Q.S Аль-Ахкаф (اَلْأَحْقَاف) - 35 Почеламут-влакын чотышт

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

Ха Мим

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil ‘azīzil-ḥakīm(i).

Тиде книга Аллах деч, Чылакертше, Эн Ушан деч, почылтын.

مَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّ وَاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَمَّآ اُنْذِرُوْا مُعْرِضُوْنَ

mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqqi wa ajalim musammā(n), wal-lażīna kafarū ‘ammā unżirū mu‘riḍūn(a).

Ме пылпомыш ден мландым да нунын коклаште мо уло, а чын (цель дене) да палемдыме жапыште ыштенна. Но ӱшаныдыме-влак пуымо шижтарымаш деч кораҥыныт.

قُلْ اَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقُوْا مِنَ الْاَرْضِ اَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى السَّمٰوٰتِ ۖائْتُوْنِيْ بِكِتٰبٍ مِّنْ قَبْلِ هٰذَآ اَوْ اَثٰرَةٍ مِّنْ عِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul ara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi arūnī māżā khalaqū minal-arḍi am lahum syirkun fis-samāwāt(i), i'tūnī bikitābim min qabli hāżā au aṡāratim min ‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).

Каласе (Мухаммед): «Умылтарыза (мыйлан) мом те Аллах деч посна кумалыда; ончыктыза, мом нуно мланде гыч ыштеныт але нуно (пылпомышым ыштымаште) участвоватленыт мо? Тиде (Коран) деч ончычсо книгам але (акрет годсо-влакын) шинчымашыштын реликвийжым кондо, чын ойледа гын».

وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنْ يَّدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَنْ لَّا يَسْتَجِيْبُ لَهٗٓ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ وَهُمْ عَنْ دُعَاۤىِٕهِمْ غٰفِلُوْنَ

wa man aḍallu mimmay yad‘ū min dūnillāhi mal lā yastajību lahū ilā yaumil-qiyāmati wa hum ‘an du‘ā'ihim gāfilūn(a).

А кӧ утларак йомдарен, кӧ Аллах деч моло кумалыт, кӧ шке (кумалмашыжым) Ылыжме кече марте налын ок керт да шке кумалмыжым шотыш ок нал?

وَاِذَا حُشِرَ النَّاسُ كَانُوْا لَهُمْ اَعْدَاۤءً وَّكَانُوْا بِعِبَادَتِهِمْ كٰفِرِيْنَ

wa iżā ḥusyiran-nāsu kānū lahum a‘dā'aw wa kānū bi‘ibādatihim kāfirīn(a).

А кунам айдеме-влак погынат (Ылыжме кечын), юмо нунын тушманышт лиеш да тудлан кумалме деч кораҥеш.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌۗ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, hāżā siḥrum mubīn(un).

А кунам нунылан Мемнан раш почеламутнам лудыныт, ӱшаныдыме-влак чын нунын деке толмеке ойленыт: «Тиде чын магий».

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗ قُلْ اِنِ افْتَرَيْتُهٗ فَلَا تَمْلِكُوْنَ لِيْ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗهُوَ اَعْلَمُ بِمَا تُفِيْضُوْنَ فِيْهِۗ كَفٰى بِهٖ شَهِيْدًا ۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗ وَهُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul iniftaraituh(ū), falā tamlikūna lī minallāhi syai'ā(n), huwa a‘lamu bimā tufīḍūna fīh(i), kafā bihī syahīdam bainī wa bainakum, wa huwal-gafūrur-raḥīm(u).

Нуно эше ойленыт: «Тудо (Мухаммед) тудым (Кораным) шонен луктын». Каласе: «Мый тидым шонен луктынам гын, тунам те мыйым (наказаний деч) Аллахын деч аралаш нимогай вийда уке. Тудо сайрак пала, мо нерген те Коран нерген ойледа. Тудо мыйын да тендан коклаште танык семын сита. Тудо Эн Проститлыше, Эн Поро».

قُلْ مَا كُنْتُ بِدْعًا مِّنَ الرُّسُلِ وَمَآ اَدْرِيْ مَا يُفْعَلُ بِيْ وَلَا بِكُمْۗ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ وَمَآ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

qul mā kuntu bid‘am minar-rusuli wa mā adrī mā yuf‘alu bī wa lā bikum, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayya wa mā ana illā nażīrum mubīn(un).

Каласе (Мухаммед): «Мый колтымо-влак кокла гыч икымше колтымо омыл, да мый ом пале, мом мыланем але тыланет ышташ тӱҥалыт. Мый лач мом почын пуат, тудым шуктем да мый умылтарыше шижтарыше гына улам».

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَكَفَرْتُمْ بِهٖ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى مِثْلِهٖ فَاٰمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

qul ara'aitum in kāna min ‘indillāhi wa kafartum bihī wa syahida syāhidum mim banī isrā'īla ‘alā miṡlihī fa āmana wastakbartum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Каласе: «Мылам умылтаре, мом шонеда ыле, тиде (Аль-Коран) чынжымак Аллах деч толын гын, да те тудым отрицатледа гын, кеч Израильын икшывыже-влак деч танык лийын, тудо (чынжым) Кораныште ончыктымо семынак палемден, а вара тудо ӱшанен, те моктанеда. Чынжымак, Аллах калыкым чын огыл виктарен огыл».

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَوْ كَانَ خَيْرًا مَّا سَبَقُوْنَآ اِلَيْهِۗ وَاِذْ لَمْ يَهْتَدُوْا بِهٖ فَسَيَقُوْلُوْنَ هٰذَآ اِفْكٌ قَدِيْمٌ

wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū lau kāna khairam mā sabaqūnā ilaih(i), wa iż lam yahtadū bihī fasayaqūlūna hāżā ifkun qadīm(un).

А ӱшаныдыме-влак ӱшаныше-влаклан ойлат: «Коран иктаж-могай сай лиеш гын, нуно, мутат уке, мемнан деч ончыч (ӱшанаш) йӧрышӧ огыт лий ыле». Но тидын дене виктаралтын огытыл гын, нуно «Тиде тошто шоя» маныт.

وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰٓى اِمَامًا وَّرَحْمَةً ۗوَهٰذَا كِتٰبٌ مُّصَدِّقٌ لِّسَانًا عَرَبِيًّا لِّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۖوَبُشْرٰى لِلْمُحْسِنِيْنَ

wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), wa hāżā kitābum muṣaddiqul lisānan ‘arabiyyal liyunżiral-lażīna ẓalamū, wa busyrā lil-muḥsinīn(a).

А (Коран деч ончыч) вӱдышӧ да порылык семын Моисейын книгаже лийын. А тиде (Аль-Коран) книга, тудо араб йылме дене пеҥгыдемден, осалым ыштыше-влаклан шижтараш да порым ыштыше-влаклан поро уверым пуаш.

اِنَّ الَّذِيْنَ قَالُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوْا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ

innal-lażīna qālū rabbunallāhu ṡummastaqāmū falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

Чынжымак, кӧ ойла: «Мемнан Господьна — Аллах», тунам нуно пеҥгыде кодыт, нунылан нимогай тургыжланымаш уке, да нуно огыт ойгыро.

اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۚ جَزَاۤءً ۢبِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ulā'ika aṣḥābul-jannati khālidīna fīhā, jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).

Тиде пылпомышто илыше-влак улыт, тушто курымашлык; ыштымыштлан суаплык семын.

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).

А Ме айдеме-влаклан ача-аваштлан порым ышташ кӱштенна. Аваже тудым нелын ыштен, нелын шочыктен (тыгак). Мӱшкыран улмо жап марте кумло тылзе, сандене тудо (йоча) кугыеҥ лиймеке, коло ийыш шумеке, кумалме годым: «О, Господьем, мыланем да ача-авамлан пуымо суапландарымашлан таум ыштен кертам, Тыйын йӧратыме поро пашам ыштен кертам да икшывем ден уныкам-влаклан порылык йоген лектеш». Чынжымак, мый Тыланет ӧкыненам да чынжымак, мый мусульман-влак кокла гыч иктыже улам».

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ اَحْسَنَ مَا عَمِلُوْا وَنَتَجَاوَزُ عَنْ سَيِّاٰتِهِمْ فِيْٓ اَصْحٰبِ الْجَنَّةِۗ وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِيْ كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ

ulā'ikal-lażīna nataqabbalu ‘anhum aḥsana mā ‘amilū wa natajāwazu ‘an sayyi'atihim fī aṣḥābil-jannah(ti), wa‘daṣ-ṣidqil-lażī kānū yū‘adūn(a).

Тиде еҥ-влак, кудышт деч Ме нунын ыштыме поро пашаштым налына да (нунын) йоҥылышыштым кудалтена, (нуно) Райыште илыше лийыт. Тиде чын сӧрымаш, кудым нунылан сӧреныт.

وَالَّذِيْ قَالَ لِوَالِدَيْهِ اُفٍّ لَّكُمَآ اَتَعِدَانِنِيْٓ اَنْ اُخْرَجَ وَقَدْ خَلَتِ الْقُرُوْنُ مِنْ قَبْلِيْۚ وَهُمَا يَسْتَغِيْثٰنِ اللّٰهَ وَيْلَكَ اٰمِنْ ۖاِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّۚ فَيَقُوْلُ مَا هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wal-lażī qāla liwālidaihi uffil lakumā ata‘idāninī an ukhraja wa qad khalatil qurūnu min qablī, wa humā yastagīṡānillāha wailaka āmin, inna wa‘dallāhi ḥaqq(un), fayaqūlu mā hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

А ача-аважлан «А-а» манше еҥ. Те коктын мыйым (шӱгар гыч) ылыжтыме нерген шижтарен улыда мо, кеч мый дечем ончыч икмыняр еҥ ош тӱня дене чеверласен? Вара ача-ава-влак Аллах деч полышым йодыныт (манеш): «Ойго тыланда, ӱшане! Чынжымак, Аллахын сӧрымашыже чын». Вара тудо (йоча) «Тиде ожнысо-влакын йомакышт веле».

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا خٰسِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu fī umamin qad khalat min qablihim minal-jinni wal-ins(i), innahum kānū khāsirīn(a).

Нуно тыгай еҥ-влак улыт, кудышт шке деч ончычсо калык дене пырля, джин ден айдеме-влакын (классышт) деч, мутат уке, наказанийым налыныт. Нуно шкеак йомдарат.

وَلِكُلٍّ دَرَجٰتٌ مِّمَّا عَمِلُوْاۚ وَلِيُوَفِّيَهُمْ اَعْمَالَهُمْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa likullin darajātum mimmā ‘amilū, wa liyuwaffiyahum a‘mālahum wa hum lā yuẓlamūn(a).

А кажне еҥ шке ыштымыж почеш кӱкшытым налеш, тыге Аллах нунын пашаштлан суаплыкым сита да нунылан эҥгекым ок ыште.

وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَلَى النَّارِۗ اَذْهَبْتُمْ طَيِّبٰتِكُمْ فِيْ حَيَاتِكُمُ الدُّنْيَا وَاسْتَمْتَعْتُمْ بِهَاۚ فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُوْنِ بِمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَفْسُقُوْنَ ࣖ

wa yauma yu‘raḍul-lażīna kafarū ‘alan-nār(i), ażhabtum ṭayyibātikum fī ḥayātikumud-dun-yā wastamta‘tum bihā, fal-yauma tujzauna ‘ażābal-hūni bimā kuntum tastakbirūna fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa bimā kuntum tafsuqūn(a).

А (шарналтыза) кафир-влакым тамыкыш кондымо кечын (нунылан ойленыт): «Тый шке тӱнясе илышлан сайым (поро пиалым) кучылтынат да тудым веселан эртаренат, сандене тиде кечын тыйым мыскынь наказаний дене суапландарат, вет тый мланде ӱмбалне чыным колыштде кугешныше лийынат да Аллахлан колыштдымо улметлан кӧра».

۞ وَاذْكُرْ اَخَا عَادٍۗ اِذْ اَنْذَرَ قَوْمَهٗ بِالْاَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖٓ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

ważkur akhā ‘ād(in), iż anżara qaumahū bil-aḥqāfi wa qad khalatin-nużuru mim baini yadaihi wa min khalfihī allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Да шарналтыза (Худ) Ад калыкын изаже, кунам тудо шке калыкшым кумдык нерген шижтарен, да чынжымак, тудын деч ончыч да вара икмыняр еҥ шижтарен (манеш): «Аллах деч моло ит кумал, мый чынжымак лӱдам, кугу кечын тыйым наказаний логалеш».

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِتَأْفِكَنَا عَنْ اٰلِهَتِنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū aji'tanā lita'fikanā ‘an ālihatinā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

Нуно вашештеныт: «Тый мемнан деке мемнан юмо-влаклан кумалме деч кораҥдаш толынат? Вара, чын ойлышо-влак коклаште улат гын, мемнам лӱдыктымӧ наказанийым мыланна кондо».

قَالَ اِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللّٰهِ ۖوَاُبَلِّغُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ

qāla innamal ‘ilmu ‘indallāh(i), wa uballigukum mā ursiltu bihī wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).

Тудо (Худ) каласен: «Чынжымак, шинчымаш (тидын нерген) Аллахлан гына, да мый тыланда (лач) каласкалем, мом мыланем почын пуэныт, но мый ужнем, те ушдымо калык улыда».

فَلَمَّا رَاَوْهُ عَارِضًا مُّسْتَقْبِلَ اَوْدِيَتِهِمْ قَالُوْا هٰذَا عَارِضٌ مُّمْطِرُنَا ۗبَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِهٖ ۗرِيْحٌ فِيْهَا عَذَابٌ اَلِيْمٌۙ

falammā ra'auhu ‘āriḍam mustaqbila audiyatihim, qālū hāżā ‘āriḍum mumṭirunā, bal huwa masta‘jaltum bih(ī), rīḥun fīhā ‘ażābun alīm(un).

Сандене, шке ерышкышт пыл гай наказанийым ужмеке, нуно ойленыт: «Тиде мемнан ӱмбаке йӱрым йӱршӧ пыл». (Уке!) Но тиде наказаний, кудым тый йодат, тудо вашке толын (лӱмнержым) мардеж, тудо аза наказанийым куча,

تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍۢ بِاَمْرِ رَبِّهَا فَاَصْبَحُوْا لَا يُرٰىٓ اِلَّا مَسٰكِنُهُمْۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الْقَوْمَ الْمُجْرِمِيْنَ

tudammiru kulla syai'im bi'amri rabbihā fa'aṣbaḥū lā yurā illā masākinuhum, każālika najzil-qaumal-mujrimīn(a).

шке Господьшын кӱштымыж почеш чыла пытареныт, тыге нуно (Ад калык) шке илыме верыштын (изиже) деч посна (мландӱмбалне) уждымо лийыныт. Тыге Ме языкан-влакым суапландарена.

وَلَقَدْ مَكَّنّٰهُمْ فِيْمَآ اِنْ مَّكَّنّٰكُمْ فِيْهِ وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعًا وَّاَبْصَارًا وَّاَفْـِٕدَةًۖ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلَآ اَبْصَارُهُمْ وَلَآ اَفْـِٕدَتُهُمْ مِّنْ شَيْءٍ اِذْ كَانُوْا يَجْحَدُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqad makkannāhum fīmā im makkannākum fīhi wa ja‘alnā lahum sam‘aw wa abṣāraw wa af'idah(tan), famā agnā ‘anhum sam‘uhum wa lā abṣāruhum wa lā af'idatuhum min syai'in iż kānū yajḥadūna bi'āyātillāhi wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Чынжымак, Ме нунын койышыштым пеҥгыдемденна (пеледымаш да вий дене), кудым Ме тыланда нигунамат пуэн огынал, да нунылан колыштмашым, ужмашым да шӱмым пуэнна, но нунын колыштмышт, ужмышт да шӱмышт нунылан нимо денат пайдале огытыл, вет нуно (эре) Аллахын почеламутшым да (лӱдыкшым) шылтат, кудым нуно шке йырже шыгыремдаш кучылтыныт.

وَلَقَدْ اَهْلَكْنَا مَا حَوْلَكُمْ مِّنَ الْقُرٰى وَصَرَّفْنَا الْاٰيٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa laqad ahlaknā mā ḥaulakum minal-qurā wa ṣarrafnal-āyāti la‘allahum yarji‘ūn(a).

Да чынжымак, Ме тендан йыр улшо эл-влакым пытаренна да Ме тыгак (Мемнан кугулыкна) пале-влакым угыч да угыч умылтаренна, нуно пӧртылыт манын (ӧкынаш).

فَلَوْلَا نَصَرَهُمُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ قُرْبَانًا اٰلِهَةً ۗبَلْ ضَلُّوْا عَنْهُمْۚ وَذٰلِكَ اِفْكُهُمْ وَمَا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

falau lā naṣarahumul-lażīnattakhażū min dūnillāhi qurbānan ālihah(tan), bal ḍallū ‘anhum, wa żālika ifkuhum wa mā kānū yaftarūn(a).

Тугеже молан нуно Аллах деч моло кумалме (идол ден юмо-влак) нунылан полшен огыт керт? Нунын деч юмо-влакат йомыныт? А тиде нунын шоялыкыштын да ондак мом шонен лукмо лектышышт.

وَاِذْ صَرَفْنَآ اِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُوْنَ الْقُرْاٰنَۚ فَلَمَّا حَضَرُوْهُ قَالُوْٓا اَنْصِتُوْاۚ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا اِلٰى قَوْمِهِمْ مُّنْذِرِيْنَ

wa iż ṣarafnā ilaika nafaram minal-jinni yastami‘ūnal-qur'ān(a), falammā ḥaḍarūhu qālū anṣitū, falammā quḍiya wallau ilā qaumihim munżirīn(a).

А (шарналте), кунам Ме тыланда (Мухаммедлан) Кораным (лудмашым) колыштшо джин-влакын тӱшкаштым ончыктенна, вара нуно (лудмашке) мийыме годым ойленыт: «Шып лийза (тудым колышташ)!» Сандене, кунам тудо пытен, нуно шке калыкышт деке пӧртылыныт.

قَالُوْا يٰقَوْمَنَآ اِنَّا سَمِعْنَا كِتٰبًا اُنْزِلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰى مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِيْٓ اِلَى الْحَقِّ وَاِلٰى طَرِيْقٍ مُّسْتَقِيْمٍ

qālū yā qaumanā innā sami‘nā kitāban unzila mim ba‘di mūsā muṣaddiqal limā baina yadaihi yahdī ilal-ḥaqqi wa ilā ṭarīqim mustaqīm(in).

Нуно ойленыт: «О, мемнан калыкна! Чынак, ме Моисей деч вара колтымо книгам (Аль-Кораным) колынна, тудо (книга-влакым) ончычрак пеҥгыдемден, чыныш да тура корныш виктарен».

يٰقَوْمَنَآ اَجِيْبُوْا دَاعِيَ اللّٰهِ وَاٰمِنُوْا بِهٖ يَغْفِرْ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُجِرْكُمْ مِّنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ

yā qaumanā ajībū dā‘iyallāhi wa āminū bihī yagfir lakum min żunūbikum wa yujirkum min ‘ażābin alīm(in).

О мемнан калыкна! Аллах деке ӱжшӧ еҥым (Мухаммедым) налза. Да Тудлан ӱшане, Тудо тендан языкдам кудалта да тендам неле наказаний деч утара.

وَمَنْ لَّا يُجِبْ دَاعِيَ اللّٰهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِى الْاَرْضِ وَلَيْسَ لَهٗ مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءُ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa mal lā yujib dā‘iyallāhi falaisa bimu‘jizin fil-arḍi wa laisa lahū min dūnihī auliyā'(u), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

А кӧ Аллахлан (Мухаммедлан) ӱжшӧ-влакын (ӱжмашыштым) ок нал, тунам тудо мланде ӱмбалне Аллахын наказанийже деч утлен ок керт, кеч тудлан Аллах деч моло аралыше уке. Нуно раш йоҥылыш улыт».

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَلَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يُّحْيِ َۧ الْمَوْتٰى ۗبَلٰٓى اِنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

awalam yarau annallāhal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa lam ya‘ya bikhalqihinna biqādirin ‘alā ay yuḥyiyal-mautā, balā innahū ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

А нуно огыт уж мо, лач Аллах пылпомыш ден мландым ыштен да нуным ыштымыжлан ӧпке ок шиж, колышо-влаклан илышым пуаш куатше уло? Тиде тыге; чынжымак, Тудо чыла ӱмбалне Чылакертше.

وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَلَى النَّارِۗ اَلَيْسَ هٰذَا بِالْحَقِّ ۗ قَالُوْا بَلٰى وَرَبِّنَا ۗقَالَ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

wa yauma yu‘raḍul-lażīna kafarū ‘alan-nār(i), alaisa hāżā bil-ḥaqq(i), qālū balā wa rabbinā, qāla fażūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

А (шарналте) кечын (кунам) ӱшаныдыме-влак тамык дене тӱкнат, (нунын деч йодыт): «Тиде (адзаб) чын огыл мо?» Нуно вашештеныт: «Туге, мемнан Господьна дене». Аллах каласен: «Тугеже тиде наказанийым тамлен ончо, вет те тудым ончыч отказен улыда».

فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ اُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِلْ لَّهُمْ ۗ كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوْعَدُوْنَۙ لَمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا سَاعَةً مِّنْ نَّهَارٍ ۗ بَلٰغٌ ۚفَهَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الْفٰسِقُوْنَ ࣖ

faṣbir kamā ṣabara ulul-‘azmi minar-rusuli wa lā tasta‘jil lahum, ka'annahum yauma yarauna mā yū‘adūn(a), lam yalbaṡū illā sā‘atam min nahār(in), balāg(un), fahal yuhlaku illal-qaumul-fāsiqūn(a).

Сандене чытыза (О, Мухаммед), кузе пеҥгыде апостол-влак чытеныт, да нунын ӱмбаке наказанийым вашкерак ышташ ида йод. Сӧрымӧ наказанийым ужмо кечын нуно (тиде тӱняште) кече жапыште кӱчык жаплан гына кодыныт гай лиеш. Тендан порысым шукташ гына. Тыге иктат ок пыте, колыштдымо (Аллахлан колыштдымо) деч посна.