इस्लाम स्वीकार करें, यहाँ क्लिक करें
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)

Q.S જોસેફ (يُوسُف) - 111 શ્લોકોની સંખ્યા

(જોસેફ)

Qari

Murottal Audio

1

الۤرٰ ۗ تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِۗ

alif lām rā, tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).

અલિફ લામ રા. આ ગ્રંથ (કુરાન) ની સ્પષ્ટ આયતો છે.


2

اِنَّآ اَنْزَلْنٰهُ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

innā anzalnāhu qur'ānan ‘arabiyyal la‘allakum ta‘qilūn(a).

ખરેખર, અમે તેને અરબી કુરાન તરીકે મોકલ્યું છે જેથી તમે સમજી શકો.


3

نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ اَحْسَنَ الْقَصَصِ بِمَآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ هٰذَا الْقُرْاٰنَۖ وَاِنْ كُنْتَ مِنْ قَبْلِهٖ لَمِنَ الْغٰفِلِيْنَ

naḥnu naquṣṣu ‘alaika aḥsanal-qaṣaṣi bimā auḥainā ilaika hāżal-qur'ān(a), wa in kunta min qablihī laminal-gāfilīn(a).

અમે તમને (મુહમ્મદ) આ કુરાન અવતરિત કરીને શ્રેષ્ઠ વાર્તા કહી, અને ખરેખર તમે તે લોકોમાંના હતા જેઓ જાણતા ન હતા.


4

اِذْ قَالَ يُوْسُفُ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ رَاَيْتُ اَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًا وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ رَاَيْتُهُمْ لِيْ سٰجِدِيْنَ

iż qāla yūsufu li'abīhi yā abati innī ra'aitu aḥada ‘asyara kaukabaw wasy-syamsa wal-qamara ra'aituhum lī sājidīn(a).

(યાદ કરો), જ્યારે યુસુફે તેના પિતાને કહ્યું, "હે મારા પિતા! ખરેખર, મેં (સ્વપ્નમાં) અગિયાર તારાઓ, સૂર્ય અને ચંદ્ર જોયા; મેં તે બધાને મને સિજદા કરતા જોયા."


5

قَالَ يٰبُنَيَّ لَا تَقْصُصْ رُءْيَاكَ عَلٰٓى اِخْوَتِكَ فَيَكِيْدُوْا لَكَ كَيْدًا ۗاِنَّ الشَّيْطٰنَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

qāla yā bunayya lā taqṣuṣ ru'yāka ‘alā ikhwatika fa yakīdū laka kaidā(n), innasy-syaiṭāna lil-insāni ‘aduwwum mubīn(un).

તેણે (તેના પિતાએ) કહ્યું, "ઓ મારા દીકરા! તારા સપના તારા ભાઈઓને ન કહે, તેઓ તારો નાશ કરવાનું કાવતરું ઘડશે. ખરેખર, શેતાન માણસોનો સ્પષ્ટ દુશ્મન છે."


6

وَكَذٰلِكَ يَجْتَبِيْكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اٰلِ يَعْقُوْبَ كَمَآ اَتَمَّهَا عَلٰٓى اَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبَّكَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wa każālika yajtabīka rabbuka wa yu‘allimuka min ta'wīlil-aḥādīṡi wa yutimmu ni‘matahū ‘alaika wa ‘alā āli ya‘qūba kamā atammahā ‘alā abawaika min qablu ibrāhīma wa isḥāq(a), inna rabbaka ‘alīmun ḥakīm(un).

અને તેથી, અલ્લાહે તમને (પયગંબર બનવા માટે) પસંદ કર્યા અને તમને સપનાના કેટલાક અર્થઘટન શીખવ્યા અને તમારા પર અને યાકૂબના પરિવાર પર (પોતાની કૃપા) પૂર્ણ કરી, જેમ કે તેણે આ પહેલા તમારા બંને દાદા (એટલે કે) ઇબ્રાહિમ અને ઇસહાક પર પોતાની કૃપા પૂર્ણ કરી હતી. ખરેખર, તમારો રબ સર્વજ્ઞ અને સર્વશક્તિમાન છે.


7

۞ لَقَدْ كَانَ فِيْ يُوْسُفَ وَاِخْوَتِهٖٓ اٰيٰتٌ لِّلسَّاۤىِٕلِيْنَ

laqad kāna fī yūsufa wa ikhwatihī āyātul lis-sā'ilīn(a).

ખરેખર, યુસુફ અને તેના ભાઈઓની વાર્તામાં (અલ્લાહની શક્તિની) નિશાનીઓ છે જેઓ પૂછે છે.


8

اِذْ قَالُوْا لَيُوْسُفُ وَاَخُوْهُ اَحَبُّ اِلٰٓى اَبِيْنَا مِنَّا وَنَحْنُ عُصْبَةٌ ۗاِنَّ اَبَانَا لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍۙ

iż qālū layūsufu wa akhūhu aḥabbu ilā abīnā minnā wa naḥnu ‘uṣbah(tun), inna abānā lafī ḍalālim mubīn(in).

જ્યારે તેઓએ કહ્યું, "ખરેખર, યુસુફ અને તેનો ભાઈ (બુન્યામીન) તેમના પિતાને અમારા કરતાં વધુ પ્રિય હતા, ભલે અમે એક (મજબૂત) જૂથ હતા. ખરેખર, અમારા પિતા ખરેખર ભૂલમાં હતા."


9

ۨاقْتُلُوْا يُوْسُفَ اَوِ اطْرَحُوْهُ اَرْضًا يَّخْلُ لَكُمْ وَجْهُ اَبِيْكُمْ وَتَكُوْنُوْا مِنْۢ بَعْدِهٖ قَوْمًا صٰلِحِيْنَ

uqtulū yūsufa awiṭraḥūhu arḍay yakhlu lakum wajhu abīkum wa takūnū mim ba‘dihī qauman ṣāliḥīn(a).

યુસુફને મારી નાખો અથવા તેને ક્યાંક ફેંકી દો જેથી તમારા પિતાનું ધ્યાન તમારા પર પડે અને તે પછી તમે એક સારા વ્યક્તિ બની શકો."


10

قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ لَا تَقْتُلُوْا يُوْسُفَ وَاَلْقُوْهُ فِيْ غَيٰبَتِ الْجُبِّ يَلْتَقِطْهُ بَعْضُ السَّيَّارَةِ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ

qāla qā'ilum minhum lā taqtulū yūsufa wa alqūhu fī gayābatil-jubbi yaltaqiṭhu ba‘ḍus-sayyārati in kuntum fā‘ilīn(a).

તેમાંથી એકે કહ્યું, "યુસુફને મારી નાખો, પણ તેને કૂવાના તળિયે ફેંકી દો જેથી જો તમે ઇચ્છો તો કેટલાક મુસાફરો તેને ઉપાડી શકે."


11

قَالُوْا يٰٓاَبَانَا مَا لَكَ لَا تَأْمَنَّ۫ا عَلٰى يُوْسُفَ وَاِنَّا لَهٗ لَنٰصِحُوْنَ

qālū yā abānā mā laka lā ta'mannā ‘alā yūsufa wa innā lahū lanāṣiḥūn(a).

તેઓએ કહ્યું, "હે અમારા પિતા! તમે યુસુફના સંબંધમાં અમારા પર વિશ્વાસ કેમ નથી કરતા, જ્યારે હકીકતમાં અમે બધા તેના માટે ભલું ઇચ્છીએ છીએ."


12

اَرْسِلْهُ مَعَنَا غَدًا يَّرْتَعْ وَيَلْعَبْ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ

arsilhu ma‘anā gaday yarta‘ wa yal‘ab wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).

કાલે સવારે તેને અમારી સાથે જવા દો, જેથી તે મજા કરી શકે અને મજા કરી શકે, અને અમે ચોક્કસ તેની સંભાળ રાખીશું.


13

قَالَ اِنِّيْ لَيَحْزُنُنِيْٓ اَنْ تَذْهَبُوْا بِهٖ وَاَخَافُ اَنْ يَّأْكُلَهُ الذِّئْبُ وَاَنْتُمْ عَنْهُ غٰفِلُوْنَ

qāla innī layaḥzununī an tażhabū bihī wa akhāfu ay ya'kulahuż-żi'bu wa antum ‘anhu gāfilūn(a).

તેણે (યાકૂબે) કહ્યું, "ખરેખર, તારું તેની (યુસુફ) સાથે જવું મારા માટે ખૂબ જ દુઃખદ છે અને મને ડર છે કે તેને વરુઓ ખાઈ જશે જ્યારે તું તેનાથી બેદરકાર રહેશે."


14

قَالُوْا لَىِٕنْ اَكَلَهُ الذِّئْبُ وَنَحْنُ عُصْبَةٌ اِنَّآ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ

qālū la'in akalahuż-żi'bu wa naḥnu ‘uṣbatun innā iżal lakhāsirūn(a).

ખરેખર, તેઓએ કહ્યું, "જો તેને વરુ ખાઈ જાય, ભલે આપણે (મજબૂત) જૂથના હોઈએ, તો પણ આપણે જ નુકસાન ભોગવીશું."


15

فَلَمَّا ذَهَبُوْا بِهٖ وَاَجْمَعُوْٓا اَنْ يَّجْعَلُوْهُ فِيْ غَيٰبَتِ الْجُبِّۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِ لَتُنَبِّئَنَّهُمْ بِاَمْرِهِمْ هٰذَا وَهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

falammā żahabū bihī wa ajma‘ū ay yaj‘alūhu fī gayābatil-jubb(i), wa auḥainā ilaihi latunabbi'annahum bi'amrihim hāżā wa hum lā yasy‘urūn(a).

તેથી જ્યારે તેઓ તેને લઈ ગયા અને કૂવાના તળિયે નાખવાનું નક્કી કર્યું, ત્યારે અમે તેને ઈશારો કર્યો, "તું ચોક્કસ તેમને આ કૃત્ય વિશે જણાવશે, જ્યારે તેઓ જાણતા નથી."


16

وَجَاۤءُوْٓ اَبَاهُمْ عِشَاۤءً يَّبْكُوْنَۗ

wa jā'ū abāhum ‘isyā'ay yabkūn(a).

પછી તેઓ સાંજે રડતા રડતા તેમના પિતા પાસે આવ્યા.


17

قَالُوْا يٰٓاَبَانَآ اِنَّا ذَهَبْنَا نَسْتَبِقُ وَتَرَكْنَا يُوْسُفَ عِنْدَ مَتَاعِنَا فَاَكَلَهُ الذِّئْبُۚ وَمَآ اَنْتَ بِمُؤْمِنٍ لَّنَا وَلَوْ كُنَّا صٰدِقِيْنَ

qālū yā abānā innā żahabnā nastabiqu wa taraknā yūsufa ‘inda matā‘inā fa akalahuż-żi'b(u), wa mā anta bimu'minil lanā wa lau kunnā ṣādiqīn(a).

તેઓએ કહ્યું, "હે અમારા પિતા! અમે દોડવા ગયા હતા અને યુસુફને અમારા સામાન પાસે છોડી દીધો હતો, પછી તેને વરુઓએ ખાઈ ગયો; અને તમે ચોક્કસપણે અમારી વાત માનશો નહીં, ભલે અમે સાચા હોઈએ."


18

وَجَاۤءُوْ عَلٰى قَمِيْصِهٖ بِدَمٍ كَذِبٍۗ قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ اَنْفُسُكُمْ اَمْرًاۗ فَصَبْرٌ جَمِيْلٌ ۗوَاللّٰهُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ

wa jā'ū ‘alā qamīṣihī bidamin każib(in), qāla bal sawwalat lakum anfusukum amrā(n), fa ṣabrun jamīl(un), wallāhul musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).

અને તેઓ નકલી લોહીથી ખરડાયેલો તેનો ઝભ્ભો લઈને આવ્યા. તેણે (યાકૂબ) કહ્યું, "ખરેખર, તમે જ તમારા કામમાં ખરાબને સારું જુઓ છો; તેથી (મારા માટે) ફક્ત ધીરજ જ શ્રેષ્ઠ છે. અને તમે જે કહ્યું છે તેના વિરુદ્ધ ફક્ત અલ્લાહ પાસેથી જ મદદ માંગો."


19

وَجَاۤءَتْ سَيَّارَةٌ فَاَرْسَلُوْا وَارِدَهُمْ فَاَدْلٰى دَلْوَهٗ ۗقَالَ يٰبُشْرٰى هٰذَا غُلٰمٌ ۗوَاَسَرُّوْهُ بِضَاعَةً ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِمَا يَعْمَلُوْنَ

wa jā'at sayyāratun fa arsalū wāridahum fa adlā dalwah(ū), qāla yā busyrā hāżā gulām(un), wa asarrūhu biḍā‘ah(tan), wallāhu ‘alīmum bimā ya‘malūn(a).

અને મુસાફરોનું એક જૂથ આવ્યું અને તેમણે પાણી ભરનારને બોલાવ્યો. પછી તેણે ડોલ નીચે કરી. તેણે કહ્યું, "ઓહ, કેટલો આનંદ, અહીં એક યુવાન છે!" પછી તેઓ તેને વેપાર તરીકે છુપાવી દે છે. અને અલ્લાહ તેઓ જે કરે છે તે બધું જાણે છે.


20

وَشَرَوْهُ بِثَمَنٍۢ بَخْسٍ دَرَاهِمَ مَعْدُوْدَةٍ ۚوَكَانُوْا فِيْهِ مِنَ الزّٰهِدِيْنَ ࣖ

wa syarauhu biṡamanim bakhsin darāhima ma‘dūdah(tin), wa kānū fīhi minaz-zāhidīn(a).

અને તેઓએ તેને (જોસેફ) ઓછી કિંમતે વેચી દીધો, એટલે કે ફક્ત થોડા દિરહામ, કારણ કે તેમને તેનામાં રસ નહોતો.


21

وَقَالَ الَّذِى اشْتَرٰىهُ مِنْ مِّصْرَ لِامْرَاَتِهٖٓ اَكْرِمِيْ مَثْوٰىهُ عَسٰىٓ اَنْ يَّنْفَعَنَآ اَوْ نَتَّخِذَهٗ وَلَدًا ۗوَكَذٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوْسُفَ فِى الْاَرْضِۖ وَلِنُعَلِّمَهٗ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِۗ وَاللّٰهُ غَالِبٌ عَلٰٓى اَمْرِهٖ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa qālal-lażisytarāhu mim miṣra limra'atihī akrimī maṡwāhu ‘asā ay yanfa‘anā au nattakhiżahū waladā(n), wa każālika makkannā liyūsufa fil-arḍ(i), wa linu‘allimahū min ta'wīlil-aḥādīṡ(i), wallāhu gālibun ‘alā amrihī wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

અને જે ઇજિપ્તવાસીઓએ તેને ખરીદ્યો હતો તેણે પોતાની પત્નીને કહ્યું, "તેને સારી જગ્યા (અને સેવા) આપો, કદાચ તે આપણા માટે ઉપયોગી થશે અથવા આપણે તેને પુત્ર તરીકે દત્તક લઈશું." અને આ રીતે અમે યુસુફને (ઇજિપ્તની) ભૂમિમાં સારું સ્થાન આપ્યું, અને જેથી અમે તેને સપનાનો અર્થઘટન શીખવી શકીએ. અને અલ્લાહ પોતાના કામ પર સર્વશક્તિમાન છે, પરંતુ મોટાભાગના લોકો સમજતા નથી.


22

وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

wa lammā balaga asyuddahū ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

અને જ્યારે તે વૃદ્ધ થયો ત્યારે અમે તેને શક્તિ અને જ્ઞાન આપ્યું. અમે સારા કામ કરનારાઓને આ રીતે બદલો આપીએ છીએ.


23

وَرَاوَدَتْهُ الَّتِيْ هُوَ فِيْ بَيْتِهَا عَنْ نَّفْسِهٖ وَغَلَّقَتِ الْاَبْوَابَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ ۗقَالَ مَعَاذَ اللّٰهِ اِنَّهٗ رَبِّيْٓ اَحْسَنَ مَثْوَايَۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

wa rāwadathul-latī huwa fī baitihā ‘an nafsihī wa gallaqatil-abwāba wa qālat haita lak(a), qāla ma‘āżallāhi innahū rabbī aḥsana maṡwāy(a), innahū lā yuflihuẓ-ẓālimūn(a).

અને જે સ્ત્રી તેના ઘરમાં રહેતી હતી તેણે તેને ફસાવી દીધો. અને તેણે દરવાજા બંધ કરી દીધા અને કહ્યું, "મારી નજીક આવો." યુસુફે કહ્યું, "હું અલ્લાહનો આશરો માંગુ છું, ખરેખર, મારા માલિકે મારી સાથે સારો વ્યવહાર કર્યો છે." ખરેખર, અન્યાયી વ્યક્તિ નસીબદાર નહીં હોય.


24

وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهٖۙ وَهَمَّ بِهَا ۚ لَوْلَآ اَنْ رَّاٰ بُرْهَانَ رَبِّهٖۗ كَذٰلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوْۤءَ وَالْفَحْشَاۤءَۗ اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِيْنَ

wa laqad hammat bihī wa hamma bihā lau lā ar ra'ā burhāna rabbih(ī), każālika linaṣrifa ‘anhus-sū'a wal-faḥsyā'(a), innahū min ‘ibādinal-mukhlaṣīn(a).

અને ખરેખર, તે સ્ત્રીએ તેને (યુસુફને) ઈચ્છા કરી હતી. અને યુસુફે પણ તેના માટે ઈચ્છા કરી, જો તે તેના રબ તરફથી કોઈ નિશાની ન જુએ. આમ અમે તેના પરથી દુષ્ટતા અને ઘૃણાસ્પદતા દૂર કરી. ખરેખર, તે (યુસુફ) અમારા પસંદ કરેલા બંદાઓમાંનો એક છે.


25

وَاسْتَبَقَا الْبَابَ وَقَدَّتْ قَمِيْصَهٗ مِنْ دُبُرٍ وَّاَلْفَيَا سَيِّدَهَا لَدَا الْبَابِۗ قَالَتْ مَا جَزَاۤءُ مَنْ اَرَادَ بِاَهْلِكَ سُوْۤءًا اِلَّآ اَنْ يُّسْجَنَ اَوْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wastabaqal-bāba wa qaddat qamīṣahū min duburiw wa alfayā sayyidahā ladal-bāb(i), qālat mā jazā'u man arāda bi'ahlika sū'an illā ay yusjana au ‘ażābun alīm(un).

અને બંને દરવાજા તરફ દોડી ગયા, અને સ્ત્રીએ પાછળથી તેનો (યુસુફનો) ઝભ્ભો ખેંચી લીધો, જ્યાં સુધી તે ફાટી ન ગયો, અને બંનેએ તેના પતિને દરવાજા પર જોયો. સ્ત્રીએ કહ્યું, "જે વ્યક્તિ તમારી પત્ની સાથે ખરાબ વર્તન કરવાનો ઇરાદો રાખે છે, તેનો બદલો કેદ અથવા પીડાદાયક યાતના સિવાય શું છે?"


26

قَالَ هِيَ رَاوَدَتْنِيْ عَنْ نَّفْسِيْ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّنْ اَهْلِهَاۚ اِنْ كَانَ قَمِيْصُهٗ قُدَّ مِنْ قُبُلٍ فَصَدَقَتْ وَهُوَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

qāla hiya rāwadatnī ‘an nafsī wa syahida syāhidum min ahlihā, in kāna qamīṣuhū qudda min qubulin fa ṣadaqat wa huwa minal-kāżibīn(a).

તેણે (યુસુફે) કહ્યું, “તે જ મને ફસાવી અને ફસાવી.” સ્ત્રીના પરિવારના એક સાક્ષીએ જુબાની આપી, “જો તેનો ઝભ્ભો આગળથી ફાટી ગયો હોય, તો સ્ત્રી સત્ય બોલી રહી છે, અને તે (યુસુફ) જૂઠાઓમાંનો એક છે.


27

وَاِنْ كَانَ قَمِيْصُهٗ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ فَكَذَبَتْ وَهُوَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

wa in kāna qamīṣuhū qudda min duburin fa każabat wa huwa minaṣ-ṣādiqīn(a).

અને જો તેનો ઝભ્ભો પાછળથી ફાટી ગયો હોય, તો તે સ્ત્રી જૂઠું બોલી રહી છે, અને તે (યુસુફ) સત્યવાદીઓમાંથી એક છે.


28

فَلَمَّا رَاٰ قَمِيْصَهٗ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ قَالَ اِنَّهٗ مِنْ كَيْدِكُنَّ ۗاِنَّ كَيْدَكُنَّ عَظِيْمٌ

falammā ra'ā qamīṣahū qudda min duburin qāla innahū min kaidikunn(a), inna kaidakunna ‘aẓīm(un).

તેથી જ્યારે તેણે (સ્ત્રીના પતિએ) જોયું કે તેનો (યુસુફનો) ઝભ્ભો પાછળથી ફાટી ગયો હતો, ત્યારે તેણે કહ્યું, "ખરેખર, આ તમારી યુક્તિ છે. તમારી યુક્તિ ખરેખર મહાન છે."


29

يُوْسُفُ اَعْرِضْ عَنْ هٰذَا وَاسْتَغْفِرِيْ لِذَنْۢبِكِۖ اِنَّكِ كُنْتِ مِنَ الْخٰطِـِٕيْنَ ࣖ

yūsufu a‘riḍ ‘an hāżā wastagfirī liżambik(i), innaki kunti minal-khāṭi'īn(a).

"ઓ યુસુફ! આ ભૂલી જા, અને (મારી પત્ની) તારા પાપો માટે માફી માંગ, કારણ કે તું ગુનેગાર લોકોમાંથી એક છે."


30

۞ وَقَالَ نِسْوَةٌ فِى الْمَدِيْنَةِ امْرَاَتُ الْعَزِيْزِ تُرَاوِدُ فَتٰىهَا عَنْ نَّفْسِهٖۚ قَدْ شَغَفَهَا حُبًّاۗ اِنَّا لَنَرٰىهَا فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa qāla niswatun fil-madīnatimra'atul-‘azīzi turāwidu fatāhā ‘an nafsih(ī), qad syagafahā ḥubbā(n), innā lanarāhā fī ḍalālim mubīn(in).

અને શહેરની સ્ત્રીઓએ કહ્યું, "અલ-અઝીઝની પત્ની તેના નોકરને લલચાવે છે અને તેને વશ કરવા માટે લલચાવે છે; તેનો નોકર ખરેખર તેને પ્રેમથી નશામાં મૂકે છે. અમે ચોક્કસપણે તેને સ્પષ્ટ ભૂલમાં જોઈએ છીએ."


31

فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ اَرْسَلَتْ اِلَيْهِنَّ وَاَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَـاً وَّاٰتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِّنْهُنَّ سِكِّيْنًا وَّقَالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ۚ فَلَمَّا رَاَيْنَهٗٓ اَكْبَرْنَهٗ وَقَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّۖ وَقُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا هٰذَا بَشَرًاۗ اِنْ هٰذَآ اِلَّا مَلَكٌ كَرِيْمٌ

falammā sami‘at bimakrihinna arsalat ilaihinna wa a‘tadat lahunna muttaka'aw wa ātat kulla wāḥidim minhunna sikkīnaw wa qālatikhruj ‘alaihinn(a), falammā ra'ainahū akbarnahū wa qaṭṭa‘na aidiyahunn(a), wa qulna ḥāsya lillāhi mā hāżā illā basyarā(n), in hāżā illā malakun karīm(un).

તેથી જ્યારે તે સ્ત્રીએ તેમનું અપમાન સાંભળ્યું, ત્યારે તેણે સ્ત્રીઓને આમંત્રણ આપ્યું અને તેમના માટે બેઠક તૈયાર કરી, અને તેમાંથી દરેકે (ભોજન કાપવા માટે) છરી આપી, પછી તેણે (યુસુફને) કહ્યું, "બહાર આવો (તમારી જાતને બતાવો)." જ્યારે સ્ત્રીઓએ તેને જોયો, ત્યારે તેઓ (તેની સુંદરતા) જોઈને આશ્ચર્યચકિત થઈ ગઈ, અને તેઓએ (અજાણતાં) પોતાના હાથ ઘાયલ કર્યા. કહેતા, "સૌથી સંપૂર્ણ અલ્લાહ, આ કોઈ માણસ નથી. આ ખરેખર એક ઉમદા દેવદૂત છે."


32

قَالَتْ فَذٰلِكُنَّ الَّذِيْ لُمْتُنَّنِيْ فِيْهِ ۗوَلَقَدْ رَاوَدْتُّهٗ عَنْ نَّفْسِهٖ فَاسْتَعْصَمَ ۗوَلَىِٕنْ لَّمْ يَفْعَلْ مَآ اٰمُرُهٗ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُوْنًا مِّنَ الصّٰغِرِيْنَ

qālat fa żālikunnal-lażī lumtunnanī fīh(i), wa laqad rāwattuhū ‘an nafsihī fasta‘ṣam(a), wa la'il lam yaf‘al mā āmuruhū layusjananna wa layakūnam minaṣ-ṣāgirīn(a).

તેણી (અલ-અઝીઝની પત્ની) એ કહ્યું, "તે એ વ્યક્તિ છે જેણે તમને મારી નિંદા કરવા માટે પ્રેરિત કર્યા કારણ કે હું તેના તરફ આકર્ષિત થઈ હતી, અને ખરેખર, મેં તેને વશ કરવા માટે લલચાવ્યો હતો પરંતુ તેણે ના પાડી. જો તે મારા આદેશનું પાલન નહીં કરે, તો તેને ચોક્કસ કેદ કરવામાં આવશે, અને તે એક ધિક્કારપાત્ર વ્યક્તિ બની જશે."


33

قَالَ رَبِّ السِّجْنُ اَحَبُّ اِلَيَّ مِمَّا يَدْعُوْنَنِيْٓ اِلَيْهِ ۚوَاِلَّا تَصْرِفْ عَنِّيْ كَيْدَهُنَّ اَصْبُ اِلَيْهِنَّ وَاَكُنْ مِّنَ الْجٰهِلِيْنَ

qāla rabbis-sijnu aḥabbu ilayya mimmā yad‘ūnanī ilaih(i), wa illā taṣrif ‘annī kaidahunna aṣbu ilaihinna wa akum minal-jāhilīn(a).

યુસુફે કહ્યું, "હે મારા રબ! મને તેમના આમંત્રણને પૂર્ણ કરવા કરતાં જેલ વધુ ગમે છે. જો તમે મને તેમના કપટથી બચાવ્યો ન હોત, તો હું (તેમની ઇચ્છાઓ પૂર્ણ કરવા) તૈયાર હોત અને અલબત્ત હું મૂર્ખ લોકોમાંનો એક હોત."


34

فَاسْتَجَابَ لَهٗ رَبُّهٗ فَصَرَفَ عَنْهُ كَيْدَهُنَّ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

fastajāba lahū rabbuhū fa ṣarafa ‘anhu kaidahunn(a), innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

તેથી ભગવાને યુસુફની પ્રાર્થના સ્વીકારી, અને યુસુફને તેમના કપટથી બચાવ્યો. તે સર્વશ્રેષ્ઠ અને સર્વજ્ઞ છે.


35

ثُمَّ بَدَا لَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا رَاَوُا الْاٰيٰتِ لَيَسْجُنُنَّهٗ حَتّٰى حِيْنٍ ࣖ

Ṡumma badā lahum mim ba‘di mā ra'awul-āyāti layasjununnahū ḥattā ḥīn(in).

પછી (યુસુફની સત્યતાના) સંકેતો જોયા પછી તેમને ખ્યાલ આવ્યો કે તેમને ચોક્કસ સમય માટે કેદ કરી દેવા જોઈએ.


36

وَدَخَلَ مَعَهُ السِّجْنَ فَتَيٰنِ ۗقَالَ اَحَدُهُمَآ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَعْصِرُ خَمْرًا ۚوَقَالَ الْاٰخَرُ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِيْ خُبْزًا تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُ ۗنَبِّئْنَا بِتَأْوِيْلِهٖ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

wa dakhala ma‘ahus-sijna fatayān(i), qāla aḥaduhumā innī arānī a‘ṣiru khamrā(n), wa qālal-ākharu innī arānī aḥmilu fauqa ra'sī khubzan ta'kuluṭ-ṭairu minh(u), nabbi'nā bita'wīlih(ī), innā narāka minal-muḥsinīn(a).

અને તેની સાથે બે યુવાનો જેલમાં ગયા. તેમાંથી એકે કહ્યું, "ચોક્કસ મેં દ્રાક્ષ દબાવવાનું સ્વપ્ન જોયું હતું," અને બીજાએ કહ્યું, "મેં સ્વપ્ન જોયું હતું કે હું મારા માથા પર રોટલી લઈ રહ્યો છું, જેમાંથી કેટલીક રોટલી પક્ષીઓ ખાઈ જાય છે." અમને તકવીલ આપો. ખરેખર, અમે તમને સારા લોકોમાં ગણીએ છીએ.


37

قَالَ لَا يَأْتِيْكُمَا طَعَامٌ تُرْزَقٰنِهٖٓ اِلَّا نَبَّأْتُكُمَا بِتَأْوِيْلِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّأْتِيَكُمَا ۗذٰلِكُمَا مِمَّا عَلَّمَنِيْ رَبِّيْۗ اِنِّيْ تَرَكْتُ مِلَّةَ قَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كٰفِرُوْنَۙ

qāla lā ya'tīkumā ṭa‘āmun turzaqānihī illā nabba'tukumā bita'wīlihī qabla ay ya'tiyakumā, żālikumā mimmā ‘allamanī rabbī, innī taraktu millata qaumil lā yu'minūna billāhi wa hum bil-ākhirati hum kāfirūn(a).

તેણે (યુસુફે) કહ્યું, "તમને બંનેને જે પણ ખોરાક આપવામાં આવશે, તે (ખોરાક) તમારા સુધી પહોંચે તે પહેલાં જ હું તકવીલ સમજાવી શક્યો છું. તે ભગવાને મને જે શીખવ્યું તેનો એક ભાગ છે. હકીકતમાં, મેં એવા લોકોનો ધર્મ છોડી દીધો છે જેઓ અલ્લાહમાં માનતા નથી, હકીકતમાં તેઓ પરલોકમાં માનતા નથી."


38

وَاتَّبَعْتُ مِلَّةَ اٰبَاۤءِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ مَا كَانَ لَنَآ اَنْ نُّشْرِكَ بِاللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ ذٰلِكَ مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ عَلَيْنَا وَعَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ

wattaba‘tu millata ābā'ī ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūb(a), mā kāna lanā an nusyrika billāhi min syai'(in), żālika min faḍlillāhi ‘alainā wa ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).

અને હું મારા પૂર્વજોના ધર્મનું પાલન કરું છું: ઇબ્રાહિમ, ઇસ્હાક અને યાકૂબ. આપણા (પયગંબરો) માટે અલ્લાહ સાથે કોઈને પણ ભાગીદાર બનાવવું યોગ્ય નથી. તે અલ્લાહની આપણા પર અને બધા માણસો પરની કૃપા છે; પરંતુ મોટાભાગના લોકો આભારી નથી.


39

يٰصَاحِبَيِ السِّجْنِ ءَاَرْبَابٌ مُّتَفَرِّقُوْنَ خَيْرٌ اَمِ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُۗ

yā ṣāḥibayis-sijni a'arbābum mutafarriqūna khairun amillāhul-wāḥidul-qahhār(u).

ઓ બે જેલના કેદીઓ! કયું સારું છે, વિવિધ દેવતાઓ કે સર્વશક્તિમાન, સર્વશક્તિમાન ભગવાન?


40

مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلَّآ اَسْمَاۤءً سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗاَمَرَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ ۗذٰلِكَ الدِّيْنُ الْقَيِّمُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

mā ta‘budūna min dūnihī illā asmā'an sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā anzalallāhu bihā min sulṭān(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), amara allā ta‘budū illā iyyāh(u), żālikad-dīnul-qayyimu wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

તમે તેના સિવાય જેની પૂજા કરો છો તે ફક્ત તમારા અને તમારા પૂર્વજોના નામો છે જે તમે બનાવી લીધા છે. અલ્લાહે તેમના વિશે કોઈ પુરાવા મોકલ્યા નથી. નિર્ણય ફક્ત અલ્લાહનો છે. તેણે આદેશ આપ્યો છે કે તમે તેના સિવાય કોઈની પૂજા ન કરો. આ જ સાચો ધર્મ છે, પરંતુ મોટાભાગના લોકો જાણતા નથી.


41

يٰصَاحِبَيِ السِّجْنِ اَمَّآ اَحَدُكُمَا فَيَسْقِيْ رَبَّهٗ خَمْرًا ۗوَاَمَّا الْاٰخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْ رَّأْسِهٖ ۗ قُضِيَ الْاَمْرُ الَّذِيْ فِيْهِ تَسْتَفْتِيٰنِۗ

yā ṣāḥibayis-sijni ammā aḥadukumā fa yasqī rabbahū khamrā(n), wa ammal-ākharu fa yuṣlabu fa ta'kuluṭ-ṭairu mir ra'sih(ī), quḍiyal-amrul-lażī fīhi tastaftiyān(i).

ઓ બે જેલના કેદીઓ, "તમારામાંથી એક તેના માલિકને દારૂ પૂરો પાડવાનો હવાલો સંભાળશે. બીજા માટે, તેને ક્રૂસ પર ચડાવવામાં આવશે, અને પક્ષીઓ તેના માથાનો એક ભાગ ખાઈ જશે. તમે મને જે પ્રશ્ન પૂછ્યો હતો તેનો જવાબ આપવામાં આવ્યો છે."


42

وَقَالَ لِلَّذِيْ ظَنَّ اَنَّهٗ نَاجٍ مِّنْهُمَا اذْكُرْنِيْ عِنْدَ رَبِّكَۖ فَاَنْسٰىهُ الشَّيْطٰنُ ذِكْرَ رَبِّهٖ فَلَبِثَ فِى السِّجْنِ بِضْعَ سِنِيْنَ ࣖ

wa qāla lil-lażī ẓanna annahū nājim minhumażkurnī ‘inda rabbik(a), fa ansāhusy-syaiṭānu żikra rabbihī fa labiṡa fis-sijni biḍ‘a sinīn(a).

અને તેણે (યુસુફે) જે વ્યક્તિને તે જાણતો હતો કે તે બંને વચ્ચે સુરક્ષિત રહેશે તેને કહ્યું, "મારો મુદ્દો તમારા માલિકને સમજાવો." તેથી શેતાને તેને (યુસુફની સ્થિતિ) તેના માલિકને સમજાવવાનું ભૂલી ગયો. આ કારણે તે (યુસુફ) ઘણા વર્ષો સુધી જેલમાં રહ્યો.


43

وَقَالَ الْمَلِكُ اِنِّيْٓ اَرٰى سَبْعَ بَقَرٰتٍ سِمَانٍ يَّأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَّسَبْعَ سُنْۢبُلٰتٍ خُضْرٍ وَّاُخَرَ يٰبِسٰتٍۗ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَاُ اَفْتُوْنِيْ فِيْ رُءْيَايَ اِنْ كُنْتُمْ لِلرُّءْيَا تَعْبُرُوْنَ

wa qālal-maliku innī arā sab‘a baqarātin simāniy ya'kuluhunna sab‘un ‘ijāfuw wa sab‘a sumbulātin khuḍriw wa ukhara yābisāt(in), yā ayyuhal-mala'u aftūnī fī ru'yāya in kuntum lir-ru'yā ta‘burūn(a).

અને રાજાએ (પોતાના લોકોના નેતાઓને) કહ્યું, "ખરેખર, મેં સ્વપ્ન જોયું કે મેં સાત જાડી ગાયોને સાત પાતળી ગાયો ખાઈ રહી છે; સાત (ઘઉંના) ડાળખા લીલા હતા અને બાકીના (સાત ડાળખા) સૂકા હતા. હે અગ્રણી લોકો! જો તમે સપનાનું અર્થઘટન કરી શકો છો, તો મને મારા સ્વપ્નનું અર્થઘટન સમજાવો."


44

قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍ ۚوَمَا نَحْنُ بِتَأْوِيْلِ الْاَحْلَامِ بِعٰلِمِيْنَ

qālū aḍgāṡu aḥlām(in), wa mā naḥnu bita'wīlil-aḥlāmi bi‘ālimīn(a).

તેઓએ જવાબ આપ્યો, "(તે) ખાલી સપના છે અને અમે તેમનું અર્થઘટન કરી શકતા નથી."


45

وَقَالَ الَّذِيْ نَجَا مِنْهُمَا وَادَّكَرَ بَعْدَ اُمَّةٍ اَنَا۠ اُنَبِّئُكُمْ بِتَأْوِيْلِهٖ فَاَرْسِلُوْنِ

wa qālal-lażī najā minhumā waddakara ba‘da ummatin ana unabbi'ukum bita'wīlihī fa arsilūn(i).

અને જે તે બંને વચ્ચે બચી ગયો તેણે કહ્યું અને થોડા સમય પછી (યુસુફને) યાદ આવ્યું, "હું તમને (એક વ્યક્તિ વિશે) કહીશ જે સપનાના અર્થઘટનમાં સારો છે, તેથી મને (તેની પાસે) મોકલો."


46

يُوْسُفُ اَيُّهَا الصِّدِّيْقُ اَفْتِنَا فِيْ سَبْعِ بَقَرٰتٍ سِمَانٍ يَّأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَّسَبْعِ سُنْۢبُلٰتٍ خُضْرٍ وَّاُخَرَ يٰبِسٰتٍۙ لَّعَلِّيْٓ اَرْجِعُ اِلَى النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُوْنَ

yūsufu ayyuhaṣ-ṣiddīqu aftinā fī sab‘i baqarātin simāniy ya'kuluhunna sab‘un ‘ijāfuw wa sab‘i sumbulātin khuḍriw wa ukhara yābisāt(in), la‘allī arji‘u ilan-nāsi la‘allahum ya‘lamūn(a).

"યુસુફ, ઓ ખૂબ જ વિશ્વસનીય વ્યક્તિ! અમને (સ્વપ્નનું અર્થઘટન) એ સાત જાડી ગાયો વિશે સમજાવો જે સાત પાતળી (માદા ગાયો), સાત લીલા (ઘઉંના) ડાળખા અને બીજા સૂકા (સાત ડાળખા) ખાઈ ગયા હતા જેથી હું તે લોકો પાસે પાછો ફરી શકું, જેથી તેઓ જાણી શકે."


47

قَالَ تَزْرَعُوْنَ سَبْعَ سِنِيْنَ دَاَبًاۚ فَمَا حَصَدْتُّمْ فَذَرُوْهُ فِيْ سُنْۢبُلِهٖٓ اِلَّا قَلِيْلًا مِّمَّا تَأْكُلُوْنَ

qāla tazra‘ūna sab‘a sinīna da'abā(n), famā ḥaṣattum fa żarūhu fī sumbulihī illā qalīlam mimmā ta'kulūn(a).

તેણે (યુસુફે) કહ્યું, “તમે સાત વર્ષ સુધી (સતત) ખેતી કરશો; પછી જે કંઈ લણશો તે તેના થડ પર રહેવા દો, સિવાય કે ખાવા માટે થોડું.


48

ثُمَّ يَأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ سَبْعٌ شِدَادٌ يَّأْكُلْنَ مَا قَدَّمْتُمْ لَهُنَّ اِلَّا قَلِيْلًا مِّمَّا تُحْصِنُوْنَ

Ṡumma ya'tī mim ba‘di żālika sab‘un syidāduy ya'kulna mā qaddamtum lahunna illā qalīlam mimmā tuḥṣinūn(a).

પછી સાત (વર્ષ) ભારે મુશ્કેલીઓ આવશે, જે તમે તેમના માટે જે બચાવ્યું છે તે ખાઈ જશે, સિવાય કે તમે જે બચાવ્યું છે તેના થોડા ભાગ સિવાય.


49

ثُمَّ يَأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ عَامٌ فِيْهِ يُغَاثُ النَّاسُ وَفِيْهِ يَعْصِرُوْنَ ࣖ

Ṡumma ya'tī mim ba‘di żālika ‘āmun fīhi yugāṡun-nāsu wa fīhi ya‘ṣirūn(a).

ત્યારબાદ એક વર્ષ આવશે જેમાં લોકોને (પૂરતા પ્રમાણમાં) વરસાદ આપવામાં આવશે અને તેઓ (દ્રાક્ષ) નિચોવશે.


50

وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُوْنِيْ بِهٖ ۚفَلَمَّا جَاۤءَهُ الرَّسُوْلُ قَالَ ارْجِعْ اِلٰى رَبِّكَ فَسْـَٔلْهُ مَا بَالُ النِّسْوَةِ الّٰتِيْ قَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّ ۗاِنَّ رَبِّيْ بِكَيْدِهِنَّ عَلِيْمٌ

wa qālal-maliku'tūnī bih(ī), falammā jā'ahur-rasūlu qālarji‘ ilā rabbika fas'alhu mā bālun-niswatil-lātī qaṭṭa‘na aidiyahunn(a), inna rabbī bikaidihinna ‘alīm(un).

અને રાજાએ કહ્યું, "તેને મારી પાસે લાવો." જ્યારે સંદેશવાહક તેની પાસે આવ્યો, ત્યારે તેણે (યુસુફે) કહ્યું, "તમારા માલિક પાસે પાછા જાઓ અને તેમને પૂછો કે તે સ્ત્રીઓનું શું થયું જેમણે તેમના હાથ ઘાયલ કર્યા હતા. ખરેખર, મારા ભગવાન તેમની છેતરપિંડીથી વાકેફ છે."


51

قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ اِذْ رَاوَدْتُّنَّ يُوْسُفَ عَنْ نَّفْسِهٖۗ قُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِنْ سُوْۤءٍ ۗقَالَتِ امْرَاَتُ الْعَزِيْزِ الْـٰٔنَ حَصْحَصَ الْحَقُّۖ اَنَا۠ رَاوَدْتُّهٗ عَنْ نَّفْسِهٖ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qāla mā khaṭbukunna iż rāwattunna yūsufa ‘an nafsih(ī), qulna ḥāsya lillāhi mā ‘alimnā ‘alaihi min sū'(in), qālatimra'atul-‘azīzil-āna ḥaṣḥaṣal-ḥaqq(u), ana rāwattuhū ‘an nafsihī wa innahū laminaṣ-ṣādiqīn(a).

રાજાએ (સ્ત્રીઓને) કહ્યું, “જ્યારે તમે યુસુફને તેની આજ્ઞા પાળવા માટે લલચાવ્યો ત્યારે તમે કેવી હતી?” તેઓએ કહ્યું, “અલ્લાહ સંપૂર્ણ છે, અમને તેના વિશે કંઈ ખરાબ ખબર નહોતી.” અલ-અઝીઝની પત્નીએ કહ્યું, “હવે સત્ય સ્પષ્ટ થઈ ગયું છે, મેં જ તેને લલચાવ્યો અને ફસાવ્યો, અને ખરેખર તે સત્યવાદીઓમાંનો એક હતો.”


52

ذٰلِكَ لِيَعْلَمَ اَنِّيْ لَمْ اَخُنْهُ بِالْغَيْبِ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ كَيْدَ الْخَاۤىِٕنِيْنَ ۔

Żālika liya‘lama annī lam akhunhu bil-gaibi wa annallāha lā yahdī kaidal-khā'inīn(a).

(યુસુફે કહ્યું), "આ એટલા માટે છે કે તેને (અલ-અઝીઝને) ખબર પડે કે જ્યારે તે ઘરે ન હતો ત્યારે મેં ખરેખર તેની સાથે દગો કર્યો ન હતો, અને અલ્લાહ દગો કરનારાઓની દગાબાજીને પસંદ નથી કરતો."


53

۞ وَمَآ اُبَرِّئُ نَفْسِيْۚ اِنَّ النَّفْسَ لَاَمَّارَةٌ ۢ بِالسُّوْۤءِ اِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّيْۗ اِنَّ رَبِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa mā ubarri'u nafsī, innan-nafsa la'ammāratum bis-sū'i illā mā raḥima rabbī, inna rabbī gafūrur raḥīm(un).

અને હું મારી જાતને (ભૂલોથી) મુક્ત જાહેર કરતો નથી, કારણ કે હકીકતમાં વાસના હંમેશા ખરાબી તરફ દોરી જાય છે, સિવાય કે (વાસના) જેના માટે મારા પ્રભુએ દયા કરી હોય. ખરેખર, મારો પ્રભુ ક્ષમાશીલ, પરમ કૃપાળુ છે.


54

وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُوْنِيْ بِهٖٓ اَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِيْۚ فَلَمَّا كَلَّمَهٗ قَالَ اِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِيْنٌ اَمِيْنٌ

wa qālal-maliku'tūnī bihī astakhliṣhu linafsī, falammā kallamahū qāla innakal-yauma ladainā makīnun amīn(un).

અને રાજાએ કહ્યું, "તેને (યુસુફને) મારી પાસે લાવો, જેથી હું તેને (મારા નજીકના વ્યક્તિ તરીકે) પસંદ કરી શકું." જ્યારે તેણે (રાજા) તેની સાથે વાત કરી, ત્યારે તેણે (રાજા) કહ્યું, "ખરેખર, તમે (આજથી) અમારા વર્તુળમાં ઉચ્ચ પદ અને વિશ્વસનીય વ્યક્તિ બન્યા છો."


55

قَالَ اجْعَلْنِيْ عَلٰى خَزَاۤىِٕنِ الْاَرْضِۚ اِنِّيْ حَفِيْظٌ عَلِيْمٌ

qālaj‘alnī ‘alā khazā'inil-arḍ(i), innī ḥafīẓun ‘alīm(un).

તેણે (યુસુફે) કહ્યું, "મને (ઇજિપ્તની) ભૂમિનો ખજાનચી બનાવો; કારણ કે હું ખરેખર જ્ઞાની અને કુશળ માણસ છું."


56

وَكَذٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوْسُفَ فِى الْاَرْضِ يَتَبَوَّاُ مِنْهَا حَيْثُ يَشَاۤءُۗ نُصِيْبُ بِرَحْمَتِنَا مَنْ نَّشَاۤءُ وَلَا نُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ

wa każālika makkannā liyūsufa fil-arḍi yatabawwa'u minhā ḥaiṡu yasyā'(u), nuṣību biraḥmatinā man nasyā'u wa lā nuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).

અને આ રીતે અમે યુસુફને આ ભૂમિ (ઇજિપ્ત) માં સ્થાન આપ્યું, જ્યાં તે ઇચ્છે ત્યાં રહે. અમે જેને ઇચ્છીએ છીએ તેના પર દયા કરીએ છીએ અને અમે સારા કામ કરનારાઓનો બદલો બગાડતા નથી.


57

وَلَاَجْرُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ ࣖ

wa la'ajrul-ākhirati khairul lil-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

અને ખરેખર, જેઓ માને છે અને હંમેશા ઈશ્વરભક્ત છે તેમના માટે પછીના જીવનમાં પુરસ્કાર વધુ સારો છે.


58

وَجَاۤءَ اِخْوَةُ يُوْسُفَ فَدَخَلُوْا عَلَيْهِ فَعَرَفَهُمْ وَهُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ

wa jā'a ikhwatu yūsufa fa dakhalū ‘alaihi fa ‘arafahum wa hum lahū munkirūn(a).

અને યુસુફના ભાઈઓ (ઇજિપ્ત) આવ્યા અને તેઓ (તેના ઘરે) પ્રવેશ્યા. તેથી તે (યુસુફ) તેમને ઓળખી ગયો, જ્યારે તેઓ (હવે) તેને ઓળખી શક્યા નહીં.


59

وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُوْنِيْ بِاَخٍ لَّكُمْ مِّنْ اَبِيْكُمْ ۚ اَلَا تَرَوْنَ اَنِّيْٓ اُوْفِى الْكَيْلَ وَاَنَا۠ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ

wa lammā jahhazahum bijahāzihim qāla'tūnī bi'akhil lakum min abīkum, alā tarauna annī ūfil-kaila wa ana khairul-munzilīn(a).

અને જ્યારે યુસુફે તેમના માટે ભોજન તૈયાર કર્યું, ત્યારે તેણે કહ્યું, “તમારા ભાઈને મારી પાસે લાવો, જે તમારા (બિન્યામીન) પિતાનો છે, શું તમે નથી જોતા કે હું સંપૂર્ણ માપ આપું છું અને શ્રેષ્ઠ મહેમાનગતિ કરનાર છું?


60

فَاِنْ لَّمْ تَأْتُوْنِيْ بِهٖ فَلَا كَيْلَ لَكُمْ عِنْدِيْ وَلَا تَقْرَبُوْنِ

fa illam ta'tūnī bihī falā kaila lakum ‘indī wa lā taqrabūn(i).

તો જો તું તે મારી પાસે નહીં લાવે, તો તને મારી પાસેથી વધુ (અનાજ) મળશે નહીં અને મારી નજીક પણ નહીં આવ.


61

قَالُوْا سَنُرَاوِدُ عَنْهُ اَبَاهُ وَاِنَّا لَفٰعِلُوْنَ

qālū sanurāwidu ‘anhu abāhu wa innā lafā‘ilūn(a).

તેઓએ કહ્યું, "અમે તેના પિતાને (તેને લઈ જવા માટે) મનાવીશું અને અમે ચોક્કસ તે કરીશું."


62

وَقَالَ لِفِتْيٰنِهِ اجْعَلُوْا بِضَاعَتَهُمْ فِيْ رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُوْنَهَآ اِذَا انْقَلَبُوْٓا اِلٰٓى اَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa qāla lifityānihij‘alū biḍā‘atahum fī riḥālihim la‘allahum ya‘rifūnahā iżanqalabū ilā ahlihim la‘allahum yarji‘ūn(a).

અને યુસુફે પોતાના નોકરોને કહ્યું, "તેમનો (વિનિમય) માલ તેમની થેલીઓમાં મૂકી દો, જેથી તેઓ જાણી શકે કે જ્યારે તેઓ પોતાના પરિવાર પાસે પાછા ફરશે, ત્યારે આશા છે કે તેઓ ફરીથી પાછા આવશે."


63

فَلَمَّا رَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَبِيْهِمْ قَالُوْا يٰٓاَبَانَا مُنِعَ مِنَّا الْكَيْلُ فَاَرْسِلْ مَعَنَآ اَخَانَا نَكْتَلْ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ

falammā raja‘ū ilā abīhim qālū yā abānā muni‘a minnal-kailu fa arsil ma‘anā akhānā naktal wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).

પછી જ્યારે તેઓ તેમના પિતા (યાકૂબ) પાસે પાછા ફર્યા, ત્યારે તેઓએ કહ્યું, "હે અમારા પિતા! અમને હવે (અનાજ) નહીં મળે (જ્યાં સુધી અમે અમારા ભાઈને અમારી સાથે ન લઈએ), તેથી અમારા ભાઈને અમારી સાથે જવા દો જેથી અમે થોડું મેળવી શકીએ, અને અમે ચોક્કસ તેનું રક્ષણ કરીશું."


64

قَالَ هَلْ اٰمَنُكُمْ عَلَيْهِ اِلَّا كَمَآ اَمِنْتُكُمْ عَلٰٓى اَخِيْهِ مِنْ قَبْلُۗ فَاللّٰهُ خَيْرٌ حٰفِظًا وَّهُوَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ

qāla hal āmanukum ‘alaihi illā kamā amintukum ‘alā akhīhi min qabl(u), fallāhu khairun ḥāfiẓaw wa huwa arḥamur-rāḥimīn(a).

યાકૂબે કહ્યું, "હું તેને (બુન્યામીન) ને તમારા પર કેવી રીતે વિશ્વાસ મૂકીશ, જેમ મેં તેના ભાઈ (યુસુફ) ને તમારા પર વિશ્વાસ મૂક્યો હતો?" તો અલ્લાહ શ્રેષ્ઠ રક્ષક છે અને તે દયાળુઓમાં સૌથી વધુ દયાળુ છે.


65

وَلَمَّا فَتَحُوْا مَتَاعَهُمْ وَجَدُوْا بِضَاعَتَهُمْ رُدَّتْ اِلَيْهِمْۗ قَالُوْا يٰٓاَبَانَا مَا نَبْغِيْۗ هٰذِهٖ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ اِلَيْنَا وَنَمِيْرُ اَهْلَنَا وَنَحْفَظُ اَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيْرٍۗ ذٰلِكَ كَيْلٌ يَّسِيْرٌ

wa lammā fataḥū matā‘ahum wajadū biḍā‘atahum ruddat ilaihim, qālū yā abānā mā nabgī, hāżihī biḍā‘atunā ruddat ilainā wa namīru ahlanā wa naḥfaẓu akhānā wa nazdādu kaila ba‘īr(in), żālika kailuy yasīr(un).

અને જ્યારે તેઓએ પોતાનો સામાન ખોલ્યો, ત્યારે તેઓએ પોતાનો સામાન (વિનિમય) પાછો મેળવેલો જોયો. તેઓએ કહ્યું, "હે અમારા પિતા! અમને બીજું શું જોઈએ? આ અમારો સામાન છે જે અમને પાછો આપવામાં આવ્યો છે, અને અમે અમારા પરિવારોને ખવડાવી શકીશું, અને અમે અમારા સંબંધીઓનું ધ્યાન રાખીશું, અને અમને ઊંટના ભાર જેટલું વધારાનું અનાજ મળશે. (ઇજિપ્તના રાજા માટે) આ એક સરળ કામ છે."


66

قَالَ لَنْ اُرْسِلَهٗ مَعَكُمْ حَتّٰى تُؤْتُوْنِ مَوْثِقًا مِّنَ اللّٰهِ لَتَأْتُنَّنِيْ بِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يُّحَاطَ بِكُمْۚ فَلَمَّآ اٰتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ اللّٰهُ عَلٰى مَا نَقُوْلُ وَكِيْلٌ

qāla lan ursilahū ma‘akum ḥattā tu'tūni mauṡiqam minallāhi lata'tunnanī bihī illā ayyuḥāṭa bikum, falammā ātauhu mauṡiqahum qālallāhu ‘alā mā naqūlu wakīl(un).

તેણે (યાકૂબે) કહ્યું, "જ્યાં સુધી તમે અલ્લાહના નામે શપથ ન લો કે તમે તેને મારી પાસે પાછો લાવશો, સિવાય કે તમે ઘેરાયેલા હોવ." જ્યારે તેઓએ શપથ લીધા, ત્યારે તેણે (યાકૂબે) કહ્યું, "અલ્લાહ અમારી વાતનો સાક્ષી છે."


67

وَقَالَ يٰبَنِيَّ لَا تَدْخُلُوْا مِنْۢ بَابٍ وَّاحِدٍ وَّادْخُلُوْا مِنْ اَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍۗ وَمَآ اُغْنِيْ عَنْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ

wa qāla yā baniyya lā tadkhulū mim bābiw wāḥidiw wadkhulū min abwābim mutafarriqah(tin), wa mā ugnī ‘ankum minallāhi min syai'(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ‘alaihi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).

અને તેણે (યાકૂબ) કહ્યું, "હે મારા બાળકો! એક દરવાજાથી પ્રવેશ ન કરો, અને જુદા જુદા દરવાજાથી પ્રવેશ કરો; જોકે, હું તમને અલ્લાહ (નસીબ) થી સહેજ પણ બચાવી શકતો નથી. તે નિર્ણય ફક્ત અલ્લાહનો છે. મેં તેના પર ભરોસો કર્યો છે અને ભરોસો કરનારાઓ પણ તેના પર ભરોસો રાખે છે."


68

وَلَمَّا دَخَلُوْا مِنْ حَيْثُ اَمَرَهُمْ اَبُوْهُمْۗ مَا كَانَ يُغْنِيْ عَنْهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ اِلَّا حَاجَةً فِيْ نَفْسِ يَعْقُوْبَ قَضٰىهَاۗ وَاِنَّهٗ لَذُوْ عِلْمٍ لِّمَا عَلَّمْنٰهُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

wa lammā dakhalū min ḥaiṡu amarahum abūhum, mā kāna yugnī ‘anhum minallāhi min syai'in illā ḥājatan fī nafsi ya‘qūba qaḍāhā, wa innahū lażū ‘ilmil limā ‘allamnāhu wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

અને જ્યારે તેઓ તેમના પિતાના આદેશ મુજબ દાખલ થયા, ત્યારે (તેમનો પ્રવેશ) અલ્લાહના હુકમનો બિલકુલ વિરોધ કરી શક્યો નહીં, (પરંતુ) તે ફક્ત યાકૂબની ઇચ્છા હતી જે તેણે નક્કી કરી હતી. અને ખરેખર તે જ્ઞાન ધરાવતો હતો, કારણ કે અમે તેને શીખવ્યું હતું. પરંતુ મોટાભાગના લોકો જાણતા નથી.


69

وَلَمَّا دَخَلُوْا عَلٰى يُوْسُفَ اٰوٰٓى اِلَيْهِ اَخَاهُ قَالَ اِنِّيْٓ اَنَا۠ اَخُوْكَ فَلَا تَبْتَىِٕسْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa lammā dakhalū ‘alā yūsufa āwā ilaihi akhāhu qāla innī akhūka falā tabta'is bimā kānū ya‘malūn(a).

અને જ્યારે તેઓ યુસુફ (જ્યાં) પ્રવેશ્યા, ત્યારે તેણે તેના ભાઈ (બુન્યામીન) ને તેની જગ્યાએ મૂક્યો, યુસુફે કહ્યું, "ખરેખર હું તારો ભાઈ છું, તેઓએ જે કર્યું છે તેના પર દુઃખી ન થા."


70

فَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ جَعَلَ السِّقَايَةَ فِيْ رَحْلِ اَخِيْهِ ثُمَّ اَذَّنَ مُؤَذِّنٌ اَيَّتُهَا الْعِيْرُ اِنَّكُمْ لَسٰرِقُوْنَ

falammā jahhazahum bijahāzihim ja‘las-siqāyata fī raḥli akhīhi ṡumma ażżana mu'ażżinun ayyatuhal-‘īru innakum lasāriqūn(a).

જ્યારે તેમના માટે ખોરાક તૈયાર થઈ ગયો, ત્યારે તેણે (યુસુફે) પ્યાલો તેના ભાઈની થેલીમાં મૂકી દીધો. પછી કોઈએ બૂમ પાડી, "ઓ કાફલા! ચોક્કસ તમે ચોર છો."


71

قَالُوْا وَاَقْبَلُوْا عَلَيْهِمْ مَّاذَا تَفْقِدُوْنَ

qālū wa aqbalū ‘alaihim māżā tafqidūn(a).

તેઓએ (જેઓ આરોપ લગાવી રહ્યા હતા) તેમની સામે પૂછ્યું, "તમે શું ગુમાવ્યું છે?"


72

قَالُوْا نَفْقِدُ صُوَاعَ الْمَلِكِ وَلِمَنْ جَاۤءَ بِهٖ حِمْلُ بَعِيْرٍ وَّاَنَا۠ بِهٖ زَعِيْمٌ

qālū nafqidu ṣuwā‘al-maliki wa liman jā'a bihī ḥimlu ba‘īriw wa ana bihī za‘īm(un).

તેઓએ જવાબ આપ્યો, "અમે રાજાનો પ્યાલો ગુમાવ્યો છે, અને જે કોઈ તેને પાછો આપી શકે છે તેને ઊંટના ભાર જેટલો ભારે ખોરાક મળશે, અને હું તેની ખાતરી આપું છું."


73

قَالُوْا تَاللّٰهِ لَقَدْ عَلِمْتُمْ مَّا جِئْنَا لِنُفْسِدَ فِى الْاَرْضِ وَمَا كُنَّا سٰرِقِيْنَ

qālū tallāhi laqad ‘alimtum mā ji'tanā linufsida fil-arḍi wa mā kunnā sāriqīn(a).

તેઓએ (યુસુફના ભાઈઓએ) જવાબ આપ્યો, "અલ્લાહની કસમ, ખરેખર, તમે જાણો છો કે અમે આ દેશમાં તોફાન કરવા આવ્યા નથી અને અમે ચોર નથી."


74

قَالُوْا فَمَا جَزَاۤؤُهٗٓ اِنْ كُنْتُمْ كٰذِبِيْنَ

qālū famā jazā'uhū in kuntum kāżibīn(a).

તેઓએ કહ્યું, "પણ જો તમે જૂઠું બોલો તો શું સજા થશે?"


75

قَالُوْا جَزَاۤؤُهٗ مَنْ وُّجِدَ فِيْ رَحْلِهٖ فَهُوَ جَزَاۤؤُهٗ ۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ

qālū jazā'uhū maw wujida fī raḥlihī fa huwa jazā'uh(ū), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

તેઓએ જવાબ આપ્યો, "જે કોઈ ખોવાયેલી વસ્તુ તેના થેલામાં શોધે છે તેને સજા છે, તેથી તેને પોતે જ તેની સજા મળશે. આ રીતે અમે ગુનેગારોને સજા આપીએ છીએ."


76

فَبَدَاَ بِاَوْعِيَتِهِمْ قَبْلَ وِعَاۤءِ اَخِيْهِ ثُمَّ اسْتَخْرَجَهَا مِنْ وِّعَاۤءِ اَخِيْهِۗ كَذٰلِكَ كِدْنَا لِيُوْسُفَۗ مَا كَانَ لِيَأْخُذَ اَخَاهُ فِيْ دِيْنِ الْمَلِكِ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۗنَرْفَعُ دَرَجٰتٍ مَّنْ نَّشَاۤءُۗ وَفَوْقَ كُلِّ ذِيْ عِلْمٍ عَلِيْمٌ

fa bada'a bi'au‘iyatihim qabla wi‘ā'i akhīhi ṡummastakhrajahā miw wi‘ā'i akhīh(i), każālika kidnā liyūsuf(a), mā kāna liya'khuża akhāhu fī dīnil-maliki illā ay yasyā'allāh(u), narfa‘u darajātim man nasyā'(u), wa fauqa kulli żī ‘ilmin ‘alīm(un).

તેથી તેણે પોતાના ભાઈની થેલીઓ પહેલાં તેમની થેલીઓ શોધવાનું શરૂ કર્યું, અને પછી તેણે પોતાના ભાઈની થેલીમાંથી રાજાનો પ્યાલો કાઢ્યો. આ રીતે અમે યુસુફ માટે વ્યવસ્થા કરી. તે રાજાના કાયદા મુજબ પોતાના ભાઈને સજા કરી શકતો ન હતો સિવાય કે અલ્લાહ ઇચ્છે. અમે જેને ઇચ્છીએ છીએ તેનો દરજ્જો વધારીએ છીએ; અને દરેક જ્ઞાની ઉપર તે છે જે વધુ જાણે છે.


77

۞ قَالُوْٓا اِنْ يَّسْرِقْ فَقَدْ سَرَقَ اَخٌ لَّهٗ مِنْ قَبْلُۚ فَاَسَرَّهَا يُوْسُفُ فِيْ نَفْسِهٖ وَلَمْ يُبْدِهَا لَهُمْۚ قَالَ اَنْتُمْ شَرٌّ مَّكَانًا ۚوَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا تَصِفُوْنَ

qālū iy yasriq faqad saraqa akhul lahū min qabl(u), fa asarrahā yūsufu fī nafsihī wa lam yubdihā lahum, qāla antum syarrum makānā(n), wallāhu a‘lamu bimā taṣifūn(a).

તેઓએ કહ્યું, "જો તે ચોરી કરે છે, તો ખરેખર તેના પહેલા તેના ભાઈએ પણ ચોરી કરી હતી." તેથી યુસુફે પોતાના હૃદયમાં (નારાજગી) છુપાવી અને તેમને તે બતાવી નહીં. તેણે (તેના હૃદયમાં) કહ્યું, "તમારી સ્થિતિ ખરેખર ખરાબ છે. અને અલ્લાહ તમે જે સમજાવો છો તે સારી રીતે જાણે છે."


78

قَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الْعَزِيْزُ اِنَّ لَهٗٓ اَبًا شَيْخًا كَبِيْرًا فَخُذْ اَحَدَنَا مَكَانَهٗ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

qālū yā ayyuhal-‘azīzu inna lahū aban syaikhan kabīran fa khuż aḥadanā makānah(ū), innā narāka minal-muḥsinīn(a).

તેઓએ કહ્યું, "ઓ અલ-અઝીઝ! તેના એક વૃદ્ધ પિતા છે, તેથી અમારામાંથી એકને લઈ જાઓ, ખરેખર અમે તમને સારા લોકોમાંના એક જોઈએ છીએ."


79

قَالَ مَعَاذَ اللّٰهِ اَنْ نَّأْخُذَ اِلَّا مَنْ وَّجَدْنَا مَتَاعَنَا عِنْدَهٗٓ ۙاِنَّآ اِذًا لَّظٰلِمُوْنَ ࣖ

qāla ma‘āżallāhi an na'khuża illā maw wajadnā matā‘anā ‘indah(ū), innā iżal laẓālimūn(a).

યુસુફે કહ્યું, "હું અલ્લાહ પાસે (કોઈને) કેદ ન કરવા માટે રક્ષણ માંગુ છું, સિવાય કે જેની પાસે આપણે આપણી મિલકત શોધી કાઢી હોય, જો આપણે એવું કરીએ, તો તેનો અર્થ એ કે આપણે અન્યાયી છીએ."


80

فَلَمَّا اسْتَيْـَٔسُوْا مِنْهُ خَلَصُوْا نَجِيًّاۗ قَالَ كَبِيْرُهُمْ اَلَمْ تَعْلَمُوْٓا اَنَّ اَبَاكُمْ قَدْ اَخَذَ عَلَيْكُمْ مَّوْثِقًا مِّنَ اللّٰهِ وَمِنْ قَبْلُ مَا فَرَّطْتُّمْ فِيْ يُوْسُفَ فَلَنْ اَبْرَحَ الْاَرْضَ حَتّٰى يَأْذَنَ لِيْٓ اَبِيْٓ اَوْ يَحْكُمَ اللّٰهُ لِيْۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ

falammastai'asū minhu khalaṣū najiyyā(n), qāla kabīruhum alam ta‘lamū anna abākum qad akhaża ‘alaikum mauṡiqam minallāhi wa min qablu mā farrattum fī yūsufa falan abraḥal-arḍa ḥattā ya'żana lī abī au yaḥkumallāhu lī, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).

જ્યારે તેઓ (યુસુફના નિર્ણયથી) નિરાશ થયા, ત્યારે તેઓ એકબીજા સાથે ગુપ્ત વાતચીતમાં જોડાયા, અને ગુસ્સે થયા. તેમનામાંના મોટા દીકરાએ કહ્યું, "શું તમને ખબર નથી કે તમારા પિતાએ અલ્લાહના નામે તમારી પાસેથી વચન લીધું હતું, અને તે પહેલાં તમે યુસુફને અવગણ્યા હતા? તેથી, જ્યાં સુધી મારા પિતા મને પરવાનગી ન આપે, અથવા અલ્લાહ મારા માટે નિર્ણય ન કરે ત્યાં સુધી હું આ ભૂમિ (ઇજિપ્ત) છોડીને નહીં જાઉં. અને તે શ્રેષ્ઠ ન્યાયાધીશ છે."


81

اِرْجِعُوْٓا اِلٰٓى اَبِيْكُمْ فَقُوْلُوْا يٰٓاَبَانَآ اِنَّ ابْنَكَ سَرَقَۚ وَمَا شَهِدْنَآ اِلَّا بِمَا عَلِمْنَا وَمَا كُنَّا لِلْغَيْبِ حٰفِظِيْنَ

irji‘ū ilā abīkum fa qūlū yā abānā innabnaka saraq(a), wa mā syahidnā illā bimā ‘alimnā wa mā kunnā lil-gaibi ḥāfiẓīn(a).

તમારા પિતા પાસે પાછા જાઓ અને કહો, "હે અમારા પિતા! ખરેખર, તમારા દીકરાએ ચોરી કરી છે અને અમે ફક્ત એટલું જ જોયું છે જે અમે જાણીએ છીએ અને તેની પાછળ શું છે તે અમને ખબર નથી.


82

وَسْـَٔلِ الْقَرْيَةَ الَّتِيْ كُنَّا فِيْهَا وَالْعِيْرَ الَّتِيْٓ اَقْبَلْنَا فِيْهَاۗ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

was'alil-qaryatal-latī kunnā fīhā wal-‘īral-latī aqbalnā fīhā, wa innā laṣādiqūn(a).

અને અમે જ્યાં છીએ તે ભૂમિ (ના રહેવાસીઓ) ને અને અમારી સાથે આવેલા કાફલાને પૂછો. અને અમે સાચા લોકો છીએ.


83

قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ اَنْفُسُكُمْ اَمْرًاۗ فَصَبْرٌ جَمِيْلٌ ۗعَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّأْتِيَنِيْ بِهِمْ جَمِيْعًاۗ اِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ

qāla bal sawwalat lakum anfusukum amrā(n), fa ṣabrun jamīl(un), ‘asallāhu ay ya'tiyanī bihim jamī‘ā(n), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).

તેણે (યાકૂબ) કહ્યું, "હકીકતમાં, તમે જ એકલા છો જે સારા (ખરાબ) કાર્યો જુએ છે. તેથી (મારી ધીરજ) સારી ધીરજ છે. આશા છે કે અલ્લાહ તે બધાને મારી પાસે લાવશે. ખરેખર, તે સર્વજ્ઞ, સૌથી વધુ બુદ્ધિશાળી છે."


84

وَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰٓاَسَفٰى عَلٰى يُوْسُفَ وَابْيَضَّتْ عَيْنٰهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيْمٌ

wa tawallā ‘anhum wa qāla yā asafā ‘alā yūsufa wabyaḍḍat ‘aināhu minal-ḥuzni fa huwa kaẓīm(un).

અને તે (યાકૂબ) તેમના (તેના બાળકો) થી મોં ફેરવી ગયો અને કહ્યું, "અરે, યુસુફ માટે મારો અફસોસ!" અને તેની આંખો શોકથી સફેદ થઈ ગઈ. તે ચૂપ રહ્યો, (તેના બાળકો પ્રત્યે) પોતાનો ગુસ્સો રોકી રાખ્યો.


85

قَالُوْا تَاللّٰهِ تَفْتَؤُا تَذْكُرُ يُوْسُفَ حَتّٰى تَكُوْنَ حَرَضًا اَوْ تَكُوْنَ مِنَ الْهٰلِكِيْنَ

qālū tallāhi tafta'u tażkuru yūsufa ḥattā takūna ḥaraḍan au takūna minal-hālikīn(a).

તેઓએ કહ્યું, "અલ્લાહની કસમ, તમે યુસુફને યાદ કરવાનું બંધ કરશો નહીં, જ્યાં સુધી તમે કોઈ ગંભીર બીમારીનો ભોગ ન બનો અથવા તમે નાશ પામનારાઓમાં સામેલ ન થાઓ."


86

قَالَ اِنَّمَآ اَشْكُوْا بَثِّيْ وَحُزْنِيْٓ اِلَى اللّٰهِ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

qāla innamā asykū baṡṡī wa ḥuznī ilallāhi wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

તેણે (યાકૂબે) કહ્યું, “હું મારી તકલીફ અને દુઃખની ફરિયાદ ફક્ત અલ્લાહને કરું છું, અને હું અલ્લાહ તરફથી તે જાણું છું જે તમે નથી જાણતા.


87

يٰبَنِيَّ اذْهَبُوْا فَتَحَسَّسُوْا مِنْ يُّوْسُفَ وَاَخِيْهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوْا مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْكٰفِرُوْنَ

yā baniyyażhabū fa taḥassasū miy yūsufa wa akhīhi wa lā tai'asū mir rauḥillāh(i), innahū lā yai'asu mir rauḥillāhi illal-qaumul-kāfirūn(a).

ઓ મારા બાળકો! જાઓ, યુસુફ અને તેના ભાઈઓ વિશે (સમાચાર) શોધો અને અલ્લાહની દયાથી નિરાશ ન થાઓ. ખરેખર, જે લોકો અલ્લાહની દયાથી નિરાશ થાય છે તે ફક્ત કાફિર છે."


88

فَلَمَّا دَخَلُوْا عَلَيْهِ قَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الْعَزِيْزُ مَسَّنَا وَاَهْلَنَا الضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُّزْجٰىةٍ فَاَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَاۗ اِنَّ اللّٰهَ يَجْزِى الْمُتَصَدِّقِيْنَ

falammā dakhalū ‘alaihi qālū yā ayyuhal-‘azīzu massanā wa ahlanaḍ-ḍurru wa ji'nā bibiḍā‘atim muzjātin fa aufi lanal-kaila wa taṣaddaq ‘alainā, innallāha yajzil-mutaṣaddiqīn(a).

જ્યારે તેઓ યુસુફ (ના ઘરે) પ્રવેશ્યા, ત્યારે તેઓએ કહ્યું, "ઓ અલ-અઝીઝ! અમે અને અમારા પરિવાર પર મુશ્કેલીઓ આવી છે અને અમે નકામી વસ્તુઓ લઈને આવ્યા છીએ, તેથી અમારો હિસ્સો (અનાજ) ભરો અને અમને દાન આપો. ખરેખર, અલ્લાહ દાન આપનારાઓને બદલો આપે છે."


89

قَالَ هَلْ عَلِمْتُمْ مَّا فَعَلْتُمْ بِيُوْسُفَ وَاَخِيْهِ اِذْ اَنْتُمْ جٰهِلُوْنَ

qāla hal ‘alimtum mā fa‘altum biyūsufa wa akhīhi iż antum jāhilūn(a).

તેણે (યુસુફે) કહ્યું, "શું તમને ખબર છે કે તમે યુસુફ અને તેના ભાઈ સાથે શું કર્યું કારણ કે તમને તમારા કાર્યોના પરિણામોનો ખ્યાલ ન હતો?"


90

قَالُوْٓا ءَاِنَّكَ لَاَنْتَ يُوْسُفُۗ قَالَ اَنَا۠ يُوْسُفُ وَهٰذَآ اَخِيْ قَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَاۗ اِنَّهٗ مَنْ يَّتَّقِ وَيَصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ

qālū a'innaka la'anta yūsuf(u), qāla ana yūsufu wa hāżā akhī qad mannallāhu ‘alainā, innahū may yataqqi wa yaṣbir fa innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).

તેઓએ કહ્યું, "શું તમે ખરેખર યુસુફ છો?" તેણે (યુસુફે) જવાબ આપ્યો, "હું યુસુફ છું અને આ મારો ભાઈ છે. ખરેખર, અલ્લાહે આપણા પર કૃપા કરી છે. ખરેખર, જે કોઈ ઈશ્વરભક્ત અને ધીરજવાન છે, તો ખરેખર, અલ્લાહ સારા કામ કરનારાઓનો બદલો બગાડતો નથી."


91

قَالُوْا تَاللّٰهِ لَقَدْ اٰثَرَكَ اللّٰهُ عَلَيْنَا وَاِنْ كُنَّا لَخٰطِـِٕيْنَ

qālū tallāhi laqad āṡarakallāhu ‘alainā wa in kunnā lakhāṭi'īn(a).

તેઓએ કહ્યું, "અલ્લાહની કસમ, અલ્લાહે ખરેખર તમને અમારા કરતાં શ્રેષ્ઠ બનાવ્યા છે, અને ખરેખર અમે ગુનેગાર (પાપી) છીએ."


92

قَالَ لَا تَثْرِيْبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَۗ يَغْفِرُ اللّٰهُ لَكُمْ ۖوَهُوَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ

qāla lā taṡrība ‘alaikumul-yaum(a), wa yagfirullāhu lakum, wa huwa arḥamur-rāḥimīn(a).

યુસુફે કહ્યું, "આજે તમારા પર કોઈ નિંદા નથી, અલ્લાહ તમને માફ કરે. અને તે દયાળુઓમાં સૌથી વધુ દયાળુ છે."


93

اِذْهَبُوْا بِقَمِيْصِيْ هٰذَا فَاَلْقُوْهُ عَلٰى وَجْهِ اَبِيْ يَأْتِ بَصِيْرًا ۚوَأْتُوْنِيْ بِاَهْلِكُمْ اَجْمَعِيْنَ ࣖ

iżhabū biqamīṣī hāżā fa alqūhu ‘alā wajhi abī ya'ti baṣīrā(n), wa'tūnī bi'ahlikum ajma‘īn(a).

જાઓ, મારું આ વસ્ત્ર લઈને મારા પિતાના ચહેરા પર લૂછી નાખો, એટલે તેમને ફરીથી દેખતા થશે; અને તમારા આખા કુટુંબને મારી પાસે લઈ આવો.”


94

وَلَمَّا فَصَلَتِ الْعِيْرُ قَالَ اَبُوْهُمْ اِنِّيْ لَاَجِدُ رِيْحَ يُوْسُفَ لَوْلَآ اَنْ تُفَنِّدُوْنِ

wa lammā faṣalatil-‘īru qāla abūhum innī la'ajidu rīḥa yūsufa lau lā an tufannidūn(i).

અને જ્યારે કાફલો (ઇજિપ્તની ભૂમિથી) નીકળી ગયો, ત્યારે તેમના પિતાએ કહ્યું, "ખરેખર મેં યુસુફની સુગંધ અનુભવી, જો તમે મને નબળા મનનો આરોપ ન લગાવ્યો હોત (અલબત્ત તમે મને ન્યાયી ઠેરવતા હોત)."


95

قَالُوْا تَاللّٰهِ اِنَّكَ لَفِيْ ضَلٰلِكَ الْقَدِيْمِ

qālū tallāhi innaka lafī ḍalālikal-qadīm(i).

તેઓએ (તેના પરિવારે) કહ્યું, "અલ્લાહની કસમ, તું હજુ પણ તારી પાછલી ભૂલોમાં જ છે."


96

فَلَمَّآ اَنْ جَاۤءَ الْبَشِيْرُ اَلْقٰىهُ عَلٰى وَجْهِهٖ فَارْتَدَّ بَصِيْرًاۗ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْۙ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

falammā an jā'al-basyīru alqāhu ‘alā wajihihī fartadda baṣīrā(n), qāla alam aqul lakum, innī a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

પછી જ્યારે ખુશખબર આપનાર આવ્યો, ત્યારે તેણે (કપડાને) પોતાના ચહેરા પર લૂછ્યું, અને તે દૃષ્ટિ પામ્યો. તેણે (યાકૂબે) કહ્યું, "શું મેં તમને કહ્યું ન હતું કે હું અલ્લાહ તરફથી તે જાણું છું જે તમે નથી જાણતા?"


97

قَالُوْا يٰٓاَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَآ اِنَّا كُنَّا خٰطِـِٕيْنَ

qālū yā abānastagfir lanā żunūbanā innā kunnā khāṭi'īn(a).

તેમણે કહ્યું, "હે અમારા પિતા! અમારા પાપો માટે માફી માગો, ખરેખર અમે ગુનેગાર છીએ."


98

قَالَ سَوْفَ اَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّيْ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qāla saufa astagfiru lakum rabbī, innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

તેણે (યાકૂબે) કહ્યું, "હું મારા રબ પાસે તમારા માટે ક્ષમા માંગીશ. ખરેખર, તે ખૂબ જ ક્ષમાશીલ અને દયાળુ છે."


99

فَلَمَّا دَخَلُوْا عَلٰى يُوْسُفَ اٰوٰٓى اِلَيْهِ اَبَوَيْهِ وَقَالَ ادْخُلُوْا مِصْرَ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ اٰمِنِيْنَ ۗ

falammā dakhalū ‘alā yūsufa āwā ilaihi abawaihi wa qāladkhulū miṣra in syā'allāhu āminīn(a).

જ્યારે તેઓ યુસુફમાં પ્રવેશ્યા, ત્યારે તેણે તેના માતાપિતાને ભેટી પડ્યા (અને તેમના માટે જગ્યા તૈયાર કરી) અને કહ્યું, "જો ભગવાન ઈચ્છે તો, ઇજિપ્તની ભૂમિમાં સલામત રીતે પ્રવેશ કરો."


100

وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوْا لَهٗ سُجَّدًاۚ وَقَالَ يٰٓاَبَتِ هٰذَا تَأْوِيْلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُ ۖقَدْ جَعَلَهَا رَبِّيْ حَقًّاۗ وَقَدْ اَحْسَنَ بِيْٓ اِذْ اَخْرَجَنِيْ مِنَ السِّجْنِ وَجَاۤءَ بِكُمْ مِّنَ الْبَدْوِ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ نَّزَغَ الشَّيْطٰنُ بَيْنِيْ وَبَيْنَ اِخْوَتِيْۗ اِنَّ رَبِّيْ لَطِيْفٌ لِّمَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ

wa rafa‘a abawaihi ‘alal-‘arsyi wa kharrū lahū sujjadā(n), wa qāla yā abati hāżā ta'wīlu ru'yāya min qabl(u), qad ja‘alahā rabbī ḥaqqā(n), wa qad aḥsana bī iż akhrajanī minas-sijni wa jā'a bikum minal-badwi mim ba‘di an nazagasy-syaiṭānu bainī wa baina ikhwatī, inna rabbī laṭīful limā yasyā'(u), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).

અને તેણે પોતાના માતાપિતાને સિંહાસન પર બેસાડ્યા. અને તેઓ (બધા) તેને (યુસુફ) નમન કર્યા. અને તેણે (યુસુફે) કહ્યું, "હે મારા પિતા! આ મારા પાછલા સ્વપ્નનું અર્થઘટન છે. અને ખરેખર મારા રબએ તેને વાસ્તવિકતામાં પરિવર્તિત કર્યું છે. ખરેખર, મારા રબએ મારા પર ભલું કર્યું છે, જ્યારે તેણે મને જેલમાંથી મુક્ત કર્યો અને જ્યારે તે તમને ગામમાંથી લાવ્યો, શેતાન મારા અને મારા ભાઈઓ વચ્ચેના (સંબંધો) નાશ કર્યા પછી. ખરેખર, મારો રબ જે ઇચ્છે છે તેમાં દયાળુ છે. ખરેખર, તે સર્વજ્ઞ, સર્વજ્ઞાની છે."


101

۞ رَبِّ قَدْ اٰتَيْتَنِيْ مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِيْ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِۚ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَنْتَ وَلِيّٖ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۚ تَوَفَّنِيْ مُسْلِمًا وَّاَلْحِقْنِيْ بِالصّٰلِحِيْنَ

rabbi qad ātaitanī minal-mulki wa ‘allamtanī min ta'wīlil-aḥādīṡ(i), fāṭiras-samāwāti wal-arḍ(i), anta waliyyī fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), tawaffanī muslimaw wa alḥiqnī biṣ-ṣāliḥīn(a).

મારા રબ, તમે મને સત્તા આપી છે અને મને સપનાઓનું અર્થઘટન શીખવ્યું છે. (હે રબ) આકાશો અને પૃથ્વીના સર્જનહાર, તમે આ દુનિયા અને પરલોકમાં મારા રક્ષક છો, મને મુસ્લિમ તરીકે મૃત્યુ આપો અને મને સદાચારીઓ સાથે જોડો.


102

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَۚ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ اَجْمَعُوْٓا اَمْرَهُمْ وَهُمْ يَمْكُرُوْنَ

Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż ajma‘ū amrahum wa hum yamkurūn(a).

આ કેટલીક અદ્રશ્ય સમાચાર છે જે અમે તમને (મુહમ્મદ) મોકલ્યા છે; જ્યારે તેઓ (યુસુફને કૂવામાં નાખવા માટે) એક યુક્તિ ગોઠવવા માટે સંમત થયા ત્યારે તમે તેમની બાજુમાં ન હતા.


103

وَمَآ اَكْثَرُ النَّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِيْنَ

wa mā akṡarun-nāsi wa lau ḥaraṣta bimu'minīn(a).

અને જો તમે ખરેખર ઇચ્છો તો પણ મોટાભાગના લોકો માનશે નહીં.


104

وَمَا تَسْـَٔلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۗ اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa mā tas'aluhum ‘alaihi min ajr(in), in huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).

અને તમે (તમારા આહ્વાન માટે) તેમની પાસેથી કંઈપણ માંગતા નથી, કારણ કે તે (આહ્વાન) સમગ્ર વિશ્વ માટે એક ઉપદેશ છે.


105

وَكَاَيِّنْ مِّنْ اٰيَةٍ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ يَمُرُّوْنَ عَلَيْهَا وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُوْنَ

wa ka'ayyim min āyatin fis-samāwāti wal-arḍi yamurrūna ‘alaihā wa hum ‘anhā mu‘rḍūn(a).

અને આકાશો અને પૃથ્વી પર (અલ્લાહની મહાનતાના) કેટલા બધા ચિહ્નો તેઓ પસાર થયા, પણ તેઓ તેનાથી મોઢું ફેરવી ગયા.


106

وَمَا يُؤْمِنُ اَكْثَرُهُمْ بِاللّٰهِ اِلَّا وَهُمْ مُّشْرِكُوْنَ

wa mā yu'minu akṡaruhum billāhi illā wa hum musyrikūn(a).

અને તેમનામાંના મોટાભાગના લોકો અલ્લાહમાં માનતા નથી, હકીકતમાં તેઓ તેની સાથે ભાગીદાર બનાવે છે.


107

اَفَاَمِنُوْٓا اَنْ تَأْتِيَهُمْ غَاشِيَةٌ مِّنْ عَذَابِ اللّٰهِ اَوْ تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

afa aminū an ta'tiyahum gāsyiyatum min ‘ażābillāhi au ta'tiyahumus-sā‘atu bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

શું તેઓ અલ્લાહની સજાથી સુરક્ષિત અનુભવે છે જે તેમને ઘેરી લેશે, અથવા તેમના પર અચાનક અંતિમ ક્યારનો આવી જશે, જ્યારે તેઓ તેનાથી અજાણ હશે?


108

قُلْ هٰذِهٖ سَبِيْلِيْٓ اَدْعُوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗعَلٰى بَصِيْرَةٍ اَنَا۠ وَمَنِ اتَّبَعَنِيْ ۗوَسُبْحٰنَ اللّٰهِ وَمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul hāżihī sabīlī ad‘ū ilallāh(i), ‘alā baṣīratin ana wa manittaba‘anī, wa subḥānallāhi wa mā ana minal-musyrikīn(a).

(હે મુહમ્મદ), કહો, "આ મારો રસ્તો છે: હું અને મારા અનુસરનારાઓ, નિશ્ચિતપણે અલ્લાહ તરફ બોલાવીએ છીએ. અલ્લાહ પવિત્ર છે, અને હું મુશરિકોમાંથી નથી."


109

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ مِّنْ اَهْلِ الْقُرٰىۗ اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ وَلَدَارُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ اتَّقَوْاۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

wa mā arsalnā min qablika illā rijālan nūḥī ilaihim min ahlil-qurā, afalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, wa ladārul-ākhirati khairul lil-lażīnattaqau, afalā ta‘qilūn(a).

અને અમે તમારા (મુહમ્મદ) પહેલા એક જ માણસને મોકલ્યો, જેમને અમે જમીનના લોકોમાં પ્રકાશનો આપ્યા. શું તેઓએ પૃથ્વી પર પ્રવાસ ન કર્યો અને જોયું કે તેમના પહેલાના લોકોનું શું થયું (જેમણે રસૂલને જુઠ્ઠાણા ઠેરવ્યા). અને ખરેખર, પરલોકની જમીન પરમેશ્વર પ્રત્યે સતર્ક લોકો માટે વધુ સારી છે. શું તમે સમજતા નથી?


110

حَتّٰٓى اِذَا اسْتَيْـَٔسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوْا جَاۤءَهُمْ نَصْرُنَاۙ فَنُجِّيَ مَنْ نَّشَاۤءُ ۗوَلَا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِيْنَ

Ḥattā iżastai'asar-rusulu wa ẓannū annahum qad kużibū jā'ahum naṣrunā, fa nujjiya man nasyā'(u), wa lā yuraddu ba'sunā ‘anil-qaumil-mujrimīn(a).

તેથી જ્યારે રસૂલોને (તેમના લોકોના વિશ્વાસ વિશે) આશા રહી નથી અને તેઓ માને છે કે તેમને જૂઠાણા કહેવામાં આવ્યા છે, ત્યારે તેઓ (પ્રેષકો) અમારી મદદ માટે આવે છે, પછી અમે જેને ઇચ્છીએ છીએ તેના દ્વારા તેઓને બચાવી લેવામાં આવશે. અને પાપીઓ પર અમારી સજાને નકારી શકાતી નથી.


111

لَقَدْ كَانَ فِيْ قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِّاُولِى الْاَلْبَابِۗ مَا كَانَ حَدِيْثًا يُّفْتَرٰى وَلٰكِنْ تَصْدِيْقَ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيْلَ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

laqad kāna fī qaṣaṣihim ‘ibratul li'ulil-albāb(i), mā kāna ḥadīṡay yuftarā wa lākin taṣdīqal-lażī baina yadaihi wa tafṣīla kulli syai'iw wa hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).

ખરેખર, તેમની વાર્તાઓમાં બુદ્ધિશાળી લોકો માટે શિક્ષા છે. (કુરાન) કોઈ બનાવટી વાર્તા નથી, પરંતુ તે પહેલાના (પુસ્તકો) ને ન્યાયી ઠેરવે છે, બધું સમજાવે છે, અને (જેમ કે) માનનારાઓ માટે માર્ગદર્શન અને દયા છે.