قبولِ اسلام، یہاں کلک کریں
اسلام الحق: قرآن او حدیث
(ریښتینی اسلام)

Q.S الحجر (اَلْحِجْر) - 99 د آیتونو شمېر

(هجر)

Qari

Murottal Audio

1

الۤرٰ ۗتِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ وَقُرْاٰنٍ مُّبِيْنٍ ۔

alif lām rā, tilka āyātul-kitābi wa qur'ānim mubīn(in).

الف لام را (دا سورت) د (کامل) کتاب (ځینې) آیتونه دي، یعنې د قرآن کریم (آیتونه) چې وضاحت وړاندې کوي.


2

رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ كَانُوْا مُسْلِمِيْنَ

rubamā yawaddul-lażīna kafarū lau kānū muslimīn(a).

کافران کله ناکله (وروسته په آخرت کې) دا غواړي چې کاشکې دوی مخکې (په دې نړۍ کې) مسلمانان شوي وای.


3

ذَرْهُمْ يَأْكُلُوْا وَيَتَمَتَّعُوْا وَيُلْهِهِمُ الْاَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

Żarhum ya'kulū wa yatamatta‘ū wa yulhihimul-amalu fa saufa ya‘lamūn(a).

پرېږده چې (په دې نړۍ کې) وخوري او تفریح وکړي او په خپلو (خالي) خوبونو کې مغشوش شي، وروسته به دوی (د خپلو کړنو پایلې) پوه شي.


4

وَمَآ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا وَلَهَا كِتَابٌ مَّعْلُوْمٌ

wa mā ahlaknā min qaryatin illā wa lahā kitābum ma‘lūm(un).

او موږ هیڅ ښار نه هلاکوو مګر دا چې د هغه لپاره یو ټاکلی اندازه ټاکل شوې وي.


5

مَا تَسْبِقُ مِنْ اُمَّةٍ اَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُوْنَ

mā tasbiqu min ummatin ajalahā wa mā yasta'khirūn(a).

هیڅ داسې قوم نشته چې له خپل مرګ څخه مخکې شي او نه یې د ځنډ غوښتنه کولی شي.


6

وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْ نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ اِنَّكَ لَمَجْنُوْنٌ ۗ

wa qālū yā ayyuhal-lażī nuzzila ‘alaihiż-żikru innaka lamajnūn(un).

او هغوی وویل: "ای هغه کسه چې قرآن پرې نازل شوی دی، ته (محمد صلی الله علیه وسلم) په رښتیا سره لیونی یې."


7

لَوْمَا تَأْتِيْنَا بِالْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

lau mā ta'tīnā bil-malā'ikati in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

که ته له صالحانو څخه یې، نو ولې دې پرښته موږ ته نه راوستله؟"


8

مَا نُنَزِّلُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ اِلَّا بِالْحَقِّ وَمَا كَانُوْٓا اِذًا مُّنْظَرِيْنَ

mā nunazzilul-malā'ikata illā bil-ḥaqqi wa mā kānū iżam munẓarīn(a).

موږ ملائکې نه دي رالېږلي مګر په حق سره (د سزا ورکولو لپاره) او په هغه وخت کې هغوی ته مهلت نه و ورکړل شوی.


9

اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ

innā naḥnu nazzalnaż-żikra wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).

په حقیقت کې، موږ قرآن نازل کړی دی، او موږ یې ساتونکي یو.


10

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِيْ شِيَعِ الْاَوَّلِيْنَ

wa laqad arsalnā min qablika fī syiya‘il-awwalīn(a).

او په رښتيا چې موږ ستا (محمد صلی الله عليه وسلم) څخه مخکې پخوانيو خلکو ته (ډېر پېغمبران) لېږلي وو.


11

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

او هر کله چې به دوی ته کوم پیغمبر راغی، دوی به یې ملنډې وهلې.


12

كَذٰلِكَ نَسْلُكُهٗ فِيْ قُلُوْبِ الْمُجْرِمِيْنَۙ

każālika naslukuhū fī qulūbil-mujrimīn(a).

په دې توګه موږ دا (مسخره) د ګناهګارانو په زړونو کې واچوو


13

لَا يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الْاَوَّلِيْنَ

lā yu'minūna bihī wa qad khalat sunnatul-awwalīn(a).

دوی په دې (قرآن) ایمان نه لري، سره له دې چې د الله سنت په پخوانیو خلکو تېر شوی دی.


14

وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَظَلُّوْا فِيْهِ يَعْرُجُوْنَۙ

wa lau fataḥnā ‘alaihim bābam minas-samā'i fa ẓallū fīhi ya‘rujūn(a).

او که موږ د دوی لپاره د اسمان یوه دروازه پرانیزو، نو دوی به هغې ته پورته ختلي وي،


15

لَقَالُوْٓا اِنَّمَا سُكِّرَتْ اَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَّسْحُوْرُوْنَ ࣖ

laqālū innamā sukkirat abṣārunā bal naḥnu qaumum masḥūrūn(a).

البته دوی وویل، "په حقیقت کې، زموږ لید تیاره دی، په حقیقت کې موږ هغه کسان یو چې د جادو لخوا اغیزمن شوي یو."


16

وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِى السَّمَاۤءِ بُرُوْجًا وَّزَيَّنّٰهَا لِلنّٰظِرِيْنَۙ

wa laqad ja‘alnā fis-samā'i burūjaw wa zayyannāhā lin-nāẓirīn(a).

او په یقیني توګه، موږ په اسمان کې د ستورو ډلې جوړې کړې دي او هغه مو د هغو کسانو لپاره ښکلي کړي دي چې (هغوی ته) ګوري.


17

وَحَفِظْنٰهَا مِنْ كُلِّ شَيْطٰنٍ رَّجِيْمٍۙ

wa ḥafiẓnāhā min kulli syaiṭānir rajīm(in).

او موږ یې له هر لعنتي شیطان څخه ساتو،


18

اِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَاَتْبَعَهٗ شِهَابٌ مُّبِيْنٌ

illā manistaraqas-sam‘a fa atba‘ahū syihābum mubīn(un).

پرته له هغه (شیطان) څخه چې هغه (خبرونه) غلا کوي چې اوریدل کیدی شي (له فرښتو څخه) او بیا د روښانه اور لخوا تعقیب کیږي.


19

وَالْاَرْضَ مَدَدْنٰهَا وَاَلْقَيْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْزُوْنٍ

wal-arḍa madadnāhā wa alqainā fīhā rawāsiya wa ambatnā fīhā min kulli syai'im mauzūn(in).

او موږ ځمکه وغځوله او په هغې کې مو غرونه ودرول او هر څه مو د هغې د اندازې سره سم پکې زرغون کړل.


20

وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَ وَمَنْ لَّسْتُمْ لَهٗ بِرٰزِقِيْنَ

wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisya wa mal lastum lahū birāziqīn(a).

او موږ په هغو کې ستاسو د اړتیاوو لپاره د ژوند سرچینې پیدا کړې دي، او (همدارنګه موږ) هغه مخلوقات پیدا کړي دي چې تاسو یې روزي نه یاست.


21

وَاِنْ مِّنْ شَيْءٍ اِلَّا عِنْدَنَا خَزَاۤىِٕنُهٗ وَمَا نُنَزِّلُهٗٓ اِلَّا بِقَدَرٍ مَّعْلُوْمٍ

wa im min syai'in illā ‘indanā khazā'inuhū wa mā nunazziluhū illā biqadarim ma‘lūm(un).

او هیڅ شی نشته مګر زموږ سره خزانې دي، موږ هغه نه راښکته کوو مګر په معلومې اندازې سره.


22

وَاَرْسَلْنَا الرِّيٰحَ لَوَاقِحَ فَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَسْقَيْنٰكُمُوْهُۚ وَمَآ اَنْتُمْ لَهٗ بِخٰزِنِيْنَ

wa arsalnar-riyāḥa lawāqiha fa anzalnā minas-samā'i mā'an fa asqainākumūh(u), wa mā antum lahū bikhāzinīn(a).

او موږ بادونه لیږو چې راټول شي او له اسمانه باران ووروو، بیا یې په واسطه تاسو ته اوبه درکړو، او تاسو یې ذخیره کوونکی نه یاست.


23

وَاِنَّا لَنَحْنُ نُحْيٖ وَنُمِيْتُ وَنَحْنُ الْوٰرِثُوْنَ

wa innā lanaḥnu nuḥyī wa numītu wa naḥnul-wāriṡūn(a).

او په حقیقت کې، موږ ژوند ورکوو او مړ کوو او موږ وارثان یو.


24

وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِيْنَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِيْنَ

wa laqad ‘alimnal-mustaqdimīna minkum wa laqad ‘alimnal-musta'khirīn(a).

او بېشکه، موږ ستاسو څخه مخکې هم لومړني پوهیږو او وروستي هم پوهیږو.


25

وَاِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْۗ اِنَّهٗ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ ࣖ

wa inna rabbaka huwa yaḥsyuruhum, innahū ḥakīmun ‘alīm(un).

او بېشکه ستا رب به هغوی راټول کړي، بېشکه هغه حکمت والا او پوه دی.


26

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ

wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

او په یقین سره، موږ انسان (آدم) د تورې خټې له وچې خټې څخه پیدا کړی دی چې شکل ورکړل شوی و.


27

وَالْجَاۤنَّ خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَّارِ السَّمُوْمِ

wal-jānna khalaqnāhu min qablu min nāris-samūm(i).

او موږ له (آدم علیه السلام) څخه مخکې پېریان له ډېرې ګرمې اور څخه پیدا کړل.


28

وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ

wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

او (یاد کړه) کله چې ستا رب ملائکو ته وویل: "بې شکه زه به یو انسان د تورې خټې له وچې خټې څخه چې شکل ورکړل شوی وي، جوړ کړم."


29

فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ

fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).

نو کله چې زه (قضا) بشپړه کړم، او خپل روح (پیدایش) پکې پو کړم، نو په سجده سره ورته سجده وکړئ."


30

فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ

fa sajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).

نو ټولو فرښتو په ګډه سجده وکړه،


31

اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰىٓ اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ

illā iblīs(a), abā ay yakūna ma‘as-sājidīn(a).

پرته له شیطان څخه. هغه د هغو (فرښتو) سره د یوځای کیدو څخه ډډه کوله چې سجده یې کوله.


32

قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا لَكَ اَلَّا تَكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ

qāla yā iblīsu mā laka allā takūna ma‘as-sājidīn(a).

الله (ج) وفرمایل: "ای شیطان! ته ولې له دوی سره سجده نه کوې؟"


33

قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ

qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

هغه (ابلیس) وویل: "زه به هیڅکله هغه انسان ته سجده ونکړم چې تا د تورې خټې له وچې خټې څخه چې شکل ورکړل شوی دی پیدا کړی دی."


34

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۙ

qāla fakhruj minhā fa innaka rajīm(un).

هغه (الله) وفرمایل: "نو له جنت څخه ووځه، ځکه چې ته ملعون یې."


35

وَّاِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ

wa inna ‘alaikal-la‘nata ilā yaumid-dīn(i).

او بېشکه لعنت به تر قیامت پورې پر تا وي."


36

قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

هغه (شیطان) وویل: "ای زما ربه، (که دا خبره وي) نو ماته د هغه ورځې پورې مهلت راکړه چې (انسانان) بیا راژوندي شي."


37

قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ

qāla fa innaka minal-munẓarīn(a).

الله تعالی فرمایي: "(ښه) نو ته په حقیقت کې د هغو کسانو څخه یې چې ځنډ ورکړل شوی دی،"


38

اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ

ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).

تر ټاکل شوې ورځې (قیامت) پورې.


39

قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).

هغه (شیطان) وویل: "زما ربه، ځکه چې تا زه ګمراه کړی یم، زه به خامخا په ځمکه کې د دوی لپاره (شر) ښکلی کړم، او زه به دوی ټول ګمراه کړم."


40

اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).

پرته له ستا هغه بندګان چې د دوی له منځه غوره شوي دي.


41

قَالَ هٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيْمٌ

qāla hāżā ṣirāṭun ‘alayya mustaqīm(un).

هغه (الله) وفرمایل: "دا زما په لور مستقیمه لاره ده."


42

اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌ اِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِيْنَ

inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭānun illā manittaba‘aka minal-gāwīn(a).

بېشکه، ته (ابلیس) زما په بندګانو باندې هیڅ واک نلرې، پرته له هغو کسانو څخه چې ستا پیروي کوي، یعنې هغه کسان چې ګمراه دي.


43

وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

wa inna jahannama lamau‘iduhum ajma‘īn(a).

او په رښتيا هم دوزخ هغه (ځای) دی چې د دوی ټولو (شیطانانو) سره يې ژمنه شوې ده.


44

لَهَا سَبْعَةُ اَبْوَابٍۗ لِكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُوْمٌ ࣖ

lahā sab‘atu abwāb(in), likulli bābim minhum juz'um maqsūm(un).

(دوزخ) اووه دروازې لري. هره دروازه د هغوی یوې ځانګړې ډلې ته ټاکل شوې ده.


45

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۗ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

بېشکه چې متقیان به په باغونو او چینو کې وي.


46

اُدْخُلُوْهَا بِسَلٰمٍ اٰمِنِيْنَ

udkhulūhā bisalāmin āminīn(a).

(الله فرمايي) "په سلامتۍ او ډاډ سره ورننوځئ".


47

وَنَزَعْنَا مَا فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنْ غِلٍّ اِخْوَانًا عَلٰى سُرُرٍ مُّتَقٰبِلِيْنَ

wa naza‘nā mā fī ṣudūrihim min gillin ikhwānan ‘alā sururim mutaqābilīn(a).

او موږ د دوی له زړونو څخه د کینې ټول احساسات لرې کړل؛ دوی د وروڼو په څیر احساس کاوه، په تخت باندې مخامخ ناست وو.


48

لَا يَمَسُّهُمْ فِيْهَا نَصَبٌ وَّمَا هُمْ مِّنْهَا بِمُخْرَجِيْنَ

lā yamassuhum fīhā naṣabuw wa mā hum minhā bimukhrajīn(a).

دوی په دې کې ستړيا نه احساسوي او له دې څخه به نه لرې کېږي.


49

۞ نَبِّئْ عِبَادِيْٓ اَنِّيْٓ اَنَا الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُۙ

nabbi' ‘ibādī annī anal-gafūrur-raḥīm(u).

زما بندګانو ته خبر ورکړه چې زه ډېر بخښونکی او رحم کوونکی یم،


50

وَاَنَّ عَذَابِيْ هُوَ الْعَذَابُ الْاَلِيْمُ

wa anna ‘ażābī huwal-‘ażābul-alīm(u).

او زما سزا ډېره دردناکه ده.


51

وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَۘ

wa nabbi'hum ‘an ḍaifi ibrāhīm(a).

او (محمد) ته د ابراهیم د میلمه (فرښتې) په اړه خبر ورکړه.


52

اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًاۗ قَالَ اِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُوْنَ

iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla innā minkum wajilūn(a).

کله چې دوی هغه ځای ته ننوتل، نو ویې ویل: "سلام." هغه (ابراهیم) وویل: "موږ په ریښتیا له تاسو څخه ویره لرو."


53

قَالُوْا لَا تَوْجَلْ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمٍ عَلِيْمٍ

qālū lā taujal innā nubasysyiruka bigulāmin ‘alīm(in).

(هغوی) وویل: "مه وېرېږه، موږ تا ته د یو هوښیار هلک (چې) به وي، زېری درکوو."


54

قَالَ اَبَشَّرْتُمُوْنِيْ عَلٰٓى اَنْ مَّسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُوْنَ

qāla abasysyartumūnī ‘alā am massaniyal-kibaru fa bima tubasysyirūn(a).

هغه (ابراهيم) وويل: "ايا دا رښتيا ده چې تا ماته د زوړوالي سره سره ښه خبر راکړ، نو (په کومه طريقه) دې دا (ښه خبر) راکړ؟"


55

قَالُوْا بَشَّرْنٰكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُنْ مِّنَ الْقٰنِطِيْنَ

qālū basysyarnāka bil-ḥaqqi falā takum minal-qāniṭīn(a).

(هغوی) ځواب ورکړ: "موږ تاته په سمه توګه زیری درکوو، نو له هغو کسانو څخه مه کېږه چې نا امیده کیږي."


56

قَالَ وَمَنْ يَّقْنَطُ مِنْ رَّحْمَةِ رَبِّهٖٓ اِلَّا الضَّاۤلُّوْنَ

qāla wa may yaqnaṭu mir raḥmati rabbihī illaḍ-ḍāllūn(a).

هغه (ابراهيم) وويل: "د خپل رب له رحمت څخه هيڅوک نهيلی کېږي، مګر هغه کسان چې ګمراه شوي دي."


57

قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَ

qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).

هغه (ابراهيم) وويل: "ای رسولانو، ستاسو مهمه دنده څه ده؟"


58

قَالُوْٓا اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمٍ مُّجْرِمِيْنَۙ

qālū innā ursilnā ilā qaumim mujrimīn(a).

(هغوی) ځواب ورکړ: "بېشکه موږ د ګناهګار قوم په لور رالېږل شوي یو،


59

اِلَّآ اٰلَ لُوْطٍۗ اِنَّا لَمُنَجُّوْهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

illā āla lūṭ(in), innā lamunajjūhum ajma‘īn(a).

د لوط علیه السلام له ملګرو پرته، بېشکه موږ به هغوی ټول وژغورو.


60

اِلَّا امْرَاَتَهٗ قَدَّرْنَآ اِنَّهَا لَمِنَ الْغٰبِرِيْنَ ࣖ

illamra'atahū qaddarnā innahā laminal-gābirīn(a).

د هغه له ښځې پرته، موږ دا معلومه کړې ده چې هغه به د هغو کسانو څخه وي چې (د نورو کافرانو سره) پاتې شوي دي."


61

فَلَمَّا جَاۤءَ اٰلَ لُوْطِ ِۨالْمُرْسَلُوْنَۙ

falammā jā'a āla lūṭinil-mursalūn(a).

نو کله چې رسول د لوط علیه السلام ملګرو ته راغی،


62

قَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ

qāla innakum qaumum munkarūn(a).

هغه (لوط) وویل: "په حقیقت کې ته هغه څوک یې چې موږ یې نه پیژنو."


63

قَالُوْا بَلْ جِئْنٰكَ بِمَا كَانُوْا فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ

qālū bal ji'nāka bimā kānū fīhi yamtarūn(a).

(رسولانو) ځواب ورکړ: "په حقیقت کې موږ ستا خوا ته هغه عذاب راوړو چې تل به یې رد کاوه."


64

وَاَتَيْنٰكَ بِالْحَقِّ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

wa ataināka bil-ḥaqqi wa innā laṣādiqūn(a).

او موږ ستا سره د حق سره راغلي یو او په حقیقت کې موږ رښتیني خلک یو.


65

فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَاتَّبِعْ اَدْبَارَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ وَّامْضُوْا حَيْثُ تُؤْمَرُوْنَ

fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wattabi‘ adbārahum wa lā yaltafit minkum aḥaduw wamḍū ḥaiṡu tu'marūn(a).

نو د ماښام په پای کې له خپلې کورنۍ سره بهر ووځئ، او د هغوی تر شا تعقیب کړئ. اجازه مه ورکوئ چې ستاسو څخه څوک شاته وګوري او خپل سفر ته هغه ځای ته دوام ورکړئ چې تاسو ته امر شوی و.


66

وَقَضَيْنَآ اِلَيْهِ ذٰلِكَ الْاَمْرَ اَنَّ دَابِرَ هٰٓؤُلَاۤءِ مَقْطُوْعٌ مُّصْبِحِيْنَ

wa qaḍainā ilaihi żālikal-amra anna dābira hā'ulā'i maqṭū‘um muṣbiḥīn(a).

او موږ د هغه (لوط) لپاره فیصله کړې وه چې دوی به د سهار په وخت کې په بشپړه توګه هلاک شي.


67

وَجَاۤءَ اَهْلُ الْمَدِيْنَةِ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa jā'a ahlul-madīnati yastabsyirūn(a).

او د ښار خلک (د میلمه د راتګ له امله) په خوښۍ سره (د لوط کور ته) راغلل.


68

قَالَ اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ ضَيْفِيْ فَلَا تَفْضَحُوْنِۙ

qāla inna hā'ulā'i ḍaifī falā tafḍaḥūn(i).

هغه (لوط) وويل: "په رښتيا سره، دوى زما مېلمانه دي، نو ما مه شرموئ."


69

وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ

wattaqullāha wa lā tukhzūn(i).

او له الله ووېرېږئ او زما سپکاوی مه کوئ."


70

قَالُوْٓا اَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

qālū awalam nanhaka ‘anil-‘ālamīn(a).

(هغوی) وویل: "ایا موږ ته د انسانانو (د ساتنې) څخه منع نه وې کړې؟"


71

قَالَ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنٰتِيْٓ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَۗ

qāla hā'ulā'i banātī in kuntum fā‘ilīn(a).

هغه (لوط) وویل: "دا زما (د هیواد) لوڼې دي (که تاسو غواړئ نو ورسره واده وکړئ."


72

لَعَمْرُكَ اِنَّهُمْ لَفِيْ سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

la‘amruka innahum lafī sakratihim ya‘mahūn(a).

(الله تعالی وفرمایل) ستا په عمر قسم (محمد صلی الله علیه وسلم)، بېشکه دوی په مستۍ (ګمراهۍ) کې ډوب دي.


73

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِيْنَۙ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu musyriqīn(a).

بیا دوی د یو لوړ تندر په غږ سره ویجاړ شول، کله چې لمر راختلو ته نږدې و.


74

فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ

fa ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihim ḥijāratam min sijjīl(in).

نو موږ (ځمکه) پورته کړه او له سختې ځمکې څخه مو پرې کاڼي وورول.


75

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّلْمُتَوَسِّمِيْنَۙ

inna fī żālika la'āyātil lil-mutawassimīn(a).

په حقیقت کې، په دې کې د هغو کسانو لپاره (د الله تعالی د قدرت) نښې دي چې نښو ته پام کوي،


76

وَاِنَّهَا لَبِسَبِيْلٍ مُّقِيْمٍ

wa innahā labisabīlim muqīm(in).

او په حقیقت کې، (هیواد) په ریښتیا سره په هغه سړک پروت دی چې لاهم (د انسانانو لخوا سفر کیږي).


77

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَۗ

inna fī żālika la'āyatal lil-mu'minīn(a).

په حقیقت کې، په دې کې د هغو کسانو لپاره چې ایمان راوړي، د (الله د قدرت) یوه نښه ده.


78

وَاِنْ كَانَ اَصْحٰبُ الْاَيْكَةِ لَظٰلِمِيْنَۙ

wa in kāna aṣḥābul-aikati laẓālimīn(a).

او په رښتيا چې د عِيكه قوم په رښتيا ظالم قوم دى


79

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْۘ وَاِنَّهُمَا لَبِاِمَامٍ مُّبِيْنٍۗ ࣖ

fantaqamnā minhum, wa innahumā labi'imāmim mubīn(in).

نو موږ هغوی تباه کړل. او په حقیقت کې دواړه (هیوادونه) په یوه لویه لاره کې موقعیت لري.


80

وَلَقَدْ كَذَّبَ اَصْحٰبُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِيْنَۙ

wa laqad każżaba aṣḥābul-ḥijril-mursalīn(a).

او په رښتیا چې د حجر د سیمې خلکو په بشپړه توګه (خپلو پیغمبرانو ته) دروغ ویلي دي،


81

وَاٰتَيْنٰهُمْ اٰيٰتِنَا فَكَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَۙ

wa ātaināhum āyātinā fa kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

او موږ دوی ته خپلې نښې (د قدرت) راوړې دي، خو دوی تل له هغو څخه مخ اړوي.


82

وَكَانُوْا يَنْحِتُوْنَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا اٰمِنِيْنَ

wa kānū yanḥitūna minal-jibāli buyūtan āminīn(a).

او دوی د امنیت په احساس سره له ډبرو څخه کورونه کیندل، (چې دوی پکې ژوند کاوه).


83

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِيْنَۙ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu muṣbiḥīn(a).

بیا دوی د سهار په یوه لوړ غږ سره چې تندر یې کاوه، ویجاړ شول،


84

فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَۗ

famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

نو دا د دوی لپاره بې ګټې ده، هغه څه چې دوی یې لپاره کار کړی دی.


85

وَمَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَاِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيْلَ

wa mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqq(i), wa innas-sā‘ata la'ātiyatun faṣfaḥiṣ-ṣafḥal-jamīl(a).

او موږ اسمانونه او ځمکه او هغه څه چې د دوی ترمنځ دي، نه دي پیدا کړي مګر په حق سره. او یقینا قیامت خامخا راځي، نو (دوی ته) په ښه توګه بخښنه وکړه.


86

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلّٰقُ الْعَلِيْمُ

inna rabbaka huwal-khallāqul-‘alīm(u).

په حقیقت کې، ستا رب، هغه د ټولو شیانو پیدا کوونکی او په هرڅه پوه دی.


87

وَلَقَدْ اٰتَيْنٰكَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِيْ وَالْقُرْاٰنَ الْعَظِيْمَ

wa laqad ātaināka sab‘am minal-maṡānī wal-qur'ānal-‘aẓīm(a).

او په یقین سره، موږ تاسو ته اووه (آیتونه) درکړي دي چې (په تکرار سره) لوستل کیږي او لوی قرآن.


88

لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِيْنَ

lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum wa lā taḥzan ‘alaihim wakhfiḍ janāḥaka lil-mu'minīn(a).

ته (محمد صلی الله علیه وسلم) هیڅکله د ژوند هغو نعمتونو ته مه ګوره چې موږ د دوی (کافرانو) ځینو ډلو ته ورکړي دي، او پر هغوی مه غمجن کیږه او د هغو کسانو پر وړاندې عاجزي کوه چې ایمان یې راوړی دی.


89

وَقُلْ اِنِّيْٓ اَنَا النَّذِيْرُ الْمُبِيْنُۚ

wa qul innī anan-nażīrul-mubīn(u).

او (محمد صلی الله علیه وسلم) ووایه: "بېشکه زه یو څرګند خبردارونکی یم."


90

كَمَآ اَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمِيْنَۙ

kamā anzalnā ‘alal-muqtasimīn(a).

لکه څنګه چې (موږ خبرداری ورکړی دی)، موږ (د الله په کتاب کې) په هغو کسانو باندې (عذاب) نازل کړی دی چې توپیر کوي،


91

الَّذِيْنَ جَعَلُوا الْقُرْاٰنَ عِضِيْنَ

allażīna ja‘alul-qur'āna ‘iḍīn(a).

(یعنې) هغه کسان چې قرآن یې ویشلی دی.


92

فَوَرَبِّكَ لَنَسْـَٔلَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

fa wa rabbika lanas'alannahum ajma‘īn(a).

نو ستا په رب قسم، موږ به خامخا له دوی ټولو څخه پوښتنه وکړو،


93

عَمَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

‘ammā kānū ya‘malūn(a).

د هغه څه په اړه چې دوی مخکې کړي دي.


94

فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ

faṣda‘ bimā tu'maru wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).

نو (محمد صلی الله علیه وسلم) ته هر هغه څه چې امر کیږي په ډاګه ورسوه او له مشرکانو څخه مخ واړوه.


95

اِنَّا كَفَيْنٰكَ الْمُسْتَهْزِءِيْنَۙ

innā kafainākal-mustahzi'īn(a).

بېشکه موږ تا (محمد صلی الله علیه وسلم) د هغو کسانو له شر څخه ساتو چې (په تا پورې) ملنډې وهي.


96

الَّذِيْنَ يَجْعَلُوْنَ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

allażīna yaj‘alūna ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), fa saufa ya‘lamūn(a).

(یعنې) هغه کسان چې د الله پرته بل معبود ګڼل کېږي، ډېر ژر به (د هغه پایلې) پوه شي.


97

وَلَقَدْ نَعْلَمُ اَنَّكَ يَضِيْقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُوْلُوْنَۙ

wa laqad na‘lamu annaka yaḍīqu ṣadruka bimā yaqūlūn(a).

او په رښتيا موږ پوهېږو چې ستا سينه د هغو خبرو له امله تنګه شوې ده چې دوى يې وايي.


98

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَۙ

fa sabbiḥ biḥamdi rabbika wa kum minas-sājidīn(a).

نو د خپل رب په ستاینې سره ځان لوئ کړه او د سجده کوونکو له ډلې څخه شه (د لمانځه ادا کوه)


99

وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتّٰى يَأْتِيَكَ الْيَقِيْنُ ࣖࣖ

wa‘bud rabbaka ḥattā ya'tiyakal-yaqīn(u).

او د خپل رب عبادت کوه تر هغه چې تا ته یقین (مرګ) راشي.