Q.S Ат-Тахрим (اَلتَّحْرِيم) - 12 Стихъяс лыд .

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكَۚ تَبْتَغِيْ مَرْضَاتَ اَزْوَاجِكَۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhan-nabiyyu lima tuḥarrimu mā aḥallallāhu lak(a), tabtagī marḍāta azwājik(a), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

О Пророк! Мыйла тэ ӧлӧдін сійӧ, мый тэныд лӧсялӧ Аллах? Кӧсъянныд-ӧ ті гӧтыръяснытӧ гажӧдны? А Аллах прӧститысь, медся бур сьӧлӧма.

قَدْ فَرَضَ اللّٰهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ اَيْمَانِكُمْۚ وَاللّٰهُ مَوْلٰىكُمْۚ وَهُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ

qad faraḍallāhu lakum taḥillata aimānikum, wallāhu maulākum, wa huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).

Збыльысь, Аллах тшӧктӧма тэныд мездыны асьтӧ аслад кывкӧртӧдъясысь; а Аллах тэнад дорйысь да Сійӧ ставсӧ тӧдысь, ставсӧ гӧгӧрвоысь.

وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).

И помнита, кор Пророк тайӧн жӧ сёрнитіс аслас ӧти гӧтыркӧд (Хафсакӧд) лоӧмтор йылысь. Сэсся сійӧ висьталіс лоӧмторсӧ (Айсиалы) да Аллах висьталіс лоӧмторсӧ сылы (Пророклы), сэсся (Пророк) висьталіс (Хафсалы) ӧти юкӧнсӧ да дзебис мӧд юкӧнсӧ. Сідзкӧ, кор сійӧ (Пророк) висьталіс сылы (Хафсалы) тайӧ сёрни йылысь, сійӧ юаліс: «Коді тэныд висьталіс та йылысь?» Пророк вочавидзис: «Сійӧ, коді меным юӧртіс, тайӧ Аллах, Ставсӧ Тӧдысь, Ставсӧ кывкутысь».

اِنْ تَتُوْبَآ اِلَى اللّٰهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوْبُكُمَاۚ وَاِنْ تَظٰهَرَا عَلَيْهِ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ مَوْلٰىهُ وَجِبْرِيْلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَعْدَ ذٰلِكَ ظَهِيْرٌ

in tatūbā ilallāhi faqad ṣagat qulūbukumā, wa in taẓāharā ‘alaihi fa innallāha huwa maulāhu wa jibrīlu wa ṣāliḥul-mu'minīn(a), wal-malā'ikatu ba‘da żālika ẓahīr(un).

Ті кӧ кыкнанныд каитчанныд Аллах дорӧ, сідзкӧ, збыльысь, кыкнанныдлӧн сьӧлӧмныд склоняйтчӧ (примитны збыльсӧ); а ті кӧ кыкнанныд отсаланныд ӧта-мӧдныдлы гажтӧмтны Пророкӧс, сэки збыльысь, Аллах лоас сылӧн дорйысьӧн да (сідзжӧ) Джавриилӧн да бур эскысьясӧн; Сылы отсасьысьясöн лоöны анделъяс.

عَسٰى رَبُّهٗٓ اِنْ طَلَّقَكُنَّ اَنْ يُّبْدِلَهٗٓ اَزْوَاجًا خَيْرًا مِّنْكُنَّ مُسْلِمٰتٍ مُّؤْمِنٰتٍ قٰنِتٰتٍ تٰۤىِٕبٰتٍ عٰبِدٰتٍ سٰۤىِٕحٰتٍ ثَيِّبٰتٍ وَّاَبْكَارًا

‘asā rabbuhū in ṭallaqakunna ay yubdilahū azwājan khairam minkunna muslimātim mu'minātin qānitātin tā'ibātin ‘ābidātin sā'iḥātin ṡayyibātiw wa abkārā(n).

Сійӧ кӧ (Пророк) ӧтдортас тэнӧ, гашкӧ, Енмыс вежас сійӧс тэныд бурджыка гӧтыръясӧн, кывзысьысь нывбабаясӧн, кодъяс эскӧны, кодъяс кывзысьӧны, кодъяс каитчӧны, кодъяс юрбитӧны, кодъяс пост кутӧны, кодъяс гӧльӧсь да кодъяс девственницаясӧн.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَاَهْلِيْكُمْ نَارًا وَّقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلٰۤىِٕكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَّا يَعْصُوْنَ اللّٰهَ مَآ اَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū qū anfusakum wa ahlīkum nāraw waqūduhan-nāsu wal-ḥijāratu ‘alaihā malā'ikatun gilāẓun syidādul lā ya‘ṣūnallāha mā amarahum wa yaf‘alūna mā yu'marūn(a).

О, эскысьяс! Дорйы асьтӧ да семьятӧ адса биысь, кодлӧн топливӧыс — йӧз да изъяс; Стражникъяс — гырысь да сьӧкыд ангелъяс, кодъяс оз кывзысьны Аллахлысь сыын, мый Сійӧ тшӧктӧ налы да пыр жӧ нуӧдӧны сійӧ, мый налы шуӧны.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَۗ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna kafarū lā ta‘tażīrul-yaum(a), innamā tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

О, кафиръяс! Талун эн лӧсьӧд ӧправдайтчӧмъяс. Збыльысь, тіянлы сӧмын мынтысясны сы серти, мый ті вӧчинныд.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا تُوْبُوْٓا اِلَى اللّٰهِ تَوْبَةً نَّصُوْحًاۗ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ يَوْمَ لَا يُخْزِى اللّٰهُ النَّبِيَّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۚ نُوْرُهُمْ يَسْعٰى بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَبِاَيْمَانِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَتْمِمْ لَنَا نُوْرَنَا وَاغْفِرْ لَنَاۚ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū tūbū ilallāhi taubatan naṣūḥā(n), ‘asā rabbukum ay yukaffira ‘ankum sayyi'ātikum wa yudkhilakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), yauma lā yukhzillāhun-nabiyya wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), nūruhum yas‘ā baina aidīhim wa bi'aimānihim yaqūlūna rabbanā atmim lanā nūranā wagfir lanā, innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

О, эскысьяс! Каитчы Аллах дорӧ медся сӧстӧм каитчӧмӧн, надейтча, мый тэнад Господьыд бырӧдас тэнсьыд ӧшыбкаястӧ да пыртас тэнӧ райӧ, код улын юясыс мунӧны, сійӧ лунӧ, кор Аллах оз падмӧд Пророкӧс да сыкӧд ӧттшӧтш эскысьясӧс; а налӧн югыдыс дзирдаліс на водзын да веськыдвылас, а найӧ шуисны: «Миян Господь, тыр-бур миянлы югыднымӧс да прӧстит миянӧс, збыльысь, Тэ став вын вылын».

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْۗ وَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

yā ayyuhan-nabiyyu jāhidil-kuffāra wal-munāfiqīna wagluẓ ‘alaihim, wa ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u).

О Пророк! Воюйтӧй кафиръяскӧд да лицемеръяскӧд да лоӧй накӧд сьӧкыдӧн. Налӧн местаыс — ад да тайӧ сэтшӧм жӧ лёк, кутшӧм места бӧр локны.

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ

Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).

Аллах лӧсьӧдіс притча кафиръяслы, Ной гӧтырлы да Лут гӧтырлы. Кыкнанныс Миян служанкаяс пӧвстын кык енлы эскысь служанкалӧн видзӧдлас улын; сэсся кык гӧтырыс вузавлісны ассьыныс кык верӧссӧ, но кык верӧсыс эз вермыны отсавны налы нинӧмӧн Аллахлӧн (мученньӧысь); и шуисны (кык гӧтырлы): «Мунӧй кыкнанныд адӧ накӧд, кодъяс мунӧны (адӧ)».

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا امْرَاَتَ فِرْعَوْنَۘ اِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِيْ عِنْدَكَ بَيْتًا فِى الْجَنَّةِ وَنَجِّنِيْ مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهٖ وَنَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَۙ

wa ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna āmanumra'ata fir‘aun(a), iż qālat rabbibni lī ‘indaka baitan fil jannati wa najjinī min fir‘auna wa ‘amalihī wa najjinī minal qaumiẓ-ẓālimīn(a).

А Аллах лӧсьӧдіс эскысьяслы, фараонлӧн гӧтырлы, притча, кор сійӧ шуис: «О, менам Господь, стрӧит меным керка Тэ дорӧ райын да мезд менӧ фараонысь да сылӧн уджъясысь, мезд менӧ лёк йӧзысь».

وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔

wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).

да Марьям, Имран ныв, коді видзис ассьыс честьсӧ, сэсся Ми ловзьӧдім сылы кынӧмӧ кутшӧмкӧ Миян (лӧсьӧдӧм) лов; и сійӧ ёна ёнмӧдіс ассьыс Господьлысь кывъяссӧ да Сылысь небӧгъяссӧ; да сiйö вöлi кывзысьысь йöз пиысь öтиöн.