Q.S المدثر (اَلْمُدَّثِّر) - 56 د آیتونو شمېر

يٰٓاَيُّهَا الْمُدَّثِّرُۙ

yā ayyuhal-muddaṡṡir(u).

اې هغه چې پوښل شوی (پوښل شوی)!

قُمْ فَاَنْذِرْۖ

qum fa'anżir.

ویښ شه، بیا خبرداری ورکړه!

وَرَبَّكَ فَكَبِّرْۖ

wa rabbaka fakabbir.

او د خپل رب تسبیح ووایه،

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْۖ

wa ṡiyābaka faṭahhir.

او خپلې جامې پاکې کړه،

وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْۖ

war-rujza fahjur.

او ټول بد کارونه پرېږده،

وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُۖ

wa lā tamnun tastakṡir(u).

او (محمد صلی الله علیه وسلم) د (په بدل کې) د زیاتولو په نیت مه ورکوئ.

وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْۗ

wa lirabbika faṣbir.

او د خپل رب لپاره صبر وکړه.

فَاِذَا نُقِرَ فِى النَّاقُوْرِۙ

fa iżā nuqira fin-nāqūr(i).

نو کله چې شپيلۍ ووهل شي،

فَذٰلِكَ يَوْمَىِٕذٍ يَّوْمٌ عَسِيْرٌۙ

fa żālika yauma'iżiy yaumun ‘asīr(un).

بیا هغه ډېره سخته ورځ وه،

عَلَى الْكٰفِرِيْنَ غَيْرُ يَسِيْرٍ

‘alal-kāfirīna gairu yasīr(in).

د کافرانو لپاره دا اسانه نه ده.

ذَرْنِيْ وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيْدًاۙ

Żarnī wa man khalaqtu waḥīdā(n).

پرېږده چې زه د هغه چا په لور عمل وکړم چې ما پخپله پیدا کړی دی،

وَّجَعَلْتُ لَهٗ مَالًا مَّمْدُوْدًاۙ

wa ja‘altu lahū mālam mamdūdā(n).

او زه تاسو ته ډېره شتمني درکوم،

وَّبَنِيْنَ شُهُوْدًاۙ

wa banīna syuhūdā(n).

او هغه ماشومان چې تل ورسره وي،

وَّمَهَّدْتُّ لَهٗ تَمْهِيْدًاۙ

wa mahhattu lahū tamhīdā(n).

او زه تاسو ته د (ژوند) تر ټولو پراخه ممکنه ځای درکوم.

ثُمَّ يَطْمَعُ اَنْ اَزِيْدَۙ

Ṡumma yaṭma‘u an azīd(a).

بیا هغه واقعیا غوښتل چې زه هم پکې اضافه کړم.

كَلَّاۗ اِنَّهٗ كَانَ لِاٰيٰتِنَا عَنِيْدًاۗ

kallā, innahū kāna li'āyātinā ‘anīdā(n).

نه شي کولای! په حقیقت کې، هغه زموږ د آیتونو (قرآن) مخالفت کړی دی.

سَاُرْهِقُهٗ صَعُوْدًاۗ

sa'urhiquhū ṣa‘ūdā(n).

زه به هغه د یوې سختې ختلو بار په غاړه واخلم.

اِنَّهٗ فَكَّرَ وَقَدَّرَۙ

innahū fakkara wa qaddar(a).

په حقیقت کې، هغه فکر کړی او پریکړه یې کړې ده (هغه څه چې هغه یې ټاکلي دي)

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ

faqutila kaifa qaddar(a).

نو افسوس پر هغه! هغه څنګه پریکړه کوي؟

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ

Ṡumma qutila kaifa qaddar(a).

بیا، افسوس پر هغه! هغه څنګه پریکړه کوي؟

ثُمَّ نَظَرَۙ

Ṡumma naẓar(a).

بیا هغه (فکر وکړ) فکر وکړ،

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَۙ

Ṡumma ‘abasa wa basar(a).

بیا ترخه او خپه ښکاریده،

ثُمَّ اَدْبَرَ وَاسْتَكْبَرَۙ

Ṡumma adbara wastakbar(a).

بیا یې (له حق څخه) مخ واړاوه او فخر یې وکړ،

فَقَالَ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ يُّؤْثَرُۙ

faqāla in hāżā illā siḥruy yu'ṡar(u).

بیا یې وویل: دا (قرآن) یوازې جادو دی چې (له پخوانیو خلکو څخه زده شوی).

اِنْ هٰذَآ اِلَّا قَوْلُ الْبَشَرِۗ

in hāżā illā qaulul-basyar(i).

دا یوازې انساني خبرې دي.

سَاُصْلِيْهِ سَقَرَ

sa'uṣlīhi saqar(a).

وروسته به یې په (دوزخ) سقر کې واچوم،

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا سَقَرُۗ

wa mā adrāka mā saqar(a).

او ته پوهېږې چې سقر (دوزخ) څه شی دی؟

لَا تُبْقِيْ وَلَا تَذَرُۚ

lā tubqī wa lā tażar(u).

هغه (سقر) نه پریږدي او نه پریږدي،

لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِۚ

lawwāḥatul lil-basyar(i).

کوم چې د انسان پوستکی سوځوي.

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَۗ

‘alaihā tis‘ata ‘asyar(a).

د هغه پورته نولس (ساتونکې فرښتې) دي.

وَمَا جَعَلْنَآ اَصْحٰبَ النَّارِ اِلَّا مَلٰۤىِٕكَةً ۖوَّمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ اِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْاۙ لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَيَزْدَادَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِيْمَانًا وَّلَا يَرْتَابَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْمُؤْمِنُوْنَۙ وَلِيَقُوْلَ الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ وَّالْكٰفِرُوْنَ مَاذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِهٰذَا مَثَلًاۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَمَا يَعْلَمُ جُنُوْدَ رَبِّكَ اِلَّا هُوَۗ وَمَا هِيَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْبَشَرِ ࣖ

wa mā ja‘alnā aṣḥāban-nāri illā malā'ikah(tan), wa mā ja‘alnā ‘iddatahum illā fitnatal lil-lażīna kafarū, liyastaiqinal-lażīna ūtul-kitāba wa yazdādal-lażīna āmanū īmānaw wa lā yartābal-lażīna ūtul-kitāba wal-mu'minūn(a), wa liyaqūlal-lażīna fī qulūbihim maraḍuw wal-kāfirūna māżā arādallāhu bihāżā maṡalā(n), każālika yuḍillullāhu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), wa mā ya‘lamu junūda rabbika illā huw(a), wa mā hiya illā żikrā lil-basyar(i).

او موږ د دوزخ ساتونکي یوازې ملائکې ګرځولي دي؛ او موږ د دوی شمېر یوازې د هغو کسانو لپاره د ازموینې لپاره ټاکلی دی چې کافران دي، ترڅو هغه کسان چې کتاب ورکړل شوی دی، باور وکړي، ترڅو هغه کسان چې ایمان راوړي په ایمان کې زیات شي، ترڅو هغه کسان چې کتاب ورکړل شوی دی او مومنان شک ونه کړي؛ او هغه کسان چې په زړونو کې یې ناروغي ده او هغه کسان چې کافران دي (ووایی)، "الله د دې (شمیرې) مثال سره څه غواړي؟" په دې توګه الله هغه کسان چې وغواړي ګمراه کوي او هغه کسان چې وغواړي ګمراه کوي. او ستا د رب لښکر له هغه پرته بل څوک نه پوهیږي. او سقر د انسانانو لپاره یوازې یو خبرداری دی.

كَلَّا وَالْقَمَرِۙ

kallā wal-qamar(i).

نه! په سپوږمۍ قسم!

وَالَّيْلِ اِذْ اَدْبَرَۙ

wal-laili iż adbar(a).

او قسم په شپه چې کله تېره شي،

وَالصُّبْحِ اِذَآ اَسْفَرَۙ

waṣ-ṣubḥi iżā asfar(a).

او د سهار له خوا کله چې رڼا پیل شي،

اِنَّهَا لَاِحْدَى الْكُبَرِۙ

innahā la'iḥdal-kubar(i).

په حقیقت کې (سقر) یو له خورا لویو (آفتونو) څخه دی،

نَذِيْرًا لِّلْبَشَرِۙ

nażīral lil-basyar(i).

د انسانانو لپاره د خبرداري په توګه،

لِمَنْ شَاۤءَ مِنْكُمْ اَنْ يَّتَقَدَّمَ اَوْ يَتَاَخَّرَۗ

liman syā'a minkum ay yataqaddama au yata'akhkhar(a).

(یعنې) د هغو کسانو لپاره چې ستاسو څخه غواړي مخکې لاړ شي یا شاته شي.

كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْ رَهِيْنَةٌۙ

kullu nafsim bimā kasabat rahīnah(tun).

هرڅوک د هغه څه مسؤل دی چې دوی یې کړي دي،

اِلَّآ اَصْحٰبَ الْيَمِيْنِ ۛ

illā aṣḥābal-yamīn(i).

پرته له ښي اړخ څخه،

فِيْ جَنّٰتٍ ۛ يَتَسَاۤءَلُوْنَۙ

fī jannātin - yatasā'alūn(a).

په جنت کې، دوی یو له بل څخه وپوښتل،

عَنِ الْمُجْرِمِيْنَۙ

‘anil-mujrimīn(a).

د ګناهګارو خلکو (حالت) په اړه،

مَا سَلَكَكُمْ فِيْ سَقَرَ

mā salakakum fī saqar(a).

"څه شی د دې لامل شو چې ته (دوزخ) سقر ته ننوځې؟"

قَالُوْا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّيْنَۙ

qālū lam naku minal-muṣallīn(a).

هغوی ځواب ورکړ: "مخکې موږ د لمونځ کوونکو له ډلې نه وو،

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِيْنَۙ

wa lam naku nuṭ‘imul-miskīn(a).

او موږ مسکینانو ته خواړه نه ورکوو،

وَكُنَّا نَخُوْضُ مَعَ الْخَاۤىِٕضِيْنَۙ

wa kunnā nakhūḍu ma‘al-khā'iḍīn(a).

موږ حتی (د بې ځایه موخو لپاره) خبرې کولې، د هغو خلکو سره چې د دې په اړه یې خبرې کولې،

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّيْنِۙ

wa kunnā nukażżibu biyaumid-dīn(i).

او موږ د قیامت ورځ ردوو،

حَتّٰىٓ اَتٰىنَا الْيَقِيْنُۗ

Ḥattā atānal-yaqīn(u).

تر هغه چې مرګ موږ ته راشي."

فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشّٰفِعِيْنَۗ

famā tanfa‘uhum syafā‘atusy-syāfi‘īn(a).

نو د هغو کسانو شفاعت (مرسته) چې شفاعت کوي نور د دوی لپاره ګټوره نه ده.

فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِيْنَۙ

famā lahum ‘anit-tażkirati mu‘riḍīn(a).

نو ولې دوی (کافرانو) د (الله) له خبرداري څخه مخ واړاوه؟

كَاَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنْفِرَةٌۙ

ka'annahum ḥumurum mustanfirah(tun).

لکه څنګه چې دوی وحشي خره دي چې په ویره کې منډې وهي،

فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍۗ

farrat min qaswarah(tin).

له زمري څخه وتښته.

بَلْ يُرِيْدُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ يُّؤْتٰى صُحُفًا مُّنَشَّرَةًۙ

bal yurīdu kullumri'im minhum ay yu'tā ṣuḥufam munasysyarah(tan).

حتی هر یو یې غواړي چې د (کتاب) خلاصې پاڼې ورکړل شي.

كَلَّاۗ بَلْ لَّا يَخَافُوْنَ الْاٰخِرَةَۗ

kallā, bal lā yakhāfūnal-ākhirah(ta).

نه! په حقیقت کې دوی د آخرت څخه نه ویریږي.

كَلَّآ اِنَّهٗ تَذْكِرَةٌ ۚ

kallā innahū tażkirah(tun).

نه! په حقیقت کې دا (قرآن) یو نصیحت دی.

فَمَنْ شَاۤءَ ذَكَرَهٗۗ

faman syā'a żakarah(ū).

نو څوک چې دا غواړي، البته هغه به ترې عبرت واخلي.

وَمَا يَذْكُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۗهُوَ اَهْلُ التَّقْوٰى وَاَهْلُ الْمَغْفِرَةِ ࣖ

wa mā yażkurūna illā ay yasyā'allāh(u), huwa ahlut-taqwā wa ahlul-magfirah(ti).

او دوی به له دې (قرآن) څخه زده کړه ونه کړي مګر (که) الله وغواړي. هغه خدای دی چې (موږ) د هغه د ویرې مستحق دی او د بخښنې حق لري.