Q.S الانبیاء (اَلْأَنْبِيَاء) - 112 د آیتونو شمېر

اِقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ مُّعْرِضُوْنَ ۚ

iqtaraba lin-nāsi ḥisābuhum wa hum fī gaflatim mu‘riḍūn(a).

خلک د خپلو اعمالو حساب ته نږدې شوي دي، پداسې حال کې چې دوی د غفلت په حالت کې دي (له دې نړۍ څخه)، مخ اړوي (له آخرت څخه).

مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ

mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).

هر کله چې د خدای له لوري پر دوی یو نوی آیت نازل شي، دوی یې د لوبې کولو په حال کې اوري.

لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).

زړونه یې په غفلت کې دي. او ظالمان خپلې خبرې پټوي او وايي: "دا (محمد) یوازې ستاسو په څېر یو انسان دی. ایا تاسو جادو منلی و کله چې تاسو یې لیدل؟"

قٰلَ رَبِّيْ يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۖ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qāla rabbī ya‘lamul-qaula fis-samā'i wal-arḍ(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

هغه (محمد صلی الله علیه وسلم) وویل: "زما رب د اسمانونو او ځمکې په ټولو خبرو پوهیږي، او هغه اوریدونکی او پوه دی!"

بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ

bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).

هغوی حتی وویل: "(قرآن د) ګډوډو خوبونو مېوه ده، یا د هغه (محمد) د دروغو پایله ده، یا حتی هغه یوازې یو شاعر دی، هغه دې موږ ته یوه نښه (ثبوت) راوړي، لکه څنګه چې مخکې لیږل شوي پیغمبران وو."

مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ

mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).

د هغو سیمو اوسیدونکو چې له دوی څخه مخکې وې، چې موږ یې ویجاړې کړې وې، ایمان نه راوړ (سره له دې چې موږ ثبوتونه رالیږلي وو). ایا دوی به ایمان راوړي؟

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

او موږ ستا (محمد صلی الله علیه وسلم) څخه مخکې (رسولان) نه دي لیږلي مګر ځینې سړي چې موږ ورته وحیې ورکړې، نو که تاسو نه پوهیږئ نو له هغه چا څخه پوښتنه وکړئ چې پوه وي.

وَمَا جَعَلْنٰهُمْ جَسَدًا لَّا يَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَمَا كَانُوْا خٰلِدِيْنَ

wa mā ja‘alnāhum jasadal lā ya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa mā kānū khālidīn(a).

او موږ هغوی (پیغمبران) داسې بدن نه دي ګرځولي چې خواړه ونه خوري او (هم) تل ژوندي نه وي.

ثُمَّ صَدَقْنٰهُمُ الْوَعْدَ فَاَنْجَيْنٰهُمْ وَمَنْ نَّشَاۤءُ وَاَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِيْنَ

Ṡumma ṣadaqnāhumul-wa‘da fa anjaināhum wa man nasyā'u wa ahlaknal-musrifīn(a).

بیا موږ هغه ژمنه (چې موږ ورسره کړې وه) پوره کړه، نو موږ هغوی او هغه کسان چې موږ یې غوښتل وژغورل، او هغه کسان مو هلاک کړل چې سرغړونکي وو.

لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ كِتٰبًا فِيْهِ ذِكْرُكُمْۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

laqad anzalnā ilaikum kitāban fīhi żikrukum, afalā ta‘qilūn(a).

په حقیقت کې موږ تاسو ته یو کتاب (قرآن) نازل کړی دی چې پکې ستاسو لپاره یو نصیحت دی، ایا تاسو نه پوهیږئ؟

وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَّاَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَ

wa kam qaṣamnā min qaryatin kānat ẓālimataw wa ansya'nā ba‘dahā qauman ākharīn(a).

او څومره ډېر ظالم هېوادونه مو هلاک کړي دي، او له هغوی وروسته مو بل نسل (د هغوی پر ځای) پیدا کړی دی.

فَلَمَّآ اَحَسُّوْا بَأْسَنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَرْكُضُوْنَ ۗ

falammā aḥassū ba'sanā iżā hum minhā yarkuḍūn(a).

نو کله چې دوی زموږ عذاب احساس کړ، ناڅاپه له هغه څخه وتښتېدل.

لَا تَرْكُضُوْا وَارْجِعُوْٓا اِلٰى مَآ اُتْرِفْتُمْ فِيْهِ وَمَسٰكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْـَٔلُوْنَ

lā tarkuḍū warji‘ū ilā mā utriftum fīhi wa masākinikum la‘allakum tus'alūn(a).

بېړه مه کوه؛ د خپل ژوند خوندونو او خپلو (ښو) استوګنځایونو ته ورشئ، ترڅو له تاسو څخه پوښتنه وشي.

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

هغوی وویل: "موږ څومره بدبخته یو، په حقیقت کې موږ ظالمان یو."

فَمَا زَالَتْ تِّلْكَ دَعْوٰىهُمْ حَتّٰى جَعَلْنٰهُمْ حَصِيْدًا خٰمِدِيْنَ

famā zālat tilka da‘wāhum ḥattā ja‘alnāhum ḥaṣīdan khāmidīn(a).

نو د دوی شکایت دوام درلود تر هغه چې موږ دوی د هغه کرل شوي فصل په څیر کړل چې بیا ژوندي نشي.

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لٰعِبِيْنَ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā lā‘ibīn(a).

او موږ اسمانونه او ځمکه او هغه څه چې د دوی په منځ کې دي په لوبو کې نه دي پیدا کړي.

لَوْ اَرَدْنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ لَهْوًا لَّاتَّخَذْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّآ ۖاِنْ كُنَّا فٰعِلِيْنَ

lau aradnā an nattakhiża lahwal lattakhażnāhum mil ladunnā, in kunnā fā‘ilīn(a).

که موږ د (ښځو او ماشومانو) د لوبو د جوړولو اراده کړې وای، نو موږ به یې له ځانه پیدا کړی وای، که موږ په ریښتیا سره د دې کولو اراده کړې وای.

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهٗ فَاِذَا هُوَ زَاهِقٌۗ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُوْنَ

bal naqżifu bil-ḥaqqi ‘alal-bāṭili fa yadmaguhū fa iżā huwa zāhiq(un), wa lakumul-wailu mimmā taṣifūn(a).

په حقیقت کې، موږ هغه څه چې حق وو (حق) یې په هغه څه چې باطل وو (حق نه وو) وغورځول او بیا هغه څه چې حق وو هغه یې له منځه یوړ، بیا سمدلاسه هغه (حق) ورک شو. او ستاسو لپاره افسوس دی ځکه چې تاسو (الله) ته هغه ځانګړتیاوې منسوب کوئ چې د هغه وړ ندي.

وَلَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَنْ عِنْدَهٗ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَلَا يَسْتَحْسِرُوْنَ ۚ

wa lahū man fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa man ‘indahū lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa lā yastaḥsirūn(a).

او هغه څوک چې په اسمانونو او ځمکه کې دي، د هغه دي. او هغه (فرښتې) چې د هغه تر څنګ دي، د هغه د عبادت څخه تکبر نه کوي او (هم) ستړي نه کیږي.

يُسَبِّحُوْنَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُوْنَ

yusabbiḥūnal-laila wan-nahāra wa lā yafturūn(a).

دوی (فرښتې) شپه او ورځ په پرله پسې ډول تسبیح وايي.

اَمِ اتَّخَذُوْٓا اٰلِهَةً مِّنَ الْاَرْضِ هُمْ يُنْشِرُوْنَ

amittakhażū ālihatam minal-arḍi hum yunsyirūn(a).

ایا دوی له ځمکې څخه داسې خدایان نیولي دي چې (مړي) ژوندي کړي؟

لَوْ كَانَ فِيْهِمَآ اٰلِهَةٌ اِلَّا اللّٰهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

lau kāna fīhimā ālihatun illallāhu lafasadatā, fa subḥānallāhi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

که چېرې دوی دواړه (په اسمان او ځمکه کې) له الله پرته نور معبودان درلودلای، نو دواړه به هلاک شوي وای. پاک دی هغه الله چې د عرش مالک دی، له هغه څه څخه چې دوی یې بیانوي.

لَا يُسْـَٔلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْـَٔلُوْنَ

lā yus'alu ‘ammā yaf‘alu wa hum yus'alūn(a).

له هغه (الله) څخه د هغه د کارونو په اړه پوښتنه نه کېږي، بلکې له دوی څخه به پوښتنه کېږي.

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْۚ هٰذَا ذِكْرُ مَنْ مَّعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِيْۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۙ الْحَقَّ فَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

amittakhażū min dūnihī ālihah(tan), qul hātū burhānakum, hāżā żikru mam ma‘iya wa żikru man qablī, bal akṡaruhum lā ya‘lamūnal-ḥaqqa fahum mu‘riḍūn(a).

ایا دوی له هغه پرته نور معبودان نیولي دي؟ (محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "خپل دلیلونه ووایاست! دا (قرآن) د هغو کسانو لپاره یو اخطار دی چې زما سره دي او د هغو کسانو لپاره یو اخطار دی چې زما څخه مخکې دي." خو ډیری یې حق (حق) نه پوهیږي، له همدې امله مخ اړوي.

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا نُوْحِيْٓ اِلَيْهِ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدُوْنِ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūlin illā nūḥī ilaihi annahū lā ilāha illā ana fa‘budūn(i).

او موږ له تا (محمد صلی الله علیه وسلم) څخه مخکې هیڅ رسول نه دی لیږلی مګر دا چې موږ هغه ته وحی کړې وه چې له ما پرته بل معبود نشته، نو زما عبادت وکړئ.

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا سُبْحٰنَهٗ ۗبَلْ عِبَادٌ مُّكْرَمُوْنَ ۙ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladan subḥānah(ū), bal ‘ibādum mukramūn(a).

او هغوی وویل: "رحمان خدای (فرښتې ته) زوی ورکړی دی." هغه پاک دی. په حقیقت کې دوی (فرښتې) پاک بندګان دي.

لَا يَسْبِقُوْنَهٗ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِاَمْرِهٖ يَعْمَلُوْنَ

lā yasbiqūnahū bil-qauli wa hum bi'amrihī ya‘malūn(a).

دوی د هغه په وړاندې خبرې نه کوي او د هغه حکمونه عملي کوي.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ

ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).

هغه (الله) په هر هغه څه پوهیږي چې د دوی (پرښتو) په وړاندې او د دوی شاته دي، او دوی شفاعت نه کوي مګر د هغه چا لپاره چې (الله) یې وغواړي، او دوی تل محتاط وي ځکه چې دوی له هغه څخه ویره لري.

۞ وَمَنْ يَّقُلْ مِنْهُمْ اِنِّيْٓ اِلٰهٌ مِّنْ دُوْنِهٖ فَذٰلِكَ نَجْزِيْهِ جَهَنَّمَۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa may yaqul minhum innī ilāhun min dūnihī fa żālika najzīhi jahannam(a), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

او څوک چې له دوی څخه ووایي: "په حقیقت کې زه له الله پرته یو معبود یم"، نو موږ به هغه کس ته د دوزخ سزا ورکړو. موږ ظالمانو ته همداسې سزا ورکوو.

اَوَلَمْ يَرَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰهُمَاۗ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاۤءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۗ اَفَلَا يُؤْمِنُوْنَ

awalam yaral-lażīna kafarū annas-samāwāti wal-arḍa kānatā ratqan fa fataqnāhumā, wa ja‘alnā minal-mā'i kulla syai'in ḥayy(in), afalā yu'minūn(a).

او ایا کافران نه پوهیږي چې اسمانونه او ځمکه سره یو ځای وو، بیا موږ جلا کړل، او موږ هر ژوندی شی له اوبو څخه پیدا کړ، ایا دوی ایمان نه راوړي؟

وَجَعَلْنَا فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِهِمْۖ وَجَعَلْنَا فِيْهَا فِجَاجًا سُبُلًا لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ja‘alnā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bihim, wa ja‘anā fīhā fijājan subulal la‘allahum yahtadūn(a).

او موږ په ځمکه کې کلک غرونه ځای پر ځای کړي دي چې هغه پر دوی ونه ښورېږي او موږ په هغې کې پراخې لارې جوړې کړې دي ترڅو دوی لارښوونه ومومي.

وَجَعَلْنَا السَّمَاۤءَ سَقْفًا مَّحْفُوْظًاۚ وَهُمْ عَنْ اٰيٰتِهَا مُعْرِضُوْنَ

wa ja‘alnas-samā'a saqfam maḥfūẓā(n), wa hum ‘an āyātihā mu‘riḍūn(a).

او موږ اسمان یو خوندي چت جوړ کړ، خو بیا هم دوی (د الله د عظمت) له نښو (لمر، سپوږمۍ، باد، ورېځو او نورو) څخه مخ اړوي.

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

wa huwal-lażī khalaqal-laila wan-nahāra wasy-syamsa wal-qamar(a), kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

او هغه ذات دی چې شپه او ورځ، لمر او سپوږمۍ یې پیدا کړي دي، هر یو په خپل مدار کې ګرځي.

وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِّنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَۗ اَفَا۟ىِٕنْ مِّتَّ فَهُمُ الْخٰلِدُوْنَ

wa mā ja‘alnā libasyarim min qablikal-khuld(a), afa'im mitta fahumul-khālidūn(a).

او موږ له تا (محمد صلی الله علیه وسلم) څخه مخکې د هیڅ انسان لپاره تلپاتې ژوند نه دی پیدا کړی، نو که ته مړ شې، ایا دوی به ژوندي پاتې شي؟

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَنَبْلُوْكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً ۗوَاِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa nablūkum bisy-syarri wal-khairi fitnah(tan), wa ilainā turja‘ūn(a).

هر ژوندی نفس د مرګ خوند څکي. موږ به تاسو د ازمایښت په توګه په بد او ښه سره وازمایو. او تاسو به یوازې زموږ خوا ته راستانه شئ.

وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).

او کله چې کافران تا (محمد صلی الله علیه وسلم) وویني، نو دوی یوازې ستا ملنډې وهي. (دوی وویل) "ایا دا هغه څوک دی چې ستاسو معبودان یې رد کړي وو؟" که څه هم دوی هغه خلک دي چې د رحمن الله له یادولو څخه انکار کوي.

خُلِقَ الْاِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍۗ سَاُورِيْكُمْ اٰيٰتِيْ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْنِ

khuliqal-insānu min ‘ajal(in), sa'urīkum āyātī falā tasta‘jilūn(i).

انسانان په بیړه کې پیدا شوي دي. وروسته به زه تاسو ته خپلې نښې (قدرت) وښیم. نو له ما څخه د بیړې غوښتنه مه کوئ.

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

او دوی وايي: "که تاسو رښتیني یاست، نو ژمنه به کله وي؟"

لَوْ يَعْلَمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا حِيْنَ لَا يَكُفُّوْنَ عَنْ وُّجُوْهِهِمُ النَّارَ وَلَا عَنْ ظُهُوْرِهِمْ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

lau ya‘lamul-lażīna kafarū ḥīna lā yakuffūna ‘aw wujūhihimun nāra wa lā ‘an ẓuhūrihim wa lā hum yunṣarūn(a).

که کافران پوهېدل، کله چې دوی د خپلو مخونو او شاګانو څخه د دوزخ د اور د مخنیوي توان نه درلود، نو دوی مرسته نه وه ترلاسه کړې (البته دوی د دې لپاره د بیړني کیدو غوښتنه نه وه کړې).

بَلْ تَأْتِيْهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

bal ta'tīhim bagtatan fa tabhatuhum falā yastaṭī‘ūna raddahā wa lā hum yunẓarūn(a).

په حقیقت کې (د قیامت ورځ) به ناڅاپه راشي، بیا به دوی ووېرېږي؛ بیا به دوی د انکار کولو توان ونلري او (همدارنګه) به ورته ځنډ (وخت) نه ورکول کېږي.

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

او په رښتيا چې ستا (محمد صلی الله عليه وسلم) څخه مخکې رسولانو هم ملنډې وهل شوې وې، نو پر هغو کسانو (عذاب) راغی چې په هغه څه يې ملنډې وهلې چې تل يې (رسولانو) ملنډې وهلې.

قُلْ مَنْ يَّكْلَؤُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمٰنِۗ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُّعْرِضُوْنَ

qul may yakla'ukum bil-laili wan-nahāri minar-raḥmān(i), bal hum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

ووایه، "څوک به تاسو شپه او ورځ د رحمن الله (له عذاب) څخه ساتي؟" خو دوی د خپل رب له یادولو څخه ډډه کوي.

اَمْ لَهُمْ اٰلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِّنْ دُوْنِنَاۗ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَ اَنْفُسِهِمْ وَلَا هُمْ مِّنَّا يُصْحَبُوْنَ

am lahum ālihatun tamna‘uhum min dūninā, lā yastaṭī‘ūna naṣra anfusihim wa lā hum minnā yuṣḥabūn(a).

یا ایا د دوی داسې خدایان شته چې زموږ له شتون پرته یې وژغوري؟ د دوی خدایان نه د ځانونو مرسته کولی شي او نه هم زموږ له عذاب څخه ژغورل کېږي؟

بَلْ مَتَّعْنَا هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۗ اَفَلَا يَرَوْنَ اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ اَفَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

bal matta‘nā hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā ṭāla ‘alaihimul-‘umur(u), afalā yarauna annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, afahumul-gālibūn(a).

په حقیقت کې موږ دوی او د دوی پلرونو ته (په دې نړۍ کې) ګټه ورکړه تر هغه چې د دوی عمرونه اوږد شول. ایا دوی نه ګوري چې موږ (د کافرانو تر واکمنۍ لاندې) یوې ځمکې ته ځو او د هغې ساحه د هغې له څنډو څخه کموو؟ ایا دوی بریالي دي؟

قُلْ اِنَّمَآ اُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِۖ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاۤءَ اِذَا مَا يُنْذَرُوْنَ

qul innamā unżirukum bil-waḥy(i), wa lā yasma‘uṣ-ṣummud-du‘ā'a iżā mā yunżarūn(a).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه، "بېشکه، زه تاسو ته یوازې د وحي له مخې خبرداری درکوم." خو کاڼه خلک غږ نه اوري کله چې دوی ته خبرداری ورکړل شي.

وَلَىِٕنْ مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

wa la'im massathum nafḥatum min ‘ażābi rabbika layaqūlunna yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

او که ستا د رب له لوري پر دوی لږ عذاب هم راشي، نو دوی به خامخا ووایي: "افسوس زموږ پر حال! په حقیقت کې موږ تل له هغو کسانو څخه یو چې (په ځان) ظلم کوو."

وَنَضَعُ الْمَوَازِيْنَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيٰمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔاۗ وَاِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ اَتَيْنَا بِهَاۗ وَكَفٰى بِنَا حٰسِبِيْنَ

wa naḍa‘ul-mawāzīnal-qisṭa liyaumil-qiyāmati falā tuẓlamu nafsun syai'ā(n), wa in kāna miṡqāla ḥabbatim min khardalin atainā bihā, wa kafā binā ḥāsibīn(a).

او د قیامت په ورځ به موږ د انصاف تلې ږدو، نو په هیڅ چا به هیڅ ظلم ونشي، که څه هم هغه د اوری د دانې په اندازه وي، موږ به یې (ثواب) راوړو. او موږ د حساب کولو لپاره کافي یو.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاۤءً وَّذِكْرًا لِّلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa laqad ātainā mūsā wa hārūnal-furqāna wa ḍiyā'aw wa żikral lil-muttaqīn(a).

او په یقین سره، موږ موسی او هارون ته فرقان (د تورات کتاب) او د پرهیزګارانو لپاره د لارښوونو او نصیحت ورکړ.

الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِّنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُوْنَ

allażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa hum minas-sā‘ati musyfiqūn(a).

(یعنې) هغه کسان چې د خپل رب (د عذاب) څخه وېرېږي، که څه هم هغه نه ویني، او د قیامت له ورځې څخه وېرېږي.

وَهٰذَا ذِكْرٌ مُّبٰرَكٌ اَنْزَلْنٰهُۗ اَفَاَنْتُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ࣖ

wa hāżā żikrum mubārakun anzalnāh(u), afa antum lahū munkirūn(a).

او دا (قرآن) یو خبرداری دی چې هغه نعمتونه لري چې موږ نازل کړي دي، نو ایا تاسو ترې انکار کوئ؟

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَآ اِبْرٰهِيْمَ رُشْدَهٗ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِهٖ عٰلِمِيْنَ

wa laqad ātainā ibrāhīma rusydahū min qablu wa kunnā bihī ‘ālimīn(a).

او په حقیقت کې، موږ له هغه (موسی او هارون) څخه مخکې ابراهیم ته لارښوونه کړې وه، او موږ هغه له مخکې څخه پیژندلی و.

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).

(یاد کړئ) کله چې هغه (ابراهيم علیه السلام) خپل پلار او خپل قوم ته وویل: "دا مجسمه څه ده چې تاسو یې په ډېر شوق سره عبادت کوئ؟"

قَالُوْا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا لَهَا عٰبِدِيْنَ

qālū wajadnā ābā'anā lahā ‘ābidīn(a).

هغوی ځواب ورکړ: "موږ خپل پلرونه د هغه عبادت کول وموندل."

قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qāla laqad kuntum antum wa ābā'ukum fī ḍalālim mubīn(in).

هغه (ابراهيم) وويل: "بېشكه ته او ستا پلرونه په څرګنده ګمراهۍ كې يئ."

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ اَمْ اَنْتَ مِنَ اللّٰعِبِيْنَ

qālū aji'tanā bil-ḥaqqi am anta minal-lā‘ibīn(a).

هغوی وویل: "ایا ته موږ ته حق راوړی یې یا لوبې کوې؟"

قَالَ بَلْ رَّبُّكُمْ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الَّذِيْ فَطَرَهُنَّۖ وَاَنَا۠ عَلٰى ذٰلِكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

qāla bar rabbukum rabbus-samāwāti wal-arḍil-lażī faṭarahunn(a), wa ana ‘alā żālikum minasy-syāhidīn(a).

هغه (ابراهيم) ځواب ورکړ: "په حقيقت کې، ستاسو رب د اسمانونو او ځمکې رب (مالک) دی؛ (هغه) هغه څوک دی چې دوی یې پیدا کړي دي؛ او زه د هغو کسانو څخه یم چې د دې شاهدي ورکوم."

وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ

wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).

او په الله قسم، زه به ستاسو بتان له هغه وروسته چې تاسو یې پریږدئ، غولوم.

فَجَعَلَهُمْ جُذٰذًا اِلَّا كَبِيْرًا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ اِلَيْهِ يَرْجِعُوْنَ

fa ja‘alahum jużāżan illā kabīral lahum la‘allahum ilaihi yarji‘ūn(a).

نو هغه (ابراهيم) (بتان) ټوټې ټوټې کړل، پرته له لوی (د هغه مور) څخه؛ ترڅو دوی بیرته (د هغه څخه د پوښتنې لپاره) راشي.

قَالُوْا مَنْ فَعَلَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَآ اِنَّهٗ لَمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

qālū man fa‘ala hāżā bi'ālihatinā innahū laminaẓ-ẓālimīn(a).

هغوی وویل: "زموږ د خدایانو سره دا کار چا وکړ؟ په حقیقت کې هغه له ظالمانو څخه دی."

قَالُوْا سَمِعْنَا فَتًى يَّذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهٗٓ اِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū sami‘nā fatay yażkuruhum yuqālu lahū ibrāhīm(u).

هغوی (نورو) وویل: "موږ اوریدلي وو چې یو ځوان سړی و چې (د دې بتانو) یې مخالفت کاوه، نوم یې ابراهیم و."

قَالُوْا فَأْتُوْا بِهٖ عَلٰٓى اَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُوْنَ

qālū fa'tū bihī ‘alā a‘yunin-nāsi la‘allahum yasyhadūn(a).

هغوی وویل: "(بیا) هغه راوباسه او خلکو ته یې وښایه، ترڅو هغوی وویني."

قَالُوْٓا ءَاَنْتَ فَعَلْتَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَا يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū a'anta fa‘alta hāżā bi'ālihatinā yā ibrāhīm(u).

هغوی وپوښتل: "ایا ته هغه څوک یې چې زموږ د خدای پر وړاندې یې دا کار کړی دی، ای ابراهیمه؟"

قَالَ بَلْ فَعَلَهٗ كَبِيْرُهُمْ هٰذَا فَسْـَٔلُوْهُمْ اِنْ كَانُوْا يَنْطِقُوْنَ

qāla bal fa‘alahū kabīruhum hāżā fas'alūhum in kānū yanṭiqūn(a).

هغه (ابراهيم) ځواب ورکړ، "په حقیقت کې لوی (مجسمې) دا کار وکړ، نو له دوی څخه پوښتنه وکړئ، که دوی خبرې کولی شي."

فَرَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَنْفُسِهِمْ فَقَالُوْٓا اِنَّكُمْ اَنْتُمُ الظّٰلِمُوْنَ ۙ

fa raja‘ū ilā anfusihim fa qālū innakum antumuẓ-ẓālimūn(a).

نو دوی بیرته هوش ته راغلل او ویې ویل: "په حقیقت کې دا تاسو یاست چې (په خپلو ځانونو) یې ظلم کړی دی."

ثُمَّ نُكِسُوْا عَلٰى رُءُوْسِهِمْۚ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هٰٓؤُلَاۤءِ يَنْطِقُوْنَ

Ṡumma nukisū ‘alā ru'ūsihim, laqad ‘alimta mā hā'ulā'i yanṭiqūn(a).

بیا یې سرونه ټیټ کړل (او ویې ویل) "ته (ابراهيم) یقینا پوهېږې چې (بتان) خبرې نشي کولی."

قَالَ اَفَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يَضُرُّكُمْ ۗ

qāla afata‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘ukum syai'aw wa lā yaḍurrukum.

هغه (ابراهيم) وويل: ولې ته د الله پرته د بل چا عبادت کوې، هغه څه چې تا ته هيڅ ګټه نه شي رسولی او نه تا ته زيان رسولی شي؟

اُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

uffil lakum wa limā ta‘budūna min dūnillāh(i), afalā ta‘qilūn(a).

افسوس دې وي پر تاسو او پر هغو چې له الله پرته یې عبادت کوئ! ایا تاسو نه پوهېږئ؟"

قَالُوْا حَرِّقُوْهُ وَانْصُرُوْٓا اٰلِهَتَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ

qālū ḥarriqūhu wanṣurū ālihatakum in kuntum fā‘ilīn(a).

هغوی وویل: "که تاسو په رښتیا سره غواړئ، نو هغه وسوزوئ او د خپلو خدایانو سره مرسته وکړئ."

قُلْنَا يٰنَارُ كُوْنِيْ بَرْدًا وَّسَلٰمًا عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ ۙ

qulnā yā nāru kūnī bardaw wa salāman ‘alā ibrāhīm(a).

موږ (الله) وویل: "ای اوره! سړه شه او د ابراهیم لپاره ژغورونکی شه!"

وَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَخْسَرِيْنَ ۚ

wa arādū bihī kaidan fa ja‘alnāhumul-akhsarīn(a).

او دوی غوښتل چې ابراهیم سره بد چلند وکړي، نو موږ دوی د لوی زیان سره مخ کړل.

وَنَجَّيْنٰهُ وَلُوْطًا اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْناَ فِيْهَا لِلْعٰلَمِيْنَ

wa najjaināhu wa lūṭan ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā lil-‘ālamīn(a).

او موږ هغه (ابراهيم عليه السلام) او لوط عليه السلام هغه ځمکې ته وژغورل چې موږ پکې د ټولې نړۍ لپاره برکت اچولی و.

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).

او موږ هغه (ابراهيم) ته اسحاق او يعقوب د ډالۍ په توګه ورکړل او موږ هر یو صالح انسان کړ.

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ

wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).

او موږ هغوی داسې مشران کړل چې زموږ په امرونو سره موږ ته لارښوونه کوي او موږ هغوی ته وحی وکړه چې ښه کار وکړي، لمونځ وکړي او زکات ورکړي، او یوازې موږ باید د هغوی عبادت وکړو.

وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ

wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).

موږ لوط علیه السلام ته حکمت او پوهه ورکړه، او موږ هغه له هغه ښار څخه وژغوره (چې د هغه اوسیدونکو ته رسیدلی و) چې ناوړه کارونه یې کول. په حقیقت کې، دوی بدکار او فاسق خلک دي.

وَاَدْخَلْنٰهُ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ ࣖ

wa adkhalnāhu fī raḥmatinā, innahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

او موږ هغه په خپل رحمت کې داخل کړ؛ په حقیقت کې هغه له متقیانو څخه و.

وَنُوْحًا اِذْ نَادٰى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِ ۚ

wa nūḥan iż nādā min qablu fastajabnā lahū fa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

او (د نوح کیسه یاد کړئ) له دې څخه مخکې، کله چې هغه دعا وکړه، موږ د هغه (دعا) ومنله، بیا مو هغه او د هغه ملګري له لوی مصیبت څخه وژغورل.

وَنَصَرْنٰهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَ

wa naṣarnāhu minal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauma sau'in fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

او موږ د هغه سره د هغو کسانو څخه مرسته وکړه چې زموږ نښې یې دروغ ګڼلې وې. په حقیقت کې دوی بد خلک وو، نو موږ ټول ډوب کړل.

وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ

wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).

او (د داود او سلیمان کیسه په یاد ولرئ) کله چې دوی دواړو د کروندې په اړه پریکړه وکړه، ځکه چې (کرونده) د دوی د قوم وزو لخوا زیانمنه شوې وه. او موږ د دوی لخوا پریکړه (ورکړل شوې) شاهدان وو.

فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ

fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).

او موږ سلیمان ته (د یو ډیر دقیق قانون) پوهه ورکړه؛ او هر یو ته مو حکمت او پوهه ورکړه، او موږ غرونه او مرغان تابع کړل، چې ټول د داود سره تسبیح کېدل. او موږ هغه کسان یو چې دا کار کوو.

وَعَلَّمْنٰهُ صَنْعَةَ لَبُوْسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِّنْۢ بَأْسِكُمْۚ فَهَلْ اَنْتُمْ شٰكِرُوْنَ

wa ‘allamnāhu ṣan‘ata labūsil lakum lituḥṣinakum mim ba'sikum, fahal antum syākirūn(a).

او موږ داود ته (هم) ستاسو لپاره زغره جوړول ورزده کړل، ترڅو په جګړه کې ستاسو ساتنه وکړي، ایا تاسو (د الله شکر ادا کوئ)؟

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ

wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).

او (موږ) سلیمان ته یو ډېر قوي باد تابع کړ چې د هغه په امر به یې په هغه ځمکه کې الوته چې موږ هغه ته برکت ورکړی و، او موږ په هر څه پوه یو.

وَمِنَ الشَّيٰطِيْنِ مَنْ يَّغُوْصُوْنَ لَهٗ وَيَعْمَلُوْنَ عَمَلًا دُوْنَ ذٰلِكَۚ وَكُنَّا لَهُمْ حٰفِظِيْنَ ۙ

wa minasy-syayāṭīna may yagūṣūna lahū wa ya‘malūna ‘amalan dūna żālik(a), wa kunnā lahum ḥāfiẓīn(a).

او (همدارنګه موږ سلیمان ته د شیطانانو یوه ډله وسپارله چې د هغه لپاره یې (په سمندر کې) غوټه وهله او له دې پرته یې نور کارونه هم کول؛ او موږ د هغوی ساتونکي یو.

۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

او (د ایوب کیسه په یاد ولرئ) کله چې هغه خپل رب ته دعا وکړه، "(ای زما ربه)، په حقیقت کې زه په ناروغۍ اخته شوی یم، سره له دې چې ته د ټولو رحم کوونکو څخه ډیر رحم کوونکی رب یې."

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ

fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).

نو موږ (د هغه دعا) قبوله کړه، بیا مو هغه ناروغي لرې کړه چې پر هغه وه او د هغه کورنۍ مو هغه ته بیرته ورکړه، او (د هغوی شمېر مو زیات کړ) زموږ له لوري د رحمت په توګه او د ټولو هغو کسانو لپاره چې زموږ عبادت کوي د خبرداري په توګه.

وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِدْرِيْسَ وَذَا الْكِفْلِۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰبِرِيْنَ ۙ

wa ismā‘īla wa idrīsa wa żal-kifl(i), kullum minaṣ-ṣābirīn(a).

او (کیسه په یاد ولرئ) اسماعیل، ادریس او ذوالکفلي. دوی ټول صبرناک خلک دي.

وَاَدْخَلْنٰهُمْ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهُمْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa adkhalnāhum fī raḥmatinā, innahum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

او موږ هغوی په خپل رحمت کې داخل کړل، په حقیقت کې هغوی له متقیانو څخه دي.

وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ

wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).

او (د ذوالنون (یونس علیه السلام) کیسه په یاد ولرئ، کله چې هغه د غوسې په حالت کې لاړ، نو هغه فکر وکړ چې موږ به هغه ته سختي ونه کړو، نو هغه په ډیر تیاره حالت کې دعا وکړه، "له تا پرته بل معبود نشته، ته پاک یې. په حقیقت کې زه د ظالمانو څخه یم."

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗۙ وَنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْغَمِّۗ وَكَذٰلِكَ نُـْۨجِى الْمُؤْمِنِيْنَ

fastajabnā lahū wa najjaināhu minal-gamm(i), wa każālika nunjil-mu'minīn(a).

نو موږ د هغه (دعا) قبوله کړه او له غم څخه مو وژغوره، او په دې توګه موږ مؤمنانو ته نجات ورکوو.

وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ

wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).

او (د زکریا کیسه په یاد ولرئ) کله چې هغه خپل خدای ته دعا وکړه، "ای زما خدایه، ما یوازې (پرته له ماشومانو) مه ژوند کوه او ته غوره وارث یې."

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ

fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).

نو موږ د هغه دعا قبوله کړه او هغه ته مو یحیی ورکړ او د هغه ښځه مو (د امیندوارۍ وړ) کړه. بېشکه دوی تل د نیکۍ په لور ګړندي وو، او دوی له موږ څخه په امید او ویره سره دعا کوله. او دوی زموږ په وړاندې عاجز وو.

وَالَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهَا مِنْ رُّوْحِنَا وَجَعَلْنٰهَا وَابْنَهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhā mir rūḥinā wa ja‘alnāhā wabnahā āyatal lil-‘ālamīn(a).

او (د مریم کیسه یاد کړئ) چې خپله عزت یې وساتله، بیا موږ له خپل لوري (د هغې روح) په هغې (جسد) کې پو کړ؛ موږ هغه او د هغه اولادونه د ټولو نړیوالو لپاره (د الله د عظمت نښه) وګرځول.

اِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةًۖ وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْنِ

inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidah(tan), wa ana rabbukum fa‘budūn(i).

په حقیقت کې دا (توحید دین) ستاسو دین دی، یو دین دی، او زه ستاسو خدای یم، نو زما عبادت وکړئ.

وَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْۗ كُلٌّ اِلَيْنَا رٰجِعُوْنَ ࣖ

wa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum, kullun ilainā rāji‘ūn(a).

خو دوی په خپلو (دیني) چارو کې سره وېشل شوي وو. د دوی هر یو (ټولې ډلې) به زموږ خوا ته راستانه شي.

فَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهٖۚ وَاِنَّا لَهٗ كٰتِبُوْنَ

famay ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā kufrāna lisa‘yih(ī), wa innā lahū kātibūn(a).

څوک چې ښه عمل وکړي او ایمان ولري، نو د هغه هڅې به نه ردېږي (ضایع کېږي)، او په حقیقت کې موږ د هغه لپاره هغه لیکوونکي یو.

وَحَرٰمٌ عَلٰى قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَآ اَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

wa ḥarāmun ‘alā qaryatin ahlaknāhā, innahum lā yarji‘ūn(a).

او دا ناشونې ده چې د هغه ځمکې (اوسیدونکو) لپاره چې موږ ویجاړه کړې ده، چې دوی بیرته (موږ ته) نه راګرځي.

حَتّٰىٓ اِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوْجُ وَمَأْجُوْجُ وَهُمْ مِّنْ كُلِّ حَدَبٍ يَّنْسِلُوْنَ

Ḥattā iżā futiḥat ya'jūju wa ma'jūju wa hum min kulli ḥadabiy yansilūn(a).

تر دې چې يَکُجُج او مَکُجُج (ديوالونه) خلاص شول او له ټولو لوړو ځايونو څخه په چټکۍ سره راښکته شول.

وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَاِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ اَبْصَارُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ يٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا بَلْ كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

waqtarabal-wa‘dul-ḥaqqu fa iżā hiya syākhiṣatun abṣārul-lażīna kafarū, yā wailanā qad kunnā fī gaflatim min hāżā bal kunnā ẓālimīn(a).

او (کله چې) د ریښتینې ژمنې (د قیامت ورځ) نږدې شي، نو ناڅاپه به د هغو کسانو سترګې چې کافران دي، خلاصې شي. (دوی وویل) "موږ څومره بدبخت یو! موږ له دې څخه په بشپړه توګه بې پروا یو، په حقیقت کې موږ په ریښتیا ظالمان یو."

اِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ حَصَبُ جَهَنَّمَۗ اَنْتُمْ لَهَا وٰرِدُوْنَ

innakum wa mā ta‘budūna min dūnillāhi ḥaṣabu jahannam(a), antum lahā wāridūn(a).

بېشکه تاسو (کافران) او هغه څه چې تاسو یې د الله پرته عبادت کوئ، د دوزخ لپاره سونګ توکي یاست. تاسو (حتما) په هغه کې ننوځئ.

لَوْ كَانَ هٰٓؤُلَاۤءِ اٰلِهَةً مَّا وَرَدُوْهَاۗ وَكُلٌّ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lau kāna hā'ulā'i ālihatam mā waradūhā, wa kullun fīhā khālidūn(a).

که (بتان) خدایان وای، نو البته به یې (دوزخ) ته نه وای ننوتلي. خو هرڅه به پکې د تل لپاره پاتې شي.

لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّهُمْ فِيْهَا لَا يَسْمَعُوْنَ

lahum fīhā zafīruw wa hum fīhā lā yasma‘ūn(a).

دوی په هغه (دوزخ) کې چیغې وهي او چیغې وهي، او هغه کسان چې په هغه کې دي، نه اوري.

اِنَّ الَّذِيْنَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِّنَّا الْحُسْنٰىٓۙ اُولٰۤىِٕكَ عَنْهَا مُبْعَدُوْنَ ۙ

innal-lażīna sabaqat lahum minnal-ḥusnā, ulā'ika ‘anhā mub‘adūn(a).

په حقیقت کې، له تیرو وختونو څخه د هغو کسانو لپاره چې زموږ له خوا یې ښه اراده وه، دوی به (له دوزخ څخه) لرې وساتل شي.

لَا يَسْمَعُوْنَ حَسِيْسَهَاۚ وَهُمْ فِيْ مَا اشْتَهَتْ اَنْفُسُهُمْ خٰلِدُوْنَ ۚ

lā yasma‘ūna ḥasīsahā, wa hum fīmasytahat anfusuhum khālidūn(a).

دوی د (دوزخ د اور) د غړمبېدو غږ نه اوري، او دوی په هر هغه څه کې چې دوی یې غواړي تل پاتې کیږي.

لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْاَكْبَرُ وَتَتَلَقّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُۗ هٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

lā yaḥzunuhumul-faza‘ul-akbaru wa tatalaqqāhumul-malā'ikah(tu), hāżā yaumukumul-lażī kuntum tū‘adūn(a).

هغه وحشتناکه ناڅاپي به دوی غمجن نه کړي، او فرښتې به یې هرکلی وکړي (په دې الفاظو سره)، "دا ستاسو هغه ورځ ده چې تاسو سره یې ژمنه شوې وه."

يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ

yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).

(یاد کړئ) هغه ورځ چې موږ به اسمانونه داسې راونغاړو لکه څنګه چې موږ کاغذ راونغاړو. لکه څنګه چې موږ لومړی تخلیق پیل کړی و، موږ به یې بیا تکرار کړو. (الف) ژمنه به خامخا پوره کړو؛ په حقیقت کې، موږ به یې پوره کړو.

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُوْرِ مِنْۢ بَعْدِ الذِّكْرِ اَنَّ الْاَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصّٰلِحُوْنَ

wa laqad katabnā fiz-zabūri mim ba‘diż-żikri annal-arḍa yariṡuhā ‘ibādiyaṣ-ṣāliḥūn(a).

او په حقیقت کې، موږ په زبور کې د الذکر (لوح محفوظ) وروسته لیکلي دي چې دا ځمکه به زما صالح بندګان میراث ته وړي.

اِنَّ فِيْ هٰذَا لَبَلٰغًا لِّقَوْمٍ عٰبِدِيْنَ ۗ

inna fī hāżā labalāgal liqaumin ‘ābidīn(a).

په حقیقت کې، (هغه څه چې په دې (قرآن) کې ذکر شوي دي، په ریښتیا سره (بشپړ) لارښوونه ده د هغو کسانو لپاره چې (الله) عبادت کوي.

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wa mā arsalnāka illā raḥmatal lil-‘ālamīn(a).

او موږ ته (محمد صلی الله علیه وسلم) نه یې لیږلی مګر د ټولو نړیوالو لپاره رحمت.

قُلْ اِنَّمَا يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

qul innamā yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fahal antum muslimūn(a).

ووایه (ای محمده!) "په حقیقت کې، ما ته وحې شوې ده چې ستاسو رب یو خدای دی، نو ایا تاسو (هغه ته) تسلیم شوي یاست؟"

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ اٰذَنْتُكُمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ وَاِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ اَمْ بَعِيْدٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ

fa in tawallau fa qul āżantukum ‘alā sawā'(in), wa in adrī aqarībun am ba‘īdum mā tū‘adūn(a).

نو که دوی مخ واړوي، نو (محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "ما تاسو ته هم هغه (تبلیغ) (زموږ په مینځ کې) رسولی دی او زه نه پوهیږم چې هغه څه چې تاسو ته ګواښل کیږي نږدې دي یا لرې."

اِنَّهٗ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُوْنَ

innahū ya‘lamul-jahra minal-qauli wa ya‘lamu mā taktumūn(a).

په حقیقت کې هغه (الله) هغه څه پوهیږي چې تاسو یې په ښکاره وایئ او هغه څه پوهیږي چې تاسو یې پټوئ.

وَاِنْ اَدْرِيْ لَعَلَّهٗ فِتْنَةٌ لَّكُمْ وَمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

wa in adrī la‘allahū fitnatul lakum wa matā‘un ilā ḥīn(in).

او زه نه پوهیږم، دا ممکن ستاسو لپاره یوه ازموینه او تر ټاکل شوي وخت پورې خوښي وي.

قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ

qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).

هغه (محمد صلی الله علیه وسلم) وویل: "ای زما ربه! په انصاف سره پرېکړه وکړه. او زموږ رب ډېر مهربان دی، موږ له هغه څخه د هر هغه څه لپاره مرسته غواړو چې ته یې وایې."