Q.S العنکبوت (اَلْعَنْكَبُوت) - 69 د آیتونو شمېر

الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

الف لام میم.

اَحَسِبَ النَّاسُ اَنْ يُّتْرَكُوْٓا اَنْ يَّقُوْلُوْٓا اٰمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُوْنَ

aḥasiban-nāsu ay yutrakū ay yaqūlū āmannā wa hum lā yuftanūn(a).

ایا خلک دا فکر کوي چې دوی به یوازې په دې ویلو پریښودل شي چې "موږ ایمان راوړی دی" او دوی به ونه ازمول شي؟

وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللّٰهُ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا وَلَيَعْلَمَنَّ الْكٰذِبِيْنَ

wa laqad fatannal-lażīna min qablihim falaya‘lamannallāhul-lażīna ṣadaqū wa laya‘lamannal-kāżibīn(a).

او په یقیني توګه، موږ هغه کسان چې له دوی څخه مخکې وو، ازمایلي وو، نو الله خامخا هغه کسان معلوموي چې رښتیني دي او خامخا هغه کسان هم معلوموي چې دروغجن دي.

اَمْ حَسِبَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِ اَنْ يَّسْبِقُوْنَا ۗسَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ

am ḥasibal-lażīna ya‘malūnas-sayyi'āti ay yasbiqūnā, sā'a mā yaḥkumūn(a).

آیا هغه کسان چې بد کارونه کوي دا ګمان کوي چې زموږ له عذابه به خلاص شي؟ بده ده هغه پریکړه چې دوی یې کوي!

مَنْ كَانَ يَرْجُوْا لِقَاۤءَ اللّٰهِ فَاِنَّ اَجَلَ اللّٰهِ لَاٰتٍ ۗوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

man kāna yarjū liqā'allāhi fa'inna ajalallāhi la'āt(in), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

څوک چې د الله تعالی د ملاقات هیله لري، نو یقینا د الله تعالی (وعده شوې) وخت به خامخا راشي، او هغه اوریدونکی او پوه دی.

وَمَنْ جَاهَدَ فَاِنَّمَا يُجَاهِدُ لِنَفْسِهٖ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

wa man jāhada fa'innamā yujāhidu linafsih(ī), innallāha laganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).

او څوک چې د جهاد لپاره هڅه کوي، د هغه جهاد په ریښتیا سره د ځان لپاره دی. په حقیقت کې، الله تعالی له ټولو جهانونو څخه ډېر غني دی (هیڅ شی ته اړتیا نلري).

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَحْسَنَ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa lanajziyannahum aḥsanal-lażī kānū ya‘malūn(a).

او هغه کسان چې ایمان یې راوړی او ښه کارونه یې کړي دي، موږ به خامخا د دوی بدۍ له دوی څخه لرې کړو او خامخا به دوی ته د هغو غوره عملونو سره سم بدله ورکړو چې دوی یې کول.

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

او موږ پر انسانانو فرض کړی دی چې له خپلو مور او پلار سره ښه وکړي. او که دوی تا مجبور کړي چې ما له هغه څه سره شریک کړي چې ته یې نه پوهېږې، نو د هغوی خبره مه منه. ستا راتګ یوازې زما خوا ته دی، او زه به تا ته هغه څه ووایم چې تا کړي دي.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِى الصّٰلِحِيْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanudkhilannahum fiṣ-ṣāliḥīn(a).

او هغه کسان چې ایمان یې راوړی او ښه عملونه یې کړي دي، موږ به یې خامخا د صالحانو په ډله کې شامل کړو.

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ فَاِذَآ اُوْذِيَ فِى اللّٰهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللّٰهِ ۗوَلَىِٕنْ جَاۤءَ نَصْرٌ مِّنْ رَّبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّا كُنَّا مَعَكُمْۗ اَوَلَيْسَ اللّٰهُ بِاَعْلَمَ بِمَا فِيْ صُدُوْرِ الْعٰلَمِيْنَ

wa minan-nāsi may yaqūlu āmannā billāhi fa'iżā ūżiya fillāhi ja‘ala fitnatan-nāsi ka‘ażābillāh(i), wa la'in jā'a naṣrum mir rabbika layaqūlunna innā kunnā ma‘akum, awa laisallāhu bi'a‘lama bimā fī ṣudūril-‘ālamīn(a).

او له انسانانو څخه ځینې داسې دي چې وايي: "موږ په الله ایمان راوړی دی"، خو کله چې په الله د ایمان له امله مصیبت ورته ورسیږي، نو د خلکو مصیبت د الله له لوري عذاب ګڼي. او که ستا د رب له لوري ورته مرسته راشي، نو وايي: "بېشکه موږ له تاسو سره یو." ایا الله ښه نه پوهیږي چې د ټولو انسانانو په سینو کې څه دي؟

وَلَيَعْلَمَنَّ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَيَعْلَمَنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ

wa laya‘lamannallāhul-lażīna āmanū wa laya‘lamannal-munāfiqīn(a).

او الله تعالی خامخا هغه کسان پېژني چې ایمان یې راوړی او خامخا منافقان پېژني.

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّبِعُوْا سَبِيْلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطٰيٰكُمْۗ وَمَا هُمْ بِحٰمِلِيْنَ مِنْ خَطٰيٰهُمْ مِّنْ شَيْءٍۗ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanuttabi‘ū sabīlanā walnaḥmil khaṭāyākum, wa mā hum biḥāmilīna min khaṭāyāhum min syai'(in), innahum lakāżibūn(a).

او کافران هغو کسانو ته وايي چې ایمان یې راوړی دی: "زموږ لاره تعقیب کړئ، او موږ به ستاسو ګناهونه واخلو،" که څه هم دوی د خپلو ګناهونو په باره کې هیڅ توان نلري، په حقیقت کې دوی بشپړ دروغجن دي.

وَلَيَحْمِلُنَّ اَثْقَالَهُمْ وَاَثْقَالًا مَّعَ اَثْقَالِهِمْ وَلَيُسْـَٔلُنَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَمَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

wa layaḥmilunna aṡqālahum wa aṡqālam ma‘a aṡqālihim wa layus'alunna yaumal-qiyāmati ‘ammā kānū yaftarūn(a).

او دوی به په ریښتیا سره خپل ګناهونه او د نورو ګناهونه د خپلو ګناهونو سره یو ځای وړي، او د قیامت په ورځ به خامخا د هغو دروغو په اړه پوښتنه وشي چې دوی تل جوړوي.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَلَبِثَ فِيْهِمْ اَلْفَ سَنَةٍ اِلَّا خَمْسِيْنَ عَامًا ۗفَاَخَذَهُمُ الطُّوْفَانُ وَهُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī falabiṡa fīhim alfa sanatin illā khamsīna ‘āmā(n), fa'akhażahumuṭ-ṭūfānu wa hum ẓālimūn(a).

او په حقیقت کې، موږ نوح علیه السلام د هغه قوم ته ولیږه، نو هغه د هغوی سره زر کاله یا لږ تر لږه پنځوس کاله ژوند وکړ، بیا دوی یو لوی سیلاب سره مخ شول، په داسې حال کې چې دوی ظالمان وو.

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَصْحٰبَ السَّفِيْنَةِ وَجَعَلْنٰهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

fa'anjaināhu wa aṣḥābas-safīnati wa ja‘alnāhā āyatal lil-‘ālamīn(a).

نو موږ نوح او هغه کسان چې په کښتۍ کې وو وژغورل او دا (پېښه) مو د ټولو انسانانو لپاره عبرت وګرځوله.

وَاِبْرٰهِيْمَ اِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاتَّقُوْهُ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa ibrāhīma iż qāla liqaumihi‘budullāha wattaqūh(u), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

او (یاد کړئ) ابراهیم، کله چې هغه خپل قوم ته وویل: "د الله عبادت وکړئ او له هغه ووېرېږئ، دا ستاسو لپاره غوره ده، که تاسو پوهیږئ."

اِنَّمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًا وَّتَخْلُقُوْنَ اِفْكًا ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَمْلِكُوْنَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوْا عِنْدَ اللّٰهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوْهُ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

innamā ta‘budūna min dūnillāhi auṡānaw wa takhluqūna ifkā(n), innal-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi lā yamlikūna lakum rizqan fabtagū ‘indallāhir-rizqa wa‘budūhu wasykurū lah(ū), ilaihi turja‘ūn(a).

په حقیقت کې، هغه څه چې تاسو یې د الله پرته عبادت کوئ، یوازې بتان دي، او تاسو دروغ جوړوئ. په حقیقت کې، هغه څه چې تاسو یې د الله پرته عبادت کوئ، تاسو ته د رزق ورکولو توان نلري؛ نو له الله څخه رزق وغواړئ، د هغه عبادت وکړئ او د هغه شکر وکړئ. یوازې هغه ته به بیرته ستانه شئ.

وَاِنْ تُكَذِّبُوْا فَقَدْ كَذَّبَ اُمَمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ۗوَمَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa in tukażżibū faqad każżaba umamum min qablikum, wa mā ‘alar-rasūli illal-balāgul-mubīn(u).

او که تاسو (کافران) دروغ وایاست، نو په حقیقت کې ستاسو څخه مخکې خلکو هم (پیغمبرانو) دروغ ویلي دي. او د رسول دنده یوازې د (خدای دین) په روښانه توګه رسول دي.

اَوَلَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللّٰهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ ۗاِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

awalam yarau kaifa yubdi'ullāhul-khalqa ṡumma yu‘īduh(ū), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

او ایا دوی نه ګوري چې الله تعالی څنګه مخلوقات پیل کوي او بیا یې تکراروي؟ په حقیقت کې، دا د الله تعالی لپاره اسانه ده.

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ بَدَاَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللّٰهُ يُنْشِئُ النَّشْاَةَ الْاٰخِرَةَ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ۚ

qul sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa bada'al-khalqa ṡummallāhu yunsyi'un-nasy'atal-ākhirah(ta), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ووایه: "په ځمکه کې وګرځئ، بیا وګورئ چې (الله) څنګه د مخلوقاتو پیدا کول پیل کوي، بیا الله وروستۍ پیښه راولي. په حقیقت کې، الله په هر څه باندې غالب دی."

يُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَرْحَمُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَاِلَيْهِ تُقْلَبُوْنَ

yu‘ażżibu may yasyā'u wa yarḥamu may yasyā'(u), wa ilaihi tuqlabūn(a).

هغه (الله) چې چا ته وغواړي عذاب ورکوي او چا ته چې وغواړي رحم کوي، او تاسو به د هغه لوري ته بیرته ګرځول کیږئ.

وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ ۖوَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ ࣖ

wa mā antum bimu‘jizīna fil-arḍi wa lā fis-samā'(i), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

او تاسو نه په ځمکه کې (د الله له عذاب څخه) نشئ خلاصولی او نه په اسمان کې، او ستاسو لپاره له الله پرته بل څوک سرپرست او مرستندوی نشته.

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَلِقَاۤىِٕهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ يَىِٕسُوْا مِنْ رَّحْمَتِيْ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi wa liqā'ihī ulā'ika ya'isū mir raḥmatī wa ulā'ika lahum ‘ażābun alīm(un).

او هغه کسان چې د الله تعالی له آیتونو او د هغه له ملاقات څخه انکار کوي، زما له رحمت څخه نا امیده دي او دوی به دردناک عذاب سره مخ شي.

فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا اقْتُلُوْهُ اَوْ حَرِّقُوْهُ فَاَنْجٰىهُ اللّٰهُ مِنَ النَّارِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

famā kāna jawāba qaumihī illā an qaluqtulūhu au ḥarriqūhu fa anjāhullāhu minan-nār(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

نو د هغه د قوم (ابراهيم) له خوا بل ځواب نه و، پرته له دې چې وويل شي، "هغه ووژنئ یا یې وسوځوئ،" نو الله هغه له اور څخه وژغوره. په حقیقت کې، په دې کې د هغو کسانو لپاره (د الله د عظمت) نښې دي چې ایمان لري.

وَقَالَ اِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًاۙ مَّوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚ ثُمَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَّيَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضًا ۖوَّمَأْوٰىكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَۖ

wa qāla innamattakhażtum min dūnillāhi auṡānam mawaddata bainikum fil-ḥayātid-dun-yā, ṡumma yaumal-qiyāmati yakfuru ba‘ḍukum biba‘ḍiw wa yal‘anu ba‘ḍukum ba‘ḍā(n), wa ma'wākumun nāru wa mā lakum min nāṣirīn(a).

او هغه (ابراهيم) وويل: "بې له الله هغه بتان چې تاسو يې عبادت کوئ، يوازې د دې لپاره دي چې په ځمکه کې ستاسو ترمنځ مينه پيدا کړي، بيا به د قيامت په ورځ ستاسو څخه ځينې په يو بل باندې انکار وکړي او لعنت به ووايي؛ او ستاسو بېرته راتګ به دوزخ وي، او ستاسو لپاره به هيڅوک مرستندوى نه وي."

۞ فَاٰمَنَ لَهٗ لُوْطٌۘ وَقَالَ اِنِّيْ مُهَاجِرٌ اِلٰى رَبِّيْ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

fa āmana lahū lūṭ(un), wa qāla innī muhājirun ilā rabbī, innahū huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

نو لوط علیه السلام د (ابراهيم علیه السلام نبوت) تایید کړ او هغه (ابراهيم علیه السلام) وویل: "بېشکه، زه باید د خپل رب (هغه ځای ته چې امر یې کړی دی) لاړ شم؛ په حقیقت کې، هغه ډېر غالب او ډېر حکمت لرونکی دی."

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ وَاٰتَيْنٰهُ اَجْرَهٗ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba wa ja‘alnā fī żurriyyatihin nubuwwata wal-kitāba wa ātaināhu ajrahū fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).

او موږ ابراهیم، اسحاق او یعقوب ته اولاد ورکړ، او موږ د هغه د اولادې لپاره پیغمبر او کتاب جوړ کړ، او موږ هغه ته په دنیا کې اجر ورکړ؛ او یقینا هغه به په آخرت کې له متقیانو څخه وي.

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ ۖمَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī innakum lata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).

او (یاد کړئ) کله چې لوط علیه السلام خپل قوم ته وویل: "تاسو په رښتیا سره یو ډېر بد کار (همجنسبازي) کړی دی چې له تاسو څخه مخکې هیچا هم دا کار نه دی کړی."

اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُوْنَ السَّبِيْلَ ەۙ وَتَأْتُوْنَ فِيْ نَادِيْكُمُ الْمُنْكَرَ ۗفَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

a'innakum lata'tūnar-rijāla wa taqṭa‘ūnas-sabīl(a), wa ta'tūna fī nādīkumul-munkar(a), famā kāna jawāba qaumihī illā an qālu'tinā bi‘ażābillāhi in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

ایا دا ستا لپاره مناسبه ده چې خلکو ته لاړ شې، په خپلو غونډو کې دوکه وکړې او بد کارونه وکړې؟" نو د هغه د قوم ځواب له دې پرته بل څه نه وو چې "که ته له صالحانو څخه یې، نو د الله عذاب موږ ته راوړه."

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

qāla rabbinṣurnī ‘alal-qaumil-mufsidīn(a).

هغه (لوط) دعا وکړه، "ای زما ربه، زما سره مرسته وکړه (د هغه ډلې په سزا ورکولو سره چې زیان یې رسولی دی."

وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَآ اِبْرٰهِيْمَ بِالْبُشْرٰىۙ قَالُوْٓا اِنَّا مُهْلِكُوْٓا اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ ۚاِنَّ اَهْلَهَا كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ ۚ

wa lammā jā'at rusulunā ibrāhīma bil-busyrā, qālū innā muhlikū ahli hāżihil-qaryah(ti), inna ahlahā kānū ẓālimīn(a).

او کله چې زموږ استازي (فرښتې) ابراهیم ته د زېري سره راغلل، نو ویې ویل: "بېشکه موږ به د دې ښار (سدوم) اوسیدونکي هلاک کړو ځکه چې د دې اوسیدونکي په ریښتیا ظالمان دي."

قَالَ اِنَّ فِيْهَا لُوْطًا ۗقَالُوْا نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَنْ فِيْهَا ۖ لَنُنَجِّيَنَّهٗ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

qāla inna fīhā lūṭā(n), qālū naḥnu a‘lamu biman fīhā, lanunajjiyannahū wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).

ابراهیم وویل: "په حقیقت کې، په هغه ښار کې لوط دی." دوی (فرښتو) وویل: "موږ ښه پوهیږو چې په هغه ښار کې څوک دي. موږ به خامخا هغه او د هغه ملګري وژغورو پرته له هغه میرمنې څخه. هغه د هغو کسانو څخه ده چې وروسته پاتې دي (هلاک شوې ده)."

وَلَمَّآ اَنْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالُوْا لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۗاِنَّا مُنَجُّوْكَ وَاَهْلَكَ اِلَّا امْرَاَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

wa lammā an jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qālū lā takhaf wa lā taḥzan, innā munajjūka wa ahlaka illamra'ataka kānat minal-gābirīn(a).

او کله چې زموږ استازي (فرښتې) لوط ته راغلل، نو هغه د هغوی (راتللو) له امله غمجن شو، او (احساس یې وکړ) چې د هغوی د ساتنې توان نه لري، او هغوی (رسولانو) وویل: "مه وېرېږه او مه غمجن کېږه، بې له شکه موږ به تا او ستا ملګري وژغورو، پرته له ستا له ښځې څخه، هغه د پاتې شویو (هلاک شویو) څخه ده."

اِنَّا مُنْزِلُوْنَ عَلٰٓى اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

innā munzilūna ‘alā ahli hāżihil-qaryati rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).

بېشکه، موږ به د دې ښار په اوسیدونکو باندې له اسمانه عذاب نازل کړو ځکه چې دوی بد عملونه کړي دي.

وَلَقَدْ تَّرَكْنَا مِنْهَآ اٰيَةً ۢ بَيِّنَةً لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa laqad taraknā minhā āyatam bayyinatal liqaumiy ya‘qilūn(a).

او په یقیني توګه، موږ په دې اړه د هغو خلکو لپاره یوه څرګنده نښه پریښوده ده چې پوهیږي.

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۙ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَارْجُوا الْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۖ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), faqāla yā qaumi‘budullāha warjul-yaumal-ākhira wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

او د مدین خلکو ته مو د دوی ورور شعیب علیه السلام ولیږه، هغه وویل: "ای زما قومه! د الله عبادت وکړئ، د اخرت د ورځې (د ثواب) هیله ولرئ، او په ځمکه کې فساد مه کوئ."

فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ ۙ

fa każżabūhu fa'akhażathumur-rajfatu fa'aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

هغوی (شعیب) دا رد کړه، نو دوی ته یوه سخته زلزله راغله، او بیا د دوی په استوګنځایونو کې جسدونه پراته وو.

وَعَادًا وَّثَمُوْدَا۟ وَقَدْ تَّبَيَّنَ لَكُمْ مِّنْ مَّسٰكِنِهِمْۗ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ وَكَانُوْا مُسْتَبْصِرِيْنَ ۙ

wa ‘ādaw wa ṡamūda wa qat tabayyana lakum mim masākinihim, wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum faṣaddahum ‘anis-sabīli wa kānū mustabṣirīn(a).

او د عاد او ثمود قوم (یاد کړئ)، (د هغوی تباهي) د هغوی د کورونو (د کنډوالو) څخه تاسو ته څرګنده شوې ده. شیطان د هغوی (ناوړه) عملونه هغوی ته ښکلي کړي دي، په دې توګه یې دوی د (الله) له لارې څخه منع کړي دي، په داسې حال کې چې هغوی د سترګو لرونکي دي.

وَقَارُوْنَ وَفِرْعَوْنَ وَهَامٰنَۗ وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ فَاسْتَكْبَرُوْا فِى الْاَرْضِ وَمَا كَانُوْا سٰبِقِيْنَ ۚ

wa qārūna wa fir‘auna wa hāmān(a), wa laqad jā'ahum mūsā bil-bayyināti fastakbarū fil-arḍi wa mā kānū sābiqīn(a).

او (همدارنګه) قارون، فرعون او هامان. په حقیقت کې، موسی علیه السلام دوی ته د څرګندو معلوماتو سره راغی. مګر دوی په ځمکه کې تکبر کوي، او دوی هغه کسان دي چې (د الله له عذاب څخه) نه تښتي.

فَكُلًّا اَخَذْنَا بِذَنْۢبِهٖۙ فَمِنْهُمْ مَّنْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًا ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ اَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ خَسَفْنَا بِهِ الْاَرْضَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اَغْرَقْنَاۚ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

fakullan akhażnā biżambih(ī), faminhum man arsalnā ‘alaihi ḥāṣibā(n), wa minhum man akhażathuṣ-ṣaiḥah(tu), wa minhum man khasafnā bihil-arḍ(a), wa minhum man agraqnā, wa mā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

نو موږ هر یو ته د هغوی د ګناهونو سزا ورکړه، په ځینو یې موږ د تیږو باران ووراوه، په ځینو یې د سختو ګړنګونو غږونه ولګېدل، ځینې یې موږ په ځمکه کې وغورځول، او ځینې یې موږ ډوب کړل. الله تعالی هیڅ نه غواړي چې پر دوی ظلم وکړي، بلکې دوی هغه کسان دي چې پر ځان یې ظلم کړی دی.

مَثَلُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْلِيَاۤءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوْتِۚ اِتَّخَذَتْ بَيْتًاۗ وَاِنَّ اَوْهَنَ الْبُيُوْتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوْتِۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

maṡalul-lażīnattakhażū min dūnillāhi auliyā'a kamaṡalil-‘ankabūt(i), ittakhażat baitā(n), wa inna auhanal-buyūti labaitul-‘ankabūt(i), lau kānū ya‘lamūn(a).

د هغو کسانو مثال چې له الله پرته نور سرپرستان نیسي د غڼې په څیر دی چې کور جوړوي. او په حقیقت کې تر ټولو کمزوری کور د غڼې کور دی، کاشکې دوی پوهیدلی وای.

اِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ مِنْ شَيْءٍۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

innallāha ya‘lamu mā yad‘ūna min dūnihī min syai'(in), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

په حقيقت کې الله هغه څه پېژني چې دوی يې له هغه پرته عبادت کوي او هغه ډېر ځواکمن او حکمت والا دی.

وَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِۚ وَمَا يَعْقِلُهَآ اِلَّا الْعٰلِمُوْنَ

wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nās(i), wa mā ya‘qiluhā illal-‘ālimūn(a).

او دا مثالونه موږ د انسانانو لپاره بیان کړي دي؛ او هیڅوک یې نه پوهیږي مګر هغه کسان چې پوه دي.

خَلَقَ اللّٰهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ ۔

khalaqallāhus-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), inna fī żālika la'āyatal lil-mu'minīn(a).

الله تعالی اسمانونه او ځمکه په حق سره پیدا کړي دي، په یقیني توګه په دې کې د هغو کسانو لپاره (د الله تعالی د عظمت) نښې دي چې ایمان راوړي.

اُتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَۗ اِنَّ الصَّلٰوةَ تَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ ۗوَلَذِكْرُ اللّٰهِ اَكْبَرُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُوْنَ

utlu mā ūḥiya ilaika minal-kitābi wa aqimiṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta tanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lażikrullāhi akbar(u), wallāhu ya‘lamu mā taṣna‘ūn(a).

هغه کتاب (قرآن) ولولئ چې تاته (محمد صلی الله علیه وسلم) نازل شوی دی او لمونځ کوه. په حقیقت کې لمونځ له بدیو او بدو کارونو څخه منع کوي. او (پوه شه) د الله یاد (لمونځ) تر نورو عبادتونو غوره دی. الله هغه څه پوهیږي چې تاسو یې کوئ.

۞ وَلَا تُجَادِلُوْٓا اَهْلَ الْكِتٰبِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۖ اِلَّا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ وَقُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَاُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَاِلٰهُنَا وَاِلٰهُكُمْ وَاحِدٌ وَّنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

wa lā tujādilū ahlal-kitābi illā bil-latī hiya aḥsan(u), illal-lażīna ẓalamū minhum wa qūlū āmannā bil-lażī unzila ilainā wa unzila ilaikum wa ilāhunā wa ilāhukum wāḥiduw wa naḥnu lahū muslimūn(a).

او له اهل کتابو سره بحث مه کوئ، مګر په ښه طریقه، پرته له هغو کسانو سره چې له دوی څخه ظالمان دي، او ووایئ: "موږ په هغو (کتابونو) ایمان راوړی دی چې موږ ته نازل شوي او هغه چې تاسو ته نازل شوي دي، زموږ خدای او ستاسو خدای یو دی، او موږ یوازې هغه ته تسلیم یو."

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَۗ فَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖۚ وَمِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ مَنْ يُّؤْمِنُ بِهٖۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا الْكٰفِرُوْنَ

wa każālika anzalnā ilaikal-kitāb(a), fal-lażīna ātaināhumul-kitāba yu'minūna bih(ī), wa min hā'ulā'i may yu'minu bih(ī), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illal-kāfirūn(a).

او په دې توګه موږ تاته کتاب (قرآن) نازل کړ. هغه کسان چې موږ ورته کتاب (تورات او انجیل) ورکړی دی، هغوی پرې (قرآن) ایمان راوړي، او له دوی (د مکې کافرانو) څخه ځینې داسې هم شته چې پرې ایمان راوړي. او زموږ له آیتونو څخه یوازې کافران انکار کوي.

وَمَا كُنْتَ تَتْلُوْا مِنْ قَبْلِهٖ مِنْ كِتٰبٍ وَّلَا تَخُطُّهٗ بِيَمِيْنِكَ اِذًا لَّارْتَابَ الْمُبْطِلُوْنَ

wa mā kunta tatlū min qablihī min kitābiw wa lā takhuṭṭuhū biyamīnika iżal lartābal-mubṭilūn(a).

او ته (محمد صلی الله علیه وسلم) هیڅکله د (قرآن کریم) څخه مخکې کتاب نه دی لوستلی او نه دې په خپل ښي لاس کتاب لیکلی دی؛ که چېرې (ته لوستلی او لیکلی وای) نو خلک به یې شکمن وای.

بَلْ هُوَ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ فِيْ صُدُوْرِ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا الظّٰلِمُوْنَ

bal huwa āyātum bayyinātun fī ṣudūril-lażīna ūtul-‘ilm(a), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illaẓ-ẓālimūn(a).

په حقیقت کې، (قرآن) هغه آیتونه دي چې د هغو کسانو په سینو کې روښانه دي چې پوه دي. زموږ له آیتونو څخه یوازې ظالمان انکار کوي.

وَقَالُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيٰتٌ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗ قُلْ اِنَّمَا الْاٰيٰتُ عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاِنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

wa qālū lau lā unzila ‘alaihi āyātum mir rabbih(ī), qul innamal-āyātu ‘indallāh(i), wa innamā ana nażīrum mubīn(un).

او دوی (د مکې کافرانو) وویل: "ولې د دوی د رب له خوا معجزې نه نازلېږي؟" ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "معجزې یوازې د الله پورې اړه لري. زه یوازې یو څرګند خبردارونکی یم."

اَوَلَمْ يَكْفِهِمْ اَنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ يُتْلٰى عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَرَحْمَةً وَّذِكْرٰى لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam yakfihim annā anzalnā ‘alaikal-kitāba yutlā ‘alaihim, inna fī żālika laraḥmataw wa żikrā liqaumiy yu'minūn(a).

ایا دا د دوی لپاره کافي نه ده چې موږ پر تا کتاب (قرآن) نازل کړ چې دوی ته لوستل کیږي؟ په حقیقت کې، په دې (قرآن) کې د هغو کسانو لپاره لوی نعمتونه او درسونه دي چې ایمان راوړي.

قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ شَهِيْدًاۚ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِالْبَاطِلِ وَكَفَرُوْا بِاللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

qul kafā billāhi bainī wa bainakum syahīdā(n), ya‘lamu mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna āmanū bil-bāṭili wa kafarū billāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "زما او ستاسو ترمنځ الله د شاهد په توګه کافي دی. هغه په اسمانونو او ځمکه کې څه دي پوهیږي. او هغه کسان چې په باطل ایمان راوړي او په الله تعالی کافر شي، هغوی زیان منونکي دي."

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِۗ وَلَوْلَآ اَجَلٌ مُّسَمًّى لَّجَاۤءَهُمُ الْعَذَابُۗ وَلَيَأْتِيَنَّهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa yasta‘jilūnaka bil-‘ażāb(i), wa lau lā ajalum musammal lajā'ahumul-‘ażāb(u), wa laya'tiyannahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

او دوی له تا څخه د عذاب د ژر رالېږلو غوښتنه کوي، که چېرې د ټاکل شوي وخت نه وای، نو عذاب به خامخا پرې راغلی وای، او خامخا به ناڅاپه پرې راشي، په داسې حال کې چې دوی به یې نه پوهېږي.

يَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِۗ وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيْطَةٌ ۢبِالْكٰفِرِيْنَۙ

yasta‘jilūnaka bil-‘ażāb(i), wa inna jahannama lamuḥīṭatum bil-kāfirīn(a).

دوی له تا څخه غواړي چې سمدلاسه عذاب راولو، او بېشکه دوزخ به خامخا هغه کسان پټ کړي چې کافران دي.

يَوْمَ يَغْشٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْ وَيَقُوْلُ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

yauma yagsyāhumul-‘ażābu min fauqihim wa min taḥti arjulihim wa yaqūlu żūqū mā kuntum ta‘malūn(a).

په هغه ورځ چې عذاب به دوی له پورته او د دوی د پښو لاندې څخه راګیر کړي او (الله) به ووایي: "د خپلو کړنو (جزا) وڅکئ!"

يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ اَرْضِيْ وَاسِعَةٌ فَاِيَّايَ فَاعْبُدُوْنِ

yā ‘ibādiyal-lażīna āmanū inna arḍī wāsi‘atun fa iyyāya fa‘budūn(i).

اې زما مومنو بندګانو! په حقیقت کې زما ځمکه پراخه ده، نو یوازې زما عبادت وکړئ.

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ ثُمَّ اِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), ṡumma ilainā turja‘ūn(a).

هر ژوندی روح به د مرګ خوند څکي. بیا به تاسو یوازې زموږ خوا ته راګرځول کیږئ.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِّنَ الْجَنَّةِ غُرَفًا تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ نِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَۖ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanubawwi'annahum minal-jannati gurafan tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, ni‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

او هغه کسان چې ایمان یې راوړی او ښه کارونه یې کړي دي، موږ به یې په جنت کې په لوړو ځایونو کې ځای پر ځای کړو چې لاندې به یې ویالې بهېږي، دوی به په هغه کې تل پاتې وي، دا د هغو کسانو لپاره غوره بدله ده چې ښه کارونه کوي.

الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ

al-lażīna ṣabarū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

(یعنې) هغه کسان چې صبر کوي او په خپل رب توکل کوي.

وَكَاَيِّنْ مِّنْ دَاۤبَّةٍ لَّا تَحْمِلُ رِزْقَهَاۖ اللّٰهُ يَرْزُقُهَا وَاِيَّاكُمْ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa ka'ayyim min dābbatil lā taḥmilu rizqahā, allāhu yarzuquhā wa iyyākum, wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

او څومره ډېر ژوندي موجودات دي چې خپل رزق نه شي راوړلی (پاملرنه نه کوي). دا الله دی چې هغه ته او تاسو ته هم روزي ورکوي. هغه اوریدونکی او پوه دی.

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗفَاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa sakhkharasy-syamsa wal-qamara layaqūlunnallāh(u), fa'annā yu'fakūn(a).

او که ته له دوی څخه وپوښتې چې "چا اسمانونه او ځمکه پیدا کړې او لمر او سپوږمۍ یې مسخره کړي دي؟" نو خامخا به ځواب ورکړي چې "الله". نو ولې دوی (له حق څخه) اړول کیدی شي؟

اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُ لَهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdiru lah(ū), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

الله تعالی د خپلو بندګانو څخه چا ته چې وغواړي رزق ورکوي او هغه ته یې محدودوي، په حقیقت کې الله تعالی په هر څه پوه دی.

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ نَّزَّلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ مَوْتِهَا لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۙقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa la'in sa'altahum man nazzala minas-samā'i mā'an fa'aḥyā bihil-arḍa mim ba‘di mautihā layaqūlunnallāh(u), qulil-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).

او که ته له دوی څخه وپوښتې چې چا له اسمانه اوبه نازلې کړې او په هغو سره یې مړه ځمکه ژوندۍ کړه؟ نو خامخا به ځواب ورکړي چې الله دی. ووایه: "سبحان الله ده" خو ډیری یې نه پوهیږي.

وَمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَهْوٌ وَّلَعِبٌۗ وَاِنَّ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

wa mā hāżihil-ḥayātud-dun-yā illā lahwuw wa la‘ib(un), wa innad-dāral-ākhirata lahiyal-ḥayawān(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

او د دې دنیا ژوند یوازې ټوکې او لوبې دي. او په حقیقت کې، د آخرت ځمکه اصلي ژوند دی، کاشکې دوی پوهیدلی.

فَاِذَا رَكِبُوْا فِى الْفُلْكِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ اِذَا هُمْ يُشْرِكُوْنَۙ

fa'iżā rakibū fil-fulki da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri iżā hum yusyrikūn(a).

نو کله چې دوی په کښتۍ کې سپاره شول، نو دوی په بشپړ اخلاص سره الله ته دعا وکړه، خو کله چې الله دوی له وچې ته له رسیدو وژغورل، نو پرځای یې دوی (بیرته) د (الله) سره شریکان شول،

لِيَكْفُرُوْا بِمَآ اٰتَيْنٰهُمْۙ وَلِيَتَمَتَّعُوْاۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

liyakfurū bimā ātaināhum, fasaufa ya‘lamūn(a).

هغوی دې له هغو نعمتونو څخه انکار وکړي چې موږ ورته ورکړي دي او پرېږدي چې په (کفر کې) په مزه مزه وکړي. بیا به وروسته (د خپلو کړنو پایلې) پوه شي.

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا اٰمِنًا وَّيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَكْفُرُوْنَ

awalam yarau annā ja‘alnā ḥaraman āminaw wa yutakhaṭṭafun-nāsu min ḥaulihim, afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).

ایا دوی نه ګوري چې موږ (د دوی ځمکه) د امن ځای ګرځولې ده، پداسې حال کې چې شاوخوا یې خلک یو بل لوټوي؟ ولې (د حق له څرګندیدو وروسته) بیا هم په باطل باور لري او د الله له نعمتونو څخه انکار کوي؟

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهٗ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bil-ḥaqqi lammā jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

او له هغه چا څخه به بل ظالم څوک وي چې پر الله تعالی دروغ تړي یا هغه څوک چې کله حق ورته راشي نو هغه رد کړي؟ ایا د کافرانو لپاره په دوزخ کې ځای نشته؟

وَالَّذِيْنَ جَاهَدُوْا فِيْنَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

wal-lażīna jāhadū fīnā lanahdiyannahum subulanā, wa innallāha lama‘al-muḥsinīn(a).

او هغه کسان چې زموږ د رضامندۍ لپاره هڅه کوي، موږ به هغوی ته خپلې لارې وښیو. او یقینا الله د هغو کسانو سره دی چې نیکي کوي.