Q.S الفتح (اَلْفَتْح) - 29 د آیتونو شمېر

اِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُّبِيْنًاۙ

innā fataḥnā laka fatḥam mubīnā(n).

په حقیقت کې، موږ تاسو ته ښکاره بریا درکړه.

لِّيَغْفِرَ لَكَ اللّٰهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْۢبِكَ وَمَا تَاَخَّرَ وَيُتِمَّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَيَهْدِيَكَ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًاۙ

liyagfira lakallāhu mā taqaddama min żambika wa mā ta'akhkhara wa yutimma ni‘matahū ‘alaika wa yahdiyaka ṣirāṭam mustaqīmā(n).

تر څو الله (ج) ستا د تیرو او راتلونکو ګناهونو بخښنه وکړي او خپل نعمتونه پر تا بشپړ کړي او تاته سمه لاره وښيي.

وَّيَنْصُرَكَ اللّٰهُ نَصْرًا عَزِيْزًا

wa yanṣurakallāhu naṣran ‘azīzā(n).

او دا چې الله به ستا سره په ډېره قوي مرسته مرسته وکړي.

هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ السَّكِيْنَةَ فِيْ قُلُوْبِ الْمُؤْمِنِيْنَ لِيَزْدَادُوْٓا اِيْمَانًا مَّعَ اِيْمَانِهِمْ ۗوَلِلّٰهِ جُنُوْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًاۙ

huwal-lażī anzalas-sakīnata fī qulūbil-mu'minīna liyazdādū īmānam ma‘a īmānihim, wa lillāhi junūdus-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

هغه ذات دی چې د مومنانو په زړونو کې یې سکون نازل کړی دی ترڅو د دوی (موجوده) ایمان زیات کړي. او د اسمانونو او ځمکې لښکر د الله دی، او الله پوه او حکمت والا دی.

لِّيُدْخِلَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَيُكَفِّرَ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْۗ وَكَانَ ذٰلِكَ عِنْدَ اللّٰهِ فَوْزًا عَظِيْمًاۙ

liyudkhilal-mu'minīna wal-mu'mināti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa yukaffira ‘anhum sayyi'ātihim, wa kāna żālika ‘indallāhi fauzan ‘aẓīmā(n).

د دې لپاره چې هغه نارینه او ښځینه مؤمنان جنت ته داخل کړي چې لاندې یې ویالې بهېږي. دوی به په هغه کې د تل لپاره پاتې شي او هغه به د دوی ګناهونه له منځه یوسي. او دا د الله په نزد لویه ګټه ده.

وَّيُعَذِّبَ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْمُنٰفِقٰتِ وَالْمُشْرِكِيْنَ وَالْمُشْرِكٰتِ الظَّاۤنِّيْنَ بِاللّٰهِ ظَنَّ السَّوْءِۗ عَلَيْهِمْ دَاۤىِٕرَةُ السَّوْءِۚ وَغَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ وَلَعَنَهُمْ وَاَعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًا

wa yu‘ażżibal-munāfiqīna wal-munāfiqāti wal-musyrikīna wal-musyrikātiẓ-ẓānnīna billāhi ẓannas-sau'(i), ‘alaihim dā'iratus-sau'(i), wa gaḍiballāhu ‘alaihim wa la‘anahum wa a‘adda lahum jahannam(a), wa sā'at maṣīrā(n).

او منافقانو، نارینه وو او ښځو، او (همدارنګه) مشرکانو، نارینه وو او ښځو ته یې سزا ورکړه چې د الله په اړه یې بد ګمان درلود. دوی به بد بدل (عذاب) ولري او الله به پرې غوسه شي او لعنت به پرې وکړي او د دوی لپاره به دوزخ چمتو کړي. او (دوزخ) د بیرته ستنیدو لپاره تر ټولو بد ځای دی.

وَلِلّٰهِ جُنُوْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

wa lillāhi junūdus-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

او د اسمانونو او ځمکې ټول لښکر د الله دی او الله ډېر ځواکمن او حکمت والا دی.

اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ شَاهِدًا وَّمُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۙ

innā arsalnāka syāhidaw wa mubasysyiraw wa nażīrā(n).

بېشکه موږ ته (محمد صلی الله علیه وسلم) د شاهد، زیری ورکوونکي او وېروونکي په توګه لیږلی یې.

لِّتُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَتُعَزِّرُوْهُ وَتُوَقِّرُوْهُۗ وَتُسَبِّحُوْهُ بُكْرَةً وَّاَصِيْلًا

litu'minū billāhi wa rasūlihī wa tu‘azzirūhu wa tuwaqqirūh(u), wa tusabbiḥūhu bukrataw wa aṣīlā(n).

تر څو تاسو ټول په الله او د هغه په رسول ایمان راوړئ، هغه (دین) پیاوړی کړئ، هغه ته لویي ووایاست او سهار او ماښام یې تسبیح ووایاست.

اِنَّ الَّذِيْنَ يُبَايِعُوْنَكَ اِنَّمَا يُبَايِعُوْنَ اللّٰهَ ۗيَدُ اللّٰهِ فَوْقَ اَيْدِيْهِمْ ۚ فَمَنْ نَّكَثَ فَاِنَّمَا يَنْكُثُ عَلٰى نَفْسِهٖۚ وَمَنْ اَوْفٰى بِمَا عٰهَدَ عَلَيْهُ اللّٰهَ فَسَيُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ

innal-lażīna yubāyi‘ūnaka innamā yubāyi‘ūnallāh(a), yadullāhi fauqa aidīhim, faman nakaṡa fa'innamā yankuṡu ‘alā nafsih(ī), wa man aufā bimā ‘āhada ‘alaihullāha fa sayu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

هغه کسان چې له تا سره بیعت کوي (محمد صلی الله علیه وسلم)، په حقیقت کې یوازې له الله سره بیعت کوي. د الله لاس د دوی په لاسونو دی، نو څوک چې ژمنه ماتوي، نو په حقیقت کې هغه خپله ژمنه ماتوي؛ او څوک چې له الله سره خپله ژمنه پوره کړي، هغه به هغه ته لوی اجر ورکړي.

سَيَقُوْلُ لَكَ الْمُخَلَّفُوْنَ مِنَ الْاَعْرَابِ شَغَلَتْنَآ اَمْوَالُنَا وَاَهْلُوْنَا فَاسْتَغْفِرْ لَنَا ۚيَقُوْلُوْنَ بِاَلْسِنَتِهِمْ مَّا لَيْسَ فِيْ قُلُوْبِهِمْۗ قُلْ فَمَنْ يَّمْلِكُ لَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا اِنْ اَرَادَ بِكُمْ ضَرًّا اَوْ اَرَادَ بِكُمْ نَفْعًا ۗبَلْ كَانَ اللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

sayaqūlu lakal-mukhallafūna minal-a‘rābi syagalatnā amwālunā wa ahlūnā fastagfir lanā, yaqūlūna bi'alsinatihim mā laisa fī qulūbihim, qul famay yamliku lakum minallāhi syai'an in arāda bikum ḍarran au arāda bikum naf‘ā(n), bal kānallāhu bimā ta‘malūna khabīrā(n).

هغه بدويان چې شاته پاتې وو (حدیبیې ته ننوتل نه وو) به تاسو ته ووایي، "موږ په خپلو مالونو او کورنیو بوخت وو، نو زموږ لپاره بخښنه وغواړئ." دوی په خپلو خولو سره هغه څه وايي چې د دوی په زړونو کې نه دي. ووایه، "نو څوک کولی شي د الله د ارادې مخه ونیسي که هغه ستاسو لپاره مصیبت وغواړي یا هغه ستاسو لپاره ګټه وغواړي؟ په حقیقت کې، الله ستاسو د کارونو څخه خبر دی."

بَلْ ظَنَنْتُمْ اَنْ لَّنْ يَّنْقَلِبَ الرَّسُوْلُ وَالْمُؤْمِنُوْنَ اِلٰٓى اَهْلِيْهِمْ اَبَدًا وَّزُيِّنَ ذٰلِكَ فِيْ قُلُوْبِكُمْ وَظَنَنْتُمْ ظَنَّ السَّوْءِۚ وَكُنْتُمْ قَوْمًاۢ بُوْرًا

bal ẓanantum allay yanqalibar-rasūlu wal-mu'minūna ilā ahlīhim abadaw wa zuyyina żālika fī qulūbikum wa ẓanantum ẓannas-sau'(i), wa kuntum qaumam būrā(n).

تاسو فکر کاوه چې رسول او مومنان به هیڅکله خپلو کورنیو ته بیرته ونه ګرځي، او دا خبره ستاسو په زړونو کې ښکلې شوې وه، او تاسو یوه بده مفکوره جوړه کړه، نو تاسو یو تباه شوي قوم شوئ.

وَمَنْ لَّمْ يُؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ فَاِنَّآ اَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ سَعِيْرًا

wa mal lam yu'mim billāhi wa rasūlihī fa'innā a‘tadnā lil-kāfirīna sa‘īrā(n).

او څوک چې په الله او د هغه په رسول ایمان نه راوړي، نو بېشکه موږ د هغو کسانو لپاره چې کافران دي، سوځوونکی دوزخ چمتو کړی دی.

وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), yagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

او د اسمان او ځمکې سلطنت د الله لپاره دی، هغه چې وغواړي بخښنه کوي او چا ته چې وغواړي سزا ورکوي. او الله بخښونکی او ډېر رحم کوونکی دی.

سَيَقُوْلُ الْمُخَلَّفُوْنَ اِذَا انْطَلَقْتُمْ اِلٰى مَغَانِمَ لِتَأْخُذُوْهَا ذَرُوْنَا نَتَّبِعْكُمْ ۚ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يُّبَدِّلُوْا كَلٰمَ اللّٰهِ ۗ قُلْ لَّنْ تَتَّبِعُوْنَا كَذٰلِكُمْ قَالَ اللّٰهُ مِنْ قَبْلُ ۖفَسَيَقُوْلُوْنَ بَلْ تَحْسُدُوْنَنَا ۗ بَلْ كَانُوْا لَا يَفْقَهُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا

sayaqūlul-mukhallafūna iżanṭalaqtum ilā magānima lita'khużūhā żarūnā nattabi‘kum, yurīdūna ay yubaddilū kalāmallāh(i), qul lan tattabi‘ūnā każālikum qālallāhu min qabl(u), fasayaqūlūna bal taḥsudūnanā, bal kānū lā yafqahūna illā qalīlā(n).

کله چې تاسو د غنیمت اخیستلو لپاره لاړ شئ، هغه بدویان چې وروسته پاتې دي به ووایي، "موږ ته اجازه راکړئ چې ستاسو تعقیب وکړو." دوی غواړي د خدای ژمنې بدلې کړي. ووایه، "تاسو باید هیڅکله زموږ تعقیب ونه کړئ. دا هغه څه دي چې الله له پیل څخه مقرر کړي دي." بیا به ووایی، "په حقیقت کې تاسو له موږ سره حسد کوئ." که څه هم دوی نه پوهیږي مګر ډیر لږ.

قُلْ لِّلْمُخَلَّفِيْنَ مِنَ الْاَعْرَابِ سَتُدْعَوْنَ اِلٰى قَوْمٍ اُولِيْ بَأْسٍ شَدِيْدٍ تُقَاتِلُوْنَهُمْ اَوْ يُسْلِمُوْنَ ۚ فَاِنْ تُطِيْعُوْا يُؤْتِكُمُ اللّٰهُ اَجْرًا حَسَنًا ۚ وَاِنْ تَتَوَلَّوْا كَمَا تَوَلَّيْتُمْ مِّنْ قَبْلُ يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

qul lil-mukhallafīna minal-a‘rābi satud‘auna ilā qaumin ulī ba'sin syadīdin tuqātilūnahum au yuslimūn(a), fa'in tuṭī‘ū yu'tikumullāhu ajran ḥasanā(n), wa in tatawallau kamā tawallaitum min qablu yu‘ażżibkum ‘ażāban alīmā(n).

هغو بدويانو ته چې وروسته پاتې دي، ووایه: "تاسو به د یو داسې قوم (جګړې) ته راوبلل شئ چې ډېر ځواکمن دي، تاسو باید ورسره وجنګېږئ تر هغه چې دوی تسلیم نشي. که تاسو د (بلنې) اطاعت وکړئ، نو الله به تاسو ته ښه اجر درکړي، مګر که تاسو د پخوا په څیر مخ واړوئ، نو هغه به تاسو ته په دردناک عذاب سره سزا درکړي."

لَيْسَ عَلَى الْاَعْمٰى حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْاَعْرَجِ حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْمَرِيْضِ حَرَجٌ ۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ يُدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ۚ وَمَنْ يَّتَوَلَّ يُعَذِّبْهُ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ

laisa ‘alal-a‘mā ḥarajuw wa lā ‘alal-a‘raji ḥarajuw wa lā ‘alal-marīḍi ḥaraj(uw), wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa may yatawalla yu‘ażżibhu ‘ażāban alīmā(n).

په ړندو، معيوب او ناروغانو باندې (که په جګړه کې برخه وانخلي) کومه ګناه نشته. څوک چې د الله او د هغه د رسول اطاعت وکړي، هغه به هغه جنت ته داخل کړي چې لاندې به يې ویالې بهېږي، خو څوک چې مخ واړوي، هغه به هغه ته په دردناک عذاب سره سزا ورکړي.

۞ لَقَدْ رَضِيَ اللّٰهُ عَنِ الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ يُبَايِعُوْنَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَنْزَلَ السَّكِيْنَةَ عَلَيْهِمْ وَاَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيْبًاۙ

laqad raḍiyallāhu ‘anil-mu'minīna iż yubāyi‘ūnaka taḥtasy-syajarati fa‘alima mā fī qulūbihim fa'anzalas-sakīnata ‘alaihim wa aṡābahum fatḥan qarībā(n).

په حقیقت کې، الله تعالی پر مؤمنانو باندې احسان کړی دی کله چې دوی د ونې لاندې له تاسره (محمد صلی الله علیه وسلم) بیعت وکړ، هغه پوه شو چې د دوی په زړونو کې څه دي، نو هغه هغوی ته سکون ورکړ او هغوی ته یې نږدې بریا ورکړه.

وَّمَغَانِمَ كَثِيْرَةً يَّأْخُذُوْنَهَا ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

wa magānima kaṡīratay ya'khużūnahā, wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

او د جګړې ډېر غنیمتونه به ترلاسه کړي. او الله ډېر ځواکمن او حکمت والا دی.

وَعَدَكُمُ اللّٰهُ مَغَانِمَ كَثِيْرَةً تَأْخُذُوْنَهَا فَعَجَّلَ لَكُمْ هٰذِهٖ وَكَفَّ اَيْدِيَ النَّاسِ عَنْكُمْۚ وَلِتَكُوْنَ اٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَ وَيَهْدِيَكُمْ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًاۙ

wa‘adakumullāhu magānima kaṡīratan ta'khużūnahā fa‘ajjala lakum hāżihī wa kaffa aidiyan-nāsi ‘ankum, wa litakūna āyatal lil-mu'minīna wa yahdiyakum ṣirāṭam mustaqīmā(n).

الله تعالی له تاسو سره د ډېرو غنیمتونو ژمنه کړې وه چې تاسو یې ترلاسه کولی شئ، نو هغه دا (د جګړې غنیمت) ستاسو لپاره په چټکۍ سره راکړ او د انسانانو لاسونه یې ستاسو (له منځه وړلو) څخه منع کړل (تر څو تاسو د هغه شکر ادا کړئ) او د دې لپاره چې دا د مومنانو لپاره یو دلیل شي او هغه تاسو ته د سمې لارې لارښوونه وکړي.

وَّاُخْرٰى لَمْ تَقْدِرُوْا عَلَيْهَا قَدْ اَحَاطَ اللّٰهُ بِهَا ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرًا

wa ukhrā lam taqdirū ‘alaihā qad aḥāṭallāhu bihā, wa kānallāhu ‘alā kulli syai'in qadīrā(n).

او (فتحې) په نورو ښارونو چې تاسو یې اټکل نشئ کولی، مګر الله تعالی هغه لا دمخه ټاکلي دي. او الله تعالی په هرڅه قادر دی.

وَلَوْ قَاتَلَكُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوَلَّوُا الْاَدْبَارَ ثُمَّ لَا يَجِدُوْنَ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

wa lau qātalakumul-lażīna kafarū lawallawul-adbāra ṡumma lā yajidūna waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

او که هغه کسان چې کافران شوي دي له تاسو سره جګړه وکړي، نو خامخا به شا وګرځوي او وتښتي (بایللي به شي) او دوی به هیڅ سرپرست او مرستندوی ونه مومي.

سُنَّةَ اللّٰهِ الَّتِيْ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلُ ۖوَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا

sunnatallāhil-latī qad khalat min qabl(u), wa lan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n).

(دا) د الله قانون دی، چې له پیله راهیسې نافذ دی، تاسو به هیڅکله د الله په قانون کې بدلون ونه مومئ.

وَهُوَ الَّذِيْ كَفَّ اَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَاَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ اَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرًا

wa huwal-lażī kaffa aidiyahum ‘ankum wa aidiyakum ‘anhum bibaṭni makkata mim ba‘di an aẓfarakum ‘alaihim, wa kānallāh bimā ta‘malūna baṣīrā(n).

او هغه ذات دی چې د مکې په مینځ کې یې د هغوی لاسونه ستاسو (له منځه وړلو) څخه او ستاسو لاسونه د هغوی (له منځه وړلو) څخه منع کړل وروسته له هغه چې هغه تاسو ته پر هغوی فتح درکړه، او الله هغه څه لیدونکی دی چې تاسو یې کوئ.

هُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَالْهَدْيَ مَعْكُوْفًا اَنْ يَّبْلُغَ مَحِلَّهٗ ۚوَلَوْلَا رِجَالٌ مُّؤْمِنُوْنَ وَنِسَاۤءٌ مُّؤْمِنٰتٌ لَّمْ تَعْلَمُوْهُمْ اَنْ تَطَـُٔوْهُمْ فَتُصِيْبَكُمْ مِّنْهُمْ مَّعَرَّةٌ ۢبِغَيْرِ عِلْمٍ ۚ لِيُدْخِلَ اللّٰهُ فِيْ رَحْمَتِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُۚ لَوْ تَزَيَّلُوْا لَعَذَّبْنَا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

humul-lażīna kafarū wa ṣaddūkum ‘anil-masjidil-ḥarāmi wal-hadya ma‘kūfan ay yabluga maḥillah(ū), wa lau lā rijālum mu'minūna wa nisā'um mu'minātul lam ta‘lamūhum an taṭa'ūhum fa tuṣībakum minhum ma‘arratum bigairi ‘ilm(in), liyudkhilallāhu fī raḥmatihī may yasyā'(u), lau tazayyalū la‘ażżabnal-lażīna kafarū minhum ‘ażāban alīmā(n).

دا هغه کافران دي چې تاسو مسجدالحرام ته د ننوتلو څخه منع کوي او د قربانۍ څاروي د دوی (ذبح کولو) ځای ته د رسیدو څخه منع کوي. او که دا حقیقت نه وای چې ځینې مومنان، نارینه او ښځینه شتون لري چې تاسو یې نه پیژنئ، نو تاسو به خامخا هغه کسان ووژنئ چې تاسو ته تکلیف درکوي پرته له دې چې تاسو یې پوه شئ. ځکه چې الله غواړي هغه څوک چې وغواړي په خپل رحمت کې شامل کړي. که دوی جلا شوي وای، نو موږ به خامخا د دوی له ډلې څخه هغو کسانو ته چې کافران دي په دردناک عذاب سره سزا ورکړو.

اِذْ جَعَلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَعَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ وَاَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوٰى وَكَانُوْٓا اَحَقَّ بِهَا وَاَهْلَهَا ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا ࣖ

iż ja‘alal-lażīna kafarū fī qulūbihimul-ḥamiyyata ḥamiyyatal-jāhiliyyati fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alā rasūlihī wa ‘alal-mu'minīna wa alzamahum kalimatat-taqwā wa kānū aḥaqqa bihā wa ahlahā, wa kānallāhu bikulli syai'in ‘alīmā(n).

کله چې کافرانو په خپلو زړونو کې کبر (د ناپوهۍ غرور) واچاوه، نو الله تعالی په خپل رسول او مومنانو باندې سکون نازل کړ او پر هغوی یې د تقوا کلمه واجب کړه، او دوی د دې ډیر مستحق او د دې وړ وو. او الله تعالی په هر څه پوه دی.

لَقَدْ صَدَقَ اللّٰهُ رَسُوْلَهُ الرُّءْيَا بِالْحَقِّ ۚ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ اٰمِنِيْنَۙ مُحَلِّقِيْنَ رُءُوْسَكُمْ وَمُقَصِّرِيْنَۙ لَا تَخَافُوْنَ ۗفَعَلِمَ مَا لَمْ تَعْلَمُوْا فَجَعَلَ مِنْ دُوْنِ ذٰلِكَ فَتْحًا قَرِيْبًا

laqad ṣadaqallāhu rasūlahur-ru'yā bil-ḥaqq(i), latadkhulunnal-masjidal-ḥarāma in syā'allāhu āminīn(a), muḥalliqīna ru'ūsakum wa muqaṣṣirīn(a), lā takhāfūn(a), fa‘alima mā lam ta‘lamū faja‘ala min dūni żālika fatḥan qarībā(n).

په حقیقت کې، الله به خپل رسول ته د هغه د خوب حقیقت ثابت کړي چې تاسو به خامخا مسجد حرام ته په خوندي حالت کې ننوځئ، که الله وغواړي، د خپل سر ویښتان وخریئ او لنډ یې کړئ، پداسې حال کې چې تاسو ویره نلرئ. نو الله هغه څه پوهیږي چې تاسو یې نه پوهیږئ او سربیره پردې یې تاسو ته نږدې بریا درکړې ده.

هُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ رَسُوْلَهٗ بِالْهُدٰى وَدِيْنِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهٗ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهٖ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا

huwal-lażī arsala rasūlahū bil-hudā wa dīnil-ḥaqqi liyuẓhirahū ‘alad-dīni kullih(ī), wa kafā billāhi syahīdā(n).

هغه ذات دی چې خپل رسول یې د لارښوونې او حق دین سره لیږلی دی، ترڅو هغه په ټولو دینونو غالب کړي. او الله د شاهد په توګه کافي دی.

مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ

muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).

محمد د الله رسول وو او هغه کسان چې له هغه سره ملګري وو د کافرانو په وړاندې سخت وو، خو په یو بل رحم کوونکي وو. ته یې ګورې چې د الله د فضل او د هغه د رضا په لټه کې په رکوع او سجده کې وو. د دوی په مخونو کې د سجدې نښې ښکارېدې. دا د دوی ځانګړتیاوې په تورات کې (څرګندې شوې) او په انجیل کې (څرګندې شوې) دي، لکه د تخم په څیر چې یو څانګی خپروي، بیا څانګی قوي کیږي او بیا لوی او مستقیم په ډډ باندې پورته کیږي. نبات خپل کښت کونکي خوښوي ځکه چې الله غواړي د کافرانو زړونه (د مومنانو په ځواک سره) خپه کړي. الله هغو کسانو ته چې ایمان راوړي او ښه عملونه کوي د بخښنې او لوی اجر ژمنه کوي.