Q.S المائده (اَلْمَائِدَة) - 120 د آیتونو شمېر

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَوْفُوْا بِالْعُقُوْدِۗ اُحِلَّتْ لَكُمْ بَهِيْمَةُ الْاَنْعَامِ اِلَّا مَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ غَيْرَ مُحِلِّى الصَّيْدِ وَاَنْتُمْ حُرُمٌۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ مَا يُرِيْدُ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aufū bil-‘uqūd(i), uḥillat lakum bahīmatul-an‘āmi illā mā yutlā ‘alaikum gaira muḥilliṣ-ṣaidi wa antum ḥurum(un), innallāha yaḥkumu mā yurīd(u).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! ژمنې پوره کړئ. ستاسو لپاره څاروي حلال دي، پرته له هغه چې تاسو ته به وویل شي، او ښکار کول روا نه دي کله چې تاسو په احرام کې یاست (حج یا عمره). په حقیقت کې، الله تعالی د هغه څه سره سم قانون ټاکي چې هغه یې غواړي.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُحِلُّوْا شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ وَلَا الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلَا الْهَدْيَ وَلَا الْقَلَاۤىِٕدَ وَلَآ اٰۤمِّيْنَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنْ رَّبِّهِمْ وَرِضْوَانًا ۗوَاِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُوْا ۗوَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ اَنْ صَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اَنْ تَعْتَدُوْاۘ وَتَعَاوَنُوْا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۖ وَلَا تَعَاوَنُوْا عَلَى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuḥillū sya‘ā'irallāhi wa lasy-syahral-ḥarāma wa lal-hadya wa lal-qalā'ida wa lā āmmīnal-baital-ḥarāma yabtagūna faḍlam mir rabbihim wa riḍwānā(n), wa iżā ḥalaltum faṣṭādū, wa lā yajrimannakum syana'ānu qaumin an ṣaddūkum ‘anil- asjidil-ḥarāmi an ta‘tadū, wa ta‘āwanū ‘alal-birri wat-taqwā, wa lā ta‘āwanū ‘alal-iṡmi wal-‘udwān(i), wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! د الله تعالی د حرمتونو سرغړونه مه کوئ، او د حرامو میاشتو (عزت) مه خرابوئ، د هدیو (قربانۍ څاروي) او قلاع (په نښه شوي قرباني څاروي) مه خرابوئ، او هغو خلکو ته (هم) تکلیف مه ورکوئ چې بیت الحرام ته ځي، دوی د خپل رب فضل او رضا غواړي. مګر که تاسو احرام بشپړ کړی وي، نو تاسو ښکار کولی شئ. د یو قوم لپاره ستاسو کینه مه پریږدئ ځکه چې دوی تاسو له مسجد حرام څخه د وتلو څخه منع کوي، تاسو ته د خپلو حدودو څخه د تیریدو هڅونه درکوي. او تاسو سره په نیکۍ او تقوا کې مرسته وکړئ، او تاسو سره په ګناهونو او دښمنۍ کې مرسته مه کوئ. له الله تعالی څخه وویریږئ، په حقیقت کې الله تعالی په عذاب کې ډیر سخت دی.

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوْذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيْحَةُ وَمَآ اَكَلَ السَّبُعُ اِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْۗ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَاَنْ تَسْتَقْسِمُوْا بِالْاَزْلَامِۗ ذٰلِكُمْ فِسْقٌۗ اَلْيَوْمَ يَىِٕسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ دِيْنِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِۗ اَلْيَوْمَ اَكْمَلْتُ لَكُمْ دِيْنَكُمْ وَاَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِيْ وَرَضِيْتُ لَكُمُ الْاِسْلَامَ دِيْنًاۗ فَمَنِ اضْطُرَّ فِيْ مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّاِثْمٍۙ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

Ḥurrimat ‘alaikumul-maitatu wad-damu wa laḥmul-khinzīri wa mā uhilla ligairillāhi bihī wal-munkhaniqatu wal-mauqūżatu wal-mutaraddiyatu wan-naṭīḥatu wa mā akalas-sabu‘u illā mā żakkaitum, wa mā żubiḥa ‘alan-nuṣubi wa an tastaqsimū bil-azlām(i), żālikum fisq(un), al-yauma ya'isal-lażīna kafarū min dīnikum falā takhsyauhum wakhsyaun(i), al-yauma akmaltu lakum dīnakum wa atmamtu ‘alaikum ni‘matī wa raḍītu lakumul-islāma dīnā(n), fa maniḍṭurra fī makhmaṣatin gaira mutajānifil li'iṡm(in), fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

ستاسو لپاره مردار، وینه، د خنزیر غوښه او د هغو څارویو غوښه خوړل حرام دي چې د الله په نوم نه وي ذبح شوي، هغه چې زندۍ شوي وي، هغه چې وهل شوي وي، هغه چې لویږي، هغه چې په وهلو سره وژل شوي وي، هغه چې په وهلو سره ټوټه ټوټه شوي وي، مګر هغه چې تاسو یې د ذبح کولو وخت لرئ. او هغه چې د بتانو لپاره ذبح کیږي (هم منع دي). او (هم منع دي) د ازلام (تیرو) سره ډیر بخت ترلاسه کول، (ځکه چې) دا یو بد عمل دی. نن ورځ کافرانو ستاسو د دین (ماتولو) څخه نا امیدي پریښوده، نو له دوی څخه مه ویریږئ، مګر له ما څخه وویریږئ. نن ورځ ما ستاسو دین ستاسو لپاره بشپړ کړ، او ما ستاسو لپاره خپل نعمتونه بشپړ کړل، او ما اسلام ستاسو د دین په توګه غوره کړ. مګر څوک چې د لوږې له امله مجبور شي، نه دا چې ګناه وکړي، نو یقینا الله بخښونکی او رحم کوونکی دی.

يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَآ اُحِلَّ لَهُمْۗ قُلْ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبٰتُۙ وَمَا عَلَّمْتُمْ مِّنَ الْجَوَارِحِ مُكَلِّبِيْنَ تُعَلِّمُوْنَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللّٰهُ فَكُلُوْا مِمَّآ اَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَاذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهِ ۖوَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

yas'alūnaka māżā uḥilla lahum, qul uḥilla lakumuṭ-ṭayyibāt(u), wa mā ‘allamtum minal-jawāriḥi mukallibīna tu‘allimūnahunna mimmā ‘allamakumullāhu fa kulū mimmā amsakna ‘alaikum ważkurusmallāhi ‘alaih(i), wattaqullāh(a), innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

دوی له تا (محمد صلی الله علیه وسلم) څخه پوښتنه کوي چې "د دوی لپاره څه حلال دي؟" ووایه، "ستاسو لپاره حلال شوي خواړه ښه خواړه دي او هغه (ښکار) چې د ښکار له لارې نیول کیږي هغه څاروي دي چې تاسو یې د ښکار لپاره روزلي دي، کوم چې تاسو د هغه څه سره سم روزلي دي چې الله تعالی تاسو ته درکړي دي. نو هغه څه وخورئ چې ستاسو لپاره یې نیسي او د الله تعالی نوم یاد کړئ (کله چې یې خوشې کوي). او له الله تعالی څخه وویریږئ، په حقیقت کې الله تعالی په خپل حساب کې ډیر ګړندی دی."

اَلْيَوْمَ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبٰتُۗ وَطَعَامُ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ حِلٌّ لَّكُمْ ۖوَطَعَامُكُمْ حِلٌّ لَّهُمْ ۖوَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الْمُؤْمِنٰتِ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ اِذَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ مُحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ وَلَا مُتَّخِذِيْٓ اَخْدَانٍۗ وَمَنْ يَّكْفُرْ بِالْاِيْمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهٗ ۖوَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ ࣖ

al-yauma uḥilla lakumuṭ-ṭayyibāt(u), wa ṭa‘āmul-lażīna ūtul-kitāba ḥillul lakum, wa ṭa‘āmukum ḥillul lahum, wal-muḥṣanātu minal-mu'mināti wal-muḥṣanātu minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum iżā ātaitumūhunna ujūrahunna muḥṣinīna gaira musāfiḥīna wa lā muttakhiżī akhdān(in), wa may yakfur bil-īmāni faqad ḥabiṭa ‘amaluh(ū), wa huwa fil-ākhirati minal-khāsirīn(a).

په دې ورځ هر هغه څه چې پاک دي ستاسو لپاره حلال دي. د اهل کتابو خواړه (قرباني) ستاسو لپاره حلال دي، او ستاسو خواړه د دوی لپاره حلال دي. او (ستاسو لپاره دا روا ده چې واده وکړئ) هغه ښځې چې د مومنو ښځو په مینځ کې عزت ساتي او هغه ښځې چې د هغو کسانو په مینځ کې عزت ساتي چې ستاسو څخه مخکې کتاب ورکړل شوی و، که تاسو د دوی مهر د دوی سره د واده کولو لپاره ورکړئ، نه د زنا کولو په نیت او نه د ښځې د څاروي جوړولو په نیت. څوک چې له ایمان راوړلو وروسته کافر شي، نو په حقیقت کې د دوی عملونه ضایع شول، او په آخرت کې به هغه له زیان منونکو څخه وي.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا قُمْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ فَاغْسِلُوْا وُجُوْهَكُمْ وَاَيْدِيَكُمْ اِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُوْا بِرُءُوْسِكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ اِلَى الْكَعْبَيْنِۗ وَاِنْ كُنْتُمْ جُنُبًا فَاطَّهَّرُوْاۗ وَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ مِّنْهُ ۗمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْ حَرَجٍ وَّلٰكِنْ يُّرِيْدُ لِيُطَهِّرَكُمْ وَلِيُتِمَّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā qumtum ilaṣ-ṣalāti fagsilū wujūhakum wa aidiyakum ilal-marāfiqi wamsaḥū biru'ūsikum wa arjulakum ilal-ka‘bain(i), wa in kuntum junuban faṭṭahharū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum minh(u), mā yurīdullāhu liyaj‘ala ‘alaikum min ḥarajiw wa lākiy yurīdu liyuṭahhirakum wa liyutimma na‘matahū ‘alaikum la‘allakum tasykurūn(a).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! کله چې تاسو لمونځ کول غواړئ، نو خپل مخ او لاسونه تر څنګلو پورې ومینځئ، خپل سر او پښې تر ښنګرو پورې ومینځئ (وضو وکړئ). که تاسو جنبي یاست، نو غسل وکړئ. او که تاسو ناروغه یاست یا په سفر کې یاست یا له تشناب څخه راستنیدئ یا له ښځې سره لمس کوئ، نو که تاسو اوبه ونه موندئ، نو په ښه (پاک) خاورې سره تیمم وکړئ. خپل مخ او لاسونه په هغې (خاکۍ) مسح کړئ. الله تعالی نه غواړي چې تاسو ته ستونزې جوړې کړي، مګر هغه غواړي چې تاسو پاک کړي او خپل نعمتونه په تاسو بشپړ کړي، ترڅو تاسو شکر وباسئ.

وَاذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَمِيْثَاقَهُ الَّذِيْ وَاثَقَكُمْ بِهٖٓ ۙاِذْ قُلْتُمْ سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا ۖوَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum wa mīṡāqahul-lażī wāṡaqakum bih(ī), iż qultum sami‘nā wa aṭa‘nā, wattaqullāh(a), innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

او د الله هغه نعمت او هغه ژمنه په یاد ولرئ چې تاسو یې پابند کړي یاست، کله چې تاسو وویل: "موږ واورېدل او موږ اطاعت وکړ." او له الله څخه ووېرېږئ، په حقیقت کې الله ستاسو په زړونو کې د هر هغه څه څخه خبر دی.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ لِلّٰهِ شُهَدَاۤءَ بِالْقِسْطِۖ وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ عَلٰٓى اَلَّا تَعْدِلُوْا ۗاِعْدِلُوْاۗ هُوَ اَقْرَبُ لِلتَّقْوٰىۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna lillāhi syuhadā'a bil-qisṭi wa lā yajrimannakum syana'ānu qamin ‘alā allā ta‘dilū, i‘dilū, huwa aqrabu lit-taqwā wattaqullāh(a), innallāha khabīrum bimā ta‘malūn(a).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! د الله لپاره د عدالت پلي کوونکي اوسئ، په داسې حال کې چې په انصاف سره شاهدان اوسئ. او د یو قوم سره ستاسو دښمني تاسو دې ته وهڅوي چې ظلم وکړئ. انصاف وکړئ. ځکه چې (عدل) تقوا ته نږدې دی. او له الله څخه ووېرېږئ، په حقیقت کې الله ستاسو په کارونو کې محتاط دی.

وَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِۙ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ عَظِيْمٌ

wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāt(i), lahum magfiratuw wa ajrun ‘aẓīm(un).

الله تعالی له هغو کسانو سره چې ایمان یې راوړی او نیک عملونه یې کړي دي، ژمنه کړې ده چې دوی ته به بخښنه او لوی اجر ورکړل شي.

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

او هغه کسان چې کافران شوي او زموږ نښې یې دروغ ګڼلي، هغوی د دوزخ اوسېدونکي دي.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ هَمَّ قَوْمٌ اَنْ يَّبْسُطُوْٓا اِلَيْكُمْ اَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ اَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż hamma qaumun ay yabsuṭū ilaikum aidiyahum fa kaffa aidiyahum ‘ankum, wattaqullāh(a), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! د الله هغه نعمت یاد کړئ چې پر تاسو شوی دی، کله چې یو قوم په خپلو لاسونو سره پر تاسو د برید اراده وکړه، نو الله د هغوی لاسونه له تاسو څخه منع کړل. او له الله څخه ووېرېږئ او مومنان باید یوازې په الله توکل وکړي.

۞ وَلَقَدْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ وَبَعَثْنَا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيْبًاۗ وَقَالَ اللّٰهُ اِنِّيْ مَعَكُمْ ۗ لَىِٕنْ اَقَمْتُمُ الصَّلٰوةَ وَاٰتَيْتُمُ الزَّكٰوةَ وَاٰمَنْتُمْ بِرُسُلِيْ وَعَزَّرْتُمُوْهُمْ وَاَقْرَضْتُمُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا لَّاُكَفِّرَنَّ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَلَاُدْخِلَنَّكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ فَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذٰلِكَ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

wa laqad akhażallāhu mīṡāqa banī isrā'īl(a), wa ba‘aṡnā minhumuṡnai ‘asyara naqībā(n), wa qālallāhu innī ma‘akum, la'in aqamtumuṣ-ṣalāta wa ātaitumuz-zakāta wa āmantum birusulī wa ‘azzartumūhum wa aqraḍtumullāha qarḍan ḥasanal la'ukaffiranna ‘ankum sayyi'ātikum wa la'udkhilannakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), faman kafara ba‘da żālika minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).

او په یقین سره، الله له بني اسرائیلو څخه عهد اخیستی دی او موږ د هغوی څخه دولس مشران ټاکلي دي. او الله وویل: "زه ستاسو سره یم." په یقین سره، که تاسو لمونځونه وکړئ، زکات ورکړئ، زما په رسولانو ایمان راوړئ، د هغوی سره مرسته وکړئ او الله ته ښه پور ورکړئ، زه به خامخا ستاسو ګناهونه معاف کړم، او خامخا به تاسو هغه جنت ته داخل کړم چې لاندې به یې ویالې بهیږي. مګر څوک چې له دې وروسته له تاسو څخه کافر شي، نو هغه په یقین سره له مستقیمې لارې څخه ګمراه شوی دی."

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ

fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(خو) ځکه چې دوی خپله ژمنه مات کړه، موږ پر دوی لعنت وکړ او زړونه مو سخت کړل. دوی خوښوي چې د (الله) کلمه له خپل ځای څخه بدله کړي، او دوی (په قصدي ډول) ځینې هغه پیغامونه هیروي چې دوی ته یې خبرداری ورکړل شوی و. ته به تل له دوی څخه خیانت ووینې مګر د دوی له یوې کوچنۍ ډلې څخه (چې خیانت نه کوي)، نو دوی ته بښنه وکړه او دوی یوازې پریږده. په حقیقت کې، الله هغه کسان خوښوي چې نیکي کوي.

وَمِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّا نَصٰرٰٓى اَخَذْنَا مِيْثَاقَهُمْ فَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۖ فَاَغْرَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ ۗ وَسَوْفَ يُنَبِّئُهُمُ اللّٰهُ بِمَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ

wa minal-lażīna qālū innā naṣārā akhażnā mīṡāqahum fa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), fa agrainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), wa saufa yunabbi'uhumullāhu bimā kānū yaṣna‘ūn(a).

او له هغو کسانو څخه چې وايي: "موږ نصارا یو،" موږ له دوی څخه ژمنه اخیستې ده، مګر دوی (په قصدي ډول) د هغه پیغام یوه برخه هیره کړې چې دوی ته یې خبرداری ورکړل شوی و، نو موږ د دوی په مینځ کې د قیامت تر ورځې پورې دښمني او کینه خپره کړې ده. او الله به ډیر ژر دوی ته د هغه څه څخه خبر ورکړي چې دوی یې کول.

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيْرًا مِّمَّا كُنْتُمْ تُخْفُوْنَ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَعْفُوْا عَنْ كَثِيْرٍەۗ قَدْ جَاۤءَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ نُوْرٌ وَّكِتٰبٌ مُّبِيْنٌۙ

yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum kaṡīram mimmā kuntum tukhfūna minal-kitābi wa ya‘fū ‘an kaṡīr(in), qad jā'akum minallāhi nūruw wa kitābum mubīn(un).

اې اهل کتابو! بېشکه زموږ رسول تاسو ته راغلی دی، هغه ډېر هغه څه چې تاسو پټ کړي دي او ډېر هغه څه چې هغه پرېښي دي، تاسو ته بیانوي. بېشکه تاسو ته د الله له لوري رڼا او څرګند کتاب راغلی دی.

يَّهْدِيْ بِهِ اللّٰهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهٗ سُبُلَ السَّلٰمِ وَيُخْرِجُهُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ بِاِذْنِهٖ وَيَهْدِيْهِمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

yahdī bihillāhi manittaba‘a riḍwānahū subulas-salāmi wa yukhrijuhum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūri bi'iżnihī wa yahdīhim ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

دا د دې کتاب په واسطه ده چې الله تعالی هغه کسان چې د هغه د ارادې پیروي کوي د نجات لارې ته لارښوونه کوي، او (همدارنګه په دې کتاب سره) الله تعالی هغه کس د خپل حکم سره له بشپړې تیارې څخه رڼا ته راوباسي، او هغه ته مستقیمه لاره ښیي.

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَۗ قُلْ فَمَنْ يَّمْلِكُ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا اِنْ اَرَادَ اَنْ يُّهْلِكَ الْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ۗوَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۗ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), qul famay yamliku minallāhi syai'an in arāda ay yuhlikal-masīḥabna maryama wa ummahū wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, yakhluqu mā yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

په حقیقت کې، هغه کسان چې وايي: "په حقیقت کې الله مسیح د مریم زوی دی، کافر شوي دي." ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "څوک کولی شي د الله د ارادې مخه ونیسي که هغه وغواړي چې مسیح د مریم زوی، د هغه مور او ټول (انسانان) په ځمکه کې له منځه یوسي؟" او د اسمانونو او ځمکې او د دوی په مینځ کې د ټولو شیانو سلطنت د الله لپاره دی. هغه څه چې وغواړي پیدا کوي. او الله په هرڅه باندې غالب دی.

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ وَالنَّصٰرٰى نَحْنُ اَبْنٰۤؤُا اللّٰهِ وَاَحِبَّاۤؤُهٗ ۗ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُمْ بِذُنُوْبِكُمْ ۗ بَلْ اَنْتُمْ بَشَرٌ مِّمَّنْ خَلَقَۗ يَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖوَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ

wa qālatil-yahūdu wan-naṣārā naḥnu abnā'ullāhi wa aḥibbā'uh(ū), qul falima yu‘ażżibukum biżunūbikum, bal antum basyarum mimman khalaq(a), yagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, wa ilaihil-maṣīr(u).

یهودیان او عیسویان وايي، "موږ د الله زامن او د هغه محبوبان یو." ووایه، "ولې الله تاسو ته ستاسو د ګناهونو سزا درکوي؟ نه، تاسو د هغه له پیدا شویو انسانانو څخه یاست. هغه چا ته چې وغواړي بخښنه کوي او چا ته چې وغواړي سزا ورکوي. او د اسمانونو او ځمکې او د دوی په مینځ کې د ټولو شیانو سلطنت د الله دی. او ټول به هغه ته بیرته ورګرځي."

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلٰى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا جَاۤءَنَا مِنْۢ بَشِيْرٍ وَّلَا نَذِيْرٍۗ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَشِيْرٌ وَّنَذِيْرٌ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum ‘alā fatratim minar-rusuli an taqūlū mā jā'anā mim basyīriw wa lā nażīr(in), faqad jā'akum basyīruw wa nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ای اهل کتابو! په حقیقت کې زموږ رسول تاسو ته راغلی دی، کله چې د رسولانو (لیږل) بند شول، نو تاسو ته یې (زموږ قانون) بیان کړ، ترڅو تاسو ونه وایئ چې "موږ ته هیڅوک نه دی راغلی، نه زیری ورکوونکی او نه ویرونکی." په حقیقت کې، تاسو ته یو زیری ورکوونکی او ویرونکی راغلی دی. او الله په هرڅه باندې غالب دی.

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَعَلَ فِيْكُمْ اَنْۢبِيَاۤءَ وَجَعَلَكُمْ مُّلُوْكًاۙ وَّاٰتٰىكُمْ مَّا لَمْ يُؤْتِ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż ja‘ala fīkum ambiyā'a wa ja‘alakum mulūkā(n), wa ātākum mā lam yu'ti aḥadam minal-‘ālamīn(a).

او (یاد کړئ) کله چې موسی علیه السلام خپل قوم ته وویل: "ای زما قومه! د الله هغه احسان یاد کړئ چې پر تاسو باندې دی کله چې هغه ستاسو په منځ کې پیغمبران وټاکل او تاسو یې آزاد کړل او تاسو ته یې هغه څه درکړل چې هیڅکله د نورو خلکو څخه هیچا ته نه وو ورکړل شوي."

يٰقَوْمِ ادْخُلُوا الْاَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِيْ كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ وَلَا تَرْتَدُّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ

yā qaumidkhulul-arḍal-muqaddasatal-latī kataballāhu lakum wa lā tartaddū ‘alā adbārikum fa tanqalibū khāsirīn(a).

اې زما قومه! هغه مقدسې ځمکې (فلسطین) ته ننوځئ چې الله ستاسو لپاره ټاکلې ده، او (د دښمن له وېرې) شا مه ګرځئ، که نه نو تاسو به زیانکاران شئ.

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّ فِيْهَا قَوْمًا جَبَّارِيْنَۖ وَاِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَا حَتّٰى يَخْرُجُوْا مِنْهَاۚ فَاِنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَا فَاِنَّا دٰخِلُوْنَ

qālū yā mūsā inna fīhā qauman jabbārīn(a), wa innā lan nadkhulahā ḥattā yakhrujū minhā, fa iy yakhrujū minhā fa innā dākhilūn(a).

هغوی وویل: "ای موسی! په حقیقت کې، په هغه ځمکه کې ډېر زورور او ظالم خلک دي، موږ به هلته تر هغه وخته پورې داخل نه شو تر څو چې دوی له هغه ځایه ووځي. که دوی له هغه ځایه ووځي، موږ به خامخا ورننوځو."

قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).

دوو کسانو چې د پرهېزګارانو له ډلې څخه وو او الله تعالی پرې انعام کړی وو، وویل: "د (ملک) له دروازې څخه پرې حمله وکړئ. که تاسو ورننوځئ نو خامخا به بریالي شئ. او که تاسو مؤمنان یاست، نو یوازې په الله تعالی توکل وکړئ."

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَآ اَبَدًا مَّا دَامُوْا فِيْهَا ۖفَاذْهَبْ اَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَآ اِنَّا هٰهُنَا قٰعِدُوْنَ

qālū yā mūsā innā lan nadkhulahā abadam mā dāmū fīhā, fażhab anta wa rabbuka fa qātilā innā hāhunā qā‘idūn(a).

هغوی وویل: "ای موسی! تر هغه چې دوی په کې وي، موږ به هیڅکله هلته داخل نه شو، نو له خپل رب سره لاړ شه او دواړه وجنګېږه. اجازه راکړئ چې دلته پاتې شو."

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ اِلَّا نَفْسِيْ وَاَخِيْ فَافْرُقْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ

qāla rabbi innī lā amliku illā nafsī wa akhī fafruq bainanā wa bainal-qaumil-fāsiqīn(a).

هغه (موسی) وویل: "ای زما ربه! زه یوازې خپل ځان او خپل ورور کنټرولوم. نو موږ له دې ظالمانو څخه جلا کړه."

قَالَ فَاِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ اَرْبَعِيْنَ سَنَةً ۚيَتِيْهُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

qāla fa innahā muḥarramatun ‘alaihim arba‘īna sanah(tan), yatīhūna fil-arḍ(i), falā ta'sa ‘alal qaumil-fāsiqīn(a).

(الله) وفرمایل: "(که داسې وي)، نو (ځمکه) د څلوېښتو کلونو لپاره پر دوی حرامه ده، (چې په دې موده کې) دوی به په ځمکه کې ګډوډ ګرځي. نو ته (موسی) د دې ظالمانو په اړه غمجن مه اوسه."

۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ ابْنَيْ اٰدَمَ بِالْحَقِّۘ اِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِنْ اَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْاٰخَرِۗ قَالَ لَاَقْتُلَنَّكَ ۗ قَالَ اِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللّٰهُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ

watlu ‘alaihim naba'abnai ādama bil-ḥaqqi iż qarrabā qurbānan fa tuqubbila min aḥadihimā wa lam yutaqabbal minal-ākhar(i), qāla la'aqtulannak(a), qāla innamā yataqabbalullāhu minal-muttaqīn(a).

او (محمد صلی الله علیه وسلم) ته د آدم علیه السلام د دوو زامنو کیسه رښتیا ووایه، کله چې دواړو قرباني وکړه، د دوی د یو (هابیل) (قرباني) قبوله شوه او د بل (قابیل) قبوله نه شوه. هغه (قابیل) وویل: "بې شکه، زه به خامخا تا ووژنم!" هغه (هابیل) وویل: "بې شکه، الله یوازې د پرهیزګارانو څخه (صدقه) قبلوي."

لَىِٕنْۢ بَسَطْتَّ اِلَيَّ يَدَكَ لِتَقْتُلَنِيْ مَآ اَنَا۠ بِبَاسِطٍ يَّدِيَ اِلَيْكَ لِاَقْتُلَكَۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ

la'im basaṭta ilayya yadaka litaqtulanī mā ana bibāsiṭiy yadiya ilaika li'aqtulak(a), innī akhāfullāha rabbal-‘ālamīn(a).

"په حقیقت کې، که ته (قابیل) زما د وژلو لپاره خپل لاس پورته کړې، زه به ستا د وژلو لپاره خپل لاس ستا په لور ونه پورته کړم. زه د ټولو کایناتو د رب الله څخه ویره لرم."

اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ تَبُوْۤاَ بِاِثْمِيْ وَاِثْمِكَ فَتَكُوْنَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِۚ وَذٰلِكَ جَزٰۤؤُا الظّٰلِمِيْنَۚ

innī urīdu an tabū'a bi'iṡmī wa iṡmika fa takūna min aṣḥābin-nār(i), wa żālika jazā'uẓ-ẓālimīn(a).

"په حقیقت کې، زه غواړم چې تاسو زما د ګناهونو (وژنې) او خپلو ګناهونو سره بیرته راشئ، بیا به تاسو د دوزخ اوسیدونکي یاست؛ او دا د ظالمانو سزا ده."

فَطَوَّعَتْ لَهٗ نَفْسُهٗ قَتْلَ اَخِيْهِ فَقَتَلَهٗ فَاَصْبَحَ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

fa ṭawwa‘at lahū nafsuhū qatla akhīhi fa qatalahū fa aṣbaḥa minal-khāsirīn(a).

نو شهوت هغه (قابیل) د خپل ورور د وژلو لپاره وهڅاوه، بیا یې (په حقیقت کې) هغه وواژه، نو هغه له زیانکارانو څخه شو.

فَبَعَثَ اللّٰهُ غُرَابًا يَّبْحَثُ فِى الْاَرْضِ لِيُرِيَهٗ كَيْفَ يُوَارِيْ سَوْءَةَ اَخِيْهِ ۗ قَالَ يٰوَيْلَتٰٓى اَعَجَزْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِثْلَ هٰذَا الْغُرَابِ فَاُوَارِيَ سَوْءَةَ اَخِيْۚ فَاَصْبَحَ مِنَ النّٰدِمِيْنَ ۛ

fa ba‘aṡallāhu gurābay yabḥaṡu fil-arḍi liyuriyahū kaifa yuwārī sau'ata akhīh(i), qāla yā wailatā a‘ajazta an akūna miṡla hāżal-gurābi fa uwāriya sau'ata akhī, fa aṣbaḥa minan-nādimīn(a).

بیا الله تعالی یو کارغه راولیږه چې ځمکه کیندله ترڅو هغه (قابیل) ته وښيي چې څنګه باید د خپل ورور مړی ښخ کړي. قابیل وویل: "افسوس! ولې زه د دې کارغه په څیر نشم کولی چې د خپل ورور مړی ښخ کړم؟" نو هغه به د هغو کسانو څخه وي چې پښیمانه وي.

مِنْ اَجْلِ ذٰلِكَ ۛ كَتَبْنَا عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَنَّهٗ مَنْ قَتَلَ نَفْسًاۢ بِغَيْرِ نَفْسٍ اَوْ فَسَادٍ فِى الْاَرْضِ فَكَاَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَمَنْ اَحْيَاهَا فَكَاَنَّمَآ اَحْيَا النَّاسَ جَمِيْعًا ۗوَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ فِى الْاَرْضِ لَمُسْرِفُوْنَ

min ajli żālik(a), katabnā ‘alā banī isrā'īla annahū man qatala nafsam bigairi nafsin au fasādin fil-arḍi fa ka'annamā qatalan-nāsa jamī‘ā(n), wa man aḥyāhā fa ka'annamā aḥyan-nāsa jamī‘ā(n), wa laqad jā'athum rusulunā bil-bayyināt(i), ṡumma inna kaṡīram minhum ba‘da żālika fil-arḍi lamusrifūn(a).

له همدې امله موږ بني اسرائيلو ته دا فرمان ورکړ چې څوک چې يو انسان ووژني، پرته له دې چې د بل انسان د وژنې په بدل کې يا په ځمکه کې د فساد خپرولو په بدل کې، نو داسې ده لکه چې ټول انسانان يې وژلي وي. څوک چې د يو انسان ژوند وژغوري، داسې ده لکه چې د ټولو انسانانو ژوند يې ژغورلی وي. په حقيقت کې زموږ رسول ورته له څرګندو دليلونو سره راغی. خو له دې وروسته ډېرو له دوی څخه په ځمکه کې سرکشي وکړه.

اِنَّمَا جَزٰۤؤُا الَّذِيْنَ يُحَارِبُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًا اَنْ يُّقَتَّلُوْٓا اَوْ يُصَلَّبُوْٓا اَوْ تُقَطَّعَ اَيْدِيْهِمْ وَاَرْجُلُهُمْ مِّنْ خِلَافٍ اَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْاَرْضِۗ ذٰلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِى الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

innamā jazā'ul-lażīna yuḥāribūnallāha wa rasūlahū wa yas‘auna fil-arḍi fasādan ay yuqattalū au yuṣallabū au tuqaṭṭa‘a aidīhim wa arjuluhum min khilāfin au yunfau minal-arḍ(i), żālika lahum khizyun fid-dun-yā wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).

د هغو کسانو سزا چې د الله او د هغه د رسول سره جنګېږي او په ځمکه کې فساد کوي یوازې دا ده چې ووژل شي یا په دار وځړول شي، یا یې لاسونه او پښې په صلیب پرې شي، یا له خپلو کورونو وشړل شي. دا په دې دنیا کې د دوی لپاره شرم دی او په آخرت کې به دوی ته لوی عذاب ورسیږي.

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَقْدِرُوْا عَلَيْهِمْۚ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

illal-lażīna tābū min qabli an taqdirū ‘alaihim, fa‘lamū annallāha gafūrur raḥīm(un).

پرته له هغو کسانو څخه چې توبه وباسي مخکې له دې چې تاسو پرې واکمن شئ؛ نو پوه شئ چې الله ډېر بخښونکی او ډېر رحم کوونکی دی.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَابْتَغُوْٓا اِلَيْهِ الْوَسِيْلَةَ وَجَاهِدُوْا فِيْ سَبِيْلِهٖ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wabtagū ilaihil-wasīlata wa jāhidū fī sabīlihī la‘allakum tufliḥūn(a).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! له الله څخه ووېرېږئ او هغه ته د نږدې کېدو لپاره د وسیلې لاره ولټوئ، او د هغه په لاره کې هڅه وکړئ، ترڅو بریالي شئ.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ اَنَّ لَهُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لِيَفْتَدُوْا بِهٖ مِنْ عَذَابِ يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَا تُقُبِّلَ مِنْهُمْ ۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna kafarū lau anna lahum mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū liyaftadū bihī min ‘ażābi yaumil-qiyāmati mā tuqubbila minhum, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

په حقیقت کې، هغه کسان چې کافران دي، که چیرې دوی په ځمکه کې هرڅه ولري او دومره (نور) هم زیات کړي ترڅو د قیامت په ورځ له عذاب څخه خلاص شي، نو دا (فدیه) به له دوی څخه ونه منل شي. دوی (لاهم) دردناک عذاب لري.

يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنَ النَّارِ وَمَا هُمْ بِخٰرِجِيْنَ مِنْهَا ۖوَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

yurīdūna ay yakhrujū minan-nāri wa mā hum bikhārijīna minhā, wa lahum ‘ażābun muqīm(un).

دوی غواړي له دوزخ څخه ووځي، خو دوی به ونه شي کړای چې له هغه څخه ووځي. او دوی به تلپاتې سزا ترلاسه کړي.

وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُوْٓا اَيْدِيَهُمَا جَزَاۤءًۢ بِمَا كَسَبَا نَكَالًا مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

was-sāriqu was-sāriqatu faqṭa‘ū aidiyahumā jazā'am bimā kasabā nakālam minallāh(i), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

او هغه نارینه او ښځینه چې غلا کوي، د دوی لاسونه پرې کړئ (د دوی د کړنو د سزا لپاره) او د الله له لوري د سزا په توګه، او الله ډېر ځواکمن او حکمت والا دی.

فَمَنْ تَابَ مِنْۢ بَعْدِ ظُلْمِهٖ وَاَصْلَحَ فَاِنَّ اللّٰهَ يَتُوْبُ عَلَيْهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

faman tāba mim ba‘di ẓulmihī wa aṣlaḥa fa innallāha yatūbu ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).

خو څوک چې د جرم کولو وروسته توبه وکړي او ځان اصلاح کړي، نو الله به یې توبه قبوله کړي، په حقیقت کې الله ډېر بخښونکی او ډېر رحم کوونکی دی.

اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

alam ta‘lam annallāha lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), yu‘ażżibu may yasyā'u wa yagfiru limay yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ایا ته نه پوهېږې چې د اسمانونو او ځمکې سلطنت د الله لپاره دی، هغه چا ته چې وغواړي سزا ورکوي او چا ته چې وغواړي بخښنه کوي، الله په هر څه قادر دی.

۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khuż­hu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).

اې رسوله (صلی الله علیه وسلم)! مه خفه کیږه ځکه چې دوی په خپل کفر کې سیالي کوي. یعني هغه (منافقین) چې په خپلو خولو سره وايي چې "موږ ایمان راوړی دی"، که څه هم د دوی زړونه لا ایمان نه لري، او همدارنګه هغه یهودیان چې په ریښتیا سره د دروغو اوریدل خوښوي او په ریښتیا سره د نورو خلکو (خبرو) اوریدل خوښوي چې هیڅکله تاسو ته نه دي راغلي. دوی د (تورات) کلمې د دوی له اصلي معنی څخه بدلې کړې. دوی وویل، "که دا هغه څه وي چې تاسو ته ورکړل شوي وي (کوم چې بدل شوي دي) نو دا ومنئ، او که تاسو ته یو څه درکړل شي چې دا نه وي، نو محتاط اوسئ." څوک چې الله وغواړي چې هغه ګمراه کړي، تاسو به د الله له هیڅ شی څخه انکار ونه کړئ (د هغه سره د مرستې لپاره). دوی هغه خلک دي چې خدای نور نه غواړي چې د دوی زړونه پاک کړي. په دې نړۍ کې به دوی ذلیل شي او په آخرت کې به دوی لوی عذاب سره مخ شي.

سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ

sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).

دوی په رښتیا سره د دروغو خبرونو اوریدل خوښوي، دوی ډیر حرام (خواړه) خوري. که دوی (یهودان) تاته راشي (محمد صلی الله علیه وسلم) د فیصلې غوښتنه وکړي، نو د دوی ترمنځ پریکړه وکړه یا له دوی څخه مخ واړوه، او که ته له دوی څخه مخ واړوې نو دوی به تاته هیڅ زیان ونه رسوي. مګر که ته (د دوی قضیه) پریکړه وکړه، نو په عادلانه توګه پریکړه وکړه. په حقیقت کې، الله تعالی هغه کسان خوښوي چې انصاف کوي.

وَكَيْفَ يُحَكِّمُوْنَكَ وَعِنْدَهُمُ التَّوْرٰىةُ فِيْهَا حُكْمُ اللّٰهِ ثُمَّ يَتَوَلَّوْنَ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ ۗوَمَآ اُولٰۤىِٕكَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

wa kaifa yuḥakkimūnaka wa ‘indahumut-taurātu fīhā ḥukmullāhi ṡumma yatawallauna mim ba‘di żālik(a), wa mā ulā'ika bil-mu'minīn(a).

او څنګه به تا خپل قاضي وټاکي، حال دا چې د دوی سره تورات دی چې په هغه کې د الله قانون دی، او بیا له هغه وروسته مخ اړوي؟ په حقیقت کې دوی مؤمنان نه دي.

اِنَّآ اَنْزَلْنَا التَّوْرٰىةَ فِيْهَا هُدًى وَّنُوْرٌۚ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّوْنَ الَّذِيْنَ اَسْلَمُوْا لِلَّذِيْنَ هَادُوْا وَالرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوْا مِنْ كِتٰبِ اللّٰهِ وَكَانُوْا عَلَيْهِ شُهَدَاۤءَۚ فَلَا تَخْشَوُا النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ

innā anzalnat-taurāta fīhā hudaw wa nūr(un), yaḥkumu bihan-nabiyyūnal-lażīna aslamū lil-lażīna hādū war-rabbāniyyūna wal-aḥbāru bimastuḥfiẓū min kitābillāhi wa kānū ‘alaihi syuhadā'(a), falā takhsyawun-nāsa wakhsyauni wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-kāfirūn(a).

په حقیقت کې، موږ هغه یو چې د تورات کتاب یې نازل کړ، په هغه کې لارښوونه او رڼا ده. په دې کتاب سره، هغه پیغمبران چې الله ته تسلیم شوي وو، د یهودانو په چارو کې یې فیصلې کولې، لکه څنګه چې د دوی عالمان او کاهنان، ځکه چې دوی ته امر شوی و چې د الله کتابونه وساتي او دوی د هغوی شاهدان وو. نو له خلکو مه وېرېږئ، (بلکې) له ما ووېرېږئ. او زما آیتونه په ارزانه بیه مه پلورئ. څوک چې د هغه څه سره پریکړه نه کوي چې الله نازل کړي دي، نو دوی کافران دي.

وَكَتَبْنَا عَلَيْهِمْ فِيْهَآ اَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَالْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَالْاَنْفَ بِالْاَنْفِ وَالْاُذُنَ بِالْاُذُنِ وَالسِّنَّ بِالسِّنِّۙ وَالْجُرُوْحَ قِصَاصٌۗ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهٖ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَّهٗ ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

wa katabnā ‘alaihim fīhā annan-nafsa bin-nafsi wal-‘aina bil-‘aini wal-anfa bil-anfi wal-użuna bil-użuni was-sinna bis-sinni wal-jurūḥa qiṣāṣ(un), faman taṣaddaqa bihī fa huwa kaffāratul lah(ū), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

موږ په دې (تورات) کې د دوی لپاره دا ثابته کړې ده چې د ژوند په بدل کې ژوند، د سترګو په بدل کې سترګه، د پوزې په بدل کې پوزه، د غوږ په بدل کې غوږ، د غاښ په بدل کې غاښ، او ټپونه (هم) قصاص لري (ورته ځواب). څوک چې (د قصاص حق) پریږدي، نو دا د هغه د ګناهونو کفاره ده. څوک چې د هغه څه سره سم پریکړه نه کوي چې الله نازل کړي دي، نو دوی ظالمان دي.

وَقَفَّيْنَا عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ بِعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرٰىةِ ۖوَاٰتَيْنٰهُ الْاِنْجِيْلَ فِيْهِ هُدًى وَّنُوْرٌۙ وَّمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَهُدًى وَّمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِيْنَۗ

wa qaffainā ‘alā āṡārihim bi‘īsabni maryama muṣaddiqal limā baina yadaihi minat-taurāh(ti), wa ātaināhul-injīla fīhi hudaw wa nūr(un), wa muṣaddiqal limā baina yadaihi minat-taurāti wa hudaw wa mau‘iẓatal lil-muttaqīn(a).

او موږ د دوی په قدمونو روان شو، د مریم زوی عیسی علیه السلام یې ولیږه، چې د هغه د مخه د تورات تصدیق کوونکی و. او موږ هغه ته انجیل نازل کړ، چې په هغه کې لارښوونه او رڼا وه، د هغه د مخکې د تورات تصدیق کوونکی و، او د پرهیزګارانو لپاره لارښوونه او نصیحت و.

وَلْيَحْكُمْ اَهْلُ الْاِنْجِيْلِ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فِيْهِۗ وَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

walyaḥkum ahlul-injīli bimā anzalallāhu fīh(i), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-fasiqūn(a).

او د انجیل پیروان دې د هغه څه سره سم پریکړه وکړي چې الله په هغه کې نازل کړي دي. څوک چې د هغه څه سره سم پریکړه نه کوي چې الله نازل کړي دي، نو دوی فاسقان دي.

وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتٰبِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ عَمَّا جَاۤءَكَ مِنَ الْحَقِّۗ لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَّمِنْهَاجًا ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَعَلَكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلٰكِنْ لِّيَبْلُوَكُمْ فِيْ مَآ اٰتٰىكُمْ فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرٰتِۗ اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيْعًا فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَۙ

wa anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi minal-kitābi wa muhaiminan ‘alaihi faḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum ‘ammā jā'aka minal-ḥaqq(i), likullin ja‘alnā minkum syir‘ataw wa minhājā(n), wa lau syā'allāhu laja‘alakum ummataw wāḥidataw wa lākil liyabluwakum fī mā ātākum fastabiqul-khairāt(i), ilallāhi marji‘ukum jamī‘an fa yunabbi'ukum bimā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

او موږ تاته (محمد صلی الله علیه وسلم) کتاب (قرآن) رالیږلی دی چې حق لري، هغه کتابونه چې مخکې نازل شوي وو تاییدوي او د هغوی ساتنه کوي، نو د هغوی قضیې د هغه څه سره سمې پریکړې وکړئ چې الله نازل کړي دي او د هغه حق په پریښودلو سره د هغوی د غوښتنو پیروي مه کوئ چې تاسو ته راغلی دی. ستاسو د هر قوم لپاره، موږ قوانین او روښانه لاره ورکوو. که الله غوښتلی وای، نو هغه به تاسو یو امت (یوازې) جوړ کړي وای، مګر الله غواړي چې تاسو د هغه نعمتونو په اړه وازمایي چې هغه تاسو ته درکړي دي، نو د نیکو کارونو لپاره سیالي وکړئ. یوازې الله ته به تاسو ټول بیرته ورګرځئ، بیا به هغه تاسو ته هغه څه ښکاره کړي چې تاسو مخکې اختلاف کاوه.

وَاَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ اَنْ يَّفْتِنُوْكَ عَنْۢ بَعْضِ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ اِلَيْكَۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ اَنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّصِيْبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوْبِهِمْ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ لَفٰسِقُوْنَ

wa aniḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum waḥżarūhum ay yaftinūka ‘am ba‘ḍi mā anzalallāhu ilaik(a), fa in tawallau fa‘lam annamā yurīdullāhu ay yuṣībahum biba‘ḍi żunūbihim, wa inna kaṡīram minan-nāsi lafāsiqūn(a).

او د دوی ترمنځ د هغه څه سره سم پریکړه وکړئ چې الله نازل کړي دي، او د دوی د غوښتنو پیروي مه کوئ. او له دوی څخه محتاط اوسئ، چې دوی تاسو ته د هغه څه په یوه برخه کې دوکه نه کړي چې الله درته نازل کړي دي. که دوی (له هغه قانون څخه چې الله نازل کړی دی) مخ واړوي، نو پوه شئ چې الله اراده لري چې د دوی د ځینو ګناهونو له امله پر دوی بدبختي راولي. او په حقیقت کې، ډیری انسانان فاسق خلک دي.

اَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُوْنَۗ وَمَنْ اَحْسَنُ مِنَ اللّٰهِ حُكْمًا لِّقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَ ࣖ

afaḥukmul-jāhiliyyati yabgūn(a), wa man aḥsanu minallāhi ḥukmal liqaumiy yūqinūn(a).

د جاهلیت قانون څه شی دی چې دوی یې غواړي؟ د هغو کسانو لپاره چې په (خپل دین) ایمان لري د الله (قانون) څخه د چا (قانون) غوره دی؟

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُوْدَ وَالنَّصٰرٰٓى اَوْلِيَاۤءَ ۘ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ مِّنْكُمْ فَاِنَّهٗ مِنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-yahūda wan-naṣārā auliyā'(a), ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wa may yatawallahum minkum fa innahū minhum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! یهود او نصارا خپل وفادار ملګري مه جوړوئ، دوی یو بل ساتي. څوک چې له تاسو څخه دوی وفادار ملګري کړي، نو هغه په حقیقت کې د دوی له ډلې څخه دی. په حقیقت کې، الله ظالمانو ته لارښوونه نه کوي.

فَتَرَى الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ يُّسَارِعُوْنَ فِيْهِمْ يَقُوْلُوْنَ نَخْشٰٓى اَنْ تُصِيْبَنَا دَاۤىِٕرَةٌ ۗفَعَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّأْتِيَ بِالْفَتْحِ اَوْ اَمْرٍ مِّنْ عِنْدِهٖ فَيُصْبِحُوْا عَلٰى مَآ اَسَرُّوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ نٰدِمِيْنَۗ

fa taral-lażīna fī qulūbihim maraḍuy yusāri‘ūna fīhim yaqūlūna nakhsyā an tuṣībanā dā'irah(tun), fa ‘asallāhu ay ya'tiya bil-fatḥi au amrim min ‘indihī fa yuṣbiḥū ‘alā mā asarrū fī anfusihim nādimīn(a).

بیا به ته هغه کسان ووینې چې زړونه یې په ناروغۍ اخته دي او د دوی (یهودیانو او عیسویانو) په لور به منډې وهي او وايي: "موږ ویره لرو چې پر موږ به کوم مصیبت راشي." شاید الله تعالی (خپل پیغمبر ته) فتح یا له خپل لوري کومه پریکړه راولي، نو دوی به په هغه څه پښېمانه شي چې دوی یې په خپلو زړونو کې پټ کړي وو.

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَهٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْۙ اِنَّهُمْ لَمَعَكُمْۗ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فَاَصْبَحُوْا خٰسِرِيْنَ

wa yaqūlul-lażīna āmanū ahā'ulā'il-lażīna aqsamū billāhi jahda aimānihim, innahum lama‘akum, ḥabiṭat a‘māluhum fa aṣbaḥū khāsirīn(a).

او هغه کسان چې ایمان یې راوړی دی به ووایي: "ایا دا هغه څوک دی چې په کلکه د الله په نوم قسم خوري چې دوی په ریښتیا سره ستاسو سره دي؟" د دوی ټول عملونه باطل دي، نو دوی زیانکاران کیږي.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَنْ يَّرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَسَوْفَ يَأْتِى اللّٰهُ بِقَوْمٍ يُّحِبُّهُمْ وَيُحِبُّوْنَهٗٓ ۙاَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اَعِزَّةٍ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۖ يُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَخَافُوْنَ لَوْمَةَ لَاۤىِٕمٍ ۗذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū may yartadda minkum ‘an dīnihī fa saufa ya'tillāhu biqaumiy yuḥibbuhum wa yuḥibbūnah(ū), ażillatin ‘alal-mu'minīna a‘izzatin ‘alal-kāfirīn(a), yujāhidūna fī sabīlillāhi wa lā yakhāfūna laumata lā'im(in), żālika faḍlullāhi yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! څوک چې له تاسو څخه له خپل دین څخه ووځي، نو الله به داسې قوم راولي چې هغه به ورسره مینه وکړي او دوی به له هغه سره مینه وکړي، او د هغو کسانو لپاره چې ایمان یې راوړی دی نرم وي، مګر د کافرانو لپاره سخت وي، څوک چې د الله په لاره کې جهاد کوي، او د هغو کسانو له ملامتۍ څخه نه ویریږي چې نیوکه کول خوښوي. دا د الله ډالۍ ده چې هغه چا ته ورکوي چې وغواړي. او الله پراخه (خپله ډالۍ) او پوه دی.

اِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوا الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ رٰكِعُوْنَ

innamā waliyyukumullāhu wa rasūluhū wal-lażīna āmanul-lażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum rāki‘ūn(a).

په حقیقت کې، ستاسو مرستندوی یوازې الله، د هغه رسول او هغه کسان دي چې ایمان لري، لمونځونه کوي او زکات ورکوي، په داسې حال کې چې (الله ته) تسلیم وي.

وَمَنْ يَّتَوَلَّ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَاِنَّ حِزْبَ اللّٰهِ هُمُ الْغٰلِبُوْنَ ࣖ

wa may yatawallallāha wa rasūlahū wal-lażīna āmanū fa inna ḥizballāhi humul-gālibūn(a).

او څوک چې الله، د هغه رسول او هغه کسان چې ایمان یې راوړی خپل مرستندویان وګرځوي، نو په حقیقت کې د الله پیروان (دین) بریالي کېږي.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَكُمْ هُزُوًا وَّلَعِبًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ اَوْلِيَاۤءَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-lażīnattakhażū dīnakum huzuwaw wa la‘ibam minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wal-kuffāra auliyā'(a), wattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! خپل مشران مه جوړوئ چې ستاسو دین یې د ملنډو او لوبو نښه ګرځولی دی، (په ځانګړي ډول) له هغو کسانو څخه چې له تاسو څخه مخکې کتاب ورکړل شوی او کافران (مشرکان). او له الله څخه وویریږئ که تاسو مومنان یاست.

وَاِذَا نَادَيْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ اتَّخَذُوْهَا هُزُوًا وَّلَعِبًا ۗذٰلِكَ بِاَ نَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَ

wa iżā nādaitum ilaṣ-ṣalātittakhażūhā huzuwaw wa la‘ibā(n), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).

او که ته (دوی) د لمانځه لپاره راوبلې، نو دوی دا د ملنډو او لوبو نښه ګرځوي. دا ځکه چې دوی داسې خلک دي چې نه پوهیږي.

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ هَلْ تَنْقِمُوْنَ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلُۙ وَاَنَّ اَكْثَرَكُمْ فٰسِقُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi hal tanqimūna minnā illā an āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila min qabl(u), wa anna akṡarakum fāsiqūn(a).

ووایه، "ای اهل کتابو! ایا تاسو موږ یوازې په دې ګناه ګ .ئ چې موږ په الله تعالی، په هغه څه چې موږ ته نازل شوي دي او په هغه څه چې مخکې نازل شوي دي ایمان لرو؟ په حقیقت کې، ستاسو ډیری یې فاسقان دي."

قُلْ هَلْ اُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِّنْ ذٰلِكَ مَثُوْبَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗمَنْ لَّعَنَهُ اللّٰهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيْرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوْتَۗ اُولٰۤىِٕكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضَلُّ عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ

qul hal unabbi'ukum bisyarrim min żālika maṡūbatan ‘indallāh(i), mal la‘anahullāhu wa gaḍiba ‘alaihi wa ja‘ala minhumul-qiradata wal-khanāzīra wa ‘abadaṭ-ṭāgūt(a), ulā'ika syarrum makānaw wa aḍallu ‘an sawā'is-sabīl(i).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "ایا زه تاسو ته د هغو خلکو په اړه خبر درکړم چې د الله په نزد یې عذاب تر (بدکارانو) بدتر دی؟ یعني هغه خلک چې د الله لعنت شوي او په غوسه دي، په دوی کې هغه کسان دي چې بیزوګانې او خنزیرونه جوړ شوي دي او (هغه کسان دي چې) د طاغوت عبادت کوي." دوی په بد ځای کې دي او له سمې لارې څخه ډیر ګمراه دي.

وَاِذَا جَاۤءُوْكُمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا وَقَدْ دَّخَلُوْا بِالْكُفْرِ وَهُمْ قَدْ خَرَجُوْا بِهٖ ۗوَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا كَانُوْا يَكْتُمُوْنَ

wa iżā jā'ūkum qālū āmannā wa qad dakhalū bil-kufri wa hum qad kharajū bih(ī), wallāhu a‘lamu bimā kānū yaktumūn(a).

او کله چې دوی (یهودان یا منافقان) تاسو ته راځي، نو وايي چې موږ ایمان راوړی دی، حال دا چې دوی تاسو ته په کفر سره راغلي وو او په همدې ډول لاړل، او الله ښه پوهیږي هغه څه چې دوی پټوي.

وَتَرٰى كَثِيْرًا مِّنْهُمْ يُسَارِعُوْنَ فِى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa tarā kaṡīram minhum yusāri‘ūna fil-iṡmi wal-‘udwāni wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū ya‘malūn(a).

او ته به ډېری له دوی (یهودان) ووینې چې په ګناه، ظلم او حرام خوړلو کې سیالي کوي، په حقیقت کې هغه څه چې دوی یې کوي ډېر بد دي.

لَوْلَا يَنْهٰىهُمُ الرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْاِثْمَ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ

lau lā yanhāhumur-rabbāniyyūna wal-aḥbāru ‘an qaulihimul-iṡma wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū yaṣna‘ūn(a).

ولې د دوی عالمان او راهبان دوی د دروغو ویلو او حرامو شیانو خوړلو څخه نه منع کوي؟ دا واقعیا، واقعیا بد کار دی چې دوی یې کړی دی.

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ يَدُ اللّٰهِ مَغْلُوْلَةٌ ۗغُلَّتْ اَيْدِيْهِمْ وَلُعِنُوْا بِمَا قَالُوْا ۘ بَلْ يَدٰهُ مَبْسُوْطَتٰنِۙ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاۤءُۗ وَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۗ وَاَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۗ كُلَّمَآ اَوْقَدُوْا نَارًا لِّلْحَرْبِ اَطْفَاَهَا اللّٰهُ ۙوَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًاۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ

wa qālatil-yahūdu yadullāhi maglūlah(tun), gullat aidīhim wa lu‘inū bimā qālū, bal yadāhu mabsūṭatān(i), yunfiqu kaifa yasyā'(u), wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), wa alqainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), kullamā auqadū nāral lil-ḥarbi aṭfa'ahallāh(u), wa yas‘auna fil-arḍi fasādā(n), wallāhu lā yuḥibbul-mufsidīn(a).

او یهودیانو وویل: "د خدای لاسونه تړلي دي." په حقیقت کې، دا د دوی لاسونه دي چې تړل شوي دي او دوی هغه کسان دي چې د دوی د خبرو له امله لعنت شوي دي، که څه هم د الله دواړه لاسونه خلاص دي؛ هغه څنګه چې وغواړي روزي ورکوي. او (قرآن) چې ستاسو د رب له خوا تاسو ته نازل شوی دی، یقینا به د دوی د ډیری نافرماني او کفر زیات کړي. او موږ د دوی ترمنځ د قیامت تر ورځې پورې دښمني او نفرت رامینځته کړ. هر کله چې دوی د جګړې اور بل کړ، الله هغه مړ کړ. او دوی په ځمکه کې د تباهي هڅه کوي. او الله هغه کسان نه خوښوي چې زیان رسوي.

وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْكِتٰبِ اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَكَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاَدْخَلْنٰهُمْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

wa lau anna ahlal-kitābi āmanū wattaqau lakaffarnā ‘anhum sayyi'ātihim wa la'adkhalnāhum jannātin-na‘īm(i).

او که چېرې اهل کتابو ایمان راوړی وای او تقوا یې کړې وای، نو موږ به یې خطاګانې له منځه وړې وای او دوی به مو له نعمتونو ډکو جنتونو ته داخل کړي وای.

وَلَوْ اَنَّهُمْ اَقَامُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ مِّنْ رَّبِّهِمْ لَاَكَلُوْا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْۗ مِنْهُمْ اُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ ۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ سَاۤءَ مَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa lau annahum aqāmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaihim mir rabbihim la'akalū min fauqihim wa min taḥti arjulihim, minhum ummatum muqtaṣidah(tun), wa kaṡīrum minhum sā'a mā ya‘malūn(a).

او که چیرې دوی په ریښتیا سره د تورات، انجیل او (قرآن) هغه قوانین پلي کړي وای چې د دوی د رب له خوا ورته نازل شوي وو، نو خامخا به یې له پورته څخه او د پښو لاندې څخه خواړه ترلاسه کول. په دوی کې د صادقانو او اطاعت کوونکو یوه ډله وه. او ډیری یې په هغه څه کې خورا بد دي چې دوی یې کوي.

۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ بَلِّغْ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ ۗوَاِنْ لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسٰلَتَهٗ ۗوَاللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ

yā ayyuhar-rasūlu ballig mā unzila ilaika mir rabbik(a), wa illam taf‘al famā ballagta risālatah(ū), wallāhu ya‘ṣimuka minan-nās(i), innallāha lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).

ای رسوله! هغه څه چې ستا رب تاته وحی کړي دي ورسوه. که ته (هغه څه چې تاته امر شوی و) نه کوې نو دا په دې مانا ده چې ته د هغه پیغام نه رسوې. او الله تا د انسانانو (ضرر) څخه ساتي. په حقیقت کې الله کافرانو ته لارښوونه نه کوي.

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَسْتُمْ عَلٰى شَيْءٍ حَتّٰى تُقِيْمُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗوَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۚ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

qul yā ahlal-kitābi lastum ‘alā syai'in ḥattā tuqīmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaikum mir rabbikum, wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), falā ta'sa ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "ای اهل کتابو! تاسو په هیڅ ډول هم مؤمن نه ګڼل کیږئ تر هغه چې تاسو د تورات، انجیل او (قرآن) هغه تعلیمات ونه منئ چې ستاسو رب تاسو ته نازل کړي دي." او هغه څه چې ستاسو رب تاسو ته نازل کړي دي یقینا به د دوی ډیری نور هم فاسق او نافرمانه کړي، نو د هغو کسانو څخه مه مایوسه کیږئ چې کافران دي.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالصَّابِـُٔوْنَ وَالنَّصٰرٰى مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū waṣ-ṣābi'ūna wan-naṣārā man āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ‘amila ṣāliḥan falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

په حقیقت کې، هغه کسان چې ایمان لري، هغه کسان چې یهودیان دي، صابیان دي او عیسویان دي، هر څوک چې په الله او د اخرت په ورځ ایمان راوړي او ښه عمل وکړي، د هغوی لپاره هیڅ ویره نشته او نه به غمجن شي.

لَقَدْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمْ رُسُلًا ۗ كُلَّمَا جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌۢ بِمَا لَا تَهْوٰٓى اَنْفُسُهُمْۙ فَرِيْقًا كَذَّبُوْا وَفَرِيْقًا يَّقْتُلُوْنَ

laqad akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla wa arsalnā ilaihim rusulā(n), kullamā jā'ahum rasūlum bimā lā tahwā anfusuhum, farīqan każżabū wa farīqay yaqtulūn(a).

په حقیقت کې موږ له بني اسرائیلو څخه ژمنه اخیستې وه او موږ هغوی ته رسولان لیږلي وو، خو هر رسول هغوی ته هغه څه راوړل چې د هغوی له خوښې سره سم نه وو، (نو) ځینې (رسولان) یې دروغ وبلل او ځینې یې ووژل.

وَحَسِبُوْٓا اَلَّا تَكُوْنَ فِتْنَةٌ فَعَمُوْا وَصَمُّوْا ثُمَّ تَابَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ عَمُوْا وَصَمُّوْا كَثِيْرٌ مِّنْهُمْۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِمَا يَعْمَلُوْنَ

wa ḥasibū allā takūna fitnatun fa ‘amū wa ṣammū ṡumma tāballāhu ‘alaihim ṡumma ‘amū wa ṣammū kaṡīrum minhum, wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).

او دوی فکر کاوه چې (د پیغمبرانو په وژلو سره) به پرې کومه بلا نه راځي، نو ړانده او کاڼه شول، بیا الله د دوی توبه قبوله کړه، او ډیری یې ړانده او کاڼه شول، او الله د دوی د کارونو لیدونکی دی.

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

په حقیقت کې، هغه کسان چې وايي: "بې له شکه، الله تعالی مسیح د مریم زوی دی، کافر شوي دي." که څه هم مسیح (پخپله) ویلي وو، "ای بني اسرائیلو! د الله تعالی عبادت وکړئ، زما او ستاسو رب." په حقیقت کې، څوک چې له الله تعالی سره شریک ونیسي، نو په حقیقت کې الله تعالی پر هغه جنت حرام کړی دی، او د هغه ځای دوزخ دی. او د ظالمانو لپاره هیڅ مرستندوی نشته.

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ ثَالِثُ ثَلٰثَةٍ ۘ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّآ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗوَاِنْ لَّمْ يَنْتَهُوْا عَمَّا يَقُوْلُوْنَ لَيَمَسَّنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha ṡāliṡu ṡalāsah(tin), wa mā min ilāhin illā ilāhuw wāḥid(un), wa illam yantahū ‘ammā yaqūlūna layamassannal-lażīna kafarū minhum ‘ażābun alīm(un).

په حقیقت کې، هغه کسان چې وايي چې الله له دریو څخه یو دی، کافر شوي دي، په داسې حال کې چې د یو خدای پرته بل خدای نشته (چې د عبادت وړ وي). که دوی له خپلو خبرو څخه لاس وانخلي، نو د دوی له ډلې څخه هغه کسان چې کافران دي، خامخا به دردناک عذاب سره مخ شي.

اَفَلَا يَتُوْبُوْنَ اِلَى اللّٰهِ وَيَسْتَغْفِرُوْنَهٗۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

afalā yatūbūna ilallāhi wa yastagfirūnah(ū), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ولې دوی الله ته توبه نه باسي او له هغه څخه بخښنه نه غواړي؟ الله بخښونکی او ډېر رحم کوونکی دی.

مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).

د مریم زوی مسیح یوازې یو رسول و. له دې مخکې ډېر رسولان تېر شوي وو. او د هغه مور حق ته غاړه ایښې وه. دواړه معمولا خواړه خوري. وګورئ چې موږ څنګه دوی (د کتاب خلکو) ته آیتونه (د قدرت نښې) تشریح کوو، بیا وګورئ چې دوی څنګه (د خپلو غوښتنو له امله) اړول کیږي.

قُلْ اَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا ۗوَاللّٰهُ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qul ata‘budūna min dūnillāhi mā lā yamliku lakum ḍarraw wa lā naf‘ā(n), wallāhu huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "ولې تاسو د الله پرته د بل چا عبادت کوئ، هغه څه چې تاسو ته زیان نه شي رسولی او نه تاسو ته ګټه رسولی شي؟" او الله تعالی اوریدونکی او پوه دی.

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعُوْٓا اَهْوَاۤءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوْا مِنْ قَبْلُ وَاَضَلُّوْا كَثِيْرًا وَّضَلُّوْا عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ ࣖ

qul yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum gairal-ḥaqqi wa lā tattabi‘ū ahwā'a qaumin qad ḍallū min qablu wa aḍallū kaṡīraw wa ḍallū ‘an sawā'is-sabīl(i).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "ای اهل کتابو! په هغو لارو چارو کې مبالغه مه کوئ چې ستاسو په دین کې سم نه دي. او د هغو کسانو د غوښتنو پیروي مه کوئ چې په تیرو وختونو کې ګمراه شوي دي او ډیر خلک یې ګمراه کړي دي، او دوی پخپله له سمې لارې څخه ګمراه شوي دي."

لُعِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى لِسَانِ دَاوٗدَ وَعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۗذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ

lu‘inal-lażīna kafarū mim banī isrā'īla ‘alā lisāni dāwūda wa ‘īsabni maryam(a), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

د بني اسرائيلو پر کافرانو د داود او د مريم د زوی عيسى په ژبو لعنت ويل شوی و، دا ځکه چې دوی نافرمانه وو او تل به يې سرکشي کوله.

كَانُوْا لَا يَتَنَاهَوْنَ عَنْ مُّنْكَرٍ فَعَلُوْهُۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ

kānū lā yatanāhauna ‘am munkarin fa‘alūh(u), labi'sa mā kānū yaf‘alūn(a).

دوی یو بل د هغو غلطو کارونو څخه نه منع کوي چې تل یې کوي. دا واقعا، واقعا بد کار دی چې دوی یې کړي دي.

تَرٰى كَثِيْرًا مِّنْهُمْ يَتَوَلَّوْنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ۗ لَبِئْسَ مَا قَدَّمَتْ لَهُمْ اَنْفُسُهُمْ اَنْ سَخِطَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ وَفِى الْعَذَابِ هُمْ خٰلِدُوْنَ

tarā kaṡīram minhum yatawallaunal-lażīna kafarū, labi'sa mā qaddamat lahum anfusuhum an sakhiṭallāhu ‘alaihim wa fil ‘ażābi hum khālidūn(a).

ته به ډېری یې وینې چې د کافرانو (مشرکانو) سره مرسته کوي. په حقیقت کې، دا ډېر بد کار دی چې دوی یې پر ځان کړی دی، یعنې د الله غضب، او دوی به په تلپاتې عذاب کې پاتې شي.

وَلَوْ كَانُوْا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالنَّبِيِّ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوْهُمْ اَوْلِيَاۤءَ وَلٰكِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ

wa lau kānū yu'minūna billāhi wan-nabiyyi wa mā unzila ilaihi mattakhażūhum auliyā'a wa lākinna kaṡīram minhum fāsiqūn(a).

او که چېرې دوی په الله، پیغمبر (محمد) او په هغه څه چې هغه ته نازل شوي وو ایمان راوړی وای، نو مشرکین به یې خپل وفادار ملګري نه وای جوړ کړي. خو ډېری یې فاسقان دي.

۞ لَتَجِدَنَّ اَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الْيَهُوْدَ وَالَّذِيْنَ اَشْرَكُوْاۚ وَلَتَجِدَنَّ اَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّا نَصٰرٰىۗ ذٰلِكَ بِاَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيْسِيْنَ وَرُهْبَانًا وَّاَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۔

latajidanna asyaddan-nāsi ‘adāwatal lil-lażīna āmanul-yahūda wal-lażīna asyrakū, wa latajidanna aqrabahum mawaddatal lil-lażīna āmanul-lażīna qālū innā naṣārā, żālika bi'anna minhum qissīsīna wa ruhbānaw wa annahum lā yastakbirūn(a).

ته به خامخا هغه خلک ومومې چې د مومنانو سره تر ټولو زیات دښمني لري، یعنې یهودیان او مشرکان. او ته به خامخا هغه کسان ومومې چې د هغو کسانو سره چې ایمان یې راوړی دی نږدې دوستي یې هغه کسان دي چې وايي، "په حقیقت کې موږ عیسویان یو." دا ځکه چې په دوی کې کاهنان او راهبان شتون لري، (هم) ځکه چې دوی فخر نه کوي.

وَاِذَا سَمِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَى الرَّسُوْلِ تَرٰٓى اَعْيُنَهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوْا مِنَ الْحَقِّۚ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ

wa iżā sami‘ū mā unzila ilar-rasūli tarā a‘yunahum tafīḍu minad-dam‘i mimmā ‘arafū minal-ḥaqq(i), yaqūlūna rabbanā āmannā faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).

او کله چې دوی هغه څه واورېدل چې (قرآن) په رسول (محمد) نازل شوی و، تاسو ولیدل چې د دوی سترګې د هغه حق له امله چې دوی (له خپلو کتابونو څخه) پیژندلي وو اوښکې بهولې، ویل یې: "ای ربه، موږ ایمان راوړ، نو موږ د هغو کسانو سره ولیکه چې (د قرآن او د محمد د نبوت د حقیقت) شاهدان دي."

وَمَا لَنَا لَا نُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَا جَاۤءَنَا مِنَ الْحَقِّۙ وَنَطْمَعُ اَنْ يُّدْخِلَنَا رَبُّنَا مَعَ الْقَوْمِ الصّٰلِحِيْنَ

wa mā lanā lā nu'minu billāhi wa mā jā'anā minal-ḥaqq(i), wa naṭma‘u ay yudkhilanā rabbunā ma‘al-qaumiṣ-ṣāliḥīn(a).

او ولې به موږ په الله او هغه حق چې موږ ته راغلی دی ایمان نه راوړو، سره له دې چې موږ غواړو چې زموږ رب موږ د صالحانو په ډله کې شامل کړي؟"

فَاَثَابَهُمُ اللّٰهُ بِمَا قَالُوْا جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَ

fa aṡābahumullāhu bimā qālū jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

نو الله تعالی دوی ته د هغو خبرو بدله ورکړه چې دوی کړې وې، (یعنې) جنت چې لاندې یې ویالې بهېږي، دوی به پکې تل پاتې وي. او دا د هغو کسانو بدله ده چې نیک عمل کوي.

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ ࣖ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

او هغه کسان چې کافران شوي دي او زموږ ایتونه یې دروغ ګڼلي دي، هغوی د دوزخ اوسیدونکي دي.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُحَرِّمُوْا طَيِّبٰتِ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوْا ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuḥarrimū ṭayyibāti mā aḥallallāhu lakum wa lā ta‘tadū, innallāha lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! هغه څه چې الله تعالی ستاسو لپاره حلال کړي دي، حرام مه ګڼئ او له حده مه تېرېږئ، په حقیقت کې الله تعالی هغه خلک نه خوښوي چې له حده تېرېږي.

وَكُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ حَلٰلًا طَيِّبًا ۖوَّاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اَنْتُمْ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ

wa kulū mimmā razaqakumullāhu ḥalālan ṭayyibā(n), wattaqullāhal-lażī antum bihī mu'minūn(a).

او هغه څه وخورئ چې الله تاسو ته حلال او پاک رزق درکړی دی، او له الله څخه ووېرېږئ.

لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللّٰهُ بِاللَّغْوِ فِيْٓ اَيْمَانِكُمْ وَلٰكِنْ يُّؤَاخِذُكُمْ بِمَا عَقَّدْتُّمُ الْاَيْمَانَۚ فَكَفَّارَتُهٗٓ اِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسٰكِيْنَ مِنْ اَوْسَطِ مَا تُطْعِمُوْنَ اَهْلِيْكُمْ اَوْ كِسْوَتُهُمْ اَوْ تَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ ۗفَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلٰثَةِ اَيَّامٍ ۗذٰلِكَ كَفَّارَةُ اَيْمَانِكُمْ اِذَا حَلَفْتُمْ ۗوَاحْفَظُوْٓا اَيْمَانَكُمْ ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

lā yu'ākhiżukumullāhu bil-lagwi fī aimānikum wa lākiy yu'ākhiżukum bimā ‘aqqattumul-aimān(a), fa kaffāratuhū iṭ‘āmu ‘asyarati masākīna min ausaṭi mā tuṭ‘imūna ahlīkum au kiswatuhum au taḥrīru raqabah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu ṡalāṡati ayyām(in), żālika kaffāratu aimānikum iżā ḥalaftum, waḥfaẓū aimānakum, każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum tasykurūn(a).

الله تعالی تاسو ته ستاسو د بې پروایۍ (قسم خوړلو) له امله سزا نه درکوي، مګر هغه تاسو ته ستاسو د قصدي قسمونو له امله سزا درکوي، نو کفر (د قسم ماتولو جریمه) لس غریبانو ته خواړه ورکول دي، یعنې له هغه خواړو څخه چې تاسو معمولا خپلې کورنۍ ته ورکوئ، یا هغوی ته جامې ورکول یا یو غلام آزادول. څوک چې دا نشي کولی، نو (له بده مرغه) درې ورځې روژه ونیسئ. دا ستاسو د قسمونو ماهیت دی کله چې تاسو قسم خورئ. او خپل قسم ومنئ. په دې توګه الله تعالی تاسو ته خپل قوانین بیانوي ترڅو تاسو (د هغه) شکر وباسئ.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْاَنْصَابُ وَالْاَزْلَامُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِ فَاجْتَنِبُوْهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū innamal-khamru wal-maisiru wal-anṣābu wal-azlāmu rijsum min ‘amalisy-syaiṭāni fajtanibūhu la‘allakum tufliḥūn(a).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! په حقیقت کې شراب څښل، قمار کول، بتانو ته قرباني کول او په غشو سره ډېر شتمني ګټل، دا ټول ناوړه کارونه دي او د شیطان له کارونو څخه دي. نو له دې (کړنو) څخه ځان وساتئ ترڅو بریالي شئ.

اِنَّمَا يُرِيْدُ الشَّيْطٰنُ اَنْ يُّوْقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ فِى الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ وَعَنِ الصَّلٰوةِ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّنْتَهُوْنَ

innamā yurīdusy-syaiṭānu ay yūqi‘a bainakumul-‘adāwata wal-bagḍā'a fil-khamri wal-maisiri wa yaṣuddakum ‘an żikrillāhi wa ‘aniṣ-ṣalāti fahal antum muntahūn(a).

د شرابو او قمار په واسطه، شیطان یوازې غواړي ستاسو په منځ کې دښمني او کرکه رامینځته کړي، او تاسو د الله له یادولو او لمانځه څخه منع کړي، نو ایا تاسو نه غواړئ چې ودریږئ؟

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاحْذَرُوْا ۚفَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَا عَلٰى رَسُوْلِنَا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla waḥżarū, fa in tawallaitum fa‘lamū annamā ‘alā rasūlinal-balāgul-mubīn(u).

او د الله اطاعت وکړئ او د رسول اطاعت وکړئ او ځان وساتئ. که تاسو مخ واړوئ، نو پوه شئ چې زموږ د رسول دنده یوازې په څرګنده توګه رسول وه.

لَيْسَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جُنَاحٌ فِيْمَا طَعِمُوْٓا اِذَا مَا اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاَحْسَنُوْا ۗوَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

laisa ‘alal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṡummattaqau wa āmanū ṡummattaqau wa aḥsanū, wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

د هغو کسانو لپاره چې ایمان یې راوړی او ښه عملونه یې کړي دي، په هغه څه کې هیڅ ګناه نشته چې دوی یې (په تیرو وختونو کې) خوري، که دوی تقوا ولري او ایمان ولري، او ښه عملونه وکړي، بیا هم تقوا ولري او ایمان ولري، بیا هم تقوا ولري او ښه عملونه وکړي، او الله هغه کسان خوښوي چې نیک عملونه کوي.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللّٰهُ بِشَيْءٍ مِّنَ الصَّيْدِ تَنَالُهٗٓ اَيْدِيْكُمْ وَرِمَاحُكُمْ لِيَعْلَمَ اللّٰهُ مَنْ يَّخَافُهٗ بِالْغَيْبِۚ فَمَنِ اعْتَدٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَلَهٗ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū layabluwannakumullāhu bisyai'im minaṣ-ṣaidi tanāluhū aidīkum wa rimāḥukum liya‘lamallāhu may yakhāfuhū bil-gaib(i), fa mani‘tadā ba‘da żālika fa lahū ‘ażābun alīm(un).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! الله به خامخا تاسو په هغه ښکار سره وازمایي چې تاسو یې په اسانۍ سره په خپلو لاسونو او نېزو سره نیولی شئ، ترڅو هغه پوه شي چې څوک له هغه څخه وېرېږي، که څه هم هغه یې نه شي لیدلی. له دې وروسته چې څوک تېری وکړي، هغه به دردناک عذاب ترلاسه کړي.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَاَنْتُمْ حُرُمٌ ۗوَمَنْ قَتَلَهٗ مِنْكُمْ مُّتَعَمِّدًا فَجَزَۤاءٌ مِّثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهٖ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ هَدْيًاۢ بٰلِغَ الْكَعْبَةِ اَوْ كَفَّارَةٌ طَعَامُ مَسٰكِيْنَ اَوْ عَدْلُ ذٰلِكَ صِيَامًا لِّيَذُوْقَ وَبَالَ اَمْرِهٖ ۗعَفَا اللّٰهُ عَمَّا سَلَفَ ۗوَمَنْ عَادَ فَيَنْتَقِمُ اللّٰهُ مِنْهُ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqtuluṣ-ṣaida wa antum ḥurum(un), wa man qatalahū minkum muta‘ammidan fa jazā'um miṡlu mā qatala minan-na‘ami yaḥkumu bihī żawā ‘adlim minkum hadyam bāligal-ka‘bati au kaffāratun ṭa‘āmu masākīna au ‘adlu żālika ṣiyāmal liyażūqa wabāla amrih(ī), ‘afallāhu ‘ammā salaf(a), wa man ‘āda fa yantaqimullāhu minh(u), wallāhu ‘azīzun żuntiqām(in).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! د احرام په حالت کې ښکار مه وژنئ. که له تاسو څخه څوک په قصدي ډول هغه ووژني، نو جریمه یې دا ده چې د هغه ښکار په اندازه څاروي ورکړئ چې تاسو یې وژلی وي، ستاسو د دوو عادلو کسانو په پریکړه سره، چې هدیه به یې کعبې ته وړل کیږي، یا به کفاره (د فدیې په ورکولو سره) مسکینانو ته خواړه ورکول کیږي، یا به د ایستل شوي خوراک په تناسب روژه نیول کیږي، ترڅو هغه د خپلو کړنو بدې پایلې احساس کړي. الله هغه څه بخښلي دي چې په تیرو وختونو کې پیښ شوي دي. او څوک چې بیرته دا کار وکړي، الله به خامخا هغه ته سزا ورکړي. او الله تعالی د عذاب ورکولو توان لري.

اُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَطَعَامُهٗ مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِلسَّيَّارَةِ ۚوَحُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ مَا دُمْتُمْ حُرُمًا ۗوَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

uḥilla lakum ṣaidul-baḥri wa ṭa‘āmuhū matā‘al lakum wa lis-sayyārah(ti), wa ḥurrima ‘alaikum ṣaidul-barri mā dumtum ḥurumā(n), wattaqullāhal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).

ستاسو لپاره د سمندري څارویو ښکار کول او د سمندر څخه پیدا کیدونکي خواړه (چې د سمندر څخه پیدا کیږي) د ځان او د مسافرو لپاره د خوندور خوراک په توګه روا دي؛ او ستاسو لپاره د وچې څارویو نیول حرام دي، تر هغه چې تاسو په احرام کې یاست. او له هغه الله څخه ووېرېږئ چې تاسو به (بیا) هغه ته راټول شي.

۞ جَعَلَ اللّٰهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيٰمًا لِّلنَّاسِ وَالشَّهْرَ الْحَرَامَ وَالْهَدْيَ وَالْقَلَاۤىِٕدَ ۗذٰلِكَ لِتَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

ja‘alallāhul-ka‘batal-baital-ḥarāma qiyāmal lin-nāsi wasy-syahral-ḥarāma wal-hadya wal-qalā'id(a), żālika lita‘lamū annallāha ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa annallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

الله تعالی کعبه د انسانانو د راټولېدو لپاره یوه مقدسه خونه ګرځولې ده. همدارنګه د حرامو میاشتې، هدیرې او قلاع میاشتې. دا د دې لپاره ده چې تاسو پوه شئ چې الله تعالی په اسمانونو او ځمکه کې څه پوهیږي، او الله تعالی په هرڅه پوه دی.

اِعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۗ

i‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i), wa annallāha gafūrur raḥīm(un).

پوه شئ چې الله تعالی سخت عذاب ورکوونکی دی او الله تعالی ډېر بخښونکی او مهربان دی.

مَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا تَكْتُمُوْنَ

mā ‘alar-rasūli illal-balāg(u),wallāhu ya‘lamu mā tubdūna wa mā taktumūn(a).

د رسول دنده یوازې د (الله د پیغام) رسولو ده، او الله هغه څه پوهیږي چې تاسو یې ښکاره کوئ او هغه څه چې تاسو یې پټوئ.

قُلْ لَّا يَسْتَوِى الْخَبِيْثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ اَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيْثِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ

qul lā yastawil-khabīṡu waṭ-ṭayyibu wa lau a‘jabaka kaṡratul-khabīṡ(i), fattaqullāha yā ulil-albābi la‘allakum tufliḥūn(a).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "بد او نیک یو شان نه دي، که څه هم د بدۍ ډېروالی ستاسو زړه ته متوجه کوي، نو له الله څخه ووېرېږئ، اې د عقل خاوندانو، د دې لپاره چې تاسو بریالي شئ."

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَسْـَٔلُوْا عَنْ اَشْيَاۤءَ اِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ ۚوَاِنْ تَسْـَٔلُوْا عَنْهَا حِيْنَ يُنَزَّلُ الْقُرْاٰنُ تُبْدَ لَكُمْ ۗعَفَا اللّٰهُ عَنْهَا ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tas'alū ‘an asy-yā'a in tubda lakum tasu'kum, wa in tas'alū ‘anhā ḥīna yunazzalul-qur'ānu tubda lakum, ‘afallāhu ‘anhā, wallāhu gafūrun ḥalīm(un).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! له خپل پیغمبر څخه داسې خبرې مه کوئ چې که تاسو ته تشریح شي، نو (په حقیقت کې) به تاسو ته تکلیف درکړي. که تاسو له هغه څخه د قرآن د نازلیدو په وخت کې پوښتنه وکړئ، نو (بې له شکه) به تاسو ته تشریح شي. الله تعالی (تاسو ته) په دې اړه بښنه کړې ده. او الله تعالی ډېر بخښونکی او مهربان دی.

قَدْ سَاَلَهَا قَوْمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ثُمَّ اَصْبَحُوْا بِهَا كٰفِرِيْنَ

qad sa'alahā qaumum min qablikum ṡumma aṣbaḥū bihā kāfirīn(a).

په حقیقت کې، له تاسو څخه مخکې یوه ډله وه چې (له خپل پیغمبر څخه) به یې همدغسې پوښتنې کولې، بیا کافر شول.

مَا جَعَلَ اللّٰهُ مِنْۢ بَحِيْرَةٍ وَّلَا سَاۤىِٕبَةٍ وَّلَا وَصِيْلَةٍ وَّلَا حَامٍ ۙوَّلٰكِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ وَاَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ

mā ja‘alallāhu mim baḥīratiw wa lā sā'ibatiw wa lā waṣīlatiw wa lā ḥām(in), wa lākinnal-lażīna kafarū yaftarūna ‘alallāhil-każib(a), wa akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).

الله تعالی هیڅکله د بحیره، سائبه، وصیله او حام شتون نه دی ټاکلی. خو هغه کسان چې کافران دي په الله تعالی دروغ تړي، او ډیری یې نه پوهیږي.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ قَالُوْا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ

wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli qālū ḥasbunā mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘lamūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).

او کله چې هغوی ته وویل شي چې راشئ (پیروي وکړئ) هغه څه چې الله نازل کړي دي او د رسول (پیروي وکړئ)، نو هغوی ځواب ورکړ: "زموږ لپاره هغه څه کافي دي چې موږ خپل پلرونه (په کولو) موندلي دي." ایا دوی به د خپلو پلرونو پیروي وکړي که څه هم د دوی پلرونه هیڅ نه پوهیدل او (هم) لارښوونه نه وه شوې؟"

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا عَلَيْكُمْ اَنْفُسَكُمْ ۚ لَا يَضُرُّكُمْ مَّنْ ضَلَّ اِذَا اهْتَدَيْتُمْ ۗ اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيْعًا فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū ‘alaikum anfusakum, lā yaḍurrukum man ḍalla iżahtadaitum, ilallāhi marji‘ukum jamī‘an fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! خپل ځانونه وساتئ؛ (ځکه) که تاسو لارښوونه ترلاسه کړې وي، نو یو ګمراه کس به تاسو ته زیان ونه رسوي. یوازې الله ته به تاسو ټول ورګرځئ، بیا به هغه تاسو ته هغه څه بیان کړي چې تاسو یې کړي دي.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِيْنَ الْوَصِيَّةِ اثْنٰنِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ اَوْ اٰخَرٰنِ مِنْ غَيْرِكُمْ اِنْ اَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَاَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةُ الْمَوْتِۗ تَحْبِسُوْنَهُمَا مِنْۢ بَعْدِ الصَّلٰوةِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ اِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِيْ بِهٖ ثَمَنًا وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّٰهِ اِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الْاٰثِمِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū syahādatu bainikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu ḥīnal-waṣiyyatiṡnāni żawā ‘adlim minkum au ākharāni min gairikum in antum ḍarabtum fil-arḍi fa aṣābatkum muṣībatul-maut(i), taḥbisūnahumā mim ba‘diṣ-ṣalāti fa yuqsimāni billāhi inirtabtum lā nasytarī bihī ṡamanaw wa lau kāna żā qurbā, wa lā naktumu syahādatallāhi innā iżal laminal-āṡimīn(a).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! که چېرې له تاسو څخه یو کس د مرګ سره مخ شي او هغه وصیت وکړي، نو باید دوه کسان چې ستاسو له ډلې څخه عادل وي، یا دوه کسان چې ستاسو له دین څخه مختلف وي، شاهدان شي. که تاسو په ځمکه کې سفر کوئ او تاسو د مرګ له خطر سره مخ یاست، نو تاسو باید د لمانځه وروسته دوه شاهدان ونیسئ، ترڅو دواړه د الله په نوم قسم وخوري که تاسو شک لرئ، "په الله قسم موږ به له دې قسم څخه ګټه پورته نه کړو، که څه هم هغه نږدې خپلوان وي، او موږ د الله شاهدي نه پټوو، که داسې وي نو موږ به خامخا د ګناهګارانو څخه یو."

فَاِنْ عُثِرَ عَلٰٓى اَنَّهُمَا اسْتَحَقَّآ اِثْمًا فَاٰخَرٰنِ يَقُوْمٰنِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِيْنَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْاَوْلَيٰنِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ لَشَهَادَتُنَآ اَحَقُّ مِنْ شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَآ ۖاِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

fa in ‘uṡira ‘alā annahumastaḥaqqā iṡman fa ākharāni yaqūmāni maqāmahumā minal-lażīnastaḥaqqa ‘alaihimul-aulayāni fa yuqsimāni billāhi lasyahādatunā aḥaqqu min syahādatihimā wa ma‘tadainā, innā iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).

که دا ثابته شي چې دواړو شاهدانو ګناه کړې ده، نو دوه نور کسان به د دوی ځای ونیسي، یعنې د حق لرونکو وارثانو څخه او د مړ شوي کس نږدې کسان، بیا به دواړه د الله په نوم قسم وخوري، "په حقیقت کې، زموږ شهادت د دوو شاهدانو د شهادت په پرتله د منلو وړ دی، او موږ له هیڅ حد څخه تجاوز نه کوو. په حقیقت کې، که موږ دا کار وکړو، نو موږ به خامخا د ظالمانو څخه یو."

ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَنْ يَّأْتُوْا بِالشَّهَادَةِ عَلٰى وَجْهِهَآ اَوْ يَخَافُوْٓا اَنْ تُرَدَّ اَيْمَانٌۢ بَعْدَ اَيْمَانِهِمْۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاسْمَعُوْا ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

Żālika adnā ay ya'tū bisy-syahādati ‘alā wajhihā au yakhāfū an turadda aimānum ba‘da aimānihim, wattaqullāha wasma‘ū, wallāhu lā yahdil qaumal-fāsiqīn(a).

په دې توګه، دا د دوی لپاره غوره ده چې خپله شاهدي د حق سره سم ورکړي، او دوی ویره لري چې د دوی قسم به د قسم خوړلو وروسته (وارث ته) بیرته ورکړل شي. له الله څخه ووېرېږئ او (د هغه احکامو ته غوږ ونیسئ). او الله ظالمانو ته لارښوونه نه کوي.

۞ يَوْمَ يَجْمَعُ اللّٰهُ الرُّسُلَ فَيَقُوْلُ مَاذَٓا اُجِبْتُمْ ۗ قَالُوْا لَا عِلْمَ لَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ

yauma yajma‘ullāhur-rusula fa yaqūlu māżā ujibtum, qālū lā ‘ilma lanā, innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).

(یاد کړئ) هغه ورځ چې الله تعالی رسولان راټول کړل، بیا یې (له هغوی څخه) وپوښتل، "ستاسو د قوم ځواب ستاسو (غوښتنې) ته څه و؟" هغوی (رسولانو) ځواب ورکړ، "موږ (په دې اړه) نه پوهیږو. په حقیقت کې، ته د ټولو غیبونو پوه یې."

اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِيْ عَلَيْكَ وَعَلٰى وَالِدَتِكَ ۘاِذْ اَيَّدْتُّكَ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۚوَاِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ ۚوَاِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ بِاِذْنِيْ فَتَنْفُخُ فِيْهَا فَتَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِيْ وَتُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتٰى بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ كَفَفْتُ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَنْكَ اِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

iż qālallāhu yā ‘īsabna maryamażkur ni‘matī ‘alaika wa ‘alā wālidatik(a), iż ayyattuka birūḥil-qudus(i), tukallimun-nāsa fil-mahdi wa kahlā(n), wa iż ‘allamtukal-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a), wa iż takhluqu minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi bi'iżnī fa tanfukhu fīhā fa takūnu ṭairam bi'iżnī wa tubri'ul-akmaha wal-abraṣa bi'iżnī, wa iż tukhrijul-mautā bi'iżnī, wa iż kafaftu banī isrā'īla ‘anka iż ji'tahum bil-bayyināti fa qālal-lażīna kafarū minhum in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

او هغه وخت یاد کړه کله چې الله تعالی وویل: "ای عیسی د مریم زویه! زما هغه نعمت یاد کړه چې پر تا او ستا په مور مې کړی و کله چې ما تا ته په روح القدس سره قوت درکړ. ته له انسانانو سره خبرې کولې کله چې ته لا په زانګو کې وې او کله چې ته لوی وې. او هغه وخت هم یاد کړه کله چې ما تا ته لیکل، حکمت، تورات او انجیل ورزده کړل. او هغه وخت هم یاد کړه کله چې تا زما په اجازه له ځمکې څخه مرغۍ جوړه کړه، بیا دې په هغې پو کړه، نو هغه زما په اجازه (حقیقي) مرغۍ شوه. او هغه وخت هم یاد کړه کله چې تا زما په اجازه له زېږون څخه ړوند او جذام ناروغ روغ کړ. او هغه وخت هم یاد کړه کله چې تا زما په اجازه له قبر څخه مړي را ژوندي کړل. او هغه وخت هم یاد کړه کله چې ما بني اسرائیل (ستاسو د وژلو له غوښتنې څخه) منع کړل کله چې تا هغوی ته څرګند معلومات وړاندې کړل، نو د هغوی څخه کافرانو وویل: "دا یوازې ریښتینی جادو دی."

وَاِذْ اَوْحَيْتُ اِلَى الْحَوَارِيّٖنَ اَنْ اٰمِنُوْا بِيْ وَبِرَسُوْلِيْ ۚ قَالُوْٓا اٰمَنَّا وَاشْهَدْ بِاَنَّنَا مُسْلِمُوْنَ

wa iż auḥaitu ilal-ḥawāriyyīna an āminū bī wa birasūlī, qālū āmannā wasyhad bi'annanā muslimūn(a).

او (یاد کړئ)، کله چې ما د عیسی علیه السلام وفادارو پیروانو ته الهام ورکړ چې "په ما او زما په رسول ایمان راوړئ"، هغوی ځواب ورکړ، "موږ ایمان راوړی دی، او شاهد اوسه (ای رسوله) چې موږ اطاعت کوونکي (مسلمانان) قوم یو."

اِذْ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيْعُ رَبُّكَ اَنْ يُّنَزِّلَ عَلَيْنَا مَاۤىِٕدَةً مِّنَ السَّمَاۤءِ ۗقَالَ اتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

iż qālal-ḥawāriyyūna yā ‘īsabna maryama hal yastaṭī‘u rabbuka ay yunazzila ‘alainā mā'idatam minas-samā'(i), qālattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).

(یاد کړئ)، کله چې د عیسی علیه السلام وفادارو پیروانو وویل، "ای عیسی علیه السلام، د مریم زویه! ایا ستا رب دا غواړي چې پر موږ له اسمانه خواړه نازل کړي؟" عیسی علیه السلام ځواب ورکړ، "که تاسو مومنان یاست، له الله څخه ووېرېږئ."

قَالُوْا نُرِيْدُ اَنْ نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَىِٕنَّ قُلُوْبُنَا وَنَعْلَمَ اَنْ قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُوْنَ عَلَيْهَا مِنَ الشّٰهِدِيْنَ

qālū nurīdu an na'kula minhā wa taṭma'inna qulūbunā wa na‘lama an qad ṣadaqtanā wa nakūna ‘alaihā minasy-syāhidīn(a).

هغوی وویل: "موږ غواړو چې دا وخورو ترڅو زموږ زړونه مطمئن شي او موږ ډاډه شو چې تا موږ ته رښتیا ویلي دي، او موږ (د هغې) شاهدان شو."

قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللّٰهُمَّ رَبَّنَآ اَنْزِلْ عَلَيْنَا مَاۤىِٕدَةً مِّنَ السَّمَاۤءِ تَكُوْنُ لَنَا عِيْدًا لِّاَوَّلِنَا وَاٰخِرِنَا وَاٰيَةً مِّنْكَ وَارْزُقْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

qāla ‘īsabnu maryamallāhumma rabbanā anzil ‘alainā mā'idatam minas-samā'i takūnu lanā ‘īdal li'awwalinā wa ākhirinā wa āyatam minka warzuqnā wa anta khairur-rāziqīn(a).

عیسی علیه السلام د مریم زوی دعا وکړه، "ای زموږ ربه، پر موږ باندې له اسمانه یوه کاسه راولېږه (په کومه ورځ چې هغه راپرېوځي) به زموږ لپاره، یعنې د هغو کسانو لپاره چې اوس زموږ سره دي او د هغو کسانو لپاره چې زموږ وروسته راځي، یوه میلمستیا وي، او ستا د قدرت نښه وي؛ موږ ته روزي راکړه، او ته تر ټولو غوره روزي ورکوونکی یې."

قَالَ اللّٰهُ اِنِّيْ مُنَزِّلُهَا عَلَيْكُمْ ۚ فَمَنْ يَّكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَاِنِّيْٓ اُعَذِّبُهٗ عَذَابًا لَّآ اُعَذِّبُهٗٓ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

qālallāhu innī munazziluhā ‘alaikum, famay yakfur ba‘du minkum fa innī u‘ażżibuhū ‘ażābal lā u‘ażzibuhū aḥadam minal-‘ālamīn(a).

الله تعالی فرمایي: "بې شکه، زه به تاسو ته کاسه نازله کړم، خو څوک چې له تاسو څخه وروسته (د کاسې نازلېدو وروسته) کافر شي، نو زه به هغه ته داسې سزا ورکړم چې ما هیڅکله په انسانانو (ټول طبیعت) کې هیڅ چا ته نه ده ورکړې."

وَاِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ ءَاَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُوْنِيْ وَاُمِّيَ اِلٰهَيْنِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالَ سُبْحٰنَكَ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اَقُوْلَ مَا لَيْسَ لِيْ بِحَقٍّ ۗاِنْ كُنْتُ قُلْتُهٗ فَقَدْ عَلِمْتَهٗ ۗتَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِيْ وَلَآ اَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِكَ ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ

wa iż qālallāhu yā ‘īsabna maryama a'anta qulta lin-nāsittakhiżūnī wa ummiya ilāhaini min dūnillah(i), qāla subḥānaka mā yakūnu lī an aqūla mā laisa lī biḥaqq(in), in kuntu qultuhū faqad ‘alimtah(ū), ta‘lamu mā fī nafsī wa lā a‘lamu mā fī nafsik(a), innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).

او (یاد کړه) کله چې الله وویل: "ای عیسی، د مریم زوی! ایا ته هغه څوک یې چې خلکو ته یې ویلي وو چې ما او زما مور له الله پرته دوه معبودان جوړ کړئ؟" (عیسی) ځواب ورکړ: "پاک دی ستا، دا زما لپاره مناسب نه دی چې هغه څه ووایم چې زما نه دي. که ما دا ویلي وای، نو ته به پوه شوی وای. ته هغه څه پیژنې چې زما په وجود کې دي او زه هغه څه نه پیژنم چې ستا په وجود کې دي. په حقیقت کې، ته د هر هغه څه څخه چې پټ دي خبر یې."

مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ

mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

ما هغوی ته یوازې هغه څه ویلي چې تا راته امر کړی وو (یعنې) "د الله عبادت وکړئ، زما او ستاسو رب"، او زه د دوی په وړاندې شاهد وم، تر هغه چې زه د دوی په منځ کې وم. نو وروسته له هغه چې ته زما له مړینې لاړې، ته د دوی څارونکی وې. او ته د ټولو شیانو شاهد یې.

اِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَاِنَّهُمْ عِبَادُكَ ۚوَاِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَاِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

in tu‘ażżibhum fa innahum ‘ibāduk(a), wa in tagfir lahum fa innaka antal-‘azīzul-ḥakīm(u).

که ته هغوی ته عذاب ورکړې، نو په حقیقت کې هغوی ستا بندګان دي، او که ته هغوی ته بخښنه وکړې، نو په حقیقت کې ته ډېر غالب او ډېر حکمت والا یې."

قَالَ اللّٰهُ هٰذَا يَوْمُ يَنْفَعُ الصّٰدِقِيْنَ صِدْقُهُمْ ۗ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗرَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

qālallāhu hāżā yaumu yanfa‘uṣ-ṣādiqīna ṣidquhum, lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anh(u), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

الله تعالی فرمایي: "دا هغه وخت دی کله چې نیک خلک د خپلې نیکۍ ګټې ترلاسه کړي. دوی ته هغه جنت ورکول کیږي چې لاندې یې ویالې بهیږي، دوی به پکې د تل لپاره اوسیږي. الله تعالی له دوی څخه راضي دی او دوی له هغه څخه راضي دي. دا یوه لویه بریا ده."

لِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا فِيْهِنَّ ۗوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā fīhinn(a), wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

د اسمانونو او ځمکې او هغه څه چې په دوی کې دي، د الله تعالی سلطنت دی او هغه په هر څه باندې قادر دی.