Q.S النازيات (اَلنَّازِعَات) - 46 د آیتونو شمېر

وَالنّٰزِعٰتِ غَرْقًاۙ

wan-nāzi‘āti garqā(n).

په هغه (فرښته) قسم چې (ژوند) سخت اخلي.

وَّالنّٰشِطٰتِ نَشْطًاۙ

wan-nāsyiṭāti nasyṭā(n).

قسم په هغه (فرښته) چې (ژوند) په نرمۍ سره اخلي.

وَّالسّٰبِحٰتِ سَبْحًاۙ

was-sābiḥāti sabḥā(n).

قسم په هغه (فرښته) چې له اسمانه په چټکۍ سره راښکته شوه،

فَالسّٰبِقٰتِ سَبْقًاۙ

fas-sābiqāti sabqā(n).

او (فرښتې) چې ګړندي لارښوونه کوي،

فَالْمُدَبِّرٰتِ اَمْرًاۘ

fal-mudabbirāti amrā(n).

او (فرښتې) چې (دنیاوي) چارې تنظیموي.

يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُۙ

yauma tarjufur-rājifah(tu).

(په حقیقت کې، تاسو به بیا راژوندي شئ) په هغه ورځ چې لومړۍ چاودنه به نړۍ ولړزوي،

تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ ۗ

tatba‘uhar-rādifah(tu).

(لومړۍ چاودنه) د دوهمې چاودنې سره مل وي.

قُلُوْبٌ يَّوْمَىِٕذٍ وَّاجِفَةٌۙ

qulūbuy yauma'iżiw wājifah(tun).

د هغه وخت د انسانانو زړونه ډېر وېرېدل،

اَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ ۘ

abṣāruhā khāsyi‘ah(tun).

د هغه نظر مطیع و.

يَقُوْلُوْنَ ءَاِنَّا لَمَرْدُوْدُوْنَ فِى الْحَافِرَةِۗ

yaqūlūna a'innā lamardūdūna fil-ḥāfirah(ti).

(کافران) وايي: "ایا موږ به په رښتیا هم خپل لومړني ژوند ته راستانه شو؟"

ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا نَّخِرَةً ۗ

a'iżā kunnā ‘iẓāman nakhirah(tan).

که موږ مات شوي هډوکي شو نو ایا موږ به (بیا راژوندي شو)؟"

قَالُوْا تِلْكَ اِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ۘ

qālū tilka iżan karratun khāsirah(tun).

هغوی وویل، "بیا دا یو تاوان کوونکی بیرته ستنیدل دي."

فَاِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَّاحِدَةٌۙ

fa innamā hiya zajratuw wāḥidah(tun).

نو بیرته راستنیدل یوازې یو ګوزار لرې دی.

فَاِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِۗ

fa iżā hum bis-sāhirah(ti).

بیا سمدلاسه دوی بیرته په (نوي) ځمکه کې ژوندي شول.

هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ مُوْسٰىۘ

hal atāka ḥadīṡu mūsā.

آیا د موسی علیه السلام کیسه تاته رسیدلې ده (محمد صلی الله علیه وسلم)؟

اِذْ نَادٰىهُ رَبُّهٗ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًىۚ

iż nādāhu rabbuhū bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).

کله چې خدای هغه (موسی علیه السلام) په مقدس دره کې، یعنې د طوی په دره کې راوغوښت؛

اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۖ

iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.

فرعون ته لاړ شه، په حقيقت کې هغه له حده تېر شوی دی.

فَقُلْ هَلْ لَّكَ اِلٰٓى اَنْ تَزَكّٰىۙ

fa qul hal laka ilā an tazakkā.

نو (فرعون ته) ووایه، "ایا ته غواړې چې ځان (له خطا څخه) پاک کړې؟"

وَاَهْدِيَكَ اِلٰى رَبِّكَ فَتَخْشٰىۚ

wa ahdiyaka ilā rabbika fa takhsyā.

او زه به تاته ستا د رب لاره وښیم ترڅو ته له هغه څخه ووېرېږې؟

فَاَرٰىهُ الْاٰيَةَ الْكُبْرٰىۖ

fa arāhul-āyatal-kubrā.

بیا (موسی) هغه ته یوه لویه معجزه وښودله.

فَكَذَّبَ وَعَصٰىۖ

fa każżaba wa ‘aṣā.

خو هغه (فرعون) دروغ وویل او نافرماني یې وکړه.

ثُمَّ اَدْبَرَ يَسْعٰىۖ

Ṡumma adbara yas‘ā.

بیا هغه مخ واړاوه او هڅه یې کوله چې (موسی) ننګوي.

فَحَشَرَ فَنَادٰىۖ

fa ḥasyara fanādā.

بیا یې (خپل مشران) راټول کړل او چیغه یې کړه (خپل قوم یې راوبللو).

فَقَالَ اَنَا۠ رَبُّكُمُ الْاَعْلٰىۖ

fa qāla ana rabbukumul-a‘lā.

(سریا) وویل، "زه ستاسو تر ټولو لوړ خدای یم."

فَاَخَذَهُ اللّٰهُ نَكَالَ الْاٰخِرَةِ وَالْاُوْلٰىۗ

fa akhażahullāhu nakālal-ākhirati wal-ūlā.

نو الله تعالی هغه ته په آخرت کې عذاب او په دنیا کې عذاب ورکړ.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَنْ يَّخْشٰى ۗ ࣖ

inna fī żālika la‘ibratal limay yakhsyā.

په حقیقت کې، په دې کې د هغو کسانو لپاره عبرت دی چې (له الله څخه) وېرېږي.

ءَاَنْتُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمِ السَّمَاۤءُ ۚ بَنٰىهَاۗ

a'antum asyaddu khalqan amis-samā'u banāhā.

آیا ستاسو پیدایښت لوی دی که هغه اسمانونه چې هغه جوړ کړي دي؟

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوّٰىهَاۙ

rafa‘a samkahā fa sawwāhā.

هغه خپله ودانۍ لوړه کړه او بشپړه یې کړه،

وَاَغْطَشَ لَيْلَهَا وَاَخْرَجَ ضُحٰىهَاۖ

wa agṭasya lailahā wa akhraja ḍuḥāhā.

او شپه یې (بشپړه تیاره) او ورځ یې (روښانه رڼا) وګرځوله.

وَالْاَرْضَ بَعْدَ ذٰلِكَ دَحٰىهَاۗ

wal-arḍa ba‘da żālika daḥāhā.

او له هغه وروسته یې ځمکه وغځوله.

اَخْرَجَ مِنْهَا مَاۤءَهَا وَمَرْعٰىهَاۖ

akhraja minhā mā'ahā wa mar‘āhā.

له هغه څخه د اوبو چينې راوځي، او د هغه بوټي (شنه کوي).

وَالْجِبَالَ اَرْسٰىهَاۙ

wal-jibāla arsāhā.

او غرونه یې په کلکه ودرول.

مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْۗ

matā‘al lakum wa li'an‘āmikum.

(دا ټول) ستاسو د ګټې او ستاسو د څارویو لپاره دي.

فَاِذَا جَاۤءَتِ الطَّاۤمَّةُ الْكُبْرٰىۖ

fa iżā jā'atiṭ-ṭāmmatul-kubrā.

نو کله چې لویه بلا (قیامت) راشي،

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ مَا سَعٰىۙ

yauma yatażakkarul-insānu mā sa‘ā.

یعنې په هغه ورځ (چې خلک به هغه څه یادوي چې دوی کړي دي،

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيْمُ لِمَنْ يَّرٰى

wa burrizatil-jaḥīmu limay yarā.

او دوزخ په څرګنده توګه هر چا ته ښکاره شو چې لیدلی و.

فَاَمَّا مَنْ طَغٰىۖ

fa ammā man ṭagā.

نو هغه کسان چې له حده تېرېږي،

وَاٰثَرَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۙ

wa āṡaral-ḥayātad-dun-yā.

او د دنیا ژوند ته لومړیتوب ورکړئ،

فَاِنَّ الْجَحِيْمَ هِيَ الْمَأْوٰىۗ

fa innal-jaḥīma hiyal-ma'wā.

نو په حقیقت کې دوزخ د هغه ځای دی.

وَاَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهٖ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوٰىۙ

wa ammā man khāfa maqāma rabbihī wa nahan-nafsa ‘anil-hawā.

او هغه کسان چې د خپل رب له عظمت څخه وېرېږي او له خپلو خواهشاتو څخه ډډه کوي،

فَاِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوٰىۗ

fa innal-jannata hiyal-ma'wā.

نو په حقیقت کې جنت د هغه ځای دی.

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ

yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā.

دوی (کافران) له تا څخه د قیامت په اړه پوښتنه کوي چې "کله به راشي؟"

فِيْمَ اَنْتَ مِنْ ذِكْرٰىهَاۗ

fīma anta min żikrāhā.

ولې تاسو اړتیا لرئ چې دا (وخت) یاد کړئ؟

اِلٰى رَبِّكَ مُنْتَهٰىهَاۗ

ilā rabbika muntahāhā.

ستا رب ته (بیرته) پای (موده).

اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَّخْشٰىهَاۗ

innamā anta munżiru may yakhsyāhā.

ته (محمد صلی الله علیه وسلم) یوازې د هغو کسانو لپاره یو خبردارونکی یې چې له هغه (د قیامت له ورځې) څخه ویره لري.

كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا عَشِيَّةً اَوْ ضُحٰىهَا ࣖ

ka'annahum yauma yaraunahā lam yalbaṡū illā ‘asyiyyatan au ḍuḥāhā.

په هغه ورځ چې دوی قیامت وویني (د هغې د سختې فضا له امله)، نو دوی ته به داسې ښکاري لکه دوی یوازې (د لږ وخت لپاره) ماښام یا سهار پاتې شوي وي.