Q.S Ат-Тахрим (اَلتَّحْرِيم) - 12 Почеламут-влакын чотышт

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكَۚ تَبْتَغِيْ مَرْضَاتَ اَزْوَاجِكَۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhan-nabiyyu lima tuḥarrimu mā aḥallallāhu lak(a), tabtagī marḍāta azwājik(a), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

О, пророк! Молан те Аллахын тыланда законым пуымыжым чареда? Ватыда-влаклан куандараш шонеда мо? А Аллах — проститлыше, эн чаманыше.

قَدْ فَرَضَ اللّٰهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ اَيْمَانِكُمْۚ وَاللّٰهُ مَوْلٰىكُمْۚ وَهُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ

qad faraḍallāhu lakum taḥillata aimānikum, wallāhu maulākum, wa huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).

Чынжымак, Аллах тендам шке сӧрымашда деч эрыкыш лукташ кӱштен; да Аллах тендан аралыше да Тудо чыла палыше, чыла ушан.

وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).

Да шарнем, кунам пророк шке ик пелашыж дене (Хафса) ик случайым тайнышт каҥашен. Вара тудо тиде случайым (Айсялан) каласкален, а Аллах тудлан (пророклан) тиде случайым каласкален, вара (пророк) (Хафсалан) икмыняр ужашыжым каласкален, а вес ужашыжым шылтен. Сандене кунам тудо (Пророк) тудлан (Хафсахлан) тиде мутланымаш нерген каласкален, тудо йодын: «Кӧ тыланет тидым ойлен?» Пророк вашештен: «Мыйым увертарыше — Аллах, чыла палыше, чыла шуктышо».

اِنْ تَتُوْبَآ اِلَى اللّٰهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوْبُكُمَاۚ وَاِنْ تَظٰهَرَا عَلَيْهِ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ مَوْلٰىهُ وَجِبْرِيْلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَعْدَ ذٰلِكَ ظَهِيْرٌ

in tatūbā ilallāhi faqad ṣagat qulūbukumā, wa in taẓāharā ‘alaihi fa innallāha huwa maulāhu wa jibrīlu wa ṣāliḥul-mu'minīn(a), wal-malā'ikatu ba‘da żālika ẓahīr(un).

Те коктынат Аллахлан ӧкынет гын, чынжымак, тендан коктынат шӱмда (чынжым налаш) кумылаҥын; да те коктынат икте-весылан пророкым тургыжландараш полшеда гын, тунам, чынжымак, Аллах тудын аралтышыже лиеш, а (тыгак) Гавриил да поро ӱшаныше-влак; да тидын деч посна суксо-влак тудлан полышкалышыже улыт.

عَسٰى رَبُّهٗٓ اِنْ طَلَّقَكُنَّ اَنْ يُّبْدِلَهٗٓ اَزْوَاجًا خَيْرًا مِّنْكُنَّ مُسْلِمٰتٍ مُّؤْمِنٰتٍ قٰنِتٰتٍ تٰۤىِٕبٰتٍ عٰبِدٰتٍ سٰۤىِٕحٰتٍ ثَيِّبٰتٍ وَّاَبْكَارًا

‘asā rabbuhū in ṭallaqakunna ay yubdilahū azwājan khairam minkunna muslimātim mu'minātin qānitātin tā'ibātin ‘ābidātin sā'iḥātin ṡayyibātiw wa abkārā(n).

Тудо (Прок) тендам ойыра гын, ала Юмо тудын олмеш тендан деч сайрак вате-влакым, мутым колыштшо, ӱшаныше, мутым колыштшо, ӧкыныше, кумалше, пӱтым кучышо, тул да ӱдыр-влак дене алмашта.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَاَهْلِيْكُمْ نَارًا وَّقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلٰۤىِٕكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَّا يَعْصُوْنَ اللّٰهَ مَآ اَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū qū anfusakum wa ahlīkum nāraw waqūduhan-nāsu wal-ḥijāratu ‘alaihā malā'ikatun gilāẓun syidādul lā ya‘ṣūnallāha mā amarahum wa yaf‘alūna mā yu'marūn(a).

О, ӱшаныше-влак! Шкедам да ешдам тамык тул деч аралыза, тудын топливоже еҥ ден кӱ улыт; Охранник-влак — шыде да пеҥгыде суксо-влак, нуно Аллахын кӱштымыж годым огыт колышт да эре мом ойлат, тудым шуктат.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَۗ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna kafarū lā ta‘tażīrul-yaum(a), innamā tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

О, ӱшаныдыме-влак! Таче шылтыкым ит му. Чынжым гын, тендан ыштыме пашада почеш гына суаплыкым пуат.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا تُوْبُوْٓا اِلَى اللّٰهِ تَوْبَةً نَّصُوْحًاۗ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ يَوْمَ لَا يُخْزِى اللّٰهُ النَّبِيَّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۚ نُوْرُهُمْ يَسْعٰى بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَبِاَيْمَانِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَتْمِمْ لَنَا نُوْرَنَا وَاغْفِرْ لَنَاۚ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū tūbū ilallāhi taubatan naṣūḥā(n), ‘asā rabbukum ay yukaffira ‘ankum sayyi'ātikum wa yudkhilakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), yauma lā yukhzillāhun-nabiyya wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), nūruhum yas‘ā baina aidīhim wa bi'aimānihim yaqūlūna rabbanā atmim lanā nūranā wagfir lanā, innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

О, ӱшаныше-влак! Аллахлан эн ару ӧкынымаш дене ӧкынен, ӱшанем, тендан Господьда тендан йоҥылышдам кораҥда да тендам райыште, кудыж йымалне эҥер-влак йогат, кечын, кунам Аллах пророкым да тудын дене пырля ӱшаныше-влакым ок ӧрыктаре; нунын волгыдо ончылно да пурла могырышт волгалтарыме годым, нуно ойленыт: «Мемнан Господьна, мемнан волгыдым мыланна тичмашын шукто да мемнам проститле; Чынжымак, Тый чыла ӱмбалне Чылакертше улат».

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْۗ وَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

yā ayyuhan-nabiyyu jāhidil-kuffāra wal-munāfiqīna wagluẓ ‘alaihim, wa ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u).

О, пророк! Ӱшаныдыме да лицемер-влак дене кучедалаш да нунын дене пеҥгыде лийза. Нунын верышт — тамык, да тиде пӧртылмӧ вер семынак осал.

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ

Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).

Аллах кафир-влаклан, Нойын ватыжлан да Лутын ватыжлан, притчым ыштен. Коктынат Мемнан служитлыше-влак кокла гыч кок ӱшанле тарзе-влакын вуйлатымышт йымалне улыт; вара кок ватыже кок пӧръеҥыштым ужаленыт, но нунын кок пӧръеҥышт нунылан Аллахын (азапше деч) нимо денат полшен кертын огытыл; да ойленыт (кок ватылан): «Коктынат тамыкыш кайыше-влак дене пырля тамыкыш каеда».

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا امْرَاَتَ فِرْعَوْنَۘ اِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِيْ عِنْدَكَ بَيْتًا فِى الْجَنَّةِ وَنَجِّنِيْ مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهٖ وَنَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَۙ

wa ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna āmanumra'ata fir‘aun(a), iż qālat rabbibni lī ‘indaka baitan fil jannati wa najjinī min fir‘auna wa ‘amalihī wa najjinī minal qaumiẓ-ẓālimīn(a).

А Аллах ӱшаныше-влаклан, фараонын ватыжлан, притчым ыштен, кунам тудо каласен: «О, Господьем, райыште Тый денет пӧртым чоҥо да мыйым фараон деч да тудын пашаж деч утаре, чын огыл калык деч утаре».

وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔

wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).

да Марьям, Имранын ӱдыржӧ, тудын чапшым арален коден, вара Ме тудын мӱшкырышкыже Мемнан (ыштыме) шӱлышна гыч икмыняржым шӱлалтенна; да тудо шке Господьын мутшым да Тудын книгаже-влакым пеҥгыдемден; да тудо колыштшо еҥ-влак кокла гыч иктыже лийын.