Q.S Ас-Садждах (اَلسَّجْدَة) - 30 Стихъяс лыд .

الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

Алиф Лам Мим.

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ

tanzīlul-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).

Некутшӧм сомнени абу, мый Коранлӧн лэдзӧмыс став миръяслӧн Господьсянь.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۚ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

am yaqūlūnaftarāhu balhuwal-ḥaqqu mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yahtadūn(a).

Но мыйла найӧ (неверитысьяс) шуӧны: «Сійӧ (Мухаммад) лӧсьӧдіс тайӧс». Не, Коран — збыль (коді воис) тэнад Господьсянь, медым тэ вермин ӧлӧдны йӧзӧс, кодъяс дорӧ некор эз волывлы некод, коді тэ водзын ӧлӧдіс тэнӧ; сідзкӧ, найӧ вермасны босьтны веськӧдлӧм.

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ مَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا شَفِيْعٍۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ

allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), mā lakum min dūnihī miw waliyyiw wa lā syafī‘(in), afalā tatażakkarūn(a).

Аллах лӧсьӧдіс енэжсӧ да мусӧ да на костын ставсӧ ӧкмыс нэмӧн, сэсся оліс Арш вылын. Тіянлы Сыысь кындзи некод абу, коді отсасьысь либӧ юрбитысь. Сэсся тэ эн жӧ тӧждысь?

يُدَبِّرُ الْاَمْرَ مِنَ السَّمَاۤءِ اِلَى الْاَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ اِلَيْهِ فِيْ يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗٓ اَلْفَ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّوْنَ

yudabbirul-amra minas-samā'i ilal-arḍi ṡumma ya‘ruju ilaihi fī yaumin kāna miqdāruhū alfa sanatim mimmā ta‘uddūn(a).

Сійӧ ладмӧдӧ став делӧсӧ енэжсянь муӧдз, сэсся (делӧяс) кыпӧдчӧны Сы дорӧ ӧти лунӧн, кодлӧн кузьтаыс (кузьтаыс) тэнад лыддьӧгъяс серти сюрс во.

ذٰلِكَ عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُۙ

Żālika ‘ālimul-gaibi wasy-syahādatil-‘azīzur-raḥīm(u).

Тайӧ Енмыс, коді тӧдӧ аддзывтӧмторсӧ да збыльторсӧ, Став вын-эбӧс кутысь, Медся бур сьӧлӧма.

الَّذِيْٓ اَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهٗ وَبَدَاَ خَلْقَ الْاِنْسَانِ مِنْ طِيْنٍ

allażī aḥsana kulla syai'in khalaqahū wa bada'a khalqal-insāni min ṭīn(in).

Коді мичмӧдіс ставсӧ, мый Сійӧ лӧсьӧдіс да коді водзмӧстчис муысь морт лӧсьӧдӧмӧн,

ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهٗ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ مَّاۤءٍ مَّهِيْنٍ ۚ

Ṡumma ja‘ala naslahū min sulālatim mim mā'im mahīn(in).

сэсся Сійӧ лӧсьӧдіс ассьыс потомствосӧ гырысь ва (семена) аслыспӧлӧслунысь.

ثُمَّ سَوّٰىهُ وَنَفَخَ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِهٖ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma sawwāhu wa nafakha fīhi mir rūḥihī wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).

Сэсся Сійӧ тырвыйӧ лӧсьӧдіс сійӧс да ловзьӧдіс Ассьыс ловсӧ (лӧсьӧдӧмторсӧ) сылӧн (тушаас) да Сійӧ лӧсьӧдіс тэныд кыв, аддзӧм да сьӧлӧм, (но) тэ зэв этша аттьӧалін.

وَقَالُوْٓا ءَاِذَا ضَلَلْنَا فِى الْاَرْضِ ءَاِنَّا لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ەۗ بَلْ هُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ كٰفِرُوْنَ

wa qālū a'iżā ḍalalnā fil-arḍi a'innā lafī khalqin jadīd(in), bal hum biliqā'i rabbihim kāfirūn(a).

И шуисны: «Кор ми бырам (бырöдчам) му вылын, лоам-ö выль творениеын?» Найӧ нӧшта ӧткажитчӧны асланыс Енкӧд аддзысьлӧмысь.

۞ قُلْ يَتَوَفّٰىكُمْ مَّلَكُ الْمَوْتِ الَّذِيْ وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

qul yatawaffākum malakul-mautil-lażī wukkila bikum ṡumma ilā rabbikum turja‘ūn(a).

Шу: «Кулӧм андел, кодлы дӧверитісны (босьтны тэнсьыд олӧмтӧ), виас тэнӧ, сэсся тэ бергӧдчан аслад Господь дорӧ».

وَلَوْ تَرٰىٓ اِذِ الْمُجْرِمُوْنَ نَاكِسُوْا رُءُوْسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۗ رَبَّنَآ اَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا اِنَّا مُوْقِنُوْنَ

wa lau tarā iżil-mujrimūna nākisū ru'ūsihim ‘inda rabbihim, rabbanā abṣarnā wa sami‘nā farji‘nā na‘mal ṣāliḥan innā mūqinūn(a).

И (кутшӧм страшнӧй), тэ кӧ аддзылін сійӧ мыжаяссӧ, кодъяс копыртісны юрнысӧ асланыс Господь водзын, (найӧ шуисны): "Миян Господь, ми аддзылім да кывлім, сідзкӧ, бергӧд миянӧс (мирӧ), дерт, ми бур уджъяс кутам вӧдитчыны. Збыльысь, ми эскысь войтыр".

وَلَوْ شِئْنَا لَاٰتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدٰىهَا وَلٰكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّيْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَ

wa lau syi'nā la'ātainā kulla nafsin hudāhā wa lākin ḥaqqal-qaulu minnī la'amla'anna jahannama minal-jinnati wan-nāsi ajma‘īn(a).

А Ми кӧ кӧсйим, Ми эськӧ быд ловлы сетім веськӧдлӧм (сы вылӧ), но Менсянь тшӧктӧма кыв (указ): «Ме дзик пыр тырта Адсӧ джинъясӧн да мортӧн ӧтлаын».

فَذُوْقُوْا بِمَا نَسِيْتُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۚ اِنَّا نَسِيْنٰكُمْ وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْخُلْدِ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

fa żūqū bimā nasītum liqā'a yaumikum hāżā, innā nasīnākum wa żūqū ‘ażābal-khuldi bimā kuntum ta‘malūn(a).

Сідзкӧ, казявны тіянӧс (тайӧ мыждӧмсӧ) сыысь, мый ті эновтінныд ассьыныд луннытӧ (Суд лунсӧ), збыльысь Ми тшӧтш эновтім тіянӧс да казялім помтӧм мыждӧмсӧ сыысь, мый ті вӧчинныд».

اِنَّمَا يُؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِهَا خَرُّوْا سُجَّدًا وَّسَبَّحُوْا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۩

innamā yu'minu bi'āyātinal-lażīna iżā żukkirū bihā kharrū sujjadaw wa sabbaḥū biḥamdi rabbihim wa hum lā yastakbirūn(a).

Миян стихъяслы эскысьяс сӧмын найӧ, кодъяс, кор казьтыштлӧны на йылысь (Миян стихъяс), копыртчӧны да славитчӧны да ошкӧны ассьыныс Господьсӧ, и найӧ оз ошйысьны.

تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

Налӧн кынӧмъясыс ылынӧсь койкаясысь, найӧ повзьӧмӧн да надеяӧн кевмысьлӧны асланыс Господьлы, найӧс юклӧны сёянысь, кодӧс Ми налы сетім.

فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّآ اُخْفِيَ لَهُمْ مِّنْ قُرَّةِ اَعْيُنٍۚ جَزَاۤءًۢ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

falā ta‘lamu nafsum mā ukhfiya lahum min qurrati a‘yun(in), jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).

Сідзкӧ некод оз тӧд, мый налы дзебсьӧма, сідзкӧ (уна сикас бурлунъяс), кодъяс гажӧдӧны сьӧлӧмсӧ сыысь, мый найӧ керӧны.

اَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًاۗ لَا يَسْتَوٗنَ

afaman kāna mu'minan kaman kāna fāsiqā(n), lā yastawūn(a).

Сідзкӧ, эскысьяс лёк йӧз кодьӧсь (эскытӧмъяс)? Найӧ абу ӧткодьӧсь.

اَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَلَهُمْ جَنّٰتُ الْمَأْوٰىۖ نُزُلًا ۢبِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti falahum jannātul-ma'wā, nuzulam bimā kānū ya‘malūn(a).

А налы, кодъяс эскӧны да бур уджъяс нуӧдӧны, налы лоас енэж, кӧні овны, кыдзи награда, мый найӧ вӧчисны.

وَاَمَّا الَّذِيْنَ فَسَقُوْا فَمَأْوٰىهُمُ النَّارُ كُلَّمَآ اَرَادُوْٓا اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَآ اُعِيْدُوْا فِيْهَا وَقِيْلَ لَهُمْ ذُوْقُوْا عَذَابَ النَّارِ الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَ

wa ammal-lażīna fasaqū fa ma'wākumun nāru kullamā arādū ay yakhrujū minhā u‘īdū fīhā wa qīla lahum żūqū ‘ażāban nāril-lażī kuntum bihī tukażżibūn(a).

А лёк йӧзлы (кафиръяслы), налӧн оланіныс — ад. Быдысь, кор найӧ кӧсйӧны петны сэтысь, найӧс бӧр лэдзӧны (бӧр) сэтчӧ да шуӧны налы: «Тӧдчӧдӧй адлысь мыждӧмсӧ, кодӧс ті водзджык эновтінныд».

وَلَنُذِيْقَنَّهُمْ مِّنَ الْعَذَابِ الْاَدْنٰى دُوْنَ الْعَذَابِ الْاَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa lanużīqannahum minal-‘ażābil-adnā dūnal-‘ażābil-akbari la‘allahum yarji‘ūn(a).

И Ми дерт жӧ сетам налы кутшӧмкӧ медся матын мыждӧм (тайӧ му вылас) ыджыдджык мыждӧм бӧрын (мӧд олӧмын), медым найӧ бӧр бергӧдчисны (веськыд туй вылӧ).

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ ثُمَّ اَعْرَضَ عَنْهَا ۗاِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِيْنَ مُنْتَقِمُوْنَ ࣖ

wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī ṡumma a‘raḍa ‘anhā, innā minal-mujrimīna muntaqimūn(a).

А коді ёнджыка лёк, сійӧ мортысь, кодӧс ӧлӧдісны аслас Господьлӧн стихъясӧн, сэсся ӧтдортчисны наысь? Збыльысь, Ми мынтам мыждысьяслы.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَلَا تَكُنْ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْ لِّقَاۤىِٕهٖ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba falā takun fī miryatim mil liqā'ihī wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īl(a).

И збыльысь, Ми сетім Небӧг (Тора) Моисейлы, сідзкӧ, тэ (Мухаммад) эн повзьы примитны сійӧс (Коран) да Ми лӧсьӧдім Небӧг (Тора) Израиль пиянлы нуӧдысьӧн.

وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوْاۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يُوْقِنُوْنَ

wa ja‘alnā minhum a'immatay yahdūna bi'amrinā lammā ṣabarū, wa kānū bi'āyātinā yūqinūn(a).

И Ми лӧсьӧдім на пӧвстын веськӧдлысьясӧс, кодъяс кутасны веськӧдлыны найӧс Миян тшӧктӧмъяс серти, кытчӧдз найӧ терпитасны. Найӧ эскӧны Миян стихъяслы.

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

inna rabbaka huwa yafṣilu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

Збыльысь, тэнад Господьыд Сійӧ, коді решитіс на костын ловзьӧм лунӧ сы йылысь, мый найӧ водзджык вензисны Сы йылысь.

اَوَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ يَمْشُوْنَ فِيْ مَسٰكِنِهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍۗ اَفَلَا يَسْمَعُوْنَ

awalam yahdi lahum kam ahlaknā min qablihim minal-qurūni yamsyūna fī masākinihim, inna fī żālika la'āyāt(in), afalā yasma‘ūn(a).

И абу-ӧ налы пас, кутшӧм уна войтырӧс Ми бырӧдім на водзын, кор найӧ асьныс ветлісны асланыс оланінъясӧ. Збыльысь, сыын эмӧсь (Аллахлӧн вын йылысь) пасъяс. Найӧ оз кывзыны (внимание сетны)?

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا نَسُوْقُ الْمَاۤءَ اِلَى الْاَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا تَأْكُلُ مِنْهُ اَنْعَامُهُمْ وَاَنْفُسُهُمْۗ اَفَلَا يُبْصِرُوْنَ

awalam yarau annā nasūqul-mā'a ilal-arḍil juruzi fanukhriju bihī zar‘an ta'kulu minhu an‘āmuhum wa anfushum, afalā yubṣirūn(a).

И эз-ӧ найӧ казявны, мый Ми веськӧдім (кымӧръяс, кодъясын эмӧсь) ва гӧль му вылӧ, сэсся Ми быдтім быдмӧгъяс (зэр ваӧн), медым налӧн скӧтыс да асьныс вермисны сёйны сыысь. Сідзкӧ, мыйла найӧ оз сетны внимание?

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْفَتْحُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-fatḥu in kuntum ṣādiqīn(a).

И юалісны: «Кор вермӧм (локтас) тэ кӧ веськыд?»

قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لَا يَنْفَعُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِيْمَانُهُمْ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

qul yaumal-fatḥi lā yanfa‘ul-lażīna kafarū īmānuhum wa lā hum yunẓarūn(a).

Шу: «Победа лунӧ налӧн эскӧмыс нинӧмӧн оз ков кафиръяслы да налы оз сетны отсрочка».

فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَانْتَظِرْ اِنَّهُمْ مُّنْتَظِرُوْنَ ࣖ

fa a‘riḍ ‘anhum wantaẓir innahum muntaẓirūn(a).

Сідзкӧ, бергӧдчы на ​​вылӧ бӧжыд да виччысь, збыльысь найӧ (тшӧтш) виччысьӧны.