قبولِ اسلام، یہاں کلک کریں
اسلام الحق: قرآن او حدیث
(ریښتینی اسلام)

Q.S الانفال (اَلْأَنْفَال) - 75 د آیتونو شمېر

(د جګړې غنیمتونه)

Qari

Murottal Audio

1

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْاَنْفَالِۗ قُلِ الْاَنْفَالُ لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَصْلِحُوْا ذَاتَ بَيْنِكُمْ ۖوَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗٓ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

yas'alūnaka ‘anil-anfāl(i), qulil-anfālu lillāhi war-rasūl(i), fattaqullāha wa aṣliḥū żāta bainikum, wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū in kuntum mu'minīn(a).

له تا څخه د جنګ د غنیمتونو (د ویش) په اړه پوښتنه کوي، ووایه: "د جنګ غنیمتونه د الله او رسول لپاره دي (د الله او د هغه د رسول د احکامو سره سم)، نو له الله څخه ووېرېږئ او د خپلو ګاونډیانو ترمنځ اړیکې ښې کړئ، او که تاسو مومنان یاست، نو د الله او د هغه د رسول اطاعت وکړئ."


2

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَاِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ اٰيٰتُهٗ زَادَتْهُمْ اِيْمَانًا وَّعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۙ

innamal-mu'minūnal-lażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum wa iżā tuliyat ‘alaihim āyātuhū zādathum īmānaw wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

په حقیقت کې، هغه کسان چې ایمان یې راوړی دی هغه دي چې زړونه یې د الله د نوم په یادولو سره لړزیږي، او کله چې د هغه آیتونه ورته لوستل کیږي، د دوی ایمان زیاتیږي (قوي کیږي) او دوی یوازې په الله توکل کوي.


3

الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَۗ

al-lażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

(یعنې) هغه کسان چې لمونځ کوي او له هغه رزق څخه چې موږ ورته ورکوو یوه برخه یې لګوي


4

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ حَقًّاۗ لَهُمْ دَرَجٰتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَمَغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌۚ

ulā'ika humul-mu'minūna ḥaqqā(n), lahum darajātun ‘inda rabbihim wa magfiratuw wa rizqun karīm(un).

دا رښتیني مؤمنان دي، دوی به د خپل رب په نزد لوړې درجې، بخښنه او عزتمن رزق ترلاسه کړي.


5

كَمَآ اَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِنْۢ بَيْتِكَ بِالْحَقِّۖ وَاِنَّ فَرِيْقًا مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ لَكٰرِهُوْنَ

kamā akhrajaka rabbuka mim baitika bil-ḥaqq(i), wa inna farīqam minal-mu'minīna lakārihūn(a).

لکه څنګه چې ستاسو رب تاسو ته امر کړی و چې له خپلو کورونو څخه په حق سره ووځئ، که څه هم د مومنانو یوه ډله دا کار بد ګڼي،


6

يُجَادِلُوْنَكَ فِى الْحَقِّ بَعْدَمَا تَبَيَّنَ كَاَنَّمَا يُسَاقُوْنَ اِلَى الْمَوْتِ وَهُمْ يَنْظُرُوْنَ ۗ

yujādilūnaka fil-ḥaqqi ba‘da mā tabayyana ka'annamā yusāqūna ilal-mauti wa hum yanẓurūn(a).

دوی له تا سره د حق په اړه وروسته له هغه چې څرګند شو (چې دوی به بریالي شي) بحث کوي، لکه څنګه چې دوی د مرګ په لور روان دي او دوی (ورته) ګوري.


7

وَاِذْ يَعِدُكُمُ اللّٰهُ اِحْدَى الطَّاۤىِٕفَتَيْنِ اَنَّهَا لَكُمْ وَتَوَدُّوْنَ اَنَّ غَيْرَ ذَاتِ الشَّوْكَةِ تَكُوْنُ لَكُمْ وَيُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّحِقَّ الْحَقَّ بِكَلِمٰتِهٖ وَيَقْطَعَ دَابِرَ الْكٰفِرِيْنَۙ

wa iż ya‘idukumullāhu iḥdaṭ-ṭā'ifataini annahā lakum wa tawaddūna anna gaira żātisy-syaukati takūnu lakum wa yurīdullāhu ay yuḥiqqal-ḥaqqa bikalimātihī wa yaqṭa‘a dābiral-kāfirīn(a).

او (یاد کړئ) کله چې الله تعالی له تاسو سره ژمنه کړې وه چې له هغو دوو ډلو څخه چې تاسو ورسره مخامخ شوي یاست، یوه به ستاسو وي، پداسې حال کې چې تاسو غوښتل چې هغه ډله چې بې وسلې وي ستاسو وي. خو الله تعالی غواړي چې په خپلو نښانو سره حق ثابت کړي او کافران له خپلو ریښو څخه وباسي.


8

لِيُحِقَّ الْحَقَّ وَيُبْطِلَ الْبَاطِلَ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُوْنَۚ

liyuḥiqqal-ḥaqqa wa yubṭilal-bāṭila wa lau karihal-mujrimūn(a).

ترڅو الله تعالی حق (اسلام) پیاوړی کړي او باطل (شرک) له منځه یوسي که څه هم فاسق خلک (مشرکان) دا نه خوښوي.


9

اِذْ تَسْتَغِيْثُوْنَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ اَنِّيْ مُمِدُّكُمْ بِاَلْفٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُرْدِفِيْنَ

iż tastagīṡūna rabbakum fastajāba lakum annī mumiddukum bi'alfim minal-malā'ikati murdifīn(a).

(یاد کړئ) کله چې تاسو له خپل رب څخه مرسته وغوښته، نو هغه تاسو ته اجازه درکړه، "بې شکه، زه به ستاسو لپاره د زرو فرښتو سره کمک راوړم چې په پرله پسې ډول به راشي."


10

وَمَا جَعَلَهُ اللّٰهُ اِلَّا بُشْرٰى وَلِتَطْمَىِٕنَّ بِهٖ قُلُوْبُكُمْۗ وَمَا النَّصْرُ اِلَّا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wa mā ja‘alahullāhu illā busyrā wa litaṭma'inna bihī qulūbukum, wa man-naṡru illā min ‘indillāh(i), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

او الله دا یوازې د ښه خبر په توګه نه دی ګرځولی ترڅو ستاسو زړونه په دې سره آرام شي. او بریا یوازې د الله له لوري ده. په حقیقت کې الله ډېر ځواکمن او حکمت لرونکی دی.


11

اِذْ يُغَشِّيْكُمُ النُّعَاسَ اَمَنَةً مِّنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً لِّيُطَهِّرَكُمْ بِهٖ وَيُذْهِبَ عَنْكُمْ رِجْزَ الشَّيْطٰنِ وَلِيَرْبِطَ عَلٰى قُلُوْبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ الْاَقْدَامَۗ

iż yugasysyīkumun-nu‘āsa amanatam minhu wa yunazzilu ‘alaikum minas-samā'i mā'al liyuṭahhirakum bihī wa yużhiba ‘ankum rijzasy-syaiṭāni wa liyarbiṭa ‘alā qulūbikum wa yuṡabbita bihil-aqdām(a).

(یاد کړئ) کله چې الله تعالی تاسو خوب ته وهڅول ترڅو له خپل لوري تاسو ته سکون درکړي، او له اسمانه یې اوبه (باران) نازلې کړې ترڅو تاسو په دې سره پاک کړي او د شیطان له وسوسو څخه مو لرې کړي او ستاسو زړونه قوي کړي او ستاسو پښې ټینګې کړي.


12

اِذْ يُوْحِيْ رَبُّكَ اِلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ اَنِّيْ مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ سَاُلْقِيْ فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الرُّعْبَ فَاضْرِبُوْا فَوْقَ الْاَعْنَاقِ وَاضْرِبُوْا مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍۗ

iż yūḥī rabbuka ilal-malā'ikati annī ma‘akum fa ṡabbitul-lażīna āmanū, sa'ulqī fī qulūbil-lażīna kafarur-ru‘ba faḍribū fauqal-a‘nāqi waḍribū minhum kulla banān(in).

(یاد کړئ)، کله چې ستاسو رب ملائکو ته وحي وکړه چې "بېشکه زه ستاسو سره یم، نو هغه کسان چې ایمان یې راوړی دی (مقام یې ټینګ کړئ)." یوه ورځ به زه د کافرانو په زړونو کې ویره واچوم، نو دوی به د دوی د غاړو څخه پورته ووهئ او د دوی د ګوتو هر څوکه به ووهئ.


13

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ شَاۤقُّوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗۚ وَمَنْ يُّشَاقِقِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

Żālika bi'annahum syāqqullāha wa rasūlah(ū), wa may yusyāqiqillāha wa rasūlahū fa innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

دا ځکه چې دوی د الله او د هغه د رسول مخالفت وکړ، او څوک چې د الله او د هغه د رسول مخالفت وکړي، نو یقینا الله په عذاب کې سخت دی.


14

ذٰلِكُمْ فَذُوْقُوْهُ وَاَنَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابَ النَّارِ

Żālikum fa żūqūhu wa anna lil-kāfirīna ‘ażāban-nār(i).

په دې ډول (د دنیا عذاب پر تاسو نازل شوی دی)، نو دا عذاب احساس کړئ. په حقیقت کې، د هغو کسانو لپاره چې کافران دي (بیا) د دوزخ عذاب دی.


15

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا لَقِيْتُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا زَحْفًا فَلَا تُوَلُّوْهُمُ الْاَدْبَارَۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā laqītumul-lażīna kafarū zaḥfan falā tuwallūhumul-adbār(a).

اې مؤمنانو! که تاسو له کافرانو سره مخ شئ چې غواړي پر تاسو برید وکړي، نو له هغوی څخه شا مه اړوئ (شاته لاړ شئ).


16

وَمَنْ يُّوَلِّهِمْ يَوْمَىِٕذٍ دُبُرَهٗٓ اِلَّا مُتَحَرِّفًا لِّقِتَالٍ اَوْ مُتَحَيِّزًا اِلٰى فِئَةٍ فَقَدْ بَاۤءَ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَمَأْوٰىهُ جَهَنَّمُ ۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

wa may yuwallihim yauma'iżin duburahū illā mutaḥarrifal liqitālin au mutaḥayyizan ilā fi'atin faqad bā'a bigaḍabim minallāhi wa ma'wāhu jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u).

او څوک چې په دې وخت کې شا وګرځي، پرته له دې چې د جګړې لپاره بیرته وګرځي یا د بل لښکر سره یوځای شي، نو هغه به د الله له غضب سره بیرته راشي، او د هغه ځای دوزخ دی، او هغه ډېر بد ځای دی.


17

فَلَمْ تَقْتُلُوْهُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ قَتَلَهُمْۖ وَمَا رَمَيْتَ اِذْ رَمَيْتَ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ رَمٰىۚ وَلِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِيْنَ مِنْهُ بَلَاۤءً حَسَنًاۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

falam taqtulūhum wa lākinnallāha qatalahum, wa mā ramaita iż ramaita wa lākinallāha ramā, wa liyubliyal-mu'minīna minhu balā'an ḥasanā(n), innallāha samī‘un ‘alīm(un).

نو (په حقیقت کې) دا تاسو نه وو چې دوی یې ووژل، مګر الله دوی ووژل، او دا تاسو نه وو چې کله تاسو وغورځول، مګر الله وغورځول. (الله دا د دوی د له منځه وړلو لپاره وکړل) او د مؤمنانو لپاره د ښې بریا سره د بریا لپاره. په حقیقت کې، الله اوریدونکی او پوه دی.


18

ذٰلِكُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ مُوْهِنُ كَيْدِ الْكٰفِرِيْنَ

Żālikum wa annallāha mūhinu kaidil-kāfirīn(a).

په دې ډول (د الله فضل پر تا نازل شوی دی)، او په یقیني توګه، الله د کافرانو دوکه کمزورې کوي.


19

اِنْ تَسْتَفْتِحُوْا فَقَدْ جَاۤءَكُمُ الْفَتْحُۚ وَاِنْ تَنْتَهُوْا فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۚ وَاِنْ تَعُوْدُوْا نَعُدْۚ وَلَنْ تُغْنِيَ عَنْكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَوْ كَثُرَتْۙ وَاَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

in tastaftiḥū faqad jā'akumul-fatḥ(u), wa in tantahū fa huwa khairul lakum, wa in ta‘ūdū na‘ud, wa lan tugniya ‘ankum fi'atukum syai'aw wa lau kaṡurat, wa anallāha ma‘al-mu'minīn(a).

که تاسو د پریکړې غوښتنه کوئ، نو په حقیقت کې پریکړه ستاسو په لور راغلې ده؛ او که تاسو (د رسول سره دښمني) ودروئ، نو دا ستاسو لپاره غوره ده؛ او که تاسو بیرته راشئ، نو موږ به خامخا بیرته راشو (د مرستې لپاره)؛ او ستاسو لښکر به ستاسو له خوا د لږ خطر په وړاندې مقاومت ونشي کولی، که څه هم دوی (پوځونه) په شمیر کې ډیر وي. په حقیقت کې، الله د مومنانو سره دی.


20

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَاَنْتُمْ تَسْمَعُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa rasūlahū wa lā tawallau ‘anhu wa antum tasma‘ūn(a).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! د الله او د هغه د رسول اطاعت وکړئ او له هغه څخه مه وګرځئ، که څه هم تاسو (د هغه احکام) اورئ.


21

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ قَالُوْا سَمِعْنَا وَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَۚ

wa lā takūnū kal-lażīna qālū sami‘nā wa hum lā yasma‘ūn(a).

او د هغو (منافقانو) په څېر مه کېږئ چې وايي: "موږ اورو"، خو دوی نه اوري (ځکه چې زړونه یې انکار کوي).


22

۞ اِنَّ شَرَّ الدَّوَاۤبِّ عِنْدَ اللّٰهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِيْنَ لَا يَعْقِلُوْنَ

inna syarrad-dawābbi ‘indallāhiṣ-ṣummul-bukmul-lażīna lā ya‘qilūn(a).

په حقیقت کې، د الله په نزد تر ټولو بد ژوندي موجودات هغه دي چې کاڼه او ګونګیان دي (حق نه اوري او نه پوهیږي)، یعنې هغه کسان چې نه پوهیږي.


23

وَلَوْ عَلِمَ اللّٰهُ فِيْهِمْ خَيْرًا لَّاَسْمَعَهُمْۗ وَلَوْ اَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّوْا وَّهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

wa lau ‘alimallāhu fīhim khairal la'asma‘ahum, wa lau asma‘ahum latawallau wa hum mu‘riḍūn(a).

او که الله تعالی پوهیده چې په دوی کې خیر شته، نو هغه به یې اوریدلو توان ورکړی وای. او که الله تعالی دوی ته اوریدلو توان ورکړی وای، نو دوی به مخ اړولی وای، په داسې حال کې چې دوی مخ اړولی وو.


24

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اسْتَجِيْبُوْا لِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ اِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيْكُمْۚ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَحُوْلُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهٖ وَاَنَّهٗٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanustajībū lillāhi wa lir-rasūli iżā da‘ākum limā yuḥyīkum, wa‘lamū annallāha yaḥūlu bainal-mar'i wa qalbihī wa annahū ilaihi tuḥsyarūn(a).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! د الله او د هغه د رسول بلنه پوره کړئ کله چې هغه تاسو ته د هغه څه په لور بلنه درکوي چې تاسو ته ژوند درکوي، او پوه شئ چې الله د انسان او د هغه د زړه ترمنځ یو حد ټاکلی دی او په حقیقت کې تاسو به د هغه په لور راټول شئ.


25

وَاتَّقُوْا فِتْنَةً لَّا تُصِيْبَنَّ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْكُمْ خَاۤصَّةً ۚوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

wattaqū fitnatal lā tuṣībannal-lażīna ẓalamū minkum khāṣṣah(tan), wa‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i).

او له هغه عذاب څخه ځان وساتئ چې یوازې په هغو کسانو به نه راځي چې ستاسو څخه ظالمان دي. پوه شئ چې الله تعالی سخت عذاب ورکوونکی دی.


26

وَاذْكُرُوْٓا اِذْ اَنْتُمْ قَلِيْلٌ مُّسْتَضْعَفُوْنَ فِى الْاَرْضِ تَخَافُوْنَ اَنْ يَّتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَاٰوٰىكُمْ وَاَيَّدَكُمْ بِنَصْرِهٖ وَرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

ważkurū iż antum qalīlum mustaḍ‘afūna fil-arḍi takhāfūna ay yatakhaṭṭafakumun-nāsu fa āwākum wa ayyadakum binaṣrihī wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāti la‘allakum tasykurūn(a).

او یاد کړئ، کله چې تاسو (مهاجرین) لا په ځمکه (مکه) کې لږ وو، مظلوم وو، او تاسو ویره درلوده چې د مکې خلک به تاسو وتښتوي، نو هغه تاسو ته د استوګنې ځای (مدینه) درکړ او په خپله مرسته یې تاسو پیاوړي کړل او تاسو ته یې ښه روزي درکړه ترڅو تاسو شکر وباسئ.


27

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَخُوْنُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ وَتَخُوْنُوْٓا اَمٰنٰتِكُمْ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takhūnullāha war-rasūla wa takhūnū amānātikum wa antum ta‘lamūn(a).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! له الله او رسول سره خیانت مه کوئ او (همدارنګه) په هغه امانت کې چې تاسو یې په امانت کې لرئ خیانت مه کوئ، په داسې حال کې چې تاسو پوهیږئ.


28

وَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَآ اَمْوَالُكُمْ وَاَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ ۙوَّاَنَّ اللّٰهَ عِنْدَهٗٓ اَجْرٌ عَظِيْمٌ ࣖ

wa‘lamū annamā amwālukum wa aulādukum fitnah(tun), wa annallāha ‘indahū ajrun ‘aẓīm(un).

او پوه شئ چې ستاسو مالونه او ستاسو اولادونه یوازې یوه ازموینه ده او یقینا د الله سره لوی اجر دی.


29

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تَتَّقُوا اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّكُمْ فُرْقَانًا وَّيُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tattaqullāha yaj‘al lakum furqānaw wa yukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa yagfir lakum, wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! که تاسو له الله څخه ووېرېږئ، نو هغه به خامخا تاسو ته فرقان درکړي (د حق او باطل ترمنځ د توپیر کولو وړتیا) او ستاسو ټولې غلطۍ به له منځه یوسي او (ستاسو ګناهونه به) به مو وبخښي. خدای لویې ډالۍ لري.


30

وَاِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِيُثْبِتُوْكَ اَوْ يَقْتُلُوْكَ اَوْ يُخْرِجُوْكَۗ وَيَمْكُرُوْنَ وَيَمْكُرُ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ

wa iż yamkuru bikal-lażīna kafarū liyuṡbitūka au yaqtulūka au yukhrijūk(a), wa yamkurūna wa yamkurullāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).

او (یاد کړه)، کله چې کافرانو (قریشو) ستا (محمد صلی الله علیه وسلم) په وړاندې دسیسه جوړه کړه چې تا ونیسي او زنداني کړي یا دې ووژني، یا دې وشړي. دوی دوکه رامینځته کړه او الله تعالی دا دوکه شنډ کړه. الله تعالی د دوکې غوره انتقام اخیستونکی دی.


31

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا قَالُوْا قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاۤءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هٰذَآ ۙاِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā qālū qad sami‘nā lau nasyā'u laqulnā miṡla hāżā, in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

او کله چې زموږ آیتونه ورته ولوستل شول، نو ویل یې: "بېشکه موږ (داسې آیتونه) اوریدلي دي، که موږ وغواړو نو خامخا به یې په څېر یو څه ولوستلای شو. دا (قرآن) د پخوانیو خلکو له کیسو پرته بل څه نه دي."


32

وَاِذْ قَالُوا اللّٰهُمَّ اِنْ كَانَ هٰذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَاَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِّنَ السَّمَاۤءِ اَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

wa iż qālullāhumma in kāna hāżā huwal-ḥaqqa min ‘indika fa amṭir ‘alainā ḥijāratam minas-samā'i awi'tinā bi‘ażābin alīm(in).

او (یاد کړه) کله چې دوی (مشرکانو) وویل: "ای الله! که دا (قرآن) ستا له لوري حق وي، نو پر موږ له اسمانه ډبرې ووروه، یا پر موږ دردناک عذاب راوله."


33

وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَاَنْتَ فِيْهِمْۚ وَمَا كَانَ اللّٰهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُوْنَ

wa mā kānallāhu liyu‘ażżibahum wa anta fīhim, wa mā kānallāhu mu‘ażżibahum wa hum yastagfirūn(a).

خو الله به هغوی ته عذاب ورنکړي، تر هغه چې ته (محمد صلی الله علیه وسلم) د هغوی په منځ کې یې. او الله به هغوی ته عذاب ورنکړي، تر هغه چې دوی (لا هم) بخښنه غواړي.


34

وَمَا لَهُمْ اَلَّا يُعَذِّبَهُمُ اللّٰهُ وَهُمْ يَصُدُّوْنَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَا كَانُوْٓا اَوْلِيَاۤءَهٗۗ اِنْ اَوْلِيَاۤؤُهٗٓ اِلَّا الْمُتَّقُوْنَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa mā lahum allā yu‘ażżibahumullāhu wa hum yaṣuddūna ‘anil-masjidil-ḥarāmi wa mā kānū auliyā'ah(ū), in auliyā'uhū illal-muttaqūna wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

او ولې الله تعالی دوی ته سزا نه ورکوي که څه هم دوی (خلک) د مسجد الحرام (د لیدو) څخه منع کوي او دوی هغه خلک نه دي چې د دې د کنټرول حق لري؟ یوازې هغه خلک چې د دې د کنټرول حق لري هغه دي چې متقیان دي، مګر ډیری یې نه پوهیږي.


35

وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ اِلَّا مُكَاۤءً وَّتَصْدِيَةًۗ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

wa mā kāna ṣalātuhum ‘indal-baiti illā mukā'aw wa taṣdiyah(tan), fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

او د بیت الله په شاوخوا کې د دوی لمونځونه یوازې شپیلۍ وهل او چکچکې وهل وو. نو د خپل کفر له امله رامنځته شوی عذاب احساس کړئ.


36

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ لِيَصُدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗفَسَيُنْفِقُوْنَهَا ثُمَّ تَكُوْنُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُوْنَ ەۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ يُحْشَرُوْنَۙ

innal-lażīna kafarū yunfiqūna amwālahum liyaṣuddū ‘an sabīlillāh(i), fa sayunfiqūnahā ṡumma takūnu ‘alaihim ḥasratan ṡumma yuglabūn(a), wal-lażīna kafarū ilā jahannama yuḥsyarūn(a).

په حقیقت کې، هغه کسان چې کافران دي خپل مالونه د الله له لارې څخه د خلکو د منع کولو لپاره لګوي. دوی به دا مالونه (هم) مصرف کړي، بیا به دوی په خپله پښیمانه شي، او بالاخره به مات شي. کافران به دوزخ ته راټول شي.


37

لِيَمِيْزَ اللّٰهُ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَيَجْعَلَ الْخَبِيْثَ بَعْضَهٗ عَلٰى بَعْضٍ فَيَرْكُمَهٗ جَمِيْعًا فَيَجْعَلَهٗ فِيْ جَهَنَّمَۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

liyamīzallāhul-khabīṡa minaṭ-ṭayyibi wa yaj‘alal-khabīṡa ba‘ḍahū ‘alā ba‘ḍin fa yarkumahū jamī‘an fa yaj‘alahū fī jahannam(a), ulā'ika humul-khāsirūn(a).

د دې لپاره چې الله تعالی بد له نیک څخه جلا کړي او بد یو له بل څخه پورته کړي، بیا به ټول په یوه ډېرۍ کې راټول کړي او په دوزخ کې به یې وغورځوي.


38

قُلْ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّنْتَهُوْا يُغْفَرْ لَهُمْ مَّا قَدْ سَلَفَۚ وَاِنْ يَّعُوْدُوْا فَقَدْ مَضَتْ سُنَّتُ الْاَوَّلِيْنَ

qul lil-lażīna kafarū in yantahū yugfar lahum mā qad salaf(a), wa iy ya‘ūdū faqad maḍat sunnatul-awwalīn(a).

هغو کسانو ته ووایه چې کافران دي (ابو سفیان او د هغه ملګري)، "که دوی (له خپل کفر څخه) ودریږي، نو الله به خامخا د دوی تیر ګناهونه وبخښي؛ او که دوی په ریښتیا سره بیرته راستانه شي (د پیغمبر سره د جګړې لپاره)، نو (د دوی لپاره) د پخوانیو خلکو سنت (له منځه وړل شوي) دي."


39

وَقَاتِلُوْهُمْ حَتّٰى لَا تَكُوْنَ فِتْنَةٌ وَّيَكُوْنَ الدِّيْنُ كُلُّهٗ لِلّٰهِۚ فَاِنِ انْتَهَوْا فَاِنَّ اللّٰهَ بِمَا يَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa qātilūhum ḥattā lā takūna fitnatuw wa yakunad-dīnu kulluhū lillāh(i),fa inintahau fa innallāha bimā ya‘malūna baṣīr(un).

او له هغوی سره تر هغه پورې وجنګېږئ چې فتنه پاتې نشي او دین یوازې د الله لپاره وي. که دوی (له کفر څخه) ودریږي، نو یقینا الله د دوی د کړنو لیدونکی دی.


40

وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَوْلٰىكُمْ ۗنِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصِيْرُ ۔

wa in tawallau fa‘lamū annallāha maulākum, ni‘mal-maulā wa ni‘man-naṣīr(u).

او که دوی مخ واړوي، نو پوه شئ چې الله ستاسو ملاتړی دی، او هغه غوره ملاتړی او غوره مرسته کوونکی دی.


41

۞ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَاَنَّ لِلّٰهِ خُمُسَهٗ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa‘lamū annamā ganimtum min syai'in fa anna lillāhi khumusahū wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīli in kuntum āmantum billāhi wa mā anzalnā ‘alā ‘abdinā yaumal-furqāni yaumal-taqal-jam‘ān(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

او په دې پوه شئ چې هر هغه څه چې تاسو د جنګ د غنیمت په توګه ترلاسه کوئ، نو پنځمه برخه یې د الله، رسول، د رسول د خپلوانو، یتیمانو، مسکینانو او ابن سبیل لپاره ده، (نو) که تاسو په الله او په هغه څه ایمان لرئ چې موږ خپل بنده (محمد) ته د فرقان په ورځ نازل کړي وو، یعنې هغه ورځ چې دواړه لښکرې سره مخامخ شوې. الله په هرڅه باندې قادر دی.


42

اِذْ اَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيَا وَهُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوٰى وَالرَّكْبُ اَسْفَلَ مِنْكُمْۗ وَلَوْ تَوَاعَدْتُّمْ لَاخْتَلَفْتُمْ فِى الْمِيْعٰدِۙ وَلٰكِنْ لِّيَقْضِيَ اللّٰهُ اَمْرًا كَانَ مَفْعُوْلًا ەۙ لِّيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْۢ بَيِّنَةٍ وَّيَحْيٰى مَنْ حَيَّ عَنْۢ بَيِّنَةٍۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَسَمِيْعٌ عَلِيْمٌۙ

iż antum bil-‘udwatid-dun-yā wa hum bil-‘udwatil-quṣwā war-rakbu asfala minkum, wa lau tawā‘attum lakhtalaftum fil-mī‘ād(i), wa lākil liyaqḍiyallāhu amran kāna maf‘ūlā(n), liyahlika man halaka ‘am bayyinatiw wa yaḥyā may ḥayya ‘am bayyinah(tin), wa innallāha lasamī‘un ‘alīm(un).

(یعنې) کله چې تاسو د یوې نږدې درې په څنډه کې وئ او دوی د یوې لرې درې په څنډه کې وو، او کاروان ستاسو څخه ښکته و. که تاسو (د جګړې د ورځې په ټاکلو) موافقه کړې وای، نو تاسو به یې په اړه اختلاف کړی وای، مګر الله غوښتل چې یو کار ترسره کړي چې باید ترسره شي، هغه دا چې وژل شوي کسان باید په روښانه دلیل سره مړه شي او ژوندي کسان باید په روښانه دلیل سره ژوندي پاتې شي. په حقیقت کې، الله اوریدونکی او پوه دی.


43

اِذْ يُرِيْكَهُمُ اللّٰهُ فِيْ مَنَامِكَ قَلِيْلًاۗ وَلَوْ اَرٰىكَهُمْ كَثِيْرًا لَّفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ سَلَّمَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ

iż yurīkahumullāhu fī manāmika qalīlā(n), wa lau arākahum kaṡīral lafasyiltum wa latanāza‘tum fil-amri wa lākinnallāha sallam(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

(یاد کړئ) کله چې الله تعالی ستا په خوب کې هغوی (په شمېر کې) ښکاره کړل، نو هغوی لږ وو. او که الله تعالی هغوی (په ډېر شمېر کې) ښودلي وای، نو تاسو به وېرېدئ او البته چې تاسو به په دې مسله کې شخړه کړې وای، مګر الله تعالی تاسو وژغورل. په حقیقت کې، الله تعالی پوهیږي چې ستاسو په زړه کې څه دي.


44

وَاِذْ يُرِيْكُمُوْهُمْ اِذِ الْتَقَيْتُمْ فِيْٓ اَعْيُنِكُمْ قَلِيْلًا وَّيُقَلِّلُكُمْ فِيْٓ اَعْيُنِهِمْ لِيَقْضِيَ اللّٰهُ اَمْرًا كَانَ مَفْعُوْلًا ۗوَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ

wa iż yurīkumūhum iżil-taqaitum fī a‘yunikum qalīlaw wa yuqallilukum fī a‘yunihim liyaqḍiyallāhu amran kāna maf‘ūlā(n), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

او کله چې الله تعالی تاسو ته هغوی دومره لږ ښکاره کړل لکه څنګه چې ستاسو سترګو لیدلی شو، او هغه تاسو ته دومره لږ ښکاره کړل لکه څنګه چې دوی لیدلی شو، دا ځکه وه چې الله تعالی غوښتل هغه کار ترسره کړي چې باید ترسره شي. ټول کارونه الله تعالی ته بیرته راګرځول کیږي.


45

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا لَقِيْتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوْا وَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā laqītum fi'atan faṡbutū ważkurullāha kaṡīral la‘allakum tufliḥūn(a).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! که تاسو د دښمنانو له لښکرو سره مخ شئ، نو قوي اوسئ او د الله نوم ډېر (ذکر او دعا) وایئ ترڅو بختور شئ.


46

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَا تَنَازَعُوْا فَتَفْشَلُوْا وَتَذْهَبَ رِيْحُكُمْ وَاصْبِرُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الصّٰبِرِيْنَۚ

wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū wa lā tanāza‘ū fa tafsyalū wa tażhaba rīḥukum waṣbirū, innallāha ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

او د الله او د هغه د رسول اطاعت وکړئ او شخړه مه کوئ، چې تاسو به وېره ولرئ او ستاسو قوت به له منځه لاړ شي او صبر وکړئ، په حقیقت کې الله د صبر کوونکو خلکو سره دی.


47

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بَطَرًا وَّرِئَاۤءَ النَّاسِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ بِمَايَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ

wa lā takūnū kal-lażīna kharajū min diyārihim baṭaraw wa ri'ā'an-nāsi wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).

او د هغو خلکو په څېر مه کېږئ چې له خپل ټاټوبي څخه په تکبر او د خلکو له خوا د ستاینې په هیله ووځي او د الله له لارې څخه خلک منع کوي. الله د دوی هر عمل پوښي.


48

وَاِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ وَقَالَ لَا غَالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَاِنِّيْ جَارٌ لَّكُمْۚ فَلَمَّا تَرَاۤءَتِ الْفِئَتٰنِ نَكَصَ عَلٰى عَقِبَيْهِ وَقَالَ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّنْكُمْ اِنِّيْٓ اَرٰى مَا لَا تَرَوْنَ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ ۗوَاللّٰهُ شَدِيْدُ الْعِقَابِ ࣖ

wa iż zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum wa qāla lā gāliba lakumul-yauma minan-nāsi wa innī jārul lakum, falammā tarā'atil-fi'atāni nakaṣa ‘alā ‘aqibaihi wa qāla innī barī'um minkum innī arā mā lā tarauna innī akhāfullāh(a), wallāhu syadīdul-‘iqāb(i).

او (یاد کړئ) کله چې شیطان د دوی عملونه (ګناهونه) دوی ته ښکلي کړل او ویې ویل: "نن هیڅوک تاسو ته ماتې نشي ورکولی، او په حقیقت کې زه ستاسو مرسته کوونکی یم." نو کله چې دواړو لښکرو یو بل (مخامخ) ولیدل، شیطان بیرته وګرځید او ویې ویل: "په حقیقت کې زه له تاسو څخه جلا شوی یم، زه هغه څه وینم چې تاسو یې نه شئ لیدلی، په حقیقت کې زه له الله څخه ویره لرم." الله په عذاب کې ډېر سخت دی.


49

اِذْ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ غَرَّ هٰٓؤُلَاۤءِ دِيْنُهُمْۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

iż yaqūlul-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍun garra hā'ulā'i dīnuhum, wa may yatawakkal ‘alallāhi fa innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

(یاد کړئ)، کله چې منافقان او هغه کسان چې په زړونو کې یې ناروغي ده وايي: "دوی (مؤمنان) په خپل دین کې دوکه شوي دي." (الله فرمايي)، "څوک چې په الله توکل وکړي، نو پوه شه چې الله غالب او حکمت والا دی."


50

وَلَوْ تَرٰٓى اِذْ يَتَوَفَّى الَّذِيْنَ كَفَرُوا الْمَلٰۤىِٕكَةُ يَضْرِبُوْنَ وُجُوْهَهُمْ وَاَدْبَارَهُمْۚ وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْحَرِيْقِ

wa lau tarā iż yatawaffal-lażīna kafarul-malā'ikatu yaḍribūna wujūhahum wa adbārahum, wa żūqū ‘ażābal-ḥarīq(i).

او که ته هغه وخت ووینې کله چې پرښتې د هغو کسانو ژوندي نیول چې کافران شوي وو، د هغوی مخونه او شاګانې وهل (او ویل یې چې) د دوزخ سوځونکی عذاب وڅکئ.


51

ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْكُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِۙ

Żālika bimā qaddamat aidīkum wa annallāha laisa biẓallāmil lil-‘abīd(i).

دا ستا د لاسونو د کار له امله دی، او بېشکه الله په خپلو بندګانو ظلم نه کوي.


52

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ قَوِيٌّ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, kafarū bi'āyātillāhi fa akhażahumullāhu biżunūbihim, innallāha qawiyyun syadīdul-‘iqāb(i).

(د دوی حالت) د فرعون د پیروانو او د دوی څخه مخکې د هغو کسانو په څیر و. دوی د الله تعالی آیتونه رد کړل، نو الله تعالی د دوی د ګناهونو له امله دوی ته سزا ورکړه. په حقیقت کې، الله تعالی قادر مطلق دی او د هغه سزا ډیره سخته ده.


53

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ لَمْ يَكُ مُغَيِّرًا نِّعْمَةً اَنْعَمَهَا عَلٰى قَوْمٍ حَتّٰى يُغَيِّرُوْا مَا بِاَنْفُسِهِمْۙ وَاَنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۙ

Żālika bi'annallāha lam yaku mugayyiran ni‘matan an‘amahā ‘alā qaumin ḥattā yugayyirū mā bi'anfusihim, wa annallāha samī‘un ‘alīm(un).

دا ځکه چې الله تعالی هغه نعمت نه بدلوي چې هغه یې په کوم قوم باندې کړی وي، تر هغه چې هغه خلک هغه څه بدل نه کړي چې په ځانونو کې دي. په حقیقت کې الله تعالی اوریدونکی او پوه دی.


54

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۚ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَغْرَقْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَۚ وَكُلٌّ كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyāti rabbihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa agraqnā āla fir‘aun(a), wa kullun kānū ẓālimīn(a).

(د دوی حالت) د فرعون د پیروانو او د دوی څخه مخکې د هغو کسانو په څیر و چې د خپل رب د آیتونو څخه یې انکار وکړ، نو موږ دوی د دوی د ګناهونو له امله هلاک کړل او موږ فرعون او د هغه ملګري غرق کړل؛ ځکه چې دوی ظالمان وو.


55

اِنَّ شَرَّ الدَّوَاۤبِّ عِنْدَ اللّٰهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَۖ

inna syarrad-dawābbi ‘indallāhil-lażīna kafarū fahum lā yu'minūn(a).

په حقیقت کې، د الله په نزد تر ټولو بد ژوندي موجودات کافران دي، ځکه چې دوی ایمان نه راوړي.


56

الَّذِيْنَ عَاهَدْتَّ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَهُمْ فِيْ كُلِّ مَرَّةٍ وَّهُمْ لَا يَتَّقُوْنَ

allażīna ‘āhatta minhum ṡumma yanquḍūna ‘ahdahum fī kulli marratiw wa hum lā yattaqūn(a).

(یعنې) هغه کسان چې ستاسو سره په یوه تړون تړلي دي، خو هر ځل چې ژمنه کوي، نو خپله ژمنه ماتوي او له (الله) نه وېرېږي.


57

فَاِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِى الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَّنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

fa immā taṡqafannahum fil-ḥarbi fa syarrid bihim man khalfahum la‘allahum yażżakkarūn(a).

نو که ته (محمد صلی الله علیه وسلم) هغوی ته په جګړه کې ماتې ورکړې، نو هغه کسان چې د هغوی تر شا دي، په هغوی باندې تیت او پرک کړه (له منځه یې یوسه)، ترڅو هغوی عبرت واخلي.


58

وَاِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْۢبِذْ اِلَيْهِمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْخَاۤىِٕنِيْنَ ࣖ

wa immā takhāfanna min qaumin khiyānatan fambiż ilaihim ‘alā sawā'(in), innallāha lā yuḥibbul-khā'inīn(a).

او که تاسو (محمد صلی الله علیه وسلم) د یوې ډلې له خوا د خیانت (پیښیدو) څخه اندیښمن یاست، نو په صادقانه توګه دوی ته تړون بیرته ورکړئ. په حقیقت کې، الله هغه خلک نه خوښوي چې خیانت کوي.


59

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَبَقُوْاۗ اِنَّهُمْ لَا يُعْجِزُوْنَ

wa lā yaḥsabannal-lażīna kafarū sabaqū, innahum lā yu‘jizūn(a).

او کافران دې دا فکر نه کوي چې دوی به (د الله له قدرت څخه) وتښتي، په حقیقت کې دوی (الله) نشي کمزوری کولی.


60

وَاَعِدُّوْا لَهُمْ مَّا اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ قُوَّةٍ وَّمِنْ رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُوْنَ بِهٖ عَدُوَّ اللّٰهِ وَعَدُوَّكُمْ وَاٰخَرِيْنَ مِنْ دُوْنِهِمْۚ لَا تَعْلَمُوْنَهُمْۚ اَللّٰهُ يَعْلَمُهُمْۗ وَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يُوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ

wa a‘iddū lahum mastaṭa‘tum min quwwatiw wa mir ribāṭil-khaili turhibūna bihī ‘aduwwallāhi wa ‘aduwwakum wa ākharīna min dūnihim, lā ta‘lamūnahum, allāhu ya‘lamuhum, wa mā tunfiqū min syai'in fī sabīlillāhi yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).

او په خپل ټول توان سره د هغوی سره د مقابلې لپاره چمتو اوسئ، په هغه ځواک سره چې تاسو یې لرئ او له هغو آس سپرو څخه چې د الله دښمنانو، ستاسو دښمنانو او هغو کسانو ته چې تاسو یې نه پیژنئ مخه نیولی شي؛ مګر الله هغه پوهیږي. هر هغه څه چې تاسو د الله په لاره کې مصرف کوئ، خامخا به تاسو ته مناسب بدله درکړل شي او تاسو سره به ظلم ونه شي.


61

۞ وَاِنْ جَنَحُوْا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa in janaḥū lis-salmi fajnaḥ lahā wa tawakkal ‘alallāh(i), innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

خو که دوی سولې ته لیواله وي، نو دا ومنئ او په الله توکل وکړئ، په حقیقت کې هغه اوریدونکی او پوه دی.


62

وَاِنْ يُّرِيْدُوْٓا اَنْ يَّخْدَعُوْكَ فَاِنَّ حَسْبَكَ اللّٰهُ ۗهُوَ الَّذِيْٓ اَيَّدَكَ بِنَصْرِهٖ وَبِالْمُؤْمِنِيْنَۙ

wa iy yurīdū ay yakhda‘ūka fa inna ḥasbakallāh(u), huwal-lażī ayyadaka binaṣrihī wa bil-mu'minīn(a).

او که دوی ستا د دوکې کولو هڅه وکړي، نو یقینا الله ستا لپاره کافي دی، هغه هغه څوک دی چې تاته په خپله مرسته او د مومنانو په ملاتړ سره ځواک درکوي.


63

وَاَلَّفَ بَيْنَ قُلُوْبِهِمْۗ لَوْاَنْفَقْتَ مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا مَّآ اَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوْبِهِمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ اَلَّفَ بَيْنَهُمْۗ اِنَّهٗ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wa allafa baina qulūbihim, lau anfaqta mā fil-arḍi jamī‘am mā allafta baina qulūbihim wa lākinnallāha allafa bainahum, innahū ‘azīzun ḥakīm(un).

او هغه (الله) د دوی زړونه (مؤمنان) سره یوځای کوي. که ته په ځمکه کې ټول (شتمني) ولګوې، نو د دوی زړونه به ونشي سره یوځای کولی، مګر الله د دوی زړونه سره یوځای کړي دي. په حقیقت کې هغه ډېر ځواکمن او حکمت لرونکی دی.


64

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ اللّٰهُ وَمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

yā ayyuhan-nabiyyu ḥasbukallāhu wa manittaba‘aka minal-mu'minīn(a).

اې پېغمبره (ص)! الله ستا او ستا د مؤمنانو د پیروۍ لپاره کافي دی.


65

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلَى الْقِتَالِۗ اِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ عِشْرُوْنَ صٰبِرُوْنَ يَغْلِبُوْا مِائَتَيْنِۚ وَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ مِّائَةٌ يَّغْلِبُوْٓا اَلْفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ

yā ayyuhan-nabiyyu ḥarriḍil-mu'minīna ‘alal-qitāl(i), iy yakum minkum ‘isyrūna ṣabirūna yaglibū mi'atain(i), wa iy yakum minkum mi'atuy yaglibū alfam minal-lażīna kafarū bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).

اې پېغمبره (ص)! مومنان جګړې ته وهڅوه. که ستاسو په منځ کې شل کسان صابران وي، نو خامخا به پر دوه سوه کسانو غالب شي. او که ستاسو په منځ کې سل کسان (صبر کوونکي) وي، نو خامخا به پر زرو کافرانو غالب شي، ځکه چې کافران داسې خلک دي چې نه پوهیږي.


66

اَلْـٰٔنَ خَفَّفَ اللّٰهُ عَنْكُمْ وَعَلِمَ اَنَّ فِيْكُمْ ضَعْفًاۗ فَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ مِّائَةٌ صَابِرَةٌ يَّغْلِبُوْا مِائَتَيْنِۚ وَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ اَلْفٌ يَّغْلِبُوْٓا اَلْفَيْنِ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ

al'āna khaffafallāhu ‘ankum wa ‘alima anna fīkum ḍa‘fā(n), fa iy yakum minkum mi'atun ṣābiratuy yaglibū mi'atain(i), wa iy yakum minkum alfuy yaglibū alfaini bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

اوس الله تعالی ستاسو لپاره کارونه اسانه کړي دي، ځکه چې پوهېږي چې تاسو کمزوري لرئ. نو که ستاسو په منځ کې سل صبر کوونکي وي، نو دوی به پر دوو سوو غالب شي؛ او که ستاسو په منځ کې زر کسان وي، نو د الله تعالی په امر به پر دوو زرو غالب شي. الله تعالی د صبر کوونکو سره دی.


67

مَاكَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗٓ اَسْرٰى حَتّٰى يُثْخِنَ فِى الْاَرْضِۗ تُرِيْدُوْنَ عَرَضَ الدُّنْيَاۖ وَاللّٰهُ يُرِيْدُ الْاٰخِرَةَۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌحَكِيْمٌ

mā kāna linabiyyin ay yakūna lahū asrā ḥattā yuṡkhina fil-arḍ(i), turīdūna ‘araḍad-dun-yā, wallāhu yurīdul-ākhirah(ta), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

دا به د یو پیغمبر لپاره مناسب نه وي چې په ځمکه کې د خپلو دښمنانو د له منځه وړلو دمخه بندیان ولري. تاسو د دنیا شتمنۍ غواړئ پداسې حال کې چې الله تعالی په آخرت کې (ستاسو لپاره) انعامونه غواړي. الله تعالی په هر څه قادر او حکمت والا دی.


68

لَوْلَاكِتٰبٌ مِّنَ اللّٰهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيْمَآ اَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

lau lā kitābum minallāhi sabaqa lamassakum fīmā akhażtum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

که چیرې د الله تعالی له لوري مخکې له مخکې کومه پریکړه نه وای شوې، نو د هغه (فدیې) له امله چې تاسو اخیستې وه، تاسو به په لوی عذاب اخته شوي وای.


69

فَكُلُوْا مِمَّاغَنِمْتُمْ حَلٰلًا طَيِّبًاۖ وَّاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

fa kulū mimmā ganimtum ḥalālan ṭayyibā(n), wattaqullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).

نو د هغو غنیمتونو څخه چې تاسو ترلاسه کړي دي، د حلال او پاک خوراک په توګه وخورئ، او له الله څخه ووېرېږئ، بېشکه چې الله بخښونکی او رحم کوونکی دی.


70

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّمَنْ فِيْٓ اَيْدِيْكُمْ مِّنَ الْاَسْرٰٓىۙ اِنْ يَّعْلَمِ اللّٰهُ فِيْ قُلُوْبِكُمْ خَيْرًا يُّؤْتِكُمْ خَيْرًا مِّمَّآ اُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

yā ayyuhan-nabiyyu qul liman fī aidīkum minal-asrā, iy ya‘lamillāhu fī qulūbikum khairay yu'tikum khairam mimmā ukhiża minkum wa yagfir lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

اې پېغمبره (ص)! هغو جنګي بندیانو ته چې ستاسو په لاسونو کې دي ووایه، "که الله پوهېدلی وای چې ستاسو په زړونو کې خیر شته، نو خامخا به یې تاسو ته له هغه څه څخه غوره درکړي وای چې له تاسو څخه اخیستل شوي دي او هغه به تاسو ته بخښنه وکړي." الله بخښونکی او ډېر رحم کوونکی دی.


71

وَاِنْ يُّرِيْدُوْا خِيَانَتَكَ فَقَدْ خَانُوا اللّٰهَ مِنْ قَبْلُ فَاَمْكَنَ مِنْهُمْ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

wa iy yurīdū khiyānataka faqad khānullāha min qablu fa amkana minhum wallāhu ‘alīmun ḥakim(un).

خو که دوی (بندیان) وغواړي چې له تاسره خیانت وکړي (محمد صلی الله علیه وسلم)، نو په حقیقت کې دوی له دې څخه مخکې له الله سره خیانت کړی دی، نو هغه تاته پر دوی واک درکړی دی. الله پوه او حکمت والا دی.


72

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

په حقیقت کې، هغه کسان چې ایمان راوړي او هجرت کوي او په خپلو مالونو او ځانونو سره د الله په لاره کې جهاد کوي او هغه کسان چې (مهاجرینو ته) پناه ورکوي او مرسته کوي، دوی یو بل ساتي. او هغه کسان چې ایمان لري مګر هجرت یې نه دی کړی، تاسو باندې د دوی ساتنه هیڅ مکلفیت نلري، تر هغه چې دوی هجرت وکړي. (مګر) که دوی له تاسو څخه د دین په دفاع کې مرسته وغواړي، نو تاسو مکلف یاست چې مرسته وکړئ پرته له هغو خلکو څخه چې ستاسو او د دوی ترمنځ تړون شوی وي. او الله ستاسو د کارونو لیدونکی دی.


73

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ اِلَّا تَفْعَلُوْهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِى الْاَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيْرٌۗ

wal-lażīna kafarū ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), illā taf‘alūhu takun fitnatun fil-arḍi wa fasādun kabīr(un).

او هغه کسان چې کافران دي، ځینې یې د نورو ساتنه کوي. که تاسو هغه څه ونه کړئ چې الله امر کړی دی (د یو بل ساتنه وکړئ)، نو په ځمکه کې به ګډوډي او لوی فساد رامنځته شي.


74

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ حَقًّاۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ

wal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika humul-mu'minūna ḥaqqā(n), lahum magfirtuw wa rizqun karīm(un).

او هغه کسان چې ایمان یې راوړی او هجرت یې کړی او د الله په لاره کې یې جهاد کړی او هغه کسان چې (مهاجرینو ته) پناه ورکوي او مرسته کوي، هغوی ریښتیني مومنان دي. هغوی ته بخښنه او عزتمنه روزي ورکول کیږي.


75

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْۢ بَعْدُ وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا مَعَكُمْ فَاُولٰۤىِٕكَ مِنْكُمْۗ وَاُولُوا الْاَرْحَامِ بَعْضُهُمْ اَوْلٰى بِبَعْضٍ فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

wal-lażīna āmanū mim ba‘du wa hājarū wa jāhadū ma‘akum fa ulā'ika minkum, wa ulul-arḥāmi ba‘ḍuhum aulā biba‘ḍin fī kitābillāh(i), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

او هغه کسان چې له دې وروسته یې ایمان راوړ، بیا یې هجرت وکړ او له تاسو سره یې جهاد وکړ، هغوی ستاسو له ډلې څخه دي. ځینې خلک چې خپلوان لري د الله تعالی د کتاب له مخې (د هغو کسانو په پرتله چې خپلوان نه دي) یو بل ته ډیر حقونه لري. په حقیقت کې الله تعالی په هر څه پوه دی.