Q.S અલ-કાહફ (اَلْكَهْف) - 110 શ્લોકોની સંખ્યા

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلٰى عَبْدِهِ الْكِتٰبَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَّهٗ عِوَجًا ۜ

al-ḥamdu lillāhil-lażī anzala ‘alā ‘abdihil-kitāba wa lam yaj‘al lahū ‘iwajā(n).

પ્રશંસા અલ્લાહને છે જેણે પોતાના બંદાઓ પર ગ્રંથ (અલ-કુરાન) ઉતાર્યો છે અને તેને વાંકોચૂંકો બનાવ્યો નથી;

قَيِّمًا لِّيُنْذِرَ بَأْسًا شَدِيْدًا مِّنْ لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا حَسَنًاۙ

qayyimal liyunżira ba'san syadīdam mil ladunhu wa yubasysyiral-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran ḥasanā(n).

સીધા માર્ગદર્શન તરીકે, તેની તરફથી ખૂબ જ પીડાદાયક સજાથી ચેતવવા અને સારા કાર્યો કરનારા ઈમાનદારોને ખુશખબર આપવા માટે કે તેમને સારો બદલો મળશે,

مّٰكِثِيْنَ فِيْهِ اَبَدًاۙ

mākiṡīna fīhi abadā(n).

તેઓ તેમાં હંમેશા રહેશે.

وَّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ قَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًاۖ

wa yunżiral-lażīna qāluttakhażallāhu waladā(n).

અને જેઓ કહે છે કે, "અલ્લાહે બાળક લીધું છે" તેમને ચેતવણી આપવા માટે.

مَّا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ وَّلَا لِاٰبَاۤىِٕهِمْۗ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۗ اِنْ يَّقُوْلُوْنَ اِلَّا كَذِبًا

mā lahum bihī min ‘ilmiw wa lā li'ābā'ihim, kaburat kalimatan takhruju min afwāhihim, iy yaqūlūna illā każibā(n).

તેમને આ વાતની કોઈ જાણકારી નથી, ન તો તેમના પૂર્વજોને. તેમના મોંમાંથી નીકળતા શબ્દો કેટલા કદરૂપા છે; તેઓ જૂઠાણા સિવાય બીજું કંઈ બોલતા નથી.

فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ اِنْ لَّمْ يُؤْمِنُوْا بِهٰذَا الْحَدِيْثِ اَسَفًا

fa la‘allaka bākhi‘un nafsaka ‘alā āṡārihim illam yu'minū bihāżal-ḥadīṡi asafā(n).

તો પછી કદાચ તમે (મુહમ્મદ) પોતાને નુકસાન પહોંચાડશો કારણ કે જો તેઓ આ માહિતી (કુરાન) પર વિશ્વાસ નહીં કરે તો તમે તેમના મોઢેથી ફરી ગયા પછી દુઃખી થશો.

اِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْاَرْضِ زِيْنَةً لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ اَيُّهُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا

innā ja‘alnā mā ‘alal-arḍi zīnatal lahā linabluwahum ayyuhum aḥsanu ‘amalā(n).

ખરેખર, અમે પૃથ્વી પરની દરેક વસ્તુને તેમના માટે શણગાર તરીકે બનાવી છે, જેથી અમે તેમની કસોટી કરી શકીએ કે તેમનામાંથી કોણ કાર્યોમાં શ્રેષ્ઠ છે.

وَاِنَّا لَجٰعِلُوْنَ مَا عَلَيْهَا صَعِيْدًا جُرُزًاۗ

wa innā lajā‘ilūna mā ‘alaihā ṣa‘īdan juruzā(n).

અને આપણે ખરેખર તેની ઉપરની જમીનને ઉજ્જડ અને સૂકી જમીન બનાવીશું.

اَمْ حَسِبْتَ اَنَّ اَصْحٰبَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيْمِ كَانُوْا مِنْ اٰيٰتِنَا عَجَبًا

am ḥasibta anna aṣḥābal-kahfi war-raqīmi kānū min āyātinā ‘ajabā(n).

શું તમે એમ માનો છો કે ગુફાઓમાં રહેતા લોકો અને (જેમની પાસે) રકીમ છે, તે અમારી (મહાનતાની) અદ્ભુત નિશાનીઓમાંના એક છે?

اِذْ اَوَى الْفِتْيَةُ اِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوْا رَبَّنَآ اٰتِنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً وَّهَيِّئْ لَنَا مِنْ اَمْرِنَا رَشَدًا

iż awal-fityatu ilal-kahfi fa qālū rabbanā ātinā mil ladunka raḥmataw wa hayyi' lanā min amrinā rasyadā(n).

(યાદ કરો) જ્યારે યુવાનોએ ગુફામાં આશ્રય લીધો, ત્યારે તેઓએ પ્રાર્થના કરી કે, "અમારા રબ! અમને તમારા તરફથી દયા આપો અને અમારા કામકાજમાં અમારા માટે સંપૂર્ણ સીધું માર્ગદર્શન આપો."

فَضَرَبْنَا عَلٰٓى اٰذَانِهِمْ فِى الْكَهْفِ سِنِيْنَ عَدَدًاۙ

faḍarabnā ‘alā āżānihim fil-kahfi sinīna ‘adadā(n).

તેથી અમે ગુફામાં તેમના કાન ઘણા વર્ષો સુધી બંધ કરી દીધા.

ثُمَّ بَعَثْنٰهُمْ لِنَعْلَمَ اَيُّ الْحِزْبَيْنِ اَحْصٰى لِمَا لَبِثُوْٓا اَمَدًا ࣖ

Ṡumma ba‘aṡnāhum lina‘lama ayyul-ḥizbaini aḥṣā limā labiṡū amadā(n).

પછી અમે તેમને જગાડ્યા, જેથી આપણે જાણી શકીએ કે બે જૂથોમાંથી કયો જૂથ (ગુફામાં) કેટલો સમય રહ્યો હતો તેની ગણતરી કરવામાં વધુ સચોટ હતો.

نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَاَهُمْ بِالْحَقِّۗ اِنَّهُمْ فِتْيَةٌ اٰمَنُوْا بِرَبِّهِمْ وَزِدْنٰهُمْ هُدًىۖ

naḥnu naquṣṣu ‘alaika naba'ahum bil-ḥaqq(i), innahum fityatun āmanū birabbihim wa zidnāhum hudā(n).

અમે તમને (મુહમ્મદ) તેમની વાર્તા સત્યતાથી કહીએ છીએ. ખરેખર, તેઓ એવા યુવાનો છે જેઓ પોતાના રબ પર વિશ્વાસ રાખે છે, અને અમે તેમને માર્ગદર્શન આપ્યું છે.

وَّرَبَطْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اِذْ قَامُوْا فَقَالُوْا رَبُّنَا رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ لَنْ نَّدْعُوَا۟ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلٰهًا لَّقَدْ قُلْنَآ اِذًا شَطَطًا

wa rabaṭnā ‘alā qulūbihim iż qāmū fa qālū rabbunā rabbus-samāwāti wal-arḍi lan nad‘uwa min dūnihī ilāhal laqad qulnā iżan syaṭaṭā(n).

અને જ્યારે તેઓ ઉભા થયા અને કહ્યું, "અમારો રબ આકાશો અને પૃથ્વીનો રબ છે, અમે તેના સિવાય કોઈ દેવતાને પોકારતા નથી. ખરેખર, જો અમે એવું કર્યું હોત, તો અમે એવી વાતો કહી હોત જે સત્યથી ઘણી દૂર છે."

هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمُنَا اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةًۗ لَوْلَا يَأْتُوْنَ عَلَيْهِمْ بِسُلْطٰنٍۢ بَيِّنٍۗ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ

hā'ulā'i qaumunattakhażū min dūnihī ālihah(tan), lau lā ya'tūna ‘alaihim bisulṭānim bayyin(in), faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n).

આ આપણા લોકો છે જેમણે તેના સિવાય બીજા દેવતાઓ બનાવ્યા છે. તેઓ (પોતાના વિશ્વાસ માટે) સ્પષ્ટ કારણો કેમ નથી લાવતા? તો જે વ્યક્તિ અલ્લાહ પર જૂઠું બોલે છે તેનાથી વધુ અન્યાયી કોણ હોઈ શકે?

وَاِذِ اعْتَزَلْتُمُوْهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ فَأْوٗٓا اِلَى الْكَهْفِ يَنْشُرْ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ رَّحْمَتِهٖ وَيُهَيِّئْ لَكُمْ مِّنْ اَمْرِكُمْ مِّرْفَقًا

wa iżi‘tazaltumūhum wa mā ya‘budūna illallāha fa'wū ilal-kahfi yansyur lakum rabbukum mir raḥmatihī wa yuhayyi' lakum min amrikum mirfaqā(n).

અને જો તમે તેમને અને અલ્લાહ સિવાય તેઓ જેમની પૂજા કરે છે તેમને છોડી દો, તો ગુફામાં આશ્રય લો, અને તમારો ભગવાન તમને તેની થોડી દયા આપશે અને તમારા કામમાં ઉપયોગી કંઈક આપશે.

۞ وَتَرَى الشَّمْسَ اِذَا طَلَعَتْ تَّزٰوَرُ عَنْ كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَاِذَا غَرَبَتْ تَّقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِيْ فَجْوَةٍ مِّنْهُۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ ۗمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ وَلِيًّا مُّرْشِدًا ࣖ

wa tarasy-syamsa iżā ṭala‘at tazāwaru ‘an kahfihim żātal-yamīni wa iżā garabat taqriḍuhum żātasy-syimāli wa hum fī fajwatim minh(u), żālika min āyātillāh(i), may yahdillāhu fa huwal-muhtadi wa may yuḍlil falan tajida lahū waliyyam mursyidā(n).

અને જ્યારે સૂર્ય ઉગે છે ત્યારે તમે જોશો કે તે તેમની ગુફાથી જમણી તરફ ઝૂકેલો હોય છે અને જ્યારે તે આથમે છે ત્યારે તેમનાથી દૂર ડાબી તરફ હોય છે, જ્યારે તેઓ (ગુફાની) અંદર એક વિશાળ જગ્યામાં હોય છે. આ (અલ્લાહની મહાનતાના) કેટલાક સંકેતો છે. જેને અલ્લાહ માર્ગદર્શન આપે છે, તે જ માર્ગદર્શન પામે છે; અને જેને તે ગેરમાર્ગે દોરે છે, તમને કોઈ મદદગાર નહીં મળે જે તેને માર્ગદર્શન આપી શકે.

وَتَحْسَبُهُمْ اَيْقَاظًا وَّهُمْ رُقُوْدٌ ۖوَّنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَذَاتَ الشِّمَالِ ۖوَكَلْبُهُمْ بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِالْوَصِيْدِۗ لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا وَّلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا

wa taḥsabuhum aiqāẓaw wa hum ruqūd(un), wa nuqallibuhum żātal-yamīni wa żātasy-syimāl(i), wa kalbuhum bāsiṭun żirā‘aihi bil-waṣīd(i), lawiṭṭala‘ta ‘alaihim lawallaita minhum firāraw wa lamuli'ta minhum ru‘bā(n).

અને તમે એમ માનો છો કે તેઓ ઊંઘતા નથી, પણ તેઓ ઊંઘી રહ્યા છે; અને અમે તેમને જમણી અને ડાબી બાજુ ફેરવી દીધા, જ્યારે તેમનો કૂતરો ગુફાના દરવાજા આગળ તેના હાથ ફેલાવતો હતો. અને જો તમે તેમને જોશો, તો ચોક્કસપણે તમે તેમનાથી દૂર હટી જશો અને તમે ચોક્કસપણે તેમનાથી ડરી જશો.

وَكَذٰلِكَ بَعَثْنٰهُمْ لِيَتَسَاۤءَلُوْا بَيْنَهُمْۗ قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْۗ قَالُوْا لَبِثْنَا يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍۗ قَالُوْا رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْۗ فَابْعَثُوْٓا اَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هٰذِهٖٓ اِلَى الْمَدِيْنَةِ فَلْيَنْظُرْ اَيُّهَآ اَزْكٰى طَعَامًا فَلْيَأْتِكُمْ بِرِزْقٍ مِّنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ اَحَدًا

wa każālika ba‘aṡnāhum liyatasā'alū bainahum, qāla qā'ilum minhum kam labiṡtum, qālū labiṡnā yauman au ba‘ḍa yaum(in), qālū rabbukum a‘lamu bimā labiṡtum, fab‘aṡū aḥadakum biwariqikum hāżihī ilal-madīnati falyanẓur ayyuhā azkā ṭa‘āman falya'tikum birizqim minhu walyatalaṭṭaf wa lā yusy‘iranna bikum aḥadā(n).

અને આ રીતે અમે તેમને જગાડ્યા, જેથી તેઓ એકબીજાને પ્રશ્નો પૂછી શકે. તેમાંથી એકે કહ્યું, "તમે (અહીં) કેટલા સમયથી છો?" તેઓએ જવાબ આપ્યો, "અમે (અહીં) એક દિવસ કે અડધો દિવસ છીએ." બીજાએ કહ્યું, "તમારા ભગવાન સારી રીતે જાણે છે કે તમે (અહીં) કેટલા સમયથી છો. તેથી તમારામાંથી એકને કહો કે તમારા ચાંદીના સિક્કા લઈને શહેરમાં જાય, અને તેને કહો કે કયો ખોરાક સારો છે, અને તેમાંથી થોડું તમારા માટે લાવે, અને તે નમ્ર રહે અને તમારા વિશે ક્યારેય કોઈને ન કહે."

اِنَّهُمْ اِنْ يَّظْهَرُوْا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوْكُمْ اَوْ يُعِيْدُوْكُمْ فِيْ مِلَّتِهِمْ وَلَنْ تُفْلِحُوْٓا اِذًا اَبَدًا

innahum iy yaẓharū ‘alaikum yarjumūkum au yu‘īdūkum fī millatihim wa lan tufliḥū iżan abadā(n).

ખરેખર, જો તેઓ તમારા ઠેકાણાની જાણ કરી લે, તો તેઓ ચોક્કસપણે તમને પથ્થરમારો કરશે અથવા તમને તેમના ધર્મમાં પાછા ફરવા માટે મજબૂર કરશે, અને તે કિસ્સામાં તમે ક્યારેય સફળ થશો નહીં.

وَكَذٰلِكَ اَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوْٓا اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّاَنَّ السَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيْهَاۚ اِذْ يَتَنَازَعُوْنَ بَيْنَهُمْ اَمْرَهُمْ فَقَالُوا ابْنُوْا عَلَيْهِمْ بُنْيَانًاۗ رَبُّهُمْ اَعْلَمُ بِهِمْۗ قَالَ الَّذِيْنَ غَلَبُوْا عَلٰٓى اَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَّسْجِدًا

wa każālika a‘ṡarnā ‘alaihim liya‘lamū anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa annas-sā‘ata lā raiba fīhā, iż yatanāza‘ūna bainahum amrahum fa qālubnū ‘alaihim bun-yānā(n), rabbuhum a‘lamu bihim, qālal-lażīna galabū ‘alā amrihim lanattakhiżanna ‘alaihim masjidā(n).

અને (પણ) અમે (લોકોને) તેમની સાથે બતાવ્યા, જેથી તેઓ જાણી શકે કે અલ્લાહનો વાયદો સાચો છે, અને (કયામતનો) દિવસ (આવશે) તેમાં કોઈ શંકા નથી. જ્યારે તેઓએ પોતાના કામકાજ વિશે વિવાદ કર્યો, ત્યારે તેઓએ કહ્યું, "તેમની (ગુફા) ઉપર એક ઇમારત બનાવો, તેમનો ભગવાન તેમના વિશે વધુ જાણે છે." જે વ્યક્તિ તેમના કામકાજ પર સત્તા ધરાવતો હતો તેણે કહ્યું, "અમે ચોક્કસપણે તેના પર એક પૂજાઘર બનાવીશું."

سَيَقُوْلُوْنَ ثَلٰثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْۚ وَيَقُوْلُوْنَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًاۢ بِالْغَيْبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ سَبْعَةٌ وَّثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ مَّا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا قَلِيْلٌ ەۗ فَلَا تُمَارِ فِيْهِمْ اِلَّا مِرَاۤءً ظَاهِرًا ۖوَّلَا تَسْتَفْتِ فِيْهِمْ مِّنْهُمْ اَحَدًا ࣖ

sayaqūlūna ṡalāṡatur rābi‘uhum kalbuhum, wa yaqūlūna khamsatun sādisuhum kalbuhum rajmam bil-gaib(i), wa yaqūlūna sab‘atuw wa ṡāminuhum kalbuhum, qur rabbī a‘lamu bi‘iddatihim mā ya‘lamuhum illā qalīl(un), falā tumāri fīhim illā mirā'an ẓāhirā(n), wa lā tastafti fīhim minhum aḥadā(n).

પછી (કેટલાક લોકો) કહેશે, "(તેમની સંખ્યા) ત્રણ (લોકો) છે, ચોથો કૂતરો છે," અને (અન્ય) કહેશે, "(તેમની સંખ્યા) પાંચ (લોકો) છે, છઠ્ઠો કૂતરો છે," અલૌકિક વિશે અનુમાન તરીકે; અને (બીજા) કહ્યું, "(તેમની સંખ્યા) સાત (લોકો) છે, આઠમો કૂતરો છે." (મુહમ્મદ) કહો, "મારા ભગવાન તેમની સંખ્યા સારી રીતે જાણે છે; થોડા લોકો સિવાય કોઈ તેમની (સંખ્યા) જાણતું નથી." તેથી, તમે (મુહમ્મદ) તેમના વિશે દલીલ ન કરો, બાહ્ય દલીલો સિવાય અને તેમના (યુવાનો) વિશે કોઈને પૂછશો નહીં.

وَلَا تَقُوْلَنَّ لِشَا۟يْءٍ اِنِّيْ فَاعِلٌ ذٰلِكَ غَدًاۙ

wa lā taqūlanna lisyai'in innī fā‘ilun żālika gadā(n).

અને ક્યારેય કોઈ પણ બાબતમાં એવું ન કહો કે, "હું કાલે સવારે ચોક્કસ તે કરીશ,"

اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۖوَاذْكُرْ رَّبَّكَ اِذَا نَسِيْتَ وَقُلْ عَسٰٓى اَنْ يَّهْدِيَنِ رَبِّيْ لِاَقْرَبَ مِنْ هٰذَا رَشَدًا

illā ay yasyā'allāh(u), ważkur rabbaka iżā nasīta wa qul ‘asā ay yahdiyani rabbī li'aqraba min hāżā rasyadā(n).

સિવાય કે (કહીને), "ઈશ્વરની ઇચ્છા". અને જો તમે ભૂલી જાઓ તો તમારા રબને યાદ કરો અને કહો, "આશા છે કે મારો રબ મને માર્ગદર્શન આપશે જેથી હું આના કરતાં પણ વધુ નજીક (સત્યની) રહી શકું."

وَلَبِثُوْا فِيْ كَهْفِهِمْ ثَلٰثَ مِائَةٍ سِنِيْنَ وَازْدَادُوْا تِسْعًا

wa labiṡū fī kahfihim ṡalāṡa mi'atin sinīna wazdādū tis‘ā(n).

અને તેઓ ગુફામાં ત્રણસો વર્ષ વત્તા નવ વર્ષ રહ્યા.

قُلِ اللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوْا ۚ لَهٗ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَبْصِرْ بِهٖ وَاَسْمِعْۗ مَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّۗ وَلَا يُشْرِكُ فِيْ حُكْمِهٖٓ اَحَدًا

qulillāhu a‘lamu bimā labiṡū, lahū gaibus-samāwāti wal-arḍ(i), abṣir bihī wa asmi‘, mā lahum min dūnihī miw waliyy(in), wa lā yusyriku fī ḥukmihī aḥadā(n).

કહો, "અલ્લાહ સારી રીતે જાણે છે કે તેઓ (ગુફામાં) કેટલો સમય રહ્યા; આકાશો અને પૃથ્વીમાં જે કંઈ છુપાયેલું છે તે બધું તેની પાસે છે. તેની દૃષ્ટિ કેટલી તેજસ્વી છે અને તેની શ્રવણશક્તિ કેટલી તીક્ષ્ણ છે; તેના સિવાય તેમનો કોઈ રક્ષક નથી; અને તે નિર્ણયો લેવામાં કોઈને પોતાનો ભાગીદાર બનાવતો નથી."

وَاتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ كِتَابِ رَبِّكَۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖۗ وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا

watlu mā ūḥiya ilaika min kitābi rabbik(a), lā mubaddila likalimātih(ī), wa lan tajida min dūnihī multaḥadā(n).

અને (મુહમ્મદ) ને તે વાંચી સંભળાવો જે તમારા પર અવતરિત કરવામાં આવ્યું છે, એટલે કે તમારા રબના પુસ્તક (કુરાન). તેના વાક્યોને કોઈ બદલી શકતું નથી. અને તમે તેના સિવાય કોઈ આશ્રય મેળવી શકશો નહીં.

وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَلَا تَعْدُ عَيْنٰكَ عَنْهُمْۚ تُرِيْدُ زِيْنَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ وَكَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا

waṣbir nafsaka ma‘al-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhahū wa lā ta‘du ‘aināka ‘anhum, turīdu zīnatal-ḥayātid-dun-yā, wa lā tuṭi‘ man agfalnā qalbahū ‘an żikrinā wattaba‘a hawāhu wa kāna amruhū furuṭā(n).

અને (મુહમ્મદ), તમે એવા લોકો સાથે ધીરજ રાખો જેઓ સવાર-સાંજ પોતાના રબને તેની પ્રસન્નતાની આશામાં બોલાવે છે; અને તેમની નજર તેમનાથી ન ફેરવો (કારણ કે) તેઓ દુનિયાના રત્નોની આશા રાખે છે; અને એવા લોકોનું અનુસરણ ન કરો જેમના હૃદયમાં અમે અમને યાદ રાખવાનું ભૂલી ગયા છીએ, અને તેમની ઇચ્છાઓનું અનુસરણ ન કરો અને જેમના સંજોગો હદ પાર કરી ગયા છે.

وَقُلِ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْۗ فَمَنْ شَاۤءَ فَلْيُؤْمِنْ وَّمَنْ شَاۤءَ فَلْيَكْفُرْۚ اِنَّآ اَعْتَدْنَا لِلظّٰلِمِيْنَ نَارًاۙ اَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَاۗ وَاِنْ يَّسْتَغِيْثُوْا يُغَاثُوْا بِمَاۤءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِى الْوُجُوْهَۗ بِئْسَ الشَّرَابُۗ وَسَاۤءَتْ مُرْتَفَقًا

wa qulil-ḥaqqu mir rabbikum, faman syā'a falyu'miw wa man syā'a falyakfur, innā a‘tadnā liẓ-ẓālimīna nārā(n), aḥāṭa bihim surādiquhā, wa iy yastagīṡū yugāṡū bimā'in kal-muhli yasywil-wujūh(a), bi'sasy-syarāb(u), wa sā'at murtafaqā(n).

અને (મુહમ્મદ) કહો, "સત્ય તમારા રબ તરફથી આવ્યું છે; જે ઇચ્છે (માનવું) તે માને, અને જે ઇચ્છે (અસ્વીકાર) તે કાફિર રહે." ખરેખર, અમે અન્યાયીઓ માટે નરક તૈયાર કર્યું છે, જેનો ત્રાસ તેમને ઘેરી લે છે. જો તેઓ મદદ માંગે (પીવે) તો તેમને ઉકળતા લોખંડ જેવું પાણી આપવામાં આવશે જે તેમના ચહેરાને બાળી નાખશે. (તે) સૌથી ખરાબ પીણું અને સૌથી ખરાબ આરામ કરવાની જગ્યા છે.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اِنَّا لَا نُضِيْعُ اَجْرَ مَنْ اَحْسَنَ عَمَلًاۚ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti innā lā nuḍī‘u ajra man aḥsana ‘amalā(n).

ખરેખર, જેઓ ઈમાન લાવે છે અને સારા કાર્યો કરે છે, અમે સારા કાર્યો કરનારાઓનો બદલો બગાડીશું નહીં.

اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ جَنّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهٰرُ يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّيَلْبَسُوْنَ ثِيَابًا خُضْرًا مِّنْ سُنْدُسٍ وَّاِسْتَبْرَقٍ مُّتَّكِـِٕيْنَ فِيْهَا عَلَى الْاَرَاۤىِٕكِۗ نِعْمَ الثَّوَابُۗ وَحَسُنَتْ مُرْتَفَقًا ࣖ

ulā'ika lahum jannātu ‘adnin tajrī min taḥtihimul-anhāru yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa yalbasūna ṡiyāban khuḍram min sundusiw wa istabraqim muttaki'īna fīhā ‘alal-arā'ik(i), ni‘maṡ-ṡawāb(u), wa ḥasunat murtafaqā(n).

તેઓ જ 'આદન' નું સ્વર્ગ મેળવે છે, જેની નીચે નદીઓ વહે છે; (તે સ્વર્ગમાં) તેઓને સોનાના કંકણોથી શણગારવામાં આવે છે અને તેઓ બારીક રેશમ અને જાડા રેશમના બનેલા લીલા કપડાં પહેરે છે, જ્યારે તેઓ સુંદર પલંગ પર ટેકીને બેસે છે. (તે) શ્રેષ્ઠ બદલો અને સુંદર આરામ સ્થળ છે.

۞ وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلًا رَّجُلَيْنِ جَعَلْنَا لِاَحَدِهِمَا جَنَّتَيْنِ مِنْ اَعْنَابٍ وَّحَفَفْنٰهُمَا بِنَخْلٍ وَّجَعَلْنَا بَيْنَهُمَا زَرْعًاۗ

waḍrib lahum maṡalar rajulaini ja‘alnā li'aḥadihimā jannataini min a‘nābiw wa ḥafafnāhumā binakhliw wa ja‘alnā bainahumā zar‘ā(n).

અને તેમને (મુહમ્મદ સાહેબ) બે માણસોનું ઉદાહરણ આપો, જેમાંથી એક (કાફીર) ને અમે બે દ્રાક્ષવાડીઓ આપી અને બંને બગીચાઓને ખજૂરના ઝાડથી ઘેરી લીધા અને તેમની વચ્ચે એક ખેતર બનાવ્યું.

كِلْتَا الْجَنَّتَيْنِ اٰتَتْ اُكُلَهَا وَلَمْ تَظْلِمْ مِّنْهُ شَيْـًٔاۙ وَّفَجَّرْنَا خِلٰلَهُمَا نَهَرًاۙ

kiltal-jannataini ātat ukulahā wa lam taẓlim minhu syai'ā(n), wa fajjarnā khilālahumā naharā(n).

બંને બગીચાઓએ પોતાના ફળો આપ્યા, અને તેમના ફળમાં કોઈ ઘટાડો થયો નહીં, અને અમે તેમના ગાબડામાંથી નદીઓ વહેતી કરી,

وَّكَانَ لَهٗ ثَمَرٌۚ فَقَالَ لِصَاحِبِهٖ وَهُوَ يُحَاوِرُهٗٓ اَنَا۠ اَكْثَرُ مِنْكَ مَالًا وَّاَعَزُّ نَفَرًا

wa kāna lahū ṡamar(un), fa qāla liṣāḥibihī wa huwa yuḥāwiruhū ana akṡaru minka mālaw wa a‘azzu nafarā(n).

અને તેની પાસે ખૂબ સંપત્તિ હતી, તેથી તેણે તેના મિત્ર (જે વિશ્વાસ કરતો હતો) સાથે વાત કરતી વખતે કહ્યું, "મારી સંપત્તિ તમારા કરતા વધારે છે અને મારા અનુયાયીઓ વધુ મજબૂત છે."

وَدَخَلَ جَنَّتَهٗ وَهُوَ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖۚ قَالَ مَآ اَظُنُّ اَنْ تَبِيْدَ هٰذِهٖٓ اَبَدًاۙ

wa dakhala jannatahū wa huwa ẓālimul linafsih(ī), qāla mā aẓunnu an tabīda hāżihī abadā(n).

અને તે પોતાના બગીચામાં (અહંકાર અને અવિશ્વાસથી) આત્મ-હારી વલણ સાથે પ્રવેશ્યો; તેણે કહ્યું, "મેં વિચાર્યું હતું કે આ બગીચા ક્યારેય નાશ પામશે નહીં,

وَّمَآ اَظُنُّ السَّاعَةَ قَاۤىِٕمَةً وَّلَىِٕنْ رُّدِدْتُّ اِلٰى رَبِّيْ لَاَجِدَنَّ خَيْرًا مِّنْهَا مُنْقَلَبًا

wa mā aẓunnus-sā‘ata qā'imataw wa la'ir rudittu ilā rabbī la'ajidanna khairam minhā munqalabā(n).

અને મને લાગે છે કે કયામતનો દિવસ આવશે નહીં, અને જો મને મારા ભગવાન પાસે પાછો મોકલવામાં આવે, તો હું ચોક્કસપણે આના કરતાં વધુ સારી જગ્યાએ પાછા ફરવા જઈશ."

قَالَ لَهٗ صَاحِبُهٗ وَهُوَ يُحَاوِرُهٗٓ اَكَفَرْتَ بِالَّذِيْ خَلَقَكَ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ سَوّٰىكَ رَجُلًاۗ

qāla lahū ṣāḥibuhū wa huwa yuḥāwiruhū akafarta bil-lażī khalaqaka min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma sawwāka rajulā(n).

તેના મિત્ર (જેણે વિશ્વાસ કર્યો હતો) એ તેની સાથે વાતચીત કરતા કહ્યું, "શું તું એ (ઈશ્વર) માં અવિશ્વાસ કરે છે જેણે તને માટીમાંથી બનાવ્યો, પછી વીર્યના ટીપામાંથી, અને પછી તને સંપૂર્ણ માણસ બનાવ્યો?

لٰكِنَّا۠ هُوَ اللّٰهُ رَبِّيْ وَلَآ اُشْرِكُ بِرَبِّيْٓ اَحَدًا

lākinna huwallāhu rabbī wa lā usyriku birabbī aḥadā(n).

પણ હું (માનું છું કે) તે અલ્લાહ છે, મારો રબ, અને હું મારા રબ સાથે કોઈને પણ ભાગીદાર બનાવતો નથી.

وَلَوْلَآ اِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۙ لَا قُوَّةَ اِلَّا بِاللّٰهِ ۚاِنْ تَرَنِ اَنَا۠ اَقَلَّ مِنْكَ مَالًا وَّوَلَدًاۚ

wa lau lā iż dakhalta jannataka qulta mā syā'allāh(u), lā quwwata illā billāh(i), in tarani ana aqalla minka mālaw wa waladā(n).

અને જ્યારે તમે તમારા બગીચામાં પ્રવેશ કરો છો ત્યારે તમે "મસ્ય અલ્લાહ, લા કુવ્વાતા ઇલ્લા બિલ્લાહ" કેમ નથી કહેતા (ખરેખર, અલ્લાહની ઇચ્છાથી, આ બધું સાચું પડ્યું છે), અલ્લાહ (મદદ) સિવાય કોઈ શક્તિ નથી, ભલે તમે વિચારો કે મારું ધન અને સંતાન તમારા કરતા ઓછું છે.

فَعَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يُّؤْتِيَنِ خَيْرًا مِّنْ جَنَّتِكَ وَيُرْسِلَ عَلَيْهَا حُسْبَانًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَتُصْبِحَ صَعِيْدًا زَلَقًاۙ

fa ‘asā rabbī ay yu'tiyani khairam min jannatika wa yursila ‘alaihā ḥusbānam minas-samā'i fa tuṣbiḥa ṣa‘īdan zalaqā(n).

તો કદાચ મારો રબ મને તારા કરતાં સારો બગીચો આપશે; અને તે તારા બગીચા પર આકાશમાંથી વીજળી વરસાવશે, જેથી તે લપસણી જમીન બની જશે.

اَوْ يُصْبِحَ مَاۤؤُهَا غَوْرًا فَلَنْ تَسْتَطِيْعَ لَهٗ طَلَبًا

au yuṣbiḥa mā'uhā gauran falan tastaṭī‘a lahū ṭalabā(n).

અથવા પાણી જમીનમાં ઉતરી જાય, પછી તમે તેને ફરીથી શોધી શકશો નહીં.”

وَاُحِيْطَ بِثَمَرِهٖ فَاَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلٰى مَآ اَنْفَقَ فِيْهَا وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلٰى عُرُوْشِهَا وَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُشْرِكْ بِرَبِّيْٓ اَحَدًا

wa uḥīṭa biṡamarihī fa aṣbaḥa yuqallibu kaffaihi ‘alā mā anfaqa fīhā wa hiya khāwiyatun ‘alā ‘urūsyihā wa yaqūlu yā laitanī lam usyrik birabbī aḥadā(n).

અને તેનું ધન નાશ પામ્યું, પછી તેણે પોતાના હાથની હથેળીઓ ફેરવી (પસ્તાવાની નિશાની તરીકે) જે તેણે તેના પર ખર્ચ્યું હતું, જ્યારે વેલો તેના ટેકા સાથે પડી ગયો (પરા-પરા) પછી તેણે કહ્યું, "જો મેં મારા રબ સાથે કોઈને પણ ભાગીદાર ન બનાવ્યો હોત તો શું થયું હોત?"

وَلَمْ تَكُنْ لَّهٗ فِئَةٌ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَمَا كَانَ مُنْتَصِرًاۗ

wa lam takul lahū fi'atuy yanṣurūnahū min dūnillāhi wa mā kāna muntaṣirā(n).

અને અલ્લાહ સિવાય કોઈ જૂથ તેને મદદ કરી શકે નહીં; અને તે પોતાનો બચાવ કરી શકશે નહીં.

هُنَالِكَ الْوَلَايَةُ لِلّٰهِ الْحَقِّۗ هُوَ خَيْرٌ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ عُقْبًا ࣖ

hunālikal-walāyatu lillāhil-ḥaqq(i), huwa khairun ṡawābaw wa khairun ‘uqbā(n).

ત્યાં, મદદ ફક્ત અલ્લાહ તરફથી જ આવે છે, જે સૌથી સાચો છે. તે શ્રેષ્ઠ પુરસ્કાર આપનાર અને શ્રેષ્ઠ પુરસ્કાર આપનાર છે.

وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ فَاَصْبَحَ هَشِيْمًا تَذْرُوْهُ الرِّيٰحُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقْتَدِرًا

waḍrib lahum maṡalal-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi fa aṣbaḥa hasyīman tażrūhur-riyāḥ(u), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqtadirā(n).

અને તેમના (મનુષ્યો) માટે દુનિયાના જીવનનું ઉદાહરણ બનાવો, જેમ કે પાણી (વરસાદ) જે અમે આકાશમાંથી વરસાવીએ છીએ, જેથી તે જમીન પરના છોડને ફળદ્રુપ બનાવે છે, પછી (છોડ) પવનથી ઉડી જાય છે તેમ સુકાઈ જાય છે. અને અલ્લાહ દરેક વસ્તુ પર સર્વશક્તિમાન છે.

اَلْمَالُ وَالْبَنُوْنَ زِيْنَةُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ اَمَلًا

al-mālu wal-banūna zīnatul-ḥayātid-dun-yā, wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairun amalā(n).

ધન અને સંતાન દુન્યવી જીવનનો શણગાર છે, પરંતુ સતત સારા કાર્યો તમારા ભગવાન પાસે વધુ સારું વળતર અને સારી આશા છે.

وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَتَرَى الْاَرْضَ بَارِزَةًۙ وَّحَشَرْنٰهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ اَحَدًاۚ

wa yauma nusayyirul-jibāla wa taral-arḍa bārizah(tan), wa ḥasyarnāhum falam nugādir minhum aḥadā(n).

અને (યાદ કરો) તે દિવસ (જ્યારે) અમે પર્વતોમાંથી પસાર થઈશું અને તમે પૃથ્વીને સમતળ જોશો અને અમે તેમને (બધા લોકોને) ભેગા કરીશું, અને અમે તેમાંથી કોઈને પણ પાછળ છોડીશું નહીં.

وَعُرِضُوْا عَلٰى رَبِّكَ صَفًّاۗ لَقَدْ جِئْتُمُوْنَا كَمَا خَلَقْنٰكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۢ ۖبَلْ زَعَمْتُمْ اَلَّنْ نَّجْعَلَ لَكُمْ مَّوْعِدًا

wa ‘uriḍū ‘alā rabbika ṣaffā(n), laqad ji'tumūnā kamā khalaqnākum awwala marratim bal za‘amtum allan naj‘ala lakum mau‘idā(n).

અને તેઓ તમારા રબ સમક્ષ હરોળમાં રજૂ કરવામાં આવશે. (અલ્લાહ કહે છે), "તમે અમારી પાસે આવ્યા, જેમ કે અમે તમને પહેલી વાર ઉત્પન્ન કર્યા હતા; પણ તમે એવું માનતા હતા કે અમે તમારા માટે કરાર પૂર્ણ કરવાનો સમય નક્કી નહીં કરીએ."

وَوُضِعَ الْكِتٰبُ فَتَرَى الْمُجْرِمِيْنَ مُشْفِقِيْنَ مِمَّا فِيْهِ وَيَقُوْلُوْنَ يٰوَيْلَتَنَا مَالِ هٰذَا الْكِتٰبِ لَا يُغَادِرُ صَغِيْرَةً وَّلَا كَبِيْرَةً اِلَّآ اَحْصٰىهَاۚ وَوَجَدُوْا مَا عَمِلُوْا حَاضِرًاۗ وَلَا يَظْلِمُ رَبُّكَ اَحَدًا ࣖ

wa wuḍi‘al-kitābu fa taral-mujrimīna musyfiqīna mimmā fīhi wa yaqūlūna yā wailatanā mā lihāżal-kitābi lā yugādiru ṣagīrataw wa lā kabīratan illā aḥṣāhā, wa wajadū mā ‘amilū ḥaḍirā(n), wa lā yaẓlimu rabbuka aḥadā(n).

અને (કર્મોનો રેકોર્ડ) મુકવામાં આવશે, પછી તમે પાપીઓને તેમાં લખેલી (લેખેલી) વાતથી ડરતા જોશો, અને તેઓ કહેશે, "આપણે કેટલા ખરાબ છીએ, આ શું પુસ્તક છે, કંઈ પણ પાછળ બાકી નથી, નાનું અને મોટું પરંતુ બધું જ નોંધાયેલું છે," અને તેઓ (બધું) જે તેમણે કર્યું છે (લેખિત) શોધી કાઢે છે. અને તમારો રબ કોઈ પર અત્યાચાર કરતો નથી.

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ اَمْرِ رَبِّهٖۗ اَفَتَتَّخِذُوْنَهٗ وَذُرِّيَّتَهٗٓ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِيْ وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّۗ بِئْسَ لِلظّٰلِمِيْنَ بَدَلًا

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), kāna minal-jinni fa fasaqa ‘an amri rabbih(ī), afa tattakhiżūnahū wa żurriyyatahū auliyā'a min dūnī wa hum lakum ‘aduww(un), bi'sa liẓ-ẓālimīna badalā(n).

અને (યાદ કરો) જ્યારે અમે ફરિશ્તાઓને કહ્યું, "આદમને નમન કરો!" તો બધાએ નમન કર્યું સિવાય કે શેતાન. તે (જીન) માંથી છે, તેથી તે પોતાના રબના આદેશનું ઉલ્લંઘન કરે છે. શું તમારા માટે યોગ્ય છે કે તમે તેને અને તેના વંશજોને મારા સિવાય બીજાઓને નેતા બનાવો, ભલે તેઓ તમારા દુશ્મન હોય? અત્યાચારી માટે (અલ્લાહ) બદલો લેવા માટે તે ખૂબ જ ખરાબ (શેતાન) છે.

۞ مَآ اَشْهَدْتُّهُمْ خَلْقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلَا خَلْقَ اَنْفُسِهِمْۖ وَمَا كُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّيْنَ عَضُدًا

mā asyhattuhum khalqas-samāwāti wal-arḍi wa lā khalqa anfusihim, wa mā kuntu muttakhiżal-muḍillīna ‘aḍudā(n).

મેં તેમને (શેતાન અને તેના વંશજોને) આકાશો અને પૃથ્વીના સર્જન સમયે અને તેમના પોતાના સર્જન સમયે સાક્ષી તરીકે લાવ્યા નહોતા; અને હું ગુમરાહ કરનારાઓને મદદગાર બનાવતો નથી.

وَيَوْمَ يَقُوْلُ نَادُوْا شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهُمْ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ مَّوْبِقًا

wa yauma yaqūlu nādū syurakā'iyal-lażīna za‘amtum fa da‘auhum falam yastajībū lahum wa ja‘alnā bainahum maubiqā(n).

અને (યાદ કરો) તે દિવસ (જ્યારે) તેણે કહ્યું, "તમારા સાથીઓને મારી પાસે બોલાવો જેમને તમે માનો છો." પછી તેઓએ તેને બોલાવ્યો, પરંતુ તેઓએ (સાથીઓએ) (તેમના પોકારનો) જવાબ ન આપ્યો અને અમે તેમના માટે વિનાશનું સ્થળ (નર્ક) બનાવી દીધું.

وَرَاَ الْمُجْرِمُوْنَ النَّارَ فَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ مُّوَاقِعُوْهَا وَلَمْ يَجِدُوْا عَنْهَا مَصْرِفًا ࣖ

wa ra'al-mujrimūnan nāra fa ẓannū annahum muwāqi‘ūhā wa lam yajidū ‘anhā maṣrifā(n).

અને પાપીઓએ નરક જોયું, અને તેઓએ વિચાર્યું કે તેઓ તેમાં પડી જશે, અને તેમને તેનાથી દૂર ફરવા માટે કોઈ જગ્યા મળી નહીં.

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لِلنَّاسِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ اَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا

wa laqad ṣarrafnā fī hāżal-qur'āni lin-nāsi min kulli maṡal(in), wa kānal-insānu akṡara syai'in jadalā(n).

અને ખરેખર, અમે આ કુરાનમાં લોકોને વારંવાર વિવિધ દૃષ્ટાંતો દ્વારા સમજાવ્યું છે. પરંતુ માણસો સૌથી વધુ દલીલ કરે છે.

وَمَا مَنَعَ النَّاسَ اَنْ يُّؤْمِنُوْٓا اِذْ جَاۤءَهُمُ الْهُدٰى وَيَسْتَغْفِرُوْا رَبَّهُمْ اِلَّآ اَنْ تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ الْاَوَّلِيْنَ اَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ قُبُلًا

wa mā mana‘an-nāsa ay yu'minū iż jā'ahumul-hudā wa yastagfirū rabbahum illā an ta'tiyahum sunnatul-awwalīna au ya'tiyahumul-‘ażābu qubulā(n).

અને જ્યારે લોકોને માર્ગદર્શન આવી ગયું હોય ત્યારે ઈમાન લાવવા અને પોતાના રબ પાસેથી માફી માંગવાથી કોઈ પણ વસ્તુ રોકી શકતી નથી, સિવાય કે પહેલાના લોકો પર (અલ્લાહનો કાયદો જે લાગુ રહ્યો છે) આવે અથવા તેમના પર વાસ્તવિક સજા આવે.

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ وَيُجَادِلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَمَآ اُنْذِرُوْا هُزُوًا

wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa yujādilul-lażīna kafarū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa wattakhażū āyātī wa mā unżirū huzuwā(n).

અને અમે પયગંબરોને ફક્ત ખુશખબર આપનારા અને ચેતવણી આપનારા બનાવીને મોકલ્યા; પરંતુ જે લોકો કાફિરો છે તેઓ ખોટી દલીલ કરે છે જેથી સત્યને નષ્ટ કરી શકે, અને તેઓ મારી આયતો અને જે ચેતવણી આપવામાં આવી છે તેની મજાક ઉડાવે છે.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ فَاَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُۗ اِنَّا جَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِنْ تَدْعُهُمْ اِلَى الْهُدٰى فَلَنْ يَّهْتَدُوْٓا اِذًا اَبَدًا

wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī fa a‘raḍa ‘anhā wa nasiya mā qaddamat yadāh(u), innā ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa in tad‘uhum ilal-hudā falay yahtadū iżan abadā(n).

અને તેના કરતા વધારે અન્યાયી કોણ હોઈ શકે જેને તેના રબની આયતો દ્વારા ચેતવણી આપવામાં આવી હોય, પછી તે તેનાથી મોં ફેરવી લે અને તેના બંને હાથે કરેલા કાર્યો ભૂલી જાય? ખરેખર, અમે તેમના હૃદય બંધ કરી દીધા છે, (જેથી તેઓ) તેને સમજી ન શકે, અને (અમે તેમના કાનમાં) પ્લગ પણ મૂકી દીધા છે. ભલે તમે (મુહમ્મદ) તેમને માર્ગદર્શન તરફ બોલાવો, તેઓ ચોક્કસપણે હંમેશા માર્ગદર્શન પ્રાપ્ત કરશે નહીં.

وَرَبُّكَ الْغَفُوْرُ ذُو الرَّحْمَةِۗ لَوْ يُؤَاخِذُهُمْ بِمَا كَسَبُوْا لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذَابَۗ بَلْ لَّهُمْ مَّوْعِدٌ لَّنْ يَّجِدُوْا مِنْ دُوْنِهٖ مَوْىِٕلًا

wa rabbukal-gafūru żur-raḥmah(ti), lau yu'ākhiżuhum bimā kasabū la‘ajjala lahumul-‘ażāb(a), bal lahum mau‘idul lay yajidū min dūnihī mau'ilā(n).

અને તમારો રબ ક્ષમાશીલ છે, દયાળુ છે. જો તે તેમને તેમના કાર્યો માટે સજા કરવા માંગતો હોત, તો તે તેમની સજા ઝડપથી લાવત. પરંતુ તેમના માટે એક ચોક્કસ સમય (યાતનાનો) છે જે દરમિયાન તેઓ તેનાથી આશ્રય મેળવી શકશે નહીં.

وَتِلْكَ الْقُرٰٓى اَهْلَكْنٰهُمْ لَمَّا ظَلَمُوْا وَجَعَلْنَا لِمَهْلِكِهِمْ مَّوْعِدًا ࣖ

wa tilkal-qurā ahlaknāhum lammā ẓalamū wa ja‘alnā limahlikihim mau‘idā(n).

અને તે ભૂમિ (ના રહેવાસીઓ) ને અમે નાશ કર્યો જ્યારે તેઓએ અન્યાય કર્યો, અને અમે તેમના વિનાશ માટે એક ચોક્કસ સમય નક્કી કર્યો.

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِفَتٰىهُ لَآ اَبْرَحُ حَتّٰٓى اَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ اَوْ اَمْضِيَ حُقُبًا

wa iż qāla mūsā lifatāhu lā abraḥu ḥattā abluga majma‘al-baḥraini au amḍiya ḥuqubā(n).

અને (યાદ કરો) જ્યારે મુસાએ પોતાના નોકરને કહ્યું, "હું બે સમુદ્રોના મિલન સુધી ન પહોંચું ત્યાં સુધી (ચાલવાનું) બંધ નહીં કરું; અથવા હું ઘણા વર્ષો સુધી ચાલીશ."

فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوْتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ سَرَبًا

falammā balagā majma‘a bainihimā nasiyā ḥūtahumā fattakhaża sabīlahū fil-baḥri sarabā(n).

તેથી જ્યારે તેઓ બે સમુદ્રોના મિલન સ્થળે પહોંચ્યા, ત્યારે તેઓ માછલી ભૂલી ગયા, અને તે કૂદી પડી અને સમુદ્રમાં પોતાનો માર્ગ અપનાવી લીધો.

فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتٰىهُ اٰتِنَا غَدَاۤءَنَاۖ لَقَدْ لَقِيْنَا مِنْ سَفَرِنَا هٰذَا نَصَبًا

falammā jāwazā qāla lifatāhu ātinā gadā'anā laqad laqīnā min safarinā hāżā naṣabā(n).

જ્યારે તેઓ (તે સ્થળ) પસાર થઈ ગયા, ત્યારે મૂસાએ પોતાના નોકરને કહ્યું, "અમારું ભોજન લાવ; અમે ખરેખર અમારી મુસાફરીથી થાકી ગયા છીએ."

قَالَ اَرَاَيْتَ اِذْ اَوَيْنَآ اِلَى الصَّخْرَةِ فَاِنِّيْ نَسِيْتُ الْحُوْتَۖ وَمَآ اَنْسٰىنِيْهُ اِلَّا الشَّيْطٰنُ اَنْ اَذْكُرَهٗۚ وَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ عَجَبًا

qāla ara'aita iż awainā ilaṣ-ṣakhrati fa innī nasītul-ḥūt(a), wa mā ansānīhu illasy-syaiṭanu an ażkurah(ū), wattakhaża sabīlahū fil-baḥri ‘ajabā(n).

તેણે (તેના નોકરે) જવાબ આપ્યો, "શું તમે જાણો છો કે જ્યારે અમે ખડક પર આશ્રય શોધી રહ્યા હતા, ત્યારે હું માછલી વિશે ભૂલી ગયો (તમને કહેવાનું) અને શેતાન સિવાય કોઈએ મને તે યાદ કરાવવાનું ભૂલાવ્યું નહીં, અને (માછલી) ખૂબ જ વિચિત્ર રીતે સમુદ્ર તરફ ગઈ."

قَالَ ذٰلِكَ مَا كُنَّا نَبْغِۖ فَارْتَدَّا عَلٰٓى اٰثَارِهِمَا قَصَصًاۙ

qāla żālika mā kunnā nabg(i), fartaddā ‘alā āṡārihimā qaṣaṣā(n).

તેણે (મુસાએ) કહ્યું, "આ તે (જગ્યા) છે જે આપણે શોધી રહ્યા છીએ." પછી તે બંને પોતાના મૂળ પગલા પર પાછા ફર્યા.

فَوَجَدَا عَبْدًا مِّنْ عِبَادِنَآ اٰتَيْنٰهُ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَعَلَّمْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّا عِلْمًا

fa wajadā ‘abdam min ‘ibādinā ātaināhu raḥmatam min ‘indinā wa ‘allamnāhu mil ladunnā ‘ilmā(n).

પછી તેઓ બંને અમારા ગુલામોમાંથી એક ગુલામને મળ્યા, જેને અમે અમારા તરફથી કૃપા આપી હતી, અને જેને અમે અમારા તરફથી જ્ઞાન શીખવ્યું હતું.

قَالَ لَهٗ مُوْسٰى هَلْ اَتَّبِعُكَ عَلٰٓى اَنْ تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًا

qāla lahū mūsā hal attabi‘uka ‘alā an tu‘allimani mimmā ‘ullimta rusydā(n).

મુસાએ તેને કહ્યું, "શું હું તમારી સાથે આવું જેથી તમે મને (સાચું જ્ઞાન) શીખવો જે તમે માર્ગદર્શન તરીકે શીખવ્યું છે?"

قَالَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

તેણે જવાબ આપ્યો, “ખરેખર, તું મારી સાથે ધીરજ રાખી શકશે નહીં.

وَكَيْفَ تَصْبِرُ عَلٰى مَا لَمْ تُحِطْ بِهٖ خُبْرًا

wa kaifa taṣbiru ‘alā mā lam tuḥiṭ bihī khubrā(n).

અને જ્યારે તમને તેના વિશે પૂરતું જ્ઞાન જ ન હોય ત્યારે તમે કોઈ બાબતમાં ધીરજ કેવી રીતે રાખી શકશો?”

قَالَ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ صَابِرًا وَّلَآ اَعْصِيْ لَكَ اَمْرًا

qāla satajidunī in syā'allāhu ṣābiraw wa lā a‘ṣī laka amrā(n).

તેણે (મુસાએ) કહ્યું, "ઈશ્વરની ઇચ્છા હોય તો તમે મને ધીરજવાન જોશો, અને હું કોઈપણ બાબતમાં તમારો વિરોધ નહીં કરું."

قَالَ فَاِنِ اتَّبَعْتَنِيْ فَلَا تَسْـَٔلْنِيْ عَنْ شَيْءٍ حَتّٰٓى اُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْرًا ࣖ

qāla fa inittaba‘tanī falā tas'alnī ‘an syai'in ḥattā uḥdiṡa laka minhu żikrā(n).

તેણે કહ્યું, “જો તમે મારી પાછળ આવો છો, તો જ્યાં સુધી હું તમને સમજાવી ન લઉં ત્યાં સુધી મને કંઈપણ વિશે પૂછશો નહીં.

فَانْطَلَقَاۗ حَتّٰٓى اِذَا رَكِبَا فِى السَّفِيْنَةِ خَرَقَهَاۗ قَالَ اَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ اَهْلَهَاۚ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا اِمْرًا

fanṭalaqā, ḥattā iżā rakibā fis-safīnati khara ahā, qāla akharaqtahā litugriqa ahlahā, laqad ji'ta syai'an imrā(n).

તેથી તેઓ બંને આગળ વધ્યા ત્યાં સુધી કે તેઓ હોડીમાં ચઢી ગયા અને તેણે તેમાં એક છિદ્ર પાડ્યું. તેણે (મુસાએ) કહ્યું, "તમે હોડીમાં શા માટે છિદ્ર પાડ્યું? શું તમે તેના સવારોને ડૂબાડી દીધા?" ખરેખર, તમે એક મોટું પાપ કર્યું છે.

قَالَ اَلَمْ اَقُلْ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla alam aqul innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

તેણે કહ્યું, "મેં તમને કહ્યું ન હતું કે તમે મારી સાથે ધીરજ રાખી શકશો નહીં?"

قَالَ لَا تُؤَاخِذْنِيْ بِمَا نَسِيْتُ وَلَا تُرْهِقْنِيْ مِنْ اَمْرِيْ عُسْرًا

qāla lā tu'ākhiżnī bimā nasītu wa lā turhiqnī min amrī ‘usrā(n).

તેમણે (મુસાએ) કહ્યું, "મારી ભૂલ બદલ મને સજા ન આપો અને મારા કામકાજમાં કોઈ મુશ્કેલીઓનો બોજ ન આપો."

فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰٓى اِذَا لَقِيَا غُلٰمًا فَقَتَلَهٗ ۙقَالَ اَقَتَلْتَ نَفْسًا زَكِيَّةً؈ۢبِغَيْرِ نَفْسٍۗ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا نُّكْرًا ۔

fanṭalaqā, ḥattā iżā laqiyā gulāman fa qatalah(ū), qāla aqatalta nafsan zakiyyatam bigairi nafs(in), laqad ji'ta syai'an nukrā(n).

તેથી બંને ચાલ્યા; જ્યાં સુધી તે બંને એક યુવાનને મળ્યા, તેણે તેને મારી નાખ્યો. તેણે (મુસાએ) કહ્યું, "તમે એક શુદ્ધ આત્માને કેમ મારી નાખો છો, એટલા માટે નહીં કે તેણે બીજા વ્યક્તિને મારી નાખ્યો? ખરેખર, તમે કંઈક ખૂબ જ ખોટું કર્યું છે."

۞ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla alam aqul laka innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

તેણે કહ્યું, "મેં તમને કહ્યું ન હતું કે તમે મારી સાથે સહન કરી શકશો નહીં?"

قَالَ اِنْ سَاَلْتُكَ عَنْ شَيْءٍۢ بَعْدَهَا فَلَا تُصٰحِبْنِيْۚ قَدْ بَلَغْتَ مِنْ لَّدُنِّيْ عُذْرًا

qāla in sa'altuka ‘an syai'im ba‘dahā falā tuṣāḥibnī, qad balagta mil ladunnī ‘użrā(n).

મૂસાએ કહ્યું, "જો હું તમને આ પછી કંઈ પૂછું, તો મને હવે તમારી સાથે ન આવવા દો, ખરેખર તમે મારા બહાના સ્વીકારવા માટે પૂરતી ધીરજ રાખી છે."

فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَتَيَآ اَهْلَ قَرْيَةِ ِۨاسْتَطْعَمَآ اَهْلَهَا فَاَبَوْا اَنْ يُّضَيِّفُوْهُمَا فَوَجَدَا فِيْهَا جِدَارًا يُّرِيْدُ اَنْ يَّنْقَضَّ فَاَقَامَهٗ ۗقَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ اَجْرًا

fanṭalaqā, ḥattā iżā atayā ahla qaryatinistaṭ‘amā ahlahā fa abau ay yuḍayyifūhumā fa wajadā fīhā jidāray yurīdu ay yaqaḍḍa fa aqāmah(ū), qāla lau syi'ta lattakhażta ‘alaihi ajrā(n).

તેથી બંને આગળ વધ્યા; જેથી જ્યારે તે બંને એક દેશના લોકો પાસે આવ્યા, ત્યારે બંનેએ લોકો પાસેથી મનોરંજન માંગ્યું, પરંતુ તેઓ (તે દેશના લોકો) તેમનું મનોરંજન કરવા માંગતા ન હતા, પછી બંનેએ (તે દેશમાં ) ઘરોની દિવાલો શોધી કાઢી જે લગભગ તૂટી રહી હતી, પછી તેણે તેમને સીધી કરી. તેણે (મુસા) કહ્યું, "જો તમે ઇચ્છો, તો તમે તેના માટે ઈનામ માંગી શકો છો."

قَالَ هٰذَا فِرَاقُ بَيْنِيْ وَبَيْنِكَۚ سَاُنَبِّئُكَ بِتَأْوِيْلِ مَا لَمْ تَسْتَطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًا

qāla hāżā firāqu bainī wa bainik(a), sa'unabbi'uka bita'wīli mā lam tastaṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).

તેમણે કહ્યું, "આ મારા અને તમારા વચ્ચેનો વિચ્છેદ છે; હું તમને તે કાર્યો માટે સમજૂતી આપીશ જે તમે સહન કરી શક્યા નહીં.

اَمَّا السَّفِيْنَةُ فَكَانَتْ لِمَسٰكِيْنَ يَعْمَلُوْنَ فِى الْبَحْرِ فَاَرَدْتُّ اَنْ اَعِيْبَهَاۗ وَكَانَ وَرَاۤءَهُمْ مَّلِكٌ يَّأْخُذُ كُلَّ سَفِيْنَةٍ غَصْبًا

ammas-safīnatu fa kānat limasākīna ya‘malūna fil-baḥri fa arattu an a‘ībahā, wa kāna warā'ahum malikuy ya'khużu kulla safīnatin gaṣbā(n).

હવે તે હોડી ગરીબ લોકોની હતી જેઓ દરિયામાં કામ કરતા હતા; મેં તેનો નાશ કરવાનો ઇરાદો રાખ્યો હતો, કારણ કે તેમની આગળ એક રાજા હતો જે દરેક હોડી જપ્ત કરી લેતો હતો.

وَاَمَّا الْغُلٰمُ فَكَانَ اَبَوَاهُ مُؤْمِنَيْنِ فَخَشِيْنَآ اَنْ يُّرْهِقَهُمَا طُغْيَانًا وَّكُفْرًا ۚ

wa ammal-gulāmu fa kāna abawāhu mu'minaini fa khasyīnā ay yurhiqahumā ṭugyānaw wa kufrā(n).

અને જ્યાં સુધી તે યુવાન (કાફલો) ની વાત છે, તેના માતાપિતા બંને ઈમાનવાળા હતા, અને અમને ડર હતો કે તે તેના માતાપિતાને ગેરમાર્ગે દોરશે અને અવિશ્વાસ કરશે.

فَاَرَدْنَآ اَنْ يُّبْدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَيْرًا مِّنْهُ زَكٰوةً وَّاَقْرَبَ رُحْمًا

fa aradnā ay yubdilahumā rabbuhumā khairam minhu zakātaw wa aqraba ruḥmā(n).

પછી આપણે, જો ભગવાન, તેને બીજા (બાળક) સાથે બદલીશું જેની પવિત્રતા તે (બાળક) કરતાં વધુ સારી અને (તેની માતા અને પિતાને) વધુ પ્રિય હશે.

وَاَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلٰمَيْنِ يَتِيْمَيْنِ فِى الْمَدِيْنَةِ وَكَانَ تَحْتَهٗ كَنْزٌ لَّهُمَا وَكَانَ اَبُوْهُمَا صَالِحًا ۚفَاَرَادَ رَبُّكَ اَنْ يَّبْلُغَآ اَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنْزَهُمَا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَۚ وَمَا فَعَلْتُهٗ عَنْ اَمْرِيْۗ ذٰلِكَ تَأْوِيْلُ مَا لَمْ تَسْطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًاۗ ࣖ

wa ammal-jidāru fa kāna ligulāmaini yatīmaini fil-madīnati wa kāna taḥtahū kanzul lahumā wa kāna abūhumā ṣāliḥā(n), fa arāda rabbuka ay yablugā asyuddahumā wa yastakhrijā kanzahumā raḥmatam mir rabbik(a), wa mā fa‘altuhū ‘an amrī, żālika ta'wīlu mā lam tasṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).

અને દિવાલની વાત કરીએ તો, તે શહેરના બે અનાથ છોકરાઓની હતી, અને તેની નીચે તેમનો ખજાનો હતો, અને તેમના પિતા એક સદાચારી માણસ હતા. તેથી તમારા રબની ઇચ્છા હતી કે તેઓ પુખ્ત વયના થાય અને તમારા રબની દયાથી તેઓ પોતાનો ખજાનો બહાર કાઢે. મેં તે મારી મરજીથી કર્યું નથી. આ તે કાર્યોની સાબિતી છે જે માટે તમે ઉતાવળ કરતા હતા.

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنْ ذِى الْقَرْنَيْنِۗ قُلْ سَاَتْلُوْا عَلَيْكُمْ مِّنْهُ ذِكْرًا ۗ

wa yas'alūnaka ‘an żil qarnain(i), qul sa'atlū ‘alaikum minhu żikrā(n).

અને તેઓએ તમને (મુહમ્મદ) ઝુલ્કરનૈન વિશે પૂછ્યું. કહો, "હું તમને વાર્તા વાંચી સંભળાવીશ."

اِنَّا مَكَّنَّا لَهٗ فِى الْاَرْضِ وَاٰتَيْنٰهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا ۙ

innā makkannā lahū fil-arḍi wa ātaināhu min kulli syai'in sababā(n).

ખરેખર, અમે તેને પૃથ્વી પર એક સ્થાન આપ્યું છે, અને અમે તેના માટે દરેક વસ્તુ (પ્રાપ્તિ) નો માર્ગ બનાવ્યો છે,

فَاَتْبَعَ سَبَبًا

fa atba‘a sababā(n).

પછી તેણે રસ્તો પકડ્યો.

حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِيْ عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَّوَجَدَ عِنْدَهَا قَوْمًا ەۗ قُلْنَا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِمَّآ اَنْ تُعَذِّبَ وَاِمَّآ اَنْ تَتَّخِذَ فِيْهِمْ حُسْنًا

Ḥattā iżā balaga magribasy-syamsi wajadahā tagrubu fī ‘ainin ḥami'atiw wa wajada ‘indahā qaumā(n), qulnā yā żal-qarnaini immā an tu‘ażżiba wa immā an tattakhiża fīhim ḥusnā(n).

જ્યાં સુધી તે સૂર્યાસ્ત થઈ રહ્યો હતો ત્યાં પહોંચ્યો, ત્યાં સુધી તેણે તેને કાળા કાદવવાળા સમુદ્રમાં આથમતો જોયો, અને ત્યાં તેને એક લોકો મળ્યા (જેઓનો કોઈ ધર્મ નહોતો). અમે કહ્યું, "ઓ ઝુલ્કરનૈન! તમે તેમને સજા કરી શકો છો અથવા સારું કરી શકો છો (તેમને વિશ્વાસ કરવા માટે આમંત્રણ આપો)."

قَالَ اَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهٗ ثُمَّ يُرَدُّ اِلٰى رَبِّهٖ فَيُعَذِّبُهٗ عَذَابًا نُّكْرًا

qāla ammā man ẓalama fa saufa nu‘ażżibuhū ṡumma yuraddu ilā rabbihī fa yu‘ażżibuhū ‘ażāban nukrā(n).

તેણે (ઝુલ્કરનૈને) કહ્યું, "જે કોઈ અન્યાય કરશે, અમે તેને સજા કરીશું, પછી તેને તેના રબ પાસે પાછો મોકલવામાં આવશે, પછી અલ્લાહ તેને ખૂબ જ કઠોર સજા આપશે."

وَاَمَّا مَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهٗ جَزَاۤءً ۨالْحُسْنٰىۚ وَسَنَقُوْلُ لَهٗ مِنْ اَمْرِنَا يُسْرًا ۗ

wa ammā man āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa lahū jazā'anil-ḥusnā, wa sanaqūlu lahū min amrinā yusrā(n).

જે વ્યક્તિ વિશ્વાસ કરે છે અને સારા કાર્યો કરે છે, તેને બદલામાં શ્રેષ્ઠ (ફરીથી) મળશે, અને અમે તેને અમારા સરળ આદેશો પહોંચાડીશું."

ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا

Ṡumma atba‘a sababā(n).

પછી તેણે બીજો રસ્તો અપનાવ્યો.

حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلٰى قَوْمٍ لَّمْ نَجْعَلْ لَّهُمْ مِّنْ دُوْنِهَا سِتْرًا ۙ

Ḥattā iżā balaga maṭli‘asy-syamsi wajadahā taṭlu‘u ‘alā qaumil lam naj‘al lahum min dūnihā sitrā(n).

ત્યાં સુધી કે જ્યારે તે (પૂર્વમાં) સૂર્ય ઉગવાની જગ્યાએ પહોંચ્યો, ત્યારે તેણે તેને એવા લોકો પર ચમકતો જોયો જેમની સામે અમે કોઈ રક્ષણ કર્યું ન હતું,

كَذٰلِكَۗ وَقَدْ اَحَطْنَا بِمَا لَدَيْهِ خُبْرًا

każālik(a), wa qad aḥaṭnā bimā ladaihi khubrā(n).

આમ, અને ખરેખર આપણે તેના (ઝુલ્કરનૈન) માં રહેલી દરેક વસ્તુ જાણીએ છીએ.

ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا

Ṡumma atba‘a sababā(n).

પછી તેણે બીજો રસ્તો અપનાવ્યો.

حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ وَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمَا قَوْمًاۙ لَّا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ قَوْلًا

Ḥattā iżā balaga bainas-saddaini wajada min dūnihimā qaumal lā yakādūna yafqahūna qaulā(n).

જ્યાં સુધી તે બે પર્વતો વચ્ચે પહોંચ્યો, ત્યાં સુધી તેણે (બે પર્વતો) પાછળ એક એવા લોકો જોયા જે ભાગ્યે જ સમજી શકતા હતા કે તેઓ શું કહી રહ્યા છે.

قَالُوْا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِنَّ يَأْجُوْجَ وَمَأْجُوْجَ مُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلٰٓى اَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا

qālū yā żal-qarnaini inna ya'jūja wa ma'jūja mufsidūna fil-arḍi fahal naj‘alu laka kharjan ‘alā an taj‘alā bainanā wa bainahum saddā(n).

તેઓએ કહ્યું, "ઓ ઝુલ્કરનૈન! ખરેખર, યાગ્જુજ અને મક્કુજ (જે જીવો) પૃથ્વી પર નુકસાન પહોંચાડે છે, તો શું અમે તમને એક ઈનામ આપી શકીએ કે તમે અમારી અને તેમની વચ્ચે એક અવરોધ બનાવો?"

قَالَ مَا مَكَّنِّيْ فِيْهِ رَبِّيْ خَيْرٌ فَاَعِيْنُوْنِيْ بِقُوَّةٍ اَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا ۙ

qāla mā makkannī fīhi rabbī fa a‘īnūnī biquwwatin aj‘al bainakum wa bainahum radmā(n).

તેણે (ઝુલ્કરનૈને) કહ્યું, "અલ્લાહે મને જે આપ્યું છે તે (તમારા પુરસ્કાર કરતાં) વધુ સારું છે, તેથી મને શક્તિથી મદદ કરો જેથી હું તમારી અને તેમની વચ્ચે એક અવરોધ બનાવી શકું."

اٰتُوْنِيْ زُبَرَ الْحَدِيْدِۗ حَتّٰىٓ اِذَا سَاوٰى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوْا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَعَلَهٗ نَارًاۙ قَالَ اٰتُوْنِيْٓ اُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ۗ

Ātūnī zubaral-ḥadīd(i), ḥattā iżā sāwā bainaṣ-ṣadafaini qālanfukhū, ḥattā iżā ja‘alahū nārā(n), qāla ātūnī ufrig ‘alaihi qiṭrā(n).

મને લોખંડના ટુકડા આપો!” ત્યાં સુધી કે જ્યારે લોખંડના ટુકડા બે પર્વતો સાથે સરખા થઈ ગયા, ત્યારે તેણે કહ્યું, “આગ પર ફૂંક મારો!” જ્યારે તે આગ જેવું લાલ થઈ ગયું, ત્યારે તેણે કહ્યું, “મને ઉકળતું તાંબુ આપો જેથી હું તેને તેના પર રેડી શકું.”

فَمَا اسْطَاعُوْٓا اَنْ يَّظْهَرُوْهُ وَمَا اسْتَطَاعُوْا لَهٗ نَقْبًا

famasṭā‘ū ay yaẓharūhu wa mastaṭā‘ū lahū naqbā(n).

તેથી તેઓ (યાકજુજ અને મક્કુજ) તેના પર ચઢી શક્યા નહીં અને તેમાં છિદ્ર પણ બનાવી શક્યા નહીં.

قَالَ هٰذَا رَحْمَةٌ مِّنْ رَّبِّيْۚ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ رَبِّيْ جَعَلَهٗ دَكَّاۤءَۚ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّيْ حَقًّا ۗ

qāla hāżā raḥmatum mir rabbī, fa iżā jā'a wa‘du rabbī ja‘alahū dakkā'(a), wa kāna wa‘du rabbī ḥaqqā(n).

તેણે (ઝુલ્કરનૈને) કહ્યું, "આ (દિવાલ) મારા રબ તરફથી એક આશીર્વાદ છે, તેથી જ્યારે મારા રબનું વચન આવશે, ત્યારે તે તેનો નાશ કરશે; અને મારા રબનું વચન સાચું છે."

۞ وَتَرَكْنَا بَعْضَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ يَّمُوْجُ فِيْ بَعْضٍ وَّنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَجَمَعْنٰهُمْ جَمْعًا ۙ

wa taraknā ba‘ḍahum yauma'iżiy yamūju fī ba‘ḍiw wa nufikha fiṣ-ṣūri fa jama‘nāhum jam‘ā(n).

અને તે દિવસે અમે તેમને (યાકજુજ અને મક્કુજ) એકબીજા સાથે ભળી જઈશું, અને (જ્યારે) રણશિંગડા ફૂંકવામાં આવશે, ત્યારે અમે તે બધાને ભેગા કરીશું.

وَّعَرَضْنَا جَهَنَّمَ يَوْمَىِٕذٍ لِّلْكٰفِرِيْنَ عَرْضًا ۙ

wa ‘araḍnā jahannama yauma'iżil lil-kāfirīna ‘arḍā(n).

અને અમે તે દિવસે કાફિરોને નર્ક સ્પષ્ટપણે બતાવીશું,

ۨالَّذِيْنَ كَانَتْ اَعْيُنُهُمْ فِيْ غِطَاۤءٍ عَنْ ذِكْرِيْ وَكَانُوْا لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَمْعًا ࣖ

allażīna kānat a‘yunuhum fī giṭā'in ‘an żikrī wa kānū lā yastaṭī‘ūna sam‘ā(n).

(એટલે કે) જેમની આંખો (હૃદય) મારા ચિહ્નો (મહાનતાના) જોવા માટે બંધ છે (અક્ષમ છે), અને તેઓ સાંભળી શકતા નથી.

اَفَحَسِبَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنْ يَّتَّخِذُوْا عِبَادِيْ مِنْ دُوْنِيْٓ اَوْلِيَاۤءَ ۗاِنَّآ اَعْتَدْنَا جَهَنَّمَ لِلْكٰفِرِيْنَ نُزُلًا

afaḥasibal-lażīna kafarū ay yattakhiżū ‘ibādī min dūnī auliyā'(a), innā a‘tadnā jahannama lil-kāfirīna nuzulā(n).

તો શું કાફિરો એવું સમજે છે કે તેઓ મારા સિવાય મારા બંદાઓને મદદગાર બનાવી શકે છે? ખરેખર, અમે કાફિરો માટે રહેવા માટે નર્ક તૈયાર કરી રાખ્યું છે.

قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْاَخْسَرِيْنَ اَعْمَالًا ۗ

qul hal nunabbi'ukum bil-akhsarīna a‘mālā(n).

(મુહમ્મદ) ને કહો, "શું આપણે તમને તે વ્યક્તિ વિશે કહેવાની જરૂર છે જેને તેના કાર્યોથી સૌથી વધુ નુકસાન થાય છે?"

اَلَّذِيْنَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ يُحْسِنُوْنَ صُنْعًا

al-lażīna ḍalla sa‘yuhum fil-ḥayātid-dun-yā wa hum yaḥsabūna annahum yuḥsinūna ṣun‘ā(n).

(એટલે કે) એવા લોકો જેમના આ દુન્યવી જીવનમાં પ્રયત્નો નિરર્થક છે, જ્યારે તેઓ વિચારે છે કે તેમણે પોતાનું શ્રેષ્ઠ કામ કર્યું છે.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ وَلِقَاۤىِٕهٖ فَحَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فَلَا نُقِيْمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَزْنًا

ulā'ikal-lażīna kafarū bi'āyāti rabbihim wa liqā'ihī fa ḥabiṭat a‘māluhum falā nuqīma lahum yaumal-qiyāmati waznā(n).

આ તે લોકો છે જેમણે પોતાના રબની આયતોનો ઇન્કાર કર્યો અને તેમની મુલાકાતમાં (વિશ્વાસ રાખ્યો નહીં). તેથી તેમના કાર્યો વ્યર્થ ગયા, અને કયામતના દિવસે અમે તેમને તેમના પર વજન નહીં આપીએ.

ذٰلِكَ جَزَاۤؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوْا وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَرُسُلِيْ هُزُوًا

Żālika jazā'uhum jahannamu bimā kafarū wattakhażū āyātī wa rusulī huzuwā(n).

આમ, તેમનો બદલો નર્ક હશે, તેમના અવિશ્વાસને કારણે, અને કારણ કે તેઓએ મારી આયતો અને મારા પયગંબરોની મજાક ઉડાવી હતી.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ كَانَتْ لَهُمْ جَنّٰتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا ۙ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti kānat lahum jannātul-firdausi nuzulā(n).

ખરેખર, જે લોકો ઈમાન લાવે છે અને સારા કાર્યો કરે છે, તેમના માટે રહેવા માટે સ્વર્ગની વ્યવસ્થા કરવામાં આવી છે,

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا لَا يَبْغُوْنَ عَنْهَا حِوَلًا

khālidīna fīhā lā yabgūna ‘anhā ḥiwalā(n).

તેઓ તેમાં શાશ્વત છે, તેઓ ત્યાંથી ખસવા માંગતા નથી.

قُلْ لَّوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِّكَلِمٰتِ رَبِّيْ لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ اَنْ تَنْفَدَ كَلِمٰتُ رَبِّيْ وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهٖ مَدَدًا

qul lau kānal-baḥru midādal likalimāti rabbī lanafidal-baḥru qabla an tanfada kalimāṭu rabbī wa lau ji'nā bimiṡlihī madadā(n).

(હે મુહમ્મદ), કહો, "જો સમુદ્ર મારા રબના શબ્દો (લખવા) માટે શાહી હોય, તો મારા રબના શબ્દો પૂર્ણ થાય તે પહેલાં જ સમુદ્ર ખલાસ થઈ જશે, ભલે આપણે તેના જેવું બીજું શાહી ઉમેરીએ."

قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰٓى اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَمَنْ كَانَ يَرْجُوْا لِقَاۤءَ رَبِّهٖ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَّلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهٖٓ اَحَدًا ࣖ

qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), faman kāna yarjū liqā'a rabbihī falya‘mal ‘amalan ṣāliḥaw wa lā yusyrik bi‘ibādati rabbihī aḥadā(n).

(મુહમ્મદ) કહો, "ખરેખર, હું ફક્ત તમારા જેવો જ એક માનવી છું, જેને પ્રકાશ મળ્યો છે કે ખરેખર તમારો ભગવાન સર્વશક્તિમાન ભગવાન છે." તેથી જે કોઈ પોતાના ભગવાન સાથે મુલાકાતની આશા રાખે છે, તેણે સારા કાર્યો કરવા જોઈએ અને પોતાના ભગવાનની ઉપાસનામાં પોતાને કોઈ પણ વસ્તુ સાથે જોડવા જોઈએ નહીં."