Q.S الرعد (اَلرَّعْد) - 43 د آیتونو شمېر

الۤمّۤرٰۗ تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِۗ وَالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ

alif lām mīm rā, tilka āyātul-kitāb(i), wal-lażī unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).

الف لام میم را. دا د کتاب (قرآن) آیتونه دي. او هغه (کتاب) چې ستا د رب له خوا تاته نازل شوی دی حق دی؛ خو ډېری خلک (په هغه) ایمان نه راوړي.

اَللّٰهُ الَّذِيْ رَفَعَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ يُدَبِّرُ الْاَمْرَ يُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّكُمْ تُوْقِنُوْنَ

allāhul-lażī rafa‘as-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā ṡummastawā ‘alal-‘arsyi wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), yudabbirul-amra yufaṣṣilul-āyāti la‘allakum biliqā'i rabbikum tūqinūn(a).

الله تعالی اسمانونه بې ستنو پورته کړل (لکه څنګه چې تاسو ګورئ)، بیا په عرش باندې کښېناست. هغه لمر او سپوږمۍ مسخر کړل؛ هر یو یې د ټاکل شوي وخت سره سم ګرځي. هغه د (خپلو مخلوقاتو) چارې تنظیموي، او (د هغه د عظمت) نښې بیانوي، ترڅو تاسو د خپل رب سره د لیدنې ډاډ ترلاسه کړئ.

وَهُوَ الَّذِيْ مَدَّ الْاَرْضَ وَجَعَلَ فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْهٰرًا ۗوَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ جَعَلَ فِيْهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

wa huwal-lażī maddal-arḍa wa ja‘ala fīhā rawāsiya wa anhārā(n), wa min kulliṡ-ṡamarāti ja‘ala fīhā zaujainiṡnaini yugsyil-lailan-nahār(a), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

او ځمکه یې وغځوله او په هغې کې یې غرونه او سیندونه جوړ کړل. او په هغه کې یې ټولې میوې جوړې جوړې کړې؛ هغه شپه په ورځ بدلوي. په حقیقت کې، په دې کې د هغو کسانو لپاره (د الله د عظمت) نښې دي چې فکر کوي.

وَفِى الْاَرْضِ قِطَعٌ مُّتَجٰوِرٰتٌ وَّجَنّٰتٌ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّزَرْعٌ وَّنَخِيْلٌ صِنْوَانٌ وَّغَيْرُ صِنْوَانٍ يُّسْقٰى بِمَاۤءٍ وَّاحِدٍۙ وَّنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلٰى بَعْضٍ فِى الْاُكُلِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa fil-arḍi qiṭa‘um mutajāwirātuw wa jannātum min a‘nābiw wa zar‘uw wa nakhīlun ṣinwānuw wa gairu ṣinwāniy yusqā bimā'iw wāḥid(in), wa nufaḍḍilu ba‘ḍahā ‘alā ba‘ḍin fil-ukul(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).

او په ځمکه کې نږدې برخې دي، انګور او باغونه، او د خرما ونې، دواړه څانګې لرونکي او بې څانګې، په یو شان اوبو سره اوبه کیږي، مګر موږ یو له بل څخه په خوند کې غوره کوو، په حقیقت کې، پدې کې د هغو خلکو لپاره نښې دي چې پوهیږي.

۞ وَاِنْ تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ ءَاِذَا كُنَّا تُرٰبًا ءَاِنَّا لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ەۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْۚ وَاُولٰۤىِٕكَ الْاَغْلٰلُ فِيْٓ اَعْنَاقِهِمْۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa in ta‘jab fa ‘ajabun qauluhum a'iżā kunnā turāban a'innā lafī khalqin jadīd(in), ulā'ikal-lażīna kafarū birabbihim, wa ulā'ikal-aglālu fī a‘nāqihim, wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

او که تاسو حیران یاست، نو د حیرانتیا خبره دا ده چې د دوی دا وینا ده، "کله چې موږ خاورې شو، ایا موږ به د نوي مخلوق په توګه بیرته راګرځو؟" دا هغه کسان دي چې په خپل رب یې کافران شوي دي؛ او دوی (چې زنځیرونه یې تړلي دي) د هغه په غاړه کې دي. دوی د دوزخ اوسیدونکي دي، دوی به تل هلته پاتې شي.

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ وَقَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمُ الْمَثُلٰتُۗ وَاِنَّ رَبَّكَ لَذُوْ مَغْفِرَةٍ لِّلنَّاسِ عَلٰى ظُلْمِهِمْۚ وَاِنَّ رَبَّكَ لَشَدِيْدُ الْعِقَابِ

wa yasta‘jilūnaka bis-sayyi'ati qablal-ḥasanati wa qad khalat min qablihimul-maṡulāt(u), wa inna rabbaka lażū magfiratil lin-nāsi ‘alā ẓulmihim, wa inna rabbaka lasyadīdul-‘iqāb(i).

او دوی له تا څخه د نیکۍ (غوښتنې) څخه مخکې د عذاب د ژر راتګ غوښتنه کوي، که څه هم له دوی څخه مخکې د عذاب مختلف مثالونه شتون لري. په حقیقت کې، ستاسو رب په ریښتیا سره د انسانانو لپاره د دوی د ظلم لپاره بخښنه لري، او په حقیقت کې ستاسو رب په عذاب کې ډیر سخت دی.

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرٌ وَّلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ ࣖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), innamā anta munżiruw wa likulli qaumin hād(in).

او کافرانو وويل: "ولې پر هغه (محمد صلی الله علیه وسلم) د هغه د رب له لوري کومه نښه (معجزه) نه ده نازله شوې؟" بېشکه ته یوازې یو خبردارونکی یې، او د هر قوم لپاره یو څوک لارښوونه کوونکی شته.

اَللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَحْمِلُ كُلُّ اُنْثٰى وَمَا تَغِيْضُ الْاَرْحَامُ وَمَا تَزْدَادُ ۗوَكُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهٗ بِمِقْدَارٍ

allāhu ya‘lamu mā taḥmilu kullu unṡā wa mā tagīḍul-arḥāmu wa mā tazdād(u), wa kullu syai'in ‘indahū bimiqdār(in).

الله تعالی پوهیږي چې هره ښځه څه لري، څه کم دي او څه په رحم کې زیاتیږي. او هر څه د هغه سره اندازه لري.

عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْكَبِيْرُ الْمُتَعَالِ

‘alimul-gaibi wasy-syahādatil-kabīrul-muta‘āl(i).

(الله) چې ټول پټ او حقیقي شیان پوهیږي؛ لوی او لوړ.

سَوَاۤءٌ مِّنْكُمْ مَّنْ اَسَرَّ الْقَوْلَ وَمَنْ جَهَرَ بِهٖ وَمَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍۢ بِالَّيْلِ وَسَارِبٌۢ بِالنَّهَارِ

sawā'um minkum man asarral-qaula wa man jahara bihī wa man huwa mustakhfim bil-laili wa sāribum bin-nahār(i).

څوک چې ستاسو څخه خبرې پټوي او څوک چې ښکاره خبرې کوي، او څوک چې د شپې پټېږي او څوک چې د ورځې ګرځي، (الله ته) یو شان دي.

لَهٗ مُعَقِّبٰتٌ مِّنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ يَحْفَظُوْنَهٗ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتّٰى يُغَيِّرُوْا مَا بِاَنْفُسِهِمْۗ وَاِذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِقَوْمٍ سُوْۤءًا فَلَا مَرَدَّ لَهٗ ۚوَمَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّالٍ

lahū mu‘aqqibātum mim baini yadaihi wa min khalfihī yaḥfaẓūnahū min amrillāh(i), innallāha lā yugayyiru mā biqaumin ḥattā yugayyirū mā bi'anfusihim, wa iżā arādallāhu biqaumin sū'an falā maradda lah(ū), wa mā lahum min dūnihī miw wāl(in).

د هغه (انسان) لپاره داسې ملائکې شته چې تل د هغه د مخ او شا څخه په نوبت سره ساتنه کوي. دوی د الله په امر یې ساتنه کوي. په حقیقت کې، الله د یو قوم حالت نه بدلوي تر هغه چې دوی پخپله خپل حالت بدل نه کړي. او که الله د یو قوم لپاره شر وغواړي، نو هیڅوک یې نشي مخنیوی کولی او د هغه پرته د دوی لپاره هیڅوک ساتونکی نشته.

هُوَ الَّذِيْ يُرِيْكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَّطَمَعًا وَّيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَۚ

huwal-lażī yurīkumul -barqa khaufaw wa ṭama‘aw wa yunsyi'us -saḥābaṡ-ṡiqāl(a).

هغه ذات دی چې تاسو ته برېښنا ښيي، وېره او هيله درکوي، او ورېځې جوړوي.

وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهٖ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ مِنْ خِيْفَتِهٖۚ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيْبُ بِهَا مَنْ يَّشَاۤءُ وَهُمْ يُجَادِلُوْنَ فِى اللّٰهِ ۚوَهُوَ شَدِيْدُ الْمِحَالِۗ

wa yusabbiḥur-ra‘du biḥamdihī wal-malā'ikatu min khīfatih(ī), wa yursiluṣ-ṣawā‘iqa fa yuṣību bihā may yasyā'u wa hum yujālidilūna fillāh(i), wa huwa syadīdul-miḥāl(i).

او تندر د هغه تسبيح ويله، (او ملائکو هم) ځکه چې دوی له هغه څخه وېرېدل، او الله برېښنا راولېږله، بیا یې پر چا چې خوښه شوه پرې وغورځوله، په داسې حال کې چې دوی د الله په اړه جګړه کوله، او هغه په خپل عذاب کې سخت دی.

لَهٗ دَعْوَةُ الْحَقِّۗ وَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَجِيْبُوْنَ لَهُمْ بِشَيْءٍ اِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ اِلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهٖۗ وَمَا دُعَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ

lahū da‘watul-ḥaqq(i), wal-lażīna yad‘ūna min dūnihī lā yastajībūna lahum bisyai'in illā kabāsiṭi kaffaihi ilal-mā'i liyabluga fāhu wa mā huwa bibāligih(ī), wa mā du‘ā'ul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

یوازې الله ته رښتینې دعا ده. هغه بتونه چې دوی یې له الله پرته عبادت کوي هیڅ شی نشي ورکولی، دوی د هغه چا سره توپیر نلري چې خپل لاسونه په اوبو کې خلاص کړي ترڅو (اوبه) د هغه خولې ته ورسیږي. که څه هم اوبه به د هغه خولې ته ونه رسیږي. او د هغو کسانو دعاګانې بې ګټې دي چې کافران دي.

وَلِلّٰهِ يَسْجُدُ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ طَوْعًا وَّكَرْهًا وَّظِلٰلُهُمْ بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ ۩

wa lillāhi yasjudu man fis-samāwāti wal-arḍi ṭau‘aw wa karhaw wa ẓilāluhum bil-guduwwi wal-āṣāl(i).

او ټول الله ته سجده کوي، که په اسمانونو کې وي یا په ځمکه کې، که په خپله خوښه وي یا په مجبورۍ سره (او هم) سهار او ماښام خپلو سیورو ته سجده کوي.

قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلِ اللّٰهُ ۗقُلْ اَفَاتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَ لَا يَمْلِكُوْنَ لِاَنْفُسِهِمْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّاۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ەۙ اَمْ هَلْ تَسْتَوِى الظُّلُمٰتُ وَالنُّوْرُ ەۚ اَمْ جَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ خَلَقُوْا كَخَلْقِهٖ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْۗ قُلِ اللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

qul mar rabbus-samāwāti wal-arḍ(i), qulillāh(u), qul afattakhażtum min dūnihī auliyā'a lā yamlikūna li'anfusihim naf‘aw wa lā ḍarrā(n), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), am hal tastawiẓ-ẓulumātu wan-nūr(u), am ja‘alū lillāhi syurakā'a khalaqū kakhalqihī fa tasyābahal-khalqu ‘alaihim, qulillāhu khāliqu kulli syai'iw wa huwal-wāḥidul-qahhār(u).

ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "د اسمانونو او ځمکې رب څوک دی؟" ووایه "الله." ووایه، "ایا تاسو ته دا مناسبه ده چې له الله پرته نور سرپرستان ونیسئ، پداسې حال کې چې دوی نشي کولی ځان ته ګټه ورسوي یا زیان ورسوي؟" ووایه، "ایا ړانده د هغو کسانو سره مساوي دي چې ویني؟ یا تیاره د رڼا سره مساوي ده؟ ایا دوی له الله سره شریکان جوړوي چې د هغه د مخلوق په څیر پیدا کړي ترڅو دواړه مخلوقات د دوی په سترګو کې یو شان وي؟" ووایه، "الله د ټولو شیانو خالق دی او هغه قادر مطلق خدای دی."

اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَالَتْ اَوْدِيَةٌ ۢ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَّابِيًا ۗوَمِمَّا يُوْقِدُوْنَ عَلَيْهِ فِى النَّارِ ابْتِغَاۤءَ حِلْيَةٍ اَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهٗ ۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ ەۗ فَاَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاۤءً ۚوَاَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِى الْاَرْضِۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ ۗ

anzala minas-samā'i mā'an fa sālat audiyatum biqadarihā faḥtamalas-sailu zabadar rābiyā(n), wa mimmā yūqidūna ‘alaihi fin-nāribtigā'a ḥilyatin au matā‘in zabadum miṡluh(ū), każālika yaḍribullāhul-ḥaqqa wal-bāṭil(a), fa ammaz-zabadu fa yażhabu jufā'ā(n), wa ammā mā yanfa‘un-nāsa fa yamkuṡu fil-arḍ(i), każālika yaḍribullāhul-amṡāl(a).

الله له اسمانه اوبه (باران) نازلې کړې دي، نو هغه (اوبه) په دره کې د خپل اندازې سره سم بهېږي، بیا جریان د لامبو وهونکي فوم سره وړي. او له هغه (فلز) څخه چې دوی په اور کې د ګاڼو یا وسایلو جوړولو لپاره ویلې کوي، د هغه (اوسني فوم) په څیر فوم هم شتون لري. په دې توګه الله د هغه څه په اړه مثال ورکوي چې ریښتیا دي او څه چې غلط دي. د فوم په اړه، دا به د هیڅ شی په توګه ورک شي؛ مګر هغه څه چې د انسانانو لپاره ګټور دي، په ځمکه کې به پاتې شي. په دې توګه الله مثال ورکوي.

لِلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِرَبِّهِمُ الْحُسْنٰىۗ وَالَّذِيْنَ لَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهٗ لَوْ اَنَّ لَهُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ سُوْۤءُ الْحِسَابِ ەۙ وَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗوَبِئْسَ الْمِهَادُ ࣖ

lil-lażīnastajābū lirabbihimul-ḥusnā, wal-lażīna lam yastajībū lahū lau anna lahum mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bih(ī), ulā'ika lahum sū'ul-ḥisāb(i), wa ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-mihād(u).

د هغو کسانو لپاره چې د خدای بلنې ته ځواب ورکوي، ښه اجر (ورکړل شوی) دی. او هغه کسان چې د هغه بلنه نه پوره کوي، که چیرې دوی په ځمکه کې هرڅه ولري او (همدارنګه) ډیر څه، نو دوی به خامخا د هغې سره ځان خلاص کړي. د دې خلکو سره بد حساب وشو او د دوی استوګنځی ویجاړ شو، او دا ترټولو بد کور دی.

۞ اَفَمَنْ يَّعْلَمُ اَنَّمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ كَمَنْ هُوَ اَعْمٰىۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِۙ

afamay ya‘lamu annamā unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu kaman huwa a‘mā, innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

نو ایا هغه څوک چې پوهیږي چې هغه څه چې خدای تاسو ته نازل کړي دي حق دي، د یو ړوند سړي په څیر دی؟ یوازې هغه کسان چې عقل لري نصیحت کولی شي؟

الَّذِيْنَ يُوْفُوْنَ بِعَهْدِ اللّٰهِ وَلَا يَنْقُضُوْنَ الْمِيْثَاقَۙ

al-lażīna yūfūna bi‘ahdillāhi wa lā yanquḍūnal-mīṡāq(a).

(یعنې) هغه کسان چې د الله ژمنه پوره کوي او تړون نه ماتوي،

وَالَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُوْنَ سُوْۤءَ الْحِسَابِ ۗ

wal-lażīna yaṣilūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yakhsyauna rabbahum wa yakhāfūna sū'al-ḥisāb(i).

او هغه کسان چې هغه څه چې الله تعالی یې د وصلولو امر کړی دی، سره نښلوي، او له خپل رب څخه ویره لري او د بد حساب څخه ویره لري.

وَالَّذِيْنَ صَبَرُوا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً وَّيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِۙ

wal-lażīna ṣabarubtigā'a wajhi rabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyataw wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata ulā'ika lahum ‘uqbad-dār(i).

او هغه کسان چې د خپل رب د رضا په هیله صبر کوي، لمونځ کوي او له هغه رزق څخه چې موږ ورته ورکړی دی، په پټه یا ښکاره توګه مصرف کوي، او بدي په نیکۍ سره ردوي، دا هغه څوک دی چې (ښه) پایله لري.

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَاَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَدْخُلُوْنَ عَلَيْهِمْ مِّنْ كُلِّ بَابٍۚ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā wa man ṣalaḥa min ābā'ihim wa azwājihim wa żurriyyātihim wal-malā'ikatu yadkhulūna ‘alaihim min kulli bāb(in).

(یعنې) د عدن جنتونه، دوی به پکې ننوځي او د دوی له پلرونو، میرمنو او اولادونو څخه به صالح کسان هم ورننوځي، او ملائکې به له هرې دروازې څخه خپلو ځایونو ته ننوځي.

سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِۗ

salāmun ‘alaikum bimā ṣabartum fa ni‘ma ‘uqbad-dār(i).

(په داسې حال کې چې وايي)، "ستاسو د صبر له امله نیکمرغه." نو دا څومره خوندور وروستی ځای دی.

وَالَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْ ۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۙ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوْۤءُ الدَّارِ

wal-lażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqihī wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika lahumul-la‘natu wa lahum sū'ud-dār(i).

او هغه کسان چې د الله تعالی عهد له ټینګولو وروسته ماتوي، او هغه څه پرې کوي چې الله تعالی یې د تړلو امر کړی دی او په ځمکه کې فساد کوي، د دوی لپاره لعنت او بد استوګنځی (دوزخ) دی.

اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗوَفَرِحُوْا بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا مَتَاعٌ ࣖ

allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), wa fariḥū bil-ḥayātid-dun-yā, wa mal-ḥayātud-dun-yā fil-ākhirati illā matā‘(un).

الله تعالی چې چا ته وغواړي رزق پراخوي او (چا ته چې وغواړي) محدودوي. دوی په دې دنیايي ژوند خوشحاله دي، که څه هم دا د آخرت د ژوند په پرتله (لنډه) لذت ده.

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ اَنَابَۖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha yuḍillu may yasyā'u wa yahdī ilaihi man anāb(a).

او هغه کسان چې کافران شوي دي وايي: "ولې پر هغه (محمد صلی الله علیه وسلم) د هغه د رب له لوري کومه نښه (معجزه) نه ده نازله شوې؟" ووایه: "بېشکه الله چې څوک وغواړي ګمراه کوي او هغو کسانو ته لارښوونه کوي چې د هغه لوري ته توبه وباسي."

الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَطْمَىِٕنُّ قُلُوْبُهُمْ بِذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اَلَا بِذِكْرِ اللّٰهِ تَطْمَىِٕنُّ الْقُلُوْبُ ۗ

al-lażīna āmanū wa taṭma'innu qulūbuhum biżikrillāh(i), alā biżikrillāhi taṭma'innul-qulūb(u).

(یعنې) هغه کسان چې ایمان لري او زړونه یې د الله په یاد سره آرام ترلاسه کوي. وګورئ، یوازې د الله په یاد سره زړونه آرام ترلاسه کوي.

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ طُوْبٰى لَهُمْ وَحُسْنُ مَاٰبٍ

allażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṭūbā lahum wa ḥusnu ma'āb(in).

هغه کسان چې ایمان راوړي او ښه عملونه وکړي، هغوی به خوښي او ښه بدله ومومي.

كَذٰلِكَ اَرْسَلْنٰكَ فِيْٓ اُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهَآ اُمَمٌ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُوْنَ بِالرَّحْمٰنِۗ قُلْ هُوَ رَبِّيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ مَتَابِ

każālika arsalnāka fī ummatin qad khalat min qablihā umamul litatluwa ‘alaihimul-lażī auḥainā ilaika wa hum yakfurūna bir-raḥmān(i), qul huwa rabbī lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi matāb(i).

په دې توګه موږ ته (محمد صلی الله علیه وسلم) داسې قوم ته لیږلی یې چې له هغوی څخه ډېر خلک تېر شوي دي، ترڅو ته هغوی ته هغه (قرآن) ولولې چې موږ تا ته وحی کړی دی، که څه هم دوی په لوی خدای، رحمن، کافران دي. ووایه: "هغه زما رب دی، له هغه پرته بل معبود نشته، زه یوازې په هغه توکل کوم او یوازې په هغه توبه کوم."

وَلَوْ اَنَّ قُرْاٰنًا سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبَالُ اَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْاَرْضُ اَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتٰىۗ بَلْ لِّلّٰهِ الْاَمْرُ جَمِيْعًاۗ اَفَلَمْ يَا۟يْـَٔسِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ لَهَدَى النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَلَا يَزَالُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا تُصِيْبُهُمْ بِمَا صَنَعُوْا قَارِعَةٌ اَوْ تَحُلُّ قَرِيْبًا مِّنْ دَارِهِمْ حَتّٰى يَأْتِيَ وَعْدُ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيْعَادَ ࣖ

wa lau anna qur'ānan suyyirat bihil-jibālu au quṭṭi‘at bihil-arḍu au kullima bihil-mautā, bal lillāhil-amru jamī‘ā(n), afalam yai'asil-lażīna āmanū allau yasyā'ullāhu lahadan-nāsa jamī‘ā(n), wa lā yazālul-lażīna kafarū tuṣībuhum bimā ṣana‘ū qāri‘atun au taḥullu qarībam min dārihim ḥattā ya'tiya wa‘dullāh(i), innallāha lā yukhliful-mī‘ād(a).

او که چیرې داسې قرائت (قرآن) وای چې غرونه یې ولړزول شي، یا ځمکه ټوټه شي، یا مړي خبرې کولی شي، (دا به قرآن وي ). په حقیقت کې، ټولې چارې د الله دي. نو ایا مومنان نه پوهیږي چې که الله (ټول مومنان) غوښتل، نو الله به خامخا ټولو انسانانو ته لارښوونه وکړي. او کافران تل د خپلو کړنو له امله یا د دوی د استوګنې ځای ته نږدې د پیښو له امله زیانمن شوي، تر هغه چې د الله ژمنه (د مکې فتح) راغله. په حقیقت کې، الله وعدې نه ماتوي.

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَمْلَيْتُ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثُمَّ اَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa amlaitu lil-lażīna kafarū ṡumma akhażtuhum fa kaifa kāna ‘iqāb(i).

او په رښتيا چې له تا (محمد صلی الله عليه وسلم) څخه مخکې د ځينو رسولانو ملنډې وهل شوې وې، نو ما کافرانو ته وخت ورکړ، بيا مې هغوی هلاک کړل، نو زما عذاب څومره لوی دی!

اَفَمَنْ هُوَ قَاۤىِٕمٌ عَلٰى كُلِّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْۚ وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ ۗ قُلْ سَمُّوْهُمْۗ اَمْ تُنَبِّـُٔوْنَهٗ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِى الْاَرْضِ اَمْ بِظَاهِرٍ مِّنَ الْقَوْلِ ۗبَلْ زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مَكْرُهُمْ وَصُدُّوْا عَنِ السَّبِيْلِ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

afaman huwa qā'imun ‘alā kulli nafsim bimā kasabat, wa ja‘alū lillāhi syurakā'(a), qul sammūhum, am tunabbi'ūnahū bimā lā ya‘lamu fil-arḍi am biẓāhirim minal-qaul(i), bal zuyyina lil-lażīna kafarū makruhum wa ṣuddū ‘anis-sabīl(i), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

نو ایا دا خدای دی چې هر نفس د هغه څه څخه ساتي چې هغه یې کوي (د نورو په څیر)؟ دوی د الله لپاره شریکان دي. ووایه، "د دوی ځانګړتیاوې نوم ورکړئ." یا تاسو غواړئ چې الله ته هغه څه ووایاست چې هغه په ځمکه کې نه پوهیده، یا (د هغې په اړه ویل) یوازې د زیږون یوه کلمه ده. په حقیقت کې، د کافرانو لپاره، د دوی فریب ښکلی ښودل شوی، او دوی د (سمې) لارې څخه منع شوي دي. او څوک چې الله ګمراه کړي، د هغه لپاره هیڅوک لارښود نشته.

لَهُمْ عَذَابٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَشَقُّۚ وَمَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ وَّاقٍ

lahum ‘ażābun fil-ḥayātid-dun-yā wa la‘ażābul-ākhirati asyaqq(u), wa mā lahum minallāhi miw wāq(in).

په دې دنیا کې دوی ته عذاب ورکول کیږي، او په آخرت کې به یې سزا خامخا ډېره سخته وي. د الله (ج) له عذاب څخه د دوی د ژغورنې لپاره څوک نشته.

۞ مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِيْ وُعِدَ الْمُتَّقُوْنَۗ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۗ اُكُلُهَا دَاۤىِٕمٌ وَّظِلُّهَاۗ تِلْكَ عُقْبَى الَّذِيْنَ اتَّقَوْا ۖوَّعُقْبَى الْكٰفِرِيْنَ النَّارُ

maṡalul-jannatil-latī wu‘idal-muttaqūn(a), tajrī min taḥtihal-anhār(u), ukuluhā dā'imuw wa ẓilluhā, tilka ‘uqbal-lażīnattaqau, wa ‘uqbal-kāfirīnan-nār(u).

د جنت مثال چې له متقیانو سره ژمنه شوې ده (د هغه باغ په څیر دی) چې لاندې یې سیندونه بهیږي؛ تل میوه لرونکي او سیوري لرونکي وي. دا د متقیانو لپاره وروستی ځای دی؛ پداسې حال کې چې د هغو خلکو لپاره وروستی ځای چې په خدای باور نه لري دوزخ دی.

وَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمِنَ الْاَحْزَابِ مَنْ يُّنْكِرُ بَعْضَهٗ ۗ قُلْ اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ وَلَآ اُشْرِكَ بِهٖ ۗاِلَيْهِ اَدْعُوْا وَاِلَيْهِ مَاٰبِ

wal-lażīna ātaināhumul-kitāba yafraḥūna bimā unzila ilaika wa minal-aḥzābi may yunkiru ba‘ḍah(ū), qul innamā umirtu an a‘budallāha wa lā usyrika bih(ī), ilaihi ad‘ū wa ilaihi ma'āb(i).

او هغه کسان چې موږ ورته کتاب ورکړی دی په هغه څه خوشحاله دي چې تا ته نازل شوي دي (ای محمده)، او ځینې (یهودي او عیسویان) شته چې د هغې ځینې برخې ردوي. ووایه: "ما ته یوازې امر شوی چې د الله عبادت وکړم او له هغه سره هیڅ شی شریک نه کړم. زه د هغه لوري ته (خلک) بلم او د هغه لوري ته بیرته ګرځېږم."

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ حُكْمًا عَرَبِيًّاۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَمَا جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا وَاقٍ ࣖ

wa każālika anzalnāhu ḥukman ‘arabiyyā(n), wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘da mā jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā wāq(in).

او په دې توګه موږ دا (قرآن) په عربي ژبه کې د (حقیقي) قانون په توګه نازل کړی دی. که تاسو د دوی د غوښتنو پیروي وکړئ وروسته له دې چې تاسو ته پوهه راغله، نو هیڅوک به ستاسو ساتنه او مرسته ونکړي چې د الله (عذاب) څخه ستاسو مرسته وکړي.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلًا مِّنْ قَبْلِكَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ اَزْوَاجًا وَّذُرِّيَّةً ۗوَمَا كَانَ لِرَسُوْلٍ اَنْ يَّأْتِيَ بِاٰيَةٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗلِكُلِّ اَجَلٍ كِتَابٌ

wa laqad arsalnā rusulam min qablika wa ja‘alnā lahum azwājaw wa żurriyyah(tan), wa mā kāna lirasūlin ay ya'tiya bi'āyatin illā bi'iżnillāh(i), likulli ajalin kitāb(un).

او په یقین سره، موږ له تا (محمد صلی الله علیه وسلم) څخه مخکې پیغمبران لیږلي وو او هغوی ته مو ښځې او اولادونه ورکړي وو. هیڅ پیغمبر حق نلري چې د الله له اجازې پرته کوم ثبوت (معجزه) راوړي. د هر دور لپاره یو (ځانګړی) کتاب شتون لري.

يَمْحُوا اللّٰهُ مَا يَشَاۤءُ وَيُثْبِتُ ۚوَعِنْدَهٗٓ اُمُّ الْكِتٰبِ

yamḥullāhu mā yasyā'u wa yuṡbit(u), wa ‘indahū ummul-kitāb(i).

الله تعالی چې څه وغواړي لرې کوي او څه ټاکي. او د هغه تر څنګ ام الکتاب (لوح محفوظ) دی.

وَاِنْ مَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِيْ نَعِدُهُمْ اَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ وَعَلَيْنَا الْحِسَابُ

wa immā nuriyannaka ba‘ḍal-lażī na‘iduhum au natawaffayannaka fa innamā ‘alaikal-balāgu wa ‘alainal-ḥisāb(u).

او که موږ تا ته د هغه (عذاب) څخه ځینې برخه وښیو چې موږ یې دوی ته ګواښ کړی دی، یا موږ تا مړ کړو، نو ستا دنده یوازې د هغه رسولو ده، او موږ به (د دوی د کړنو حساب) واخلو.

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ وَاللّٰهُ يَحْكُمُ لَا مُعَقِّبَ لِحُكْمِهٖۗ وَهُوَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

awa lam yarau annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, wallāhu yaḥkumu lā mu‘aqqiba liḥukmih(ī), wa huwa sarī‘ul-ḥisāb(i).

او ایا دوی نه ګوري چې موږ (د هغو کسانو سیمو ته چې په الله تعالی باور نه لري) ځو، بیا موږ دوی (لږ لږ) د دوی له پولو څخه کموو؟ او الله (د خپلې ارادې سره سم) پریکړه کوي، هیڅوک د هغه پریکړه نشي بدلولی، هغه په حساب کې چټک دی.

وَقَدْ مَكَرَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلِلّٰهِ الْمَكْرُ جَمِيْعًا ۗيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍۗ وَسَيَعْلَمُ الْكُفّٰرُ لِمَنْ عُقْبَى الدَّارِ

wa qad makaral-lażīna min qablihim fa lillāhil-makru jamī‘ā(n), ya‘lamu mā taksibu kullu nafs(in), wa saya‘lamul-kuffāru liman ‘uqbad-dār(i).

او په حقیقت کې، هغو کسانو (مکې کافرانو) چې له دوی څخه مخکې وو، دوکه کړې وه، خو ټول دوکه د الله په واک کې وه. هغه پوهیږي چې هرڅوک څه هڅه کوي، او هغه کسان چې په خدای کافران دي، به پوه شي چې د چا لپاره وروستۍ (ښه) ځای دی.

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَسْتَ مُرْسَلًا ۗ قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۙ وَمَنْ عِنْدَهٗ عِلْمُ الْكِتٰبِ ࣖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lasta mursalā(n), qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, wa man ‘indahū ‘ilmul-kitāb(i).

او هغه کسان چې کافران شوي دي وايي چې ته (محمد صلی الله علیه وسلم) رسول نه یې. ووایه: زما او ستاسو ترمنځ الله او هغه کسان چې د کتاب علم لري، د شاهدانو په توګه کافي دي.