Q.S القيامة (اَلْقِيَامَة) - 40 د آیتونو شمېر

لَآ اُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيٰمَةِۙ

lā uqsimu biyaumil-qiyāmah(ti).

د قیامت په ورځ قسم خورم،

وَلَآ اُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ

wa lā uqsimu bin nafsil-lawwāmah(ti).

او زه قسم خورم په هغه نفس چې تل پښېمانه وي.

اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَلَّنْ نَّجْمَعَ عِظَامَهٗ ۗ

ayaḥsabul-insānu allan najma‘a ‘iẓāmah(ū).

آیا انسان دا فکر کوي چې موږ به یې هډوکي راټول نه کړو؟

بَلٰى قٰدِرِيْنَ عَلٰٓى اَنْ نُّسَوِّيَ بَنَانَهٗ

balā qādirīna ‘alā an nusawwiya banānah(ū).

(حتی) موږ وکولای شول چې د هغه ګوتې بیرته په بشپړ ډول سره یوځای کړو.

بَلْ يُرِيْدُ الْاِنْسَانُ لِيَفْجُرَ اَمَامَهٗۚ

bal yurīdul-insānu liyafjura amāmah(ū).

خو انسانان غواړي چې په دوامداره توګه ګناهونه وکړي.

يَسْـَٔلُ اَيَّانَ يَوْمُ الْقِيٰمَةِۗ

yas'alu ayyāna yaumul-qiyāmah(ti).

هغه وپوښتل: "د قیامت ورځ به کله وي؟"

فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُۙ

fa iżā bariqal-baṣar(u).

نو کله چې ستا سترګې پراخې شي (ویره)،

وَخَسَفَ الْقَمَرُۙ

wa khasafal-qamar(u).

او سپوږمۍ خپله رڼا له لاسه ورکړې ده،

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ

wa jumi‘asy-syamsu wal-qamar(u).

بیا لمر او سپوږمۍ راټول شول،

يَقُوْلُ الْاِنْسَانُ يَوْمَىِٕذٍ اَيْنَ الْمَفَرُّۚ

yaqūlul-insānu yauma'iżin ainal-mafarr(u).

په هغه ورځ به خلک ووایي: "زه چیرته تښتم؟"

كَلَّا لَا وَزَرَۗ

kallā lā wazar(a).

نه! سرپناه نشته!

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْمُسْتَقَرُّۗ

ilā rabbika yauma'iżinil-mustaqarr(u).

په هغه ورځ به تاسو یوازې خپل رب ته ورګرځئ.

يُنَبَّؤُا الْاِنْسَانُ يَوْمَىِٕذٍۢ بِمَا قَدَّمَ وَاَخَّرَۗ

yunabba'ul-insānu yauma'iżim bimā qaddama wa akhkhar(a).

په هغه ورځ به خلکو ته وویل شي چې دوی څه کړي دي او څه چې دوی له پامه غورځولي دي.

بَلِ الْاِنْسَانُ عَلٰى نَفْسِهٖ بَصِيْرَةٌۙ

balil-insānu ‘alā nafsihī baṣīrah(tun).

حتی انسانان پخپله شاهدان دي،

وَّلَوْ اَلْقٰى مَعَاذِيْرَهٗۗ

wa lau alqā ma‘āżīrah(ū).

او که څه هم هغه خپل دلیلونه وړاندې کړل.

لَا تُحَرِّكْ بِهٖ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهٖۗ

lā tuḥarrik bihī lisānaka lita‘jala bih(ī).

(محمد) خپله ژبه (د قرآن لوستلو لپاره) مه خوځوه ځکه چې ته به ډېر ژر پرې (ماستري) شې.

اِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهٗ وَقُرْاٰنَهٗ ۚ

inna ‘alainā jam‘ahū wa qur'ānah(ū).

بېشکه، موږ به یې (ستاسو په غېږ کې) راټول کړو او تلاوت به یې کړو.

فَاِذَا قَرَأْنٰهُ فَاتَّبِعْ قُرْاٰنَهٗ ۚ

fa iżā qara'nāhu fattabi‘ qur'ānah(ū).

کله چې موږ یې لوستل پای ته ورسوو، نو د لوستلو پیروي وکړه.

ثُمَّ اِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهٗ ۗ

Ṡumma inna ‘alainā bayānah(ū).

بیا به خامخا موږ دا تشریح کړو.

كَلَّا بَلْ تُحِبُّوْنَ الْعَاجِلَةَۙ

kallā bal tuḥibbūnal-‘ājilah(ta).

نه! حتی تاسو د دنیا ژوند سره مینه لرئ،

وَتَذَرُوْنَ الْاٰخِرَةَۗ

wa tażarūnal-‘ākhirah(ta).

او د آخرت (ژوند) له پامه غورځوي.

وُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ نَّاضِرَةٌۙ

wujūhuy yauma'iżin nāḍirah(tun).

په هغه ورځ به (د مؤمنانو) مخونه ځلانده وي،

اِلٰى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ۚ

ilā rabbihā nāẓirah(tun).

خپل خدای ته ګوري.

وَوُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍۢ بَاسِرَةٌۙ

wa wujūhuy yauma'iżim bāsirah(tun).

او په هغه ورځ به (د کافرانو) مخونه تت وي،

تَظُنُّ اَنْ يُّفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ۗ

taẓunnu ay yuf‘ala bihā fāqirah(tun).

دوی ډاډه وو چې یو لوی ناورین به پرې راشي.

كَلَّآ اِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَۙ

kallā iżā balagatit-tarāqiy(a).

نه! کله چې (ژوند) ستوني ته ورسیږي،

وَقِيْلَ مَنْ ۜرَاقٍۙ

wa qīla man…rāq(in).

او ورته وويل شول: "څوک شفا ورکولی شي؟"

وَّظَنَّ اَنَّهُ الْفِرَاقُۙ

wa ẓanna annahul-firāq(u).

او هغه ډاډه و چې دا د (نړۍ ته) د الوداع ویلو وخت دی،

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِۙ

waltaffatis-sāqu bis-sāq(i).

او خوسکي (کیڼ اړخ) د خوسکي (ښي اړخ) سره وصل کړئ،

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْمَسَاقُ ۗ ࣖ

ilā rabbika yauma'iżinil-masāq(u).

په هغه ورځ به ته د خپل رب لوري ته ورګرځې.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلّٰىۙ

falā ṣaddaqa wa lā ṣallā.

ځکه چې هغه (مخکې) نه غوښتل چې (قرآن او رسول) تایید کړي او نه یې غوښتل چې لمونځ وکړي،

وَلٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۙ

wa lākin każżaba wa tawallā.

خو هغه (رسول الله صلی الله علیه وسلم) ته دروغ وویل او (له حق څخه) یې مخ واړاوه.

ثُمَّ ذَهَبَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ يَتَمَطّٰىۗ

Ṡumma żahaba ilā ahlihī yatamaṭṭā.

بیا هغه په ویاړ سره خپلې کورنۍ ته لاړ.

اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۙ

aulā laka fa'aulā.

افسوس پر تاسو! نو افسوس!

ثُمَّ اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۗ

Ṡumma aulā laka fa'aulā.

یو ځل بیا، افسوس پر تاسو (انسانانو)! نو افسوس!

اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَنْ يُّتْرَكَ سُدًىۗ

ayaḥsabul-insānu ay yutraka sudā(n).

ایا انسانان فکر کوي چې دوی به یوازې پریښودل شي (پرته له حساب ورکولو)؟

اَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّنْ مَّنِيٍّ يُّمْنٰى

alam yaku nuṭfatam mim maniyyiy yumnā.

ایا هغه په اصل کې یوازې د منی یو څاڅکی نه و چې (په رحم کې) توی شوی و؟

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوّٰىۙ

Ṡumma kāna ‘alaqatan fa khalaqa fa sawwā.

بیا (منی) یو څه شو چې چپکیږي، بیا الله هغه پیدا کړ او بشپړ یې کړ،

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىۗ

fa ja‘ala minhuz-zaujainiż-żakara wal-unṡā.

بیا یې له هغې څخه نر او ښځه جوړه جوړه کړه.

اَلَيْسَ ذٰلِكَ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يُّحْيِ َۧ الْمَوْتٰى ࣖ

alaisa żālika biqādirin ‘alā ay yuḥyiyal-mautā.

ایا (خدای چې دا کار کوي) دومره قدرت نلري چې مړي ژوندي کړي؟