Q.S الجن (اَلْجِنّ) - 28 د آیتونو شمېر

قُلْ اُوْحِيَ اِلَيَّ اَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ الْجِنِّ فَقَالُوْٓا اِنَّا سَمِعْنَا قُرْاٰنًا عَجَبًاۙ

qul ūḥiya ilayya annahustama‘a nafarum minal-jinni fa qālū innā sami‘nā qur'ānan ‘ajabā(n).

ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "ماته وحی شوې ده چې د پېریانو یوې ډلې (قرآن) واورېد،" بیا یې وویل: "موږ یو ښکلی قرائت (قرآن) واورېد،"

يَّهْدِيْٓ اِلَى الرُّشْدِ فَاٰمَنَّا بِهٖۗ وَلَنْ نُّشْرِكَ بِرَبِّنَآ اَحَدًاۖ

yahdī ilar-rusydi fa'āmannā bih(ī), wa lan nusyrika birabbinā aḥadā(n).

(چې) موږ ته سمه لار ښيي، بیا موږ پر هغه ایمان راوړو. او موږ به هیڅکله له خپل رب سره هیڅ شی شریک نه کړو،

وَّاَنَّهٗ تَعٰلٰى جَدُّ رَبِّنَا مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَّلَا وَلَدًاۖ

wa annahū ta‘ālā jaddu rabbinā mattakhaża ṣāḥibataw wa lā waladā(n).

او په رښتیا سره، زموږ د رب عظمت ډېر لوړ دی، هغه نه ښځه لري او نه اولاد."

وَّاَنَّهٗ كَانَ يَقُوْلُ سَفِيْهُنَا عَلَى اللّٰهِ شَطَطًاۖ

wa annahū kāna yaqūlu safīhunā ‘alallāhi syaṭaṭā(n).

او په حقیقت کې، زموږ له ډلې څخه احمقانو تل هغه (کلمې) ویلې چې د الله په وړاندې له حده پورته وې،

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ تَقُوْلَ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۙ

wa annā ẓanannā allan taqūlal-insu wal-jinnu ‘alallāhi każibā(n).

او په حقيقت کې موږ دا ګڼله چې نه به انسان او نه پيريان د الله په اړه کومه دروغ خبره وکړي.

وَّاَنَّهٗ كَانَ رِجَالٌ مِّنَ الْاِنْسِ يَعُوْذُوْنَ بِرِجَالٍ مِّنَ الْجِنِّ فَزَادُوْهُمْ رَهَقًاۖ

wa annahū kāna rijālum minal insi ya‘ūżūna birijālim minal-jinni fa zādūhum rahaqā(n).

او په حقیقت کې ځینې انسانان وو چې له ځینو انسانانو څخه یې د جناتو څخه د پناه غوښتنه کوله، خو هغوی (جنات) هغوی (انسانان) نور هم ګمراه کړل.

وَّاَنَّهُمْ ظَنُّوْا كَمَا ظَنَنْتُمْ اَنْ لَّنْ يَّبْعَثَ اللّٰهُ اَحَدًاۖ

wa annahum ẓannū kamā ẓanantum allay yab‘aṡallāhu aḥadā(n).

او په حقیقت کې دوی (جنات) ستاسو (د مکې مشرکینو) په څیر فکر کوي چې دا هم فکر کوي چې الله به (د قیامت په ورځ) هیڅوک بیرته ژوندي نه کړي.

وَّاَنَّا لَمَسْنَا السَّمَاۤءَ فَوَجَدْنٰهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيْدًا وَّشُهُبًاۖ

wa annā lamasnas-samā'a fa wajadnāhā muli'at ḥarasan syadīdaw wa syuhubā(n).

او په یقیني توګه موږ (جنت) د اسمان (د رازونو) د پېژندلو هڅه وکړه، نو موږ هغه له قوي ساتونکو او اور لمبو څخه ډک وموند.

وَّاَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَاعِدَ لِلسَّمْعِۗ فَمَنْ يَّسْتَمِعِ الْاٰنَ يَجِدْ لَهٗ شِهَابًا رَّصَدًاۖ

wa annā kunnā naq‘udu minhā maqā‘ida lis-sam‘(i), famay yastami‘il-āna yajid lahū syihābar raṣadā(n).

او په حقیقت کې موږ (جن) پخوا په اسمان کې څو ځایونه نیولي وو ترڅو (خبرونه) واورو. خو اوس هرڅوک (چې هڅه کوي) (داسې) واوري (نو) خامخا به د اور سوځولو لپاره (د هغه د سوځولو لپاره) اور لګیدونکي غشي ومومي.

وَّاَنَّا لَا نَدْرِيْٓ اَشَرٌّ اُرِيْدَ بِمَنْ فِى الْاَرْضِ اَمْ اَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًاۙ

wa annā lā nadrī asyarrun urīda biman fil-arḍi am arāda bihim rabbuhum rasyadā(n).

او په حقیقت کې، موږ (جنات) نه پوهیږو (د دې ساتنې شتون) چې ایا په ځمکه کې خلک بدي غواړي یا د دوی رب د دوی لپاره ښه غواړي.

وَّاَنَّا مِنَّا الصّٰلِحُوْنَ وَمِنَّا دُوْنَ ذٰلِكَۗ كُنَّا طَرَاۤىِٕقَ قِدَدًاۙ

wa annā minnaṣ-ṣāliḥūna wa minnā dūna żālik(a), kunnā ṭarā'iqa qidadā(n).

او په یقین سره، زموږ (جنایانو) کې ځینې صالحان دي او ځینې مخالفان، او موږ په مختلفو لارو روان یو.

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ نُّعْجِزَ اللّٰهَ فِى الْاَرْضِ وَلَنْ نُّعْجِزَهٗ هَرَبًاۖ

wa annā ẓanannā allan nu‘jizallāha fil-arḍi wa lan nu‘jizahū harabā(n).

او په حقیقت کې موږ (جنات) دا ګمان کاوه چې موږ به په ځمکه کې د الله (له قدرت څخه) ونه تښتو او نه به د هغه (له قدرت څخه) تېښته وکړو.

وَّاَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدٰىٓ اٰمَنَّا بِهٖۗ فَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِرَبِّهٖ فَلَا يَخَافُ بَخْسًا وَّلَا رَهَقًاۖ

wa annā lammā sami‘nal-hudā āmannā bih(ī), famay yu'mim birabbihī falā yakhāfu bakhsaw wa lā rahaqā(n).

او په حقیقت کې، کله چې موږ (جن) د قرآن لارښوونه واورېده، موږ پرې ایمان راوړ. نو څوک چې په خدای ایمان لري، د زیان یا ګناه څخه د ویرې اړتیا نشته.

وَّاَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُوْنَ وَمِنَّا الْقٰسِطُوْنَۗ فَمَنْ اَسْلَمَ فَاُولٰۤىِٕكَ تَحَرَّوْا رَشَدًا

wa annā minnal-muslimūna wa minnal-qāsiṭūn(a), faman aslama fa ulā'ika taḥarrau rasyadā(n).

او زموږ په منځ کې هغه کسان شته چې مسلمانان دي او هغه کسان چې له حق څخه منحرف دي. هغه کسان چې مسلمانان دي هغوی سمه لاره غوره کړې ده.

وَاَمَّا الْقٰسِطُوْنَ فَكَانُوْا لِجَهَنَّمَ حَطَبًاۙ

wa ammal-qāsiṭūna fa kānū lijahannama ḥaṭabā(n).

او هغه کسان چې له حق څخه انحراف کوي، دوی د دوزخ لپاره سونګ مواد ګرځي."

وَّاَنْ لَّوِ اسْتَقَامُوْا عَلَى الطَّرِيْقَةِ لَاَسْقَيْنٰهُمْ مَّاۤءً غَدَقًاۙ

wa allawistaqāmū ‘alaṭ-ṭarīqati la'asqaināhum mā'an gadaqā(n).

او که دوی په دې لاره (اسلامي دین) روان وای، نو موږ به ورته کافي اوبه ورکړې وای.

لِّنَفْتِنَهُمْ فِيْهِۗ وَمَنْ يُّعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهٖ يَسْلُكْهُ عَذَابًا صَعَدًاۙ

linaftinahum fīh(i), wa may yu‘riḍ ‘an żikri rabbihī yasluk-hu ‘ażāban ṣa‘adā(n).

په دې ډول به موږ هغوی وازمایو. او څوک چې د خپل رب له خبرداري څخه مخ واړوي، هغه به خامخا هغه په ډېر سخت عذاب کې واچوي.

وَّاَنَّ الْمَسٰجِدَ لِلّٰهِ فَلَا تَدْعُوْا مَعَ اللّٰهِ اَحَدًاۖ

wa annal-masājida lillāhi falā tad‘ū ma‘allāhi aḥadā(n).

او په حقیقت کې جوماتونه د الله لپاره دي، نو په هغه کې د الله پرته د بل چا عبادت مه کوئ.

وَّاَنَّهٗ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللّٰهِ يَدْعُوْهُ كَادُوْا يَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِ لِبَدًاۗ ࣖ

wa annahū lammā qāma ‘abdullāhi yad‘ūhu kādū yakūnūna ‘alaihi libadā(n).

او په حقیقت کې، کله چې د الله بنده (محمد صلی الله علیه وسلم) د هغه د عبادت (لمونځ) لپاره ودرېد، نو دوی (جنات) د هغه شاوخوا راټول شول.

قُلْ اِنَّمَآ اَدْعُوْا رَبِّيْ وَلَآ اُشْرِكُ بِهٖٓ اَحَدًا

qul innamā ad‘ū rabbī wa lā usyriku bihī aḥadā(n).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ووایه: "بېشکه زه یوازې د خپل رب عبادت کوم او له هغه سره هیڅ شی نه شریکوم."

قُلْ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَّلَا رَشَدًا

qul innī lā amliku lakum ḍarraw wa lā rasyadā(n).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "زه د زیان د مخنیوي یا تاسو ته د ښېګڼې راوستلو واک نلرم."

قُلْ اِنِّيْ لَنْ يُّجِيْرَنِيْ مِنَ اللّٰهِ اَحَدٌ ەۙ وَّلَنْ اَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا ۙ

qul innī lay yujīranī minallāhi aḥad(un), wa lan ajida min dūnihī multaḥadā(n).

ووایه (اې محمده!): "بېشکه، هیڅ شی ما د الله له عذاب څخه نشي ژغورلی، او زه به د هغه له عذاب پرته بل پناه ځای ونه مومومم."

اِلَّا بَلٰغًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِسٰلٰتِهٖۗ وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاِنَّ لَهٗ نَارَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ

illā balāgam minallāhi wa risālātih(ī), wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū fa inna lahū nāra jahannama khālidīna fīhā abadā(n).

(زه یوازې) د الله او د هغه د پیغام له لارې (خبرداری) ورکوم. او څوک چې د الله او د هغه د رسول نافرماني وکړي، خامخا به د دوزخ (عذاب) ترلاسه کړي، دوی به هلته د تل لپاره پاتې شي."

حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ فَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ اَضْعَفُ نَاصِرًا وَّاَقَلُّ عَدَدًاۗ

Ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna fasaya‘lamūna man aḍ‘afu nāṣiraw wa aqallu ‘adadā(n).

تر څو چې کله دوی هغه (عذاب) وویني چې د دوی په وړاندې ګواښل شوی دی، نو دوی به پوه شي چې د چا مرستندویان کمزوري او په شمېر کې لږ دي.

قُلْ اِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ اَمْ يَجْعَلُ لَهٗ رَبِّيْٓ اَمَدًا

qul in adrī aqarībum mā tū‘adūna am yaj‘alu lahū rabbī amadā(n).

ووایه (اې محمده)، "زه نه پوهېږم چې هغه عذاب چې تاسو ته ګواښل کېږي، نږدې دی، یا زما رب کومه وروستۍ نیټه ټاکلې ده."

عٰلِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلٰى غَيْبِهٖٓ اَحَدًاۙ

‘Ālimul-gaibi falā yuẓhiru ‘alā gaibihī aḥadā(n).

هغه غیب پېژني، خو چاته یې نه څرګندوي.

اِلَّا مَنِ ارْتَضٰى مِنْ رَّسُوْلٍ فَاِنَّهٗ يَسْلُكُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ رَصَدًاۙ

illā manirtaḍā mir rasūlin fa innahū yasluku mim baini yadaihi wa min khalfihī raṣadā(n).

پرته له هغو رسولانو څخه چې هغه یې خوښ کړي، نو په حقیقت کې یې د دوی مخې ته او شاته ساتونکي (فرښتې) لیږلي دي.

لِّيَعْلَمَ اَنْ قَدْ اَبْلَغُوْا رِسٰلٰتِ رَبِّهِمْ وَاَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَاَحْصٰى كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا ࣖ

liya‘lama an qad ablagū risālāti rabbihim wa aḥāṭa bimā ladaihim wa aḥṣā kulla syai'in ‘adadā(n).

د دې لپاره چې هغه پوه شي چې رسولانو په ریښتیا سره د خپل رب پیغام رسولی دی، او (د هغه پوهه) هغه څه احاطه کوي چې له دوی سره دي، او هغه ټول شیان یو په یو شمیري.