Q.S فوسیلات (فُصِّلَت) - 54 د آیتونو شمېر

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

ها ميم

تَنْزِيْلٌ مِّنَ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ ۚ

tanzīlum minar-raḥmānir-raḥīm(i).

(دا قرآن) د ډېر مهربان او رحم کوونکي خدای له لوري نازل شوی دی.

كِتٰبٌ فُصِّلَتْ اٰيٰتُهٗ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لِّقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَۙ

kitābun fuṣṣilat āyātuhū qur'ānan ‘arabiyyal liqaumiy ya‘lamūn(a).

یو کتاب چې آیتونه یې په عربي ژبه تشریح شوي دي، د هغو خلکو لپاره چې پوهیږي،

بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۚ فَاَعْرَضَ اَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ

basyīraw wa nażīrā(n), fa'a‘raḍa akṡaruhum fahum lā yasma‘ūn(a).

هغه چې زېری او وېروونکی یې راوړ، خو ډېرو یې (له هغه څخه) مخ واړاوه او غوږ یې ونه نیو.

وَقَالُوْا قُلُوْبُنَا فِيْٓ اَكِنَّةٍ مِّمَّا تَدْعُوْنَآ اِلَيْهِ وَفِيْٓ اٰذَانِنَا وَقْرٌ وَّمِنْۢ بَيْنِنَا وَبَيْنِكَ حِجَابٌ فَاعْمَلْ اِنَّنَا عٰمِلُوْنَ

wa qālū qulūbunā fī akinnatim mimmā tad‘ūnā ilaihi wa fī āżāninā waqruw wa mim baininā wa bainika ḥijābun fa‘mal innanā ‘āmilūn(a).

او هغوی وویل: زموږ زړونه د هغه څه څخه چې ته موږ ورته بلې، تړلي دي او زموږ غوږونه بند دي، او زموږ او ستا ترمنځ یو دیوال دی، نو (څه چې غواړې) وکړه، بېشکه موږ به (څه چې وغواړو) وکړو.

قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۟ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَاسْتَقِيْمُوْٓا اِلَيْهِ وَاسْتَغْفِرُوْهُ ۗوَوَيْلٌ لِّلْمُشْرِكِيْنَۙ

qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥidun fastaqīmū ilaihi wastagfirūh(u), wa wailul lil-musyrikīn(a).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "زه یوازې ستاسو په څیر یو انسان یم، ماته وحی شوې ده چې ستاسو معبود یو قادر مطلق خدای دی، نو تاسو د هغه عبادت کوئ او له هغه څخه بخښنه غواړئ. او د هغو کسانو لپاره افسوس دی چې له هغه سره شریک نیسي."

الَّذِيْنَ لَا يُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

allażīna lā yu'tūnaz-zakāta wa hum bil-ākhirati hum kāfirūn(a).

(یعنې) هغه کسان چې زکات نه ورکوي او د آخرت انکار کوي.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ اَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُوْنٍ ࣖ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum ajrun gairu mamnūn(in).

په حقیقت کې، هغه کسان چې ایمان راوړي او ښه کارونه کوي، بې پایه اجرونه به ترلاسه کړي."

۞ قُلْ اَىِٕنَّكُمْ لَتَكْفُرُوْنَ بِالَّذِيْ خَلَقَ الْاَرْضَ فِيْ يَوْمَيْنِ وَتَجْعَلُوْنَ لَهٗٓ اَنْدَادًا ۗذٰلِكَ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۚ

qul a'innakum latakfurūna bil-lażī khalaqal-arḍa fī yaumaini wa taj‘alūna lahū andādā(n), żālika rabbul-‘ālamīn(a).

ووایه، "ایا دا ستاسو لپاره سمه ده چې په هغه خدای کافر شئ چې ځمکه یې په دوو زمانو کې پیدا کړې او تاسو د هغه لپاره شریکان هم جوړ کړي دي؟ دا د ټولو کایناتو خدای دی."

وَجَعَلَ فِيْهَا رَوَاسِيَ مِنْ فَوْقِهَا وَبٰرَكَ فِيْهَا وَقَدَّرَ فِيْهَآ اَقْوَاتَهَا فِيْٓ اَرْبَعَةِ اَيَّامٍۗ سَوَاۤءً لِّلسَّاۤىِٕلِيْنَ

wa ja‘ala fīhā rawāsiya min fauqihā wa bāraka fīhā wa qaddara fīhā aqwātahā fī arba‘ati ayyām(in), sawā'al lis-sā'ilīn(a).

او د هغه لپاره یې د هغه له پاسه کلک غرونه پیدا کړل. بیا یې برکت ورکړ، او په څلورو موسمونو کې یې د هغه د اوسیدونکو لپاره خواړه وټاکل، چې د هغو کسانو لپاره کافي وو چې ورته اړتیا درلوده.

ثُمَّ اسْتَوٰىٓ اِلَى السَّمَاۤءِ وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْاَرْضِ ائْتِيَا طَوْعًا اَوْ كَرْهًاۗ قَالَتَآ اَتَيْنَا طَاۤىِٕعِيْنَ

Ṡummastawā ilas-samā'i wa hiya dukhānun faqāla lahā wa lil-arḍi'tiyā ṭau‘an au karhā(n), qālatā atainā ṭā'i‘īn(a).

بیا هغه اسمان ته لاړ او (اسمان) لا هم لوګی و، بیا یې هغه او ځمکې ته وویل: "تاسو دواړه زما د امر سره سم راشئ، په اطاعت سره یا په مجبورۍ سره." دواړو ځواب ورکړ، "موږ په اطاعت سره راغلي یو."

فَقَضٰىهُنَّ سَبْعَ سَمٰوَاتٍ فِيْ يَوْمَيْنِ وَاَوْحٰى فِيْ كُلِّ سَمَاۤءٍ اَمْرَهَا ۗوَزَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيْحَۖ وَحِفْظًا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِ

fa qaḍāhunna sab‘a samāwātin fī yaumaini wa auḥā fī kulli samā'in amrahā, wa zayyannas-samā'ad-dun-yā bimaṣābīḥa wa ḥifẓā(n), żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).

بیا یې په دوو دورو کې اووه اسمانونه پیدا کړل او په هر اسمان کې یې د هغوی اړوند چارې څرګندې کړې. بیا هغه اسمان چې (ځمکې ته) نږدې و، موږ په ستورو سره ښکلی کړ او (مونږ یې پیدا کړ) چې ساتنه یې وکړو. دا د (الله) د غالب او پوه فرمان دی.

فَاِنْ اَعْرَضُوْا فَقُلْ اَنْذَرْتُكُمْ صٰعِقَةً مِّثْلَ صٰعِقَةِ عَادٍ وَّثَمُوْدَ ۗ

fa in a‘raḍū faqul anżartukum ṣā‘iqatam miṡla ṣā‘iqati ‘ādiw wa ṡamūd(a).

که دوی مخ واړوي نو ووایه، "ما تاسو ته د هغه برېښنا (آفت) څخه خبرداری درکړی دی لکه هغه برېښنا چې د عاد او ثمود په قوم راغله."

اِذْ جَاۤءَتْهُمُ الرُّسُلُ مِنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗقَالُوْا لَوْ شَاۤءَ رَبُّنَا لَاَنْزَلَ مَلٰۤىِٕكَةً فَاِنَّا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

iż jā'athumur-rusulu mim baini aidīhim wa min khalfihim allā ta‘budū illallāh(a), qālū lau syā'a rabbunā la'anzala malā'ikatan fa'innā bimā ursiltum bihī kāfirūn(a).

کله چې رسولان د دوی مخې او شا له خوا ورته راغلل (او غږ یې وکړ چې یوازې د الله عبادت مه کوئ)، هغوی ځواب ورکړ: "که زموږ رب غوښتلی وای، نو خپل ملائکې به یې رالېږلې وای، نو موږ به هغه وحی رد کړې وای چې تاسو یې د رسولو لپاره رالیږل شوي یاست."

فَاَمَّا عَادٌ فَاسْتَكْبَرُوْا فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَقَالُوْا مَنْ اَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً ۗ اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ الَّذِيْ خَلَقَهُمْ هُوَ اَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ

fa ammā ‘ādun fastakbarū fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa qālū man asyaddu minnā quwwah(tan), awalam yarau annallāhal-lażī khalaqahum huwa asyaddu minhum quwwah(tan), wa kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).

نو د عاد قوم په ځمکه کې د حق پرته فخر کاوه او ویل یې: "څوک له موږ څخه په ځواک کې لوی دی؟" ایا دوی نه دي لیدلي چې دا په حقیقت کې الله دی چې دوی یې پیدا کړي دي؟ ایا هغه له دوی څخه په ځواک کې لوی دی؟ او دوی زموږ له نښو (عظمت) څخه انکار کړی دی.

فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيْحًا صَرْصَرًا فِيْٓ اَيَّامٍ نَّحِسَاتٍ لِّنُذِيْقَهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَخْزٰى وَهُمْ لَا يُنْصَرُوْنَ

fa arsalnā ‘alaihim rīḥan ṣarṣaran fī ayyāmin naḥisātil linużīqahum-‘ażābal khizyi fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akhzā wa hum lā yunṣarūn(a).

نو موږ په څو بدمرغه ورځو کې پر دوی باندې یو ډېر سخت باد وخوځاوه، ځکه چې موږ غوښتل چې دوی په ځمکه کې د ژوند د سپکاوي عذاب تجربه کړي. په عین حال کې، د اخرت عذاب به یقینا ډیر سپکاوی وي او دوی ته به مرسته ونه شي.

وَاَمَّا ثَمُوْدُ فَهَدَيْنٰهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمٰى عَلَى الْهُدٰى فَاَخَذَتْهُمْ صٰعِقَةُ الْعَذَابِ الْهُوْنِ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ ۚ

wa ammā ṡamūdu fa hadaināhum fastaḥabbul-‘amā ‘alal-hudā fa akhażathum ṣā‘iqatul-‘ażābil-hūni bimā kānū yaksibūn(a).

او د ثمود قوم ته موږ لارښوونه وکړه، خو هغوی د لارښوونې پر ځای ړوندوالی (ګمراهۍ) غوره وګڼله، نو د خپلو کړنو له امله د سپکاوي عذاب په توګه برېښنا پرې ولګېده.

وَنَجَّيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ ࣖ

wa najjainal-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

او موږ هغو کسانو ته نجات ورکړ چې ایمان یې راوړی و ځکه چې دوی متقیان وو.

وَيَوْمَ يُحْشَرُ اَعْدَاۤءُ اللّٰهِ اِلَى النَّارِ فَهُمْ يُوْزَعُوْنَ

wa yauma yuḥsyaru a‘dā'ullāhi ilan-nāri fahum yūza‘ūn(a).

او (یاد کړه) هغه ورځ چې (د الله دښمنان) به اور ته بوتلل شي او دوی به جلا شي.

حَتّٰىٓ اِذَا مَا جَاۤءُوْهَا شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَاَبْصَارُهُمْ وَجُلُوْدُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

Ḥattā iżā mā jā'ūhā syahida ‘alaihim sam‘uhum wa abṣāruhum wa julūduhum bimā kānū ya‘malūn(a).

نو کله چې دوی دوزخ ته ورسیږي، د دوی غوږونه، سترګې او پوستکي به د هغه څه شاهدان وي چې دوی یې کړي دي.

وَقَالُوْا لِجُلُوْدِهِمْ لِمَ شَهِدْتُّمْ عَلَيْنَا ۗقَالُوْٓا اَنْطَقَنَا اللّٰهُ الَّذِيْٓ اَنْطَقَ كُلَّ شَيْءٍ وَّهُوَ خَلَقَكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۙ وَّاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa qālū lijulūdihim lima syahittum ‘alainā, qālū anṭaqanallāhul-lażī anṭaqa kulla syai'iw wa huwa khalaqakum awwala marrah(tin), wa ilaihi turja‘ūn(a).

او دوی خپلو پوستکي ته وویل: "تاسو ولې زموږ پر ضد شاهدان یاست؟" (پوستکي) دوی ځواب ورکړ: "هغه څوک چې موږ ته یې د خبرو کولو توان راکړ هغه الله دی، هغه (هم) چې هر څه یې د خبرو کولو توان ورکړ، او دا هغه دی چې تاسو یې په لومړي ځای کې پیدا کړي یاست او یوازې هغه ته به تاسو بیرته ستنیږئ."

وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَتِرُوْنَ اَنْ يَّشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَلَآ اَبْصَارُكُمْ وَلَا جُلُوْدُكُمْ وَلٰكِنْ ظَنَنْتُمْ اَنَّ اللّٰهَ لَا يَعْلَمُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ

wa mā kuntum tastatirūna ay yasyhada ‘alaikum sam‘ukum wa lā abṣārukum wa lā julūdukum wa lākin ẓanantum annallāha lā ya‘lamu kaṡīram mimmā ta‘malūn(a).

او تاسو د خپلو غوږونو، سترګو او پوستکي د شهادت څخه نشئ پټیدلی) حتی که تاسو فکر کوئ چې الله ستاسو د کارونو څخه لږ پوهیږي.

وَذٰلِكُمْ ظَنُّكُمُ الَّذِيْ ظَنَنْتُمْ بِرَبِّكُمْ اَرْدٰىكُمْ فَاَصْبَحْتُمْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa żālikum ẓannukumul-lażī ẓanantum birabbikum ardākum fa aṣbaḥtum minal-khāsirīn(a).

او دا ستا ګومان دی چې ته ګومان کوې چې ستا رب تا هلاک کړی یې، نو ته له زیانکارانو څخه یې.

فَاِنْ يَّصْبِرُوْا فَالنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ ۚوَاِنْ يَّسْتَعْتِبُوْا فَمَا هُمْ مِّنَ الْمُعْتَبِيْنَ

fa iy yaṣbirū fan-nāru maṡwal lahum, wa iy yasta‘tibū famā hum minal-mu‘tabīn(a).

که څه هم دوی (د دوزخ په عذاب) صبر کوي، نو دوزخ د دوی ځای دی او که دوی رحم وغواړي، نو دوی د هغو کسانو څخه نه دي چې د رحمت مستحق دي.

۞ وَقَيَّضْنَا لَهُمْ قُرَنَاۤءَ فَزَيَّنُوْا لَهُمْ مَّا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِۚ اِنَّهُمْ كَانُوْا خٰسِرِيْنَ ࣖ

wa qayyaḍnā lahum quranā'a fa zayyanū lahum mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu fī umamin qad khalat min qablihim minal-jinni wal-ins(i), innahum kānū khāsirīn(a).

او موږ د هغوی لپاره ملګري (شیطانان) مقرر کړل چې د دوی په مخکې او وروسته کې د هر څه ستاینه کوي، او پر دوی د تیرو امتونو سره د جن او انسانانو څخه د عذاب حکم پاتې دی، په حقیقت کې دوی زیان منونکي خلک دي.

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَسْمَعُوْا لِهٰذَا الْقُرْاٰنِ وَالْغَوْا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُوْنَ

wa qālal-lażīna kafarū lā tasma‘ū lihāżal-qur'āni walgau fīhi la‘allakum taglibūn(a).

او کافران وايي: "دا قرآن مه اورئ او د هغه پر وړاندې شور مه کوئ، ترڅو تاسو (پر دوی) غالب شئ."

فَلَنُذِيْقَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَذَابًا شَدِيْدًاۙ وَّلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

fa lanużīqannal-lażīna kafarū ‘ażāban syadīdā(n), wa lanajziyannahum aswa'al-lażī kānū ya‘malūn(a).

نو بېشکه، موږ به هغو کسانو ته چې کافران دي سخته سزا ورکړو او بېشکه، موږ به دوی ته د هغه څه په بدل کې چې دوی یې کړي دي تر ټولو بد سزا ورکړو.

ذٰلِكَ جَزَاۤءُ اَعْدَاۤءِ اللّٰهِ النَّارُ لَهُمْ فِيْهَا دَارُ الْخُلْدِ ۗجَزَاۤءً ۢبِمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ

Żālika jazā'u a‘dā'illāhin-nāru lahum fīhā dārul-khuld(i), jazā'am bimā kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).

دا د الله د دښمنانو (یعنې) دوزخ ته د تل لپاره سزا ده، د دوی لپاره به په هغه کې تلپاتې استوګنځی وي، ځکه چې دوی زموږ له نښو څخه سرغړونه کړې وه.

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا رَبَّنَآ اَرِنَا الَّذَيْنِ اَضَلّٰنَا مِنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ نَجْعَلْهُمَا تَحْتَ اَقْدَامِنَا لِيَكُوْنَا مِنَ الْاَسْفَلِيْنَ

wa qālal-lażīna kafarū rabbanā arinal-lażaini aḍallānā minal-jinni wal-insi naj‘alhumā taḥta aqdāminā liyakūnā minal-asfalīn(a).

او کافران وايي: "زموږ ربه، موږ ته هغه دوه ډلې وښایه چې موږ یې ګمراه کړي یو، یعنې (جن) او انسانان، ترڅو موږ دواړه د خپلو پښو لاندې کړو ترڅو دواړه ډلې تر ټولو ذلیل (ذلیل) شي."

اِنَّ الَّذِيْنَ قَالُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوْا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَلَّا تَخَافُوْا وَلَا تَحْزَنُوْا وَاَبْشِرُوْا بِالْجَنَّةِ الَّتِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

innal-lażīna qālū rabbunallāhu ṡummastaqāmū tatanazzalu ‘alaihimul-malā'ikatu allā takhāfū wa lā taḥzanū wa absyirū bil-jannatil-latī kuntum tū‘adūn(a).

په حقیقت کې هغه کسان چې وايي: "زموږ رب الله دی" بیا په خپل دریځ ټینګ پاتې شي، نو پرښتې به ورته راښکته شي (او ووایي:) "مه وېرېږئ او مه غمجن کیږئ؛ او په هغه جنت خوشحاله شئ چې ژمنه یې ستاسو سره شوې ده."

نَحْنُ اَوْلِيَاۤؤُكُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَفِى الْاٰخِرَةِ ۚوَلَكُمْ فِيْهَا مَا تَشْتَهِيْٓ اَنْفُسُكُمْ وَلَكُمْ فِيْهَا مَا تَدَّعُوْنَ ۗ

naḥnu auliyā'ukum fil-ḥayātid-dun-yā wa fil-ākhirah(ti), wa lakum fīhā mā tasytahī anfusukum wa lakum fīhā mā tadda‘ūn(a).

موږ په دې دنیا او آخرت کې ستاسو ساتونکي یو؛ په دې (جنت) کې تاسو ته هغه څه درکول کیږي چې تاسو یې غواړئ او هغه څه ترلاسه کوئ چې تاسو یې غواړئ.

نُزُلًا مِّنْ غَفُوْرٍ رَّحِيْمٍ ࣖ

nuzulam min gafūrir raḥīm(in).

د ډېر بخښونکي او مهربان (الله) له لوري د ستاینې په توګه.

وَمَنْ اَحْسَنُ قَوْلًا مِّمَّنْ دَعَآ اِلَى اللّٰهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَّقَالَ اِنَّنِيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa man aḥsanu qaulam mimman da‘ā ilallāhi wa ‘amila ṣāliḥaw wa qāla innanī minal-muslimīn(a).

او د هغه چا څخه غوره خبره څوک لري چې الله ته بلنه ورکوي او نیک عمل کوي او وايي چې "په حقیقت کې زه د مسلمانانو څخه یم (چې اطاعت یې کړی دی)؟"

وَلَا تَسْتَوِى الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ۗاِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ فَاِذَا الَّذِيْ بَيْنَكَ وَبَيْنَهٗ عَدَاوَةٌ كَاَنَّهٗ وَلِيٌّ حَمِيْمٌ

wa lā tastawil-ḥasanatu wa las-sayyi'ah(tu), idfa‘ bil-latī hiya aḥsanu fa'iżal-lażī bainaka wa bainahū ‘adāwatun ka'annahū waliyyun ḥamīm(un).

او ښه او بد یو شان نه دي. (بد) په ښه توګه رد کړئ، ترڅو هغه څوک چې ستاسو او د هغه ترمنځ د دښمنۍ احساسات لري د یو وفادار ملګري په څیر وي.

وَمَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا الَّذِيْنَ صَبَرُوْاۚ وَمَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا ذُوْ حَظٍّ عَظِيْمٍ

wa mā yulaqqāhā illal-lażīna ṣabarū, wa mā yulaqqāhā illā żū ḥaẓẓin ‘aẓīm(in).

او (دا ښې ځانګړنې) به یوازې هغو کسانو ته ورکړل شي چې صبر کوي او دا به یوازې هغو کسانو ته ورکړل شي چې لوی بخت لري.

وَاِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa immā yanzagannaka minasy-syaiṭāni nazgun fasta‘iż billāh(i), innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

او که شیطان تاته په وسوسه کې واچوي، نو له الله تعالی څخه پناه وغواړه، په حقیقت کې هغه اوریدونکی او پوه دی.

وَمِنْ اٰيٰتِهِ الَّيْلُ وَالنَّهَارُ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُۗ لَا تَسْجُدُوْا لِلشَّمْسِ وَلَا لِلْقَمَرِ وَاسْجُدُوْا لِلّٰهِ الَّذِيْ خَلَقَهُنَّ اِنْ كُنْتُمْ اِيَّاهُ تَعْبُدُوْنَ

wa min āyātihil-lailu wan-nahāru wasy-syamsu wal-qamar(u), lā tasjudū lisy-syamsi wa lā lil-qamari wasjudū lillāhil-lażī khalaqahunna in kuntum iyyāhu ta‘budūn(a).

Dan sebagian dari tanda-tanda kebesaran Nya ialah malam, siang, mata-hari dan bulan. Janganlah bersujud kepada matahari dan jangan (pula) kepada bulan, tetapi bersujudlah kepada Allah yang menciptakannya, jika kamu hanya menyembah kepada-Nya.

فَاِنِ اسْتَكْبَرُوْا فَالَّذِيْنَ عِنْدَ رَبِّكَ يُسَبِّحُوْنَ لَهٗ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَهُمْ لَا يَسْـَٔمُوْنَ ۩

fa inistakbarū fal-lażīna ‘inda rabbika yusabbiḥūna lahū bil-laili wan-nahāri wa hum lā yas'amūn(a).

که دوی فخر وکړي، نو هغه (فرښتې) چې ستا د رب سره دي، شپه او ورځ د هغه تسبیح وايي، او هیڅکله ستړي نه کیږي.

وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنَّكَ تَرَى الْاَرْضَ خَاشِعَةً فَاِذَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاۤءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْۗ اِنَّ الَّذِيْٓ اَحْيَاهَا لَمُحْيِ الْمَوْتٰى ۗاِنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa min āyātihī annaka taral-arḍa khāsyi‘atan fa iżā anzalnā ‘alaihal-mā'ahtazzat wa rabat, innal-lażī aḥyāhā lamuḥyil-mautā, innahū ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

او د هغه له نښانو (عظمت) څخه دا ده چې ته ګورې چې ځمکه وچه او بې خونده ده، خو که موږ پرې باران واورو، نو خامخا به حرکت وکړي او زرخیز به شي. په حقیقت کې، هغه (الله) چې دا ژوندی کوي، خامخا کولی شي مړي ژوندي کړي؛ په حقیقت کې هغه په هر څه باندې قادر دی.

اِنَّ الَّذِيْنَ يُلْحِدُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا لَا يَخْفَوْنَ عَلَيْنَاۗ اَفَمَنْ يُّلْقٰى فِى النَّارِ خَيْرٌ اَمَّنْ يَّأْتِيْٓ اٰمِنًا يَّوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗاِعْمَلُوْا مَا شِئْتُمْ ۙاِنَّهٗ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

innal-lażīna yulḥidūna fī āyātinā lā yakhfauna ‘alainā, afamay yulqā fin-nāri khairun am may ya'tī āminay yaumal-qiyāmah(ti), i‘malū mā syi'tum, innahū bimā ta‘malūna baṣīr(un).

په حقیقت کې، هغه کسان چې زموږ له نښو انکار کوي، له موږ څخه پټ نه دي. ایا هغه کسان چې دوزخ ته اچول کیږي غوره دي یا هغه کسان چې د قیامت په ورځ په امن او روغ ډول راڅرګندیږي؟ هغه څه وکړئ چې تاسو یې غواړئ! په حقیقت کې، هغه ستاسو د کارونو لیدونکی دی.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالذِّكْرِ لَمَّا جَاۤءَهُمْ ۗوَاِنَّهٗ لَكِتٰبٌ عَزِيْزٌ ۙ

innal-lażīna kafarū biż-żikri lammā jā'ahum, wa innahū lakitābun ‘azīz(un).

په حقيقت کې هغه کسان چې قرآن کريم ورته وسپارل شي، نو هغه يې ردوي (هغوی به خامخا بدبخت وي) او په حقيقت کې (قرآن کريم) يو عزتمن کتاب دی.

لَّا يَأْتِيْهِ الْبَاطِلُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَلَا مِنْ خَلْفِهٖ ۗتَنْزِيْلٌ مِّنْ حَكِيْمٍ حَمِيْدٍ

lā ya'tīhil-bāṭilu mim baini yadaihi wa lā min khalfih(ī), tanzīlum min ḥakīmin ḥamīd(in).

چې) نه به له مخکې او نه له شا څخه (په تیرو او راتلونکو کې) باطل ورشي، دا د الله له لوري نازل شوی دی، چې ډېر حکمت لرونکی او ډېر ستايل شوی دی.

مَا يُقَالُ لَكَ اِلَّا مَا قَدْ قِيْلَ لِلرُّسُلِ مِنْ قَبْلِكَ ۗاِنَّ رَبَّكَ لَذُوْ مَغْفِرَةٍ وَّذُوْ عِقَابٍ اَلِيْمٍ

mā yuqālu laka illā mā qad qīla lir-rusuli min qablik(a), inna rabbaka lażū magfiratiw wa żū ‘iqābin alīm(in).

هغه څه چې (کافران) تاته وايي، هغه څه دي چې له تا څخه مخکې رسولانو ته ویل شوي وو، بېشکه ستا رب بخښنه او دردناک عذاب لري.

وَلَوْ جَعَلْنٰهُ قُرْاٰنًا اَعْجَمِيًّا لَّقَالُوْا لَوْلَا فُصِّلَتْ اٰيٰتُهٗ ۗ ءَاَ۬عْجَمِيٌّ وَّعَرَبِيٌّ ۗ قُلْ هُوَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا هُدًى وَّشِفَاۤءٌ ۗوَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرٌ وَّهُوَ عَلَيْهِمْ عَمًىۗ اُولٰۤىِٕكَ يُنَادَوْنَ مِنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍ ࣖ

wa lau ja‘alnāhu qur'ānan a‘jamiyyal laqālū lau lā fuṣṣilat āyātuh(ū), a'a‘jamiyyuw wa ‘arabiyy(un), qul huwa lil-lażīna āmanū hudaw wa syifā'(un), wal-lażīna lā yu'minūna fī āżānihim waqruw wa huwa ‘alaihim ‘amā(n), ulā'ika yunādauna mim makānim ba‘īd(in).

او که موږ قرآن د عربي ژبې پرته په بله ژبه کې تلاوت کړی وای، نو دوی به ویل چې "ولې آیتونه نه تشریح کیږي؟" ایا دا مناسبه ده چې (قرآن) د عربو لپاره په عربي ژبه کې وي؟ ووایه، "قرآن د هغو کسانو لپاره لارښوونه او شفا ده چې ایمان راوړي. او هغه کسان چې ایمان نه راوړي د دوی په غوږونو کې بندښت دی، او (قرآن) د دوی لپاره تیاره ده. دوی (د) هغو خلکو په څیر دي چې له لرې ځای څخه بلل کیږي."

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَاخْتُلِفَ فِيْهِ ۗوَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۗوَاِنَّهُمْ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيْبٍ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba fakhtulifa fīh(i), wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika laquḍiya bainahum, wa innahum lafī syakkim minhu murīb(in).

او په یقین سره، موږ موسی علیه السلام ته کتاب (تورات) ورکړ او په هغه کې اختلاف وشو. که ستا د رب له لوري مخکې له مخکې پرېکړه نه وای شوې، نو کافران به هلاک شوي وای. او په یقین سره دوی د هغه په اړه په ژور شک کې وو.

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهٖ ۙوَمَنْ اَسَاۤءَ فَعَلَيْهَا ۗوَمَا رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِ ۔

man ‘amila ṣāliḥan fa linafsih(ī), wa man asā'a fa ‘alaihā, wa mā rabbuka biẓallāmil lil-‘abīd(i).

څوک چې ښه عمل وکړي، د هغه (اجر) د ځان لپاره دی او څوک چې بد کار وکړي، د هغه (ګناه) د هغه په خپله ده، او ستا رب په بندګانو هیڅ ظلم نه کوي.

۞ اِلَيْهِ يُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ ۗوَمَا تَخْرُجُ مِنْ ثَمَرٰتٍ مِّنْ اَكْمَامِهَا وَمَا تَحْمِلُ مِنْ اُنْثٰى وَلَا تَضَعُ اِلَّا بِعِلْمِهٖ ۗوَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيْۙ قَالُوْٓا اٰذَنّٰكَ مَا مِنَّا مِنْ شَهِيْدٍ ۚ

ilaihi yuraddu ‘ilmus-sā‘ah(ti), wa mā takhruju min ṡamarātim min akmāmihā wa mā taḥmilu min unṡā wa lā taḍa‘u illā bi‘ilmih(ī), wa yauma yunādīhim aina syurakā'ī, qālū āżannāka mā minnā min syahīd(in).

د قیامت د ورځې په اړه علم هغه ته بیرته ورکول کیږي. هیڅ میوه له خپلو پاڼو څخه نه راوځي او هیڅ ښځه حامله نه کیږي او نه زیږون کوي، مګر ټول د هغه په پوهه سره. په هغه ورځ چې هغه (الله) دوی ته غږ وکړي، "زما ملګري چیرته دي؟" دوی ځواب ورکړ، "موږ تاسو ته اعلان کوو چې زموږ څخه هیڅوک نشته چې شاهدي ورکړي (چې تاسو شریکان لرئ)."

وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَدْعُوْنَ مِنْ قَبْلُ وَظَنُّوْا مَا لَهُمْ مِّنْ مَّحِيْصٍ

wa ḍalla ‘anhum mā kānū yad‘ūna min qablu wa ẓannū mā lahum mim maḥīṣ(in).

او هغه څه چې دوی یې عبادت کاوه له دوی څخه ورک شول، او دوی پوه شول چې د دوی لپاره (د الله له عذاب څخه) هیڅ لاره نشته.

لَا يَسْـَٔمُ الْاِنْسَانُ مِنْ دُعَاۤءِ الْخَيْرِۖ وَاِنْ مَّسَّهُ الشَّرُّ فَيَـُٔوْسٌ قَنُوْطٌ

lā yas'amul-insānu min du‘ā'il-khair(i), wa im massahusy-syarru fa ya'ūsun qanūṭ(un).

انسانان د ښېګڼې غوښتلو څخه نه ستړي کېږي، او کله چې ناورین راشي، نو نا امیده کېږي او هیله له لاسه ورکوي.

وَلَىِٕنْ اَذَقْنٰهُ رَحْمَةً مِّنَّا مِنْۢ بَعْدِ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُ لَيَقُوْلَنَّ هٰذَا لِيْۙ وَمَآ اَظُنُّ السَّاعَةَ قَاۤىِٕمَةًۙ وَّلَىِٕنْ رُّجِعْتُ اِلٰى رَبِّيْٓ اِنَّ لِيْ عِنْدَهٗ لَلْحُسْنٰىۚ فَلَنُنَبِّئَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِمَا عَمِلُوْاۖ وَلَنُذِيْقَنَّهُمْ مِّنْ عَذَابٍ غَلِيْظٍ

wa la'in ażaqnāhu raḥmatam minnā mim ba‘di ḍarrā'a massathu layaqūlunna hāżā lī, wa mā aẓunnus-sā‘ata qā'imah(tan), wa la'ir ruji‘tu ilā rabbī inna lī ‘indahū lal-ḥusnā, fa lanunabbi'annal-lażīna kafarū bimā ‘amilū, wa lanużīqannahum min ‘ażābin galīẓ(in).

او که موږ له کړاو وروسته له خپل لوري رحمت ورکړو، نو خامخا به ووايي: "دا زما حق دی، او زه ډاډه نه یم چې د قیامت ورځ به راشي. او که زه خپل رب ته بیرته راستون شوم، نو خامخا به له هغه سره ښېګڼه ومومم." نو، یقینا، موږ به کافرانو ته د هغه څه په اړه خبر ورکړو چې دوی یې کړي دي، او یقینا، موږ به دوی ته سخت عذاب ورکړو.

وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُوْ دُعَاۤءٍ عَرِيْضٍ

wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru fażū du‘ā'in ‘arīḍ(in).

او کله چې موږ انسان ته نعمت ورکوو، نو هغه مخ اړوي او (په تکبر سره) ځان لرې کوي؛ خو کله چې مصیبت راشي، نو ډېر دعا کوي.

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ثُمَّ كَفَرْتُمْ بِهٖ مَنْ اَضَلُّ مِمَّنْ هُوَ فِيْ شِقَاقٍۢ بَعِيْدٍ

qul ara'aitum in kāna min ‘indillāhi ṡumma kafartum bihī man aḍallu mimman huwa fī syiqāqim ba‘īd(in).

ووایه، تاسو به څه فکر کوئ که چیرې دا (قرآن) د الله له لوري راشي او تاسو یې انکار وکړئ. له هغه چا څخه څوک ډیر ګمراه دی چې تل په ډیره لرې کفر کې وي؟

سَنُرِيْهِمْ اٰيٰتِنَا فِى الْاٰفَاقِ وَفِيْٓ اَنْفُسِهِمْ حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ اَنَّهُ الْحَقُّۗ اَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ اَنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ

sanurīhim āyātinā fil-āfāqi wa fī anfusihim ḥattā yatabayyana lahum annahul-ḥaqq(u), awalam yakfi birabbika annahū ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

موږ به هغوی ته په کایناتو او د هغوی په ځانونو کې خپلې نښې وښیو، تر هغه چې هغوی ته څرګنده شي چې دا (قرآن) حق دی. ایا دا ستاسو لپاره کافي نه ده چې ستاسو رب په هرڅه شاهد دی؟

اَلَآ اِنَّهُمْ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْ لِّقَاۤءِ رَبِّهِمْ ۗ اَلَآ اِنَّهٗ بِكُلِّ شَيْءٍ مُّحِيْطٌ ࣖ

alā innahum fī miryatim mil liqā'i rabbihim, alā innahū bikulli syai'im muḥīṭ(un).

په یاد ولرئ، په حقیقت کې دوی د خپل رب سره د لیدو په اړه په شک کې دي. په یاد ولرئ، په حقیقت کې هغه هرڅه پوښي.