Q.S ཨཱལ་ཨིན་ཤི་ཀཀ། (اَلْإِنْشِقَاق) - 25 ཚིགས་བཅད་ཀྱི་གྲངས།

اِذَا السَّمَاۤءُ انْشَقَّتْۙ

iżas-samā'unsyaqqat.

ནམ་མཁའ་ཁ་ཕྱེཝ་ད་ལུ།

وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۙ

wa ażinat lirabbihā wa ḥuqqat.

དེ་ལས་ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་ཉན་དགོཔ་བཟུམ་སྦེ་ཉན་དགོ།

وَاِذَا الْاَرْضُ مُدَّتْۙ

wa iẓal-arḍu muddat.

༈ །།ས་གཞི་སྙོམས་པའི་ཚེ།

وَاَلْقَتْ مَا فِيْهَا وَتَخَلَّتْۙ

wa alqat mā fīhā wa takhallat.

།དེ་ལ་གང་ཡོད་པ་དེ་བཤལ་ནས་སྟོང་པར་འགྱུར།

وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۗ

wa ażinat lirabbihā wa ḥuqqat.

དེ་ལས་ དེ་གི་གཙོ་བོ་ལུ་ ཉན་དགོཔ་བཟུམ་སྦེ་ ཉན་དགོཔ་ཨིན།

يٰٓاَيُّهَا الْاِنْسَانُ اِنَّكَ كَادِحٌ اِلٰى رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلٰقِيْهِۚ

yā ayyuhal-insānu innaka kādiḥun ilā rabbika kadḥan fa mulāqīh(i).

ཀྱེ་མི་རིགས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱོད་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་ལཱ་འབད་ཡོདཔ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་དང་མཇལ་འོང་།

فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖۙ

fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnih(ī).

༡ ཁོའི་ལགཔ་གཡས་ལས་རྩིས་གནང་མི་དེ་ལུ།

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَّسِيْرًاۙ

fa saufa yuḥāsabu ḥisābay yasīrā(n).

ཁོ་ལུ་རྩིས་ཁྲ་འཇམ་ཏོང་ཏོ་ཅིག་དང་གཅིག་ཁར་རྩིས་ཁྲ་ནང་འབག་འོང་འོང་།

وَّيَنْقَلِبُ اِلٰٓى اَهْلِهٖ مَسْرُوْرًاۗ

wa yanqalibu ilā ahlihī masrūrā(n).

དེ་ལས་ཁོ་རང་གི་བཟའ་ཚང་ཚུ་ལུ་ དགའ་སྤྲོ་ཐོག་ལས་ལོག་འོང་།

وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ وَرَاۤءَ ظَهْرِهٖۙ

wa ammā man ūtiya kitābahū warā'a ẓahrih(ī).

དེ་ལས་རྒྱབ་ལས་རྩིས་རྐྱབ་མི་དེ་ལུ།

فَسَوْفَ يَدْعُوْا ثُبُوْرًاۙ

fa saufa yad‘ū ṡubūrā(n).

ང་ལུ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་འོང་ཟེར་སྐད་རྐྱབ་འོང་།

وَّيَصْلٰى سَعِيْرًاۗ

wa yaṣlā sa‘īrā(n).

དེ་ལས་ཁོ་མེ་འབར་བའི་མེ་ནང་འཛུལ་འོང་།

اِنَّهٗ كَانَ فِيْٓ اَهْلِهٖ مَسْرُوْرًاۗ

innahū kāna fī ahlihī masrūrā(n).

ངོ་མ་རང་ ཁོ་གིས་ ཁོ་རའི་བཟའ་ཚང་ནང་ལུ་ དགའ་སྤྲོ་འབྱུང་སྡོདཔ་ཨིན་པས།

اِنَّهٗ ظَنَّ اَنْ لَّنْ يَّحُوْرَ ۛ

innahū ẓanna allay yaḥūr(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོ་གིས་ ༼ཁོ་རའི་གཙོ་བོ་ལུ༽ ནམ་ཡང་ལོག་མི་ཚུགས་ཟེར་མནོ་ནུག།

بَلٰىۛ اِنَّ رَبَّهٗ كَانَ بِهٖ بَصِيْرًاۗ

balā, inna rabbahū kāna bihī baṣīrā(n).

མེན་པ་ ངོ་མ་རང་ ཁོ་གི་གཙོ་བོ་གིས་ རྟག་བུ་རང་ བལྟ་སྡོདཔ་ཨིན།

فَلَآ اُقْسِمُ بِالشَّفَقِۙ

falā uqsimu bisy-syafaq(i).

།དེས་ན་ཉི་མའི་འོད་དམར་པོས་མནའ་བསྐྱལ།

وَالَّيْلِ وَمَا وَسَقَۙ

wal-laili wa mā wasaq(a).

།མཚན་མོ་དང་གང་གིས་ཁྱབ་པ་ཡིས།

وَالْقَمَرِ اِذَا اتَّسَقَۙ

wal-qamari iżattasaq(a).

།ཟླ་བ་གང་བར་འགྱུར་བའི་ཚེ་ན་ཡང༌།

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَنْ طَبَقٍۗ

latarkabunna ṭabaqan ‘an ṭabaq(in).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ གནས་རིམ་ལས་གནས་རིམ་བརྒྱུད་དེ་ ༼མི་ཚེ་ནང་༽ འགྱོ་འོང་།

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَۙ

famā lahum lā yu'minūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ ག་ཅི་འབད་ཡིད་ཆེས་མ་བསྐྱེད་སྨོ?

وَاِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْاٰنُ لَا يَسْجُدُوْنَ ۗ ۩

wa iżā quri'a ‘alaihimul-qur'ānu lā yasjudūn(a).

དེ་ལས་ ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་ ཁོང་ལུ་ལྷག་པའི་སྐབས་ ཁོང་གིས་ ཕྱག་འཚལ་མི་བཏུབ།

بَلِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُكَذِّبُوْنَۖ

balil-lażīna kafarū yukażżibūn(a).

དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གིས་ཡང་ཁས་མི་ལེནམ་ཨིན།

وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يُوْعُوْنَۖ

wallāhu a‘lamu bimā yū‘ūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ག་ཅི་སྦ་བཞག་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ ལེགས་ཤོམ་སྦེ་ཤེས།

فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ

fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་ལུ་ ཉེས་ཁྲིམས་སྡུག་བསྔལ་ཅན་ཅིག་ བརྡ་སྤྲོད་འབད།

اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ اَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُوْنٍ ࣖ

illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum ajrun gairu mamnūn(in).

དད་པ་བསྐྱེད་དེ་དགེ་བའི་ལཱ་འབད་མི་ཚུ་མ་གཏོགས་ ཕན་ཡོན་མཐའ་མེདཔ་འཐོབ་འོང་།