Q.S النسا (اَلنِّسَاء) - 176 د آیتونو شمېر

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيْرًا وَّنِسَاۤءً ۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْ تَسَاۤءَلُوْنَ بِهٖ وَالْاَرْحَامَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيْبًا

yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakumul-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw wa khalaqa minhā zaujahā wa baṡṡa minhumā rijālan kaṡīraw wa nisā'ā(n), wattaqullāhal-lażī tasā'alūna bihī wal-arḥām(a), innallāha kāna ‘alaikum raqībā(n).

اې خلکو! له خپل رب څخه ووېرېږئ چې تاسو یې له یو کس (آدم) څخه پیدا کړي یاست، او (الله) د هغه له ملګرتیا (حوا) څخه پیدا کړې ده؛ او له دوی دواړو څخه الله ډېر نارینه او ښځې پیدا کړې دي. له هغه الله څخه ووېرېږئ چې په نوم یې تاسو یو له بل څخه سوال کوئ، او د کورنۍ اړیکې (ساتئ). په حقیقت کې، الله تل ستاسو ساتنه او پالنه کوي.

وَاٰتُوا الْيَتٰمٰىٓ اَمْوَالَهُمْ وَلَا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيْثَ بِالطَّيِّبِ ۖ وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَهُمْ اِلٰٓى اَمْوَالِكُمْ ۗ اِنَّهٗ كَانَ حُوْبًا كَبِيْرًا

wa ātul-yatāmā amwālahum wa lā tatabaddalul-khabīṡa biṭ-ṭayyib(i), wa lā ta'kulū amwālahum ilā amwālikum, innahū kāna ḥūban kabīrā(n).

او یتیمانو (چې لویان دي) ته د هغوی مال ورکړئ، ښه مال په بد مال مه بدلوئ، او د هغوی مال له خپل مال سره مه خورئ، په حقیقت کې (د بدلولو او خوړلو عمل) لویه ګناه ده.

وَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تُقْسِطُوْا فِى الْيَتٰمٰى فَانْكِحُوْا مَا طَابَ لَكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ مَثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَ ۚ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تَعْدِلُوْا فَوَاحِدَةً اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَلَّا تَعُوْلُوْاۗ

wa in khiftum allā tuqsiṭū fil-yatāmā fankiḥū mā ṭāba lakum minan-nisā'i maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), fa in khiftum allā ta‘dilū fa wāḥidatan au mā malakat aimānukum, żālika adnā allā ta‘ūlū.

او که تاسو وېرېږئ چې د یتیمانو سره به انصاف نشئ کولی، نو خپلې خوښې ښځې، دوه، درې، یا څلور سره واده وکړئ. خو که تاسو وېرېږئ چې عدالت به نشئ کولی، نو یوازې یوه، یا کومې وینځې چې تاسو یې لرئ. دا د دې لپاره ډیر نږدې دی چې تاسو له ظلم څخه وژغورئ.

وَاٰتُوا النِّسَاۤءَ صَدُقٰتِهِنَّ نِحْلَةً ۗ فَاِنْ طِبْنَ لَكُمْ عَنْ شَيْءٍ مِّنْهُ نَفْسًا فَكُلُوْهُ هَنِيْۤـًٔا مَّرِيْۤـًٔا

wa ātun-nisā'a ṣaduqātihinna niḥlah(tan), fa in ṭibna lakum ‘an syai'im minhu nafsan fa kulūhu hanī'am marī'ā(n).

او هغو ښځو ته (چې تاسو ورسره واده کوئ) مهر په خوښۍ سره ورکړئ، بیا که دوی تاسو ته په خوښۍ سره یو څه درکړي، نو هغه ومنئ او په خوښۍ سره یې وخورئ.

وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاۤءَ اَمْوَالَكُمُ الَّتِيْ جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ قِيٰمًا وَّارْزُقُوْهُمْ فِيْهَا وَاكْسُوْهُمْ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا

wa lā tu'tus-sufahā'a amwālakumul-latī ja‘alallāhu lakum qiyāmaw warzuqūhum fīhā waksūhum wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).

او خپل مال (چې په واک کې دي) هغو خلکو ته مه سپارئ چې عقلونه یې لا بشپړ شوي نه دي، کوم چې الله تعالی د ژوند اساس ګرځولی دی. هغوی ته (د شتمنۍ له عاید څخه) پیرود او جامې ورکړئ او ښې خبرې ورسره وکړئ.

وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا

wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).

او د یتیمانو ازموینه وکړئ تر هغه چې دوی د واده کولو لپاره عمر ته ورسیږي. بیا، که ستاسو په نظر دوی هوښیار وي (د شتمنۍ په پالنه کې ښه وي)، نو د دوی شتمني دوی ته وسپارئ. او (د یتیمانو شتمني) له مناسبې اندازې څخه مه خورئ او (هیڅکله) د دوی د لوییدو دمخه (یې مه ورکوئ). څوک چې (د سرپرستانو څخه) توان لري، نو باید ( د یتیمانو له شتمنۍ څخه) ډډه وکړي او څوک چې فقیر وي، نو هغه دې په سمه توګه شتمني وخوري. بیا، کله چې تاسو دوی ته شتمني وسپارئ، نو تاسو باید شاهدان ولرئ. او الله د څارونکي په توګه کافي دی.

لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَۖ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ اَوْ كَثُرَ ۗ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًا

lir-rijāli naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wa lin-nisā'i naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūna mimmā qalla minhu au kaṡur(a), naṣībam mafrūḍā(n).

د نارینه وو لپاره د خپلو والدینو او خپلوانو د میراث څخه د برخې حق دی، او د ښځو لپاره هم د خپلو والدینو او خپلوانو د میراث څخه د برخې حق دی، که هغه لږ وي یا ډیر د هغه برخې سره سم چې ټاکل شوې ده.

وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا

wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).

او که د وېش پر مهال ځینې خپلوان، یتیمان او غریبان موجود وي، نو هغوی ته (یوازې لږ څه) له خپل مال څخه ورکړئ او ښې خبرې ورسره وکړئ.

وَلْيَخْشَ الَّذِيْنَ لَوْ تَرَكُوْا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعٰفًا خَافُوْا عَلَيْهِمْۖ فَلْيَتَّقُوا اللّٰهَ وَلْيَقُوْلُوْا قَوْلًا سَدِيْدًا

walyakhsyal-lażīna lau tarakū min khalfihim żurriyyatan ḍi‘āfan khāfū ‘alaihim, falyattaqullāha walyaqūlū qaulan sadīdā(n).

او له هغو کسانو (الله) څخه ووېرېږئ چې کمزوري اولادونه پرېږدي چې دوی یې (د خیر ښېګڼې) څخه وېرېږي، نو له الله څخه دې ووېرېږئ او سمې خبرې دې وکړي.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ الْيَتٰمٰى ظُلْمًا اِنَّمَا يَأْكُلُوْنَ فِيْ بُطُوْنِهِمْ نَارًا ۗ وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيْرًا ࣖ

innal-lażīna ya'kulūna amwālal-yatāmā ẓulman innamā ya'kulūna fī buṭūnihim nārā(n), wa sayaṣlauna sa‘īrā(n).

په حقيقت کې هغه کسان چې د يتيمانو مالونه په ظلم سره خوري، په حقيقت کې هغوی په خپلو ګېډو کې اور خوري او هغوی به سوځوونکي اور (دوزخ) ته ننوځي.

يُوْصِيْكُمُ اللّٰهُ فِيْٓ اَوْلَادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِ ۚ فَاِنْ كُنَّ نِسَاۤءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۚ وَاِنْ كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۗ وَلِاَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ اِنْ كَانَ لَهٗ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلَدٌ وَّوَرِثَهٗٓ اَبَوٰهُ فَلِاُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهٗٓ اِخْوَةٌ فَلِاُمِّهِ السُّدُسُ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْۚ لَا تَدْرُوْنَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

yūṣīkumullāhu fī aulādikum liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), fa in kunna nisā'an fauqaṡnataini fa lahunna ṡuluṡā mā tarak(a), wa in kānat wāḥidatan fa lahan-niṣf(u), wa li abawaihi likulli wāḥidim minhumas-sudusu mimmā taraka in kāna lahū walad(un), fa illam yakul lahū waladuw wa wariṡahū abawāhu fa li'ummihiṡ-ṡuluṡ(u), fa in kāna lahū ikhwatun fa li'ummihis-sudusu mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣī bihā au dain(in), ābā'ukum wa abnā'ukum, lā tadrūna ayyuhum aqrabu lakum naf‘ā(n), farīḍatam minallāh(i), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

الله تعالی ستاسو د اولادونو د میراث په اړه ستاسو لپاره مقرر کړی دی: د زوی برخه د دوو لوڼو سره مساوي ده. که ټولې لوڼې وي، له دوو څخه زیاتې، نو د دوی برخه د میراث دوه پر دریمه برخه ده. که یوازې یوه لور وي، نو هغې ته نیمایي ورکول کیږي. او د مور او پلار لپاره، هر یو د دوی د میراث شپږمه برخه ترلاسه کوي، که هغه اولاد ولري. که هغه اولاد ونه لري او د هغه مور او پلار یوازې میراث ترلاسه کوي، نو د هغه مور دریمه برخه ترلاسه کوي. که هغه وروڼه او خویندې ولري، نو د هغه مور شپږمه برخه ترلاسه کوي. (دا ویشونه) د هغه د وصیت (پوره کولو) یا د هغه د پور (او تادیې) وروسته دي. (تر هغه ځایه چې ستاسو د مور او پلار او ستاسو د ماشومانو په اړه، تاسو نه پوهیږئ چې کوم یو ستاسو لپاره ډیر ګټور دی. دا د الله تعالی پریکړه ده. په حقیقت کې، الله تعالی پوه او حکمت لرونکی دی.

۞ وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ اَزْوَاجُكُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهُنَّ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَلَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّكُمْ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوْصُوْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَاِنْ كَانَ رَجُلٌ يُّوْرَثُ كَلٰلَةً اَوِ امْرَاَةٌ وَّلَهٗٓ اَخٌ اَوْ اُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُۚ فَاِنْ كَانُوْٓا اَكْثَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَهُمْ شُرَكَاۤءُ فِى الثُّلُثِ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصٰى بِهَآ اَوْ دَيْنٍۙ غَيْرَ مُضَاۤرٍّ ۚ وَصِيَّةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَلِيْمٌۗ

wa lakum niṣfu mā taraka azwājukum illam yakul lahunna walad(un), fa in kāna lahunna waladun fa lakumur-rubu‘u mimmā tarakna mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣīna bihā au dain(in), wa lahunnar-rubu‘u mimmā taraktum illam yakul lakum walad(un), fa in kāna lakum waladun fa lahunnaṡ-ṡumunu mimmā taraktum mim ba‘di waṣiyyatiy tūṣūna bihā au dain(in), wa in kāna rajuluy yūraṡu kalālatan awimra'atuw wa lahū akhun au ukhtun fa likulli wāḥidatim minhumas-sudus(u), fa in kānū akṡara min żālika fa hum syurakā'u fiṡ-ṡuluṡi mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣā bihā au dain(in), gaira muḍārr(in), waṣiyyatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥalīm(un).

او ستاسو برخه (میړه) ستاسو د میرمنو له خوا د پریښودل شوي ملکیت نیمایي ده، که چیرې دوی ماشومان ونه لري. که چیرې دوی (ستاسو میرمنې) ماشومان ولري، نو تاسو د هغه شتمنۍ څلورمه برخه ترلاسه کوئ چې دوی د هغه وصیت (پوره کولو) یا (او د خپلو پورونو له ورکولو وروسته) وروسته پریږدي. میرمنې د هغه ملکیت څلورمه برخه ترلاسه کوي چې تاسو یې پریږدئ که چیرې تاسو ماشومان نلرئ. که تاسو ماشومان لرئ، نو ستاسو میرمنې د هغه ملکیت اتمه برخه ترلاسه کوي چې تاسو یې پریږدئ (د هغه وصیت پوره کولو وروسته) چې تاسو یې کړی یا (او ستاسو د پورونو له ورکولو وروسته). که چیرې یو سړی مړ شي، که نارینه وي یا ښځینه، چې پلار او هیڅ اولاد یې نه وي پریښی، مګر یو ورور (سیبو) یا خور (سیبو) ولري، نو د دواړو ډوله وروڼو هر یو ته د ملکیت شپږمه برخه ورکول کیږي. مګر که چیرې له یو څخه ډیر ناسکه ورور وي، نو دوی دریمه برخه یوځای شریکوي، د هغه لخوا د شوي وصیت (پوره کولو) یا (او د پور له ورکولو وروسته) پرته له کوم تکلیف څخه. دا د خدای احکام دي. الله تعالی پوه او بخښونکی دی.

تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ يُدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗ وَذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

tilka ḥudūdullāh(i), wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

دا د الله حدود دي. څوک چې د الله او د هغه د رسول اطاعت وکړي، هغه به یې داسې باغونو ته داخل کړي چې لاندې به یې ویالې بهېږي، دوی به پکې تل پاتې وي. او دا لویه بریا ده.

وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَتَعَدَّ حُدُوْدَهٗ يُدْخِلْهُ نَارًا خَالِدًا فِيْهَاۖ وَلَهٗ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ ࣖ

wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū wa yata‘adda ḥudūdahū yudkhilhu nāran khālidan fīhā, wa lahū ‘ażābum muhīn(un).

او څوک چې د الله او د هغه د رسول نافرماني وکړي او د هغه د قانون له حدودو څخه سرغړونه وکړي، الله به یې خامخا په دوزخ کې واچوي، هغه به د تل لپاره هلته پاتې شي او هغه ته به سپکاوی کوونکی عذاب ورکړل شي.

وَالّٰتِيْ يَأْتِيْنَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ فَاسْتَشْهِدُوْا عَلَيْهِنَّ اَرْبَعَةً مِّنْكُمْ ۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَاَمْسِكُوْهُنَّ فِى الْبُيُوْتِ حَتّٰى يَتَوَفّٰىهُنَّ الْمَوْتُ اَوْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لَهُنَّ سَبِيْلًا

wal-lātī ya'tīnal-fāḥisyata min nisā'ikum fastasyhidū ‘alaihinna arba‘atam minkum, fa in syahidū fa amsikūhunna fil-buyūti ḥattā yatawaffāhunnal-mautu au yaj‘alallāhu lahunna sabīlā(n).

او ستاسو له ښځو څخه چې کومې ناوړه کارونه کوي، نو په تاسو کې دې څلور شاهدان ولري (چې شاهدي ورکړي). که هغوی شاهدي ورکړي وي، نو هغه (ښځې) په کور کې بندې کړئ تر هغه چې مړه شي، یا تر هغه چې الله (ج) د هغوی لپاره (بله لاره) جوړه کړي.

وَالَّذٰنِ يَأْتِيٰنِهَا مِنْكُمْ فَاٰذُوْهُمَا ۚ فَاِنْ تَابَا وَاَصْلَحَا فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا

wal-lażāni ya'tiyānihā minkum fa āżūhumā, fa in tābā wa aṣlaḥā fa a‘riḍū ‘anhumā, innallāha kāna tawwābar raḥīmā(n).

او ستاسو په منځ کې د دوو کسانو په وړاندې چې یو ناوړه عمل وکړي، دواړو ته سزا ورکړئ. که دواړه توبه وباسي او ځانونه اصلاح کړي، نو پرېږدئ. په حقیقت کې، الله ډېر توبه قبلوونکی او ډېر مهربان دی.

اِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللّٰهِ لِلَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السُّوْۤءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوْبُوْنَ مِنْ قَرِيْبٍ فَاُولٰۤىِٕكَ يَتُوْبُ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

innamat-taubatu ‘alallāhi lil-lażīna ya‘malūnas-sū'a bijahālatin ṡumma yatūbūna min qarībin fa ulā'ika yatūbullāhu ‘alaihim, wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

په حقیقت کې، الله ته توبه یوازې د هغو کسانو لپاره ده چې په ناپوهۍ سره بد کارونه کوي، بیا سمدلاسه توبه کوي. دا د دوی توبه ده چې الله یې مني. الله پوه او حکمت والا دی.

وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۚ حَتّٰىٓ اِذَا حَضَرَ اَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ اِنِّيْ تُبْتُ الْـٰٔنَ وَلَا الَّذِيْنَ يَمُوْتُوْنَ وَهُمْ كُفَّارٌ ۗ اُولٰۤىِٕكَ اَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

wa laisatit-taubatu lil-lażīna ya‘malūnas-sayyi'āt(i), ḥattā iżā ḥaḍara aḥadahumul-mautu qāla innī tubtul-āna wa lal-lażīna yamūtūna wa hum kuffār(un), ulā'ika a‘tadnā lahum ‘ażāban alīmā(n).

او د هغو کسانو توبه (د الله له لوري) نه قبلېږي چې بد کارونه کوي تر هغه چې کله د هغوی یو کس ته مرګ راشي نو هغه وايي چې "زه اوس په رښتیا توبه کوم." او نه هم د هغو کسانو توبه (د الله له لوري) منل کېږي چې په داسې حال کې مړه شي چې په کفر کې وي. د داسې خلکو لپاره موږ دردناک عذاب چمتو کړی دی.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَرِثُوا النِّسَاۤءَ كَرْهًا ۗ وَلَا تَعْضُلُوْهُنَّ لِتَذْهَبُوْا بِبَعْضِ مَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيْنَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ ۚ وَعَاشِرُوْهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ ۚ فَاِنْ كَرِهْتُمُوْهُنَّ فَعَسٰٓى اَنْ تَكْرَهُوْا شَيْـًٔا وَّيَجْعَلَ اللّٰهُ فِيْهِ خَيْرًا كَثِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā yaḥillu lakum an tariṡun-nisā'a karhā(n), wa lā ta‘ḍulūhunna litażhabū biba‘ḍi mā ātaitumūhunna illā ay ya'tīna bifāḥisyatim mubayyinah(tin), wa ‘āsyirūhunna bil-ma‘rūf(i), fa in karihtumūhunna fa ‘asā an takrahū syai'aw wa yaj‘alallāhu fīhi khairan kaṡīrā(n).

اې مؤمنانو! دا ستاسو لپاره روا نه ده چې ښځې په زور سره په میراث کې واخلئ او هغوی ته تکلیف مه ورکوئ ځکه چې دوی غواړي د هغه څه یوه برخه بیرته واخلي چې تاسو ورته ورکړې ده، پرته لدې چې دوی په ریښتیا سره یو ناوړه عمل وکړي. او له هغوی سره په مناسب ډول ملګرتیا وکړئ. که تاسو دوی نه خوښوئ، (نو صبر وکړئ) ځکه چې دا ممکن وي چې تاسو یو څه خوښ نه کړئ، که څه هم الله تعالی هغه ډیر ښه کړی وي.

وَاِنْ اَرَدْتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍۙ وَّاٰتَيْتُمْ اِحْدٰىهُنَّ قِنْطَارًا فَلَا تَأْخُذُوْا مِنْهُ شَيْـًٔا ۗ اَتَأْخُذُوْنَهٗ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا

wa in arattumustibdāla zaujim makāna zauj(in), wa ātaitum iḥdāhunna qinṭāran falā ta'khużū minhu syai'ā(n), ata'khużūnahū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

او که تاسو غواړئ چې د خپلې یوې میرمنې پر ځای بله میرمن ونیسئ، او تاسو د هغوی یوې ته ډېر مال ورکړی وي، نو له هغې څخه هیڅ شی بیرته مه اخلئ، ایا تاسو به یې په دروغو او ښکاره ګناه سره بیرته واخلئ؟

وَكَيْفَ تَأْخُذُوْنَهٗ وَقَدْ اَفْضٰى بَعْضُكُمْ اِلٰى بَعْضٍ وَّاَخَذْنَ مِنْكُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا

wa kaifa ta'khużūnahū wa qad afḍā ba‘ḍukum ilā ba‘ḍiw wa akhażna minkum mīṡāqan galīẓā(n).

او څنګه به یې بیرته واخلئ، په داسې حال کې چې تاسو یو بل سره نږدې شوي یاست (د میړه او ښځې په توګه)، او دوی (ستاسو میرمنو) له تاسو څخه یو قوي تړون (د واده اړیکه) اخیستی دی؟

وَلَا تَنْكِحُوْا مَا نَكَحَ اٰبَاۤؤُكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ اِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ اِنَّهٗ كَانَ فَاحِشَةً وَّمَقْتًاۗ وَسَاۤءَ سَبِيْلًا ࣖ

wa lā tankiḥū mā nakaḥa ābā'ukum minan-nisā'i illā mā qad salaf(a), innahū kāna fāḥisyataw wa maqtā(n), wa sā'a sabīlā(n).

او له هغه ښځې سره واده مه کوئ چې ستاسو پلار ورسره واده کړی وي، مګر په تیرو وختونو کې. په حقیقت کې، دا عمل ډېر بد او د الله له خوا د کرکې وړ او تر ټولو بده لاره ده.

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ اُمَّهٰتُكُمْ وَبَنٰتُكُمْ وَاَخَوٰتُكُمْ وَعَمّٰتُكُمْ وَخٰلٰتُكُمْ وَبَنٰتُ الْاَخِ وَبَنٰتُ الْاُخْتِ وَاُمَّهٰتُكُمُ الّٰتِيْٓ اَرْضَعْنَكُمْ وَاَخَوٰتُكُمْ مِّنَ الرَّضَاعَةِ وَاُمَّهٰتُ نِسَاۤىِٕكُمْ وَرَبَاۤىِٕبُكُمُ الّٰتِيْ فِيْ حُجُوْرِكُمْ مِّنْ نِّسَاۤىِٕكُمُ الّٰتِيْ دَخَلْتُمْ بِهِنَّۖ فَاِنْ لَّمْ تَكُوْنُوْا دَخَلْتُمْ بِهِنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ ۖ وَحَلَاۤىِٕلُ اَبْنَاۤىِٕكُمُ الَّذِيْنَ مِنْ اَصْلَابِكُمْۙ وَاَنْ تَجْمَعُوْا بَيْنَ الْاُخْتَيْنِ اِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ۔

Ḥurrimat ‘alaikum ummahātukum wa banātukum wa akhawātukum wa ‘ammātukum wa khālātukum wa banātul-akhi wa banātul-ukhti wa ummahātukumul-lātī arḍa‘nakum wa akhawātukum minar-raḍā‘ati wa ummahātu nisā'ikum wa rabā'ibukumul-lātī fī ḥujūrikum min nisā'ikumul-lātī dakhaltum bihinn(a), fa illam takūnū dakhaltum bihinna falā junāḥa ‘alaikum, wa ḥalā'ilu abnā'ikumul-lażīna min aṣlābikum, wa an tajma‘ū bainal-ukhtaini illā mā qad salaf(a), innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

ستاسو لپاره ستاسو د میندو، ستاسو د لوڼو، ستاسو د خویندو، ستاسو د پلرونو خویندو، ستاسو د وروڼو لوڼو، ستاسو د خویندو لوڼو، ستاسو د هغو میندو سره (نکاح کول) حرام دي چې تاسو ته یې شیدې ورکړې دي، ستاسو د شیدو ورکوونکو خویندو، ستاسو د میرمنو میندې، ستاسو د میرمنو لوڼې (ناڅاپي ماشومان) چې ستاسو پالنه لاندې دي د هغو میرمنو څخه چې تاسو ورسره جماع کړې ده، مګر که تاسو له دوی سره جماع نه وي کړې (او طلاق یې ورکړی وي) نو په تاسو باندې (د هغوی سره په نکاح کولو کې) هیڅ ګناه نشته، (او ستاسو لپاره) ستاسو د خپلو زامنو میرمنې (نږورانې) دي، او (منع شوي) د دوو خویندو سره یوځای کول (په نکاح کې) مګر هغه څه چې مخکې پیښ شوي دي. یقینا الله ډیر بخښونکی او مهربان دی.

۞ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ النِّسَاۤءِ اِلَّا مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۚ كِتٰبَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ ۚ وَاُحِلَّ لَكُمْ مَّا وَرَاۤءَ ذٰلِكُمْ اَنْ تَبْتَغُوْا بِاَمْوَالِكُمْ مُّحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ ۗ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهٖ مِنْهُنَّ فَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ فَرِيْضَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا تَرَاضَيْتُمْ بِهٖ مِنْۢ بَعْدِ الْفَرِيْضَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wal-muḥṣanātu minan-nisā'i illā mā malakat aimānukum, kitāballāhi ‘alaikum, wa uḥilla lakum mā warā'a żālikum an tabtagū bi'amwālikum muḥṣinīna gaira musāfiḥīn(a), famastamta‘tum bihī minhunna fa ātūhunna ujūrahunna farīḍah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum fīmā tarāḍaitum bihī mim ba‘dil-farīḍah(ti), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

او (ستاسو لپاره هم د واده شوې ښځې سره واده کول حرام دي)، پرته له هغو وینځو (جنګي بندیانو) څخه چې تاسو یې لرئ لکه څنګه چې الله ستاسو لپاره مقرر کړي دي. او د دې په څیر نورو (ښځو) لپاره دا جائز ده که تاسو په خپل مال سره هڅه وکړئ چې له دوی سره واده وکړئ او زنا ونه کړئ. نو د هغه خوښۍ له امله چې تاسو له دوی څخه ترلاسه کړې، دوی ته خپل مهر د فرض په توګه ورکړئ. مګر دا مهمه نده چې دا معلومه شي چې تاسو دواړه د یو بل څخه لاس اخیستی دی، وروسته له دې چې دا ټاکل شوی وي. په حقیقت کې، الله تعالی پوه او حکمت لرونکی دی.

وَمَنْ لَّمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا اَنْ يَّنْكِحَ الْمُحْصَنٰتِ الْمُؤْمِنٰتِ فَمِنْ مَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ مِّنْ فَتَيٰتِكُمُ الْمُؤْمِنٰتِۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاِيْمَانِكُمْ ۗ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۚ فَانْكِحُوْهُنَّ بِاِذْنِ اَهْلِهِنَّ وَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ مُحْصَنٰتٍ غَيْرَ مُسٰفِحٰتٍ وَّلَا مُتَّخِذٰتِ اَخْدَانٍ ۚ فَاِذَآ اُحْصِنَّ فَاِنْ اَتَيْنَ بِفَاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ مَا عَلَى الْمُحْصَنٰتِ مِنَ الْعَذَابِۗ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ ۗ وَاَنْ تَصْبِرُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa mal lam yastaṭi‘ minkum ṭaulan ay yankiḥal-muḥṣanātil-mu'mināti fa mim mā malakat aimānukum min fatayātikumul-mu'mināt(i), wallāhu a‘lamu bi'īmānikum, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fankiḥūhunna bi'iżni ahlihinna wa ātūhunna ujūrahunna bil-ma‘rūfi muḥṣanātin gaira musāfiḥātiw wa lā muttakhiżāti akhdān(in), fa iżā uḥṣinna fa in ataina bifāḥisyatin fa ‘alaihinna niṣfu mā ‘alal-muḥṣanāti minal-‘ażāb(i), żālika limay khasyial-‘anata minkum, wa an taṣbirū khairul lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

او څوک چې ستاسو څخه د یوې آزادې مومنې ښځې سره د واده کولو توان ونلري، نو (د هغه لپاره دا حلاله ده چې ستاسو د وینځو څخه د یوې مومنې ښځې سره واده وکړي. الله ستاسو ایمان پیژني. ځینې ستاسو څخه د یو بل څخه دي (د آدم او حوا اولاد)، نو د دوی د مالکانو په اجازه سره ورسره واده وکړئ او دوی ته مناسب مهر ورکړئ، ځکه چې دوی هغه ښځې دي چې ځانونه ساتي، نه زناکارې، او نه (او نه) هغه ښځې چې نور نارینه د څارویو په توګه نیسي. که دوی واده شوي وي (د میړونو سره) مګر بدکاري (زنا) کوي، نو د دوی لپاره (سزا) د هغو آزادو ښځو (چې میړونه نلري) نیمایي ده. (د وینځو سره د واده کولو اجازه) د هغو کسانو لپاره ده چې د ځان ساتلو کې له سختۍ څخه ویره لري (له زنا کولو څخه). مګر که تاسو صبر وکړئ، نو دا ستاسو لپاره غوره ده. الله ډیر بخښونکی او ډیر رحم کوونکی دی.

يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمْ وَيَهْدِيَكُمْ سُنَنَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَيَتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

yurīdullāhu liyubayyina lakum wa yahdiyakum sunanal-lażīna min qablikum wa yatūba ‘alaikum, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

الله غواړي چې تاسو ته (خپل قانون) بیان کړي، او تاسو ته د هغو کسانو (د ژوند) لارې وښيي چې له تاسو څخه مخکې وو (پیغمبران او صالحان) او هغه ستاسو توبه قبلوي. الله پوه او حکمت والا دی.

وَاللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يَّتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَيُرِيْدُ الَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الشَّهَوٰتِ اَنْ تَمِيْلُوْا مَيْلًا عَظِيْمًا

wallāhu yurīdu ay yatūba ‘alaikum, wa yurīdul-lażīna yattabi‘ūnasy-syahawāti an tamīlū mailan ‘aẓīmā(n).

او الله غواړي چې ستاسو توبه قبوله کړي، په داسې حال کې چې هغه کسان چې د خپلو خواهشاتو پیروي کوي غواړي چې تاسو (له حق څخه) څومره چې امکان ولري لرې شئ.

يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّخَفِّفَ عَنْكُمْ ۚ وَخُلِقَ الْاِنْسَانُ ضَعِيْفًا

yurīdullāhu ay yukhaffifa ‘ankum, wa khuliqal-insānu ḍa‘īfā(n).

الله غواړي تاسو ته راحت درکړي، ځکه چې انسانان کمزوري پیدا شوي دي.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِّنْكُمْ ۗ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili illā an takūna tijāratan ‘an tarāḍim minkum, wa lā taqtulū anfusakum, innallāha kāna bikum raḥīmā(n).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! د یو بل مالونه په باطله توګه مه خورئ، پرته له هغه سوداګرۍ څخه چې ستاسو ترمنځ د دوه اړخیزې رضامندۍ پر بنسټ وي. او ځانونه مه وژنئ، په حقیقت کې الله تعالی پر تاسو ډیر مهربان دی.

وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ عُدْوَانًا وَّظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيْهِ نَارًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

wa may yaf‘al żālika ‘udwānaw wa ẓulman fa saufa nuṣlīhi nārā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

او څوک چې دا کار په داسې ډول وکړي چې قانون مات کړي او ظالم وي، موږ به یې دوزخ ته واچوو. دا د الله لپاره اسانه ده.

اِنْ تَجْتَنِبُوْا كَبَاۤىِٕرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَنُدْخِلْكُمْ مُّدْخَلًا كَرِيْمًا

in tajtanibū kabā'ira mā tunhauna ‘anhu nukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa nudkhilkum mudkhalan karīmā(n).

که تاسو له هغو لویو ګناهونو څخه ډډه وکړئ چې تاسو یې منع شوي یاست، نو موږ به ستاسو ګناهونه له منځه یوسو او تاسو به یو عزتمن کور (جنت) ته داخل کړو.

وَلَا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللّٰهُ بِهٖ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ ۗ لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُوْا ۗ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ ۗوَسْـَٔلُوا اللّٰهَ مِنْ فَضْلِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا

wa lā tatamannau mā faḍḍalallāhu bihī ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍ(in), lir-rijāli naṣībum mimmaktasabū, wa lin-nisā'i naṣībum mimmaktasabn(a), was'alullāha min faḍlih(ī), innallāha kāna bikulli syai'in ‘alīmā(n).

او د هغه فضل تمنا مه کوئ چې الله تعالی ستاسو ځینو ته په ځینو نورو باندې ورکړی دی. د نارینه وو لپاره د هغه څه برخه ده چې دوی یې کړي دي، او د ښځو لپاره د هغه څه برخه ده چې دوی یې کړي دي. له الله تعالی څخه د هغه د فضل غوښتنه وکړئ، په حقیقت کې الله تعالی په هر څه پوه دی.

وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ ۗ وَالَّذِيْنَ عَقَدَتْ اَيْمَانُكُمْ فَاٰتُوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا ࣖ

wa likullin ja‘alnā mawāliya mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wal-lażīna ‘aqadat aimānukum fa ātūhum naṣībahum, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).

او د هر (نارینه او ښځینه) لپاره موږ وارثان ټاکلي دي د هغه څه لپاره چې د هغه مور او پلار او خپلوانو پریښي دي. او هغه کسان چې تاسو ورسره بیعت کړی دی، هغوی ته د دوی برخه ورکړئ. په حقیقت کې، الله په هر څه شاهد دی.

اَلرِّجَالُ قَوَّامُوْنَ عَلَى النِّسَاۤءِ بِمَا فَضَّلَ اللّٰهُ بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍ وَّبِمَآ اَنْفَقُوْا مِنْ اَمْوَالِهِمْ ۗ فَالصّٰلِحٰتُ قٰنِتٰتٌ حٰفِظٰتٌ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ اللّٰهُ ۗوَالّٰتِيْ تَخَافُوْنَ نُشُوْزَهُنَّ فَعِظُوْهُنَّ وَاهْجُرُوْهُنَّ فِى الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوْهُنَّ ۚ فَاِنْ اَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوْا عَلَيْهِنَّ سَبِيْلًا ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيْرًا

ar-rijālu qawwāmūna ‘alan-nisā'i bimā faḍḍalallāhu ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍiw wa bimā anfaqū min amwālihim, faṣ-ṣāliḥātu qānitātun ḥāfiẓātul lil-gaibi bimā ḥafiẓallāh(u), wal-lātī takhāfūna nusyūzahunna fa ‘iẓūhunna wahjurūhunna fil-maḍāji‘i waḍribūhunn(a), fa in aṭa‘nakum falā tabgū ‘alaihinna sabīlā(n), innallāha kāna ‘aliyyan kabīrā(n).

نارینه (میړه) د ښځو (ښځو) ساتونکي دي، ځکه چې الله تعالی ځینې (نارینه) د نورو (ښځو) په پرتله غوره کړي دي، او ځکه چې دوی (نارینه) د خپل مال څخه ملاتړ کړی دی. نو نیکمرغه ښځې هغه دي چې د (الله) اطاعت کوي او کله چې (میړه) شاوخوا نه وي د ځان ساتنه کوي، ځکه چې الله (د دوی) پاملرنه کړې ده. د هغو ښځو لپاره چې تاسو د نسیوض په اړه اندیښمن یاست، تاسو باید دوی ته مشوره ورکړئ، دوی په بستر کې پریږدئ (جلا بسترونه)، او (که اړتیا وي) یې وهئ. مګر که دوی ستاسو اطاعت وکړي، نو د دوی د ځورولو لپاره دلیلونه مه لټوئ. په حقیقت کې، الله تعالی تر ټولو لوړ او لوی دی.

وَاِنْ خِفْتُمْ شِقَاقَ بَيْنِهِمَا فَابْعَثُوْا حَكَمًا مِّنْ اَهْلِهٖ وَحَكَمًا مِّنْ اَهْلِهَا ۚ اِنْ يُّرِيْدَآ اِصْلَاحًا يُّوَفِّقِ اللّٰهُ بَيْنَهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا خَبِيْرًا

wa in khiftum syiqāqa bainihimā fab‘aṡū ḥakamam min ahlihī wa ḥakamam min ahlihā, iy yurīdā iṣlāḥay yuwaffiqillāhu bainahumā, innallāha kāna ‘alīman khabīrā(n).

او که تاسو د دوی ترمنځ د شخړې څخه ویره لرئ، نو د سړي له کورنۍ څخه یو سوله کوونکی او د ښځې له کورنۍ څخه یو سوله کوونکی ولېږئ. که دوی دواړه د پخلاینې اراده ولري، نو الله به خامخا دوی ته بریالیتوب ورکړي. په حقیقت کې، الله تعالی په هرڅه پوه او پوه دی.

۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ

wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).

او د الله عبادت وکړئ او له هغه سره هیڅ شی مه شریکوئ. او له مور او پلار، نږدې خپلوانو، یتیمانو، بې وزلو، نږدې او لرې ګاونډیانو، همکارانو، ابن سبیل او هر هغه بنده سره چې تاسو یې لرئ، ښه چلند وکړئ. په حقیقت کې، الله هغه خلک نه خوښوي چې مغرور او په ځان ویاړي.

ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُوْنَ مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۗ وَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًاۚ

al-lażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhli wa yaktumūna mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

(یعنې) هغه کسان چې بخل کوي او نورو ته د بخل امر کوي او هغه نعمت پټوي چې الله تعالی ورکړی دی، موږ د کافرانو لپاره سپکوونکی عذاب چمتو کړی دی.

وَالَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ۗ وَمَنْ يَّكُنِ الشَّيْطٰنُ لَهٗ قَرِيْنًا فَسَاۤءَ قَرِيْنًا

wal-lażīna yunfiqūna amwālahum ri'ā'an-nasi wa lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil ākhir(i), wa may yakunisy-syaiṭānu lahū qarīnan fasā'a qarīnā(n).

او (همدارنګه) هغه کسان چې خپل مالونه د تفریح لپاره او په نورو خلکو (د ښودلو او ستاینې لپاره) لګوي، او هغه کسان چې په الله او د آخرت په ورځ ایمان نه لري. څوک چې شیطان خپل ملګری کړي، نو (پوه شه) چې هغه (شیطان) ډېر بد ملګری دی.

وَمَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِهِمْ عَلِيْمًا

wa māżā ‘alaihim lau āmanū billāhi wal-yaumil-ākhiri wa anfaqū mimmā razaqahumullāh(u), wa kānallāhu bihim ‘alīmā(n).

او که دوی په الله او د اخرت په ورځ ایمان راوړی وای او له هغه رزق څخه چې الله دوی ته ورکړی دی یو څه مصرف کړی وای، نو دوی به څه (اعتراض) کړی وای؟ او الله د دوی په حال ښه پوهیږي.

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ ۚوَاِنْ تَكُ حَسَنَةً يُّضٰعِفْهَا وَيُؤْتِ مِنْ لَّدُنْهُ اَجْرًا عَظِيْمًا

innallāha lā yaẓlimu miṡqāla żarrah(tin), wa in taku ḥasanatay yuḍā‘ifhā wa yu'ti mil ladunhu ajran ‘aẓīmā(n).

په حقیقت کې، الله تعالی به په چا باندې د زاره په اندازه هم ظلم ونه کړي، او که چیرې فضیلت (د زاره په اندازه کوچنی) وي، نو یقینا الله تعالی به یې زیات کړي او له خپل لوري به لوی اجر ورکړي.

فَكَيْفَ اِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍۢ بِشَهِيْدٍ وَّجِئْنَا بِكَ عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ شَهِيْدًاۗ

fa kaifa iżā ji'nā min kulli ummatim bisyahīdiw wa ji'nā bika ‘alā hā'ulā'i syahīdā(n).

او (د کافرانو حالت به څه وي) که موږ له هر امت څخه یو شاهد (رسول) راولو او تا (محمد صلی الله علیه وسلم) پر دوی د شاهد په توګه راولو؟

يَوْمَىِٕذٍ يَّوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَعَصَوُا الرَّسُوْلَ لَوْ تُسَوّٰى بِهِمُ الْاَرْضُۗ وَلَا يَكْتُمُوْنَ اللّٰهَ حَدِيْثًا ࣖ

yauma'iżiy yawaddul-lażīna kafarū wa ‘aṣawur-rasūla lau tusawwā bihimul-arḍ(u), wa lā yaktumūnallāha ḥadīṡā(n).

په هغه ورځ، هغه کسان چې کافران دي او هغه کسان چې د رسول (صلی الله علیه وسلم) نافرماني کوي، هیله لري چې دوی به په ځمکه وغورځول شي (ښخ شي یا په ځمکه کې وغورځول شي)، که څه هم دوی له الله څخه هیڅ پیښه نشي پټولی.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْتُمْ سُكٰرٰى حَتّٰى تَعْلَمُوْا مَا تَقُوْلُوْنَ وَلَا جُنُبًا اِلَّا عَابِرِيْ سَبِيْلٍ حَتّٰى تَغْتَسِلُوْا ۗوَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُوْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqrabuṣ-ṣalāta wa antum sukārā ḥattā ta‘lamū mā taqūlūna wa lā junuban illā ‘ābirī sabīlin ḥattā tagtasilū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum, innnallāha kāna ‘afuwwan gafūrā(n).

اې مؤمنانو! د نشې په حالت کې لمانځه ته مه نږدې کېږئ، تر هغه چې پوه شئ چې څه وایئ، او د جنب په حالت کې مه نږدې کېږئ، مګر د غسل کولو دمخه د لارې په اوږدو کې. که تاسو ناروغ یاست، یا په سفر کې یاست، یا د حاجت رفع کولو وروسته، یا تاسو له یوې ښځې سره تماس نیولی وي، او اوبه نه لرئ، نو په پاکه خاوره تیمم وکړئ، خپل مخ او لاسونه په هغې (خاورې) سره ومینځئ، یقینا الله تعالی ډېر بخښونکی او ډېر بخښونکی دی.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يَشْتَرُوْنَ الضَّلٰلَةَ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ تَضِلُّوا السَّبِيْلَۗ

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yasytarūnaḍ-ḍalālata wa yurīdūna an taḍillus-sabīl(a).

ایا تاسو هغو کسانو ته نه دي کتلي چې د کتاب (تورات) یوه برخه ورکړل شوې ده؟ دوی ګمراهي اخلي او غواړي چې تاسو (سمه لاره) له لارې بې لارې شئ.

وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاَعْدَاۤىِٕكُمْ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَلِيًّا ۙوَّكَفٰى بِاللّٰهِ نَصِيْرًا

wallāhu a‘lamu bi'a‘dā'ikum, wa kafā billāhi waliyyaw wa kafā billāhi naṣīrā(n).

او الله ستاسو د دښمنانو په اړه ښه پوهیږي. الله د ساتونکي لپاره کافي دی او الله ستاسو د مرستندوی لپاره کافي دی.

مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا

minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

(دا) د یهودیانو له ډلې څخه دي، چې کلمې له خپل ځای څخه بدلوي. او دوی وویل: "موږ واورېدل، خو اطاعت به ونه کړو." او (دوی دا هم وویل:) "واورئ،" پداسې حال کې چې (ته محمد) هیڅ نه اورېدې. او (دوی وايي)، "راعنا" خپله ژبه تاووي او دین ردوي. که دوی ویلي وای، "موږ اورو او اطاعت کوو، او غوږ نیسو، او زموږ پاملرنه کوو،" دا به د دوی لپاره غوره او سمه وه، مګر الله تعالی د دوی د کفر له امله پر دوی لعنت کړی دی. دوی ایمان نه راوړي مګر ډیر لږ.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اٰمِنُوْا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّطْمِسَ وُجُوْهًا فَنَرُدَّهَا عَلٰٓى اَدْبَارِهَآ اَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ اَصْحٰبَ السَّبْتِ ۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا

yā ayyuhal-lażīna ūtul-kitāba āminū bimā nazzalnā muṣaddiqal limā ma‘akum min qabli an naṭmisa wujūhan fa naruddahā ‘alā adbārihā au nal‘anahum kamā la‘annā aṣḥābas-sabt(i), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).

اې هغو کسانو چې کتاب ورکړل شوی دی! په هغه څه ایمان راوړئ چې موږ نازل کړي دي (قرآن) چې د هغه کتاب تصدیق کوي چې ستاسو سره دی، مخکې له دې چې موږ (ستاسو) مخونه بدل کړو، بیا موږ دوی بیرته واړوو یا موږ دوی لعنت کړو لکه څنګه چې موږ د شنبې په ورځ (د شنبې په ورځ) پر هغو کسانو لعنت کوو (چې بدکاري کوي). او د خدای حکم به خامخا پلي شي.

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۚ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدِ افْتَرٰٓى اِثْمًا عَظِيْمًا

innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi fa qadiftarā iṡman ‘aẓīmā(n).

په حقیقت کې الله تعالی د هغه سره د شریک نیولو ګناه نه بخښي، او له دې (شرک) پرته نور ګناهونه د چا لپاره چې وغواړي بخښي. چا چې له الله تعالی سره شریک وټاکه، هغه په حقیقت کې لویه ګناه وکړه.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يُزَكُّوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ بَلِ اللّٰهُ يُزَكِّيْ مَنْ يَّشَاۤءُ وَلَا يُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna yuzakkūna anfusahum, balillāhu yuzakkī may yasyā'u wa lā yuẓlamūna fatīlā(n).

ایا تا هغه کسان نه دي لیدلي چې ځانونه پاک ګڼي (یهودیان او عیسویان)؟ خو الله چې چا ته وغواړي پاکوي یې او په دوی هیڅ ظلم نه کیږي.

اُنْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ وَكَفٰى بِهٖٓ اِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

unẓur kaifa yaftarūna ‘alallāhil-każib(a), wa kafā bihī iṡmam mubīnā(n).

وګوره، دوی څنګه په خدای دروغ جوړوي! او دا کار د دوی لپاره د یوې اصلي ګناه کیدو لپاره کافي دی.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُؤْمِنُوْنَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوْتِ وَيَقُوْلُوْنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا هٰٓؤُلَاۤءِ اَهْدٰى مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا سَبِيْلًا

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yu'minūna bil-jibti waṭ-ṭāgūti wa yaqūlūna lil-lażīna kafarū hā'ulā'i ahdā minal-lażīna āmanū sabīlā(n).

ایا تا هغو کسانو ته پام نه دی کړی چې د کتاب (تورات) یوه برخه ورکړل شوې ده؟ دوی په جبت او طاغوت ایمان لري او کافرانو (د مکې مشرکینو) ته وايي چې دوی په خپله لاره کې له مؤمنانو څخه ډیر سم دي.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يَّلْعَنِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ نَصِيْرًا

ulā'ikal-lażīna la‘anahumullāh(u), wa may yal‘anillāhu falan tajida lahū naṣīrā(n).

دا هغه خلک دي چې الله پرې لعنت کړی دی. او په چا چې الله لعنت وکړي، نو ته به یې هیڅ مرستندوی ونه لرې.

اَمْ لَهُمْ نَصِيْبٌ مِّنَ الْمُلْكِ فَاِذًا لَّا يُؤْتُوْنَ النَّاسَ نَقِيْرًاۙ

am lahum naṣībum minal-mulki fa iżal lā yu'tūnan-nāsa naqīrā(n).

یا د هغوی لپاره په سلطنت (واک) کې برخه شته، که څه هم دوی خلکو ته یوه ذره هم (ښه والی) نه ورکوي؟

اَمْ يَحْسُدُوْنَ النَّاسَ عَلٰى مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۚ فَقَدْ اٰتَيْنَآ اٰلَ اِبْرٰهِيْمَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاٰتَيْنٰهُمْ مُّلْكًا عَظِيْمًا

am yaḥsudūnan-nāsa ‘alā mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), faqad ātainā āla ibrāhīmal-kitāba wal-ḥikmata wa ātaināhum mulkan ‘aẓīmā(n).

یا دوی له انسان (محمد) سره د هغه نعمت له امله حسد کوي چې الله ورته ورکړی دی؟ په حقیقت کې موږ د ابراهیم کورنۍ ته کتاب او حکمت ورکړی دی او موږ هغوی ته لویه پاچاهي (واک) ورکړې ده.

فَمِنْهُمْ مَّنْ اٰمَنَ بِهٖ وَمِنْهُمْ مَّنْ صَدَّ عَنْهُ ۗ وَكَفٰى بِجَهَنَّمَ سَعِيْرًا

fa minhum man āmana bihī wa minhum man ṣadda ‘anh(u), wa kafā bijahannama sa‘īrā(n).

نو په هغو کسانو کې (چې حسد کوي) داسې کسان شته چې په هغه ایمان لري او داسې کسان هم شته چې (خلک له ایمان راوړلو څخه) منع کوي. د دوی لپاره دوزخ کافي دی چې اور یې بل دی.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِنَا سَوْفَ نُصْلِيْهِمْ نَارًاۗ كُلَّمَا نَضِجَتْ جُلُوْدُهُمْ بَدَّلْنٰهُمْ جُلُوْدًا غَيْرَهَا لِيَذُوْقُوا الْعَذَابَۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

innal-lażīna kafarū bi'āyātinā sanuṣlīhim nārā(n), kullamā naḍijat julūduhum baddalnāhum julūdan gairahā liyażūqul-‘ażāb(a), innallāha kāna ‘azīzan ḥakīmā(n).

بېشکه هغه کسان چې زموږ په آیتونو کافران دي، موږ به یې په دوزخ کې واچوو. هر کله چې د دوی پوستکی وسوځول شي، موږ یې پر ځای بل پوستکی ورکوو، ترڅو دوی عذاب وڅکي. په حقیقت کې، الله تعالی غالب او حکمت والا دی.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ لَهُمْ فِيْهَآ اَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ ۙ وَّنُدْخِلُهُمْ ظِلًّا ظَلِيْلًا

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sanudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), lahum fīhā azwājum muṭahharah(tun), wa nudkhiluhum ẓillan ẓalīlā(n).

هغه کسان چې ایمان یې راوړی او ښه کارونه یې کړي دي، موږ به هغوی داسې باغونو ته داخل کړو چې لاندې یې ویالې بهېږي، هلته به تل پاتې وي. هلته د هغوی پاک شریکان وو، او موږ هغوی په یوه سیوري او آرام ځای کې ځای پر ځای کړل.

۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا

innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).

په حقیقت کې، الله تاسو ته امر کوي چې یو پیغام هغو کسانو ته ورسوئ چې د هغه د ترلاسه کولو حق لري، او کله چې تاسو د خلکو ترمنځ قانون جوړوئ، نو باید په عادلانه توګه یې ودروئ. په حقیقت کې، الله غوره دی چې تاسو ته درس درکوي. په حقیقت کې، الله اوریدونکی او لیدونکی دی.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاُولِى الْاَمْرِ مِنْكُمْۚ فَاِنْ تَنَازَعْتُمْ فِيْ شَيْءٍ فَرُدُّوْهُ اِلَى اللّٰهِ وَالرَّسُوْلِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa ulil-amri minkum, fa in tanāza‘tum fī syai'in fa rudd­hu ilallāhi war-rasūli in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! د الله تعالی اطاعت وکړئ، د رسول (محمد) اطاعت وکړئ او د اولی الامر (چې ستاسو په منځ کې واکمن دی) اطاعت وکړئ. بیا که تاسو په یو څه کې اختلاف ولرئ، نو هغه الله تعالی (قرآن) او رسول (د هغه سنت) ته وسپارئ، که تاسو په الله تعالی او د اخرت په ورځ ایمان لرئ. دا (ستاسو لپاره) ډیر مهم دی او پایلې یې غوره دي.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يَزْعُمُوْنَ اَنَّهُمْ اٰمَنُوْا بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّتَحَاكَمُوْٓا اِلَى الطَّاغُوْتِ وَقَدْ اُمِرُوْٓا اَنْ يَّكْفُرُوْا بِهٖ ۗوَيُرِيْدُ الشَّيْطٰنُ اَنْ يُّضِلَّهُمْ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

alam tara ilal-lażīna yaz‘umūna annahum āmanū bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika yurīdūna ay yataḥākamū ilaṭ-ṭāgūti wa qad umirū ay yakfurū bih(ī), wa yurīdusy-syaiṭānu ay yuḍillahum ḍalālam ba‘īdā(n).

ایا تا (محمد صلی الله علیه وسلم) هغو کسانو ته پام نه دی کړی چې ادعا کوي چې دوی په هغه څه ایمان راوړی چې تا ته نازل شوي او په هغه څه چې له تا څخه مخکې نازل شوي وو؟ مګر دوی لاهم د طاغوت لپاره قانوني احکام غواړي، سره له دې چې دوی ته امر شوی چې د طاغوت څخه انکار وکړي. او شیطان غواړي چې دوی تر هغه ځایه چې امکان ولري ګمراه کړي.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ رَاَيْتَ الْمُنٰفِقِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْكَ صُدُوْدًاۚ

wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli ra'aital-munāfiqīna yaṣuddūna ‘anka ṣudūdā(n).

او کله چې هغوی ته وویل شي چې راشئ (د هغه څه اطاعت وکړئ چې الله نازل کړي دي) او د رسول (اطاعت وکړئ)، نو (بې له شکه) ته به منافقان ووینې چې ستا مخه نیسي.

فَكَيْفَ اِذَآ اَصَابَتْهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ ثُمَّ جَاۤءُوْكَ يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ ۖاِنْ اَرَدْنَآ اِلَّآ اِحْسَانًا وَّتَوْفِيْقًا

fa kaifa iżā aṣābathum muṣībatum bimā qaddamat aidīhim ṡumma jā'ūka yaḥlifūna billāh(i), in aradnā illā iḥsānaw wa taufīqā(n).

نو څه به پیښ شي که چیرې (په راتلونکي کې) د دوی (منافقانو) د خپلو لاسونو د کړنو له امله کوم مصیبت راشي، بیا دوی تا (محمد) ته راشي او قسمونه ووایی چې "په خدای قسم، موږ هیڅکله د خیر او سولې پرته بل څه نه غواړو."

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَعْلَمُ اللّٰهُ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُلْ لَّهُمْ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَوْلًا ۢ بَلِيْغًا

ulā'ikal-lażīna ya‘lamullāhu mā fī qulūbihim fa a‘riḍ ‘anhum wa ‘iẓhum wa qul lahum fī anfusihim qaulam balīgā(n).

دا هغه خلک دي چې (په حقیقت کې) الله تعالی پوهیږي چې د دوی په زړونو کې څه دي. نو له دوی څخه مخ واړوه او هغوی ته نصیحت وکړه او داسې خبرې ورسره وکړه چې د دوی په زړونو کې تاثیر وکړي.

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا لِيُطَاعَ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَّلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ جَاۤءُوْكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُوْلُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا

wa mā arsalnā mir rasūlin illā liyuṭā‘a bi'iżnillāh(i), wa lau annahum iẓ ẓalamū anfusahum jā'ūka fastagfarullāha wastagfara lahumur-rasūlu lawajadullāha tawwābar raḥīmā(n).

او موږ هیڅ پیغمبر نه دی لیږلی مګر د دې لپاره چې د الله په اجازه یې اطاعت وشي. او یقینا که دوی په ځانونو باندې له ظلم کولو وروسته تا ته راشي (محمد صلی الله علیه وسلم) او له الله څخه بخښنه وغواړي، او رسول هم د دوی لپاره بخښنه وغواړي، نو دوی به خامخا الله ډیر توبه قبلونکی او مهربان ومومي.

فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُوْنَ حَتّٰى يُحَكِّمُوْكَ فِيْمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوْا تَسْلِيْمًا

falā wa rabbika lā yu'minūna ḥattā yuḥakkimūka fīmā syajara bainahum ṡumma lā yajidū fī anfusihim ḥarajam mimmā qaḍaita wa yusallimū taslīmā(n).

نو ستا په رب قسم، دوی به تر هغه وخته پورې ایمان ونه لري تر څو چې دوی تا (محمد صلی الله علیه وسلم) په هغه مسله کې چې دوی ورسره اختلاف لري، قاضي نه کړي، (تر څو) بیا د دوی په زړونو کې ستا د پریکړې په اړه هیڅ اعتراض نه وي، او دوی به یې په بشپړه توګه ومني.

وَلَوْ اَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ اَنِ اقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ اَوِ اخْرُجُوْا مِنْ دِيَارِكُمْ مَّا فَعَلُوْهُ اِلَّا قَلِيْلٌ مِّنْهُمْ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ فَعَلُوْا مَا يُوْعَظُوْنَ بِهٖ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَشَدَّ تَثْبِيْتًاۙ

wa lau annā katabnā ‘alaihim aniqtulū anfusakum awikhrujū min diyārikum mā fa‘alūhu illā qalīlum minhum, wa lau annahum fa‘alū mā yū‘aẓūna bihī lakāna khairal lahum wa asyadda taṡbītā(n).

او که موږ هغوی ته امر کړی وای چې "خپل ځانونه ووژنئ یا له خپلو کورونو ووځئ"، نو هغوی به دا کار نه وای کړی، پرته له یو څو کسانو څخه. او که هغوی خپل امر عملي کړی وای، نو دا به د هغوی لپاره غوره وای او د هغوی ایمان به یې پیاوړی کړی وای.

وَّاِذًا لَّاٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ لَّدُنَّآ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ

wa iżal la'ātaināhum mil ladunnā ajran ‘aẓīmā(n).

او په دې توګه، موږ به خامخا هغوی ته له خپل لوري لوی اجر ورکړو،

وَّلَهَدَيْنٰهُمْ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًا

wa lahadaināhum ṣirāṭam mustaqīmā(n).

او موږ به خامخا ورته سمه لاره وښیو.

وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ وَالصِّدِّيْقِيْنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَالصّٰلِحِيْنَ ۚ وَحَسُنَ اُولٰۤىِٕكَ رَفِيْقًا

wa may yuṭi‘illāha war-rasūla fa ulā'ika ma‘al-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna waṣ-ṣiddīqīna wasy-syuhadā'i waṣ-ṣāliḥīn(a), wa ḥasuna ulā'ika rafīqā(n).

او څوک چې د الله او د رسول (ص) اطاعت وکړي، نو دوی به د هغو کسانو سره وي چې الله پرې انعام کړی دی، (یعنې) پیغمبران، د حق مینه وال، شهیدان او پرهیزګاران. دوی غوره ملګري دي.

ذٰلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ عَلِيْمًا ࣖ

Żālikal-faḍlu minallāh(i), wa kafā billāhi ‘alīmā(n).

دا د الله تعالی ډالۍ ده، او الله تعالی کافي دی چې پوه دی.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا خُذُوْا حِذْرَكُمْ فَانْفِرُوْا ثُبَاتٍ اَوِ انْفِرُوْا جَمِيْعًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū khużū ḥiżrakum fanfirū ṡubātin awinfirū jamī‘ā(n).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! چمتو اوسئ او ډلې ډلې (د جګړې ډګر ته) لاړ شئ، یا (په ګډه) لاړ شئ.

وَاِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَّيُبَطِّئَنَّۚ فَاِنْ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَالَ قَدْ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيَّ اِذْ لَمْ اَكُنْ مَّعَهُمْ شَهِيْدًا

wa inna minkum lamal layubaṭṭi'ann(a), fa in aṣābatkum muṣībatun qāla qad an‘amallāhu ‘alayya iż lam akum ma‘ahum syahīdā(n).

او په حقیقت کې، ستاسو په منځ کې یو څوک شته چې (د جګړې ډګر ته له تګ څخه) ډېر بې زړه دی. بیا، که تاسو ته کوم مصیبت ورسیږي، نو هغه وايي، "په حقیقت کې، الله تعالی پر ما احسان کړی دی چې ما له دوی سره جګړه نه ده کړې."

وَلَىِٕنْ اَصَابَكُمْ فَضْلٌ مِّنَ اللّٰهِ لَيَقُوْلَنَّ كَاَنْ لَّمْ تَكُنْۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهٗ مَوَدَّةٌ يّٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ مَعَهُمْ فَاَفُوْزَ فَوْزًا عَظِيْمًا

wa la'in aṣābakum faḍlum minallāhi layaqūlanna ka'allam takum bainakum wa bainahū mawaddattuy yā laitanī kuntu ma‘ahum fa afūza fauzan ‘aẓīmā(n).

او که چېرې تاسو ته د الله تعالی له لوري فضل (بریالیتوب) درکړل شي، نو هغه به خامخا داسې ووایي لکه څنګه چې ستاسو او د هغه ترمنځ هیڅکله د مینې اړیکه نه وه، "او که زه له دوی سره وای، نو خامخا به مې لویه بریا ترلاسه کړې وای."

۞ فَلْيُقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ الَّذِيْنَ يَشْرُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا بِالْاٰخِرَةِ ۗ وَمَنْ يُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيُقْتَلْ اَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا

falyuqātil fī sabīlillāhil-lażīna yasytarūnal-ḥayātad-dun-yā bil-ākhirah(ti), wa may yuqātil fī sabīlillāhi fa yuqtal au yaglib fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

نو هغه کسان دې د الله په لاره کې وجنګیږي چې خپل دنیاوي ژوند د آخرت په بدل کې پلوري. او څوک چې د الله په لاره کې وجنګیږي او وغورځیږي یا بریالی شي، موږ به هغه ته لوی اجر ورکړو.

وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاۤءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا مِنْ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ اَهْلُهَاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ نَصِيْرًا

wa mā lakum lā tuqātilūna fī sabīlillāhi wal-mustaḍ‘afīna minar-rijāli wan-nisā'i wal-wildānil-lażīna yaqūlūna rabbanā akhrijnā min hāżihil-qaryatiẓ-ẓālimi ahluhā, waj‘al lanā mil ladunka waliyyā(n), waj‘al lanā mil ladunka naṣīrā(n).

او ولې نه غواړې چې د الله په لاره کې جګړه وکړې او د هغو کمزورو کسانو (دفاع) وکړې، که هغه نارینه وي، که ښځې وي یا ماشومان وي چې دعا کوي: "زموږ ربه، موږ له دې ځمکې (مکې) څخه وباسه چې اوسیدونکي یې ظالمان دي. له خپل لوري څخه موږ ته یو ساتونکی راکړه، او له خپل لوري څخه یو مرستندوی راکړه."

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ الطَّاغُوْتِ فَقَاتِلُوْٓا اَوْلِيَاۤءَ الشَّيْطٰنِ ۚ اِنَّ كَيْدَ الشَّيْطٰنِ كَانَ ضَعِيْفًا ۚ ࣖ

al-lażīna āmanū yuqātilūna fī sabīlillāh(i), wal-lażīna kafarū yuqātilūna fī sabīliṭ-ṭāgūti fa qātilū auliyā'asy-syaiṭān(i), inna kaidasy-syaiṭāni kāna ḍa‘īfā(n).

هغه کسان چې ایمان یې راوړی دی د الله په لاره کې جنګیږي، او هغه کسان چې کافران دي د طاغوت په لاره کې جنګیږي، نو د شیطان له ملګرو سره وجنګېږئ، (ځکه) په حقیقت کې د شیطان چلونه کمزوري دي.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).

ایا تاسو هغو خلکو ته پام نه کوئ چې ورته ویل کیږي چې "خپل لاسونه (له جګړې څخه) وساتئ، لمونځ وکړئ او زکات ورکړئ!" کله چې دوی ته د جګړې کولو امر وشو، ناڅاپه د دوی ځینې (منافقین) له انسانانو (دښمنانو) څخه وویریدل، لکه څنګه چې دوی له الله څخه وویریدل، حتی (له دې څخه) ډیر وویریدل. دوی وویل: "زموږ ربه، ولې دې موږ په جګړه کولو مجبور کړل؟ ولې دې موږ د یو څه مودې لپاره ځنډ نه کړل؟" ووایه، "په دې نړۍ کې لږې خوښۍ دي او اخرت د هغو کسانو لپاره غوره دی چې تقوا لري (د جګړې اجر ترلاسه کوي) او تاسو به هیڅ ظلم ونه شي."

اَيْنَ مَا تَكُوْنُوْا يُدْرِكْكُّمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنْتُمْ فِيْ بُرُوْجٍ مُّشَيَّدَةٍ ۗ وَاِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِكَ ۗ قُلْ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ فَمَالِ هٰٓؤُلَاۤءِ الْقَوْمِ لَا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ حَدِيْثًا

aina mā takūnū yudrikkumul-mautu wa lau kuntum fī burūjim musyayyadah(tin), wa in tuṣibhum ḥasanatuy yaqūlū hāżihī min ‘indillāh(i), wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaqūlū hāżihī min ‘indik(a), qul kullum min ‘indillāh(i), famā lihā'ulā'il-qaumi lā yakādūna yafqahūna ḥadīṡā(n).

هر چېرې چې یاست، مرګ به مو ونیسي، که څه هم تاسو په هغو قوي او لوړو کلاګانو کې یاست چې جوړ شوي دي. که دوی ته ښېګڼه ورسیږي، نو دوی وايي: "دا د الله له لوري ده" او که دوی ته بدي ورسیږي، نو دوی وايي: "دا ستا له لوري ده (محمد صلی الله علیه وسلم)." ووایه: "ټول (له الله څخه دي)." نو ولې دا خلک (منافقین) په سختۍ سره (په هیڅ شی نه پوهیږي؟"

مَآ اَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ۖ وَمَآ اَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَّفْسِكَ ۗ وَاَرْسَلْنٰكَ لِلنَّاسِ رَسُوْلًا ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا

mā aṣābaka min ḥasanatin fa minallāh(i), wa mā aṣābaka min sayyi'atin fa min nafsik(a), wa arsalnāka lin-nāsi rasūlā(n), wa kafā billāhi syahīdā(n).

هر څه چې ښېګڼه درته رسیږي، هغه د الله له لوري ده، او هر څه چې بدي درته رسیږي، هغه ستا د خپل ګناه له امله ده. موږ ته (محمد صلی الله علیه وسلم) د ټولو انسانانو لپاره د رسول په توګه لیږلی یې. او د شاهدۍ لپاره الله کافي دی.

مَنْ يُّطِعِ الرَّسُوْلَ فَقَدْ اَطَاعَ اللّٰهَ ۚ وَمَنْ تَوَلّٰى فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗ

may yuṭi‘ir-rasūla faqad aṭā‘allāh(a), wa man tawallā famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n).

څوک چې د رسول (ص) اطاعت وکړي، نو په حقیقت کې یې د الله اطاعت وکړ. او څوک چې (له دې اطاعت څخه) مخ واړوي، نو (پوه شه) چې موږ ته (محمد) د هغوی ساتونکی نه یې لیږلی.

وَيَقُوْلُوْنَ طَاعَةٌ ۖ فَاِذَا بَرَزُوْا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ غَيْرَ الَّذِيْ تَقُوْلُ ۗ وَاللّٰهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُوْنَ ۚ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa yaqūlūna ṭā‘ah(tun), fa iżā barazū min ‘indika bayyata ṭā'ifatum minhum gairal-lażī taqūl(u), wallāhu yaktubu mā yubayyitūn(a), fa a‘riḍ ‘anhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

او دوی (منافقین) وايي: "(زموږ مسؤلیت یوازې اطاعت دی)." مګر، کله چې دوی ستا (محمد صلی الله علیه وسلم) له څنګ څخه ووتل، نو ځینو یې د شپې په وخت کې د هغه څه پرته چې دوی مخکې ویلي وو، بل ډول ستراتیژۍ جوړې کړې (پریکړې یې وکړې). الله هغه ستراتیژۍ ثبتوي چې دوی په هغه شپه جوړې کړې، نو له دوی څخه مخ واړوه او په الله توکل وکړه. الله د ساتونکي په توګه کافي دی.

اَفَلَا يَتَدَبَّرُوْنَ الْقُرْاٰنَ ۗ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللّٰهِ لَوَجَدُوْا فِيْهِ اخْتِلَافًا كَثِيْرًا

afalā yatadabbarūnal-qur'ān(a), wa lau kāna min ‘indi gairillāhi lawajadū fīhikhtilāfan kaṡīrā(n).

نو ایا دوی د قرآن کریم قدر نه کوي؟ که (قرآن کریم) د الله تعالی له لوري نه وای، نو خامخا به یې ډېر متضاد شیان موندلي وای.

وَاِذَا جَاۤءَهُمْ اَمْرٌ مِّنَ الْاَمْنِ اَوِ الْخَوْفِ اَذَاعُوْا بِهٖ ۗ وَلَوْ رَدُّوْهُ اِلَى الرَّسُوْلِ وَاِلٰٓى اُولِى الْاَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِيْنَ يَسْتَنْۢبِطُوْنَهٗ مِنْهُمْ ۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطٰنَ اِلَّا قَلِيْلًا

wa iżā jā'ahum amrum minal-amni awil-khaufi ażā‘ū bih(ī), wa lau ruddūhu ilar-rasūli wa ilā ulil-amri minhum la‘alimahul-lażīna yastambiṭūnahū minhum, wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lattaba‘tumusy-syaiṭāna illā qalīlā(n).

او که چیرې دوی ته د امنیت یا ویرې په اړه خبر ورسیږي، نو دوی (سمدلاسه) هغه خپروي. (په حقیقت کې) که چیرې دوی دا رسول او د دوی په مینځ کې اولی الامر ته وسپاري، نو یقینا هغه خلک چې غواړي حقیقت وپیژني (وبه کړای شي) له دوی (رسول اولی الامر) څخه (په رسمي ډول) معلومات ترلاسه کړي. که چیرې د الله فضل او رحمت ستاسو په وړاندې نه وای، نو تاسو به د شیطان پیروي کړې وای، پرته له یو څو کسانو څخه.

فَقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ لَا تُكَلَّفُ اِلَّا نَفْسَكَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّكُفَّ بَأْسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ۗوَاللّٰهُ اَشَدُّ بَأْسًا وَّاَشَدُّ تَنْكِيْلًا

faqātil fī sabīlillāh(i), lā tukallafu illā nafsaka wa ḥarriḍil-mu'minīn(a), ‘asallāhu ay yakuffa ba'sal lażīna kafarū, wallāhu asyaddu ba'saw wa asyaddu tankīlā(n).

نو ته (محمد صلی الله علیه وسلم) د الله په لاره کې وجنګیږه، ته بار نه یې مګر په خپل ځان. د مومنانو روحیه (د جګړې لپاره) راپاروه. هیله ده چې الله به د هغو کسانو بریدونه رد کړي چې کافران دي. د الله (ج) قدرت ډېر لوی دی او (د هغه) عذاب ډېر سخت دی.

مَنْ يَّشْفَعْ شَفَاعَةً حَسَنَةً يَّكُنْ لَّهٗ نَصِيْبٌ مِّنْهَا ۚ وَمَنْ يَّشْفَعْ شَفَاعَةً سَيِّئَةً يَّكُنْ لَّهٗ كِفْلٌ مِّنْهَا ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقِيْتًا

may yasyfa‘ syafā‘atan ḥasanatay yakul lahū naṣībum minhā, wa may yasyfa‘ syafā‘atan sayyi'atay yakul lahū kiflum minhā, wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqītā(n).

څوک چې د ښه کار سره د نورو سره مرسته کوي، خامخا به د هغې د اجر برخه ترلاسه کړي، او څوک چې د بد کار سره د نورو سره مرسته کوي، خامخا به د هغې د ګناه برخه واخلي. الله تعالی په هر څه قادر دی.

وَاِذَا حُيِّيْتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوْا بِاَحْسَنَ مِنْهَآ اَوْ رُدُّوْهَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَسِيْبًا

wa iżā ḥuyyītum bitaḥiyyatin fa ḥayyū bi'aḥsana minhā au ruddūhā, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in ḥasībā(n).

او که تاسو ته د (سلام) درناوی درکړل شي، نو درناوی یې په غوره سره ورکړئ، یا (هغه درناوی، چې د هغې سره سم وي) بیرته ورکړئ. په حقیقت کې، الله تعالی هر څه حساب کوي.

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ لَيَجْمَعَنَّكُمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيْهِ ۗ وَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ حَدِيْثًا ࣖ

allāhu lā ilāha illā huw(a), layajma‘annakum ilā yaumil-qiyāmati lā raiba fīh(i), wa man aṣdaqu minallāhi ḥadīṡā(n).

الله، چې له هغه پرته بل معبود نشته. هغه به خامخا تاسو د قیامت په ورځ راټول کړي چې په کې هیڅ شک نشته. څوک د الله په پرتله په خپلو خبرو کې ډیر ریښتینی دی؟

۞ فَمَا لَكُمْ فِى الْمُنٰفِقِيْنَ فِئَتَيْنِ وَاللّٰهُ اَرْكَسَهُمْ بِمَا كَسَبُوْا ۗ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَهْدُوْا مَنْ اَضَلَّ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ سَبِيْلًا

famā lakum fil-munāfiqīna fi'ataini wallāhu arkasahum bimā kasabū, aturīdūna an tahdū man aḍallallāh(u), wa may yuḍlilillāhu falan tajida lahū sabīlā(n).

نو ولې تاسو د منافقانو سره په (مخ) کې په دوو ډلو ویشل شوي یاست، سره له دې چې الله تعالی دوی د دوی د خپلو هڅو له امله (کفر ته) بیرته راګرځولي دي؟ ایا تاسو غواړئ هغه خلکو ته لارښوونه وکړئ چې الله تعالی یې د ګمراهۍ اجازه ورکړې ده؟ څوک چې الله تعالی ګمراه کړي، تاسو به د هغه لپاره لاره ونه مومئ.

وَدُّوْا لَوْ تَكْفُرُوْنَ كَمَا كَفَرُوْا فَتَكُوْنُوْنَ سَوَاۤءً فَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ اَوْلِيَاۤءَ حَتّٰى يُهَاجِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًاۙ

waddū lau takfurūna kamā kafarū fa takūnūna sawā'an falā tattakhiżū minhum auliyā'a ḥattā yuhājirū fī sabīlillāh(i), fa in tawallau fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu wajattumūhum, wa lā tattakhiżū minhum waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

دوی غواړي چې تاسو هم کافر شئ لکه څنګه چې دوی کافر شوي دي، ترڅو تاسو هم (د دوی سره) ورته شئ. له دوی څخه هیڅوک خپل دوست مه جوړوئ تر هغه چې دوی د الله لارې ته وګرځي. که دوی مخ واړوي، نو دوی بندیان کړئ او هرچیرې چې ومومئ یې ووژنئ، او له دوی څخه هیڅوک خپل وفادار ملګری یا مرستندوی مه جوړوئ.

اِلَّا الَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ اِلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ اَوْ جَاۤءُوْكُمْ حَصِرَتْ صُدُوْرُهُمْ اَنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ اَوْ يُقَاتِلُوْا قَوْمَهُمْ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوْكُمْ ۚ فَاِنِ اعْتَزَلُوْكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوْكُمْ وَاَلْقَوْا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ ۙ فَمَا جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيْلًا

illal lażīna yaṣilūna ilā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun au jā'ūkum ḥaṣirat ṣudūruhum ay yuqātilūkum au yuqātilū qaumahum, wa lau syā'allāhu lasallaṭahum ‘alaikum fa laqātalūkum, fa ini‘tazalūkum falam yuqātilūkum wa alqau ilaikumus-salam(a), famā ja‘alallāhu lakum ‘alaihim sabīlā(n).

پرته له هغو کسانو څخه چې ستاسو او د هغه قوم ترمنځ تړون شوی وي یا له هغو خلکو څخه چې ستاسو سره راشي او زړونه یې له تاسو سره د جګړې یا د خپلو خلکو سره د جګړې کولو څخه زړه نازړه وي، پناه غواړي. که الله غوښتلی وای، نو هغه به هغوی ته ستاسو سره د مخامخ کیدو قدرت ورکړی وای، نو هغوی به له تاسو سره جنګیدلي وای. خو که هغوی تاسو یوازې پریږدي، او له تاسو سره جګړه ونه کړي او تاسو ته سوله (تسلیم) وړاندې کړي، نو الله ستاسو لپاره د هغوی د نیولو او وژلو لاره نه ده جوړه کړې.

سَتَجِدُوْنَ اٰخَرِيْنَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّأْمَنُوْكُمْ وَيَأْمَنُوْا قَوْمَهُمْ ۗ كُلَّ مَا رُدُّوْٓا اِلَى الْفِتْنَةِ اُرْكِسُوْا فِيْهَا ۚ فَاِنْ لَّمْ يَعْتَزِلُوْكُمْ وَيُلْقُوْٓا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَيَكُفُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ ۗ وَاُولٰۤىِٕكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا ࣖ

satajidūna akharīna yurīdūna ay ya'manūkum wa ya'manū qaumahum, kullamā ruddū ilal-fitnati urkisū fīhā, fa illam ya‘tazilūkum wa yulqū ilaikumus-salama wa yakuffū aidiyahum fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum, wa ulā'ikum ja‘alnā lakum ‘alaihim sulṭānam mubīnā(n).

ډېر ژر به تاسو نور خلک ومومئ چې غواړي ستاسو سره او د خپلو خلکو سره په امن کې ژوند وکړي. هرکله چې دوی د فتنې (شرک) ته راوبلل شي، نو دوی په هغه کې راګیر شي. نو که دوی تاسو یوازې نه پریږدي او تاسو ته سوله نه وړاندې کوي، او له تاسو سره له جګړې څخه ډډه نه کوي، نو دوی ونیسئ او هرچیرې چې یې ومومئ ووژنئ. دوی هغه کسان دي چې موږ تاسو ته د (جګړې، نیولو او وژلو) لپاره روښانه دلیل درکړی دی.

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ اَنْ يَّقْتُلَ مُؤْمِنًا اِلَّا خَطَـًٔا ۚ وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَـًٔا فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَّدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّصَّدَّقُوْا ۗ فَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَّكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۗوَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖ وَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِۖ تَوْبَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wa mā kāna limu'minin ay yaqtula mu'minan illā khaṭa'ā(n), wa man qatala mu'minan khaṭa'an fa taḥrīru raqabatim mu'minatiw wa diyatum musallamatun ilā ahlihī illā ay yaṣṣaddaqū, fa in kāna min qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun fa diyatum musallamatun ilā ahlihī wa taḥrīru raqabatim mu'minah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini taubatam minallāh(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

او د یو مؤمن لپاره دا مناسب نه ده چې یو مؤمن (بل مؤمن) ووژني، مګر دا چې هغه (په ناڅاپي ډول) مجرم وي. څوک چې یو مؤمن د ګناهکار په توګه ووژني نو باید یو مؤمن غلام آزاد کړي او د هغه (وژل شوي کس) کورنۍ ته ورکړل شوی فدیه (ورکړي)، مګر دا چې دوی (د وژل شوي کس کورنۍ) د فدیې څخه معاف شي. که هغه (وژل شوی کس) د هغه قوم څخه وي چې ستاسو سره دښمني لري، سره له دې چې هغه مؤمن وي، نو (قاتل) باید خپل مؤمن غلامان آزاد کړي. او که هغه (وژل شوی کس) د هغه قوم (کافرانو) څخه وي چې د دوی او ستاسو ترمنځ د (سولې) تړون شتون لري، نو (قاتل) باید د هغه (وژل شوي کس) کورنۍ ته ورکړل شوی فدیه ورکړي او خپل مؤمن غلامان آزاد کړي. څوک چې (خپل غلام) ونه مومي، نو هغه (قاتل) باید د الله تعالی د توبې په توګه دوه میاشتې پرله پسې روژې ونیسي. او الله تعالی پوه او حکمت والا دی.

وَمَنْ يَّقْتُلْ مُؤْمِنًا مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاۤؤُهٗ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيْهَا وَغَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهٗ وَاَعَدَّ لَهٗ عَذَابًا عَظِيْمًا

wa may yaqtul mu'minam muta‘ammidan fa jazā'uhū jahannamu khālidan fīhā wa gaḍiballāhu ‘alaihi wa la‘anahū wa a‘adda lahū ‘ażāban ‘aẓīmā(n).

او څوک چې یو مؤمن په قصدي ډول ووژني، نو سزا یې دوزخ دی، چې هلته به تل پاتې وي. الله تعالی پرې غضب وکړ، لعنت یې پرې وکړ او د هغه لپاره یې لوی عذاب چمتو کړ.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا ضَرَبْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَتَبَيَّنُوْا وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَنْ اَلْقٰىٓ اِلَيْكُمُ السَّلٰمَ لَسْتَ مُؤْمِنًاۚ تَبْتَغُوْنَ عَرَضَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۖفَعِنْدَ اللّٰهِ مَغَانِمُ كَثِيْرَةٌ ۗ كَذٰلِكَ كُنْتُمْ مِّنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā ḍarabtum fī sabīlillāhi fa tabayyanū wa lā taqūlū liman alqā ilaikumus-salāma lasta mu'minā(n), tabtagūna ‘araḍal-ḥayātid-dun-yā, fa ‘indallāhi magānimu kaṡīrah(tun), każālika kuntum min qablu fa mannallāhu ‘alaikum fa tabayyanū, innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! کله چې تاسو د الله په لاره کې (جګړه) کوئ، نو محتاط اوسئ (د معلوماتو په لټه کې اوسئ) او هغه چا ته مه وایئ چې تاسو ته "سلام" وايي، "ته مؤمن نه یې" (بیا یې وژنئ)، د دنیا د ژوند د شتمنۍ د غوښتلو په نیت، که څه هم د الله سره ډېرې خزانې دي. تاسو مخکې داسې وئ، بیا الله تاسو ته خپل نعمتونه درکړل، نو محتاط اوسئ. په حقیقت کې، الله ستاسو د کارونو په اړه ډیر محتاط دی.

لَا يَسْتَوِى الْقٰعِدُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ غَيْرُ اُولِى الضَّرَرِ وَالْمُجٰهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ فَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ دَرَجَةً ۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَفَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ

lā yastawil-qā‘idūna minal-mu'minīna gairu uliḍ-ḍarari wal-mujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, faḍḍalallāhul-mujāhidīna bi amwālihim wa anfusihim ‘alal-qā‘idīna darajah(tan), wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wa faḍḍalallāhul-mujāhidīna ‘alal-qā‘idīna ajran ‘aẓīmā(n).

د هغه مؤمن ترمنځ چې پرته له کوم عذر (خنډ) ناست وي (چې په جګړه کې برخه نه اخلي) او هغه کس چې په خپل مال او ځان سره د الله په لاره کې جهاد کوي یو شان نه دی. الله تعالی د هغو کسانو مقام لوړ کړی دی چې په خپلو مالونو او ځانونو سره جهاد کوي د هغو کسانو په پرتله چې ناست وي (بې له کوم خنډه په جګړه کې ګډون نه کوي). الله تعالی هر یو ته د ښېګڼې (ثواب) (جنت) وعده ورکړې ده او الله تعالی د هغو کسانو ته چې جهاد کوي د ناستو کسانو په پرتله په لوی اجر سره فضیلت ورکړی دی.

دَرَجٰتٍ مِّنْهُ وَمَغْفِرَةً وَّرَحْمَةً ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

darajātim minhu wa magfirataw wa raḥmah(tan), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

(یعنې) له هغه څخه څو درجې پورته، او همدارنګه بخښنه او رحمت. الله بخښونکی او رحم کوونکی دی.

اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ظَالِمِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَالُوْا فِيْمَ كُنْتُمْ ۗ قَالُوْا كُنَّا مُسْتَضْعَفِيْنَ فِى الْاَرْضِۗ قَالُوْٓا اَلَمْ تَكُنْ اَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوْا فِيْهَا ۗ فَاُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًاۙ

innal-lażīna tawaffāhumul-malā'ikatu ẓālimī anfusihim qālū fīma kuntum, qālū kunnā mustaḍ‘afīna fil-arḍ(i), qālū alam takun arḍullāhi wāsi‘atan fa tuhājirū fīhā, fa ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa sā'at maṣīrā(n).

په حقیقت کې، هغه کسان چې پرښتو یې د خپل ځان په وړاندې د ظلم په حالت کې ژوند واخیست، دوی (فرښتو) وپوښتل، "تاسو څنګه یاست؟" دوی ځواب ورکړ، "موږ په ځمکه (مکه) کې مظلوم خلک یو." دوی (فرښتو) وپوښتل، "ایا د الله ځمکه پراخه نه ده چې تاسو پکې هجرت وکړئ؟" نو دا خلک په دوزخ کې دي، او هغه (جهنم) د بیرته ستنیدو لپاره ترټولو بد ځای دی،

اِلَّا الْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاۤءِ وَالْوِلْدَانِ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ حِيْلَةً وَّلَا يَهْتَدُوْنَ سَبِيْلًاۙ

illal-mustaḍ‘afīna minar-rijāli wan-nisā'i wal-wildāni lā yastaṭī‘ūna ḥīlataw wa lā yahtadūna sabīlā(n).

پرته له هغو کسانو څخه چې مظلوم شوي دي، هغه نارینه دي، ښځې دي او ماشومان دي چې بې وسه دي او (د هجرت) لاره نه پېژني.

فَاُولٰۤىِٕكَ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّعْفُوَ عَنْهُمْ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَفُوًّا غَفُوْرًا

fa ulā'ika ‘asallāhu ay ya‘fuwa ‘anhum, wa kānallāhu ‘afuwwan gafūrā(n).

نو دوی، هیله ده چې الله به یې وبخښي. الله ډېر بخښونکی او ډېر بخښونکی دی.

۞ وَمَنْ يُّهَاجِرْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يَجِدْ فِى الْاَرْضِ مُرٰغَمًا كَثِيْرًا وَّسَعَةً ۗوَمَنْ يَّخْرُجْ مِنْۢ بَيْتِهٖ مُهَاجِرًا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ اَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

wa may yuhājir fī sabīlillāhi yajid fil-arḍi murāgaman kaṡīraw wa sa‘ah(tan), wa may yakhruj mim baitihī muhājiran ilallāhi wa rasūlihī ṡumma yudrik-hul-mautu faqad waqa‘a ajruhū ‘alallāh(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

او څوک چې د الله په لاره کې هجرت وکړي، نو خامخا به په دې ځمکه کې د هجرت لپاره پراخه ځای او ډېر (روزي) ومومي. څوک چې له خپل کوره د الله او د هغه د رسول لپاره د هجرت په نیت ووځي، بیا مرګ ورته راشي (مخکې له دې چې خپل منزل ته ورسیږي)، نو په حقیقت کې د هغه اجر د الله په نزد ټاکل شوی دی. او الله بخښونکی او مهربان دی.

وَاِذَا ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَقْصُرُوْا مِنَ الصَّلٰوةِ ۖ اِنْ خِفْتُمْ اَنْ يَّفْتِنَكُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ اِنَّ الْكٰفِرِيْنَ كَانُوْا لَكُمْ عَدُوًّا مُّبِيْنًا

wa iżā ḍarabtum fil-arḍi fa laisa ‘alaikum junāḥun an taqṣurū minaṣ-ṣalāh(ti), in khiftum ay yaftinakumul-lażīna kafarū, innal-kāfirīna kānū lakum ‘aduwwam mubīnā(n).

او کله چې تاسو په ځمکه سفر کوئ، نو ستاسو لپاره ګناه نه ده چې د قصر لمونځ وکړئ، که تاسو د کافرانو له برید څخه ویره لرئ. په حقیقت کې، کافران ستاسو اصلي دښمنان دي.

وَاِذَا كُنْتَ فِيْهِمْ فَاَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلٰوةَ فَلْتَقُمْ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوْٓا اَسْلِحَتَهُمْ ۗ فَاِذَا سَجَدُوْا فَلْيَكُوْنُوْا مِنْ وَّرَاۤىِٕكُمْۖ وَلْتَأْتِ طَاۤىِٕفَةٌ اُخْرٰى لَمْ يُصَلُّوْا فَلْيُصَلُّوْا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوْا حِذْرَهُمْ وَاَسْلِحَتَهُمْ ۚ وَدَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ تَغْفُلُوْنَ عَنْ اَسْلِحَتِكُمْ وَاَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيْلُوْنَ عَلَيْكُمْ مَّيْلَةً وَّاحِدَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ كَانَ بِكُمْ اَذًى مِّنْ مَّطَرٍ اَوْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَنْ تَضَعُوْٓا اَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوْا حِذْرَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا

wa iżā kunta fīhim fa aqamta lahumuṣ-ṣalāta faltaqum ṭā'ifatum minhum ma‘aka walya'khużū asliḥatahum, fa iżā sajadū falyakūnū miw warā'ikum, walta'ti ṭā'ifatun ukhrā lam yuṣallū falyuṣallū ma‘aka walya'khużū ḥiżrahum wa asliḥatahum, waddal-lażīna kafarū lau tagfulūna ‘an asliḥatakum wa amti‘atikum, fa yamīlūna ‘alaikum mailataw wāḥidah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum in kāna bikum ażam mim maṭarin au kuntum marḍā an taḍa‘ū asliḥatakum wa khużū ḥiżrakum, innallāha a‘adda lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

او که ته (محمد صلی الله علیه وسلم) د هغوی (ستاسو ملګرو) په منځ کې یې او غواړې چې ورسره لمونځ وکړې، نو د هغوی یوه ډله دې ستا سره (لمونځ وکړي) او خپلې وسلې دې پورته کړي، بیا کله چې هغوی (چې ستا سره لمونځ کوي) سجده وکړي (یو رکعت یې بشپړ کړ)، نو هغوی دې ستا له شا څخه (د دښمن سره د مخامخ کیدو لپاره) وخوځېږي او بله ډله دې راشي چې لمونځ یې نه دی کړی، بیا دې ستا سره لمونځ وکړي، او باید چمتو شي. هوښیار او خپلې وسلې دې پټې کړي. کافرانو غوښتل چې تاسو د خپلو وسلو او مالونو په اړه بې پروا اوسئ، نو دوی په یو وخت کې پر تاسو برید وکړ. او دا سمه ده چې تاسو خپلې وسلې کېږدئ، که تاسو د باران له امله په تکلیف کې یاست یا د ناروغۍ له امله یاست، او چمتو اوسئ. په حقیقت کې، الله د هغو کسانو لپاره سپکاوی کوونکی عذاب چمتو کړی دی چې کافران دي.

فَاِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلٰوةَ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِكُمْ ۚ فَاِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ ۚ اِنَّ الصَّلٰوةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ كِتٰبًا مَّوْقُوْتًا

fa iżā qaḍaitumuṣ-ṣalāta fażkurullāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbikum, fa iżaṭma'nantum fa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta kānat ‘alal-mu'minīna kitābam mauqūtā(n).

سربېره پردې، کله چې تاسو لمونځ پای ته ورسوئ، نو کله چې ولاړ یاست، کله چې ناست یاست او کله چې ویده کیږئ، الله یاد کړئ. بیا، کله چې تاسو د خوندیتوب احساس وکړئ، نو لمونځ (د معمول په څیر) وکړئ. په حقیقت کې، لمونځ د مؤمنانو لپاره یو ټاکل شوی وخت فرض دی.

وَلَا تَهِنُوْا فِى ابْتِغَاۤءِ الْقَوْمِ ۗ اِنْ تَكُوْنُوْا تَأْلَمُوْنَ فَاِنَّهُمْ يَأْلَمُوْنَ كَمَا تَأْلَمُوْنَ ۚوَتَرْجُوْنَ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا يَرْجُوْنَ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا ࣖ

wa lā tahinū fibtigā'il-qaum(i), in takūnū ta'lamūna fa innahum ya'lamūna kamā ta'lamūn(a), wa tarjūna minallāhi mā lā yarjūn(a), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

او د هغوی (خپلو دښمنانو) په تعقیب کې سستي مه کوئ. که تاسو درد سره مخ شئ، نو پوه شئ چې دوی هم (هم) درد سره مخ دي، لکه څنګه چې تاسو کوئ، پداسې حال کې چې تاسو لاهم له الله څخه هغه څه تمه کولی شئ چې دوی یې تمه نشي کولی. الله پوه او حکمت لرونکی دی.

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَآ اَرٰىكَ اللّٰهُ ۗوَلَا تَكُنْ لِّلْخَاۤىِٕنِيْنَ خَصِيْمًا ۙ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi litaḥkuma bainan-nāsi bimā arākallāh(u), wa lā takun lil-khā'inīna khaṣīmā(n).

په حقیقت کې موږ تاته (محمد صلی الله علیه وسلم) کتاب (قرآن) په حق سره نازل کړی دی، ترڅو ته د خلکو ترمنځ د هغه څه سره سم حکم وکړې چې الله تعالی تاته ښودلي دي، او د (بې ګناه) مخالف مه کیږه، ځکه چې د هغه چا دفاع کول چې خیانت کوي،

وَّاسْتَغْفِرِ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ

wastagfirillāh(a), innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

او له الله څخه بخښنه وغواړئ، بېشکه چې الله بخښونکی او ډېر رحم کوونکی دی.

وَلَا تُجَادِلْ عَنِ الَّذِيْنَ يَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ خَوَّانًا اَثِيْمًاۙ

wa lā tujādil ‘anil-lażīna yakhtānūna anfusahum, innallāha lā yuḥibbu man kāna khawwānan aṡīmā(n).

او د هغو کسانو لپاره جګړه مه کوه چې له ځانونو سره خیانت کوي، په حقیقت کې الله هغه کسان نه خوښوي چې تل خیانت کوي او په ګناه کې ډوب وي.

يَّسْتَخْفُوْنَ مِنَ النَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُوْنَ مِنَ اللّٰهِ وَهُوَ مَعَهُمْ اِذْ يُبَيِّتُوْنَ مَا لَا يَرْضٰى مِنَ الْقَوْلِ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطًا

yastakhfūna minan-nāsi wa lā yastakhfūna minallāhi wa huwa ma‘ahum iż yubayyitūna mā lā yarḍā minal-qaul(i), wa kānallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭā(n).

دوی له خلکو پټېدای شي، خو له الله تعالی نه نشي پټېدای، ځکه چې الله تعالی د دوی سره وو، کله چې یوه شپه دوی یوه پټه پریکړه وکړه چې هغه یې نه خوښوله. او الله تعالی هغه څه پټوي چې دوی یې کوي.

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ جَادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ فَمَنْ يُّجَادِلُ اللّٰهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اَمْ مَّنْ يَّكُوْنُ عَلَيْهِمْ وَكِيْلًا

hā'antum hā'ulā'i jādaltum ‘anhum fil-ḥayātid-dun-yā, famay yujādilullāha ‘anhum yaumal-qiyāmati am may yakūnu ‘alaihim wakīlā(n).

دا ته یې! ته په دې دنیاوي ژوند کې د دوی د دفاع لپاره جګړه کوې، خو د قیامت په ورځ به د دوی د دفاع لپاره د الله تعالی په وړاندې څوک وي؟ یا څوک به د دوی ساتونکی وي (د الله تعالی د عذاب په وړاندې)؟

وَمَنْ يَّعْمَلْ سُوْۤءًا اَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهٗ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللّٰهَ يَجِدِ اللّٰهَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa may ya‘mal sū'an au yaẓlim nafsahū ṡumma yastagfirillāha yajidillāha gafūrar raḥīmā(n).

او څوک چې ګناه وکړي او په ځان ظلم وکړي، بیا له الله څخه بخښنه وغواړي، نو هغه به خامخا الله ډېر بخښونکی او ډېر رحم کوونکی ومومي.

وَمَنْ يَّكْسِبْ اِثْمًا فَاِنَّمَا يَكْسِبُهٗ عَلٰى نَفْسِهٖ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wa may yaksib iṡman fa innamā yaksibuhū ‘alā nafsih(ī),wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

او هر څوک چې ګناه وکړي، نو په حقیقت کې هغه دا د خپل ځان لپاره کوي (ستونزه) او الله تعالی پوه او حکمت والا دی.

وَمَنْ يَّكْسِبْ خَطِيْۤـَٔةً اَوْ اِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهٖ بَرِيْۤـًٔا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

wa may yaksib khaṭī'atan au iṡman ṡumma yarmi bihī barī'an fa qadiḥtamala buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

او څوک چې کومه خطا یا ګناه وکړي، بیا په یو بې ګناه کس تور ولګوي، نو په حقیقت کې یې دروغ او ښکاره ګناه کړې ده.

وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهٗ لَهَمَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ اَنْ يُّضِلُّوْكَۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَضُرُّوْنَكَ مِنْ شَيْءٍ ۗ وَاَنْزَلَ اللّٰهُ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُۗ وَكَانَ فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ عَظِيْمًا

wa lau lā faḍlullāhi ‘alaika wa raḥmatuhū lahammaṭ-ṭā'ifatum minhum ay yuḍillūk(a), wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yaḍurrūnaka min syai'(in), wa anzalallāhu ‘alaikal-kitāba wal-ḥikmata wa ‘allamaka mā lam takun ta‘lam(u), wa kāna faḍlullāhi ‘alaika ‘aẓīmā(n).

او که چېرې د الله فضل او رحمت پر تا نه وای (محمد صلی الله علیه وسلم)، نو خامخا به یې یوه ډله هوډ کړی وای چې تا ګمراه کړي. خو دوی یوازې خپل ځانونه ګمراه کوي او تاته هیڅ زیان نه رسوي. او (همدارنګه) الله پر تا کتاب (قرآن) او حکمت (سنت) نازل کړی دی او تاته یې هغه څه در زده کړي دي چې ته پرې نه پوهېدې. د الله فضل چې پر تا شوی دی ډېر لوی دی.

۞ لَا خَيْرَ فِيْ كَثِيْرٍ مِّنْ نَّجْوٰىهُمْ اِلَّا مَنْ اَمَرَ بِصَدَقَةٍ اَوْ مَعْرُوْفٍ اَوْ اِصْلَاحٍۢ بَيْنَ النَّاسِۗ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا

lā khaira fī kaṡīrim min najwāhum illā man amara biṣadaqatin au ma‘rūfin au iṣlāḥim bainan-nās(i), wa may yaf‘al żālikabtigā'a marḍātillāhi fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

د دوی په ډېرو پټو خبرو اترو کې هیڅ خیر نشته، پرته له هغو کسانو پټو خبرو اترو څخه چې د خیرات یا نیکۍ امر کوي، یا د خلکو ترمنځ سوله راولي. څوک چې دا کار د الله د رضا لپاره کوي، موږ به ډېر ژر هغه ته لوی اجر ورکړو.

وَمَنْ يُّشَاقِقِ الرَّسُوْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدٰى وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيْلِ الْمُؤْمِنِيْنَ نُوَلِّهٖ مَا تَوَلّٰى وَنُصْلِهٖ جَهَنَّمَۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًا ࣖ

wa may yusyāqiqir-rasūla mim ba‘di mā tabayyana lahul-hudā wa yattabi‘ gaira sabīlil-mu'minīna nuwallihī mā tawallā wa nuṣlihī jahannam(a), wa sā'at maṣīrā(n).

او څوک چې د حق له څرګندېدو وروسته د رسول (صلی الله علیه وسلم) مخالفت وکړي او هغه لاره تعقیب کړي چې د مومنانو لاره نه وي، موږ به یې په هغه ګمراهۍ کې پریږدو چې هغه کړې ده او موږ به یې دوزخ ته واچوو، او دا د بیرته ستنیدو لپاره ترټولو بد ځای دی.

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).

الله تعالی د شرک ګناه نه بخښي (له الله تعالی سره شریک نیول)، او له دې پرته نور ګناهونه د چا لپاره چې وغواړي بخښي. او څوک چې له الله تعالی سره شریک ونیسي، نو په حقیقت کې هغه ډېر لرې ګمراه شوی دی.

اِنْ يَّدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلَّآ اِنٰثًاۚ وَاِنْ يَّدْعُوْنَ اِلَّا شَيْطٰنًا مَّرِيْدًاۙ

iy yad‘ūna min dūnihī illā ināṡā(n), wa iy yad‘ūna illā syaiṭānam marīdā(n).

هغه څه چې دوی یې له الله پرته عبادت کوي، هغه یوازې (بتان) دي، او دوی یوازې د سرکش شیطان عبادت کوي.

لَّعَنَهُ اللّٰهُ ۘ وَقَالَ لَاَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًاۙ

la‘anahullāh(u), wa qāla la'attakhiżanna min ‘ibādika naṣībam mafrūḍā(n).

الله تعالی لعنت کړی دی او (شیطان) ویلي دي: "زه به خامخا ستا له بندګانو څخه یوه ټاکلې برخه واخلم،

وَّلَاُضِلَّنَّهُمْ وَلَاُمَنِّيَنَّهُمْ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ اٰذَانَ الْاَنْعَامِ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يَّتَّخِذِ الشَّيْطٰنَ وَلِيًّا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًا مُّبِيْنًا

wa la'uḍillannahum wa la'umanniyannahum wa la'āmurannahum fa layubattikunna āżānal-an‘āmi wa la'āmurannahum fa layugayyirunna khalqallāh(i), wa may yattakhiżisy-syaiṭāna waliyyam min dūnillāhi faqad khasira khusrānam mubīnā(n).

او خامخا به دوی ګمراه کړم، او زه به دوی ته بې معنی خوبونه وښیم او زه به دوی ته امر وکړم چې د څارویو غوږونه پرې کړي، (بیا دوی په حقیقت کې هغه پرې کړي)، او زه به دوی ته امر وکړم چې د الله تعالی مخلوق بدل کړي، (بیا دوی په حقیقت کې هغه بدلوي)." څوک چې له الله تعالی پرته شیطان خپل سرپرست ونیسي، نو په حقیقت کې هغه په لوی زیان کې دی.

يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيْهِمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا

ya‘iduhum wa yumannīhim, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).

(شیطان) هغوی ته ژمنې ورکړې او په هغوی کې یې تش خوبونه راپارولي، سره له دې چې شیطان یوازې دروغ ویلي وو.

اُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۖ وَلَا يَجِدُوْنَ عَنْهَا مَحِيْصًا

ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa lā yajidūna ‘anhā maḥīṣā(n).

هغه کسان (چې دوکه شوي دي) دوزخ ته ځي او د هغوی لپاره به له هغه څخه د خلاصون لپاره بل ځای نه وي.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ وَعْدَ اللّٰهِ حَقًّا ۗوَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ قِيْلًا

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sanudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), wa‘dallāhi ḥaqqā(n), wa man aṣdaqu minallāhi qīlā(n).

او هغه کسان چې ایمان یې راوړی او ښه عملونه یې کړي دي، موږ به هغه جنت ته ننوځو چې لاندې یې ویالې بهېږي، دوی به په هغه کې د تل لپاره پاتې شي. او د خدای ژمنه رښتیا ده. څوک د الله په پرتله په خپلو خبرو کې ډیر ریښتینی دی؟

لَيْسَ بِاَمَانِيِّكُمْ وَلَآ اَمَانِيِّ اَهْلِ الْكِتٰبِ ۗ مَنْ يَّعْمَلْ سُوْۤءًا يُّجْزَ بِهٖۙ وَلَا يَجِدْ لَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

laisa bi'amāniyyikum wa lā amāniyyi ahlil-kitāb(i), may ya‘mal sū'ay yujza bih(ī), wa lā yajid lahū min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

(د الله له لوري اجر) ستاسو په آرزوګانو کې نه دی او نه (نه) د اهل کتابو په آرزوګانو کې. څوک چې بدي وکړي، خامخا به د هغه د بدۍ سره سم سزا ورکړل شي، او د هغه لپاره به له الله پرته بل څوک ملاتړ او مرستندوی نه وي.

وَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ مِنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُوْنَ نَقِيْرًا

wa may ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa ulā'ika yadkhulūnal-jannata wa lā yuẓlamūna naqīrā(n).

او هر څوک چې ښه عمل وکړي، که هغه نارینه وي یا ښځینه، په داسې حال کې چې مومن وي، نو جنت ته به ننوځي او په هغه به هیڅ ظلم ونه شي.

وَمَنْ اَحْسَنُ دِيْنًا مِّمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهِيْمَ خَلِيْلًا

wa man aḥsanu dīnam mimman aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinuw wattaba‘a millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wattakhażallāhu ibrāhīma khalīlā(n).

او د هغه چا څخه غوره دین څوک لري چې په اخلاص سره ځان الله ته وسپاري، په داسې حال کې چې نیک عملونه کوي، او د ابراهیم علیه السلام د دین پیروي کوي؟ او الله تعالی ابراهیم علیه السلام د خپل محبوب په توګه غوره کړی دی.

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُّحِيْطًا ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kānallāhu bikulli syai'im muḥīṭā(n).

او هر څه چې په اسمانونو او هر څه چې په ځمکه کې دي، د الله دي، او د الله (علم) هر څه شامل دي.

وَيَسْتَفْتُوْنَكَ فِى النِّسَاۤءِۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِيْهِنَّ ۙوَمَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ فِيْ يَتٰمَى النِّسَاۤءِ الّٰتِيْ لَا تُؤْتُوْنَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُوْنَ اَنْ تَنْكِحُوْهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الْوِلْدَانِۙ وَاَنْ تَقُوْمُوْا لِلْيَتٰمٰى بِالْقِسْطِ ۗوَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِهٖ عَلِيْمًا

wa yastaftūnaka fin-nisā'(i), qulillāhu yuftīkum fīhinn(a), wa mā yutlā ‘alaikum fil-kitābi fī yatāman-nisā'il-lātī lā tu'tūnahunna mā kutiba lahunna wa targabūna an tankiḥūhunna wal-mustaḍ‘afīna minal-wildān(i), wa an taqūmū lil-yatāmā bil-qisṭ(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha kāna bihī ‘alīmā(n).

او دوی له تا څخه د ښځو په اړه فتوا غواړي. ووایه: "الله تاسو ته د هغوی په اړه فتوا درکړې ده، او هغه څه چې تاسو ته په قرآن کې لوستل شوي وو (همدارنګه فتوا) د هغو یتیمو ښځو په اړه چې تاسو ورته هغه (مهر) نه دی ورکړی چې د هغوی لپاره ټاکل شوی و، پداسې حال کې چې تاسو غوښتل چې له هغوی سره واده وکړئ او د هغو ماشومانو په اړه چې لا تر اوسه کمزوري ګڼل شوي وو. او (الله تاسو ته امر کړی چې) د یتیمانو پالنه په عادلانه توګه وکړئ. او هر هغه څه چې تاسو یې کوئ، یقینا الله پوه دی."

وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

او که یوه ښځه اندیښنه ولري چې میړه به یې شرارتي یا بې پروا وي، نو دوی دواړه کولی شي ریښتینې سوله وکړي، او دا سوله (د دوی لپاره) غوره ده که څه هم سړی په طبیعت کې بخیل دی. او که تاسو (له خپلې میرمنې سره خپلې اړیکې) ښه کړئ او ځان (له نزوز او بې پرواۍ څخه) وساتئ، نو په حقیقت کې، الله تعالی ستاسو د کارونو په اړه محتاط دی.

وَلَنْ تَسْتَطِيْعُوْٓا اَنْ تَعْدِلُوْا بَيْنَ النِّسَاۤءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلَا تَمِيْلُوْا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوْهَا كَالْمُعَلَّقَةِ ۗوَاِنْ تُصْلِحُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa lan tastaṭī‘ū an ta‘dilū bainan-nisā'i wa lau ḥaraṣtum falā tamīlū kullal-maili fa tażarūhā kal-mu‘allaqah(ti), wa in tuṣliḥū wa tattaqū fa innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

او تاسو به د خپلو میرمنو ترمنځ عدالت نشئ کولی، که څه هم تاسو په شدت سره د دې کولو اراده لرئ، نو (د هغې مینې په لور) دومره مه تمایل کوئ چې بله یې ځوړند پریږدئ. او که تاسو اصلاح وکړئ او ځان (له ظلم څخه) وساتئ، نو یقینا الله بخښونکی او مهربان دی.

وَاِنْ يَّتَفَرَّقَا يُغْنِ اللّٰهُ كُلًّا مِّنْ سَعَتِهٖۗ وَكَانَ اللّٰهُ وَاسِعًا حَكِيْمًا

wa iy yatafarraqā yugnillāhu kullam min sa‘atih(ī), wa kānallāhu wāsi‘an ḥakīmā(n).

او که دواړه طلاقه شي، نو الله به هر یو ته له خپل فضل څخه کفایت ورکړي، او الله پراخ فضل او حکمت والا دی.

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَاِيَّاكُمْ اَنِ اتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَنِيًّا حَمِيْدًا

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa laqad waṣṣainal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa iyyākum anittaqullāh(a), wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kānallāhu ganiyyan ḥamīdā(n).

او هر څه چې په اسمانونو او هر څه چې په ځمکه کې دي، د الله دي، او په حقیقت کې موږ هغو کسانو ته چې له تاسو څخه مخکې کتاب ورکړل شوی و او تاسو ته هم امر کړی دی چې له الله څخه ووېرېږئ. خو که تاسو کفر وکړئ، نو (پوه شئ) چې هر څه چې په اسمانونو او هر څه چې په ځمکه کې دي، د الله دي، او الله ډېر غني او ډېر ستايل شوی دی.

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

او هر څه چې په اسمانونو او هر څه چې په ځمکه کې دي، د الله دي. الله د هغوی د ساتونکي په توګه کافي دی.

اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ اَيُّهَا النَّاسُ وَيَأْتِ بِاٰخَرِيْنَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى ذٰلِكَ قَدِيْرًا

iy yasya' yużhibkum ayyuhan-nāsu wa ya'ti bi'ākharīn(a), wa kānallāhu ‘alā żālika qadīrā(n).

که الله غوښتلی وای، نو تاسو ټول به یې هلاک کړي وای، اې انسانانو! بیا یې بل (خلک) راوست (ستاسو پر ځای) او الله تعالی همداسې وکړل.

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ ثَوَابَ الدُّنْيَا فَعِنْدَ اللّٰهِ ثَوَابُ الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا ࣖ

man kāna yurīdu ṡawābad-dun-yā fa ‘indallāhi ṡawābud-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa kānallāhu samī‘am baṣīrā(n).

څوک چې د دنیا اجر غواړي، هغه دې پوه شي چې له الله سره د دنیا او آخرت اجر دی، او الله اوریدونکی او لیدونکی دی.

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاۤءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ ۚ اِنْ يَّكُنْ غَنِيًّا اَوْ فَقِيْرًا فَاللّٰهُ اَوْلٰى بِهِمَاۗ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوٰٓى اَنْ تَعْدِلُوْا ۚ وَاِنْ تَلْوٗٓا اَوْ تُعْرِضُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna bil-qisṭi syuhadā'a lillāhi wa lau ‘alā anfusikum awil-wālidaini wal-aqrabīn(a), iy yakun ganiyyan au faqīran fallāhu aulā bihimā, falā tattabi‘ul-hawā an ta‘dilū, wa in talwū au tu‘riḍū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! د عدالت ساتونکي اوسئ، د الله لپاره شاهدان اوسئ، که څه هم دا ستاسو یا ستاسو د مور او پلار او خپلوانو په خلاف وي. که هغه (تورن) شتمن وي یا غریب، الله ښه پوهیږي چې د هغه په ګټه څه دي. نو د خپلو خواهشاتو پیروي مه کوئ، د حق څخه د انحراف په لټه کې. او که تاسو (ګواهي) تحریف کړئ یا یې له ورکولو څخه ډډه وکړئ، نو پوه شئ چې الله ستاسو د کارونو څخه خبر دی.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْ نَزَّلَ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاللّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū āminū billāhi wa rasūlihī wal-kitābil-lażī nazzala ‘alā rasūlihī wal-kitābil-lażī anzala min qabl(u), wa may yakfur billāhi wa malā'ikatihī wa kutubihī wa rusulihī wal-yaumil-ākhiri faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! په الله او د هغه په رسول (محمد) او په هغه کتاب (قرآن) چې د هغه په رسول نازل شوی دی او همدارنګه په هغو کتابونو چې مخکې نازل شوي دي، ایمان راوړئ. څوک چې په الله، د هغه په ملایکو، د هغه په کتابونو، د هغه په رسولانو او د اخرت په ورځ کافر شي، نو په حقیقت کې هغه کس ډېر لرې ګمراه شوی دی.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا ثُمَّ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا ثُمَّ ازْدَادُوْا كُفْرًا لَّمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيْلًاۗ

innal-lażīna āmanū ṡumma kafarū ṡumma āmanū ṡumma kafarū ṡummazdādū kufral lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum sabīlā(n).

په حقيقت کې هغه کسان چې ايمان راوړي او بيا کافر شي، بيا ايمان راوړي، بيا کافر شي، بيا خپل کفر زيات کړي، نو الله به يې نه بخښي او نه به ورته (سمه) لاره ښيي.

بَشِّرِ الْمُنٰفِقِيْنَ بِاَنَّ لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ

basysyiril-munāfiqīna bi'anna lahum ‘ażāban alīmā(n).

منافقانو ته خبر ورکړه چې د هغوی لپاره دردناک عذاب دی.

ۨالَّذِيْنَ يَتَّخِذُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ اَيَبْتَغُوْنَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَاِنَّ الْعِزَّةَ لِلّٰهِ جَمِيْعًاۗ

al-lażīna yattakhiżūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), ayabtagūna ‘indahumul-‘izzata fa innal-‘izzata lillāhi jamī‘ā(n).

(یعنې) هغه کسان چې کافران خپل مشران ګڼي او مومنان پریږدي. ایا دوی د کافرانو سره قدرت غواړي؟ پوه شئ چې ټول قدرت د الله دی.

وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ اَنْ اِذَا سَمِعْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَاُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوْا مَعَهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖٓ ۖ اِنَّكُمْ اِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ جَامِعُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْكٰفِرِيْنَ فِيْ جَهَنَّمَ جَمِيْعًاۙ

wa qad nazzala ‘alaikum fil-kitābi an iżā sami‘tum āyātillāhi yukfaru bihā wa yustahza'u bihā falā taq‘udū ma‘ahum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), innakum iżam miṡlahum, innallāha jāmi‘ul-munāfiqīna wal-kāfirīna fī jahannama jamī‘ā(n).

او په حقیقت کې، الله تعالی ستاسو لپاره په کتاب (قرآن) کې (قوانین) نازل کړي دي چې که تاسو د الله تعالی آیتونه (د کافرانو لخوا) رد او مسخره واورئ، نو د دوی سره مه کینئ، مخکې لدې چې دوی په بل بحث کې برخه واخلي. ځکه (که تاسو د دوی سره ناست یاست)، یقینا تاسو به د دوی په څیر یاست. په حقیقت کې، الله تعالی به ټول منافقین او کافران په دوزخ کې راټول کړي.

ۨالَّذِيْنَ يَتَرَبَّصُوْنَ بِكُمْۗ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِّنَ اللّٰهِ قَالُوْٓا اَلَمْ نَكُنْ مَّعَكُمْ ۖ وَاِنْ كَانَ لِلْكٰفِرِيْنَ نَصِيْبٌ قَالُوْٓا اَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلَنْ يَّجْعَلَ اللّٰهُ لِلْكٰفِرِيْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ سَبِيْلًا ࣖ

al-lażīna yatarabbaṣūna bikum, fa in kāna lakum fatḥum minallāhi qālū alam nakum ma‘akum, wa in kāna lil-kāfirīna naṣībun qālū alam nastaḥwiż ‘alaikum wa namna‘kum minal-mu'minīn(a), fallāhu yaḥkumu bainakum yaumal-qiyāmah(ti), wa lay yaj‘alallāhu lil-kāfirīna ‘alal-mu'minīna sabīlā(n).

(یعنې) هغه کسان چې د هغو (پیښو) انتظار باسي چې ستاسو سره به پیښ شي. کله چې تاسو د الله له خوا بریا ترلاسه کړئ، نو دوی وايي، "ایا موږ ستاسو سره (په جګړه کې) نه وو؟" او که کافرانو ته برخه وي، نو دوی وايي، "ایا موږ ستاسو سره په بریا کې نه وو، او ایا موږ ستاسو دفاع د مومنانو په وړاندې نه وه کړې؟" نو الله به ستاسو ترمنځ د قیامت په ورځ پریکړه وکړي. الله به کافرانو ته د مومنانو د غالبیدو لاره ورنکړي.

اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ يُخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْۚ وَاِذَا قَامُوْٓا اِلَى الصَّلٰوةِ قَامُوْا كُسَالٰىۙ يُرَاۤءُوْنَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ

innal-munāfiqīna yukhādi‘ūnallāha wa huwa khādi‘uhum, wa iżā qāmū ilaṣ-ṣalāti qāmū kusālā, yurā'ūnan-nāsa wa lā yażkurūnallāha illā qalīlā(n).

په حقیقت کې، منافقان غواړي چې الله تعالی ته دوکه ورکړي، خو الله تعالی هغوی ته دوکه ورکوي. کله چې دوی د لمانځه لپاره ودریږي، نو په سستۍ سره یې کوي. دوی غواړي چې د خلکو په مخ کې خوشحاله شي (غواړي چې ستاینه یې وشي). او دوی الله تعالی نه یادوي مګر لږ څه.

مُّذَبْذَبِيْنَ بَيْنَ ذٰلِكَۖ لَآ اِلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ وَلَآ اِلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ ۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ سَبِيْلًا

mużabżabīna baina żālik(a), lā ilā ha'ulā'i wa lā ilā ha'ulā'(i), wa may yuḍlilillāhu falan tajida lahū sabīlā(n).

دوی د هغو (ایمان یا کفر) ترمنځ په شک کې دي، نه د دې ډلې (مومنانو) پورې اړه لري او نه (او نه) د هغې ډلې (کافرانو) پورې. څوک چې الله ګمراه کړي، ته به د هغه لپاره (د لارښوونې) لاره ونه مومې.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَجْعَلُوْا لِلّٰهِ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), aturīdūna an taj‘alū lillāhi ‘alaikum sulṭānam mubīnā(n).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! د مؤمنانو پر ځای کافران خپل مشران مه نیسئ، ایا تاسو غواړئ چې الله ته (د ځان پر وړاندې) یو څرګند دلیل ورکړئ؟

اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ فِى الدَّرْكِ الْاَسْفَلِ مِنَ النَّارِۚ وَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيْرًاۙ

innal-munāfiqīna fid-darkil-asfali minan-nār(i), wa lan tajida lahum naṣīrā(n).

بېشکه منافقان د دوزخ په تر ټولو ښکته طبقه کې دي او ته به د هغوی لپاره هیڅ مرستندوی ونه مومې.

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا وَاَصْلَحُوْا وَاعْتَصَمُوْا بِاللّٰهِ وَاَخْلَصُوْا دِيْنَهُمْ لِلّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الْمُؤْمِنِيْنَۗ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللّٰهُ الْمُؤْمِنِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًا

illal-lażīna tābū wa aṣlaḥū wa‘taṣamū billāhi wa akhlaṣū dīnahum lillāhi fa ulā'ika ma‘al-mu'minīn(a), wa saufa yu'tillāhul mu'minīna ajran ‘aẓīmā(n).

پرته له هغو کسانو څخه چې توبه وباسي او ځانونه اصلاح کړي او په الله تعالی پورې ټینګ ودریږي او خپل دین د الله تعالی لپاره په اخلاص سره ترسره کړي، دوی به د مومنانو سره وي، او الله تعالی به مومنانو ته لوی اجر ورکړي.

مَا يَفْعَلُ اللّٰهُ بِعَذَابِكُمْ اِنْ شَكَرْتُمْ وَاٰمَنْتُمْۗ وَكَانَ اللّٰهُ شَاكِرًا عَلِيْمًا ۔

mā yaf‘alullāhu bi‘ażābikum in syakartum wa āmantum, wa kānallāhu syākiran ‘alīmā(n).

که تاسو شکر وباسئ او ایمان ولرئ، الله به تاسو ته عذاب ورنکړي. او الله شکر کوونکی او پوه دی.

۞ لَا يُحِبُّ اللّٰهُ الْجَهْرَ بِالسُّوْۤءِ مِنَ الْقَوْلِ اِلَّا مَنْ ظُلِمَ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًا عَلِيْمًا

lā yuḥibbullāhul-jahra bis-sū'i minal-qauli illā man ẓulim(a), wa kānallāhu samī‘an ‘alīmā(n).

الله تعالی بدې خبرې نه خوښوي، (چې په ښکاره ډول وویل شي) مګر هغه خلک چې ظلم پرې شوی وي. او الله تعالی اوریدونکی او پوه دی.

اِنْ تُبْدُوْا خَيْرًا اَوْ تُخْفُوْهُ اَوْ تَعْفُوْا عَنْ سُوْۤءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيْرًا

in tubdū khairan au tukhfūhu au ta‘fū ‘an sū'in fa innallāha kāna ‘afuwwan qadīrā(n).

که تاسو یو فضیلت اعلان کړئ، هغه پټ کړئ یا (بل چا ته) غلطي وبخښئ، نو په حقیقت کې الله بخښونکی او قادر ذات دی.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ يُّفَرِّقُوْا بَيْنَ اللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَّنَكْفُرُ بِبَعْضٍۙ وَّيُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّتَّخِذُوْا بَيْنَ ذٰلِكَ سَبِيْلًاۙ

innal-lażīna yakfurūna billāhi wa rusulihī wa yurīdūna ay yufarriqū bainallāhi wa rusulihī wa yaqūlūna nu'minu biba‘ḍin wa nakfuru biba‘ḍ(in), wa yurīdūna ay yattakhiżū baina żālika sabīlā(n).

په حقيقت کې هغه کسان چې په الله او د هغه په رسولانو کافران دي او غواړي چې د الله او د هغه د رسولانو ترمنځ توپير وکړي او وايي چې "موږ په ځينو ايمان لرو او په ځينو کافران يو" او غواړي چې منځنۍ لاره (ايمان يا کفر) غوره کړي.

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ حَقًّا ۚوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا

ulā'ika humul-kāfirūna ḥaqqā(n), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

دوی اصلي کافران دي. او موږ د کافرانو لپاره سپکوونکی عذاب چمتو کړی دی.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَلَمْ يُفَرِّقُوْا بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْ اُولٰۤىِٕكَ سَوْفَ يُؤْتِيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

wal-lażīna āmanū billāhi wa rusulihī wa lam yufarriqū baina aḥadim minhum ulā'ika saufa nu'tīhim ujūrahum, wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

هغه کسان چې په الله او د هغه په رسولانو ایمان لري او د دوی (رسولانو) ترمنځ یې توپیر نه دی کړی، په راتلونکي کې به الله تعالی هغوی ته اجر ورکړي. الله تعالی بخښونکی او مهربان دی.

يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا

yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).

(د) اهل کتاب له تا (محمد صلی الله علیه وسلم) څخه غوښتنه کوي چې له اسمانه پر دوی یو کتاب نازل کړې. په حقیقت کې، دوی له موسی علیه السلام څخه له دې څخه لوی څه وغوښتل. دوی وویل: "موږ ته په حقیقت کې الله وښایاست." نو د دوی د ظلم له امله دوی ته برېښنا راغله. بیا یې د خوسکي عبادت وکړ، وروسته له دې چې دوی ښکاره نښې ولیدلې، بیا هم موږ دوی وبخښل، او موږ موسی علیه السلام ته ریښتینی واک ورکړ.

وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ الطُّوْرَ بِمِيْثَاقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوْا فِى السَّبْتِ وَاَخَذْنَا مِنْهُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا

wa rafa‘nā fauqahumuṭ ṭūra bimīṡāqihim wa qulnā lahumudkhulul-bāba sujjadaw wa qulnā lahum lā ta‘dū fis-sabti wa akhażnā minhum mīṡāqan galīẓā(n).

او موږ د دوی د ژمنې (قوي کولو) لپاره د دوی له پاسه غر (سینا) پورته کړ. او موږ دوی ته امر وکړ چې "د سجدې په حالت کې دروازې (بیت المقدس) ته ننوځئ" او موږ دوی ته امر وکړ چې "د سبت په اړه له احکامو څخه سرغړونه مه کوئ." او موږ له دوی څخه کلکه ژمنه اخیستې ده.

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ وَكُفْرِهِمْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَقَتْلِهِمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَّقَوْلِهِمْ قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ طَبَعَ اللّٰهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ

fabimā naqḍihim mīṡāqahum wa kufrihim bi'āyātillāhi wa qatlihimul-ambiyā'a bigairi ḥaqqiw wa qaulihim qulūbunā gulf(un), bal ṭaba‘allāhu ‘alaihā bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

نو (موږ هغوی ته سزا ورکړه) ځکه چې دوی عهد مات کړ، ځکه چې دوی د الله په ایتونو کافران شول، او ځکه چې دوی پیغمبران په ناحقه ووژل او ځکه چې دوی وویل: "زموږ زړونه مهر شوي دي." په حقیقت کې الله د دوی د کفر له امله د دوی زړونه مهر کړي دي، له همدې امله یوازې لږ شمیر یې ایمان راوړي.

وَّبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلٰى مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيْمًاۙ

wa bikufrihim wa qaulihim ‘alā maryama buhtānan ‘aẓīmā(n).

او (موږ هغوی ته هم سزا ورکړه) د دوی د کفر (په عیسی علیه السلام) او د مریم په وړاندې د دوی د خورا ناوړه تورونو له امله،

وَّقَوْلِهِمْ اِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيْحَ عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُوْلَ اللّٰهِۚ وَمَا قَتَلُوْهُ وَمَا صَلَبُوْهُ وَلٰكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ ۗوَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِيْهِ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ ۗمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ اِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوْهُ يَقِيْنًاۢ ۙ

wa qaulihim innā qatalnal-masīḥa ‘īsabna maryama rasūlallāh(i), wa mā qatalūhu wa mā ṣalabūhu wa lākin syubbiha lahum, wa innal-lażīnakhtalafū fīhi lafī syakkim minh(u), mā lahum bihī min ‘ilmin illattibā‘aẓ-ẓanni wa mā qatalūhu yaqīnā(n).

او (موږ سزا هم ورکړه) ځکه چې دوی وویل، "په حقیقت کې، موږ مسیح، عیسی، د مریم زوی، د الله رسول وژلی دی،" که څه هم دوی هغه نه دی وژلی او نه یې په صلیب ځړولی، مګر (هغه څه چې دوی یې وژلي وو) یو کس و چې د عیسی سره ورته والی لري. په حقیقت کې، هغه کسان چې د عیسی (د وژنې) په اړه اختلاف لري، تل په دې شک کې وي چې څوک وژل شوی. دوی په حقیقت کې نه پوهیدل (څوک په سمه توګه وژل شوی)، مګر یوازې د اټکل پر بنسټ وو، نو دوی ډاډه نه وو چې دوی هغه وژلی دی.

بَلْ رَّفَعَهُ اللّٰهُ اِلَيْهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

bar rafa‘ahullāhu ilaih(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

خو الله تعالی عیسی علیه السلام خپل حضور ته پورته کړ. الله تعالی ډېر ځواکمن او حکمت والا دی.

وَاِنْ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهٖ قَبْلَ مَوْتِهٖ ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكُوْنُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًاۚ

wa im min ahlil-kitābi illā layu'minanna bihī qabla mautih(ī), wa yaumal-qiyāmati yakūnu ‘alaihim syahīdā(n).

د اهل کتابو څخه هیڅوک داسې نه وو چې د هغه (عیسی علیه السلام) له مړینې دمخه یې پر هغه (ع) ایمان نه وي راوړی. او د قیامت په ورځ به هغه (عیسی علیه السلام) د دوی شاهد وي.

فَبِظُلْمٍ مِّنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبٰتٍ اُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَثِيْرًاۙ

fa biẓulmim minal-lażīna hādū ḥarramnā ‘alaihim ṭayyibātin uḥillat lahum wa biṣaddihim ‘an sabīlillāhi kaṡīrā(n).

د یهودیانو د ظلم له امله، موږ پر هغوی هغه پاک شیان حرام کړل چې (پخوا) حلال وو؛ او ځکه چې دوی د الله له لارې څخه (نور) منع کول؛

وَّاَخْذِهِمُ الرِّبٰوا وَقَدْ نُهُوْا عَنْهُ وَاَكْلِهِمْ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ ۗوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ مِنْهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

wa akhżihimur-ribā wa qad nuhū ‘anhu wa aklihim amwālan-nāsi bil-bāṭil(i), wa a‘tadnā lil-kāfirīna minhum ‘ażāban alīmā(n).

او ځکه چې دوی سود اخلي، سره له دې چې دوی له دې څخه منع شوي دي، او ځکه چې دوی د خلکو شتمني په ناحقه خوري (بتیل) او موږ د دوی د کافرانو لپاره دردناک عذاب چمتو کړی دی.

لٰكِنِ الرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُوْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَالْمُقِيْمِيْنَ الصَّلٰوةَ وَالْمُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالْمُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ اُولٰۤىِٕكَ سَنُؤْتِيْهِمْ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ

lākinir-rāsikhūna fil-‘ilmi minhum wal-mu'minūna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika wal-muqīmīnaṣ-ṣalāta wal-mu'tūnaz-zakāta wal-mu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), ulā'ika sanu'tīhim ajran ‘aẓīmā(n).

خو هغه کسان چې له دوی څخه ژور علم لري او هغه کسان چې ایمان لري، دوی په هغه (قرآن) ایمان لري چې پر تا (محمد صلی الله علیه وسلم) نازل شوی او په هغه (کتابونو) چې له تا مخکې نازل شوي وو، او همدارنګه هغه کسان چې لمونځونه کوي او زکات ورکوي او په الله او د اخرت په ورځ ایمان لري، موږ به هغوی ته لوی اجر ورکړو.

۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ

innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).

بېشکه موږ دا (محمد صلی الله علیه وسلم) تاته هم وحی وکړه لکه څنګه چې موږ دا نوح او له هغه وروسته پیغمبرانو ته وحی کړه، او موږ دا ابراهیم، اسماعیل، اسحاق، یعقوب او د دوی اولادې ته هم وحی کړه؛ عیسی، ایوب، یونس، هارون او سلیمان ته. او موږ داود ته د زبور کتاب ورکړ.

وَرُسُلًا قَدْ قَصَصْنٰهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَرُسُلًا لَّمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ ۗوَكَلَّمَ اللّٰهُ مُوْسٰى تَكْلِيْمًاۚ

wa rusulan qad qaṣaṣnāhum ‘alaika wa rusulal lam naqṣuṣhum ‘alaik(a), wa kallamallāhu mūsā taklīmā(n).

او ځینې رسولان شته چې موږ یې په اړه تاسو ته مخکې ویلي دي او ځینې رسولان (نور) شته چې موږ یې په اړه تاسو ته ندي ویلي. او خدای له موسی سره مستقیم خبرې وکړې.

رُسُلًا مُّبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَى اللّٰهِ حُجَّةٌ ۢ بَعْدَ الرُّسُلِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

rusulam mubasysyirīna wa munżirīna li'allā yakūna lin-nāsi ‘alallāhi ḥujjatum ba‘dar-rusul(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

رسولان د بشارت ورکوونکي او خبردارونکي وو، ترڅو د رسولانو له لیږلو وروسته د انسانانو لپاره د الله سره د شخړې کولو لپاره هیڅ دلیل پاتې نشي. الله تعالی ډېر ځواکمن او حکمت لرونکی دی.

لٰكِنِ اللّٰهُ يَشْهَدُ بِمَآ اَنْزَلَ اِلَيْكَ اَنْزَلَهٗ بِعِلْمِهٖ ۚوَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَشْهَدُوْنَ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۗ

lākinillāhu yasyhadu bimā anzala ilaika anzalahū bi‘ilmih(ī), wal-malā'ikatu yasyhadūn(a), wa kafā billāhi syahīdā(n).

خو الله تعالی د هغه (قرآن) شاهد دی چې پر تا (محمد صلی الله علیه وسلم) نازل کړی دی. هغه دا په خپل علم سره نازل کړی دی او فرښتې هم پرې شاهدي ورکړې ده. او الله تعالی د شاهدۍ لپاره کافي دی.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ قَدْ ضَلُّوْا ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

innal-lażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi qad ḍallū ḍalālam ba‘īdā(n).

په حقيقت کې هغه کسان چې کافران شوي دي او د الله له لارې څخه يې (خلک) منع کړي دي، په رښتيا سره په ډېرې لرې ګمراهۍ کې لوېدلي دي.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَظَلَمُوْا لَمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيْقًاۙ

innal-lażīna kafarū wa ẓalamū lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum ṭarīqā(n).

بېشکه هغه کسان چې کافران شوي دي او ظلم کوي، الله به هغوی ته بښنه ونه کړي او نه به هغوی ته (سمه) لاره وښيي.

اِلَّا طَرِيْقَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

illā ṭarīqa jahannama khālidīna fīhā abadā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

مګر د دوزخ لاره، چې دوی به پکې تل پاتې وي، او دا د الله لپاره (ډېره اسانه ده).

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الرَّسُوْلُ بِالْحَقِّ مِنْ رَّبِّكُمْ فَاٰمِنُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumur-rasūlu bil-ḥaqqi mir rabbikum fa āminū khairal lakum, wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

اې خلکو! په رښتيا چې رسول (محمد) ستاسو د رب له لوري حق راوړی دی، نو ايمان راوړئ، دا ستاسو لپاره غوره ده. او که تاسو کفر وکړئ، (دا به الله ته هيڅ زيان ونه رسوي) ځکه چې په رښتيا سره هغه څه چې په اسمانونو او ځمکه کې دي، د الله دي. الله پوه او حکمت والا دی.

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ وَلَا تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ اِنَّمَا الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُوْلُ اللّٰهِ وَكَلِمَتُهٗ ۚ اَلْقٰىهَآ اِلٰى مَرْيَمَ وَرُوْحٌ مِّنْهُ ۖفَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖۗ وَلَا تَقُوْلُوْا ثَلٰثَةٌ ۗاِنْتَهُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗ اِنَّمَا اللّٰهُ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗ سُبْحٰنَهٗٓ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗ وَلَدٌ ۘ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا ࣖ

yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum wa lā taqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), innamal-masīḥu ‘īsabnu maryama rasūlullāhi wa kalimatuh(ū), alqāhā ilā maryama wa rūḥum minh(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa lā taqūlū ṡalāṡah(tun), inntahū khairal lakum innamallāhu ilāhuw wāḥid(un), subḥānahū ay yakūna lahū walad(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

اې اهل کتابو! په خپل دین کې له حدودو څخه مه تېرېږئ او د الله په اړه له حق پرته بل څه مه وایئ. په حقیقت کې، مسیح عیسی د مریم زوی، د الله رسول وو او (چې د هغه په خبرو سره پیدا شو) چې هغه مریم ته واستول، او (د هغه له خوا د روح په پوک کولو سره). نو په الله او د هغه په رسولانو باور وکړئ او مه وایئ چې "(الله) درې دي،" (له دې ویلو څخه ډډه وکړئ). (دا) ستاسو لپاره غوره ده. په حقیقت کې، الله تعالی قادر مطلق خدای دی، د اولاد لرلو څخه برکت لري. هغه څه چې په اسمانونو کې دي او هغه څه چې په ځمکه کې دي د هغه دي. او الله تعالی د ساتونکي په توګه کافي دی.

لَنْ يَّسْتَنْكِفَ الْمَسِيْحُ اَنْ يَّكُوْنَ عَبْدًا لِّلّٰهِ وَلَا الْمَلٰۤىِٕكَةُ الْمُقَرَّبُوْنَۗ وَمَنْ يَّسْتَنْكِفْ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيَسْتَكْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ اِلَيْهِ جَمِيْعًا

lay yastankifal-masīḥu ay yakūna ‘abdal lillāhi wa lal-malā'ikatul-muqarrabūn(a), wa may yastankif ‘an ‘ibādatihī wa yastakbir fa sayaḥsyuruhum ilaihi jamī‘ā(n).

مسیح علیه السلام د الله تعالی د بنده کیدو څخه هیڅ ډډه نه وه کړې، او نه هم هغه ملائکې چې الله تعالی ته نږدې وې. او څوک چې د هغه له عبادت څخه ډډه کوي او فخر کوي، الله تعالی به ټول خپل لوري ته راټول کړي.

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُوَفِّيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ وَيَزِيْدُهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۚ وَاَمَّا الَّذِيْنَ اسْتَنْكَفُوْا وَاسْتَكْبَرُوْا فَيُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ وَّلَا يَجِدُوْنَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

fa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fa yuwaffīhim ujūrahum wa yazīduhum min faḍlih(ī), wa ammal-lażīnastankafū wastakbarū fa yu‘ażżibuhum ‘ażāban alīmā(n), wa lā yajidūna lahum min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

هغه کسان چې ایمان یې راوړی او ښه کارونه یې کړي دي، الله به یې پوره اجر ورکړي او له خپل فضل څخه به یې زیات کړي. خو هغه کسان چې انکار کوي او تکبر کوي، الله به یې په دردناک عذاب سره محکوم کړي. او د الله پرته به یې هیڅ ملاتړی او مرستندوی نه وي.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمْ بُرْهَانٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ نُوْرًا مُّبِيْنًا

yā ayyuhan-nāsu qad jā'akum burhānum mir rabbikum wa anzalnā ilaikum nūram mubīnā(n).

اې خلکو! په حقیقت کې، ستاسو د رب له لوري (محمد صلی الله علیه وسلم د خپلو معجزو سره) تاسو ته د حق دلیل راغلی دی او موږ تاسو ته روښانه رڼا (قرآن) نازله کړې ده.

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَاعْتَصَمُوْا بِهٖ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِيْ رَحْمَةٍ مِّنْهُ وَفَضْلٍۙ وَّيَهْدِيْهِمْ اِلَيْهِ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًاۗ

fa ammal-lażīna āmanū billāhi wa‘taṣamū bihī fa sayudkhiluhum fī raḥmatim minhu wa faḍl(in), wa yahdīhim ilaihi ṣirāṭam mustaqīmā(n).

هغه کسان چې په الله تعالی ایمان لري او د هغه (دین) ته غاړه ږدي، الله تعالی به هغوی د خپل رحمت او فضل په داخل کې داخل کړي او هغوی ته به د خپل لوري مستقیمه لاره وښيي.

يَسْتَفْتُوْنَكَۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِى الْكَلٰلَةِ ۗاِنِ امْرُؤٌا هَلَكَ لَيْسَ لَهٗ وَلَدٌ وَّلَهٗٓ اُخْتٌ فَلَهَا نِصْفُ مَا تَرَكَۚ وَهُوَ يَرِثُهَآ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهَا وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَتَا اثْنَتَيْنِ فَلَهُمَا الثُّلُثٰنِ مِمَّا تَرَكَ ۗوَاِنْ كَانُوْٓا اِخْوَةً رِّجَالًا وَّنِسَاۤءً فَلِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِۗ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اَنْ تَضِلُّوْا ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

yastaftūnak(a), qulillāhu yuftīkum fil-kalālah(ti), inimru'un halaka laisa lahū waladuw wa lahū ukhtun fa lahā niṣfu mā tarak(a), wa huwa yariṡuhā illam yakul lahā walad(un), fa in kānataṡnataini fa lahumaṡ-ṡuluṡāni mimmā tarak(a), wa in kānū ikhwatar rijālaw wa nisā'an fa liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), yubayyinullāhu lakum an taḍillū, wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

دوی له تا څخه د (کلاله په اړه) فتوا غواړي. ووایه: "الله تعالی تاسو ته د کلاله په اړه فتوا درکوي، که چیرې یو سړی مړ شي او اولاد ونه لري مګر خور ولري، نو د هغه (د خور) برخه د هغه د پریښودل شوي ملکیت نیمایي ده، او د هغه ورور (د خور ټوله شتمني) میراث اخلي، که چیرې اولاد ونه لري. مګر که دوه خویندې وي، نو د دوی دواړو لپاره د پاتې شوي ملکیت دوه پر دریمه برخه ده. او که دوی (وارثان) وروڼه او خویندې وي، نو د ورور برخه د دوو خویندو د برخې په څیر ده. الله تعالی تاسو ته (دا قانون) بیانوي، ترڅو تاسو ګمراه نه شئ."