Q.S الانعام (اَلْأَنْعَام) - 165 د آیتونو شمېر

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَجَعَلَ الظُّلُمٰتِ وَالنُّوْرَ ەۗ ثُمَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ

al-ḥamdu lillāhil-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa ja‘alaẓ-ẓulumāti wan-nūr(a), ṡummal-lażīna kafarū birabbihim ya‘dilūn(a).

ستاينه هغه الله ته ده چې اسمانونه او ځمکه يې پيدا کړل او تيارې او رڼا يې پيدا کړه، خو بيا هم کافران له خپل رب سره شريک نيسي.

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ طِيْنٍ ثُمَّ قَضٰٓى اَجَلًا ۗوَاَجَلٌ مُّسَمًّى عِنْدَهٗ ثُمَّ اَنْتُمْ تَمْتَرُوْنَ

huwal-lażī khalaqakum min ṭīnin ṡumma qaḍā ajalā(n), wa ajalum musamman ‘indahū ṡumma antum tamtarūn(a).

هغه ذات دی چې تاسو یې له خاورې پیدا کړئ، بیا یې ستاسو لپاره یوه موده وټاکله، یوه موده چې یوازې هغه ته معلومه ده، بیا هم تاسو شک کوئ.

وَهُوَ اللّٰهُ فِى السَّمٰوٰتِ وَفِى الْاَرْضِۗ يَعْلَمُ سِرَّكُمْ وَجَهْرَكُمْ وَيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُوْنَ

wa huwallāhu fis-samāwāti wa fil-arḍ(i), ya‘lamu sirrakum wa jahrakum wa ya‘lamu mā taksibūn(a).

او هغه الله (چې د عبادت وړ دی) په اسمانونو او ځمکه کې دی، هغه پوهیږي هغه څه چې تاسو یې پټوئ او هغه څه چې تاسو یې ښکاره کوئ او هغه پوهیږي هغه څه چې تاسو یې کوئ.

وَمَا تَأْتِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ مِّنْ اٰيٰتِ رَبِّهِمْ اِلَّا كَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَ

wa mā ta'tīhim min āyatim min āyāti rabbihim illā kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

او د خدای د آیتونو څخه هر آیت چې دوی (کافرانو) ته رسیږي، دوی تل انکار کوي.

فَقَدْ كَذَّبُوْا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۗ فَسَوْفَ يَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

faqad każżabū bil-ḥaqqi lammā jā'ahum fa saufa ya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

په حقیقت کې، دوی د حق (قرآن) انکار کړی دی کله چې دوی ته راغی، نو په راتلونکي کې به دوی ته هغه خبرونه (حقیقت) راشي چې دوی تل مسخره کول.

اَلَمْ يَرَوْا كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ قَرْنٍ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّنْ لَّكُمْ وَاَرْسَلْنَا السَّمَاۤءَ عَلَيْهِمْ مِّدْرَارًا ۖوَّجَعَلْنَا الْاَنْهٰرَ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ

alam yarau kam ahlaknā min qablihim min qarnim makkanāhum fil-arḍi mā lam numakkil lakum wa arsalnas-samā'a ‘alaihim midrārā(n), wa ja‘alnal-anhāra tajrī min taḥtihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).

ایا دوی نه دي لیدلي چې موږ له دوی څخه مخکې څومره نسلونه هلاک کړي دي، که څه هم (هغه نسلونه) موږ په ځمکه کې د دوی مقام ټینګ کړی دی، یعنی هغه ثبات چې موږ هیڅکله تاسو ته نه دی ورکړی. موږ پر دوی سخت بارانونه واورول او د دوی لاندې سیندونه مو بهول، بیا مو دوی د خپلو ګناهونو له امله هلاک کړل، او موږ د دوی وروسته بل نسل پیدا کړ.

وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتٰبًا فِيْ قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوْهُ بِاَيْدِيْهِمْ لَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa lau nazzalnā ‘alaika kitāban fī qirṭāsin fa lamasūhu bi'aidīhim laqālal-lażīna kafarū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

او که موږ پر تا (محمد صلی الله علیه وسلم) لیکلی وای، چې دوی یې په خپلو لاسونو کې نیولی وای، نو کافرانو به ویل چې دا له اصلي جادو پرته بل څه نه دي.

وَقَالُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ ۗوَلَوْ اَنْزَلْنَا مَلَكًا لَّقُضِيَ الْاَمْرُ ثُمَّ لَا يُنْظَرُوْنَ

wa qālū lau lā unzila ‘alaihi malak(un), wa lau anzalnā malakal laquḍiyal-amru ṡumma lā yunẓarūn(a).

او هغوی وویل: "ولې پر هغه (محمد صلی الله علیه وسلم) باندې پرښته نه رالېږل کېده؟" که موږ پرښته رالېږلی وای، نو البته چې کار به بشپړ شوی وای، خو هغوی ته به (یوه اندازه) ځنډ نه ورکول کېده.

وَلَوْ جَعَلْنٰهُ مَلَكًا لَّجَعَلْنٰهُ رَجُلًا وَّلَلَبَسْنَا عَلَيْهِمْ مَّا يَلْبِسُوْنَ

wa lau ja‘alnāhu malakal laja‘alnāhu rajulaw wa lalabasnā ‘alaihim mā yalbisūn(a).

او که موږ دا رسول له پرښتې څخه جوړ کړی وای، نو موږ به هغه (په شکل) انسان جوړ کړی وای، او (په دې توګه) موږ به خامخا دوی په شک کې اچولي وای لکه څنګه چې دوی اوس شک کوي.

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

او په رښتيا چې له تا (محمد صلی الله عليه وسلم) څخه مخکې په ځينو رسولانو پورې ملنډې وهل شوې وې، نو د هغو ملنډو وهونکو په ځواب کې چې د هغوی ملنډې يې وهلې، پر هغوی عذاب راغی.

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

qul sīrū fil-arḍi ṡummanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "ځمکه وپلټئ، بیا وګورئ چې د دروغجنو عاقبت څنګه دی."

قُلْ لِّمَنْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلْ لِّلّٰهِ ۗ كَتَبَ عَلٰى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ ۗ لَيَجْمَعَنَّكُمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيْهِۗ اَلَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

qul limam mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), qul lillāh(i), kataba ‘alā nafsihir-raḥmah(ta), layajma‘annakum ilā yaumil-qiyāmati lā raiba fīh(i), al-lażīna khasirū anfusahum fahum lā yu'minūn(a).

ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "هغه څه چې په اسمانونو او ځمکه کې دي د چا دي؟" ووایه، "دا د الله دي." هغه په خپل ځان کې د رحم (ماهیت) ټینګ کړی دی. هغه به خامخا تاسو د قیامت په ورځ راټول کړي، په دې کې هیڅ شک نشته. هغه کسان چې ځان ته زیان رسوي، دوی ایمان نه راوړي.

۞ وَلَهٗ مَا سَكَنَ فِى الَّيْلِ وَالنَّهَارِ ۗوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa lahū mā sakana fil-laili wan-nahār(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

او هر څه چې په شپه او ورځ کې شتون لري، د هغه دي او هغه اوریدونکی او پوه دی.

قُلْ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَتَّخِذُ وَلِيًّا فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَهُوَ يُطْعِمُ وَلَا يُطْعَمُ ۗ قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَسْلَمَ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul agairallāhi attakhiżu waliyyan fāṭiris-samāwāti wal-arḍi wa huwa yuṭ‘imu wa lā yuṭ‘am(u), qul innī umirtu an akūna awwala man aslama wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).

ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "ایا زه د هغه الله پرته بل څوک سرپرست ونیسم چې اسمانونه او ځمکه یې پیدا کړي دي، که څه هم هغه خواړه ورکوي او هغه ته خواړه نه ورکول کیږي؟" ووایه، "په حقیقت کې، ما ته امر شوی چې لومړی د (الله) اطاعت ومنم او هیڅکله د مشرکانو له ډلې سره یوځای نه شم."

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "زه د لویې ورځې (قیامت) له عذاب څخه وېرېږم، که زه د خپل رب نافرماني وکړم."

مَنْ يُّصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَىِٕذٍ فَقَدْ رَحِمَهٗ ۗوَذٰلِكَ الْفَوْزُ الْمُبِيْنُ

may yuṣraf ‘anhu yauma'iżin faqad raḥimah(ū), wa żālikal-fauzul-mubīn(u).

څوک چې په دې ورځ له ځانه له عذابه وژغورل شي، نو په حقیقت کې الله تعالی پر هغه رحم کړی دی. او دا اصلي بریا ده.

وَاِنْ يَّمْسَسْكَ اللّٰهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهٗٓ اِلَّا هُوَ ۗوَاِنْ يَّمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

iy yamsaskallāhu biḍurrin falā kāsyifa lahū illā huw(a), wa iy yamsaska bikhairin fa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

او که الله پر تا کوم مصیبت راولي، نو له هغه پرته بل څوک یې لرې کولای نشي. او که هغه تاته خیر درکړي، نو هغه په هرڅه قادر دی.

وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهٖۗ وَهُوَ الْحَكِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa huwal-qāhiru fauqa ‘ibādih(ī), wa huwal-ḥakīmul-khabīr(u).

او هغه په خپلو بندګانو باندې غالب دی او هغه حکمت والا او پوه دی.

قُلْ اَيُّ شَيْءٍ اَكْبَرُ شَهَادَةً ۗ قُلِ اللّٰهُ ۗشَهِيْدٌۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاُوْحِيَ اِلَيَّ هٰذَا الْقُرْاٰنُ لِاُنْذِرَكُمْ بِهٖ وَمَنْۢ بَلَغَ ۗ اَىِٕنَّكُمْ لَتَشْهَدُوْنَ اَنَّ مَعَ اللّٰهِ اٰلِهَةً اُخْرٰىۗ قُلْ لَّآ اَشْهَدُ ۚ قُلْ اِنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّاِنَّنِيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

qul ayyu syai'in akbaru syahādah(tan), qulillāhu syahīdum bainī wa bainakum, wa ūḥiya ilayya hāżal-qur'ānu li'unżirakum bihī wa man balag(a), a'innakum latasyhadūna anna ma‘allāhi ālihatan ukhrā, qul lā asyhad(u), qul innamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa innanī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "د چا شاهدي ډېره قوي ده؟" ووایه، "الله، هغه زما او ستاسو ترمنځ شاهد دی. دا قرآن ماته د دې لپاره نازل شوی چې زه تاسو او هغو کسانو ته چې (قرآن ته) راځي، خبرداری ورکړم. ایا تاسو واقعیا شاهدي ورکولی شئ چې د الله سره نور خدایان هم شته؟" ووایه، "زه شاهدي نشم ورکولی." ووایه، "په حقیقت کې، یوازې هغه قادر خدای دی او زه له هغه څه څخه پاک یم چې تاسو یې (له الله سره) شریک کوئ."

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْۘ اَلَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ ࣖ

al-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, al-lażīna khasirū anfusahum fahum lā yu'minūn(a).

هغه کسان چې موږ ورته کتاب ورکړی دی، هغوی هغه (محمد صلی الله علیه وسلم) داسې پېژني لکه څنګه چې خپل اولادونه پېژني. هغه کسان چې ځان ته زیان رسوي، هغوی (په الله) ایمان نه لري.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

او له هغه چا څخه به څوک ډېر ظالم وي چې پر الله تعالی دروغ تړي، یا د هغه له آیتونو څخه انکار کوي؟ په حقیقت کې ظالم خلک بدبخته دي.

وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًا ثُمَّ نَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَيْنَ شُرَكَاۤؤُكُمُ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma naḥsyuruhum jamī‘an ṡumma naqūlu lil-lażīna asyrakū aina syurakā'ukumul-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

او (یاد کړئ) هغه ورځ چې موږ ټول راټول کړل، بیا مو هغو کسانو ته چې له الله سره یې شریکان ګرځولي وو وویل: ستاسو هغه معبودان چیرته دي چې تاسو یې (زموږ شریکان) ګڼل؟

ثُمَّ لَمْ تَكُنْ فِتْنَتُهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا وَاللّٰهِ رَبِّنَا مَا كُنَّا مُشْرِكِيْنَ

Ṡumma lam takun fitnatuhum illā an qālū wallāhi rabbinā mā kunnā musyrikīn(a).

بیا یې هیڅ غلط ځواب ورنه کړ، پرته له دې چې ووایی، "قسم په الله، زموږ رب، موږ له الله سره څوک شریک نه ګڼو."

اُنْظُرْ كَيْفَ كَذَبُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

unẓur kaifa każabū ‘alā anfusihim wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

وګورئ چې دوی څنګه ځان ته دروغ وايي. او هغه عبادت چې دوی مخکې رامینځته کړی و له دوی څخه به ورک شي.

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُ اِلَيْكَ ۚوَجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًا ۗوَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءُوْكَ يُجَادِلُوْنَكَ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wa minhum may yastami‘u ilaik(a), wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, ḥattā iżā jā'ūka yujādilūnaka yaqūlul-lażīna kafarū in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

او په دوی کې ځینې داسې هم شته چې ستا (محمد صلی الله علیه وسلم) قرائت اوري، او موږ د دوی زړونه تړلي دي (تر څو دوی پرې پوه نشي) او د دوی غوږونه بند شوي دي. او که دوی ټولې نښې (د حق) هم وویني، بیا هم دوی به پرې ایمان ونه راوړي. نو کله چې دوی ستا د ردولو لپاره تا ته راشي، نو کافران وايي: "دا (قرآن) د پخوانیو خلکو له افسانې پرته بل څه نه دي."

وَهُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ وَيَنْـَٔوْنَ عَنْهُ ۚوَاِنْ يُّهْلِكُوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

wa hum yanhauna ‘anhu wa yan'auna ‘anh(u), wa iy yuhlikūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

او دوی (نور) د (قرآن) له اورېدو څخه منع کوي او پخپله هم ترې لرې کېږي، او دوی یوازې خپل ځانونه هلاکوي، په داسې حال کې چې نه پوهیږي.

وَلَوْ تَرٰٓى اِذْ وُقِفُوْا عَلَى النَّارِ فَقَالُوْا يٰلَيْتَنَا نُرَدُّ وَلَا نُكَذِّبَ بِاٰيٰتِ رَبِّنَا وَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lau tarā iż wuqifū ‘alan-nāsi fa qālū yā laitanā nuraddu wa lā nukażżiba bi'āyāti rabbinā wa nakūna minal-mu'minīn(a).

او که ته (محمد صلی الله علیه وسلم) هغه وخت ووینې کله چې دوی دوزخ ته وړل کېدل، نو ویل به یې: "که موږ (دې نړۍ ته) بیرته راستانه شو، نو موږ به د خپل رب له آیتونو څخه انکار ونه کړو او مؤمنان به شو."

بَلْ بَدَا لَهُمْ مَّا كَانُوْا يُخْفُوْنَ مِنْ قَبْلُ ۗوَلَوْ رُدُّوْا لَعَادُوْا لِمَا نُهُوْا عَنْهُ وَاِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

bal badā lahum mā kānū yukhfūna min qabl(u), wa lau ruddū la‘ādū limā nuhū ‘anhu wa innahum lakāżibūn(a).

خو (په حقیقت کې) د دوی لپاره هغه شر چې دوی مخکې پټ کړی و، ښکاره شو. که دوی نړۍ ته راستانه شي، البته دوی به هغه څه تکرار کړي چې دوی یې کولو څخه منع شوي وو. دوی په ریښتیا سره دروغجن دي.

وَقَالُوْٓا اِنْ هِيَ اِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوْثِيْنَ

wa qālū in hiya illā ḥayātunad-dun-yā wa mā naḥnu bimab‘ūṡīn(a).

او البته چې دوی به (هم) ووایي چې "ژوند یوازې په دې دنیا کې دی، او موږ به بیا راژوندي نه شو."

وَلَوْ تَرٰٓى اِذْ وُقِفُوْا عَلٰى رَبِّهِمْ ۗ قَالَ اَلَيْسَ هٰذَا بِالْحَقِّ ۗقَالُوْا بَلٰى وَرَبِّنَا ۗقَالَ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ ࣖ

wa lau tarā iż wuqifū ‘alā rabbihim, qāla alaisa hāżā bil-ḥaqq(i), qālū balā wa rabbinā, qāla fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

او که ته (محمد صلی الله علیه وسلم) هغه وخت ووینې کله چې دوی د خپل رب په وړاندې وړاندې شول (تاسو به خامخا یوه زړه راښکونکې پیښه وګورئ). هغه وویل: "ایا دا (قیامت) ریښتیا نه ده؟" دوی ځواب ورکړ: "زموږ د رب په قسم دا ریښتیا ده." هغه وویل: "دا عذاب وڅکئ، ځکه چې تاسو مخکې له دې انکار کاوه."

قَدْ خَسِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِلِقَاۤءِ اللّٰهِ ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً قَالُوْا يٰحَسْرَتَنَا عَلٰى مَا فَرَّطْنَا فِيْهَاۙ وَهُمْ يَحْمِلُوْنَ اَوْزَارَهُمْ عَلٰى ظُهُوْرِهِمْۗ اَلَا سَاۤءَ مَا يَزِرُوْنَ

qad khasiral-lażīna każżabū biliqā'illāh(i), ḥattā iżā jā'athumus-sā‘atu bagtatan qālū yā ḥasratanā ‘alā mā farraṭnā fīhā, wa hum yaḥmilūna auzārahum ‘alā ẓuhūrihim, alā sā'a mā yazirūn(a).

څومره لوی تاوان دی د هغو کسانو لپاره چې د الله تعالی سره د ملاقات انکار کوي؛ تر دې چې کله ناڅاپه قیامت راشي، نو دوی وايي: "د قیامت په اړه زموږ د غفلت څومره لوی افسوس دی"، پداسې حال کې چې دوی خپل ګناهونه په خپلو شاګانو باروي. څومره بد شی چې دوی زغملي دي.

وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ ۗوَلَلدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

wa mal-ḥayātud-dun-yā illā la‘ibuw wa lahw(un), wa lad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).

او د دې دنیا ژوند یوازې لوبې او تفریح دي. په عین حال کې، د آخرت ځمکه په ریښتیا سره د هغو کسانو لپاره غوره ده چې پرهیزګار دي. ایا تاسو نه پوهیږئ؟

قَدْ نَعْلَمُ اِنَّهٗ لَيَحْزُنُكَ الَّذِيْ يَقُوْلُوْنَ فَاِنَّهُمْ لَا يُكَذِّبُوْنَكَ وَلٰكِنَّ الظّٰلِمِيْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ

qad na‘lamu innahū layaḥzunukal-lażī yaqūlūna fa innahum lā yukażżibūnaka wa lākinnaẓ-ẓālimīna bi'āyātillāhi yajhadūn(a).

په حقیقت کې موږ پوهیږو چې هغه څه چې دوی یې وايي تا غمجن کوي (محمد صلی الله علیه وسلم)، (غم مه کوه) ځکه چې په حقیقت کې دوی تا ته دروغ نه وايي، مګر ظالم خلک د الله له آیتونو څخه انکار کوي.

وَلَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوْا عَلٰى مَا كُذِّبُوْا وَاُوْذُوْا حَتّٰٓى اَتٰىهُمْ نَصْرُنَا ۚوَلَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِ اللّٰهِ ۚوَلَقَدْ جَاۤءَكَ مِنْ نَّبَإِ۟ى الْمُرْسَلِيْنَ

wa laqad kużżibat rusulum min qablika fa ṣabarū ‘alā mā kużżibū wa ūżū ḥattā atāhum naṣrunā, wa lā mubaddila likalimātillāh(i), wa laqad jā'aka min naba'il-mursalīn(a).

او په یقین سره چې له تا څخه مخکې رسولانو ته دروغ ویل شوي وو، خو هغوی پر خپلو دروغو او ځورونو صبر وکړ، تر هغه چې زموږ مرسته ورته راغله. او هیڅ شی د الله تعالی فرمانونه نشي بدلولی. او په یقین سره، د رسولانو د پیغام یوه برخه تاسو ته راغلې ده.

وَاِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكَ اِعْرَاضُهُمْ فَاِنِ اسْتَطَعْتَ اَنْ تَبْتَغِيَ نَفَقًا فِى الْاَرْضِ اَوْ سُلَّمًا فِى السَّمَاۤءِ فَتَأْتِيَهُمْ بِاٰيَةٍ ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدٰى فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

wa in kāna kabura ‘alaika i‘rāḍuhum fa inistaṭa‘ta an tabtagiya nafaqan fil-arḍi au sullaman fis-samā'i fa ta'tiyahum bi'āyah(tin), wa lau syā'allāhu lajama‘ahum ‘alal-hudā falā takūnanna minal-jāhilīn(a).

او که د دوی مخ اړول ستا لپاره ګران وي (محمد صلی الله علیه وسلم)، نو که ته په ځمکه کې سوری یا اسمان ته زینه جوړولی شې نو ته ورته معجزه راوړې، (بیا یې وکړه). او که الله غوښتلی وای، نو هغه به ټول د لارښوونو پیروي کړې وای، نو ته هیڅکله د هغو کسانو څخه نه شې چې بې عقله دي.

۞ اِنَّمَا يَسْتَجِيْبُ الَّذِيْنَ يَسْمَعُوْنَ ۗوَالْمَوْتٰى يَبْعَثُهُمُ اللّٰهُ ثُمَّ اِلَيْهِ يُرْجَعُوْنَ

innamā yastajībul-lażīna yasma‘ūn(a), wal-mautā yab‘aṡuhumullāhu ṡumma ilaihi yurja‘ūn(a).

یوازې هغه کسان چې اوري (د الله بلنه) مني، او هغه کسان چې مړه کیږي، وروسته به الله تعالی بیا راژوندي کړي، بیا به هغه ته بیرته ورګرځول کیږي.

وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ قَادِرٌ عَلٰٓى اَنْ يُّنَزِّلَ اٰيَةً وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa qālū lau lā nuzzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha qādirun ‘alā ay yunazzila āyataw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

او (مشرکانو) وويل: "ولې پر هغه (محمد صلی الله علیه وسلم) د هغه د رب له لوري معجزه نه ده نازله شوې؟" ووایه: "بېشکه چې الله د معجزې د نازلولو توان لري، خو ډېری یې نه پوهیږي."

وَمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا طٰۤىِٕرٍ يَّطِيْرُ بِجَنَاحَيْهِ اِلَّآ اُمَمٌ اَمْثَالُكُمْ ۗمَا فَرَّطْنَا فِى الْكِتٰبِ مِنْ شَيْءٍ ثُمَّ اِلٰى رَبِّهِمْ يُحْشَرُوْنَ

wa mā min dābbatin fil-arḍi wa lā ṭā'iriy yaṭīru bijanāḥaihi illā umamun amṡālukum, mā farraṭnā fil-kitābi min syai'in ṡumma ilā rabbihim yuḥsyarūn(a).

او په ځمکه کې هیڅ یو څاروی او نه یو مرغۍ شته چې په خپلو دوو وزرونو الوتنه کوي، مګر دا ټول ستاسو په څیر انسانان دي، موږ په کتاب کې هیڅ شی نه دی پریښی، بیا به دوی د خدای په لور راټول شي.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا صُمٌّ وَّبُكْمٌ فِى الظُّلُمٰتِۗ مَنْ يَّشَاِ اللّٰهُ يُضْلِلْهُ وَمَنْ يَّشَأْ يَجْعَلْهُ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā ṣummuw wa bukmun fiẓ-ẓulumāt(i), may yasya'illāhu yuḍlilhu wa may yasya' yaj‘alhu ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

او هغه کسان چې زموږ له آیتونو څخه انکار کوي، کاڼه، ګونګیان او په تیارو کې دي. الله چې وغواړي (ګمراه یې کړي)، هغه به خامخا ګمراه کړي. او څوک چې الله وغواړي (هدایت یې کړي)، هغه به خامخا په سمه لاره روان کړي.

قُلْ اَرَءَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ اَوْ اَتَتْكُمُ السَّاعَةُ اَغَيْرَ اللّٰهِ تَدْعُوْنَۚ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi au atatkumus-sā‘atu agairallāhi tad‘ūn(a), in kuntum ṣādiqīn(a).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "که د الله عذاب درته ورسیږي یا د قیامت ورځ درته راشي، نو ایا تاسو به له الله پرته بل څوک بلئ، که تاسو رښتیا وایئ؟"

بَلْ اِيَّاهُ تَدْعُوْنَ فَيَكْشِفُ مَا تَدْعُوْنَ اِلَيْهِ اِنْ شَاۤءَ وَتَنْسَوْنَ مَا تُشْرِكُوْنَ ࣖ

bal iyyāhu tad‘ūna fa yaksyifu mā tad‘ūna ilaihi in syā'a wa tansauna mā tusyrikūn(a).

(نه)، یوازې له هغه څخه مرسته غواړئ. که هغه وغواړي، هغه به هغه څه (خطر) لرې کړي چې تاسو یې له هغه څخه غواړئ، او تاسو هغه څه پریږدئ چې تاسو یې (له الله سره) شریک کوئ.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰٓى اُمَمٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَخَذْنٰهُمْ بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُوْنَ

wa laqad arsalnā ilā umamim min qablika fa akhażnāhum bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yataḍarra‘ūn(a).

او په یقین سره، موږ له تا څخه مخکې خلکو ته (پیغمبران) لیږلي وو، بیا موږ هغوی په فقر او بدبختۍ سره اخته کړل، ترڅو دوی په عاجزۍ سره دعا وکړي.

فَلَوْلَآ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُوْا وَلٰكِنْ قَسَتْ قُلُوْبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

falau lā iż jā'ahum ba'sunā taḍarra‘ū wa lākin qasat qulūbuhum wa zayyana lahumusy-syaiṭānu mā kānū ya‘malūn(a).

خو ولې یې (الله ته) په عاجزۍ سره دعا ونه کړه کله چې زموږ عذاب پرې راغی؟ په حقیقت کې د دوی زړونه سخت شوي دي او شیطان دوی ته هغه څه ښکلي کړي دي چې دوی یې تل کوي.

فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ اَبْوَابَ كُلِّ شَيْءٍۗ حَتّٰٓى اِذَا فَرِحُوْا بِمَآ اُوْتُوْٓا اَخَذْنٰهُمْ بَغْتَةً فَاِذَا هُمْ مُّبْلِسُوْنَ

falammā nasū mā żukkirū bihī fataḥnā ‘alaihim abwāba kulli syai'(in), ḥattā iżā fariḥū bimā ūtū akhażnāhum bagtatan fa iżā hum mublisūn(a).

نو کله چې دوی هغه اخطار هېر کړ چې دوی ته ورکړل شوی و، موږ د دوی لپاره ټولې دروازې پرانیستې. نو کله چې دوی په هغه څه خوشحاله شول چې دوی ته ورکړل شوي وو، موږ ناڅاپه دوی ته عذاب ورکړ، نو په هغه وخت کې دوی په نا امیدۍ کې چوپ شول.

فَقُطِعَ دَابِرُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۗ وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

fa quṭi‘a dābirul-qaumil-lażīna ẓalamū, wal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

نو ظالمان تر خپلو ریښو پورې هلاک شول. او ټولې ستاینې د ټولو کائیناتو رب الله ته دي.

قُلْ اَرَاَيْتُمْ اِنْ اَخَذَ اللّٰهُ سَمْعَكُمْ وَاَبْصَارَكُمْ وَخَتَمَ عَلٰى قُلُوْبِكُمْ مَّنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِهٖۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُوْنَ

qul ara'aitum in akhażallāhu sam‘akum wa abṣārakum wa khatama ‘alā qulūbikum man ilāhun gairullāhi ya'tīkum bih(ī), unẓur kaifa nuṣarriful-āyāti ṡumma hum yaṣdifūn(a).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "ما ته وضاحت راکړه که چیرې الله ستاسو غوږونه او سترګې واخلي او ستاسو زړه وتړي، نو له الله پرته بل څوک معبود دی چې تاسو ته دا بیرته درکړي؟" وګورئ چې موږ څنګه د (خپل) قدرت نښې په وار وار بیان کړې، مګر دوی مخ ګرځاوه.

قُلْ اَرَاَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ بَغْتَةً اَوْ جَهْرَةً هَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الظّٰلِمُوْنَ

qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi bagtatan au jahratan hal yuhlaku illal-qaumuẓ-ẓālimūn(a).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "ما ته وضاحت راکړئ که چیرې د الله عذاب په ناڅاپي یا ښکاره ډول پر تاسو راشي، نو ایا د ظالمانو پرته بل څوک به (الله) هلاک کړي؟"

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ فَمَنْ اٰمَنَ وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), faman āmana wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

هغه رسولان چې موږ لېږلي وو د دې لپاره وو چې زېری ورکړي او وېروونکي وي، نو څوک چې ایمان راوړي او اصلاح وکړي، د هغوی لپاره نه څه وېره شته او نه به غمجن شي.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا يَمَسُّهُمُ الْعَذَابُ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā yamassuhumul-‘ażābu bimā kānū yafsuqūn(a).

او هغه کسان چې زموږ آیتونه یې رد کړي دي، په عذاب به اخته شي ځکه چې دوی تل بد (ګناه) کوي.

قُلْ لَّآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ اِنِّيْ مَلَكٌۚ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُۗ اَفَلَا تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ

qul lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu lakum innī malak(un), in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), afalā tatafakkarūn(a).

ووایه (ای محمده!) زه تاسو ته دا نه وایم چې زما سره د الله خزانې دي، او نه زه په غیب پوهیږم، او نه زه تاسو ته دا وایم چې زه فرښته یم، زه یوازې هغه څه تعقیبوم چې ما ته وحی کیږي. ووایه: ایا ړوند او لیدونکی سره برابر دي؟ ایا تاسو فکر نه کوئ؟

وَاَنْذِرْ بِهِ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْ يُّحْشَرُوْٓا اِلٰى رَبِّهِمْ لَيْسَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ وَلِيٌّ وَّلَا شَفِيْعٌ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa anżir bihil-lażīna yakhāfūna ay yuḥsyarū ilā rabbihim laisa lahum min dūnihī waliyyuw wa lā syafī‘ul la‘allahum yattaqūn(a).

په دې (قرآن) سره هغو کسانو ته خبرداری ورکړه چې د خپل رب په وړاندې (د قیامت په ورځ) له راټولېدو څخه وېرېږي، چې د دوی لپاره له الله پرته بل څوک ملاتړی او شفاعت کوونکی نشته، د دې لپاره چې دوی پرهیزګاري ترلاسه کړي.

وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).

هغه کسان مه وشړه چې سهار او ماښام خپل رب ته بلنه ورکوي، دوی د هغه د رضا هیله لري. ته د دوی د کړنو لپاره لږ مسؤلیت نه لرې او دوی ستا د کړنو لپاره لږ مسؤلیت نه لري، له همدې امله ته (حق لرې) چې دوی وباسه، نو ته د ظالمانو څخه یې.

وَكَذٰلِكَ فَتَنَّا بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لِّيَقُوْلُوْٓا اَهٰٓؤُلَاۤءِ مَنَّ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنْۢ بَيْنِنَاۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِاَعْلَمَ بِالشّٰكِرِيْنَ

wa każālika fatannā ba‘ḍahum biba‘ḍil liyaqūlū ahā'ulā'i mannallāhu ‘alaihim mim baininā, alaisallāhu bi'a‘lama bisy-syākirīn(a).

په دې توګه موږ ځینې (شتمن) د ځینو (فقیرانو) سره په ځینو (غریبانو) ازمایلي دي، ترڅو دوی (شتمن) ووایي: "ایا دا هغه کس دی چې زموږ په منځ کې دی چې الله تعالی پرې فضل کړی دی؟" (الله تعالی فرمایي)، "ایا الله تعالی د هغو کسانو په اړه ښه نه پوهیږي چې شکر کوي؟"

وَاِذَا جَاۤءَكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاٰيٰتِنَا فَقُلْ سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلٰى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَۙ اَنَّهٗ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوْۤءًاۢ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَصْلَحَ فَاَنَّهٗ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa iżā jā'akal-lażīna yu'minūna bi'āyātinā fa qul salāmun ‘alaikum kataba rabbukum ‘alā nafsihir-raḥmah(ta), annahū man ‘amila minkum sū'am bijahālatin ṡumma tāba mim ba‘dihī wa aṣlaḥa fa annahū gafūrur raḥīm(un).

او کله چې هغه کسان چې زموږ په آیتونو ایمان لري تاسو ته راشي، نو ووایه: "السلام علیکم" (ستاسو لپاره نیکمرغه). ستاسو رب د رحمت طبیعت په ځان کې ټینګ کړی دی، (یعنې) څوک چې له تاسو څخه په ناپوهۍ سره بدي وکړي، بیا وروسته توبه وباسي او ځان اصلاح کړي، نو هغه ډیر بخښونکی او ډیر رحم کوونکی دی.

وَكَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ وَلِتَسْتَبِيْنَ سَبِيْلُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ

wa każālika nufaṣṣilul-āyāti wa litastabīna sabīlal-mujrimīn(a).

او په دې ډول موږ د قرآن آیتونه تشریح کړل، (تر څو د پرهیزګارانو لاره په څرګنده توګه څرګنده شي) او د ګناهګارانو لاره په څرګنده توګه څرګنده شي.

قُلْ اِنِّيْ نُهِيْتُ اَنْ اَعْبُدَ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ قُلْ لَّآ اَتَّبِعُ اَهْوَاۤءَكُمْۙ قَدْ ضَلَلْتُ اِذًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ

qul innī nuhītu an a‘budal-lażīna tad‘ūna min dūnillāh(i), qul lā attabi‘u ahwā'akum, qad ḍalaltu iżaw wa mā ana minal-muhtadīn(a).

ووایه (ای محمده)، "زه د هغو معبودانو عبادت کولو څخه منع شوی یم چې تاسو یې له الله پرته عبادت کوئ." ووایه، "زه ستاسو د غوښتنو پیروي نه کوم. که زه دا کار وکړم، نو خامخا به ګمراه شم، او زه به د هغو کسانو څخه نه شم چې لارښوونه یې منونکي دي."

قُلْ اِنِّيْ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَكَذَّبْتُمْ بِهٖۗ مَا عِنْدِيْ مَا تَسْتَعْجِلُوْنَ بِهٖۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗيَقُصُّ الْحَقَّ وَهُوَ خَيْرُ الْفٰصِلِيْنَ

qul innī ‘alā bayyinatim mir rabbī wa każżabtum bih(ī), mā ‘indī mā tasta‘jilūna bih(ī), inil-ḥukmu illā lillāh(i), yaquṣṣul-ḥaqqa wa huwa khairul-fāṣilīn(a).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "زه د خپل رب له لوري په رښتیني معلوماتو (قرآن) باندې یم پداسې حال کې چې تاسو یې انکار کوئ. دا زما په واک کې نه ده (چې عذاب راولم) چې تاسو یې د ژر راتګ غوښتنه کوئ. د (قانون) تاسیس کول یوازې د الله حق دی. هغه حق بیانوي او هغه غوره پریکړه کوونکی دی."

قُلْ لَّوْ اَنَّ عِنْدِيْ مَا تَسْتَعْجِلُوْنَ بِهٖ لَقُضِيَ الْاَمْرُ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِالظّٰلِمِيْنَ

qul lau anna ‘indī mā tasta‘jilūna bihī laquḍiyal-amru bainī wa bainakum, wallāhu a‘lamu biẓ-ẓālimīn(a).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "که ما هغه (عذاب) چې تاسو یې غواړئ ژر ترلاسه کړي وای، نو زما او ستاسو ترمنځ به ټولې چارې پای ته رسیدلې وای." او الله تعالی د ظالمانو په اړه ښه پوهیږي.

۞ وَعِنْدَهٗ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَآ اِلَّا هُوَۗ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ وَمَا تَسْقُطُ مِنْ وَّرَقَةٍ اِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَا حَبَّةٍ فِيْ ظُلُمٰتِ الْاَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَّلَا يَابِسٍ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ

wa ‘indahū mafātiḥul-gaibi lā ya‘lamuhā illā huw(a), wa ya‘lamu mā fil-barri wal-baḥr(i), wa mā tasquṭu miw waraqatin illā ya‘lamuhā wa lā ḥabbatin fī ẓulumātil-arḍi wa lā raṭbiw wa lā yābisin illā fī kitābim mubīn(in).

او د ټولو غیبونو کیلي له هغه سره دي؛ له هغه پرته بل څوک نه پوهیږي. هغه پوهیږي چې په وچه او سمندر کې څه دي. هیڅ پاڼه نه رالویږي چې هغه یې په اړه نه پوهیږي. د ځمکې په تیاره کې هیڅ تخم نشته، او نه هم کوم لوند یا وچ شی شته چې په اصلي کتاب (لوح محفوظ) کې نه وي لیکل شوی.

وَهُوَ الَّذِيْ يَتَوَفّٰىكُمْ بِالَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُمْ بِالنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيْهِ لِيُقْضٰٓى اَجَلٌ مُّسَمًّىۚ ثُمَّ اِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa huwal-lażī yatawaffākum bil-laili wa ya‘lamu mā jaraḥtum bin-nahāri ṡumma yab‘aṡukum fīhi liyuqḍā ajalum musammā(n), ṡumma ilaihi marji‘ukum ṡumma yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

او هغه ذات دی چې تاسو د شپې ویده کوي او هغه پوهیږي چې تاسو د ورځې څه کوئ. بیا هغه تاسو په غرمه کې راویښوي ترڅو ستاسو ټاکل شوی عمر بشپړ کړي. بیا تاسو د هغه لوري ته بیرته ګرځئ، بیا به هغه تاسو ته د هغه څه په اړه خبر درکړي چې تاسو یې کړي دي.

وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهٖ وَيُرْسِلُ عَلَيْكُمْ حَفَظَةً ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنَا وَهُمْ لَا يُفَرِّطُوْنَ

wa huwal-qāhiru fauqa ‘ibādihī wa yursilu ‘alaikum ḥafaẓah(tan), ḥattā iżā jā'a aḥadakumul-mautu tawaffathu rusulunā wa hum lā yufarriṭūn(a).

او هغه په خپلو ټولو بندګانو باندې مطلق واکمن دی، او هغه ستاسو لپاره ساتونکي فرښتې لیږلي دي، ترڅو کله چې ستاسو څخه د یو چا مرګ راشي، زموږ فرښتې د هغه ژوند واخلي، او دوی په خپلو دندو کې غفلت نه کوي.

ثُمَّ رُدُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ مَوْلٰىهُمُ الْحَقِّۗ اَلَا لَهُ الْحُكْمُ وَهُوَ اَسْرَعُ الْحٰسِبِيْنَ

Ṡumma ruddū ilallāhi maulāhumul-ḥaqq(i), alā lahul-ḥukmu wa huwa asra‘ul-ḥāsibīn(a).

بیا به دوی (د الله بندګان) د خپل ریښتیني رب الله ته ورګرځول کیږي. پوه شئ چې ټول قضاوت (په هغه ورځ) د هغه سره دی. او هغه تر ټولو ګړندی حساب اخیستونکی دی.

قُلْ مَنْ يُّنَجِّيْكُمْ مِّنْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ تَدْعُوْنَهٗ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۚ لَىِٕنْ اَنْجٰىنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ

qul may yunajjīkum min ẓulumātil-barri wal-baḥri tad‘ūnahū taḍarru‘aw wa khufyah(tan), la'in anjānā min hāżihī lanakūnanna minasy- syākirīn(a).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه، "څوک تاسو ته د وچې او سمندر له مصیبت څخه ژغورلی شي، کله چې تاسو هغه ته په عاجزۍ او نرم غږ سره دعا کوئ؟" (په دې ویلو سره)، "که هغه موږ له دې (آفت) څخه ژغورلی وای، نو موږ به شکر کوونکي خلک وو."

قُلِ اللّٰهُ يُنَجِّيْكُمْ مِّنْهَا وَمِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ اَنْتُمْ تُشْرِكُوْنَ

qulillāhu yunajjīkum minhā wa min kulli karbin ṡumma antum tusyrikūn(a).

ووایه (ای محمده!) "الله تاسو ته له مصیبت او هر ډول مصیبت څخه نجات درکوي، خو بیا تاسو (بیا) له هغه سره شریکان جوړوئ."

قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلٰٓى اَنْ يَّبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا مِّنْ فَوْقِكُمْ اَوْ مِنْ تَحْتِ اَرْجُلِكُمْ اَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًا وَّيُذِيْقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُوْنَ

qul huwal-qādiru ‘alā ay yab‘aṡa ‘alaikum ‘ażābam min fauqikum au min taḥti arjulikum au yalbisakum syiya‘aw wa yużīqa ba‘ḍakum ba'sa ba‘ḍ(in), unẓur kaifa nuṣarriful-āyāti la‘allahum yafqahūn(a).

ووایه (ای محمده)، "هغه پر تاسو باندې له پورته یا له لاندې څخه عذاب راوستلو توان لري، یا تاسو په ډلو (جګړو) کې سره ګډ کړي او ستاسو ځینې د نورو د ظلم خوند وڅکي." وګورئ چې موږ څنګه د (زموږ د قدرت) نښې په وار وار بیانوو ترڅو دوی پوه شي.

وَكَذَّبَ بِهٖ قَوْمُكَ وَهُوَ الْحَقُّۗ قُلْ لَّسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍ ۗ

wa każżaba bihī qaumuka wa huwal-ḥaqq(u), qul lastu ‘alaikum biwakīl(in).

او ستا قوم له دې (سزا) څخه انکار کوي، سره له دې چې دا (سزا) حق ده. (محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "زه ستاسو مسؤل نه یم."

لِكُلِّ نَبَاٍ مُّسْتَقَرٌّ وَّسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

likulli naba'im mustaqarruw wa saufa ta‘lamūn(a).

هر خبر (چې د رسول له خوا راوړل کېږي) یو (وخت) واقع کېږي او وروسته به تاسو پوه شئ.

وَاِذَا رَاَيْتَ الَّذِيْنَ يَخُوْضُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖۗ وَاِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطٰنُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرٰى مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa iżā ra'aital-lażīna yakhūḍūna fī āyātinā fa a‘riḍ ‘anhum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), wa immā yunsiyannakasy-syaiṭānu falā taq‘ud ba‘daż-żikrā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

که ته (محمد صلی الله علیه وسلم) خلک ووینې چې زموږ په آیتونو مسخره کوي، نو هغوی پریږده تر هغه چې دوی بلې خبرې ته لاړ شي. او که شیطان په ریښتیا سره (دا ممانعت) له تاسو هیر کړي، نو د بیا یادولو وروسته، د ظالمانو سره مه کېږه.

وَمَا عَلَى الَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّلٰكِنْ ذِكْرٰى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa mā ‘alal-lażīna yattaqūna min ḥisābihim min syai'iw wa lākin żikrā la‘allahum yattaqūn(a).

هغه کسان چې له الله تعالی څخه وېرېږي، د خپلو ګناهونو مسؤلیت نه لري؛ خو دا د دوی دنده ده چې هغوی ته د الله تعالی څخه د وېرې یادونه وکړي.

وَذَرِ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَعِبًا وَّلَهْوًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَذَكِّرْ بِهٖٓ اَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌۢ بِمَا كَسَبَتْۖ لَيْسَ لَهَا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيٌّ وَّلَا شَفِيْعٌ ۚوَاِنْ تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لَّا يُؤْخَذْ مِنْهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اُبْسِلُوْا بِمَا كَسَبُوْا لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِيْمٍ وَّعَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢبِمَا كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ ࣖ

wa żaril-lażīnattakhażū dīnahum la‘ibaw wa lahwaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā wa żakkir bihī an tubsala nafsum bimā kasabat, laisa lahā min dūnillāhi waliyyuw wa lā syafī‘(un), wa in ta‘dil kulla ‘adlil lā yu'khaż minhā, ulā'ikal-lażīna ubsilū bimā kasabū lahum syarābum min ḥamīmiw wa ‘ażābun alīmum bimā kānū yakfurūn(a).

هغه کسان پریږده چې خپل دین یې لوبې او ټوکې ګرځولي دي او د دنیا ژوند یې دوکه کړې ده. د قرآن په واسطه (دوی ته) خبرداری ورکړه ترڅو هرڅوک د خپلو کړنو له امله (دوزخ ته) ونه لویږي. د هغه لپاره له الله پرته بل څوک ساتونکی او شفاعت کوونکی نشته. او که هغه وغواړي چې هر ډول تاوان ورکړي، نو یقینا به یې ونه منل شي. دا هغه خلک دي چې د خپلو کړنو له امله (دوزخ ته) وغورځول شول. دوی د خپل پخواني کفر له امله د جوش اوبو څښل او دردناک عذاب ترلاسه کړ.

قُلْ اَنَدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُنَا وَلَا يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلٰٓى اَعْقَابِنَا بَعْدَ اِذْ هَدٰىنَا اللّٰهُ كَالَّذِى اسْتَهْوَتْهُ الشَّيٰطِيْنُ فِى الْاَرْضِ حَيْرَانَ لَهٗٓ اَصْحٰبٌ يَّدْعُوْنَهٗٓ اِلَى الْهُدَى ائْتِنَا ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰىۗ وَاُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qul anad‘ū min dūnillāhi mā lā yanfa‘unā wa lā yaḍurrunā wa nuraddu ‘alā a‘qābinā ba‘da iż hadānallāhu kal-lażīstahwathusy-syayāṭīnu fil-arḍi ḥairāna lahū aṣḥābuy yad‘ūnahū ilal-huda'tinā, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa umirnā linuslima lirabbil-‘ālamīn(a).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "ایا موږ له الله تعالی پرته بل څه وغواړو، چې موږ ته ګټه نه شي رسولی او نه به موږ ته زیان ورسوي، او (ایا) موږ به وروسته له هغه چې الله تعالی موږ ته لارښوونه کړې، بیرته وګرځول شو، لکه هغه خلک چې په ځمکه کې د شیطان لخوا ګمراه شوي دي، په ګډوډ حالت کې." د هغه ملګرو هغه ته د مستقیمې لارې بلنه ورکړه (ویې ویل: "زموږ پیروي وکړه." ووایه: "په حقیقت کې د الله تعالی لارښوونه (اصلي) لارښوونه ده؛ او موږ ته امر شوی چې ځانونه د ټولو کائیناتو رب ته تسلیم کړو،

وَاَنْ اَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّقُوْهُۗ وَهُوَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wattaqūh(u), wa huwal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).

او لمونځ وکړئ او له هغه ووېرېږئ." او هغه رب دی چې تاسو ټول به ورته راټول شئ.

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ وَيَوْمَ يَقُوْلُ كُنْ فَيَكُوْنُۚ قَوْلُهُ الْحَقُّۗ وَلَهُ الْمُلْكُ يَوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِۗ عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ وَهُوَ الْحَكِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa huwal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), wa yauma yaqūlu kun fa yakūn(u), qauluhul-ḥaqq(u), wa lahul-mulku yauma yunfakhu fiṣ-ṣūr(i), ‘ālimul-gaibi wasy-syahādati wa huwal-ḥakīmul-khabīr(u).

هغه ذات دی چې اسمانونه او ځمکه یې په حق سره پیدا کړي دي، کله چې یې وویل: "شه!" نو همداسې ده. د هغه خبره رښتیا ده، او کله چې صور وهل کیږي نو ټول واک د هغه دی. هغه پټ او حقیقي پوهیږي. هغه ډیر حکمت والا او ډیر پوه دی.

۞ وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ اٰزَرَ اَتَتَّخِذُ اَصْنَامًا اٰلِهَةً ۚاِنِّيْٓ اَرٰىكَ وَقَوْمَكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi āzara atattakhiżu aṣnāman ālihah(tan), innī arāka wa qaumaka fī ḍalālim mubīn(in).

او (یاد کړه) کله چې ابراهیم خپل پلار آزر ته وویل: "ایا دا مناسبه ده چې ته دا بتونه معبودان جوړ کړې؟ په حقیقت کې زه ته او ستا قوم په څرګنده ګمراهۍ کې ګورم."

وَكَذٰلِكَ نُرِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ مَلَكُوْتَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلِيَكُوْنَ مِنَ الْمُوْقِنِيْنَ

wa każālika nurī ibrāhīma malakūtas-samāwāti wal-arḍi wa liyakūna minal-mūqinīn(a).

او په دې ډول موږ ابراهیم ته په اسمانونو او ځمکه کې (خپل قدرت) وښود او د دې لپاره چې هغه له هغو کسانو څخه شي چې ایمان راوړي.

فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ الَّيْلُ رَاٰ كَوْكَبًا ۗقَالَ هٰذَا رَبِّيْۚ فَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَآ اُحِبُّ الْاٰفِلِيْنَ

falammā janna ‘alaihil-lailu ra'ā kaukabā(n), qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla lā uḥibbul-āfilīn(a).

کله چې شپه تیاره شوه، نو ابراهیم علیه السلام یو ستوری ولید (نو) ویې ویل: "دا زما رب دی." نو کله چې ستوری ولوېد، نو ویې ویل: "زه هغه نه خوښوم چې ولوېږي."

فَلَمَّا رَاَ الْقَمَرَ بَازِغًا قَالَ هٰذَا رَبِّيْ ۚفَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَىِٕنْ لَّمْ يَهْدِنِيْ رَبِّيْ لَاَكُوْنَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّاۤلِّيْنَ

falammā ra'al-qamara bāzigan qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla la'illam yahdinī rabbī la'akūnanna minal-qaumiḍ-ḍāllīn(a).

بیا کله چې یې سپوږمۍ ځلیده نو ویې ویل: "دا زما رب دی." خو کله چې سپوږمۍ ډوب شوه، نو ویې ویل: "که زما رب ماته لارښوونه نه وای کړې، نو زه به خامخا له ګمراه شویو کسانو څخه وم."

فَلَمَّا رَاَ الشَّمْسَ بَازِغَةً قَالَ هٰذَا رَبِّيْ هٰذَآ اَكْبَرُۚ فَلَمَّآ اَفَلَتْ قَالَ يٰقَوْمِ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

falammā ra'asy-syamsa bāzigatan qāla hāżā rabbī hāżā akbar(u), falammā afalat qāla yā qaumi innī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

بیا کله چې یې لمر راختلی ولید، ویې ویل: "دا زما رب دی، دا تر ټولو لوی دی." خو کله چې لمر پرېووت، نو ویې ویل: "ای زما قومه! په حقیقت کې زه له هغه څه څخه چې تاسو ورسره شریکان یاست، بېزاره یم."

اِنِّيْ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِيْ فَطَرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ حَنِيْفًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۚ

innī wajjahtu wajhiya lil-lażī faṭaras-samāwāti wal-arḍa ḥanīfaw wa mā ana minal-musyrikīn(a).

زه خپل مخ هغه (الله) ته ګرځوم چې اسمانونه او ځمکه یې پیدا کړي دي په بشپړ اطاعت سره د حق دین پیروي کوم، او زه د مشرکانو څخه نه یم.

وَحَاۤجَّهٗ قَوْمُهٗ ۗقَالَ اَتُحَاۤجُّوْۤنِّيْ فِى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنِۗ وَلَآ اَخَافُ مَا تُشْرِكُوْنَ بِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ رَبِّيْ شَيْـًٔا ۗوَسِعَ رَبِّيْ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا ۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ

wa ḥājjahū qaumuh(ū), qāla atuḥājjūnnī fillāhi wa qad hadān(i), wa lā akhāfu mā tusyrikūna bihī illā ay yasyā'a rabbī syai'ā(n), wasi‘a rabbī kulla syai'in ‘ilmā(n), afalā tatażakkarūn(a).

او د هغه قوم دا رد کړه. هغه (ابراهيم) وويل: "ايا تاسو د الله په اړه له ما سره بحث کوئ، سره له دې چې هغه ما ته په رښتيا لارښوونه کړې ده؟ زه د هغه څه (له آفت څخه) نه وېرېږم چې تاسو يې له الله سره شريک ګڼئ، مګر دا چې زما رب څه وغواړي. زما د رب علم هر څه پوښي. ايا تاسو درس نه شئ اخيستلی؟"

وَكَيْفَ اَخَافُ مَآ اَشْرَكْتُمْ وَلَا تَخَافُوْنَ اَنَّكُمْ اَشْرَكْتُمْ بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا ۗفَاَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ اَحَقُّ بِالْاَمْنِۚ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَۘ

wa kaifa akhāfu mā asyraktum wa lā takhāfūna annakum asyraktum billāhi mā lam yunazzil bihī ‘alaikum sulṭānā(n), fa ayyul-farīqaini aḥaqqu bil-amn(i), in kuntum ta‘lamūn(a).

زه څنګه له هغه څه څخه وېرېږم چې تاسو یې (له الله سره) شریک کوئ، که څه هم تاسو له هغه څه څخه نه وېرېږئ چې الله پخپله تاسو ته د هغه سره د شریکولو په اړه نه دي ښودلي. که تاسو یوازې پوهیږئ، له دواړو ډلو څخه کومه یوه د (له ناورین څخه) د خوندیتوب ډیره حق لري؟

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يَلْبِسُوْٓا اِيْمَانَهُمْ بِظُلْمٍ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الْاَمْنُ وَهُمْ مُّهْتَدُوْنَ ࣖ

al-lażīna āmanū wa lam yalbisū īmānahum biẓulmin ulā'ika lahumul-amnu wa hum muhtadūn(a).

هغه کسان چې ایمان راوړي او خپل ایمان له شرک سره نه ګډوي، دا هغه خلک دي چې ځان خوندي احساسوي او لارښوونه ورته کوي.

وَتِلْكَ حُجَّتُنَآ اٰتَيْنٰهَآ اِبْرٰهِيْمَ عَلٰى قَوْمِهٖۗ نَرْفَعُ دَرَجٰتٍ مَّنْ نَّشَاۤءُۗ اِنَّ رَبَّكَ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa tilka ḥujjatunā ātaināhā ibrāhīma ‘alā qaumih(ī), narfa‘u darajātim man nasyā'(u), inna rabbaka ḥakīmun ‘alīm(un).

او دا زموږ هغه معلومات دي چې موږ ابراهیم ته د هغه د قوم سره د مخامخ کیدو لپاره ورکړل. موږ د چا درجې لوړوو چې وغواړو. په حقیقت کې ستا رب حکمت والا او پوه دی.

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

او موږ هغه ته اسحاق او یعقوب ورکړل. موږ هر یو ته لارښوونه کړې ده؛ او له دې څخه مخکې موږ نوح او د هغه د اولادې څخه ځینو (ابراهيم) ته لارښوونه کړې وه، یعنې داود، سلیمان، ایوب، یوسف، موسی او هارون. او په دې توګه موږ نیکوکارانو ته بدله ورکوو.

وَزَكَرِيَّا وَيَحْيٰى وَعِيْسٰى وَاِلْيَاسَۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَۙ

wa zakariyyā wa yaḥyā wa ‘īsā wa ilyās(a), kullum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

او زکریا، یحیی، عیسی او الیاس. دا ټول متقیان دي،

وَاِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَيُوْنُسَ وَلُوْطًاۗ وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ

wa ismā‘īla wal-yasa‘a wa yūnusa wa lūṭā(n), wa kullan faḍḍalnā ‘alal-‘ālamīn(a).

او اسماعیل، الیاس، یونس او لوط. موږ هر یو (خپله درجه) د نورو خلکو څخه (په خپل وخت کې) لوړه کړې ده،

وَمِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَاِخْوَانِهِمْ ۚوَاجْتَبَيْنٰهُمْ وَهَدَيْنٰهُمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wa min ābā'ihim wa żurriyyātihim wa ikhwānihim, wajtabaināhum wa hadaināhum ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

(او موږ د دوی ځینې پلرونه، د دوی اولادونه او د دوی وروڼه هم لوړ کړل. موږ دوی (د پیغمبرانو او رسولانو په توګه) غوره کړل او دوی ته مو سمه لاره وښودله.)

ذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۗوَلَوْ اَشْرَكُوْا لَحَبِطَ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

Żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa lau asyrakū laḥabiṭa ‘anhum mā kānū ya‘malūn(a).

دا د الله لارښوونه ده، چې په دې سره هغه د خپلو بندګانو څخه هر هغه چا ته چې وغواړي لارښوونه کوي. که دوی له الله سره شریک ونیسي، نو هغه نیک عملونه چې دوی کړي دي خامخا به ورک شي.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ۚفَاِنْ يَّكْفُرْ بِهَا هٰٓؤُلَاۤءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْمًا لَّيْسُوْا بِهَا بِكٰفِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ātaināhumul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwah(ta), fa iy yakfur bihā hā'ulā'i faqad wakkalnā bihā qaumal laisū bihā bikāfirīn(a).

دا هغه خلک دي چې موږ ورته کتاب، حکمت او نبوت ورکړی دی. که خلک (قریش) ترې انکار وکړي، نو موږ به یې داسې خلکو ته وسپارو چې ترې انکار نه کوي.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ فَبِهُدٰىهُمُ اقْتَدِهْۗ قُلْ لَّآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًاۗ اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْعٰلَمِيْنَ ࣖ

ulā'ikal-lażīna hadallāhu fa bihudāūhumuqtadih, qul lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in huwa illā żikrā lil-‘ālamīn(a).

دا هغه (پیغمبران) دي چې الله ورته لارښوونه کړې ده، نو د دوی لارښوونې تعقیب کړئ. (محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "زه له تاسو څخه د (قرآن) د رسولو په بدل کې هیڅ شی نه غواړم." قرآن د ټولې نړۍ (ټولو خلکو) لپاره یوازې یو خبرداری دی.

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖٓ اِذْ قَالُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى بَشَرٍ مِّنْ شَيْءٍۗ قُلْ مَنْ اَنْزَلَ الْكِتٰبَ الَّذِيْ جَاۤءَ بِهٖ مُوْسٰى نُوْرًا وَّهُدًى لِّلنَّاسِ تَجْعَلُوْنَهٗ قَرَاطِيْسَ تُبْدُوْنَهَا وَتُخْفُوْنَ كَثِيْرًاۚ وَعُلِّمْتُمْ مَّا لَمْ تَعْلَمُوْٓا اَنْتُمْ وَلَآ اٰبَاۤؤُكُمْ ۗقُلِ اللّٰهُ ۙثُمَّ ذَرْهُمْ فِيْ خَوْضِهِمْ يَلْعَبُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrihī iż qālū mā anzalallāhu ‘alā basyarim min syai'(in), qul man anzalal-kitābal-lażī jā'a bihī mūsā nūraw wa hudal lin-nāsi taj‘alūnahū qarāṭīsa tubdūnahā wa tukhfūna kaṡīrā(n), wa ‘ullimtum mā lam ta‘lamū antum wa lā ābā'ukum, qulillāh(u), ṡumma żarhum fī khauḍihim yal‘abūn(a).

دوی د الله تعالی ستاینه هغه ډول نه کوي لکه څنګه چې باید ووایي: "الله تعالی په انسانانو باندې هیڅ شی نه دی نازل کړی." ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "چا هغه کتاب (تورات) نازل کړ چې موسی علیه السلام راوړی و، د انسانانو لپاره رڼا او لارښوونه وه، تاسو هغه کتاب د کاغذ په ټوټو بدل کړ، تاسو یې ښکاره کړ او ډیری یې پټ کړل، سره له دې چې هغه تاسو ته هغه څه ښودل شوي وو چې نه تاسو او نه ستاسو پلرونو ته معلوم وو." ووایه: "الله تعالی (چې دا یې نازل کړی دی) دی، بیا (له هغې وروسته)، دوی پرېږده چې په خپله ګمراهۍ کې لوبې وکړي.

وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ مُّصَدِّقُ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَهُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحٰفِظُوْنَ

wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakum muṣaddiqul-lażī baina yadaihi wa litunżira ummal-qurā wa man ḥaulahā, wal-lażīna yu'minūna bil-ākhirati yu'minūna bihī wa hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).

او دا (قرآن)، یو کتاب چې موږ په لویو برکتونو سره نازل کړی دی، د هغو کتابونو تصدیق کوي چې مخکې (نازل شوي) وو او د دې لپاره چې تاسو (د) ام القریٰ (مکې) او د هغه شاوخوا خلکو ته خبرداری ورکړئ. هغه خلک چې په آخرت باور لري یقینا په دې (قرآن) باور لري، او دوی تل خپل لمونځونه ساتي.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ قَالَ اُوْحِيَ اِلَيَّ وَلَمْ يُوْحَ اِلَيْهِ شَيْءٌ وَّمَنْ قَالَ سَاُنْزِلُ مِثْلَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ تَرٰٓى اِذِ الظّٰلِمُوْنَ فِيْ غَمَرٰتِ الْمَوْتِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَاسِطُوْٓا اَيْدِيْهِمْۚ اَخْرِجُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ اَلْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُوْنِ بِمَا كُنْتُمْ تَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَكُنْتُمْ عَنْ اٰيٰتِهٖ تَسْتَكْبِرُوْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au qāla ūḥiya ilayya wa lam yūḥa ilaihi syai'uw wa man qāla sa'unzilu miṡla mā anzalallāh(u), wa lau tarā iżiẓ-ẓālimūna fī gamarātil-mauti wal-malā'ikatu bāsiṭū aidīhim, akhirjū anfusakum, al-yauma tujzauna ‘ażābal-hūni bimā kuntum taqūlūna ‘alallāhi gairal-ḥaqqi wa kuntum ‘an āyātihī tastakbirūn(a).

څوک به له هغه چا څخه لوی ظالم وي چې په الله تعالی باندې دروغ تړي یا ووایي چې "ما ته وحی شوې ده"، پداسې حال کې چې هیڅ شی ورته نه وي نازل شوی، او هغه څوک چې وايي چې "زه به هغه څه نازل کړم چې الله تعالی نازل کړي دي." (څومره بده به وي) که تاسو هغه وخت وګورئ کله چې ظالمان د مرګ په سختۍ کې وو، پداسې حال کې چې فرښتې یې په خپلو لاسونو وهل، (او ویل یې چې) "خپل روح وباسئ." په دې ورځ به تاسو ته د خورا سپکاوي عذاب سره بدله ورکړل شي، ځکه چې تاسو د الله تعالی په وړاندې داسې خبرې کولې چې ریښتیا نه وې او (ځکه چې) تاسو د هغه په آیتونو فخر کاوه.

وَلَقَدْ جِئْتُمُوْنَا فُرَادٰى كَمَا خَلَقْنٰكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّتَرَكْتُمْ مَّا خَوَّلْنٰكُمْ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِكُمْۚ وَمَا نَرٰى مَعَكُمْ شُفَعَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ اَنَّهُمْ فِيْكُمْ شُرَكٰۤؤُا ۗ لَقَدْ تَّقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَضَلَّ عَنْكُمْ مَّا كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ ࣖ

wa laqad ji'tumūnā furādā kamā khalaqnākum awwala marratiw wa taraktum mā khawwalnākum warā'a ẓuhūrikum, wa mā narā ma‘akum syufa‘ā'akumul-lażīna za‘amtum annahum fīkum syurakā'(u), laqat taqaṭṭa‘a bainakum wa ḍalla ‘ankum mā kuntum taz‘umūn(a).

او تاسو په رښتیا هم موږ ته راشئ لکه څنګه چې موږ تاسو په پیل کې پیدا کړي وو، او هغه څه چې موږ تاسو ته درکړي دي، تاسو (په نړۍ کې) شاته پریږدئ. موږ ستاسو سره شفاعت کوونکي (مرسته کوونکي) نه وینو چې تاسو یې (د الله سره) شریکان ګڼئ. په حقیقت کې، ستاسو ترمنځ (ټولې اړیکې) پرې شوي دي او هغه څه چې تاسو یو وخت (د الله سره شریکان ګڼل) له تاسو څخه ورک شوي دي.

۞ اِنَّ اللّٰهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوٰىۗ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَمُخْرِجُ الْمَيِّتِ مِنَ الْحَيِّ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ فَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

innallāha fāliqul-ḥabbi wan-nawā, yukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa mukhrijul-mayyiti minal-ḥayy(i), żālikumullāhu fa annā tu'fakūn(a).

په حقیقت کې، دا الله دی چې غله او خرما پیدا کوي. هغه ژوندی له مړي څخه راوباسي او مړی له ژوندي څخه راوباسي. دا د الله قدرت دی؛ نو ولې مخ اړوئ؟

فَالِقُ الْاِصْبَاحِۚ وَجَعَلَ الَّيْلَ سَكَنًا وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ حُسْبَانًا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِ

fāliqul-iṣbāḥ(i), wa ja‘alal-laila sakanaw wasy-syamsa wal-qamara ḥusbānā(n), żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).

سهار یې سهار پیدا کړ او شپه یې د آرام لپاره او لمر او سپوږمۍ یې د حساب لپاره (پیدا کړل)، دا د الله تعالی، چې غالب او پوه دی، تقدیر دی.

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ النُّجُوْمَ لِتَهْتَدُوْا بِهَا فِيْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

wa huwal-lażī ja‘ala lakumun-nujūma litahtadū bihā fī ẓulumātil-barri wal-baḥr(i), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

او هغه ذات دی چې ستاسو لپاره یې ستوري پیدا کړل، ترڅو تاسو یې د ځمکې او سمندر په تیارو کې لارښوونه وکړئ، موږ د (زموږ د قدرت نښې) هغو کسانو ته بیان کړې دي چې پوهیږي.

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَّمُسْتَوْدَعٌ ۗقَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّفْقَهُوْنَ

wa huwal-lażī ansya'akum min nafsiw wāḥidatin fa mustaqarruw wa mustauda‘(un), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy yafqahūn(a).

او هغه ذات دی چې تاسو یې له یو ځان (آدم علیه السلام) څخه پیدا کړي یاست، نو (ستاسو لپاره) د استوګنې ځای او د ذخیره کولو ځای شته، په حقیقت کې، موږ د (زموږ د عظمت) نښې هغو کسانو ته بیان کړې دي چې پوهیږي.

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَاَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُّتَرَاكِبًاۚ وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَّجَنّٰتٍ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ اُنْظُرُوْٓا اِلٰى ثَمَرِهٖٓ اِذَٓا اَثْمَرَ وَيَنْعِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكُمْ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī nabāta kulli syai'in fa akhrajnā minhu khaḍiran nukhriju minhu ḥabbam mutarākibā(n), wa minan nakhli min ṭal‘ihā qinwānun dāniyatuw wa jannātim min a‘nābiw waz-zaitūna war-rummāna musytabihaw wa gaira mutasyābih(in), unẓurū ilā ṡamarihī iżā aṡmara wa yan‘ih(ī), inna fī żālikum la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

او هغه ذات دی چې له اسمانه یې اوبه نازلې کړې، بیا موږ د هغې په واسطه هر ډول بوټي را شنه کوو، نو موږ له دې بوټو څخه شنه بوټي را ایستلي، موږ له دې شنه بوټو څخه ډیری غلې دانې را ایستلي؛ او د خرما له ونې څخه موږ ځوړند څانګې او انګور پرې کړي، او (موږ هم) زیتون او انار یو شان او مختلف. کله چې میوه ورکړي او پخه شي نو میوې ته پام وکړئ. په حقیقت کې، پدې کې د هغو کسانو لپاره (د الله د قدرت) نښې دي چې ایمان لري.

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ الْجِنَّ وَخَلَقَهُمْ وَخَرَقُوْا لَهٗ بَنِيْنَ وَبَنٰتٍۢ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ سُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يَصِفُوْنَ ࣖ

wa ja‘alū lillāhi syurakā'al-jinna wa khalaqahum wa kharaqū lahū banīna wa banātim bigairi ‘ilm(in), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yaṣifūn(a).

او دوی (مشرکانو) پېریان له الله سره شریکان کړل، سره له دې چې هغه (پيریان) پیدا کړي دي، او دوی دروغ وویل (ویل یې چې) "الله زامن او لوڼې لري،" پرته له پوهې څخه. الله پاک او لوړ دی له هغو صفتونو څخه چې دوی یې بیانوي.

بَدِيْعُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَنّٰى يَكُوْنُ لَهٗ وَلَدٌ وَّلَمْ تَكُنْ لَّهٗ صَاحِبَةٌ ۗوَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍۚ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

badī‘us-samāwāti wal-arḍ(i), annā yakūnu lahū waladuw wa lam takul lahū ṣāḥibah(tun), wa khalaqa kulla syai'(in), wa huwa bikulli syai'in‘alīm(un).

هغه (الله) د اسمان او ځمکې خالق دی. څنګه (ممکنه ده) چې هغه ښځه ونه لري او اولاد ولري؟ هغه ټول شیان پیدا کړي دي؛ او هغه په هرڅه پوهیږي.

ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَاعْبُدُوْهُ ۚوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

Żālikumullāhu rabbukum, lā ilāha illā huw(a), khāliqu kulli syai'in fa‘budūh(u), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

دا الله ستاسو معبود دی، له هغه پرته بل معبود نشته، د هر څه خالق دی، نو د هغه عبادت وکړئ، هغه د هر څه ساتونکی دی.

لَا تُدْرِكُهُ الْاَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الْاَبْصَارَۚ وَهُوَ اللَّطِيْفُ الْخَبِيْرُ

lā tudrikuhul-abṣāru wa huwa yudrikul-abṣār(a), wa huwal-laṭīful-khabīr(u).

هغه ته د سترګو له لارې لاسرسی نشي کېدای، په داسې حال کې چې هغه ټول لیدونه لیدلی شي، او هغه تر ټولو نازک او هوښیار دی.

قَدْ جَاۤءَكُمْ بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْۚ فَمَنْ اَبْصَرَ فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَاۗ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ

qad jā'akum baṣā'iru mir rabbikum, faman abṣara fa linafsih(ī), wa man ‘amiya fa ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).

په حقیقت کې، ستاسو د رب له لوري څرګندې نښې راغلې دي. څوک چې (حق) وویني، نو (ګټه) یې د ځان لپاره ده؛ او څوک چې ړوند وي (حق نه ویني)، نو هغه زیان منونکی دی. او زه (محمد) ستاسو ساتونکی نه یم.

وَكَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ وَلِيَقُوْلُوْا دَرَسْتَ وَلِنُبَيِّنَهٗ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

wa każālika nuṣarriful-āyāti wa liyaqūlū darasta wa linubayyinahū liqaumiy ya‘lamūn(a).

او په دې توګه موږ خپل آیتونه په وار وار بیان کړل ترڅو مشرکین ووایی چې "تاسو دا آیتونه (له اهل کتابو څخه) زده کړي دي"، او د دې لپاره چې موږ قرآن هغو کسانو ته تشریح کړو چې پوهیږي.

اِتَّبِعْ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ

ittabi‘ mā ūḥiya ilaika mir rabbik(a), lā ilāha illā huw(a), wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).

د هغه څه پیروي وکړه چې ستا رب تاته وحي کړې ده، له هغه پرته بل معبود نشته، او له مشرکانو څخه مخ واړوه.

وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكُوْاۗ وَمَا جَعَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًاۚ وَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ

wa lau syā'allāhu mā asyrakū, wa mā ja‘alnā ‘alaihim ḥafīẓā(n), wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

او که الله غوښتلی وای، نو دوی به له هغه سره شریک نه وای نیولی. او موږ ته د هغوی سرپرست نه یې او ته د هغوی سرپرست نه یې.

وَلَا تَسُبُّوا الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَيَسُبُّوا اللّٰهَ عَدْوًاۢ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ كَذٰلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ اُمَّةٍ عَمَلَهُمْۖ ثُمَّ اِلٰى رَبِّهِمْ مَّرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa lā tasubbul-lażīna yad‘ūna min dūnillāhi fa yasubbullāha ‘adwam bigairi ‘ilm(in), każālika zayyannā likulli ummatin ‘amalahum, ṡumma ilā rabbihim marji‘uhum fa yunabbi'uhum bimā kānū ya‘malūn(a).

او هغو کسانو ته ښکنځل مه کوه چې دوی یې له الله پرته عبادت کوي، که نه نو دوی به بې له پوهې الله ته سپکاوی وکړي. په دې توګه موږ هر قوم ته د دوی د عملونو ښه ښودلو امر کړی دی. بیا به د دوی بیرته خپل رب ته ستنیدل وي، نو هغه به دوی ته د هغه څه خبر ورکړي چې دوی یې کړي دي.

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ لَّيُؤْمِنُنَّ بِهَاۗ قُلْ اِنَّمَا الْاٰيٰتُ عِنْدَ اللّٰهِ وَمَا يُشْعِرُكُمْ اَنَّهَآ اِذَا جَاۤءَتْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'athum āyatul layu'minunna bihā, qul innamal-āyātu ‘indallāhi wa mā yusy‘irukum annahā iżā jā'at lā yu'minūn(a).

او دوی په ډېر جديت سره د الله په نوم قسمونه وخوړل چې که دوی ته کومه معجزه راشي، نو خامخا به پرې ایمان راوړي. ووایه، "معجزې یوازې له الله سره دي." او ایا تاسو پوهیږئ چې کله معجزې (آیتونه) راشي، نو دوی به ایمان نه راوړي.

وَنُقَلِّبُ اَفْـِٕدَتَهُمْ وَاَبْصَارَهُمْ كَمَا لَمْ يُؤْمِنُوْا بِهٖٓ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّنَذَرُهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ ࣖ ۔

wa nuqallibu af'idatahum wa abṣārahum kamā lam yu'minū bihī awwala marratiw wa nażaruhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

او (همدارنګه) موږ د دوی زړونه او سترګې واړولې لکه څنګه چې دوی په لومړي ځل په دې (قرآن) ایمان نه راوړ، او موږ دوی په ګمراهۍ کې پریښودل.

۞ وَلَوْ اَنَّنَا نَزَّلْنَآ اِلَيْهِمُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ وَكَلَّمَهُمُ الْمَوْتٰى وَحَشَرْنَا عَلَيْهِمْ كُلَّ شَيْءٍ قُبُلًا مَّا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْٓا اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ يَجْهَلُوْنَ

wa lau annanā nazzalnā ilaihimul-malā'ikata wa kallamahumul-mautā wa ḥasyarnā ‘alaihim kulla syai'in qubulam mā kānū liyu'minū illā ay yasyā'allāhu wa lākinna akṡarahum yajhalūn(a).

او که موږ پرښتې ورته نازلې کړو، او مړي ورسره خبرې وکړي، او ټول هغه څه چې دوی یې غواړي، د دوی مخې ته راټول کړو، نو دوی به ایمان رانه وړي مګر دا چې الله وغواړي، خو ډیری یې (د حق په معنی) نه پوهیږي.

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيٰطِيْنَ الْاِنْسِ وَالْجِنِّ يُوْحِيْ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوْرًا ۗوَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ مَا فَعَلُوْهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُوْنَ

wa każālika ja‘alnā likulli nabiyyin ‘aduwwan syayāṭīnal-insi wal-jinni yūḥī ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin zukhrufal-qauli gurūrā(n), wa lau syā'a rabbuka mā fa‘alūhu fa żarhum wa mā yaftarūn(a).

او په دې توګه موږ د هر نبي لپاره دښمنان ګرځولي وو چې شیطانان، انسانان او پېریان وو، چې ځینې یې نورو ته د دوکې په توګه ښکلې خبرې کولې. او که ستا رب وغواړي، نو دوی به دا کار ونکړي، نو دوی دې په هغه څه (دروغجنو) کې وي چې دوی یې جوړوي.

وَلِتَصْغٰٓى اِلَيْهِ اَفْـِٕدَةُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَلِيَرْضَوْهُ وَلِيَقْتَرِفُوْا مَا هُمْ مُّقْتَرِفُوْنَ

wa litaṣgā ilaihi af'idatul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa liyarḍauhu wa liyaqtarifū mā hum muqtarifūn(a).

او د دې لپاره چې د هغو کسانو کوچني زړونه چې په آخرت باور نه لري، دې وسوسې ته متوجه شي، او خوښ یې کړي، او هغه څه وکړي چې معمولا یې کوي.

اَفَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْتَغِيْ حَكَمًا وَّهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ اِلَيْكُمُ الْكِتٰبَ مُفَصَّلًا ۗوَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْلَمُوْنَ اَنَّهٗ مُنَزَّلٌ مِّنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ

afagairallāhi abtagī ḥakamaw wa huwal-lażī anzala ilaikumul-kitāba mufaṣṣalā(n), wal-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘lamūna annahū munazzalum mir rabbika bil-ḥaqqi falā takunanna minal-mumtarīn(a).

ایا زه له الله پرته بل قاضي ولټوم، حال دا چې هغه ذات دی چې تاسو ته یې کتاب (قرآن) په تفصیل سره نازل کړی دی؟ هغه کسان چې موږ ورته کتاب ورکړی دی پوهیږي چې دا ستا د رب له لوري په حق سره نازل شوی دی. نو له شک کوونکو څخه مه کیږه.

وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدْقًا وَّعَدْلًاۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖ ۚوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa tammat kalimatu rabbika ṣidqaw wa ‘adlā(n), lā mubaddila likalimātih(ī), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

او ستا د رب کلام (قرآن) په حق او عدالت کې بشپړ شوی دی. هیڅ شی د هغه خبرې نشي بدلولی. او هغه اوریدونکی او پوه دی.

وَاِنْ تُطِعْ اَكْثَرَ مَنْ فِى الْاَرْضِ يُضِلُّوْكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَ

wa in tuṭi‘ akṡara man fil-arḍi yuḍillūka ‘an sabīlillāh(i), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in hum illā yakhruṣ ūn(a).

او که ته په دې ځمکه کې د ډېرو خلکو پیروي وکړې، نو خامخا به تا د الله له لارې څخه ګمراه کړي. هغه څه چې دوی یې تعقیبوي یوازې اټکلونه دي او یوازې دروغ جوړوي.

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ مَنْ يَّضِلُّ عَنْ سَبِيْلِهٖۚ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

inna rabbaka huwa a‘lamu may yaḍillu ‘an sabīlih(ī), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

په حقیقت کې، ستا رب هغه کسان ښه پېژني چې د هغه له لارې څخه بې لارې شوي دي، او هغه هغه کسان هم ښه پېژني چې هدایت شوي دي.

فَكُلُوْا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ اِنْ كُنْتُمْ بِاٰيٰتِهٖ مُؤْمِنِيْنَ

fa kulū mimmā żukirasmullāhi ‘alaihi in kuntum bi'āyātihī mu'minīn(a).

نو که تاسو د هغه په ایتونو ایمان لرئ، نو له هغه څخه وخورئ چې د الله نوم پرې یاد شوی وي.

وَمَا لَكُمْ اَلَّا تَأْكُلُوْا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَقَدْ فَصَّلَ لَكُمْ مَّا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ اِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ اِلَيْهِ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا لَّيُضِلُّوْنَ بِاَهْوَاۤىِٕهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗاِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِيْنَ

wa mā lakum allā ta'kulū mimmā żukirasmullāhi ‘alaihi wa qad faṣṣala lakum mā ḥarrama ‘alaikum illā maḍṭurirtum ilaih(i), wa inna kaṡīral layuḍillūna bi'ahwā'ihim bigairi ‘ilm(in), inna rabbaka huwa a‘lamu bil-mu‘tadīn(a).

او ولې تاسو له هغه غوښې څخه نه خورئ چې د الله نوم پرې یاد شوی وي، پداسې حال کې چې الله تاسو ته هغه څه روښانه کړي دي چې هغه تاسو ته حرام کړي دي، مګر دا چې تاسو مجبور شئ چې دا کار وکړئ؟ او په حقیقت کې ډیری خلک د خپلو خواهشاتو له مخې بې له پوهې څخه ګمراه کوي. ستاسو رب هغه کسان ښه پوهیږي چې فاسقان دي.

وَذَرُوْا ظَاهِرَ الْاِثْمِ وَبَاطِنَهٗ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَكْسِبُوْنَ الْاِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُوْا يَقْتَرِفُوْنَ

wa żarū ẓāhiral-iṡmi wa bāṭinah(ū), innal-lażīna yaksibūnal-iṡma sayujzauna bimā kānū yaqtarifūn(a).

او ښکاره او پټ ګناهونه پرېږدئ، بېشکه هغه کسان چې ګناه کوي د خپلو کړنو بدله به ورکړل شي.

وَلَا تَأْكُلُوْا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَاِنَّهٗ لَفِسْقٌۗ وَاِنَّ الشَّيٰطِيْنَ لَيُوْحُوْنَ اِلٰٓى اَوْلِيَاۤىِٕهِمْ لِيُجَادِلُوْكُمْ ۚوَاِنْ اَطَعْتُمُوْهُمْ اِنَّكُمْ لَمُشْرِكُوْنَ ࣖ

wa lā ta'kulū mimmā lam yużkarismullāhi ‘alaihi wa innahū lafisq(un), wa innasy-syayāṭīna layūḥūna ilā auliyā'ihim liyujādilūkum, wa in aṭa‘tumūhum innakum lamusyrikūn(a).

او له هغه (د څارويو غوښه) مه خورئ چې د الله نوم پرې نه وي اخيستل شوی (د ذبح کولو پر مهال)، ځکه چې دا په حقيقت کې ګناه ده. په حقيقت کې، شيطانان خپلو ملګرو ته وسوسې اچوي ترڅو ستاسو پر وړاندې بحث وکړي. او که تاسو د هغوی اطاعت وکړئ، نو تاسو به خامخا مشرکان شئ.

اَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَاَحْيَيْنٰهُ وَجَعَلْنَا لَهٗ نُوْرًا يَّمْشِيْ بِهٖ فِى النَّاسِ كَمَنْ مَّثَلُهٗ فِى الظُّلُمٰتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِّنْهَاۗ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْكٰفِرِيْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

awa man kāna maitan fa aḥyaināhu wa ja‘alnā lahū nūray yamsyī bihī fin-nāsi kamam maṡaluhū fiẓ-ẓulumāti laisa bikhārijim minhā, każālika zuyyina lil-kāfirīna mā kānū ya‘malūn(a).

او ایا هغه څوک چې مړ وو او بیا موږ هغه ژوندی کړ او موږ هغه ته رڼا ورکړه چې د خلکو په مینځ کې د تګ توان ورکوي، د هغه چا په څیر دی چې په تیاره کې و، نو له هغه څخه نشي راوتلی؟ په دې توګه د کافرانو لپاره هغه څه ښکلي کیږي چې دوی یې کوي.

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا فِيْ كُلِّ قَرْيَةٍ اَكٰبِرَ مُجْرِمِيْهَا لِيَمْكُرُوْا فِيْهَاۗ وَمَا يَمْكُرُوْنَ اِلَّا بِاَنْفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

wa każālika ja‘alnā fī kulli qaryatin akābira mujrimīhā liyamkurū fīhā, wa mā yamkurūna illā bi'anfusihim wa mā yasy‘urūn(a).

او په دې توګه موږ په هر ښار کې بد واکمنان ټاکلي دي چې په هغه کې دوکه وکړي، خو دوی یوازې ځانونو ته دوکه ورکوي او نه پوهیږي.

وَاِذَا جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ قَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ حَتّٰى نُؤْتٰى مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ رُسُلُ اللّٰهِ ۘ اَللّٰهُ اَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسٰلَتَهٗۗ سَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا صَغَارٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعَذَابٌ شَدِيْدٌۢ بِمَا كَانُوْا يَمْكُرُوْنَ

wa iżā jā'athum āyatun qālū lan nu'mina ḥattā nu'tā miṡla mā ūtiya rusulullāh(i), allāhu a‘lamu ḥaiṡu yaj‘alu risālatah(ū), sayuṣībul-lażīna ajramū ṣagārun ‘indallāhi wa ‘ażābun syadīdum bimā kānū yamkurūn(a).

او کله چې دوی ته یو آیت راشي، دوی وايي: "موږ به تر هغه وخته پورې ایمان ونه راوړو تر څو چې موږ ته هغه څه نه وي ورکړل شوي لکه څنګه چې د الله رسولانو ته ورکړل شوي وو." الله ښه پوهیږي چې هغه خپل د رسول دنده چیرته ټاکي. هغه خلک چې ګناه کوي د الله په وړاندې به ذلت او سخت عذاب راوړل شي ځکه چې دوی یې د فریب کار کړی دی.

فَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ اَنْ يَّهْدِيَهٗ يَشْرَحْ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِۚ وَمَنْ يُّرِدْ اَنْ يُّضِلَّهٗ يَجْعَلْ صَدْرَهٗ ضَيِّقًا حَرَجًا كَاَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِى السَّمَاۤءِۗ كَذٰلِكَ يَجْعَلُ اللّٰهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ

fa may yuridillāhu ay yahdiyahū yasyraḥ ṣadrahū lil-islām(i), wa may yurid ay yuḍillahū yaj‘al ṣadrahū ḍayyiqan ḥarajan ka'annamā yaṣṣa‘‘adu fis-samā'(i), każālika yaj‘alullāhur-rijsa ‘alal-lażīna lā yu'minūn(a).

الله چې چا ته وغواړي چې لارښوونه وکړي، د هغه سينه به د اسلام لپاره پرانیزي. او څوک چې وغواړي چې ګمراه شي، د هغه سينه به داسې تنګه او تنګه کړي لکه څنګه چې اسمان ته پورته کېږي. په دې توګه الله هغو کسانو ته سزا ورکوي چې ايمان نه راوړي.

وَهٰذَا صِرَاطُ رَبِّكَ مُسْتَقِيْمًاۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّذَّكَّرُوْنَ

wa hāżā ṣirāṭu rabbika mustaqīmā(n), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy yażżakkarūn(a).

او دا ستا د رب سمه لار ده، موږ (خپل) آیتونه هغو کسانو ته بیان کړي دي چې خبردار شوي وو.

۞ لَهُمْ دَارُ السَّلٰمِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَهُوَ وَلِيُّهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

lahum dārus-salāmi ‘inda rabbihim wa huwa waliyyuhum bimā kānū ya‘malūn(a).

د دوی لپاره د دوی د رب په نیز یو امن ځای (جنت) دی، او هغه د دوی د نیکو کارونو له امله د دوی ملاتړی دی.

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًاۚ يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُمْ مِّنَ الْاِنْسِ ۚوَقَالَ اَوْلِيَاۤؤُهُمْ مِّنَ الْاِنْسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ وَّبَلَغْنَآ اَجَلَنَا الَّذِيْٓ اَجَّلْتَ لَنَا ۗقَالَ النَّارُ مَثْوٰىكُمْ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗاِنَّ رَبَّكَ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa yauma yaḥsyuruhum jamī‘ā(n), yā ma‘syaral-jinni qadistakṡartum minal-ins(i), wa qāla auliyā'uhum minal-insi rabbanastamta‘a ba‘ḍunā biba‘ḍiw wa balagnā ajalanal-lażī ajjalta lanā, qālan-nāru maṡwākum khālidīna fīhā illā mā syā'allāh(u), inna rabbaka ḥakīmun ‘alīm(un).

او (یاد کړئ) هغه ورځ چې هغه ټول راټول کړل (او الله تعالی وویل) "ای د جناتو ډلې! تاسو ډېر خلک (ګمراه کړل)." او د دوی ملګرو له خلکو څخه وویل: "ای ربه، موږ یو له بل سره مینه وکړه او اوس هغه وخت راغی چې تا زموږ لپاره ټاکلی و." الله تعالی وايي: "ستاسو ځای به تل دوزخ وي، پرته لدې چې الله تعالی بل څه وغواړي." په حقیقت کې، ستاسو رب حکمت والا او پوه دی.

وَكَذٰلِكَ نُوَلِّيْ بَعْضَ الظّٰلِمِيْنَ بَعْضًاۢ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ ࣖ

wa każālika nuwallī ba‘ḍaẓ-ẓālimīna ba‘ḍam bimā kānū yaksibūn(a).

او په دې توګه موږ ځینې ظالمان د دوی د کړنو له مخې یو بل ته دوستان ګرځوو.

يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۗ قَالُوْا شَهِدْنَا عَلٰٓى اَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ

yā ma‘syaral-jinni wal-insi alam ya'tikum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū syahidnā ‘alā anfusinā wa garrathumul-ḥayātud-un-yā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).

اې د جن او انسانانو ډلې! ایا ستاسو له ډلې څخه پیغمبران نه دي راغلي، زما آیتونه یې تاسو ته رسولي وو او تاسو ته یې د دې ورځې د غونډې په اړه خبرداری ورکړی وو؟ هغوی ځواب ورکړ، "(هو)، موږ پخپله شاهدان یو." خو دوی د دې دنیا ژوند دوکه کړل او دوی په ځانونو شاهدان شول، چې دوی کافران دي.

ذٰلِكَ اَنْ لَّمْ يَكُنْ رَّبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرٰى بِظُلْمٍ وَّاَهْلُهَا غٰفِلُوْنَ

Żālika allam yakur rabbuka muhlikal-qurā biẓulmiw wa ahluhā gāfilūn(a).

په دې توګه (رسولان لیږل شوي وو) ځکه چې ستا رب به یو هیواد په ظلم سره نه هلاک کړي پداسې حال کې چې د هغه اوسیدونکي بې پروا وي (لا تر اوسه نه پوهیږي).

وَلِكُلٍّ دَرَجٰتٌ مِّمَّا عَمِلُوْاۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ

wa likullin darajātum mimmā ‘amilū, wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).

او د هر چا لپاره د هغه د عملونو سره سم درجې دي، او ستا رب د هغه څه څخه غافل نه دی چې دوی یې کوي.

وَرَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ ۗاِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَسْتَخْلِفْ مِنْۢ بَعْدِكُمْ مَّا يَشَاۤءُ كَمَآ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ اٰخَرِيْنَ

wa rabbukal-ganiyyu żur-raḥmah(ti), iy yasya' yużhibkum wa yastakhlif mim ba‘dikum mā yasyā'u kamā ansya'akum min żurriyyati qaumin ākharīn(a).

او ستا رب غالب او رحمت لرونکی دی، که هغه وغواړي، هغه به تاسو له منځه یوسي او ستاسو له منځه وړلو وروسته به هغه کسان ستاسو پر ځای راولي چې وغواړي، لکه څنګه چې هغه تاسو د بلې ډلې له اولادې څخه پیدا کړي یاست.

اِنَّ مَا تُوْعَدُوْنَ لَاٰتٍۙ وَّمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

innamā tū‘adūna la'āt(in), wa mā antum bimu‘jizīn(a).

په حقیقت کې، هر هغه څه چې تاسو سره ژمنه شوې ده خامخا به راشي او تاسو یې رد نشئ کولی.

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a), man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "ای زما قومه! په خپل مقام عمل وکړئ، زه هم (همداسې) کوم. وروسته به تاسو پوه شئ چې په آخرت کې به څوک (غوره) ځای ترلاسه کړي. په حقیقت کې، ظالم خلک به بختور نه وي."

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ مِمَّا ذَرَاَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْاَنْعَامِ نَصِيْبًا فَقَالُوْا هٰذَا لِلّٰهِ بِزَعْمِهِمْ وَهٰذَا لِشُرَكَاۤىِٕنَاۚ فَمَا كَانَ لِشُرَكَاۤىِٕهِمْ فَلَا يَصِلُ اِلَى اللّٰهِ ۚوَمَا كَانَ لِلّٰهِ فَهُوَ يَصِلُ اِلٰى شُرَكَاۤىِٕهِمْۗ سَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ

wa ja‘alū lillāhi mimmā żara'a minal-ḥarṡi wal-an‘āmi naṣīban fa qālū hāżā lillāhi biza‘mihim wa hāżā lisyurakā'inā, famā kāna lisyurakā'ihim falā yaṣilu ilallāh(i), wa mā kāna lillāhi fa huwa yaṣilu ilā syurakā'ihim, sā'a mā yaḥkumūn(a).

او دوی د نباتاتو او څارویو د حاصلاتو څخه ځینې برخې د الله لپاره وړاندې کړې، د دوی د نظر سره سم یې وویل، "دا د الله لپاره ده او دا زموږ د بتانو لپاره ده." هغه برخه چې د دوی د بتانو لپاره ده الله ته نه رسیږي، او هغه برخه چې د الله لپاره ده د دوی بتانو ته به ورسیږي. د دوی پریکړه ډیره بده ده.

وَكَذٰلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيْرٍ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ قَتْلَ اَوْلَادِهِمْ شُرَكَاۤؤُهُمْ لِيُرْدُوْهُمْ وَلِيَلْبِسُوْا عَلَيْهِمْ دِيْنَهُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا فَعَلُوْهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُوْنَ

wa każālika zayyana likaṡīrim minal-musyrikīna qatla aulādihim syurakā'uhum liyurdūhum wa liyalbisū ‘alaihim dīnahum, wa lau syā'allāhu mā fa‘alūhu fa żarhum wa mā yaftarūn(a).

او په دې توګه د دوی بتانو (شیطان) د ډیرو مشرکانو لپاره دا ښکلې کړه چې خپل ماشومان ووژني، دوی له منځه یوسي او خپل دین ګډوډ کړي. او که الله غوښتلی وای، دوی به دا کار نه وای کړی. دوی پرېږده چې د هغه څه (دروغجنو) سره وي چې دوی یې جوړوي.

وَقَالُوْا هٰذِهٖٓ اَنْعَامٌ وَّحَرْثٌ حِجْرٌ لَّا يَطْعَمُهَآ اِلَّا مَنْ نَّشَاۤءُ بِزَعْمِهِمْ وَاَنْعَامٌ حُرِّمَتْ ظُهُوْرُهَا وَاَنْعَامٌ لَّا يَذْكُرُوْنَ اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهَا افْتِرَاۤءً عَلَيْهِۗ سَيَجْزِيْهِمْ بِمَا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

wa qālū hāżihī an‘āmuw wa ḥarṡun ḥijrul lā yaṭ‘amuhā illā man nasyā'u biza‘mihim wa an‘āmun ḥurrimat ẓuhūruhā wa an‘āmul lā yażkurūnasmallāhi ‘alaihaftirā'an ‘alaih(i), sayajzīhim bimā kānū yaftarūn(a).

او دوی وویل (د دوی د نظر له مخې)، "دا حرام څاروي او کرنیز محصولات دي، دوی باید ونه خوړل شي، پرته له هغه چا چې موږ یې غواړو." او داسې څاروي هم شته چې د سپرلۍ لپاره منع دي (اجازه نلري)، او داسې څاروي هم شته چې (کله چې ذبح شي) د الله نوم نه یادوي، دا د الله په وړاندې دروغ دي. په راتلونکي کې، الله به دوی ته د هر هغه څه بدله ورکړي چې دوی یې کړي دي.

وَقَالُوْا مَا فِيْ بُطُوْنِ هٰذِهِ الْاَنْعَامِ خَالِصَةٌ لِّذُكُوْرِنَا وَمُحَرَّمٌ عَلٰٓى اَزْوَاجِنَاۚ وَاِنْ يَّكُنْ مَّيْتَةً فَهُمْ فِيْهِ شُرَكَاۤءُ ۗسَيَجْزِيْهِمْ وَصْفَهُمْۗ اِنَّهٗ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa qālū mā fī buṭūni hāżihil-an‘āmi khāliṣatul liżukūrinā wa muḥarramun ‘alā azwājinā, wa iy yakum maitatan fahum fīhi syurakā'(u), sayajzīhim waṣfahum, innahū ḥakīmun ‘alīm(un).

او دوی (همدارنګه) وویل، "هغه څه چې د دې څارویو په ګیډو کې دي زموږ د نارینه وو لپاره ځانګړي دي، دا زموږ د میرمنو لپاره حرام دي." او که هغه څه چې په ګیډو کې دي (زیږیدلي) مړه شي، نو ټول یې (خوري). په راتلونکي کې، الله به دوی ته د دوی د پریکړو بدله ورکړي. په حقیقت کې، الله تعالی حکمت لرونکی او پوه دی.

قَدْ خَسِرَ الَّذِيْنَ قَتَلُوْٓا اَوْلَادَهُمْ سَفَهًاۢ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّحَرَّمُوْا مَا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ افْتِرَاۤءً عَلَى اللّٰهِ ۗقَدْ ضَلُّوْا وَمَا كَانُوْا مُهْتَدِيْنَ ࣖ

qad khasiral-lażīna qatalū aulādahum safaham bigairi ‘ilmiw wa ḥarramū mā razaqahumullāhuftirā'an ‘alallāh(i), qad ḍallū wa mā kānū muhtadīn(a).

په حقیقت کې هغه کسان زیان منونکي دي چې خپل اولادونه د ناپوهۍ له امله بې له پوهې وژني، او هغه رزق چې الله ورته ورکړی دی په الله باندې د دروغو په لیکلو سره حراموي، په حقیقت کې دوی ګمراه شوي دي او هدایت نه لري.

۞ وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ جَنّٰتٍ مَّعْرُوْشٰتٍ وَّغَيْرَ مَعْرُوْشٰتٍ وَّالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا اُكُلُهٗ وَالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ كُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖٓ اِذَآ اَثْمَرَ وَاٰتُوْا حَقَّهٗ يَوْمَ حَصَادِهٖۖ وَلَا تُسْرِفُوْا ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَۙ

wa huwal-lażī ansya'a jannātim ma‘rūsyātiw wa gaira ma‘rūsyātiw wan-nakhla waz-zar‘a mukhtalifan ukuluhū waz-zaitūna war-rummāna mutasyābihaw wa gaira mutasyābih(in), kulū min ṡamarihī iżā aṡmara wa ātū ḥaqqahū yauma ḥaṣādih(ī), wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).

او هغه ذات دی چې هغه بوټي یې پیدا کړي دي چې انګور کري او هغه چې انګور نه کري، د خرما ونې، د مختلفو خوندونو ونې، زیتون او انار چې یو شان دي (په شکل او رنګ کې) او بل شان نه دي (په خوند کې). کله چې میوه وخوري نو وخورئ او کله چې حاصلات لو کړئ نو خپل حق (زکات) ورکړئ، مګر ډیر مه کوئ. په حقیقت کې، الله تعالی له حده زیات خلک نه خوښوي.

وَمِنَ الْاَنْعَامِ حَمُوْلَةً وَّفَرْشًا ۗ كُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌۙ

wa minal-an‘āmi ḥamūlataw wa farsyā(n), kulū mimmā razaqakumullāhu wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

او په څارویو کې ځینې د بار وړلو لپاره دي او ځینې د ذبح کولو لپاره دي. هغه رزق وخورئ چې الله تاسو ته درکړی دی، او د شیطان په قدمونو مه ځئ، په حقیقت کې شیطان ستاسو ښکاره دښمن دی.

ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍۚ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ نَبِّـُٔوْنِيْ بِعِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

Ṡamāniya azwāj(in), minaḍ-ḍa'niṡnaini wa minal-ma‘ziṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), nabbi'ūnī bi‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).

اته فارمي څاروي په جوړه (څلور جوړې) کې دي؛ د پسونو یوه جوړه او د وزو یوه جوړه. ووایه: "د دوو نرانو یا دوو ښځینه وو ترمنځ یا هغه څه چې د دواړو ښځینه وو په رحم کې دي، د الله له خوا حرام دي؟ که تاسو رښتیا وایئ، نو د پوهې له مخې ماته وضاحت راکړئ."

وَمِنَ الْاِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ وَصّٰىكُمُ اللّٰهُ بِهٰذَاۚ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا لِّيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa minal-ibiliṡnaini wa minal-baqariṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), am kuntum syuhadā'a iż waṣṣākumullāhu bihāżā, faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibal liyuḍillan-nāsa bigairi ‘ilm(in), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

او له اوښ څخه یوه جوړه او له غوا څخه یوه جوړه. ووایه: "د دوو نرانو یا دوو ښځو ترمنځ څه حرام دي، یا هغه څه چې د دواړو ښځو په رحم کې دي؟ ایا تاسو هغه وخت شاهدان وئ کله چې الله ستاسو لپاره دا حکم کړی و؟ له هغو کسانو څخه څوک ډیر ظالم دی چې په الله باندې دروغ جوړوي ترڅو خلک بې له پوهې ګمراه کړي؟" په حقیقت کې، الله به ظالمانو ته لارښوونه ونه کړي.

قُلْ لَّآ اَجِدُ فِيْ مَآ اُوْحِيَ اِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلٰى طَاعِمٍ يَّطْعَمُهٗٓ اِلَّآ اَنْ يَّكُوْنَ مَيْتَةً اَوْ دَمًا مَّسْفُوْحًا اَوْ لَحْمَ خِنْزِيْرٍ فَاِنَّهٗ رِجْسٌ اَوْ فِسْقًا اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَّلَا عَادٍ فَاِنَّ رَبَّكَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

qul lā ajidu fīmā ūḥiya ilayya muḥarraman ‘alā ṭā‘imiy yaṭ‘amuhū illā ay yakūna maitatan au damam masfūḥan au laḥma khinzīrin fa innahū rijsun au fisqan uhilla ligairillāhi bih(ī), famaniḍṭurra gaira bāgiw wa lā ‘ādin fa inna rabbaka gafūrur raḥīm(un).

ووایه: "زه په هغه څه کې چې ما ته وحی شوي دي، د هغه چا لپاره چې هغه غواړي، هیڅ حرام نه مومم، پرته له مړو غوښو، بهیدونکي وینې، د خنزیر غوښه - د هر هغه څه لپاره چې ناپاک وي - یا هغه چې د الله پرته د بل چا په نوم حلال شوی وي. مګر څوک چې د اړتیا له امله اړ شي، نه خواهش کوي او نه د (د اړتیا له حد څخه) تجاوز کوي، نو یقینا ستاسو رب بخښونکی او رحم کوونکی دی."

وَعَلَى الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا كُلَّ ذِيْ ظُفُرٍۚ وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ شُحُوْمَهُمَآ اِلَّا مَا حَمَلَتْ ظُهُوْرُهُمَآ اَوِ الْحَوَايَآ اَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍۗ ذٰلِكَ جَزَيْنٰهُمْ بِبَغْيِهِمْۚ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

wa ‘alal-lażīna hādū ḥarramnā kulla żī ẓufur(in), wa minal-baqari wal-ganami ḥarramnā ‘alaihim syuḥūmahumā illā mā ḥamalat ẓuhūruhumā awil-ḥawāyā au makhtalaṭa bi‘aẓm(in), żālika jazaināhum bibagyihim, wa innā laṣādiqūn(a).

او پر یهودیانو موږ ټول هغه څاروي حرام کړي وو چې سومونه لري، او موږ د غواګانو او پسونو وازګه هم پر دوی حرامه کړې وه، پرته له هغه چې د دوی په شا پورې تړلې وي، یا هغه چې د دوی په کولمو کې وي، یا هغه چې د هډوکو سره ګډ وي. په دې توګه موږ دوی ته د دوی د نافرمانۍ سزا ورکړه. او په حقیقت کې، موږ تر ټولو ریښتیني یو.

فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقُلْ رَّبُّكُمْ ذُوْ رَحْمَةٍ وَّاسِعَةٍۚ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُهٗ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِيْنَ

fa in każżabūka faqur rabbukum żū raḥmatiw wāsi‘ah(tin), wa lā yuraddu ba'suhū ‘anil-qaumil-mujrimīn(a).

نو که دوی درته دروغ ووایي، نو ووایه: "ستاسو رب پراخه رحمت لري، او د ګناهګارانو لپاره د هغه سزا حتمي ده."

سَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكْنَا وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ شَيْءٍۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتّٰى ذَاقُوْا بَأْسَنَاۗ قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوْهُ لَنَاۗ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَخْرُصُوْنَ

sayaqūlul-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā asyraknā wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min syai'(in), każālika każżabal-lażīna min qablihim ḥattā żāqū ba'sanā, qul hal ‘indakum min ‘ilmin fa tukhrijūhu lanā, in tattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in antum illā takhruṣūn(a).

مشرکان به ووايي: "که الله غوښتلای، نو موږ به له هغه سره شریک نه وای جوړ کړی او نه زموږ پلرونو، او موږ به هیڅ شی حرام نه وای کړی." همدارنګه هغه کسان چې له دوی څخه مخکې وو، هغه کسان چې (پیغمبران) یې دروغجن ګڼلي وو تر هغه چې زموږ عذاب یې وڅکل. ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "ایا تاسو کوم علم لرئ چې موږ ته یې ورسوئ؟ هغه څه چې تاسو یې تعقیب کوئ یوازې اټکل دی، او تاسو یوازې فکر کوئ."

قُلْ فَلِلّٰهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُۚ فَلَوْ شَاۤءَ لَهَدٰىكُمْ اَجْمَعِيْنَ

qul fa lillāhil-ḥujjatul-bāligah(tu), fa lau syā'a lahadākum ajma‘īn(a).

ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "یوازینی دلیل الله دی. نو که هغه وغواړي، تاسو ټول به لارښوونه ومومئ."

قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ يَشْهَدُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ حَرَّمَ هٰذَاۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَلَا تَشْهَدْ مَعَهُمْۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَهُمْ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ ࣖ

qul halumma syuhadā'akumul-lażīna yasyhadūna annallāha ḥarrama hāżā, fa in syahidū falā tasyhad ma‘ahum, wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna każżabū bi'āyātinā wal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa hum birabbihim ya‘dilūn(a).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "خپل شاهدان راولئ چې دا ثابته کړي چې الله دا حرام کړي دي." که دوی شاهدي ورکړي، نو ته هم باید ورسره شاهدي مه ورکوه. د هغو کسانو د غوښتنو پیروي مه کوه چې زموږ آیتونه ردوي او هغه کسان چې په اخرت ایمان نه لري او له خدای سره شریکان نیسي.

۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "زه هغه څه ولولم چې خدای تعالی پر تاسو حرام کړي دي. له هغه سره هیڅ شی مه شریکوئ، له خپلو والدینو سره ښه کوئ، خپل ماشومان مه وژنئ ځکه چې دوی غریب دي. موږ هغه یو چې تاسو او هغوی ته روزي ورکوو. د ناوړه کارونو، ښکاره یا پټو کارونو ته مه نږدې کیږئ، هغه خلک مه وژنئ چې د خدای تعالی لخوا منع شوي دي پرته له سم دلیل څخه. دا هغه تاسو ته امر کوي ترڅو تاسو پوه شئ"

وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ

wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).

او د یتیم مال ته نږدې مه ځئ، مګر په هغه طریقه چې ګټور وي، تر هغه چې هغه بلوغ ته ورسیږي. او پیمانه او تله په عادلانه توګه پوره کړئ. موږ په چا د هغه د توان سره سم مکلف نه یو. کله چې خبرې کوئ، نو په صداقت سره خبرې کوئ، که څه هم هغه (ستاسو) خپلوان وي او د الله ژمنه پوره کوئ. په دې توګه هغه تاسو ته امر کوي چې یاد وساتئ.

وَاَنَّ هٰذَا صِرَاطِيْ مُسْتَقِيْمًا فَاتَّبِعُوْهُ ۚوَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ

wa anna hāżā ṣirāṭī mustaqīman fattabi‘ūh(u), wa lā tattabi‘us-subula fa tafarraqa bikum ‘an sabīlih(ī), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tattaqūn(a).

او په حقیقت کې، دا زما مستقیمه لاره ده. نو پیروي وکړئ! د (نورو) لارو پیروي مه کوئ چې تاسو د هغه له لارې څخه لرې کړي. په دې توګه هغه تاسو ته امر کړی چې تقوا وکړئ.

ثُمَّ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ تَمَامًا عَلَى الَّذِيْٓ اَحْسَنَ وَتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُوْنَ ࣖ

Ṡumma ātainā mūsal-kitāba tamāman ‘alal-lażī aḥsana wa tafṣīlal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum biliqā'i rabbihim yu'minūn(a).

بیا موږ موسی علیه السلام ته کتاب (تورات) ورکړ ترڅو په هغو کسانو باندې (زموږ نعمتونه) بشپړ کړي چې نیک عمل کوي، د هر څه وضاحت لپاره، او د لارښوونې او رحمت لپاره، ترڅو دوی د خپل رب سره په ملاقات ایمان راوړي.

وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ فَاتَّبِعُوْهُ وَاتَّقُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۙ

wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakun fattabi‘ūhu wattaqū la‘allakum turḥamūn(a).

او دا هغه کتاب (قرآن) دی چې موږ له برکتونو ډک نازل کړی دی، پیروي یې وکړئ او پرهیزګاره اوسئ ترڅو پر تاسو رحم وشي.

اَنْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اُنْزِلَ الْكِتٰبُ عَلٰى طَاۤىِٕفَتَيْنِ مِنْ قَبْلِنَاۖ وَاِنْ كُنَّا عَنْ دِرَاسَتِهِمْ لَغٰفِلِيْنَۙ

an taqūlū innamā unzilal-kitābu ‘alā ṭā'ifataini min qablinā, wa in kunnā ‘an dirāsatihim lagāfilīn(a).

(مونږ قرآن نازل کړ) ترڅو تاسو (دا ونه وایئ) چې "دا کتاب یوازې زموږ څخه مخکې په دوو ډلو (یهودیانو او عیسویانو) نازل شوی و او په حقیقت کې موږ د دوی لوستلو ته پام نه کوو."

اَوْ تَقُوْلُوْا لَوْ اَنَّآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتٰبُ لَكُنَّآ اَهْدٰى مِنْهُمْۚ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ ۚفَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَصَدَفَ عَنْهَا ۗسَنَجْزِى الَّذِيْنَ يَصْدِفُوْنَ عَنْ اٰيٰتِنَا سُوْۤءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يَصْدِفُوْنَ

au taqūlū lau annā unzila ‘alainal-kitābu lakunnā ahdā minhum, faqad jā'akum bayyinatum mir rabbikum wa hudaw wa raḥmah(tun), faman aẓlamu mimman każżaba bi'āyātillāhi wa ṣadafa ‘anhā, sanajzil-lażīna yaṣdifūna ‘an āyātinā sū'al-‘ażābi bimā kānū yaṣdifūn(a).

یا دا چې تاسو (نه) وایاست، "که پر موږ کتاب نازل شوی وای، نو موږ به له دوی څخه ډیر هدايت شوي وای." په حقیقت کې، ستاسو د رب له خوا تاسو ته روښانه وضاحت، لارښوونه او رحمت راغلی دی. له هغه چا څخه څوک ډیر ظالم دی چې د الله آیتونه رد کړي او له هغوی څخه مخ واړوي؟ په راتلونکي کې، موږ به هغو کسانو ته چې زموږ له آیتونو څخه مخ اړوي، په سخت عذاب سره سزا ورکړو، ځکه چې دوی تل مخ اړوي.

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ اَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ اٰيٰتِ رَبِّكَ ۗيَوْمَ يَأْتِيْ بَعْضُ اٰيٰتِ رَبِّكَ لَا يَنْفَعُ نَفْسًا اِيْمَانُهَا لَمْ تَكُنْ اٰمَنَتْ مِنْ قَبْلُ اَوْ كَسَبَتْ فِيْٓ اِيْمَانِهَا خَيْرًاۗ قُلِ انْتَظِرُوْٓا اِنَّا مُنْتَظِرُوْنَ

hal yanẓurūna illā an ta'tiyahumul-malā'ikatu au ya'tiya rabbuka au ya'tiya ba‘ḍu āyāti rabbik(a), yauma ya'tī ba‘ḍu āyāti rabbika lā yanfa‘u nafsan īmānuhā lam takun āmanat min qablu au kasabat fī īmānihā khairā(n), qulintaẓirū innā muntaẓirūn(a).

دوی یوازې د پرښتو د راتګ، یا ستا د رب د راتګ، یا ستا د رب د ځینو نښو انتظار کوي. په هغه ورځ چې ستا د رب ځینې نښې راشي، د هغه چا ایمان چې مخکې یې ایمان نه وي راوړی، یا یې د هغې سره د ښه کولو هڅه نه وي کړې، هیڅ ګټه به ونه کړي. ووایه: "انتظار وکړئ! موږ انتظار کوو."

اِنَّ الَّذِيْنَ فَرَّقُوْا دِيْنَهُمْ وَكَانُوْا شِيَعًا لَّسْتَ مِنْهُمْ فِيْ شَيْءٍۗ اِنَّمَآ اَمْرُهُمْ اِلَى اللّٰهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ

innal-lażīna farraqū dīnahum wa kānū syiya‘al lasta minhum fī syai'(in), innamā amruhum ilallāhi ṡumma yunabbi'uhum bimā kānū yaf‘alūn(a).

په حقیقت کې، هغه کسان چې خپل دین یې ټوټې ټوټې کړ او په ډلو ووېشل شول، ستا (محمد صلی الله علیه وسلم) د هغوی مسؤلیت په هیڅ ډول نه دی. په حقیقت کې، د هغوی چارې الله ته سپارل شوي دي. بیا به هغه هغوی ته ووایي چې دوی څه کړي دي.

مَنْ جَاۤءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهٗ عَشْرُ اَمْثَالِهَا ۚوَمَنْ جَاۤءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزٰٓى اِلَّا مِثْلَهَا وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

man jā'a bil-ḥasanati fa lahū ‘asyru amṡālihā, wa man jā'a bis-sayyi'ati falā yujzā illā miṡlahā wa hum lā yuẓlamūn(a).

څوک چې ښه وکړي، لس چنده به یې بدله ورکړل شي، او څوک چې بد وکړي، د هغه د بدۍ په اندازه به یې بدله ورکړل شي. پر دوی به هیڅ ظلم ونه شي.

قُلْ اِنَّنِيْ هَدٰىنِيْ رَبِّيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ەۚ دِيْنًا قِيَمًا مِّلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۚ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul innanī hadānī rabbī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in), dīnan qiyamam millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "بېشکه، زما رب ما ته سمه لاره ښودلې ده، ریښتینی دین، د ابراهیم علیه السلام سم دین. هغه (ابراهیم علیه السلام) د مشرکانو څخه نه دی."

قُلْ اِنَّ صَلَاتِيْ وَنُسُكِيْ وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِيْ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qul inna ṣalātī wa nusukī wa maḥyāya wa mamātī lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ووایه: "زما لمونځ، زما عبادت، زما ژوند او زما مرګ یوازې د الله لپاره دی چې د ټولو کائیناتو پالونکی دی."

لَا شَرِيْكَ لَهٗ ۚوَبِذٰلِكَ اُمِرْتُ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُسْلِمِيْنَ

lā syarīka lah(ū), wa biżālika umirtu wa ana awwalul-muslimīn(a).

د هغه لپاره هیڅ شریک نشته؛ او ما ته امر شوی و او زه لومړی وم چې اطاعت یې وکړ (مسلمان).

قُلْ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْ رَبًّا وَّهُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍۗ وَلَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ اِلَّا عَلَيْهَاۚ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۚ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

qul agairallāhi abgī rabbaw wa huwa rabbu kulli syai'(in), wa lā taksibu kullu nafsin illā ‘alaihā, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "ایا دا زما لپاره (مناسب) ده چې زه له الله پرته بل معبود ولټوم، پداسې حال کې چې هغه د هر څه رب دی؟ د هر ګناه لپاره چې یو څوک کوي، هغه یوازې مسؤل دی. او یو سړی به د بل د ګناهونو بار نه پورته کوي. بیا به تاسو خپل رب ته بیرته راشئ، او هغه به تاسو ته هغه څه ووایی چې تاسو مخکې شخړه کوله."

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَكُمْ خَلٰۤىِٕفَ الْاَرْضِ وَرَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَبْلُوَكُمْ فِيْ مَآ اٰتٰىكُمْۗ اِنَّ رَبَّكَ سَرِيْعُ الْعِقَابِۖ وَاِنَّهٗ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa huwal-lażī ja‘alakum khalā'ifal-arḍi wa rafa‘a ba‘ḍakum fauqa ba‘ḍin darajātil liyabluwakum fī mā ātākum, inna rabbaka sarī‘ul-‘iqāb(i), wa innahū lagafūrur raḥīm(un).

او هغه ذات دی چې تاسو یې په ځمکه کې خلیفه ګان ګرځولي یاست او ستاسو ځینې یې په ځینو نورو لوړ کړي دي، ترڅو تاسو په هغو (ډالۍ) کې وازمایي چې هغه تاسو ته درکړي دي. په حقیقت کې، ستاسو رب ډیر ژر سزا ورکوونکی دی او په حقیقت کې هغه ډیر بخښونکی او ډیر رحم کوونکی دی.