Q.S الزمر (اَلزُّمَر) - 75 د آیتونو شمېر

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

دا کتاب (قرآن) د الله تعالی له لوري نازل شوی دی، چې ډېر غالب او ډېر حکمت لرونکی دی.

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَۗ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi fa‘budillāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

بېشکه موږ (محمد صلی الله علیه وسلم) ته کتاب (قرآن) په حق سره نازل کړی دی. نو په خپل دین کې په اخلاص او اخلاص سره د الله عبادت وکړه.

اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ

alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).

په یاد ولرئ! یوازې الله پاک دین لري (له شرک څخه). او هغه کسان چې له هغه پرته یې نور سرپرستان نیولي دي (وویل)، "موږ د دوی عبادت نه کوو مګر (هیله ده) چې دوی به موږ الله ته د امکان تر حده نږدې کړي." یقینا، الله به د دوی ترمنځ د هغه څه په اړه پریکړه وکړي چې دوی یې په اړه اختلاف لري. په حقیقت کې، الله دروغجنو او ډیر کافرانو ته لارښوونه نه کوي.

لَوْ اَرَادَ اللّٰهُ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا لَّاصْطَفٰى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۙ سُبْحٰنَهٗ ۗهُوَ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

wa lau arādallāhu ay yattakhiża waladal laṣṭafā mimmā yakhluqu mā yasyā'(u), subḥānah(ū), huwallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

که الله وغواړي چې ماشوم واخلي، نو البته هغه به د هغه څه څخه چې غواړي غوره کړي چې هغه پیدا کړي دي. هغه پاک دی. هغه الله تعالی قادر مطلق دی.

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۚ يُكَوِّرُ الَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اَلَا هُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), yukawwirul-laila ‘alan-nahāri wa yukawwirun nahāra ‘alal-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), alā huwal-‘azīzul-gaffār(u).

هغه اسمانونه او ځمکه په حق (هدف) سره پیدا کړل؛ شپه یې په ورځ او ورځ یې په شپه مسخره کړه او لمر او سپوږمۍ یې مسخره کړل، هر یو یې په خپل ټاکلي وخت کې روان دی. په یاد ولرئ! هغه ډېر عزتمن او ډېر بخښونکی دی.

خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ الْاَنْعَامِ ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍ ۗ يَخْلُقُكُمْ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنْۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِيْ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ

khalaqakum min nafsiw wāḥidatin ṡumma ja‘ala minhā zaujahā wa anzala lakum minal-an‘āmi ṡamāniyata azwāj(in), yakhluqukum fī buṭūni ummahātikum khalqam mim ba‘di khalqin fī ẓulumātin ṡalāṡ(in), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tuṣrafūn(a).

هغه تاسو له یو انسان (آدم) څخه پیدا کړل، بیا یې له هغه څخه ستاسو ملګری جوړ کړ او ستاسو لپاره یې اته جوړې څاروي راولیږل. هغه تاسو ستاسو د مور په ګېډه کې په دریو تیارو کې په یو بل پسې پیدا کړل. هغه څوک چې دا کار کوي هغه الله دی، ستاسو رب، هغه رب چې د سلطنت مالک دی. له هغه پرته بل معبود نشته، نو تاسو ولې مخ اړول کیږئ؟

اِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ ۗوَلَا يَرْضٰى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَۚ وَاِنْ تَشْكُرُوْا يَرْضَهُ لَكُمْۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

in takfurū fa'innallāha ganiyyun ‘ankum, wa lā yarḍā li‘ibādihil-kufr(a), wa in tasykurū yarḍahu lakum, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

که تاسو کفر وکړئ (په دې پوه شئ) نو یقینا الله تاسو ته اړتیا نلري او هغه د خپلو بندګانو کفر نه خوښوي. که تاسو شکر وباسئ، نو هغه ستاسو له شکر څخه خوښ دی. هغه څوک چې ګناه کوي د نورو ګناهونه نه باروي. بیا به تاسو خپل رب ته بیرته راشئ او هغه به تاسو ته ووایی چې تاسو څه کړي دي. په حقیقت کې، هغه د هغه څه څخه خبر دی چې په (ستاسو) سینه کې ساتل شوي دي.

۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ

wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).

او کله چې انسان ته کوم مصیبت ورسیږي، نو له خپل رب څخه د هغه په اطاعت سره (مرسته) غواړي؛ خو کله چې هغه پرې نعمت وکړي، نو هغه (مصیبت) هېروي چې مخکې یې له الله څخه غوښتنه کړې وه، او د الله لپاره ملګري پیدا کوي ترڅو (خلک) د هغه له لارې څخه ګمراه کړي. ووایه: "تر یوې مودې پورې له خپل کفر سره خوند واخلئ. بې له شکه ته به د دوزخ له اوسیدونکو څخه یې."

اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

(ایا تاسو هغه مشرکان یاست چې ډیر بختور یاست) یا تاسو هغه څوک یاست چې د شپې په سجده او ولاړه عبادت کوئ، د آخرت له ویرې او د خپل رب د رحمت په تمه؟ ووایه، "ایا هغه کسان چې پوهیږي او هغه کسان چې نه پوهیږي سره مساوي دي؟" په حقیقت کې، یوازې هغه کسان چې عقل لري نصیحت ترلاسه کوي.

قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).

ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "ای زما مومنو بندګانو! له خپل رب څخه ووېرېږئ." ځکه چې هغه خلک چې په دې نړۍ کې نیکي کوي، دوی به نیکي ترلاسه کړي. او د خدای ځمکه پراخه ده. یوازې هغه کسان چې صبر کوي، د دوی اجرونه به بې حده زیات شي.

قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَ

qul innī umirtu an a‘budallāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

ووایه: "په حقیقت کې ما ته امر شوی چې د الله تعالی عبادت په بشپړ اطاعت سره وکړم، په دین کې."

وَاُمِرْتُ لِاَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa umirtu li'an akūna awwalal-muslimīn(a).

او ماته امر وشو چې لومړی تسلیم شم."

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

ووایه، "په حقیقت کې زه د لویې ورځې له عذاب څخه ویره لرم که زه د خپل رب نافرماني وکړم."

قُلِ اللّٰهَ اَعْبُدُ مُخْلِصًا لَّهٗ دِيْنِيْۚ

qulillāha a‘budu mukhliṣal lahū dīnī.

ووایه، "زه یوازې د هغه الله عبادت کوم چې په خپل دین کې په بشپړ اطاعت سره ترسره کوم."

فَاعْبُدُوْا مَا شِئْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖۗ قُلْ اِنَّ الْخٰسِرِيْنَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْلِيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اَلَا ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

fa‘budū mā syi'tum min dūnih(ī), qul innal-khāsirīnal-lażīna khasirū anfusahum wa ahlīhim yaumal-qiyāmah(ti), alā żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

نو د هغه پرته چې څنګه مو خوښه وي، عبادت وکړئ! (ای مشرکانو) ووایه: "په حقیقت کې زیانکاران هغه دي چې د قیامت په ورځ یې ځانونه او خپلې کورنۍ زیانمنې کړې دي."

لَهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِّنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ۗذٰلِكَ يُخَوِّفُ اللّٰهُ بِهٖ عِبَادَهٗ ۗيٰعِبَادِ فَاتَّقُوْنِ

lahum min fauqihim ẓulalum minan-nāri wa min taḥtihim ẓulal(un), żālika yukhawwifullāhu bihī ‘ibādah(ū), yā ‘ibādi fattaqūn(i).

د هغوی پورته د اور طبقې وې او د هغوی لاندې طبقې وې چې د هغوی لپاره چمتو شوې وې. په دې توګه الله خپلو بندګانو ته (په دې عذاب سره) ګواښ کوي. "ای زما بندګانو! له ما ووېرېږئ."

وَالَّذِيْنَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوْتَ اَنْ يَّعْبُدُوْهَا وَاَنَابُوْٓا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ

wal-lażīnajtanabuṭ-ṭāgūta ay ya‘budūhā wa anābū ilallāhi lahumul-busyrā, fabasysyir ‘ibād(i).

او هغه کسان چې له طاغوت څخه ځان ساتي (یعنې) د هغه عبادت نه کوي او الله ته بیرته ګرځي، دوی د بشارت مستحق دي؛ نو زما بندګانو ته بشارت ورکړه،

الَّذِيْنَ يَسْتَمِعُوْنَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُوْنَ اَحْسَنَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدٰىهُمُ اللّٰهُ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ اُولُوا الْاَلْبَابِ

allażīna yastami‘ūnal-qaula fa yattabi‘ūna aḥsanah(ū), ulā'ikal-lażīna hadāhumullāhu wa ulā'ika hum ulul-albāb(i).

(یعنې) هغه کسان چې خبره اوري او د هغې له غوره پیروي کوي. دا هغه کسان دي چې الله ورته لارښوونه کړې او دا هغه کسان دي چې پوهه ورکړل شوې ده.

اَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِۗ اَفَاَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِى النَّارِ ۚ

afaman ḥaqqa ‘alaihi kalimatul-‘ażāb(i), afa'anta tunqiżu man fin-nār(i).

نو (ته غواړې چې د هغو کسانو برخلیک بدل کړې) چې د عذاب سره مخ کېدل یې یقیني دي؟ ایا ته (محمد) هغه خلک ژغورې چې په دوزخ کې دي؟

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ ۙتَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْمِيْعَادَ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum gurafum min fauqihā gurafum mabniyyah(tun), tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhul-mī‘ād(a).

خو هغه کسان چې له خپل رب څخه وېرېږي، د هغوی لپاره (په جنت کې) خونې دي، چې پورته یې (په طبقو کې) جوړې شوې خونې دي، چې لاندې یې ویالې بهېږي. (دا) د الله ژمنه ده، الله خپله ژمنه نه ماتوي.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَلَكَهٗ يَنَابِيْعَ فِى الْاَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهٗ حُطَامًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ ࣖ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'an fasalakahū yanābī‘a fil-arḍi ṡumma yaj‘aluhū ḥuṭāmā(n), ina fī żālika lażikrā li'ulil-albāb(i).

ایا ته نه ګورې چې الله له اسمانه اوبه راوروي او هغه په ځمکه کې د چینو په څیر بهوي، بیا یې د مختلفو رنګونو فصلونه راوباسي، بیا هغه وچیږي او ته یې ژیړ رنګه ګورې، بیا یې په ټوټو کې بدلوي، په حقیقت کې، پدې کې د عقلمندانو لپاره یو درس دی.

اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُوْرٍ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗفَوَيْلٌ لِّلْقٰسِيَةِ قُلُوْبُهُمْ مِّنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afaman syaraḥallāhu ṣadrahū lil-islāmi fahuwa ‘alā nūrim mir rabbih(ī), fawailul lil-qāsiyati qulūbuhum min żikrillāh(i), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

نو ایا هغه خلک چې زړونه یې الله تعالی د اسلام دین (منلو) لپاره خلاص کړي او بیا دوی د خپل رب له لوري رڼا ترلاسه کړي (د هغو خلکو په څیر دي چې زړونه یې د تیږو دي)؟ نو افسوس دی هغو کسانو ته چې زړونه یې د الله تعالی په یاد کې کنګل شوي دي. دوی په څرګنده ګمراهۍ کې دي.

اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

الله تعالی غوره کلمې (یعنې) هماغه قرآن (د هغه آیتونه) په وار وار نازل کړي دي، چې د هغه چا پوستکی یې لړزوي چې له خپل رب څخه ویره لري، بیا د دوی پوستکی او زړونه د الله تعالی په یادولو سره ارام کیږي. دا د الله تعالی لارښوونه ده، په دې کتاب سره هغه چا ته لارښوونه کوي چې وغواړي. او څوک چې الله تعالی ګمراه کړي، هیڅوک هغه ته لارښوونه نشي کولی.

اَفَمَنْ يَّتَّقِيْ بِوَجْهِهٖ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗوَقِيْلَ لِلظّٰلِمِيْنَ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ

afamay yattaqī biwajhihī sū'al-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa qīla liẓ-ẓālimīna żūqū mā kuntum taksibūn(a).

نو ایا هغه خلک چې د قیامت په ورځ خپل مخونه ساتي د بد عذاب څخه به ځان وساتي (د هغو مومنانو په څیر چې د عذاب تابع نه دي)؟ او ظالمانو ته وویل شول چې "د خپلو کړنو سزا وڅکئ."

كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

każżabal-lażīna min qablihim fa'atāhumul-‘ażābu mi ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

هغو کسانو چې له دوی څخه مخکې وو (پیغمبران) یې دروغ ګڼلي وو، نو له داسې لوري څخه ورته عذاب راغی چې دوی یې ګمان هم نه کاوه.

فَاَذَاقَهُمُ اللّٰهُ الْخِزْيَ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُ ۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

fa ażāqahumullāhul-khizya fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

نو الله تعالی پر دوی د دنیاوي ژوند ذلت نازل کړ. او په حقیقت کې، د آخرت عذاب تر ټولو لوی دی، کاشکې دوی پوهیدلی.

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَۚ

wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡalil la‘allahum yatażakkarūn(a).

او په حقیقت کې، موږ په دې قرآن کې د انسانانو لپاره هر ډول مثالونه بیان کړي دي ترڅو دوی زده کړه وکړي.

قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِيْ عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

qur'ānan ‘arabiyyan gaira żī ‘iwajil la‘allahum yattaqūn(a).

(یعنې) قرآن په عربي ژبه دی، هیڅ کوږوالی پکې نشته، ترڅو دوی پرهیزګاره شي.

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلًا فِيْهِ شُرَكَاۤءُ مُتَشٰكِسُوْنَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ḍaraballāhu maṡalar rajulan fīhi syurakā'u mutasyākisūna wa rajulan salamal lirajulin hal yastawiyāni maṡalā(n), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

الله تعالی د یو سړي مثال بیانوي چې په شخړه کې څو شریکان لري، او یو غلام چې په بشپړ ډول د یو سړي ملکیت دی. ایا دواړه غلامان په حالت کې سره برابر دي؟ الحمدلله، مګر ډیری یې نه پوهیږي.

اِنَّكَ مَيِّتٌ وَّاِنَّهُمْ مَّيِّتُوْنَ ۖ

innaka mayyituw wa innahum mayyitūn(a).

بېشکه ته (محمد صلی الله علیه وسلم) به مړ شې او دوی به هم مړه شي.

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُوْنَ ࣖ ۔

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati ‘inda rabbikum takhtaṣimūn(a).

بیا به خامخا د قیامت په ورځ د خپل رب په وړاندې جګړه کوئ.

۞ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللّٰهِ وَكَذَّبَ بِالصِّدْقِ اِذْ جَاۤءَهٗۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimman każaba ‘alallāhi wa każżaba biṣ-ṣidqi iż jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

نو له هغه چا څخه به څوک ډېر ظالم وي چې پر الله تعالی دروغ تړي او هغه حق چې ورته راغلی دی دروغ ګڼي؟ ایا دوزخ هغه ځای نه دی چې کافران پکې اوسېږي؟

وَالَّذِيْ جَاۤءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

wal-lażī jā'a biṣ-ṣidqi wa ṣaddaqa bihī ulā'ika humul-muttaqūn(a).

او هغه کسان چې حق راوړي (محمد) او هغه کسان چې د هغه تصدیق کوي، دوی متقیان دي.

لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ

lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

دوی ته له خپل رب څخه هغه څه ترلاسه کیږي چې دوی یې غواړي، دا د هغو کسانو لپاره اجر دی چې نیک عمل کوي.

لِيُكَفِّرَ اللّٰهُ عَنْهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ عَمِلُوْا وَيَجْزِيَهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

liyukaffirallāhu ‘anhum aswa'al-lażī ‘amilū wa yajziyahum ajrahum bi'aḥsanil-lażī kānū ya‘malūn(a).

ترڅو الله تعالی د دوی تر ټولو بد اعمال چې دوی کړي دي له منځه یوسي او د هغه څه څخه غوره بدله ورکړي چې دوی یې کړي دي.

اَلَيْسَ اللّٰهُ بِكَافٍ عَبْدَهٗۗ وَيُخَوِّفُوْنَكَ بِالَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍۚ

alaisallāhu bikāfin ‘abdah(ū), wa yukhawwifūnaka bil-lażīna min dūnih(ī), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

ایا الله د خپلو بندګانو لپاره کافي نه دی؟ دوی تاسو د هغه پرته د بل چا (عبادت) څخه ویروي. چا ته چې الله ګمراه کړي، هیڅوک یې لارښوونه نشي کولی.

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّضِلٍّ ۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِعَزِيْزٍ ذِى انْتِقَامٍ

wa may yahdillāhu famā lahū min muḍill(in), alaisallāhu bi‘azīzin żintiqām(in).

او څوک چې د الله له لوري هدايت شي، هيڅوک يې بې لارې کولای نشي. ایا الله تعالی قادر مطلق نه دی او د سزا ورکولو (واک) لري؟

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).

او البته، که تاسو له دوی څخه وپوښتئ، "چا اسمانونه او ځمکه پیدا کړې؟" نو دوی به خامخا ځواب ورکړي، "الله." ووایه، "نو ایا تاسو پوهیږئ چې تاسو د الله پرته د هغه څه عبادت کوئ، که چیرې الله وغواړي چې ماته مصیبت راولي، ایا دوی کولی شي چې مصیبت لرې کړي، یا که الله وغواړي چې ماته رحمت راکړي، ایا دوی کولی شي د هغه رحمت مخه ونیسي؟" ووایه، "زما لپاره الله کافي دی. هغه کسان چې توکل کوي هغه ته تسلیم کیږي."

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۚفَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "ای زما قومه! په خپل موقف عمل وکړئ، زه هم (همداسې) کوم. وروسته به تاسو پوه شئ،"

مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

څوک چې سپکاوی کوونکی عذاب ترلاسه کړي او تلپاتې عذاب به پرې راشي."

اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ

innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

په حقیقت کې موږ پر تا کتاب (قرآن) نازل کړی دی چې د انسانانو لپاره حق دی، څوک چې لارښوونه ترلاسه کړي نو د ځان لپاره ده، او څوک چې ګمراه شي نو بې لارې کېدل یې د ځان لپاره دي، او ته د دوی مسؤل نه یې.

اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ حِيْنَ مَوْتِهَا وَالَّتِيْ لَمْ تَمُتْ فِيْ مَنَامِهَا ۚ فَيُمْسِكُ الَّتِيْ قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰىٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

allāhu yatawaffal-anfusa ḥīna mautihā wal-latī lam tamut fī manāmihā, fayumsikul-latī qaḍā ‘alaihal-mauta wa yursilul-ukhrā ilā ajalim musammā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

الله د (خلکو) روحونه د هغوی د مرګ په وخت کې اخلي او د (خلکو) روحونه چې د خوب په وخت کې نه مري؛ نو هغه د هغو (خلکو) روحونه ساتي چې د مرګ حکم یې کړی وي او نور یې د یوې ټاکلې مودې لپاره خوشې کوي. په حقیقت کې، پدې کې د هغو خلکو لپاره نښې دي چې فکر کوي.

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُفَعَاۤءَۗ قُلْ اَوَلَوْ كَانُوْا لَا يَمْلِكُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَعْقِلُوْنَ

amittakhażū min dūnillāhi syufa‘ā'(a), qul awalau kānū lā yamlikūna syai'aw wa lā ya‘qilūn(a).

یا دوی د الله پرته نور مرستندویان نیسي؟ ووایه، ایا تاسو دوی سره مرسته کوئ پداسې حال کې چې دوی هیڅ نلري او نه پوهیږي؟

قُلْ لِّلّٰهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيْعًا ۗ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

qul lillāhisy-syafā‘atu jamī‘ā(n), lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

ووایه، "مرسته یوازې د الله لپاره ده. د اسمانونو او ځمکې سلطنت د هغه دی. بیا به تاسو د هغه لوري ته ورګرځول کیږئ."

وَاِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَحْدَهُ اشْمَـَٔزَّتْ قُلُوْبُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِۚ وَاِذَا ذُكِرَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā żukirallāhu waḥdahusyma'azzat qulūbul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirah(ti), wa iżā żukiral-lażīna min dūnihī iżā hum yastabsyirūn(a).

او که یوازې د الله نوم یاد شي، نو د هغو کسانو زړونه به ډېر خپه شي چې په آخرت باور نه لري. خو کله چې د الله پرته د نورو خدایانو نومونه یاد شي، نو ناڅاپه خوشحاله کیږي.

قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ عٰلِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيْ مَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

qulillāhumma fāṭiras-samāwāti wal-arḍi ‘ālimal-gaibi wasy-syahādati anta taḥkumu baina ‘ibādika fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

ووایه، "ای الله، د اسمانونو او ځمکې پیدا کوونکی، د ټولو پټو او حقیقي شیانو پوهیدونکی، دا ته یې چې د خپلو بندګانو ترمنځ د هغه څه پریکړه کوې چې دوی تل په کې شخړه کوي."

وَلَوْ اَنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ مِنْ سُوْۤءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ وَبَدَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مَا لَمْ يَكُوْنُوْا يَحْتَسِبُوْنَ

wa lau anna lil-lażīna ẓalamū mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bihī min sū'il-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa badā lahum minallāhi mā lam yakūnū yaḥtasibūn(a).

او که ظالمانو ته په ځمکه کې هر څه او له دې ډېر نور څه هم وي، نو خامخا به یې د قیامت په ورځ د بد عذاب څخه ځان خلاص کړي. او د الله له لوري دوی ته داسې عذاب څرګند شو چې دوی یې مخکې هیڅکله تمه نه درلوده.

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

او هغوی ته څرګنده شوه چې کوم بد کار یې کړی دی او هغه څه چې تل یې ملنډې وهلې وې، پرې ډوب شول.

فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

نو کله چې پر چا مصیبت راشي، نو موږ ته غږ کوي، بیا کله چې موږ خپل نعمت پرې ورسوو، نو وايي: "په حقیقت کې، دا نعمت یوازې زما د عقل له امله راکړل شوی دی." په حقیقت کې، دا یوه ازموینه ده، مګر ډیری یې نه پوهیږي.

قَدْ قَالَهَا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qad qālahal-lażīna min qablihim famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

په حقيقت کې، هغو کسانو چې له دوی څخه مخکې دا خبره کړې ده، نور به هغه څه چې دوی کول، د دوی لپاره ګټور نه وي.

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۗوَالَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ سَيُصِيْبُهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۙوَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

fa'aṣābahum sayyi'ātu mā kasabū, wal-lażīna ẓalamū min hā'ulā'i sayuṣībuhum sayyi'ātu mā kasabū, wa mā hum bimu‘jizīn(a).

بیا دوی ته د خپلو کړنو بدې پایلې (آفت) ورسېدې. او د دوی ظالمانو ته به هم د خپلو کړنو بدې پایلې (آفت) ورسېږي او دوی به له دې څخه خلاص نشي.

اَوَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam ya‘lamū annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

او ایا دوی نه پوهیږي چې الله تعالی چا ته چې وغواړي رزق پراخوي او چا ته چې وغواړي محدودوي؟ په حقیقت کې پدې کې د هغو خلکو لپاره نښې دي چې ایمان لري.

۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

ووایه، "ای زما هغو بندګانو چې له خپلو ځانونو څخه تېری کوئ! د الله له رحمت څخه مه نا امیده کیږئ. په حقیقت کې، الله د هر چا ګناهونه بخښي. په حقیقت کې، هغه ډېر بخښونکی او ډېر رحم کوونکی دی."

وَاَنِيْبُوْٓا اِلٰى رَبِّكُمْ وَاَسْلِمُوْا لَهٗ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa anībū ilā rabbikum wa aslimū lahū min qabli ay ya'tiyakumul-‘ażābu ṡumma lā tunṣarūn(a).

او خپل رب ته ورشئ او هغه ته غاړه کیږدئ مخکې له دې چې عذاب درته راشي، بیا به ستاسو سره مرسته ونه شي.

وَاتَّبِعُوْٓا اَحْسَنَ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَّاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ ۙ

wattabi‘ū aḥsana mā unzila ilaikum mir rabbikum min qabli ay ya'tiyakumul ‘ażābu bagtataw wa antum lā tasy‘urūn(a).

او تر ممکنه حده پورې د هغه څه پیروي وکړئ چې ستاسو د رب له لوري تاسو ته نازل شوي دي (قرآن) مخکې له دې چې په تاسو ناڅاپه عذاب راشي او تاسو یې خبر نه یاست.

اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ

an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).

تر څو څوک ونه وايي چې زما افسوس د الله تعالی په وړاندې د خپلې غفلت له امله څومره لوی دی او په حقیقت کې زه د هغو کسانو څخه یم چې (د الله تعالی د دین سره) ملنډې وهي.

اَوْ تَقُوْلَ لَوْ اَنَّ اللّٰهَ هَدٰىنِيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ ۙ

au taqūla lau annallāha hadānī lakuntu minal-muttaqīn(a).

یا (چې څوک ووایي چې که الله ماته لارښوونه کړې وای نو زه به له متقیانو څخه وم.)

اَوْ تَقُوْلَ حِيْنَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ اَنَّ لِيْ كَرَّةً فَاَكُوْنَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

au taqūla ḥīna taral-‘ażāba lau anna lī karratan fa akūna minal-muḥsinīn(a).

یا (هیڅکله) څوک د عذاب په لیدو سره ووایی چې که زه بیرته (دنیا ته) راستون شم، نو خامخا به له نیکو خلکو څخه شم.

بَلٰى قَدْ جَاۤءَتْكَ اٰيٰتِيْ فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

balā qad jā'atka āyātī fa każżabta bihā wastakbarta wa kunta minal-kāfirīn(a).

په حقیقت کې، زما معلومات تاسو ته راغلي دي، خو تاسو یې رد کوئ، پرځای یې فخر کوئ او د کافرانو له ډلې څخه یاست."

وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلَى اللّٰهِ وُجُوْهُهُمْ مُّسْوَدَّةٌ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِيْنَ

wa yaumal-qiyāmati taral-lażīna każabū ‘alallāhi wujūhuhum muswaddah(tun), alaisa fī jahannama maṡwal lil-mutakabbirīn(a).

او د قیامت په ورځ به تاسو هغه کسان ووینئ چې په الله تعالی یې دروغ ویلي دي، د دوی مخونه تور دي. ایا دوزخ د هغو خلکو ځای نه دی چې په ژوند کولو ویاړي؟

وَيُنَجِّى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْۖ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوْۤءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa yunajjillāhul-lażīnattaqau bimafāzatihim, lā yamassuhumus-sū'u wa lā hum yaḥzanūn(a).

او الله به پرهېزګارانو ته د هغوی په بریا سره نجات ورکړي. نه به هغوی ته عذاب ورسیږي او نه به غمجن شي.

اَللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ۙوَّهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

allāhu khāliqu kulli syai'(in), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

الله د ټولو شیانو خالق دی او هغه د ټولو شیانو پالونکی دی.

لَهٗ مَقَالِيْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

lahū maqālīdus-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

د اسمانونو او ځمکې کیليګانې (خزانې) د هغه دي. او هغه کسان چې د الله په آیتونو کافر کیږي، هغوی زیانکاران دي.

قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ

qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).

ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "ایا تاسو ما ته امر کوئ چې له الله پرته د بل چا عبادت وکړم، ای ناپوهه خلکو؟"

وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).

او په حقیقت کې، تاته او له تا څخه مخکې پیغمبرانو ته وحې شوې ده چې: "که ته له (الله) سره شریک ونیسې، نو ستا عملونه به خامخا ضایع شي او ته به خامخا له زیانکارانو څخه شې."

بَلِ اللّٰهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

balillāha fa‘bud wa kum minasy-syākirīn(a).

نو پرېږده چې یوازې الله تعالی ته عبادت وکړې او له شکر کوونکو څخه شې."

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۖ وَالْاَرْضُ جَمِيْعًا قَبْضَتُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَالسَّمٰوٰتُ مَطْوِيّٰتٌۢ بِيَمِيْنِهٖ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), wal-arḍu jamī‘an qabḍatuhū yaumal-qiyāmati was-samāwātu maṭwiyyātum biyamīnih(ī), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

او دوی د الله تعالی تسبیح په هغه ډول نه کوي لکه څنګه چې باید وي، سره له دې چې ټوله ځمکه د قیامت په ورځ د هغه په لاس کې ده او اسمانونه د هغه په ښي لاس کې نغښتي دي. هغه پاک دی او هغه له هغه څه څخه لوړ دی چې دوی یې یو بل سره شریکوي.

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).

او شپیلۍ ووهل شوه، او ټول (مخلوقات) چې په اسمانونو او ځمکه کې وو، مړه شول، پرته له هغو کسانو چې الله یې اراده وکړه، بیا یو ځل بیا شپیلۍ ووهل شوه، نو سمدلاسه دوی (له خپلو قبرونو څخه) د (الله د پریکړې) په تمه راپورته شول.

وَاَشْرَقَتِ الْاَرْضُ بِنُوْرِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتٰبُ وَجِايْۤءَ بِالنَّبِيّٖنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa asyraqatil-arḍu binūri rabbihā wa wuḍi‘al-kitābu wa jī'a bin-nabiyyīna wasy-syuhadā'i wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

او ځمکه (د ماهسیار میدان) به د خپل رب په رڼا (د عدالت) روښانه شي؛ او (د دوی د عملونو) کتابونه به (هر چا ته) ورکړل شي، پیغمبران او شاهدان به راوستل شي، او د دوی ترمنځ به په انصاف سره پریکړه وشي، او پر دوی به ظلم ونه شي.

وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

wa wuffiyat kullu nafsim mā ‘amilat wa huwa a‘lamu bimā yaf‘alūn(a).

او هر نفس ته د هغه د عمل سره سم بشپړ اجر ورکول کېږي او هغه په هغه څه ښه پوهیږي چې دوی یې کړي دي.

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا فُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَتْلُوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ رَبِّكُمْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَا ۗقَالُوْا بَلٰى وَلٰكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wasīqal-lażīna kafarū ilā jahannama zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā alam ya'tikum rusulum minkum yatlūna ‘alaikum āyāti rabbikum wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū balā wa lākin ḥaqqat kalimatul-‘ażābi ‘alal-kāfirīn(a).

هغه خلک چې کافران دي په ډلو ډلو دوزخ ته وړل کیږي. تر دې چې کله دوی هغه (دوزخ) ته ورسېدل، دروازې خلاصې شوې او ساتونکي ورته وویل، "ایا ستاسو له ډلې څخه هیڅکله داسې رسولان نه دي راغلي چې ستاسو د رب آیتونه یې لوستلي او تاسو یې ستاسو د ورځې سره د مخامخ کیدو څخه خبرداری ورکړی؟" دوی ځواب ورکړ، "هو، شته،" مګر د سزا حکم یقینا په کافرانو باندې تطبیق کیږي.

قِيْلَ ادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

qīladkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa bi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

(دوى ته) وويل شول چې د دوزخ دروازو ته ننوځئ، (تاسو به په هغه کې د تل لپاره اوسېږئ) نو (دوزخ) د هغو کسانو لپاره تر ټولو بد ځای دی چې فخر کوي.

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ

wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).

او هغه کسان چې له خپل رب څخه وېرېږي، په ډلو ډلو جنت ته وړل کېږي. نو کله چې دوی جنت ته ورسېدل او دروازې یې پرانیستل شوې، ساتونکي ورته وویل: "تاسو ته دې برکت درکړل شي، تاسو برکتناک یاست! نو راشئ، تاسو به هلته تل پاتې شئ."

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ صَدَقَنَا وَعْدَهٗ وَاَوْرَثَنَا الْاَرْضَ نَتَبَوَّاُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاۤءُ ۚفَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ṣadaqanā wa‘dahū wa auraṡanal-arḍa natabawwa'u minal-jannati ḥaiṡu nasyā'(u), fani‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

او هغوی وویل: "د هغه الله ستاینه ده چې زموږ سره یې خپله ژمنه پوره کړه او موږ ته یې دا کور راکړ، او موږ ته اجازه راکړل شوه چې په جنت کې هر ځای چې وغواړو هلته واوسو." نو (دا) د هغو کسانو لپاره غوره بدله ده چې ښه عملونه کوي.

وَتَرَى الْمَلٰۤىِٕكَةَ حَاۤفِّيْنَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيْلَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa taral-malā'ikata ḥāffīna min ḥaulil-‘arsyi yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim, wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa qīlal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

او ته به (محمد صلی الله علیه وسلم) فرښتې ووینې چې د عرش شاوخوا راچاپیره دي، د خپل رب په ستاینه سره تسبیح کوي، بیا د دوی (د خدای بندګانو) ترمنځ په عادلانه توګه پریکړه وشوه او وویل شول چې "ستاینه د الله لپاره ده چې د ټولو کائیناتو پالونکی دی."