنه وغواړې، الله به یې ونه بخښي. دا ځکه چې دوی په الله او د هغه په رسول کافران دي. او الله ظالمانو ته لارښوونه نه کوي.

فَرِحَ الْمُخَلَّفُوْنَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلٰفَ رَسُوْلِ اللّٰهِ وَكَرِهُوْٓا اَنْ يُّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَقَالُوْا لَا تَنْفِرُوْا فِى الْحَرِّۗ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ اَشَدُّ حَرًّاۗ لَوْ كَانُوْا يَفْقَهُوْنَ

fariḥal-mukhallafūna bimaq‘adihim khilāfa rasūlillāhi wa karihū ay yujāhidū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wa qālū lā tanfirū fil-ḥarr(i), qul nāru jahannama asyaddu ḥarrā(n), lau kānū yafqahūn(a).

هغه کسان چې شاته پاتې وو (په جګړه کې یې برخه نه وه اخیستې) د رسول الله صلی الله علیه وسلم وروسته په ارامه ناست وو. دوی د الله په لاره کې په خپلو مالونو او ځانونو سره جهاد کول نه خوښول، او ویل یې: "په دې ګرمۍ کې (د جګړې لپاره) مه ځئ." ووایه (ای محمد صلی الله علیه وسلم)، "د دوزخ اور تر دې هم ګرم دی،" کاش چې دوی پوهېدل.

فَلْيَضْحَكُوْا قَلِيْلًا وَّلْيَبْكُوْا كَثِيْرًاۚ جَزَاۤءًۢ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

falyaḍḥakū qalīlaw walyabkū kaṡīrā(n), jazā'am bimā kānū yaksibūn(a).

نو پرېږدئ چې لږ وخاندي او ډېر وژاړي، د هغه څه په ځواب کې چې دوی تل کوي.

فَاِنْ رَّجَعَكَ اللّٰهُ اِلٰى طَاۤىِٕفَةٍ مِّنْهُمْ فَاسْتَأْذَنُوْكَ لِلْخُرُوْجِ فَقُلْ لَّنْ تَخْرُجُوْا مَعِيَ اَبَدًا وَّلَنْ تُقَاتِلُوْا مَعِيَ عَدُوًّاۗ اِنَّكُمْ رَضِيْتُمْ بِالْقُعُوْدِ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ فَاقْعُدُوْا مَعَ الْخٰلِفِيْنَ

fa ir raja‘akallāhu ilā ṭā'ifatim minhum fasta'żanūka lil-khurūji faqul lan takhrujū ma‘iya abadaw wa lan tuqātilū ma‘iya ‘aduwwā(n), innakum raḍītum bil-qu‘ūdi awwala marrah(tin), faq‘udū ma‘al-khālifīn(a).

نو که الله (ج) تا (محمد صلی الله علیه وسلم) د دوی (منافقانو) یوې ډلې ته بیرته راولي، بیا دوی له تا څخه د وتلو (جګړې) اجازه وغواړي، نو ورته ووایه، "تاسو زما سره د تل لپاره نشئ تللی او تاسو زما سره د دښمن سره نشئ جنګیدلی. په حقیقت کې، تاسو له پیل څخه (جګړې ته) نه تللو ته لیواله یاست. نو له هغو کسانو سره کښیناست (پاتې شئ) چې (جګړې ته) نه ځي."

وَلَا تُصَلِّ عَلٰٓى اَحَدٍ مِّنْهُمْ مَّاتَ اَبَدًا وَّلَا تَقُمْ عَلٰى قَبْرِهٖۗ اِنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَمَاتُوْا وَهُمْ فٰسِقُوْنَ

wa lā tuṣalli ‘alā aḥadim minhum māta abadaw wa lā taqum ‘alā qabrih(ī), innahum kafarū billāhi wa rasūlihī wa mātū wa hum fāsiqūn(a).

او ته (محمد صلی الله علیه وسلم) هیڅکله د هغه چا لپاره لمونځ مه کوه چې له دوی (منافقانو) څخه مړ شي او د هغه په قبر مه درېږه، په حقیقت کې دوی په الله او د هغه په رسول کافران شوي دي او په فاسق حالت کې مړه شوي دي.

وَلَا تُعْجِبْكَ اَمْوَالُهُمْ وَاَوْلَادُهُمْۗ اِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّعَذِّبَهُمْ بِهَا فِى الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ اَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كٰفِرُوْنَ

wa lā tu‘jibka amwāluhum wa lā aulāduhum, innamā yurīdullāhu ay yu‘ażżibahum bihā fid-dun-yā wa tazhaqa anfusuhum wa hum kāfirūn(a).

او ته (محمد صلی الله علیه وسلم) د دوی په شتمنیو او اولادونو حیران مه کیږه، په حقیقت کې، الله غواړي چې په دې سره دوی ته په دې نړۍ کې عذاب ورکړي او د دوی ژوند په داسې حال کې له لاسه ورکړي چې دوی د کفر په حالت کې وي.

وَاِذَآ اُنْزِلَتْ سُوْرَةٌ اَنْ اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَجَاهِدُوْا مَعَ رَسُوْلِهِ اسْتَأْذَنَكَ اُولُوا الطَّوْلِ مِنْهُمْ وَقَالُوْا ذَرْنَا نَكُنْ مَّعَ الْقٰعِدِيْنَ

wa iżā unzilat sūratun an āminū billāhi wa jāhidū ma‘a rasūlihista'żanaka uluṭ-ṭauli minhum wa qālū żarnā nakum ma‘al-qā‘idīn(a).

او که چېرې یو سورت نازل شي (چې منافقانو ته امر وکړي) چې "په الله ایمان راوړئ او د هغه له رسول سره یوځای جګړه وکړئ"، نو یقینا به د دوی شتمن او با نفوذه خلک له تاسو څخه اجازه وغواړي (د جګړې نه کولو لپاره) او دوی به ووایي چې "اجازه راکړئ چې موږ د هغو کسانو سره یو چې (په کور کې پاتې دي)."

رَضُوْا بِاَنْ يَّكُوْنُوْا مَعَ الْخَوَالِفِ وَطُبِعَ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُوْنَ

raḍū bi'ay yakūnū ma‘al-khawālifi wa ṭubi‘a ‘alā qulūbihim fahum lā yafqahūn(a).

دوی لیواله دي چې له هغو خلکو سره وي چې جګړې ته نه ځي، او زړونه یې تړلي دي، نو دوی (د ایمان او جهاد خوښۍ) نه پوهیږي.

لٰكِنِ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ جَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الْخَيْرٰتُ ۖوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

lākinir-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim, wa ulā'ika lahumul-khairāt(u), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

خو رسول الله او هغه کسان چې له هغه سره یې ایمان راوړ، په خپلو مالونو او ځانونو سره جهاد وکړ. هغوی نیکمرغه شول. هغوی بختور خلک دي.

اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ ࣖ

a‘addallāhu lahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

الله د دوی لپاره داسې باغونه چمتو کړي دي چې لاندې یې ویالې بهېږي، دوی به پکې تل پاتې وي، دا لویه بریا ده.

وَجَاۤءَ الْمُعَذِّرُوْنَ مِنَ الْاَعْرَابِ لِيُؤْذَنَ لَهُمْ وَقَعَدَ الَّذِيْنَ كَذَبُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗسَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa jā'al-mu‘ażżirūna minal-a‘rābi liyu'żana lahum wa qa‘adal-lażīna każabullāha wa rasūlah(ū), sayuṣībul-lażīna kafarū minhum ‘ażābun alīm(un).

او د عربو له ډلې څخه (پیغمبر صلی الله علیه وسلم ته) دلیلونه راوړل، ترڅو اجازه ورکړل شي (چې جنګ ته لاړ نشي)، پداسې حال کې چې هغه کسان چې الله او د هغه رسول ته یې دروغ ویلي وو، چوپ ناست وو. په راتلونکي کې به د دوی له ډلې څخه هغه کسان چې کافران دي دردناک عذاب سره مخ شي.

لَيْسَ عَلَى الضُّعَفَاۤءِ وَلَا عَلَى الْمَرْضٰى وَلَا عَلَى الَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ مَا يُنْفِقُوْنَ حَرَجٌ اِذَا نَصَحُوْا لِلّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ مَا عَلَى الْمُحْسِنِيْنَ مِنْ سَبِيْلٍ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۙ

laisa ‘alaḍ-ḍu‘afā'i wa lā ‘alal-marḍā wa lā ‘alal-lażīna lā yajidūna mā yunfiqūna ḥarajun iżā naṣaḥū lillāhi wa rasūlih(ī), mā ‘alal-muḥsinīna min sabīl(in), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

د کمزورو، ناروغانو او هغو کسانو لپاره چې د لګښت اندازه نه پوره کوي (جګړې ته نه تلل) هیڅ ګناه نشته، که دوی د الله او د هغه د رسول سره مخلص وي. د هغو خلکو ملامتولو لپاره هیڅ دلیل نشته چې ښه کار کوي. او الله بخښونکی او مهربان دی.

وَّلَا عَلَى الَّذِيْنَ اِذَا مَآ اَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لَآ اَجِدُ مَآ اَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ ۖتَوَلَّوْا وَّاَعْيُنُهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَنًا اَلَّا يَجِدُوْا مَا يُنْفِقُوْنَۗ

wa lā ‘alal-lażīna iżā mā atauka litaḥmilahum qulta lā ajidu mā aḥmilukum ‘alaih(i), tawallau wa a‘yunuhum tafīḍu minad dam‘i ḥazanan allā yajidū mā yunfiqūn(a).

او په هغو کسانو باندې هیڅ (ګناه) نشته چې تاسو (محمد صلی الله علیه وسلم) ته راشي، چې تاسو ورته موټر ورکړئ، بیا تاسو ووایاست، "ما ستاسو د وړلو لپاره موټر نه دی ترلاسه کړی،" بیا دوی بیرته راځي، پداسې حال کې چې د دوی سترګې له اوښکو ډکې وي ځکه چې دوی غمجن دي، ځکه چې دوی هغه څه ندي ترلاسه کړي چې دوی یې مصرف کول (جګړې ته د تلو لپاره).

۞ اِنَّمَا السَّبِيْلُ عَلَى الَّذِيْنَ يَسْتَأْذِنُوْنَكَ وَهُمْ اَغْنِيَاۤءُۚ رَضُوْا بِاَنْ يَّكُوْنُوْا مَعَ الْخَوَالِفِۙ وَطَبَعَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ۔

innamas-sabīlu ‘alal-lażīna yasta'żinūnaka wa hum agniyā'(u), raḍū bi'ay yakūnū ma‘al-khawālif(i), wa ṭaba‘allāhu ‘alā qulūbihim fahum lā ya‘lamūn(a).

په حقیقت کې، دلیل (ملامتي) یوازې په هغو کسانو ده چې له تاسو څخه یې د جګړې د نه کولو اجازه غوښتې وه، که څه هم دوی شتمن وو. دوی د هغو خلکو سره د اوسیدو لپاره لیواله دي چې جګړه نه کوي او الله د دوی زړونه قلف کړي دي، نو دوی (د خپلو کړنو پایلې) نه پوهیږي.

يَعْتَذِرُوْنَ اِلَيْكُمْ اِذَا رَجَعْتُمْ اِلَيْهِمْ ۗ قُلْ لَّا تَعْتَذِرُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكُمْ قَدْ نَبَّاَنَا اللّٰهُ مِنْ اَخْبَارِكُمْ وَسَيَرَى اللّٰهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُوْلُهٗ ثُمَّ تُرَدُّوْنَ اِلٰى عٰلِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

ya‘tażirūna ilaikum iżā raja‘tum ilaihim, qul lā ta‘tażirū lan nu'mina lakum qad nabba'anallāhu min akhbārikum wa sayarallāhu ‘amalakum wa rasūluhū ṡumma turaddūna ilā ‘ālimil-gaibi wasy-syahādati fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

کله چې تاسو بیرته هغوی ته ورشئ، نو هغوی (منافقین چې په جګړه کې یې برخه نه وه اخیستې) به تاسو ته دلیلونه بیان کړي. (محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "بهانې مه کوئ، موږ نور په تاسو باور نه لرو، په حقیقت کې، الله تعالی موږ ته ستاسو خبرونه راکړي دي. او الله تعالی به ستاسو عملونه وویني، (لکه څنګه چې به یې) د هغه رسول، بیا به تاسو د ټولو پټو او حقیقي پوه (الله تعالی) ته بیرته واستول شئ، بیا به هغه تاسو ته د هغه څه خبر درکړي چې تاسو یې کړي دي."

سَيَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ لَكُمْ اِذَا انْقَلَبْتُمْ اِلَيْهِمْ لِتُعْرِضُوْا عَنْهُمْ ۗ فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمْ ۗ اِنَّهُمْ رِجْسٌۙ وَّمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ جَزَاۤءً ۢبِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

sayaḥlifūna billāhi lakum iżanqalabtum ilaihim litu‘riḍū ‘anhum, fa a‘riḍū ‘anhum, innahum rijs(un), wa ma'wāhum jahannamu jazā'am bimā kānū yaksibūn(a).

کله چې تاسو بیرته هغوی ته ورشئ، نو دوی به تاسو ته د الله په نوم قسمونه ووهي چې له دوی څخه مخ واړوئ. نو له دوی څخه مخ واړوئ؛ ځکه چې په حقیقت کې دوی ناپاک روحونه لري او د دوی ځای دوزخ دی، د هغه څه په بدل کې چې دوی یې کړي دي.

يَحْلِفُوْنَ لَكُمْ لِتَرْضَوْا عَنْهُمْ ۚفَاِنْ تَرْضَوْا عَنْهُمْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يَرْضٰى عَنِ الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ

yaḥlifūna lakum litarḍau ‘anhum, fa in tarḍau ‘anhum fa innallāha lā yarḍā ‘anil-qaumil-fāsiqīn(a).

هغوی به تاسو ته قسمونه وخوري ترڅو تاسو یې ومنئ. خو که تاسو یې ومنئ، نو الله به له ظالمانو څخه راضي نه شي.

اَلْاَعْرَابُ اَشَدُّ كُفْرًا وَّنِفَاقًا وَّاَجْدَرُ اَلَّا يَعْلَمُوْا حُدُوْدَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

al-a‘rābu asyaddu kufraw wa nifāqaw wa ajdaru allā ya‘lamū ḥudūda mā anzalallāhu ‘alā rasūlih(ī), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

د عربو بدويان په خپل کفر او منافقت کې ډېر غښتلي دي، او دا طبیعي ده چې دوی هغه قوانین نه پوهیږي چې الله تعالی خپل رسول ته نازل کړي دي. الله تعالی په هرڅه پوه او حکمت لرونکی دی.

وَمِنَ الْاَعْرَابِ مَنْ يَّتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ مَغْرَمًا وَّيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَاۤىِٕرَ ۗعَلَيْهِمْ دَاۤىِٕرَةُ السَّوْءِ ۗوَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa minal-a‘rābi may yattakhiżu mā yunfiqu magramaw wa yatarabbaṣu bikumud-dawā'ir(a), ‘alaihim dā'iratus-sau'(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

او په بدوي عربو کې ځینې داسې کسان شته چې هغه څه چې دوی یې (د الله په لاره کې) لګوي تاوان ګڼي، هغه ستاسو د خطر په تمه دی، دوی هغه کسان دي چې به له خطر سره مخ شي. الله تعالی اوریدونکی او پوه دی.

وَمِنَ الْاَعْرَابِ مَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ قُرُبٰتٍ عِنْدَ اللّٰهِ وَصَلَوٰتِ الرَّسُوْلِ ۗ اَلَآ اِنَّهَا قُرْبَةٌ لَّهُمْ ۗ سَيُدْخِلُهُمُ اللّٰهُ فِيْ رَحْمَتِهٖ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa minal-a‘rābi may yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhiri wa yattakhiżu mā yunfiqu qurubātin ‘indallāhi wa ṣalawātir-rasūl(i), alā innahā qurbatul lahum, sayudkhiluhumullāhu fī raḥmatih(ī), innallāha gafūrur raḥīm(un).

او په عربو کې داسې خلک شته چې په الله او د اخرت په ورځ ایمان لري، او هغه څه چې دوی یې (د الله په لاره کې) لګوي هغه الله ته د نږدې کیدو او د رسول الله د دعا (ترلاسه کولو) لاره ګڼي. پوه شئ چې په حقیقت کې ورکول د دوی لپاره (الله ته د نږدې کیدو) لاره ده. وروسته به الله دوی په خپل رحمت (جنت) کې داخل کړي، په حقیقت کې الله بخښونکی او مهربان دی.

وَالسّٰبِقُوْنَ الْاَوَّلُوْنَ مِنَ الْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ وَالَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُمْ بِاِحْسَانٍۙ رَّضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ وَاَعَدَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ تَحْتَهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

was-sābiqūnal-awwalūna minal-muhājirīna wal-anṣāri wal-lażīnattaba‘ūhum bi'iḥsān(in), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anhu wa a‘adda lahum jannātin tajrī taḥtahal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

او هغه کسان چې له مهاجرینو او انصارو څخه لومړني (اسلام ته) راغلل او هغه کسان چې په ښه توګه یې د دوی پیروي وکړه، الله له دوی څخه راضي شو او دوی له الله څخه راضي شول. الله د دوی لپاره داسې باغونه چمتو کړي دي چې لاندې یې ویالې بهیږي. دوی به په کې د تل لپاره اوسیږي. دا لویه بریا ده.

وَمِمَّنْ حَوْلَكُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ مُنٰفِقُوْنَ ۗوَمِنْ اَهْلِ الْمَدِيْنَةِ مَرَدُوْا عَلَى النِّفَاقِۗ لَا تَعْلَمُهُمْۗ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْۗ سَنُعَذِّبُهُمْ مَّرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّوْنَ اِلٰى عَذَابٍ عَظِيْمٍ ۚ

wa mimman ḥaulakum minal-a‘rābi munāfiqūn(a),wa min ahlil-madīnati maradū ‘alan nifāq(i), lā ta‘lamuhum, naḥnu na‘lamuhum, sanu‘ażżibuhum marrataini ṡumma yuraddūna ilā ‘ażābin ‘aẓīm(in).

او ستاسو په شاوخوا کې د صحرايانو په ډله کې منافقان شته. او د مدینې په خلکو کې منافقان دي، چې په خپل منافقت کې ډېر لوړ دي. ته (اې محمده) هغوی نه پېژنې، خو موږ هغوی پېژنو. موږ به هغوی ته دوه ځله عذاب ورکړو، بیا به هغوی لوی عذاب ته وګرځول شي.

وَاٰخَرُوْنَ اعْتَرَفُوْا بِذُنُوْبِهِمْ خَلَطُوْا عَمَلًا صَالِحًا وَّاٰخَرَ سَيِّئًاۗ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّتُوْبَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa ākharūna‘tarafū biżunūbihim khalaṭū ‘amalan ṣāliḥaw wa ākhara sayyi'ā(n), ‘asallāhu ay yatūba ‘alaihim, innallāha gafūrur raḥīm(un).

او (همدارنګه) نور خلک هم شته چې خپلې ګناهونه مني، دوی ښه کار د نورو بدو کارونو سره ګډوي. هیله ده چې الله به یې توبه قبوله کړي. په حقیقت کې الله بخښونکی او مهربان دی.

خُذْ مِنْ اَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيْهِمْ بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْۗ اِنَّ صَلٰوتَكَ سَكَنٌ لَّهُمْۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

khuż min amwālihim ṣadaqatan tuṭahhiruhum wa tuzakkīhim bihā wa ṣalli ‘alaihim, inna ṣalātaka sakanul lahum, wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

د هغوی له مالونو څخه زکات واخله، ترڅو هغوی پاک او پاک کړي، او د هغوی لپاره دعا وکړه، په حقیقت کې ستا دعا د هغوی لپاره د زړه سکون (او اطمینان) زیاتوي. الله تعالی اوریدونکی او پوه دی.

اَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهٖ وَيَأْخُذُ الصَّدَقٰتِ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

alam ya‘lamū annallāha huwa yaqbalut-taubata ‘an ‘ibādihī wa ya'khużuṣ-ṣadaqāti wa annallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).

ایا دوی نه پوهیږي چې الله د خپلو بندګانو توبه قبلوي او د دوی صدقې قبلوي، او دا چې الله توبه قبلونکی او مهربان دی؟

وَقُلِ اعْمَلُوْا فَسَيَرَى اللّٰهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُوْلُهٗ وَالْمُؤْمِنُوْنَۗ وَسَتُرَدُّوْنَ اِلٰى عٰلِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۚ

wa quli‘malū fa sayarallāhu ‘amalakum wa rasūluhū wal-mu'minūn(a), wa saturaddūna ilā ‘ālimil-gaibi wasy-syahādati fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

او ووایه: "کار کوئ، الله به ستاسو کار وویني، د هغه رسول او مومنان به هم. او تاسو به د پټو او ښکاره پوه ذات ته بیرته واستول شئ، او هغه به تاسو ته د هغه څه خبر درکړي چې تاسو یې کول."

وَاٰخَرُوْنَ مُرْجَوْنَ لِاَمْرِ اللّٰهِ اِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَاِمَّا يَتُوْبُ عَلَيْهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

wa ākharūna murjaunal li'amrillāhi immā yu‘ażżibuhum wa immā yatūbu ‘alaihim, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

او نور خلک هم شته چې تر هغه وخته پورې ځنډول شوي دي چې الله تعالی پرېکړه وکړي؛ ښايي الله تعالی هغوی ته سزا ورکړي او ښايي الله تعالی د هغوی توبه قبوله کړي. الله تعالی پوه او حکمت والا دی.

وَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مَسْجِدًا ضِرَارًا وَّكُفْرًا وَّتَفْرِيْقًاۢ بَيْنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَاِرْصَادًا لِّمَنْ حَارَبَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ مِنْ قَبْلُ ۗوَلَيَحْلِفُنَّ اِنْ اَرَدْنَآ اِلَّا الْحُسْنٰىۗ وَاللّٰهُ يَشْهَدُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

wal-lażīnattakhażū masjidan ḍirāraw wa kufraw wa tafrīqam bainal-mu'minīna wa irṣādal liman ḥāraballāha wa rasūlahū min qabl(u), wa layaḥlifunna in aradnā illal-ḥusnā, wallāhu yasyhadu innahum lakāżibūn(a).

او (په منافقانو کې) ځینې داسې دي چې جوماتونه د دې لپاره جوړوي چې (مؤمنانو ته) زیان ورسوي، د کفر لپاره او د مومنانو ترمنځ تفرقه واچوي، او د هغو کسانو د راتګ انتظار وکړي چې ډېر پخوا یې د الله او د هغه د رسول پر وړاندې جګړه کړې وه. دوی قسمونه خوري چې "موږ یوازې د خیر اراده لرو." او الله شاهدي ورکوي چې دوی (په خپلو قسمونو کې) دروغجن دي.

لَا تَقُمْ فِيْهِ اَبَدًاۗ لَمَسْجِدٌ اُسِّسَ عَلَى التَّقْوٰى مِنْ اَوَّلِ يَوْمٍ اَحَقُّ اَنْ تَقُوْمَ فِيْهِۗ فِيْهِ رِجَالٌ يُّحِبُّوْنَ اَنْ يَّتَطَهَّرُوْاۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِيْنَ

lā taqum fīhi abadā(n), lamasjidun ussisa ‘alat-taqwā min awwali yaumin aḥaqqu an taqūma fīh(i), fīhi rijāluy yuḥibbūna ay yataṭahharū, wallāhu yuḥibbul-muṭṭahhirīn(a).

په جومات کې تل لمونځ مه کوه. په حقیقت کې، هغه جومات چې د تقوا پر بنسټ جوړ شوی وي، له لومړۍ ورځې څخه ستاسو لپاره غوره دی چې په هغه کې لمونځ وکړئ. دننه داسې خلک شته چې غواړي ځانونه پاک کړي. الله پاک خلک خوښوي.

اَفَمَنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى تَقْوٰى مِنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ اَمْ مَّنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهٖ فِيْ نَارِ جَهَنَّمَۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

afaman assasa bun-yānahū ‘alā taqwā minallāhi wa riḍwānin khairun am man assasa bun-yānahū ‘alā syafā jurufin hārin fanhāra bihī fī nāri jahannam(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

نو ایا هغه کسان غوره دي چې د الله تعالی د عبادت او د هغه د رضا لپاره ودانۍ جوړوي، یا هغه کسان چې خپلې ودانۍ د یوې داسې درې په غاړه جوړوي چې ونړېده، بیا (ودانۍ) ورسره یوځای دوزخ ته وغورځېده؟ الله تعالی ظالمانو ته لارښوونه نه کوي.

لَا يَزَالُ بُنْيَانُهُمُ الَّذِيْ بَنَوْا رِيْبَةً فِيْ قُلُوْبِهِمْ اِلَّآ اَنْ تَقَطَّعَ قُلُوْبُهُمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ

lā yazālu bun-yānuhumul-lażī banau rībatan fī qulūbihim illā an taqaṭṭa‘a qulūbuhum, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

هغه ودانۍ چې دوی جوړه کړې وه تل د دوی په زړونو کې د شک لامل وه، تر دې چې د دوی زړونه مات شول. او الله تعالی پوه او حکمت والا دی.

۞ اِنَّ اللّٰهَ اشْتَرٰى مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اَنْفُسَهُمْ وَاَمْوَالَهُمْ بِاَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَۗ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيَقْتُلُوْنَ وَيُقْتَلُوْنَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ وَالْقُرْاٰنِۗ وَمَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ مِنَ اللّٰهِ فَاسْتَبْشِرُوْا بِبَيْعِكُمُ الَّذِيْ بَايَعْتُمْ بِهٖۗ وَذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

innallāhasytarā minal-mu'minīna anfusahum wa amwālahum bi'anna lahumul-jannah(ta), yuqātilūna fī sabīlillāhi fa yaqtulūna wa yuqtalūna wa‘dan ‘alaihi ḥaqqan fit-taurāti wal-injīli wal-qur'ān(i), wa man aufā bi‘ahdihī minallāhi fastabsyirū bibai‘ikumul-lażī bāya‘tum bih(ī), wa żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

په حقیقت کې، الله تعالی له مومنانو څخه د دوی ژوند او مال دواړه د جنت په ورکولو سره اخیستي دي. دوی د الله تعالی په لاره کې جنګیږي؛ ترڅو ووژني یا ووژل شي، (د تورات، انجیل او قرآن کریم کې د الله تعالی له لوري د ریښتینې ژمنې په توګه). او څوک به د الله تعالی په پرتله خپلې ژمنې غوره وساتي؟ نو په هغه پیرود او پلور خوشحاله اوسئ چې تاسو یې کړي دي، او دا لویه بریا ده.

اَلتَّاۤىِٕبُوْنَ الْعٰبِدُوْنَ الْحٰمِدُوْنَ السَّاۤىِٕحُوْنَ الرّٰكِعُوْنَ السّٰجِدُوْنَ الْاٰمِرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَالنَّاهُوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَالْحٰفِظُوْنَ لِحُدُوْدِ اللّٰهِ ۗوَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ

at tā'ibūnal-‘ābidul-ḥāmidūnas-sā'iḥūnar-rāki‘ūnas-sājidūnal-āmirūna bil-ma‘rūfi wan-nāhūna ‘anil-munkari wal-ḥāfiẓūna liḥudūdillāh(i), wa basysyiril-mu'minīn(a).

دا هغه کسان دي چې توبه کوي، عبادت کوي، د (الله) ستاینه کوي، (د پوهې او دین لپاره) ګرځي، رکوع کوي، سجده کوي، د نیکۍ امر کوي او له بدۍ څخه منع کوي او د الله قانون مراعاتوي. او هغه کسان چې ایمان لري خوشحاله کوي.

مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ يَّسْتَغْفِرُوْا لِلْمُشْرِكِيْنَ وَلَوْ كَانُوْٓا اُولِيْ قُرْبٰى مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ اَنَّهُمْ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ

mā kāna lin-nabiyyi wal-lażīna āmanū ay yastagfirū lil-musyrikīna wa lau kānū ulī qurbā mim ba‘di mā tabayyana lahum annahum aṣḥābul-jaḥīm(i).

د پېغمبر او مؤمنانو لپاره دا مناسبه نه ده چې د مشرکانو لپاره بخښنه وغواړي، که څه هم دوی د دوی خپلوان وي، وروسته له دې چې دوی ته څرګنده شوه چې مشرکان د دوزخ اوسېدونکي دي.

وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ اِلَّا عَنْ مَّوْعِدَةٍ وَّعَدَهَآ اِيَّاهُۚ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهٗٓ اَنَّهٗ عَدُوٌّ لِّلّٰهِ تَبَرَّاَ مِنْهُۗ اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ لَاَوَّاهٌ حَلِيْمٌ

wa mā kānastigfāru ibrāhīma li'abīhi illā ‘am mau‘idatiw wa‘adahā iyyāh(u), falammā tabayyana lahū annahū ‘aduwwul lillāhi tabarra'a minh(u), inna ibrāhīma la'awwāhun ḥalīm(un).

د ابراهیم علیه السلام د خپل پلار لپاره د بخښنې غوښتنه، دا د هغه ژمنې له امله وه چې هغه له خپل پلار سره کړې وه. نو کله چې ابراهیم علیه السلام ته څرګنده شوه چې پلار یې د الله تعالی دښمن دی، نو ابراهیم علیه السلام له هغه څخه جلا شو. په حقیقت کې، ابراهیم علیه السلام یو ډیر نرم او مهربان سړی و.

وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِلَّ قَوْمًاۢ بَعْدَ اِذْ هَدٰىهُمْ حَتّٰى يُبَيِّنَ لَهُمْ مَّا يَتَّقُوْنَۗ اِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

wa mā kānallāhu liyuḍilla qaumam ba‘da iż hadāhum ḥattā yubayyina lahum mā yattaqūn(a), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

او الله تعالی به هیڅکله یو قوم د لارښوونې وروسته بې لارې نه کړي، ترڅو دوی ته دا روښانه شي چې دوی باید له کومو شیانو څخه ډډه وکړي. په حقیقت کې، الله تعالی په هرڅه پوه دی.

اِنَّ اللّٰهَ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۗ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

innallāha lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), yuḥyī wa yumīt(u), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

په حقیقت کې د اسمانونو او ځمکې واکمني د الله ده. هغه ژوند ورکوي او مرګ ورکوي. ستاسو لپاره له الله پرته بل څوک ملاتړ او مرستندوی نشته.

لَقَدْ تَّابَ اللّٰهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ فِيْ سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْۢ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيْغُ قُلُوْبُ فَرِيْقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّهٗ بِهِمْ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ۙ

laqat tāballāhu ‘alan-nabiyyi wal-muhājirīna wal-anṣāril-lażīnattaba‘ūhu fī sā‘atil-‘usrati mim ba‘di mā kāda yazīgu qulūbu farīqim minhum ṡumma tāba ‘alaihim, innahū bihim ra'ūfur raḥīm(un).

په حقیقت کې، الله د پیغمبر، مهاجرینو او انصارو توبه قبوله کړې ده، چا چې په سختو وختونو کې د پیغمبر پیروي وکړه، وروسته له هغه چې د دوی د یوې ډلې زړونه نږدې وو چې کږ شي، نو الله د دوی توبه قبوله کړه. په حقیقت کې، الله د دوی لپاره ډیر مهربان او رحم کوونکی دی.

وَّعَلَى الثَّلٰثَةِ الَّذِيْنَ خُلِّفُوْاۗ حَتّٰٓى اِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ اَنْفُسُهُمْ وَظَنُّوْٓا اَنْ لَّا مَلْجَاَ مِنَ اللّٰهِ اِلَّآ اِلَيْهِۗ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوْبُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa ‘alaṡ-ṡalāṡatil-lażīna khullifū, ḥattā iżā ḍāqat ‘alaihimul-arḍu bimā raḥubat wa ḍāqat ‘alaihim anfusuhum wa ẓannū allā malja'a minallāhi illā ilaih(i), ṡumma tāba ‘alaihim liyatūbū, innallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).

او هغو دریو کسانو ته چې وروسته پاتې وو. تر دې چې ځمکه پرې تنګه شوه، که څه هم پراخه وه، او د دوی روحونه پرې تنګه شول، او دوی پوه شول چې د الله تعالی څخه پرته بل پناه ځای نشته، نو الله تعالی د دوی توبه قبوله کړه ترڅو دوی په خپله توبه کې پاتې شي. په حقیقت کې، الله تعالی توبه قبلونکی او مهربان دی.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَكُوْنُوْا مَعَ الصّٰدِقِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa kūnū ma‘aṣ-ṣādiqīn(a).

اې مؤمنانو! له الله ووېرېږئ او له صالحانو سره اوسئ.

مَا كَانَ لِاَهْلِ الْمَدِيْنَةِ وَمَنْ حَوْلَهُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ اَنْ يَّتَخَلَّفُوْا عَنْ رَّسُوْلِ اللّٰهِ وَلَا يَرْغَبُوْا بِاَنْفُسِهِمْ عَنْ نَّفْسِهٖۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ لَا يُصِيْبُهُمْ ظَمَاٌ وَّلَا نَصَبٌ وَّلَا مَخْمَصَةٌ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَطَـُٔوْنَ مَوْطِئًا يَّغِيْظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُوْنَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهٖ عَمَلٌ صَالِحٌۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ

mā kāna li'ahlil-madīnati wa man ḥaulahum minal-a‘rābi ay yatakhallafū ‘ar rasūlillāhi wa lā yargabū bi'anfusihim ‘an nafsih(ī), żālika bi'annahum lā yuṣībuhum ẓama'uw wa lā naṣabuw wa lā makhmaṣatun fī sabīlillāhi wa lā yaṭa'ūna mauṭi'ay yagīẓul-kuffāra wa lā yanālūna min ‘aduwwin nailan illā kutiba lahum bihī ‘amalun ṣāliḥ(un), innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).

د مدینې اوسیدونکو او د هغوی شاوخوا اوسیدونکو بدویانو ته دا مناسبه نه ده چې د الله له رسول سره (په جګړه کې) ملګرتیا ونه کړي، او نه هم دا مناسبه ده چې د الله له رسول څخه ځان ډیر خوښ کړي. دا ځکه چې دوی د الله په لاره کې تنده، ستړیا یا لوږه نه زغمي، او نه هم په داسې ځای کې قدم وهي چې د کافرانو غوسه راپاروي، او نه هم دښمن ته کوم زیان رسوي، مګر دا چې دا به د دوی لپاره د نیکۍ په توګه ولیکل شي. په حقیقت کې، الله د هغو کسانو اجر نه ضایع کوي چې نیکي کوي.

وَلَا يُنْفِقُوْنَ نَفَقَةً صَغِيْرَةً وَّلَا كَبِيْرَةً وَّلَا يَقْطَعُوْنَ وَادِيًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللّٰهُ اَحْسَنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa lā yunfiqūna nafaqatan ṣagīrataw wa lā kabīrataw wa lā yaqṭa‘ūna wādiyan illā kutiba lahum liyajziyahumullāhu aḥsana mā kānū ya‘malūn(a).

او دوی خیرات نه ورکوي، که کوچنی وي یا لوی، او نه هم (په جهاد کې) کومه دره تیریږي، مګر دا چې د دوی لپاره لیکل کیږي (د نیکۍ په توګه)، ترڅو الله دوی ته د هغه څه څخه غوره بدله ورکړي چې دوی یې کول.

۞ وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُوْنَ لِيَنْفِرُوْا كَاۤفَّةًۗ فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَاۤىِٕفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُوْا فِى الدِّيْنِ وَلِيُنْذِرُوْا قَوْمَهُمْ اِذَا رَجَعُوْٓا اِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُوْنَ ࣖ

wa mā kānal-mu'minūna liyanfirū kāffah(tan), falau lā nafara min kulli firqatim minhum ṭā'ifatul liyatafaqqahū fid-dīni wa liyunżirū qaumahum iżā raja‘ū ilaihim la‘allahum yaḥżarūn(a).

او دا د مؤمنانو لپاره مناسبه نه ده چې ټول (د جګړې ډګر ته) لاړ شي. ولې د دوی د هرې ډلې څخه ځینې یې د خپل دیني پوهې د ژورولو او د بیرته راستنیدو په وخت کې د خپلو خلکو د خبرداري ورکولو لپاره نه ځي، ترڅو دوی د ځان ساتنه وکړي؟

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَاتِلُوا الَّذِيْنَ يَلُوْنَكُمْ مِّنَ الْكُفَّارِ وَلْيَجِدُوْا فِيْكُمْ غِلْظَةًۗ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū qātilul-lażīna yalūnakum minal-kuffāri wal-yajidū fīkum gilẓah(tan), wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

اې مؤمنانو! د خپل شاوخوا کافرانو سره وجنګیږئ، او هغوی ته اجازه ورکړئ چې ستاسو ټینګښت احساس کړي، او پوه شئ چې الله تعالی د متقیانو سره دی.

وَاِذَا مَآ اُنْزِلَتْ سُوْرَةٌ فَمِنْهُمْ مَّنْ يَّقُوْلُ اَيُّكُمْ زَادَتْهُ هٰذِهٖٓ اِيْمَانًاۚ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَزَادَتْهُمْ اِيْمَانًا وَّهُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā mā unzilat sūratun fa minhum may yaqūlu ayyukum zādathu hāżihī īmānā(n), fa ammal-lażīna āmanū fa zādathum īmānaw wa hum yastabsyirūn(a).

او کله چې به کوم سورت نازل شو، نو په دوی (منافقانو) کې ځینې داسې وو چې ویل به یې: "د دې سورت په نازلیدو سره ستاسو څخه د چا ایمان زیات شو؟" خو هغه کسان چې ایمان یې راوړی دی، دا سورت د دوی ایمان زیاتوي، او دوی خوشحاله کیږي.

وَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ فَزَادَتْهُمْ رِجْسًا اِلٰى رِجْسِهِمْ وَمَاتُوْا وَهُمْ كٰفِرُوْنَ

wa ammal-lażīna fī qulūbihim maraḍun fa zādathum rijsan ilā rijsihim wa mātū wa hum kāfirūn(a).

او هغه کسان چې په زړونو کې یې ناروغي ده، نو (د دې سورت سره) به د دوی اوسنی کفر زیات شي او دوی به د کافرانو په توګه مړه شي.

اَوَلَا يَرَوْنَ اَنَّهُمْ يُفْتَنُوْنَ فِيْ كُلِّ عَامٍ مَّرَّةً اَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لَا يَتُوْبُوْنَ وَلَا هُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

awalā yarauna annahum yuftanūna fī kulli ‘āmim marrataini ṡumma lā yatūbūna wa lā hum yażżakkarūn(a).

او ایا دوی نه ګوري چې دوی هر کال یو یا دوه ځله ازمول کیږي، بیا هم دوی توبه نه باسي او نه یې پند اخلي؟

وَاِذَا مَآ اُنْزِلَتْ سُوْرَةٌ نَّظَرَ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍۗ هَلْ يَرٰىكُمْ مِّنْ اَحَدٍ ثُمَّ انْصَرَفُوْاۗ صَرَفَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ

wa iżā mā unzilat sūratun naẓara ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍ(in), hal yarākum min aḥadin ṡummanṣarafū, ṣarafallāhu qulūbahum bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).

او کله چې یو سورت نازل شو، نو دوی یو بل ته وکتل (او ویې ویل)، "ایا څوک (له مسلمانانو څخه) شته چې تاسو ویني؟" له هغې وروسته دوی لاړل. الله د دوی زړونه واړول ځکه چې دوی داسې خلک وو چې نه پوهېدل.

لَقَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ عَزِيْزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيْصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِيْنَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

laqad jā'akum rasūlum min anfusikum ‘azīzun ‘alaihi mā ‘anittum ḥarīṣun ‘alaikum bil-mu'minīna ra'ūfur raḥīm(un).

په رښتیا سره، ستاسو له خپل قوم څخه یو رسول راغلی دی، هغه مصیبت چې تاسو ورسره مخ یاست، درانه دی، (هغه) ستاسو لپاره په ریښتیا سره (ایمان او نجات) غواړي، د هغو کسانو لپاره مهربان او رحم کوونکی دی چې ایمان راوړي.

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa in tawallau faqul ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).

نو که دوی (له ایمان څخه) وګرځي، نو (اې محمده) ووایه: "الله زما لپاره کافي دی، له هغه پرته بل معبود نشته. ما پر هغه توکل کړی او هغه د لوی عرش رب دی."