Q.S Ас-Саджда (اَلسَّجْدَة) - 30 Почеламут-влакын чотышт

الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

Алиф Лам Мим.

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ

tanzīlul-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).

Мутат уке, Коранын почылтмыжо чыла тӱнян Господьшо деч.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۚ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

am yaqūlūnaftarāhu balhuwal-ḥaqqu mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yahtadūn(a).

Но молан нуно (ӱшаныдыме-влак) «Тудо (Мухаммед) шонен луктын» маныт. Уке, Коран — тиде чын (кудо тендан Господьда деч толын), тыге те еҥ-влакым шижтарен кертыда, кудышт деке тендан деч ончыч шижтарыше еҥ нигунамат миен огыл; тыге нуно йӧндартышым налын кертыт.

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ مَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا شَفِيْعٍۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ

allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), mā lakum min dūnihī miw waliyyiw wa lā syafī‘(in), afalā tatażakkarūn(a).

Аллах кава ден мландым да нунын коклаште улшо-влакым шым курымышто ыштен, вара Аршыште илен. Тыланда Тудын деч моло полышкалышыже але кумалше еҥ уке. Вара те тӱткышым огыда ойыро?

يُدَبِّرُ الْاَمْرَ مِنَ السَّمَاۤءِ اِلَى الْاَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ اِلَيْهِ فِيْ يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗٓ اَلْفَ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّوْنَ

yudabbirul-amra minas-samā'i ilal-arḍi ṡumma ya‘ruju ilaihi fī yaumin kāna miqdāruhū alfa sanatim mimmā ta‘uddūn(a).

Тудо пылпомыш гыч мланде марте чыла пашам регулироватла, вара (дела) ик кечыште Тудын деке кӱза, кудын кужытшо (кужытшо) тендан шотлымо почеш тӱжем ий.

ذٰلِكَ عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُۙ

Żālika ‘ālimul-gaibi wasy-syahādatil-‘azīzur-raḥīm(u).

Тиде Юмо, кудо уждымо ден чыным пала, Чылакертше, Эн Поро кумылан.

الَّذِيْٓ اَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهٗ وَبَدَاَ خَلْقَ الْاِنْسَانِ مِنْ طِيْنٍ

allażī aḥsana kulla syai'in khalaqahū wa bada'a khalqal-insāni min ṭīn(in).

Тудо чыла ыштымем сылнештарен да айдемым мланде гыч ышташ тӱҥалын,

ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهٗ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ مَّاۤءٍ مَّهِيْنٍ ۚ

Ṡumma ja‘ala naslahū min sulālatim mim mā'im mahīn(in).

вара Тудо шке тукымжым йымалне вӱд (сперма) гыч ыштен.

ثُمَّ سَوّٰىهُ وَنَفَخَ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِهٖ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma sawwāhu wa nafakha fīhi mir rūḥihī wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).

Вара Тудо тудым тичмашын ыштен да тудын (капышкыже) Шке шӱлышыжым (творчествыжым) шӱлалтен да тыланда колыштмашым, ужмашым да шӱмым ыштен, (но) те пеш шагал тауштен улыда.

وَقَالُوْٓا ءَاِذَا ضَلَلْنَا فِى الْاَرْضِ ءَاِنَّا لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ەۗ بَلْ هُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ كٰفِرُوْنَ

wa qālū a'iżā ḍalalnā fil-arḍi a'innā lafī khalqin jadīd(in), bal hum biliqā'i rabbihim kāfirūn(a).

А нуно ойленыт: «Кунам ме мланде ӱмбалне йомынна (пытаралтына), у ыштымаште лийына мо?» Нуно шке Господьышт дене вашлияшат тореш улыт.

۞ قُلْ يَتَوَفّٰىكُمْ مَّلَكُ الْمَوْتِ الَّذِيْ وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

qul yatawaffākum malakul-mautil-lażī wukkila bikum ṡumma ilā rabbikum turja‘ūn(a).

Каласе: «Колымаш Суксо, кудылан ӱшаныме лийын (тендан илышдам налаш), тендам пуштеш, вара тендам Господь деке пӧртылтат».

وَلَوْ تَرٰىٓ اِذِ الْمُجْرِمُوْنَ نَاكِسُوْا رُءُوْسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۗ رَبَّنَآ اَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا اِنَّا مُوْقِنُوْنَ

wa lau tarā iżil-mujrimūna nākisū ru'ūsihim ‘inda rabbihim, rabbanā abṣarnā wa sami‘nā farji‘nā na‘mal ṣāliḥan innā mūqinūn(a).

А (могай лӱдыкшӧ), те ужыда гын, тиде языкан-влак шке Господьышт ончылно вуйым савен шогат, (нуно ойленыт): «Господьна, ме ужынна да колынна, сандене мемнам (тӱняшке) пӧртылтыза, мутат уке, ме поро пашам ыштена. Чынжымак, ме ӱшаныше калык улына».

وَلَوْ شِئْنَا لَاٰتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدٰىهَا وَلٰكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّيْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَ

wa lau syi'nā la'ātainā kulla nafsin hudāhā wa lākin ḥaqqal-qaulu minnī la'amla'anna jahannama minal-jinnati wan-nāsi ajma‘īn(a).

А Ме кумылна ыле гын, Ме кажне чонлан виктарен пуэна ыле (тидлан), но Мый дечем ик шомакым (указым) луктыныт: «Мый, мутат уке, тамыкым джинн ден айдеме дене пырля темен шындем».

فَذُوْقُوْا بِمَا نَسِيْتُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۚ اِنَّا نَسِيْنٰكُمْ وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْخُلْدِ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

fa żūqū bimā nasītum liqā'a yaumikum hāżā, innā nasīnākum wa żūqū ‘ażābal-khuldi bimā kuntum ta‘malūn(a).

Сандене тендан верч (тиде наказанийым) шижыда, вет те шке кечыдам (Суд кече) вашлияш монден улыда, чынжымак, Ме тендам тыгак монденна да курымашлык наказанийым шижына, мом те ыштеда».

اِنَّمَا يُؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِهَا خَرُّوْا سُجَّدًا وَّسَبَّحُوْا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۩

innamā yu'minu bi'āyātinal-lażīna iżā żukkirū bihā kharrū sujjadaw wa sabbaḥū biḥamdi rabbihim wa hum lā yastakbirūn(a).

Мемнан почеламутлан ӱшаныше-влак лач нуно улыт, кӧ нуным (Мемнан почеламутнам) ушештарымеке, кумык возын, шкеныштым чапландарат да шке Господьыштым моктат, да нуно огыт моктане.

تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

Нунын пагарышт койкышт деч тораште, нуно Господьыштлан лӱдын да ӱшанен кумалыт, да Ме пуымо кочкыш гыч ужашыжым пытарат.

فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّآ اُخْفِيَ لَهُمْ مِّنْ قُرَّةِ اَعْيُنٍۚ جَزَاۤءًۢ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

falā ta‘lamu nafsum mā ukhfiya lahum min qurrati a‘yun(in), jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).

Сандене нигӧ ок пале, мо нунылан тайнышт, лӱмжӧ (тӱрлӧ порылык), нунын ыштыме пашаштлан шӱмым куандарыше.

اَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًاۗ لَا يَسْتَوٗنَ

afaman kāna mu'minan kaman kāna fāsiqā(n), lā yastawūn(a).

Тугеже ӱшаныше-влак осал еҥ-влак (ӱшаныдыме-влак) гай улыт мо? Нуно икгай огытыл.

اَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَلَهُمْ جَنّٰتُ الْمَأْوٰىۖ نُزُلًا ۢبِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti falahum jannātul-ma'wā, nuzulam bimā kānū ya‘malūn(a).

А ӱшаныше да поро пашам ыштыше-влаклан илаш кава лиеш, ыштымыштлан суап семын.

وَاَمَّا الَّذِيْنَ فَسَقُوْا فَمَأْوٰىهُمُ النَّارُ كُلَّمَآ اَرَادُوْٓا اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَآ اُعِيْدُوْا فِيْهَا وَقِيْلَ لَهُمْ ذُوْقُوْا عَذَابَ النَّارِ الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَ

wa ammal-lażīna fasaqū fa ma'wākumun nāru kullamā arādū ay yakhrujū minhā u‘īdū fīhā wa qīla lahum żūqū ‘ażāban nāril-lażī kuntum bihī tukażżibūn(a).

А осал-влакын (кафир-влакын) илыме верышт – тамык. Кажне гана, кунам нуно тушеч лекташ шонат, нуным угыч (угыч) тушко пӧртылтат да нунылан ойлат: «Тамык наказанийым тамлен налза, кудым те ончыч отказен улыда».

وَلَنُذِيْقَنَّهُمْ مِّنَ الْعَذَابِ الْاَدْنٰى دُوْنَ الْعَذَابِ الْاَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa lanużīqannahum minal-‘ażābil-adnā dūnal-‘ażābil-akbari la‘allahum yarji‘ūn(a).

А Ме нунылан, мутат уке, кугурак наказаний деч ончыч (колымо илышыште) икмыняр эн лишыл наказанийым (тиде тӱняште) ыштена, тыге нуно (чын корныш) пӧртылышт.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ ثُمَّ اَعْرَضَ عَنْهَا ۗاِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِيْنَ مُنْتَقِمُوْنَ ࣖ

wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī ṡumma a‘raḍa ‘anhā, innā minal-mujrimīna muntaqimūn(a).

А кӧ утларак чын огыл, кӧ шке Господьшын почеламутшо дене шижтарен, вара нунын деч кораҥеш? Чынжымак, Ме языкым ыштыше-влакым суапландарена.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَلَا تَكُنْ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْ لِّقَاۤىِٕهٖ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba falā takun fī miryatim mil liqā'ihī wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īl(a).

Чынжымак, Ме Моисейлан книгам (Торам) пуэнна, сандене те (Мухаммед) тудым (Кораным) налаш ида ӧркане, да Ме книгам (Торам) Израильын икшывыже-влаклан вӱдышӧ ыштенна.

وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوْاۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يُوْقِنُوْنَ

wa ja‘alnā minhum a'immatay yahdūna bi'amrinā lammā ṣabarū, wa kānū bi'āyātinā yūqinūn(a).

Нунын кокла гыч ме нуным мемнан кӱштымашна почеш виктарен шогышо вуйлатыше-влакым ыштенна, кунам нуно чытеныт. Нуно Мемнан почеламутлан ӱшанат.

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

inna rabbaka huwa yafṣilu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

Чынжымак, тендан Господьда — Тудо, кӧ нунын коклаште ылыжме кечын пунчалым луктеш, мом нуно тудын нерген ончыч ӱчашеныт.

اَوَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ يَمْشُوْنَ فِيْ مَسٰكِنِهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍۗ اَفَلَا يَسْمَعُوْنَ

awalam yahdi lahum kam ahlaknā min qablihim minal-qurūni yamsyūna fī masākinihim, inna fī żālika la'āyāt(in), afalā yasma‘ūn(a).

А нунылан пале огыл мо, нунын деч ончыч мыняр калыкым Ме пытаренна, а нуно шкештат илыме верыштышт коштыныт. Чынжымак, тидын дене (Аллахын куатше) пале-влак улыт. Нуно огыт колышт (тӱткышым ойырат) мо?

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا نَسُوْقُ الْمَاۤءَ اِلَى الْاَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا تَأْكُلُ مِنْهُ اَنْعَامُهُمْ وَاَنْفُسُهُمْۗ اَفَلَا يُبْصِرُوْنَ

awalam yarau annā nasūqul-mā'a ilal-arḍil juruzi fanukhriju bihī zar‘an ta'kulu minhu an‘āmuhum wa anfushum, afalā yubṣirūn(a).

А нуно шижын огытыл мо, Ме йӱштӧ мландышке вӱдым (пыл-влакым) виктаренна, вара кушкыл-влакым (йӱр вӱд дене) куштенна, нунын вольыкышт да шкештат тудын деч кочкын кертыт манын. Тугеже молан нуно тӱткышым огыт ойыро?

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْفَتْحُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-fatḥu in kuntum ṣādiqīn(a).

А нуно йодыныт: «Тый чын улат гын, сеҥымаш кунам толеш?»

قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لَا يَنْفَعُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِيْمَانُهُمْ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

qul yaumal-fatḥi lā yanfa‘ul-lażīna kafarū īmānuhum wa lā hum yunẓarūn(a).

Каласыза: «Сеҥымаш кечын нунын ӱшанымашышт кафир-влаклан ынде нимолан ок кӱл да нунылан каныш ок лий».

فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَانْتَظِرْ اِنَّهُمْ مُّنْتَظِرُوْنَ ࣖ

fa a‘riḍ ‘anhum wantaẓir innahum muntaẓirūn(a).

Сандене нунын деч кораҥза да вучаш, чынжымак, нуно (тыгак) вучат.