تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

དེབ་འདི་ (Al-Qur'an) ནི་ མཐོ་ཤོས་དང་ ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ བཏོན་ཡོདཔ་ཨིན།

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَۗ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi fa‘budillāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ལུ་ བདེན་པ་འབག་འོང་སྟེ་ དེབ་འདི་ བཏང་ཡི། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་རའི་ཆོས་ལུགས་ནང་ དྲང་བདེན་དང་ དྲང་བདེན་གྱི་ཐོག་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ཕྱག་འཚལ།

اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ

alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).

སེམས༌ཁར༌བཞག! ཆོས་ལུགས་གཙང་མའི་ནང་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་རྐྱངམ་གཅིག་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ ཁོ་ལས་ལྷག་སྟེ་ གཞན་མི་སྲུང་སྐྱོབ་འབད་མི་ཚུ་གིས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ཕྱག་འཚལ་མི་བཏུབ་ དེ་འབདཝ་ད་ ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ལུ་ ག་དེ་དྲག་དྲག་ཅིག་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཉེ་འདབས་ལུ་འབག་འོང་ཟེར་ རེ་བ་བསྐྱེདཔ་ཨིན། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོང་གིས་ རྩོད་བསྡུར་འབད་མི་འདི་གི་སྐོར་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོང་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ ཁྲིམས་བཤེར་འབད་འོང་། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་རྫུན་གཏམ་བཤད་མི་དང་ ཧ་ཅང་གིས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ ལམ་སྟོན་མི་འབད།

لَوْ اَرَادَ اللّٰهُ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا لَّاصْطَفٰى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۙ سُبْحٰنَهٗ ۗهُوَ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

wa lau arādallāhu ay yattakhiża waladal laṣṭafā mimmā yakhluqu mā yasyā'(u), subḥānah(ū), huwallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

གལ་ཏེ་ཨཱལ་ལཱ་གིས་ཨ་ལོ་འབག་དགོ་པ་ཅིན་ ངེས་པར་དུ་ཁོ་གིས་བཟོ་མི་ལས་ ག་ཅི་དགོཔ་ཨིན་ན་ གདམ་ཁ་རྐྱབ་འོང་། གཟི་བརྗིད་ཁོ་ལུ། ཁོ་ནི་ཨཱལ་ལཱ་ དབང་ཕྱུག་ དབང་ཕྱུག་ཨིན།

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۚ يُكَوِّرُ الَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اَلَا هُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), yukawwirul-laila ‘alan-nahāri wa yukawwirun nahāra ‘alal-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), alā huwal-‘azīzul-gaffār(u).

ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞི་འདི་ དབང་ཚད་ (དམིགས་ཡུལ) དང་ཅིག་ཁར་ བཟོ་ཡོདཔ་ཨིན། ཉིནམ་གཅིག་གི་ཐོག་ལུ་ མཚན་མོ་དབང་དུ་བསྡུ་སྟེ་ ཉིན་མོ་གི་ཐོག་ལུ་ དབང་དུ་བསྡུ་སྟེ་ ཉིམ་དང་ཟླཝ་ཚུ་ དབང་དུ་བསྡུ་སྟེ་ དུས་ཚོད་བཀོད་མི་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ འགྱོ་ནུག། སེམས༌ཁར༌བཞག! ཁོང་འདི་ མཐོ་ཤོས་དང་ དགོངས་ཡངས་གནང་མི་ཨིན།

خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ الْاَنْعَامِ ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍ ۗ يَخْلُقُكُمْ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنْۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِيْ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ

khalaqakum min nafsiw wāḥidatin ṡumma ja‘ala minhā zaujahā wa anzala lakum minal-an‘āmi ṡamāniyata azwāj(in), yakhluqukum fī buṭūni ummahātikum khalqam mim ba‘di khalqin fī ẓulumātin ṡalāṡ(in), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tuṣrafūn(a).

ཁྱོད་ཀྱི་མི་གཅིག་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་ཆ་རོགས་བཟོ་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ སྒོ་ནོར་ཆ་བརྒྱད་བཏང་ཡི། ཁྱོད་ཀྱི་ཨའི་གི་ཕོཝ་ནང་ལུ་ བྱུང་རིམ་གྱི་ཤུལ་ལས་ གནག་དུང་དུང་གསུམ་ནང་ ཁྱོད་བཟོ་ཡི། འདི་འབད་མི་འདི་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ རྒྱལ་ཁབ་ཀྱི་བདག་པོ་ཨིན་མི་ ཨཱལ་ལཱ་ཨིན། དཀོན་མཆོག་ཁོ་ལས་གཞན་མེད་དོ། དེ་ལས་ཁྱོད་ག་ཅི་འབད་ཕྱིར་ལོག་འབདཝ་སྨོ?

اِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ ۗوَلَا يَرْضٰى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَۚ وَاِنْ تَشْكُرُوْا يَرْضَهُ لَكُمْۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

in takfurū fa'innallāha ganiyyun ‘ankum, wa lā yarḍā li‘ibādihil-kufr(a), wa in tasykurū yarḍahu lakum, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

ཁྱོད་ཀྱིས་དད་པ་མ་བསྐྱེད་པ་ཅིན་ (འདི་ཤེས་) དེ་ལས་ ངོ་མ་རང་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ཁྱོད་དགོཔ་མེདཔ་མ་ཚད་ ཁོ་གིས་ ཁོ་རའི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་གི་དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་འདི་ལུ་ ངོས་ལེན་མི་འབད། ཁྱོད་ཀྱིས་བཀའ་དྲིན་ཆེ་བ་ཅིན་ ཁོ་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་ལུ་དགའཝ་ཨིན། །སྡིག་པ་བྱེད་པ་ནི་གཞན་གྱི་སྡིག་པ་མི་འཁུར་རོ། དེ་ལས་ཁྱོད་རང་གི་གཙོ་བོ་ལུ་ལོག་འོང་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱིས་འབད་མི་ལཱ་ཚུ་ ཁོ་གིས་ཁྱོད་ལུ་སླབ་འོང་། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོ་གིས་ (ཁྱོད་ཀྱི་) བྲང་ཁོག་ནང་ ག་ཅི་བསག་བཞག་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ ག་ར་ཤེས་མི་ཨིན།

۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ

wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).

དེ་ལས་ མི་ལུ་རྐྱེན་ངན་བྱུང་པའི་སྐབས་ ཁོ་གིས་ གཙོ་བོ་ལུ་ལོག་འོང་སྟེ་ ༼གྲོགས་རམ་༽ ཞུཝ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ད་ ཁོ་གིས་ བྱིན་རླབས་གནང་པའི་སྐབས་ ཁོ་གིས་ ཧེ་མ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ སྨོན་ལམ་བཏབ་མི་ ༼རྐྱེན་ངན་༽ བརྗེད་སོང་སྟེ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ མི་ཚུ་ ཁོ་གི་ལམ་ལས་ འཛོལ་བ་བཟོ་ནིའི་དོན་ལུ་ མཐུན་ཕྱོགས་བཟོཝ་ཨིན། ཁྱོད་ཀྱི་དད་པ་མ་བསྐྱེད་པར་ དུས་ཡུན་ཅིག་གི་རིང་ལུ་ སྤྲོ་བ་བསྐྱེད། ངོ་མ་རང་ ཁྱོད་དམྱལ་བ་ནང་སྡོད་མི་ཚུ་གི་གྲངས་སུ་ཚུད་འོང་ཟེར་སླབ།

اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

༼ཁྱོད་རང་ བསོད་ནམས་ཆེ་བའི་ ལྷ་མང་པོ་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཅིག་ཨིན་ན་༽ ཡང་ན་ མཚན་མོ་ལུ་ ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ ལོང་སྟེ་ ཕྱག་འཚལ་མི་ཅིག་ཨིན་ན? ཤེས་མི་ཚུ་དང་མ་ཤེས་མི་ཚུ་གཅིག་མཚུངས་ཨིན་ན་ཟེར་སླབ། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ སྤྱིར་བཏང་གི་ཤེས་ཡོན་ཡོད་མི་ཚུ་གིས་རྐྱངམ་ཅིག་ སློབ་ཚན་ཚུ་ ངོས་ལེན་འབད་ཚུགས།

قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ལུ་ "ཨོ་ངེ་གི་དད་དམ་ཅན་གྱི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལུ་འཇིགས་སྣང་བྱོས།" ག་ཅི་སྨོ་ཟེར་བ་ཅིན་ འཛམ་གླིང་འདི་ནང་ ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ མི་ཚུ་གིས་ ལེགས་ཤོམ་ཐོབ་འོང་། དེ་ལས་ཨཱལ་ལཱ་གི་འཛམ་གླིང་འདི་རྒྱ་ཆེ། བཟོད་སྒོམ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་ ཚད་མེད་པར་ ཁེ་ཕན་ཡར་དྲག་གཏང་འོང་།

قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَ

qul innī umirtu an a‘budallāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

ངོ་མ་རང་ ང་གིས་ ཆོས་ལུགས་ནང་ ༼ལག་ལེན་འཐབ་ནི་༽ ལུ་ བཀའ་ཉན་ཆ་ཚང་འབད་དེ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ ཕྱག་འཚལ་དགོཔ་སྦེ་ བཀའ་གནང་ཡི།

وَاُمِرْتُ لِاَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa umirtu li'an akūna awwalal-muslimīn(a).

ང་གིས་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་མི་འགོ་ཐོག་འབད་དགོ་པའི་བཀའ་རྒྱ་གནང་ཡི།"

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

ང་གིས་ ངེ་གི་གཙོ་བོ་ལུ་མ་ཉན་པ་ཅིན་ ཉིནམ་སྦོམ་འདི་ལུ་ ཉེས་ཁྲིམས་ཕོག་ནི་ལུ་འཇིགས་སྣང་ཡོད་ཟེར་སླབ།

قُلِ اللّٰهَ اَعْبُدُ مُخْلِصًا لَّهٗ دِيْنِيْۚ

qulillāha a‘budu mukhliṣal lahū dīnī.

ངེ་གི་ཆོས་ལུགས་ནང་ལུ་ ང་གིས་ ཨ་ལཱ་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་ ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ ཕྱག་འཚལ་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

فَاعْبُدُوْا مَا شِئْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖۗ قُلْ اِنَّ الْخٰسِرِيْنَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْلِيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اَلَا ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

fa‘budū mā syi'tum min dūnih(ī), qul innal-khāsirīnal-lażīna khasirū anfusahum wa ahlīhim yaumal-qiyāmah(ti), alā żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱིས་དགའ་དོ་བཟུམ་སྦེ་ ཕྱག་འཚལ། །ཨོ་ལྷ་མང་པོ། དོན་དངོས་ཐོག་ལུ་ གྱོང་རྒུད་ཕོག་མི་ཚུ་ མྱ་ངན་འབད་བའི་ཉིནམ་ལུ་ རང་སོ་དང་བཟའ་ཚང་ལུ་ གནོད་པ་བརྐྱབ་མི་ཚུ་ཨིན། སེམས༌ཁར༌བཞག! འདི་ངོ་མ་གྱོང་གུད་ཅིག་ཨིན།

لَهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِّنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ۗذٰلِكَ يُخَوِّفُ اللّٰهُ بِهٖ عِبَادَهٗ ۗيٰعِبَادِ فَاتَّقُوْنِ

lahum min fauqihim ẓulalum minan-nāri wa min taḥtihim ẓulal(un), żālika yukhawwifullāhu bihī ‘ibādah(ū), yā ‘ibādi fattaqūn(i).

དེ་ཚུ་གི་ལྟག་ལུ་ མེ་གི་བང་རིམ་དང་ འོག་ལུ་ ཁོང་གི་དོན་ལུ་ བང་རིམ་ཚུ་ གྲ་སྒྲིག་འབད་དེ་ཡོདཔ་ཨིན་པས། དེ་འབདཝ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོ་རའི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་ལུ་ ཉེན་བརྡ་འབདཝ་ཨིན། "ཨོ་ངེ་གི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་ ང་ལུ་འཇིགས་ཤིག།"

وَالَّذِيْنَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوْتَ اَنْ يَّعْبُدُوْهَا وَاَنَابُوْٓا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ

wal-lażīnajtanabuṭ-ṭāgūta ay ya‘budūhā wa anābū ilallāhi lahumul-busyrā, fabasysyir ‘ibād(i).

དེ་ལས་ ཏ་གུཊ་ལས་ཐག་རིང་སར་སྡོད་མི་ཚུ་གིས་ དེ་ལུ་ཕྱག་འཚལ་མ་བཏུབ་པར་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ལོག་འོང་མི་ཚུ་ལུ་ གནས་ཚུལ་ལེགས་ཤོམ་ཐོབ་དགོཔ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ ངེ་གི་གཡོགཔོ་ཚུ་ལུ་ གནས་ཚུལ་བཟང་པོ་འདི་ བརྡ་སྤྲོད་འབད།

الَّذِيْنَ يَسْتَمِعُوْنَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُوْنَ اَحْسَنَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدٰىهُمُ اللّٰهُ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ اُولُوا الْاَلْبَابِ

allażīna yastami‘ūnal-qaula fa yattabi‘ūna aḥsanah(ū), ulā'ikal-lażīna hadāhumullāhu wa ulā'ika hum ulul-albāb(i).

།ཚིག་ལ་ཉན་ནས་དེ་དག་ལས་གང་ལེགས་པ་དེ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་རྣམས་སོ། དེ་ཚུ་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ལམ་སྟོན་འབད་མི་ མི་ཚུ་ཨིནམ་མ་ཚད་ སྤྱིར་བཏང་གི་ ཤེས་ཡོན་ཡོད་མི་ཚུ་ཨིན།

اَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِۗ اَفَاَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِى النَّارِ ۚ

afaman ḥaqqa ‘alaihi kalimatul-‘ażāb(i), afa'anta tunqiżu man fin-nār(i).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཉེས་ཁྲིམས་ཕོག་ནི་ངེས་བདེན་ཡོད་མི་ཚུ་ལུ་ ག་ཅི་སྨོ? ཁྱོད་ཀྱིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) དམྱལ་བའི་མེ་ནང་ཡོད་མི་ཚུ་ སྐྱོབ་འོང་ག?

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ ۙتَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْمِيْعَادَ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum gurafum min fauqihā gurafum mabniyyah(tun), tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhul-mī‘ād(a).

དེ་འབདཝ་ད་ ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་འདྲོག་མི་ཚུ་ལུ་ ཁང་མིག་ཚུ་འོང་ནི་ཨིན་ དེ་གི་ལྟག་ལུ་ ཁང་མིག་ཚུ་ཡང་ བཟོ་བསྐྲུན་འབད་དེ་ཡོདཔ་ཨིན། (དེ་) ཨ་ལཱ་ཧའི་ཁས་ལེན། ཨཱལ་ལཱ་གིས་ (ཁོ་གི་) ཁས་བླངས་འདི་ ངོས་ལེན་མི་འབད།

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَلَكَهٗ يَنَابِيْعَ فِى الْاَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهٗ حُطَامًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ ࣖ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'an fasalakahū yanābī‘a fil-arḍi ṡumma yaj‘aluhū ḥuṭāmā(n), ina fī żālika lażikrā li'ulil-albāb(i).

ཁྱོད་ཀྱིས་མ་མཐོང་གམ། དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་སྐམ་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་ཚུ་སེརཔོ་འགྱོ་སར་མཐོངམ་ཨིན། ངོ་མ་རང་ དེ་ནང་ལུ་ ཤེས་རྟོགས་ཅན་གྱི་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ བསླབ་བྱ་ཅིག་ཨིན།

اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُوْرٍ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗفَوَيْلٌ لِّلْقٰسِيَةِ قُلُوْبُهُمْ مِّنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afaman syaraḥallāhu ṣadrahū lil-islāmi fahuwa ‘alā nūrim mir rabbih(ī), fawailul lil-qāsiyati qulūbuhum min żikrillāh(i), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཨིསི་ལམ་ལུ་ སེམས་ཁ་ཕྱེ་སྟེ་ གཙོ་བོ་ལས་ འོད་ཐོབ་མི་ཚུ་ ༼སེམས་ཁར་ བཀྲམ་སྟོན་འབད་མི་ཚུ་བཟུམ་སྦེ་ཨིན་ན༽? དེ་འབདཝ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་དྲན་པའི་སེམས་ཁར་ བཀྲ་ཤིས་བདེ་ལེགས་ཡོད་མི་ཚུ་ལུ་ སྐྱོ་སྣང་འབྱུང་འོང་། དེ་ཚུ་ མངོན་གསལ་གྱི་འཛོལ་བ་ནང་ཡོདཔ་ཨིན།

اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

དཀོན་མཆོག་གིས་ བཀའ་སློབ་དྲག་ཤོས་ ཀུ་རཱན་འདི་ གཅིག་མཚུངས་སྦེ་ བསྐྱར་ལོག་འབད་དེ་ བཏང་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ གཙོ་བོ་ལུ་འཇིགས་སྣང་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་པགས་ཀོ་ཚུ་ དེ་ལུ་ གཡོ་འགུལ་འགྱོཝ་ད་ དེ་ལས་ ཁོང་གི་པགས་ཀོ་དང་ སེམས་ཚུ་ ཨཱལ་ལཱ་དྲན་པའི་སྐབས་ ཞི་བདེ་འགྱོཝ་ཨིན། དེ་ཨཱལ་ལཱ་གི་ལམ་སྟོན་ཨིན། ཁོ་གིས་ག་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ དེ་དང་གཅིག་ཁར་ལམ་སྟོན་འབདཝ་ཨིན། དེ་ལས་ ག་ར་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ལམ་བདའ་སྟེ་ བཀོག་བཞག་མི་འདི་ ལམ་སྟོན་འབད་མི་ ག་ཡང་མེད།

اَفَمَنْ يَّتَّقِيْ بِوَجْهِهٖ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗوَقِيْلَ لِلظّٰلِمِيْنَ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ

afamay yattaqī biwajhihī sū'al-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa qīla liẓ-ẓālimīna żūqū mā kuntum taksibūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ གདོང་སྲུང་མི་ མི་ཚུ་གིས་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཉིནམ་ལུ་ ཉེས་ཁྲིམས་ངན་པ་ལས་ བཀག་ཐབས་འབད་འོང་ག ༼ཉེས་ཁྲིམས་མ་ཕོག་མི་ དད་པ་ཅན་ཚུ་དང་ཅོག་འཐདཔ་ཨིན་༽? དེ་ལས་ ཉེས་ཅན་ཚུ་ལུ་ ཁྱེད་ཀྱིས་འབད་མི་ལཱ་གི་ཁེ་ཕན་འདི་ བྲོ་བ་མྱོང་ཟེར་སླབ་ནུག

كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

każżabal-lażīna min qablihim fa'atāhumul-‘ażābu mi ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གི་ཧེ་མ་ ཁས་མ་ལེན་མི་ཚུ་གིས་ ༼སྐུ་ཚབ་ཚུ་༽ དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ རེ་བ་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱོགས་ལས་ ཉེས་ཆད་བཀལ་འོང་ནུག།

فَاَذَاقَهُمُ اللّٰهُ الْخِزْيَ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُ ۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

fa ażāqahumullāhul-khizya fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁོང་ལུ་ འཛམ་གླིང་གི་མི་ཚེ་གི་ མར་ཕབ་འབད་བཅུག་ནུག། དེ་ལས་ ངོ་མ་རང་ ཤུལ་མའི་མི་ཚེ་ནང་ ཉེས་ཁྲིམས་འདི་ མཐོ་དྲགས་སྦེ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَۚ

wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡalil la‘allahum yatażakkarūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་འདི་ནང་ མི་ཚུ་གིས་ ལྷབ་ཚུགས་ནིའི་དོན་ལུ་ དཔེ་གཏམ་མ་འདྲཝ་ཚུ་ བཟོ་སྟེ་ཡོདཔ་ཨིན།

قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِيْ عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

qur'ānan ‘arabiyyan gaira żī ‘iwajil la‘allahum yattaqūn(a).

༼དེ་ཡང་༽ ཀོ་རཱན་འདི་ཨ་ར་བིཀ་སྐད་ཡིག་ནང་ཨིནམ་ལས་ ༼དེ་ནང་ལུ་༽ གཡོ་སྒྱུ་མེདཔ་ལས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ཆོས་ཅན་འོང་ནི་ཨིན།

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلًا فِيْهِ شُرَكَاۤءُ مُتَشٰكِسُوْنَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ḍaraballāhu maṡalar rajulan fīhi syurakā'u mutasyākisūna wa rajulan salamal lirajulin hal yastawiyāni maṡalā(n), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

༉ མི་ངོམ་གཅིག་གི་ ༼གཡོགཔོ་༽ འདི་ རྩོད་རྙོགས་ཡོད་མི་ མཐུན་ཚོགས་ནང་ཡོད་མི་ མི་ལེ་ཤ་ཅིག་གིས་ བདག་དབང་འབད་དེ་ མི་གཅིག་གི་ རྒྱུ་དངོས་ཆ་ཚང་ཅིག་ཨིན་མི་ བྱ་རོགས་ཅིག་ ༼གཡོགཔོ་༽ ཅིག་བཟོཝ་ཨིན། གཡོགཔོ་གཉིས་གནས་སྟངས་གཅིག་ནང་ཡོདཔ་ཨིན་ན? བསྟོད་པ་ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ཡོད་རུང་ མང་ཤོས་ཅིག་གིས་མི་ཤེས།

اِنَّكَ مَيِّتٌ وَّاِنَّهُمْ مَّيِّتُوْنَ ۖ

innaka mayyituw wa innahum mayyitūn(a).

ངོ་མ་རང་ ཁྱོད་ (མུ་ཧ་མཱད་) ཤི་འོང་ དེ་ལས་ ཁོང་ཡང་ཤི་འོང་།

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُوْنَ ࣖ ۔

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati ‘inda rabbikum takhtaṣimūn(a).

།དེ་ནས་དོན་དམ་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཉིན་མོ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་མདུན་དུ་རྩོད་པར་འགྱུར་རོ།

۞ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللّٰهِ وَكَذَّبَ بِالصِّدْقِ اِذْ جَاۤءَهٗۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimman każaba ‘alallāhi wa każżaba biṣ-ṣidqi iż jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་རྫུན་གཏམ་བཟོ་སྟེ་ ཁོ་ལུ་འོང་མི་བདེན་པ་འདི་ ངོས་ལེན་མ་འབད་མི་ལས་ མི་དྲང་བདེན་མེདཔ་འདི་ ག་གིས་ཡོདཔ་སྨོ? དམྱལ་བ་འདི་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་སྡོད་སའི་ས་ཁོངས་མེན་ནམ།

وَالَّذِيْ جَاۤءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

wal-lażī jā'a biṣ-ṣidqi wa ṣaddaqa bihī ulā'ika humul-muttaqūn(a).

དེ་ལས་ བདེན་པ་འབག་འོང་མི་ (མུ་ཧ་མཱད་) དང་ དེ་བདེན་དཔང་འབད་མི་ཚུ་ དེ་ཚུ་ ཆོས་ཅན་གྱི་མི་ཚུ་ཨིན།

لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ

lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

།དེ་དག་གིས་རང་གི་གཙོ་བོ་ལས་འདོད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་དེ་བཟུམ་གྱི་གསོལ་རས་ཐོབ་འོང་།

لِيُكَفِّرَ اللّٰهُ عَنْهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ عَمِلُوْا وَيَجْزِيَهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

liyukaffirallāhu ‘anhum aswa'al-lażī ‘amilū wa yajziyahum ajrahum bi'aḥsanil-lażī kānū ya‘malūn(a).

དེ་ལས་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁོང་གིས་ ད་ལྟོ་ཚུན་ཚོད་ འབད་མི་ ལཱ་ངན་ཤོས་ཚུ་ བཏོན་བཏང་ཞིནམ་ལས་ ཁོང་གིས་ འབད་མི་ལས་ ལེགས་ཤོམ་ཅིག་ བྱིན་འོང་།

اَلَيْسَ اللّٰهُ بِكَافٍ عَبْدَهٗۗ وَيُخَوِّفُوْنَكَ بِالَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍۚ

alaisallāhu bikāfin ‘abdah(ū), wa yukhawwifūnaka bil-lażīna min dūnih(ī), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོ་རའི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་ལུ་ལངམ་སྦེ་མེདཔ་ཨིན་ན? ཁོང་གིས་ཁྱོད་ལུ་ཁོ་ལས་ལྷག་སྟེ་ (ཕྱག་འཚལ) གཞན་གྱིས་འཇིགས་སྣང་བསྐྱེདཔ་ཨིན། ག་ར་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ལམ་ནོར་འགྱོ་བཅུག་པ་ཅིན་ ག་གིས་ཡང་ ལམ་སྟོན་འབད་མི་ཚུགས།

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّضِلٍّ ۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِعَزِيْزٍ ذِى انْتِقَامٍ

wa may yahdillāhu famā lahū min muḍill(in), alaisallāhu bi‘azīzin żintiqām(in).

དེ་ལས་ ག་ར་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ལམ་སྟོན་འབད་བ་ཅིན་ མི་གཅིག་གིས་ཡང་ ལམ་ནོར་ལུ་ འཁྱིད་མི་ཚུགས། དཀོན་མཆོག་ལུ་ དབང་ཚད་ཡོད་མི་དང་ ཉེས་ཁྲིམས་བཀལ་ནིའི་དབང་ཚད་ཡོདཔ་མེན་ན?

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).

དེ་ལས་ ངོ་མ་རང་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་ གནམ་དང་ས་གཞི་འདི་ ག་གིས་བཟོ་ཡི་ག་ཟེར་ དྲི་བ་བཀོད་པ་ཅིན་ ཁོང་གིས་ངེས་པར་དུ་ལན་ "Allah" ཟེར་སླབ་འོང་། དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ག་ཅི་ལུ་ཕྱག་འཚལ་དོ་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ ཤེས་ག ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ང་ལུ་ རྐྱེན་ངན་འབག་འོང་དགོ་པ་ཅིན་ ཁོང་གིས་ རྐྱེན་ངན་འདི་ བཏོན་བཏང་ཚུགས་ག་ ཡང་ན་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ང་ལུ་ སྙིང་རྗེ་བྱིན་དགོ་པ་ཅིན་ ཁོ་གི་སྙིང་རྗེ་འདི་ བཀག་ཚུགས་ག་ཟེར་ སླབ་དགོ། ང་ལུ་ཨཱལ་ལཱ་ལངམ་ཨིན། བློ་གཏད་བཞག་མི་ཚུ་གིས་ ཁོ་ལུ་མགུ་བསྐོར་བརྐྱབ་ཟེར་སླབ།

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۚفَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཟེར་སླབ། "ཨོ་ངེ་གི་མི་ཚུ། ཁྱོད་ཀྱི་གནས་རིམ་དང་འཁྲིལ་ཏེ་འབད། ང་ཡང་(དེ་སྦེ་)འབདཝ་ཨིན། ཤུལ་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་ཚུགས།

مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

མི་དེ་གིས་ མར་ཕབ་ཀྱི་ཉེས་ཁྲིམས་ཐོབ་འོང་ དེ་ལས་ བརྟན་བཞུགས་ཀྱི་ཉེས་ཁྲིམས་འདི་ ཁོ་ལུ་ཕོག་འོང་།"

اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ

innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

ང་བཅས་ཀྱིས་ མི་རིགས་ལུ་བདེན་པ་འབག་འོང་མི་ ཀི་དེབ་འདི་ ཁྱོད་ལུ་བཏང་ཡི། དེ་ལས་ ག་གིས་ ལམ་སྟོན་ཐོབ་མི་འདི་ རང་གི་དོན་ལུ་ཨིནམ་ལས་ ག་གིས་ འཛོལ་བ་འགྱོ་མི་འདི་ འཛོལ་བ་འདི་ རང་གི་དོན་ལུ་ཨིནམ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ དེ་ཚུ་ལུ་ འགན་འཁྲི་འབག་མི་ཚུགས།

اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ حِيْنَ مَوْتِهَا وَالَّتِيْ لَمْ تَمُتْ فِيْ مَنَامِهَا ۚ فَيُمْسِكُ الَّتِيْ قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰىٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

allāhu yatawaffal-anfusa ḥīna mautihā wal-latī lam tamut fī manāmihā, fayumsikul-latī qaḍā ‘alaihal-mauta wa yursilul-ukhrā ilā ajalim musammā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ༼མི་གཅིག་གི་༽ ཤི་བའི་སྐབས་ལུ་ མི་ཚེ་དང་ ༼མི་གཅིག་གི་༽ གཉིད་ཁུག་པའི་སྐབས་ ད་ལྟོ་ཡང་ ཤི་མ་ཚུགས་པའི་ མི་ཚེ་ཚུ་ བདག་འཛིན་འཐབ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་གིས་ ཤི་ནི་གི་བཀའ་རྒྱ་གནང་མི་ ༼མི་ཚུ་གི་༽ མི་ཚེ་འདི་ བདག་འཛིན་འཐབ་སྟེ་ དུས་ཚོད་བཀོད་མི་ཚུན་ཚོད་ གཞན་གྱི་མི་ཚེ་འདི་ བཏོན་བཏངམ་ཨིན། དོན་དངོས་ཐོག དེ་ནང་ལུ་ མནོ་བསམ་གཏང་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་གི་རྟགས་མཚན་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན།

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُفَعَاۤءَۗ قُلْ اَوَلَوْ كَانُوْا لَا يَمْلِكُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَعْقِلُوْنَ

amittakhażū min dūnillāhi syufa‘ā'(a), qul awalau kānū lā yamlikūna syai'aw wa lā ya‘qilūn(a).

ཡང་ན་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་པའི་ གྲོགས་རམ་འབད་མི་ཅིག་ ལེན་དོ་ཡོདཔ་ཨིན་ན། “ཁོང་ལུ་ག་ནི་ཡང་མེད་རུང་ ཧ་མ་གོ་རུང་ (ཁྱོད་ཀྱིས་ཡང་) འབག་ཡི་ག་” ཟེར་སླབ།

قُلْ لِّلّٰهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيْعًا ۗ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

qul lillāhisy-syafā‘atu jamī‘ā(n), lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

གྲོགས་རམ་འདི་ ཨཱལ་ལཱ་རྐྱངམ་གཅིག་ལུ་ཨིན། ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་གི་རྒྱལ་ཁབ་འདི་ཁོ་གི་བདག་དབང་ཨིན། དེ་ལས་ཁྱོད་ཁོ་ལུ་ལོག་འོང་།

وَاِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَحْدَهُ اشْمَـَٔزَّتْ قُلُوْبُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِۚ وَاِذَا ذُكِرَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā żukirallāhu waḥdahusyma'azzat qulūbul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirah(ti), wa iżā żukiral-lażīna min dūnihī iżā hum yastabsyirūn(a).

དེ་ལས་ གལ་སྲིད་ ཨཱལ་ལཱ་གི་མིང་རྐྱངམ་གཅིག་ བཤད་པ་ཅིན་ ཕྱི་མའི་མི་ཚེ་ལུ་ ཡིད་ཆེས་མེད་མི་ཚུ་གི་ སེམས་ཁར་ གནམ་མེད་ས་མེད་ སེམས་ཕམ་འོང་། དེ་འབདཝ་ད་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་པའི་ ལྷ་གཞན་ཚུ་གི་མིང་ཚུ་ བཤད་པའི་སྐབས་ གློ་བུར་དུ་ དགའ་སྤྲོ་འབྱུང་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ عٰلِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيْ مَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

qulillāhumma fāṭiras-samāwāti wal-arḍi ‘ālimal-gaibi wasy-syahādati anta taḥkumu baina ‘ibādika fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

མཐོང་མ་ཚུགས་མི་དང་ ངོ་མ་ག་ར་ཤེས་མི་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་བཟོ་མི་ ཨཱལ་ལཱ་ ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་གི་བར་ན་ དུས་རྒྱུན་དུ་ རྩོད་བསྡུར་ག་ཅི་འབདཝ་ཨིན་ན་ ཁྱོད་ར་གིས་ ཐག་བཅད་མི་འདི་ཨིན་ཟེར་ སླབ་དགོ།

وَلَوْ اَنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ مِنْ سُوْۤءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ وَبَدَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مَا لَمْ يَكُوْنُوْا يَحْتَسِبُوْنَ

wa lau anna lil-lażīna ẓalamū mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bihī min sū'il-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa badā lahum minallāhi mā lam yakūnū yaḥtasibūn(a).

དེ་ལས་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ འཛམ་གླིང་ནང་ ག་ར་ཡོདཔ་ཨིན་པ་ཅིན་ དེ་ལས་ དེ་ལས་མངམ་སྦེ་ ཡོདཔ་འདྲཝ་ཅིག་འབད་བ་ཅིན་ དེ་གིས་ མྱ་ངན་འབད་བའི་ཉིནམ་ལུ་ ཉེས་ཁྲིམས་ངན་པ་ལས་ ངེས་པར་དུ་རང་ རང་སོའི་སྲོག་སྐྱབས་འབད་འོང་། དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཧེ་མ་ལས་ མནོ་བསམ་མ་གཏང་མི་ ཨ་ལཱ་ལས་ ཉེས་ཆད་ཅིག་ གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ མཐོང་ནུག།

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ངན་པ་ག་ཅི་འབད་ཡི་ག་ གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ ཤེས་ཏེ་ དུས་རྒྱུན་དུ་ མཆི་མ་བཏང་མི་དེ་གིས་ ཁོང་ལུ་ མགུ་ཐོམ་སི་སི་སྦེ་ འགྱོ་ནུག།

فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ མི་ཅིག་ལུ་ རྐྱེན་ངན་བྱུང་པའི་སྐབས་ ཁོ་གིས་ ང་བཅས་ལུ་འབོ་སྟེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་ལུ་ བྱིན་རླབས་གནང་པའི་སྐབས་ ཁོ་གིས་ "ང་ལུ་ བྱིན་རླབས་འདི་ ངེ་གི་རིག་པ་ལས་བརྟེན་ཏེ་ བྱིན་ཡི་ཟེར་ སླབ་ཨིན།" ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ བརྟག་ཞིབ་ཅིག་ཨིན་རུང་ མང་ཤོས་ཅིག་གིས་རང་ མི་ཤེས།

قَدْ قَالَهَا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qad qālahal-lażīna min qablihim famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོང་གི་ཧེ་མ་ལས་ དེ་སྦེ་སླབ་མི་ཚུ་གིས་ ཧེ་མ་འབད་མི་འདི་ ད་ལས་ཕར་ ཁོང་ལུ་ཕན་ཐོགས་མི་འོང་།

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۗوَالَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ سَيُصِيْبُهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۙوَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

fa'aṣābahum sayyi'ātu mā kasabū, wal-lażīna ẓalamū min hā'ulā'i sayuṣībuhum sayyi'ātu mā kasabū, wa mā hum bimu‘jizīn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ག་ཅི་འབད་ཡི་ག་ དེ་གི་ གནད་ཁུངས་ངན་པ་ལས་ ༼རྐྱེན་ངན་༽ ཕོག་ཡོདཔ་ཨིན་པས། དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་ཡང་ ཁོང་གིས་འབད་མི་ལཱ་གི་འབྲས་བུ་ངན་པ་ལས་ ༼རྐྱེན་ངན་༽ ཕོག་སྟེ་ ཐར་མི་ཚུགས།

اَوَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam ya‘lamū annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ག་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ འཚོ་བཅུད་རྒྱ་སྐྱེད་འབད་དེ་ ཚད་འཛིན་འབདཝ་ཨིནམ་མ་ཤེསཔ་ཨིན་ན? ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ འདི་ནང་ལུ་ དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ རྟགས་མཚན་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན།

۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

དེ་ལས་ ངེ་གི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་ རང་སོའི་ཚད་ལས་བརྒལ་ཏེ་འགྱོ་མི་ཚུ་ དཀོན་མཆོག་གི་སྙིང་རྗེ་ལུ་ རེ་བ་མ་བསྐྱེད་པར་ དཀོན་མཆོག་གིས་ མི་ག་ར་གི་སྡིག་པ་ དགོངས་ཡངས་གནང་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَاَنِيْبُوْٓا اِلٰى رَبِّكُمْ وَاَسْلِمُوْا لَهٗ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa anībū ilā rabbikum wa aslimū lahū min qabli ay ya'tiyakumul-‘ażābu ṡumma lā tunṣarūn(a).

དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལུ་ལོག་སྟེ་ ཉེས་ཁྲིམས་ཁྱོད་ལུ་མ་ལྷོད་པའི་ཧེ་མ་ ཁོ་ལུ་མགོ་བཏགས་ཏེ་ དེ་ལས་ཁྱོད་ལུ་ཕན་ཐོགས་མི་འབྱུང་།

وَاتَّبِعُوْٓا اَحْسَنَ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَّاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ ۙ

wattabi‘ū aḥsana mā unzila ilaikum mir rabbikum min qabli ay ya'tiyakumul ‘ażābu bagtataw wa antum lā tasy‘urūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་མ་ཤེས་པར་ ཉེས་ཁྲིམས་གློ་བུར་དུ་ ཁྱོད་ལུ་མ་འབྱུང་པའི་ཧེ་མ་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལས་ ཁྱོད་ལུ་བཏང་ཡོད་མི་འདི་ ག་དེ་དྲག་དྲག་སྦེ་ རྗེས་སུ་འཇུག་དགོ།

اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ

an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).

དེ་ལས་ མི་གཅིག་གིས་ཡང་ ང་གིས་ ༼ངེ་གི་འགན་ཁུར་ཚུ་ འགྲུབ་ཚུགསཔ་༽ ལུ་ སྣང་མེད་བཞག་མི་ལུ་ ག་དེམ་ཅིག་ བློ་འགྱོད་སྦོམ་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ མ་སླབ་པར་ ངོ་མ་རང་ ང་ ༼ཨཱལ་ལཱ་གི་ཆོས་ལུགས་ལུ་ མཆི་མ་བཏང་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་ཨིན་༽ ཟེར་སླབ་མི་ཚུགས།

اَوْ تَقُوْلَ لَوْ اَنَّ اللّٰهَ هَدٰىنِيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ ۙ

au taqūla lau annallāha hadānī lakuntu minal-muttaqīn(a).

ཡང་ན་ (གལ་ཏེ་ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ང་ལུ་ལམ་སྟོན་འབད་བ་ཅིན་ ང་ཆོས་ལུགས་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་འོང་ནི་མས་ཟེར་སླབ་མི་ཚུགས།"

اَوْ تَقُوْلَ حِيْنَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ اَنَّ لِيْ كَرَّةً فَاَكُوْنَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

au taqūla ḥīna taral-‘ażāba lau anna lī karratan fa akūna minal-muḥsinīn(a).

ཡང་ན་ ཉེས་ཁྲིམས་མཐོངམ་ད་ལུ་ ང་གིས་ ༼འཛམ་གླིང་ནང་༽ ལོག་འགྱོ་ཚུགས་པ་ཅིན་ ང་ཡང་ ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་ཨིན་ཟེར་ སླབ་མི་ཚུགས།

بَلٰى قَدْ جَاۤءَتْكَ اٰيٰتِيْ فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

balā qad jā'atka āyātī fa każżabta bihā wastakbarta wa kunta minal-kāfirīn(a).

ངེ་གི་བརྡ་དོན་འདི་ཁྱོད་ལུ་ལྷོད་དེ་ཡོད་རུང་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་ལེན་མ་འབད་བར་ ཁྱོད་ཀྱིས་བསྟོད་པ་བརྐྱབ་སྟེ་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་གྲངས་སུ་ཚུདཔ་ཨིན།"

وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلَى اللّٰهِ وُجُوْهُهُمْ مُّسْوَدَّةٌ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِيْنَ

wa yaumal-qiyāmati taral-lażīna każabū ‘alallāhi wujūhuhum muswaddah(tun), alaisa fī jahannama maṡwal lil-mutakabbirīn(a).

དེ་ལས་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཉིནམ་ལུ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་རྫུན་མ་སླབ་མི་ཚུ་ གདོང་གནགཔོ་སྦེ་མཐོང་ནི་ཨིན། དམྱལ་བ་འདི་ ང་རྒྱལ་ཆེ་བའི་མི་ཚུ་གི་སྡོད་ས་མེན་ནམ།

وَيُنَجِّى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْۖ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوْۤءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa yunajjillāhul-lażīnattaqau bimafāzatihim, lā yamassuhumus-sū'u wa lā hum yaḥzanūn(a).

དེ་ལས་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཆོས་ཅན་ཚུ་ རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་མི་ལུ་བརྟེན་ སྐྱོབ་འོང་། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མི་རེག་ཅིང་གདུང་བར་མི་བྱེད་དོ།

اَللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ۙوَّهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

allāhu khāliqu kulli syai'(in), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

ཨཱལ་ལཱ་འདི་ དངོས་པོ་ག་ར་བཟོ་མི་དང་ དངོས་པོ་ག་ར་ བདག་འཛིན་འཐབ་མི་ཨིན།

لَهٗ مَقَالِيْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

lahū maqālīdus-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་གི་ལྡེ་མིག་ཚུ་ཁོ་ལུ་ཨིན། དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཚིག་ཚུ་ལུ་ ཡིད་ཆེས་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ གྱོང་རྒུད་ཕོག་མི་ཚུ་ཨིན།

قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ

qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལུ་ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ གཞན་ལུ་ཕྱག་འཚལ་དགོ་པའི་བཀའ་རྒྱ་གནང་དོ་ག མ་ཤེས་མི་ཚུ་ཨིན་ན?

وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་དང་ ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་མ་ ལུང་སྟོན་པ་ཚུ་ལུ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ༼ཨཱལ་ལཱ་༽ དང་མཉམ་འབྲེལ་འབད་བ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱི་ལཱ་ཚུ་ ངེས་པར་དུ་མེདཔ་བཏང་འོང་ དེ་ལས་ ཁྱོད་རང་ གྱོང་རྒུད་ཕོག་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་ཨིན།

بَلِ اللّٰهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

balillāha fa‘bud wa kum minasy-syākirīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཕྱག་འཚལ་མི་ ཨཱལ་ལཱ་རྐྱངམ་གཅིག་ལུ་ བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཟེར་ཞུ་ནི་ཨིན།"

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۖ وَالْاَرْضُ جَمِيْعًا قَبْضَتُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَالسَّمٰوٰتُ مَطْوِيّٰتٌۢ بِيَمِيْنِهٖ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), wal-arḍu jamī‘an qabḍatuhū yaumal-qiyāmati was-samāwātu maṭwiyyātum biyamīnih(ī), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

དེ་ལས་ འཛམ་གླིང་ཡོངས་རྫོགས་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཉིནམ་ལུ་ ཁོ་གི་ལགཔ་ནང་ཡོདཔ་ལས་ ཞིང་ཁམས་འདི་ ཁོ་གི་ལགཔ་གཡསཔ་གིས་ བསྐོར་ཏེ་ཡོད་རུང་ ཁོང་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ གཟི་བརྗིད་བསྐྱེད་དགོཔ་བཟུམ་སྦེ་ མི་བཏོན། གཟི་བརྗིད་ཁོ་ལུ་དང་ གཅིག་གིས་གཅིག་ལུ་ མཉམ་འབྲེལ་འབད་མི་ལས་ མཐོ་དྲགས་སྦེ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).

དེ་ལས་ དུང་སྒྲ་འདི་ བརྡུངས་ཏེ་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ནང་ཡོད་མི་ཚུ་ག་ར་ ཨཱལ་ལཱ་གི་འདོད་པ་མ་གཏོགས་ ཤི་འོང་། དེ་ལས་ ལོག་སྟེ་རང་ འཕུར་འགྱོཝ་ད་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ཡར་ལོང་སྟེ་ བསྒུག་སྡོདཔ་ཨིན།

وَاَشْرَقَتِ الْاَرْضُ بِنُوْرِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتٰبُ وَجِايْۤءَ بِالنَّبِيّٖنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa asyraqatil-arḍu binūri rabbihā wa wuḍi‘al-kitābu wa jī'a bin-nabiyyīna wasy-syuhadā'i wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

དེ་ལས་འཛམ་གླིང་འདི་ (མཧ་སཱར་གྱི་ཐང་) དེ་གི་གཙོ་བོ་གི་འོད་ཀྱིས་འོད་མདངས་ཅན་ལུ་འགྱུརཝ་ཨིན། དེ་ལས་ ཀི་དེབ་ཚུ་ (ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ཀྱི་རྩིས་ཁྲ་ཚུ་) ༼མི་རེ་རེ་ལུ་༽ ལུང་སྟོན་པ་དང་དཔང་པོ་ཚུ་འབག་འོང་སྟེ་ ཁོང་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ དྲང་བདེན་གྱི་ཐོག་ལས་ ཁྲིམས་ཐག་བཅད་དེ་ ཁོང་ལུ་ འཛོལ་བ་མ་འབད་བས།

وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

wa wuffiyat kullu nafsim mā ‘amilat wa huwa a‘lamu bimā yaf‘alūn(a).

དེ་ལས་ མི་ག་ར་གིས་ ག་ཅི་ཐོབ་ཅི་ག་ གླ་ཆ་ཆ་ཚང་སྦེ་ ཐོབ་འོང་ དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ག་ཅི་འབདཝ་ཨིན་ན་ ཁོ་གིས་ ལེགས་ཤོམ་སྦེ་ཤེས།

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا فُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَتْلُوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ رَبِّكُمْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَا ۗقَالُوْا بَلٰى وَلٰكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wasīqal-lażīna kafarū ilā jahannama zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā alam ya'tikum rusulum minkum yatlūna ‘alaikum āyāti rabbikum wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū balā wa lākin ḥaqqat kalimatul-‘ażābi ‘alal-kāfirīn(a).

མ་དད་པ་ཅན་ཚུ་ སྡེ་ཚན་སྦེ་ དམྱལ་བ་ནང་ བདའ་འོང་། དེ་ལས་ ཁོང་ཚུ་ དེ་ཁར་ལྷོདཔ་ད་ དེ་གི་སྒོ་ཚུ་ཕྱེ་སྟེ་ བདག་འཛིན་འཐབ་མི་ཚུ་གིས་ ཁྱེད་ཀྱི་སྦུག་ལས་ ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གི་ཚིག་ཚུ་ལྷག་སྟེ་ ཁྱེད་ཀྱི་ཉིནམ་འདི་གི་འཛོམས་འདུ་གི་སྐོར་ལས་ ཉེན་བརྡ་འབད་མི་ སྐུ་ཚབ་ཚུ་ ཁྱེད་ཀྱི་སྦུག་ལུ་འོང་ཡི་ག་ཟེར་སླབ་འོང་། དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ཨིན་ ཡོད་ཟེར་ ལན་བཏབ་རུང་ ཉེས་ཁྲིམས་ཀྱི་བཀའ་རྒྱ་འདི་ ངེས་པར་དུ་དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ འབྲེལ་བ་ཡོདཔ་ཨིན།

قِيْلَ ادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

qīladkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa bi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

དེ་ལས་ ༼ཁོང་ལུ་༽ "དམྱལ་བའི་སྒོ་ནང་འཛུལ་ཏེ་ ༼ཁྱོད་ཚུ་༽ དེ་ནང་ལུ་རྟག་བུ་རང་སྡོད་ནི་ཨིན་ཟེར་སླབ་ནུག། དེ་འབདཝ་ལས་ (དམྱལ་བ་) འདི་ བསྟོད་པ་རྐྱབ་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ སྡོད་གནས་སྡུག་ཤོས་ཅིག་ཨིན།

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ

wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་འདྲོགས་མི་ཚུ་ སྡེ་ཚན་སྦེ་ ཞིང་ཁམས་ལུ་འབག་འོང་། དེ་ལས་ ཁོང་ཚུ་ དེ་ཁར་ལྷོདཔ་ད་ སྒོ་ཕྱེ་སྟེ་ བདག་འཛིན་འཐབ་མི་གིས་ ཁོང་ལུ་ ཁྱེད་ལུ་ ཡར་རྒྱས་འབྱུང་བཅུག་ ཁྱེད་བྱིན་རླབས་ཅན་ཨིན་ དེ་འབདཝ་ལས་ ནང་ན་འོང་ཞིནམ་ལས་ ཁྱེད་ཆ་ཁྱབ་ དེ་ནང་ རྟག་བུ་རང་ སྡོད་ནི་ཨིན་ཟེར་ སླབ་ནུག།

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ صَدَقَنَا وَعْدَهٗ وَاَوْرَثَنَا الْاَرْضَ نَتَبَوَّاُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاۤءُ ۚفَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ṣadaqanā wa‘dahū wa auraṡanal-arḍa natabawwa'u minal-jannati ḥaiṡu nasyā'(u), fani‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ལུ་ཁས་བླངས་འབད་མི་འདི་ བསྒྲུབ་སྟེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ག་སྟེ་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ ལྷ་ཡུལ་ནང་སྡོད་ཚུགས་པའི་ ས་གནས་འདི་བྱིན་མི་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ བསྟོད་པ་ཕུལཝ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ (ཞིང་ཁམས་འདི་) ལཱ་ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ གསོལ་རས་དྲག་ཤོས་ཅིག་ཨིན།

وَتَرَى الْمَلٰۤىِٕكَةَ حَاۤفِّيْنَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيْلَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa taral-malā'ikata ḥāffīna min ḥaulil-‘arsyi yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim, wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa qīlal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) གིས་ མཁའ་འགྲོ་ཚུ་ ཨརཤ་གི་མཐའ་འཁོར་ལུ་ བསྐོར་ར་རྐྱབ་སྟེ་ ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་ བསྟོད་པ་ཕུལ་བའི་སྐབས་ གཟི་བརྗིད་བསྐྱེད་དེ་ མཐོང་ཚུགས། དེ་ལས་ ཁོང་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ གྲོས་ཐག་བཅད་དེ་ ༼ལྷའི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་༽ དྲང་བདེན་སྦེ་ ཐག་བཅད་དེ་ "འཛམ་གླིང་ག་ར་གི་གཙོ་བོ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ བསྟོད་པ་ཕུལཝ་ཨིན།"

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

དེབ་འདི་ (Al-Qur'an) ནི་ མཐོ་ཤོས་དང་ ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ བཏོན་ཡོདཔ་ཨིན།

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَۗ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi fa‘budillāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ལུ་ བདེན་པ་འབག་འོང་སྟེ་ དེབ་འདི་ བཏང་ཡི། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་རའི་ཆོས་ལུགས་ནང་ དྲང་བདེན་དང་ དྲང་བདེན་གྱི་ཐོག་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ཕྱག་འཚལ།

اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ

alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).

སེམས༌ཁར༌བཞག! ཆོས་ལུགས་གཙང་མའི་ནང་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་རྐྱངམ་གཅིག་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ ཁོ་ལས་ལྷག་སྟེ་ གཞན་མི་སྲུང་སྐྱོབ་འབད་མི་ཚུ་གིས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ཕྱག་འཚལ་མི་བཏུབ་ དེ་འབདཝ་ད་ ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ལུ་ ག་དེ་དྲག་དྲག་ཅིག་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཉེ་འདབས་ལུ་འབག་འོང་ཟེར་ རེ་བ་བསྐྱེདཔ་ཨིན། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོང་གིས་ རྩོད་བསྡུར་འབད་མི་འདི་གི་སྐོར་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོང་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ ཁྲིམས་བཤེར་འབད་འོང་། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་རྫུན་གཏམ་བཤད་མི་དང་ ཧ་ཅང་གིས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ ལམ་སྟོན་མི་འབད།

لَوْ اَرَادَ اللّٰهُ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا لَّاصْطَفٰى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۙ سُبْحٰنَهٗ ۗهُوَ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

wa lau arādallāhu ay yattakhiża waladal laṣṭafā mimmā yakhluqu mā yasyā'(u), subḥānah(ū), huwallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

གལ་ཏེ་ཨཱལ་ལཱ་གིས་ཨ་ལོ་འབག་དགོ་པ་ཅིན་ ངེས་པར་དུ་ཁོ་གིས་བཟོ་མི་ལས་ ག་ཅི་དགོཔ་ཨིན་ན་ གདམ་ཁ་རྐྱབ་འོང་། གཟི་བརྗིད་ཁོ་ལུ། ཁོ་ནི་ཨཱལ་ལཱ་ དབང་ཕྱུག་ དབང་ཕྱུག་ཨིན།

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۚ يُكَوِّرُ الَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اَلَا هُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), yukawwirul-laila ‘alan-nahāri wa yukawwirun nahāra ‘alal-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), alā huwal-‘azīzul-gaffār(u).

ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞི་འདི་ དབང་ཚད་ (དམིགས་ཡུལ) དང་ཅིག་ཁར་ བཟོ་ཡོདཔ་ཨིན། ཉིནམ་གཅིག་གི་ཐོག་ལུ་ མཚན་མོ་དབང་དུ་བསྡུ་སྟེ་ ཉིན་མོ་གི་ཐོག་ལུ་ དབང་དུ་བསྡུ་སྟེ་ ཉིམ་དང་ཟླཝ་ཚུ་ དབང་དུ་བསྡུ་སྟེ་ དུས་ཚོད་བཀོད་མི་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ འགྱོ་ནུག། སེམས༌ཁར༌བཞག! ཁོང་འདི་ མཐོ་ཤོས་དང་ དགོངས་ཡངས་གནང་མི་ཨིན།

خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ الْاَنْعَامِ ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍ ۗ يَخْلُقُكُمْ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنْۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِيْ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ

khalaqakum min nafsiw wāḥidatin ṡumma ja‘ala minhā zaujahā wa anzala lakum minal-an‘āmi ṡamāniyata azwāj(in), yakhluqukum fī buṭūni ummahātikum khalqam mim ba‘di khalqin fī ẓulumātin ṡalāṡ(in), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tuṣrafūn(a).

ཁྱོད་ཀྱི་མི་གཅིག་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་ཆ་རོགས་བཟོ་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ སྒོ་ནོར་ཆ་བརྒྱད་བཏང་ཡི། ཁྱོད་ཀྱི་ཨའི་གི་ཕོཝ་ནང་ལུ་ བྱུང་རིམ་གྱི་ཤུལ་ལས་ གནག་དུང་དུང་གསུམ་ནང་ ཁྱོད་བཟོ་ཡི། འདི་འབད་མི་འདི་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ རྒྱལ་ཁབ་ཀྱི་བདག་པོ་ཨིན་མི་ ཨཱལ་ལཱ་ཨིན། དཀོན་མཆོག་ཁོ་ལས་གཞན་མེད་དོ། དེ་ལས་ཁྱོད་ག་ཅི་འབད་ཕྱིར་ལོག་འབདཝ་སྨོ?

اِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ ۗوَلَا يَرْضٰى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَۚ وَاِنْ تَشْكُرُوْا يَرْضَهُ لَكُمْۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

in takfurū fa'innallāha ganiyyun ‘ankum, wa lā yarḍā li‘ibādihil-kufr(a), wa in tasykurū yarḍahu lakum, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

ཁྱོད་ཀྱིས་དད་པ་མ་བསྐྱེད་པ་ཅིན་ (འདི་ཤེས་) དེ་ལས་ ངོ་མ་རང་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ཁྱོད་དགོཔ་མེདཔ་མ་ཚད་ ཁོ་གིས་ ཁོ་རའི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་གི་དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་འདི་ལུ་ ངོས་ལེན་མི་འབད། ཁྱོད་ཀྱིས་བཀའ་དྲིན་ཆེ་བ་ཅིན་ ཁོ་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་ལུ་དགའཝ་ཨིན། །སྡིག་པ་བྱེད་པ་ནི་གཞན་གྱི་སྡིག་པ་མི་འཁུར་རོ། དེ་ལས་ཁྱོད་རང་གི་གཙོ་བོ་ལུ་ལོག་འོང་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱིས་འབད་མི་ལཱ་ཚུ་ ཁོ་གིས་ཁྱོད་ལུ་སླབ་འོང་། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོ་གིས་ (ཁྱོད་ཀྱི་) བྲང་ཁོག་ནང་ ག་ཅི་བསག་བཞག་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ ག་ར་ཤེས་མི་ཨིན།

۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ

wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).

དེ་ལས་ མི་ལུ་རྐྱེན་ངན་བྱུང་པའི་སྐབས་ ཁོ་གིས་ གཙོ་བོ་ལུ་ལོག་འོང་སྟེ་ ༼གྲོགས་རམ་༽ ཞུཝ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ད་ ཁོ་གིས་ བྱིན་རླབས་གནང་པའི་སྐབས་ ཁོ་གིས་ ཧེ་མ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ སྨོན་ལམ་བཏབ་མི་ ༼རྐྱེན་ངན་༽ བརྗེད་སོང་སྟེ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ མི་ཚུ་ ཁོ་གི་ལམ་ལས་ འཛོལ་བ་བཟོ་ནིའི་དོན་ལུ་ མཐུན་ཕྱོགས་བཟོཝ་ཨིན། ཁྱོད་ཀྱི་དད་པ་མ་བསྐྱེད་པར་ དུས་ཡུན་ཅིག་གི་རིང་ལུ་ སྤྲོ་བ་བསྐྱེད། ངོ་མ་རང་ ཁྱོད་དམྱལ་བ་ནང་སྡོད་མི་ཚུ་གི་གྲངས་སུ་ཚུད་འོང་ཟེར་སླབ།

اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

༼ཁྱོད་རང་ བསོད་ནམས་ཆེ་བའི་ ལྷ་མང་པོ་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཅིག་ཨིན་ན་༽ ཡང་ན་ མཚན་མོ་ལུ་ ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ ལོང་སྟེ་ ཕྱག་འཚལ་མི་ཅིག་ཨིན་ན? ཤེས་མི་ཚུ་དང་མ་ཤེས་མི་ཚུ་གཅིག་མཚུངས་ཨིན་ན་ཟེར་སླབ། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ སྤྱིར་བཏང་གི་ཤེས་ཡོན་ཡོད་མི་ཚུ་གིས་རྐྱངམ་ཅིག་ སློབ་ཚན་ཚུ་ ངོས་ལེན་འབད་ཚུགས།

قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ལུ་ "ཨོ་ངེ་གི་དད་དམ་ཅན་གྱི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལུ་འཇིགས་སྣང་བྱོས།" ག་ཅི་སྨོ་ཟེར་བ་ཅིན་ འཛམ་གླིང་འདི་ནང་ ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ མི་ཚུ་གིས་ ལེགས་ཤོམ་ཐོབ་འོང་། དེ་ལས་ཨཱལ་ལཱ་གི་འཛམ་གླིང་འདི་རྒྱ་ཆེ། བཟོད་སྒོམ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་ ཚད་མེད་པར་ ཁེ་ཕན་ཡར་དྲག་གཏང་འོང་།

قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَ

qul innī umirtu an a‘budallāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

ངོ་མ་རང་ ང་གིས་ ཆོས་ལུགས་ནང་ ༼ལག་ལེན་འཐབ་ནི་༽ ལུ་ བཀའ་ཉན་ཆ་ཚང་འབད་དེ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ ཕྱག་འཚལ་དགོཔ་སྦེ་ བཀའ་གནང་ཡི།

وَاُمِرْتُ لِاَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa umirtu li'an akūna awwalal-muslimīn(a).

ང་གིས་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་མི་འགོ་ཐོག་འབད་དགོ་པའི་བཀའ་རྒྱ་གནང་ཡི།"

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

ང་གིས་ ངེ་གི་གཙོ་བོ་ལུ་མ་ཉན་པ་ཅིན་ ཉིནམ་སྦོམ་འདི་ལུ་ ཉེས་ཁྲིམས་ཕོག་ནི་ལུ་འཇིགས་སྣང་ཡོད་ཟེར་སླབ།

قُلِ اللّٰهَ اَعْبُدُ مُخْلِصًا لَّهٗ دِيْنِيْۚ

qulillāha a‘budu mukhliṣal lahū dīnī.

ངེ་གི་ཆོས་ལུགས་ནང་ལུ་ ང་གིས་ ཨ་ལཱ་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་ ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ ཕྱག་འཚལ་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

فَاعْبُدُوْا مَا شِئْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖۗ قُلْ اِنَّ الْخٰسِرِيْنَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْلِيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اَلَا ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

fa‘budū mā syi'tum min dūnih(ī), qul innal-khāsirīnal-lażīna khasirū anfusahum wa ahlīhim yaumal-qiyāmah(ti), alā żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱིས་དགའ་དོ་བཟུམ་སྦེ་ ཕྱག་འཚལ། །ཨོ་ལྷ་མང་པོ། དོན་དངོས་ཐོག་ལུ་ གྱོང་རྒུད་ཕོག་མི་ཚུ་ མྱ་ངན་འབད་བའི་ཉིནམ་ལུ་ རང་སོ་དང་བཟའ་ཚང་ལུ་ གནོད་པ་བརྐྱབ་མི་ཚུ་ཨིན། སེམས༌ཁར༌བཞག! འདི་ངོ་མ་གྱོང་གུད་ཅིག་ཨིན།

لَهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِّنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ۗذٰلِكَ يُخَوِّفُ اللّٰهُ بِهٖ عِبَادَهٗ ۗيٰعِبَادِ فَاتَّقُوْنِ

lahum min fauqihim ẓulalum minan-nāri wa min taḥtihim ẓulal(un), żālika yukhawwifullāhu bihī ‘ibādah(ū), yā ‘ibādi fattaqūn(i).

དེ་ཚུ་གི་ལྟག་ལུ་ མེ་གི་བང་རིམ་དང་ འོག་ལུ་ ཁོང་གི་དོན་ལུ་ བང་རིམ་ཚུ་ གྲ་སྒྲིག་འབད་དེ་ཡོདཔ་ཨིན་པས། དེ་འབདཝ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོ་རའི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་ལུ་ ཉེན་བརྡ་འབདཝ་ཨིན། "ཨོ་ངེ་གི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་ ང་ལུ་འཇིགས་ཤིག།"

وَالَّذِيْنَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوْتَ اَنْ يَّعْبُدُوْهَا وَاَنَابُوْٓا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ

wal-lażīnajtanabuṭ-ṭāgūta ay ya‘budūhā wa anābū ilallāhi lahumul-busyrā, fabasysyir ‘ibād(i).

དེ་ལས་ ཏ་གུཊ་ལས་ཐག་རིང་སར་སྡོད་མི་ཚུ་གིས་ དེ་ལུ་ཕྱག་འཚལ་མ་བཏུབ་པར་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ལོག་འོང་མི་ཚུ་ལུ་ གནས་ཚུལ་ལེགས་ཤོམ་ཐོབ་དགོཔ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ ངེ་གི་གཡོགཔོ་ཚུ་ལུ་ གནས་ཚུལ་བཟང་པོ་འདི་ བརྡ་སྤྲོད་འབད།

الَّذِيْنَ يَسْتَمِعُوْنَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُوْنَ اَحْسَنَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدٰىهُمُ اللّٰهُ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ اُولُوا الْاَلْبَابِ

allażīna yastami‘ūnal-qaula fa yattabi‘ūna aḥsanah(ū), ulā'ikal-lażīna hadāhumullāhu wa ulā'ika hum ulul-albāb(i).

།ཚིག་ལ་ཉན་ནས་དེ་དག་ལས་གང་ལེགས་པ་དེ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་རྣམས་སོ། དེ་ཚུ་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ལམ་སྟོན་འབད་མི་ མི་ཚུ་ཨིནམ་མ་ཚད་ སྤྱིར་བཏང་གི་ ཤེས་ཡོན་ཡོད་མི་ཚུ་ཨིན།

اَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِۗ اَفَاَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِى النَّارِ ۚ

afaman ḥaqqa ‘alaihi kalimatul-‘ażāb(i), afa'anta tunqiżu man fin-nār(i).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཉེས་ཁྲིམས་ཕོག་ནི་ངེས་བདེན་ཡོད་མི་ཚུ་ལུ་ ག་ཅི་སྨོ? ཁྱོད་ཀྱིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) དམྱལ་བའི་མེ་ནང་ཡོད་མི་ཚུ་ སྐྱོབ་འོང་ག?

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ ۙتَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْمِيْعَادَ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum gurafum min fauqihā gurafum mabniyyah(tun), tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhul-mī‘ād(a).

དེ་འབདཝ་ད་ ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་འདྲོག་མི་ཚུ་ལུ་ ཁང་མིག་ཚུ་འོང་ནི་ཨིན་ དེ་གི་ལྟག་ལུ་ ཁང་མིག་ཚུ་ཡང་ བཟོ་བསྐྲུན་འབད་དེ་ཡོདཔ་ཨིན། (དེ་) ཨ་ལཱ་ཧའི་ཁས་ལེན། ཨཱལ་ལཱ་གིས་ (ཁོ་གི་) ཁས་བླངས་འདི་ ངོས་ལེན་མི་འབད།

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَلَكَهٗ يَنَابِيْعَ فِى الْاَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهٗ حُطَامًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ ࣖ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'an fasalakahū yanābī‘a fil-arḍi ṡumma yaj‘aluhū ḥuṭāmā(n), ina fī żālika lażikrā li'ulil-albāb(i).

ཁྱོད་ཀྱིས་མ་མཐོང་གམ། དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་སྐམ་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་ཚུ་སེརཔོ་འགྱོ་སར་མཐོངམ་ཨིན། ངོ་མ་རང་ དེ་ནང་ལུ་ ཤེས་རྟོགས་ཅན་གྱི་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ བསླབ་བྱ་ཅིག་ཨིན།

اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُوْرٍ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗفَوَيْلٌ لِّلْقٰسِيَةِ قُلُوْبُهُمْ مِّنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afaman syaraḥallāhu ṣadrahū lil-islāmi fahuwa ‘alā nūrim mir rabbih(ī), fawailul lil-qāsiyati qulūbuhum min żikrillāh(i), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཨིསི་ལམ་ལུ་ སེམས་ཁ་ཕྱེ་སྟེ་ གཙོ་བོ་ལས་ འོད་ཐོབ་མི་ཚུ་ ༼སེམས་ཁར་ བཀྲམ་སྟོན་འབད་མི་ཚུ་བཟུམ་སྦེ་ཨིན་ན༽? དེ་འབདཝ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་དྲན་པའི་སེམས་ཁར་ བཀྲ་ཤིས་བདེ་ལེགས་ཡོད་མི་ཚུ་ལུ་ སྐྱོ་སྣང་འབྱུང་འོང་། དེ་ཚུ་ མངོན་གསལ་གྱི་འཛོལ་བ་ནང་ཡོདཔ་ཨིན།

اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

དཀོན་མཆོག་གིས་ བཀའ་སློབ་དྲག་ཤོས་ ཀུ་རཱན་འདི་ གཅིག་མཚུངས་སྦེ་ བསྐྱར་ལོག་འབད་དེ་ བཏང་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ གཙོ་བོ་ལུ་འཇིགས་སྣང་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་པགས་ཀོ་ཚུ་ དེ་ལུ་ གཡོ་འགུལ་འགྱོཝ་ད་ དེ་ལས་ ཁོང་གི་པགས་ཀོ་དང་ སེམས་ཚུ་ ཨཱལ་ལཱ་དྲན་པའི་སྐབས་ ཞི་བདེ་འགྱོཝ་ཨིན། དེ་ཨཱལ་ལཱ་གི་ལམ་སྟོན་ཨིན། ཁོ་གིས་ག་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ དེ་དང་གཅིག་ཁར་ལམ་སྟོན་འབདཝ་ཨིན། དེ་ལས་ ག་ར་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ལམ་བདའ་སྟེ་ བཀོག་བཞག་མི་འདི་ ལམ་སྟོན་འབད་མི་ ག་ཡང་མེད།

اَفَمَنْ يَّتَّقِيْ بِوَجْهِهٖ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗوَقِيْلَ لِلظّٰلِمِيْنَ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ

afamay yattaqī biwajhihī sū'al-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa qīla liẓ-ẓālimīna żūqū mā kuntum taksibūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ གདོང་སྲུང་མི་ མི་ཚུ་གིས་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཉིནམ་ལུ་ ཉེས་ཁྲིམས་ངན་པ་ལས་ བཀག་ཐབས་འབད་འོང་ག ༼ཉེས་ཁྲིམས་མ་ཕོག་མི་ དད་པ་ཅན་ཚུ་དང་ཅོག་འཐདཔ་ཨིན་༽? དེ་ལས་ ཉེས་ཅན་ཚུ་ལུ་ ཁྱེད་ཀྱིས་འབད་མི་ལཱ་གི་ཁེ་ཕན་འདི་ བྲོ་བ་མྱོང་ཟེར་སླབ་ནུག

كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

każżabal-lażīna min qablihim fa'atāhumul-‘ażābu mi ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གི་ཧེ་མ་ ཁས་མ་ལེན་མི་ཚུ་གིས་ ༼སྐུ་ཚབ་ཚུ་༽ དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ རེ་བ་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱོགས་ལས་ ཉེས་ཆད་བཀལ་འོང་ནུག།

فَاَذَاقَهُمُ اللّٰهُ الْخِزْيَ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُ ۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

fa ażāqahumullāhul-khizya fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁོང་ལུ་ འཛམ་གླིང་གི་མི་ཚེ་གི་ མར་ཕབ་འབད་བཅུག་ནུག། དེ་ལས་ ངོ་མ་རང་ ཤུལ་མའི་མི་ཚེ་ནང་ ཉེས་ཁྲིམས་འདི་ མཐོ་དྲགས་སྦེ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَۚ

wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡalil la‘allahum yatażakkarūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་འདི་ནང་ མི་ཚུ་གིས་ ལྷབ་ཚུགས་ནིའི་དོན་ལུ་ དཔེ་གཏམ་མ་འདྲཝ་ཚུ་ བཟོ་སྟེ་ཡོདཔ་ཨིན།

قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِيْ عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

qur'ānan ‘arabiyyan gaira żī ‘iwajil la‘allahum yattaqūn(a).

༼དེ་ཡང་༽ ཀོ་རཱན་འདི་ཨ་ར་བིཀ་སྐད་ཡིག་ནང་ཨིནམ་ལས་ ༼དེ་ནང་ལུ་༽ གཡོ་སྒྱུ་མེདཔ་ལས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ཆོས་ཅན་འོང་ནི་ཨིན།

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلًا فِيْهِ شُرَكَاۤءُ مُتَشٰكِسُوْنَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ḍaraballāhu maṡalar rajulan fīhi syurakā'u mutasyākisūna wa rajulan salamal lirajulin hal yastawiyāni maṡalā(n), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

༉ མི་ངོམ་གཅིག་གི་ ༼གཡོགཔོ་༽ འདི་ རྩོད་རྙོགས་ཡོད་མི་ མཐུན་ཚོགས་ནང་ཡོད་མི་ མི་ལེ་ཤ་ཅིག་གིས་ བདག་དབང་འབད་དེ་ མི་གཅིག་གི་ རྒྱུ་དངོས་ཆ་ཚང་ཅིག་ཨིན་མི་ བྱ་རོགས་ཅིག་ ༼གཡོགཔོ་༽ ཅིག་བཟོཝ་ཨིན། གཡོགཔོ་གཉིས་གནས་སྟངས་གཅིག་ནང་ཡོདཔ་ཨིན་ན? བསྟོད་པ་ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ཡོད་རུང་ མང་ཤོས་ཅིག་གིས་མི་ཤེས།

اِنَّكَ مَيِّتٌ وَّاِنَّهُمْ مَّيِّتُوْنَ ۖ

innaka mayyituw wa innahum mayyitūn(a).

ངོ་མ་རང་ ཁྱོད་ (མུ་ཧ་མཱད་) ཤི་འོང་ དེ་ལས་ ཁོང་ཡང་ཤི་འོང་།

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُوْنَ ࣖ ۔

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati ‘inda rabbikum takhtaṣimūn(a).

།དེ་ནས་དོན་དམ་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཉིན་མོ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་མདུན་དུ་རྩོད་པར་འགྱུར་རོ།

۞ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللّٰهِ وَكَذَّبَ بِالصِّدْقِ اِذْ جَاۤءَهٗۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimman każaba ‘alallāhi wa każżaba biṣ-ṣidqi iż jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་རྫུན་གཏམ་བཟོ་སྟེ་ ཁོ་ལུ་འོང་མི་བདེན་པ་འདི་ ངོས་ལེན་མ་འབད་མི་ལས་ མི་དྲང་བདེན་མེདཔ་འདི་ ག་གིས་ཡོདཔ་སྨོ? དམྱལ་བ་འདི་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་སྡོད་སའི་ས་ཁོངས་མེན་ནམ།

وَالَّذِيْ جَاۤءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

wal-lażī jā'a biṣ-ṣidqi wa ṣaddaqa bihī ulā'ika humul-muttaqūn(a).

དེ་ལས་ བདེན་པ་འབག་འོང་མི་ (མུ་ཧ་མཱད་) དང་ དེ་བདེན་དཔང་འབད་མི་ཚུ་ དེ་ཚུ་ ཆོས་ཅན་གྱི་མི་ཚུ་ཨིན།

لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ

lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

།དེ་དག་གིས་རང་གི་གཙོ་བོ་ལས་འདོད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་དེ་བཟུམ་གྱི་གསོལ་རས་ཐོབ་འོང་།

لِيُكَفِّرَ اللّٰهُ عَنْهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ عَمِلُوْا وَيَجْزِيَهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

liyukaffirallāhu ‘anhum aswa'al-lażī ‘amilū wa yajziyahum ajrahum bi'aḥsanil-lażī kānū ya‘malūn(a).

དེ་ལས་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁོང་གིས་ ད་ལྟོ་ཚུན་ཚོད་ འབད་མི་ ལཱ་ངན་ཤོས་ཚུ་ བཏོན་བཏང་ཞིནམ་ལས་ ཁོང་གིས་ འབད་མི་ལས་ ལེགས་ཤོམ་ཅིག་ བྱིན་འོང་།

اَلَيْسَ اللّٰهُ بِكَافٍ عَبْدَهٗۗ وَيُخَوِّفُوْنَكَ بِالَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍۚ

alaisallāhu bikāfin ‘abdah(ū), wa yukhawwifūnaka bil-lażīna min dūnih(ī), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོ་རའི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་ལུ་ལངམ་སྦེ་མེདཔ་ཨིན་ན? ཁོང་གིས་ཁྱོད་ལུ་ཁོ་ལས་ལྷག་སྟེ་ (ཕྱག་འཚལ) གཞན་གྱིས་འཇིགས་སྣང་བསྐྱེདཔ་ཨིན། ག་ར་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ལམ་ནོར་འགྱོ་བཅུག་པ་ཅིན་ ག་གིས་ཡང་ ལམ་སྟོན་འབད་མི་ཚུགས།

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّضِلٍّ ۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِعَزِيْزٍ ذِى انْتِقَامٍ

wa may yahdillāhu famā lahū min muḍill(in), alaisallāhu bi‘azīzin żintiqām(in).

དེ་ལས་ ག་ར་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ལམ་སྟོན་འབད་བ་ཅིན་ མི་གཅིག་གིས་ཡང་ ལམ་ནོར་ལུ་ འཁྱིད་མི་ཚུགས། དཀོན་མཆོག་ལུ་ དབང་ཚད་ཡོད་མི་དང་ ཉེས་ཁྲིམས་བཀལ་ནིའི་དབང་ཚད་ཡོདཔ་མེན་ན?

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).

དེ་ལས་ ངོ་མ་རང་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་ གནམ་དང་ས་གཞི་འདི་ ག་གིས་བཟོ་ཡི་ག་ཟེར་ དྲི་བ་བཀོད་པ་ཅིན་ ཁོང་གིས་ངེས་པར་དུ་ལན་ "Allah" ཟེར་སླབ་འོང་། དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ག་ཅི་ལུ་ཕྱག་འཚལ་དོ་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ ཤེས་ག ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ང་ལུ་ རྐྱེན་ངན་འབག་འོང་དགོ་པ་ཅིན་ ཁོང་གིས་ རྐྱེན་ངན་འདི་ བཏོན་བཏང་ཚུགས་ག་ ཡང་ན་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ང་ལུ་ སྙིང་རྗེ་བྱིན་དགོ་པ་ཅིན་ ཁོ་གི་སྙིང་རྗེ་འདི་ བཀག་ཚུགས་ག་ཟེར་ སླབ་དགོ། ང་ལུ་ཨཱལ་ལཱ་ལངམ་ཨིན། བློ་གཏད་བཞག་མི་ཚུ་གིས་ ཁོ་ལུ་མགུ་བསྐོར་བརྐྱབ་ཟེར་སླབ།

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۚفَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཟེར་སླབ། "ཨོ་ངེ་གི་མི་ཚུ། ཁྱོད་ཀྱི་གནས་རིམ་དང་འཁྲིལ་ཏེ་འབད། ང་ཡང་(དེ་སྦེ་)འབདཝ་ཨིན། ཤུལ་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་ཚུགས།

مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

མི་དེ་གིས་ མར་ཕབ་ཀྱི་ཉེས་ཁྲིམས་ཐོབ་འོང་ དེ་ལས་ བརྟན་བཞུགས་ཀྱི་ཉེས་ཁྲིམས་འདི་ ཁོ་ལུ་ཕོག་འོང་།"

اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ

innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

ང་བཅས་ཀྱིས་ མི་རིགས་ལུ་བདེན་པ་འབག་འོང་མི་ ཀི་དེབ་འདི་ ཁྱོད་ལུ་བཏང་ཡི། དེ་ལས་ ག་གིས་ ལམ་སྟོན་ཐོབ་མི་འདི་ རང་གི་དོན་ལུ་ཨིནམ་ལས་ ག་གིས་ འཛོལ་བ་འགྱོ་མི་འདི་ འཛོལ་བ་འདི་ རང་གི་དོན་ལུ་ཨིནམ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ དེ་ཚུ་ལུ་ འགན་འཁྲི་འབག་མི་ཚུགས།

اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ حِيْنَ مَوْتِهَا وَالَّتِيْ لَمْ تَمُتْ فِيْ مَنَامِهَا ۚ فَيُمْسِكُ الَّتِيْ قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰىٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

allāhu yatawaffal-anfusa ḥīna mautihā wal-latī lam tamut fī manāmihā, fayumsikul-latī qaḍā ‘alaihal-mauta wa yursilul-ukhrā ilā ajalim musammā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ༼མི་གཅིག་གི་༽ ཤི་བའི་སྐབས་ལུ་ མི་ཚེ་དང་ ༼མི་གཅིག་གི་༽ གཉིད་ཁུག་པའི་སྐབས་ ད་ལྟོ་ཡང་ ཤི་མ་ཚུགས་པའི་ མི་ཚེ་ཚུ་ བདག་འཛིན་འཐབ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་གིས་ ཤི་ནི་གི་བཀའ་རྒྱ་གནང་མི་ ༼མི་ཚུ་གི་༽ མི་ཚེ་འདི་ བདག་འཛིན་འཐབ་སྟེ་ དུས་ཚོད་བཀོད་མི་ཚུན་ཚོད་ གཞན་གྱི་མི་ཚེ་འདི་ བཏོན་བཏངམ་ཨིན། དོན་དངོས་ཐོག དེ་ནང་ལུ་ མནོ་བསམ་གཏང་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་གི་རྟགས་མཚན་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན།

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُفَعَاۤءَۗ قُلْ اَوَلَوْ كَانُوْا لَا يَمْلِكُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَعْقِلُوْنَ

amittakhażū min dūnillāhi syufa‘ā'(a), qul awalau kānū lā yamlikūna syai'aw wa lā ya‘qilūn(a).

ཡང་ན་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་པའི་ གྲོགས་རམ་འབད་མི་ཅིག་ ལེན་དོ་ཡོདཔ་ཨིན་ན། “ཁོང་ལུ་ག་ནི་ཡང་མེད་རུང་ ཧ་མ་གོ་རུང་ (ཁྱོད་ཀྱིས་ཡང་) འབག་ཡི་ག་” ཟེར་སླབ།

قُلْ لِّلّٰهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيْعًا ۗ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

qul lillāhisy-syafā‘atu jamī‘ā(n), lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

གྲོགས་རམ་འདི་ ཨཱལ་ལཱ་རྐྱངམ་གཅིག་ལུ་ཨིན། ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་གི་རྒྱལ་ཁབ་འདི་ཁོ་གི་བདག་དབང་ཨིན། དེ་ལས་ཁྱོད་ཁོ་ལུ་ལོག་འོང་།

وَاِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَحْدَهُ اشْمَـَٔزَّتْ قُلُوْبُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِۚ وَاِذَا ذُكِرَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā żukirallāhu waḥdahusyma'azzat qulūbul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirah(ti), wa iżā żukiral-lażīna min dūnihī iżā hum yastabsyirūn(a).

དེ་ལས་ གལ་སྲིད་ ཨཱལ་ལཱ་གི་མིང་རྐྱངམ་གཅིག་ བཤད་པ་ཅིན་ ཕྱི་མའི་མི་ཚེ་ལུ་ ཡིད་ཆེས་མེད་མི་ཚུ་གི་ སེམས་ཁར་ གནམ་མེད་ས་མེད་ སེམས་ཕམ་འོང་། དེ་འབདཝ་ད་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་པའི་ ལྷ་གཞན་ཚུ་གི་མིང་ཚུ་ བཤད་པའི་སྐབས་ གློ་བུར་དུ་ དགའ་སྤྲོ་འབྱུང་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ عٰلِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيْ مَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

qulillāhumma fāṭiras-samāwāti wal-arḍi ‘ālimal-gaibi wasy-syahādati anta taḥkumu baina ‘ibādika fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

མཐོང་མ་ཚུགས་མི་དང་ ངོ་མ་ག་ར་ཤེས་མི་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་བཟོ་མི་ ཨཱལ་ལཱ་ ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་གི་བར་ན་ དུས་རྒྱུན་དུ་ རྩོད་བསྡུར་ག་ཅི་འབདཝ་ཨིན་ན་ ཁྱོད་ར་གིས་ ཐག་བཅད་མི་འདི་ཨིན་ཟེར་ སླབ་དགོ།

وَلَوْ اَنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ مِنْ سُوْۤءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ وَبَدَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مَا لَمْ يَكُوْنُوْا يَحْتَسِبُوْنَ

wa lau anna lil-lażīna ẓalamū mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bihī min sū'il-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa badā lahum minallāhi mā lam yakūnū yaḥtasibūn(a).

དེ་ལས་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ འཛམ་གླིང་ནང་ ག་ར་ཡོདཔ་ཨིན་པ་ཅིན་ དེ་ལས་ དེ་ལས་མངམ་སྦེ་ ཡོདཔ་འདྲཝ་ཅིག་འབད་བ་ཅིན་ དེ་གིས་ མྱ་ངན་འབད་བའི་ཉིནམ་ལུ་ ཉེས་ཁྲིམས་ངན་པ་ལས་ ངེས་པར་དུ་རང་ རང་སོའི་སྲོག་སྐྱབས་འབད་འོང་། དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཧེ་མ་ལས་ མནོ་བསམ་མ་གཏང་མི་ ཨ་ལཱ་ལས་ ཉེས་ཆད་ཅིག་ གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ མཐོང་ནུག།

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ངན་པ་ག་ཅི་འབད་ཡི་ག་ གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ ཤེས་ཏེ་ དུས་རྒྱུན་དུ་ མཆི་མ་བཏང་མི་དེ་གིས་ ཁོང་ལུ་ མགུ་ཐོམ་སི་སི་སྦེ་ འགྱོ་ནུག།

فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ མི་ཅིག་ལུ་ རྐྱེན་ངན་བྱུང་པའི་སྐབས་ ཁོ་གིས་ ང་བཅས་ལུ་འབོ་སྟེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་ལུ་ བྱིན་རླབས་གནང་པའི་སྐབས་ ཁོ་གིས་ "ང་ལུ་ བྱིན་རླབས་འདི་ ངེ་གི་རིག་པ་ལས་བརྟེན་ཏེ་ བྱིན་ཡི་ཟེར་ སླབ་ཨིན།" ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ བརྟག་ཞིབ་ཅིག་ཨིན་རུང་ མང་ཤོས་ཅིག་གིས་རང་ མི་ཤེས།

قَدْ قَالَهَا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qad qālahal-lażīna min qablihim famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོང་གི་ཧེ་མ་ལས་ དེ་སྦེ་སླབ་མི་ཚུ་གིས་ ཧེ་མ་འབད་མི་འདི་ ད་ལས་ཕར་ ཁོང་ལུ་ཕན་ཐོགས་མི་འོང་།

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۗوَالَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ سَيُصِيْبُهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۙوَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

fa'aṣābahum sayyi'ātu mā kasabū, wal-lażīna ẓalamū min hā'ulā'i sayuṣībuhum sayyi'ātu mā kasabū, wa mā hum bimu‘jizīn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ག་ཅི་འབད་ཡི་ག་ དེ་གི་ གནད་ཁུངས་ངན་པ་ལས་ ༼རྐྱེན་ངན་༽ ཕོག་ཡོདཔ་ཨིན་པས། དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་ཡང་ ཁོང་གིས་འབད་མི་ལཱ་གི་འབྲས་བུ་ངན་པ་ལས་ ༼རྐྱེན་ངན་༽ ཕོག་སྟེ་ ཐར་མི་ཚུགས།

اَوَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam ya‘lamū annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ག་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ འཚོ་བཅུད་རྒྱ་སྐྱེད་འབད་དེ་ ཚད་འཛིན་འབདཝ་ཨིནམ་མ་ཤེསཔ་ཨིན་ན? ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ འདི་ནང་ལུ་ དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ རྟགས་མཚན་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན།

۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

དེ་ལས་ ངེ་གི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་ རང་སོའི་ཚད་ལས་བརྒལ་ཏེ་འགྱོ་མི་ཚུ་ དཀོན་མཆོག་གི་སྙིང་རྗེ་ལུ་ རེ་བ་མ་བསྐྱེད་པར་ དཀོན་མཆོག་གིས་ མི་ག་ར་གི་སྡིག་པ་ དགོངས་ཡངས་གནང་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَاَنِيْبُوْٓا اِلٰى رَبِّكُمْ وَاَسْلِمُوْا لَهٗ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa anībū ilā rabbikum wa aslimū lahū min qabli ay ya'tiyakumul-‘ażābu ṡumma lā tunṣarūn(a).

དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལུ་ལོག་སྟེ་ ཉེས་ཁྲིམས་ཁྱོད་ལུ་མ་ལྷོད་པའི་ཧེ་མ་ ཁོ་ལུ་མགོ་བཏགས་ཏེ་ དེ་ལས་ཁྱོད་ལུ་ཕན་ཐོགས་མི་འབྱུང་།

وَاتَّبِعُوْٓا اَحْسَنَ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَّاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ ۙ

wattabi‘ū aḥsana mā unzila ilaikum mir rabbikum min qabli ay ya'tiyakumul ‘ażābu bagtataw wa antum lā tasy‘urūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་མ་ཤེས་པར་ ཉེས་ཁྲིམས་གློ་བུར་དུ་ ཁྱོད་ལུ་མ་འབྱུང་པའི་ཧེ་མ་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལས་ ཁྱོད་ལུ་བཏང་ཡོད་མི་འདི་ ག་དེ་དྲག་དྲག་སྦེ་ རྗེས་སུ་འཇུག་དགོ།

اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ

an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).

དེ་ལས་ མི་གཅིག་གིས་ཡང་ ང་གིས་ ༼ངེ་གི་འགན་ཁུར་ཚུ་ འགྲུབ་ཚུགསཔ་༽ ལུ་ སྣང་མེད་བཞག་མི་ལུ་ ག་དེམ་ཅིག་ བློ་འགྱོད་སྦོམ་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ མ་སླབ་པར་ ངོ་མ་རང་ ང་ ༼ཨཱལ་ལཱ་གི་ཆོས་ལུགས་ལུ་ མཆི་མ་བཏང་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་ཨིན་༽ ཟེར་སླབ་མི་ཚུགས།

اَوْ تَقُوْلَ لَوْ اَنَّ اللّٰهَ هَدٰىنِيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ ۙ

au taqūla lau annallāha hadānī lakuntu minal-muttaqīn(a).

ཡང་ན་ (གལ་ཏེ་ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ང་ལུ་ལམ་སྟོན་འབད་བ་ཅིན་ ང་ཆོས་ལུགས་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་འོང་ནི་མས་ཟེར་སླབ་མི་ཚུགས།"

اَوْ تَقُوْلَ حِيْنَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ اَنَّ لِيْ كَرَّةً فَاَكُوْنَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

au taqūla ḥīna taral-‘ażāba lau anna lī karratan fa akūna minal-muḥsinīn(a).

ཡང་ན་ ཉེས་ཁྲིམས་མཐོངམ་ད་ལུ་ ང་གིས་ ༼འཛམ་གླིང་ནང་༽ ལོག་འགྱོ་ཚུགས་པ་ཅིན་ ང་ཡང་ ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་ཨིན་ཟེར་ སླབ་མི་ཚུགས།

بَلٰى قَدْ جَاۤءَتْكَ اٰيٰتِيْ فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

balā qad jā'atka āyātī fa każżabta bihā wastakbarta wa kunta minal-kāfirīn(a).

ངེ་གི་བརྡ་དོན་འདི་ཁྱོད་ལུ་ལྷོད་དེ་ཡོད་རུང་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་ལེན་མ་འབད་བར་ ཁྱོད་ཀྱིས་བསྟོད་པ་བརྐྱབ་སྟེ་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་གྲངས་སུ་ཚུདཔ་ཨིན།"

وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلَى اللّٰهِ وُجُوْهُهُمْ مُّسْوَدَّةٌ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِيْنَ

wa yaumal-qiyāmati taral-lażīna każabū ‘alallāhi wujūhuhum muswaddah(tun), alaisa fī jahannama maṡwal lil-mutakabbirīn(a).

དེ་ལས་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཉིནམ་ལུ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་རྫུན་མ་སླབ་མི་ཚུ་ གདོང་གནགཔོ་སྦེ་མཐོང་ནི་ཨིན། དམྱལ་བ་འདི་ ང་རྒྱལ་ཆེ་བའི་མི་ཚུ་གི་སྡོད་ས་མེན་ནམ།

وَيُنَجِّى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْۖ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوْۤءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa yunajjillāhul-lażīnattaqau bimafāzatihim, lā yamassuhumus-sū'u wa lā hum yaḥzanūn(a).

དེ་ལས་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཆོས་ཅན་ཚུ་ རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་མི་ལུ་བརྟེན་ སྐྱོབ་འོང་། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མི་རེག་ཅིང་གདུང་བར་མི་བྱེད་དོ།

اَللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ۙوَّهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

allāhu khāliqu kulli syai'(in), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

ཨཱལ་ལཱ་འདི་ དངོས་པོ་ག་ར་བཟོ་མི་དང་ དངོས་པོ་ག་ར་ བདག་འཛིན་འཐབ་མི་ཨིན།

لَهٗ مَقَالِيْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

lahū maqālīdus-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་གི་ལྡེ་མིག་ཚུ་ཁོ་ལུ་ཨིན། དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཚིག་ཚུ་ལུ་ ཡིད་ཆེས་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ གྱོང་རྒུད་ཕོག་མི་ཚུ་ཨིན།

قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ

qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལུ་ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ གཞན་ལུ་ཕྱག་འཚལ་དགོ་པའི་བཀའ་རྒྱ་གནང་དོ་ག མ་ཤེས་མི་ཚུ་ཨིན་ན?

وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་དང་ ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་མ་ ལུང་སྟོན་པ་ཚུ་ལུ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ༼ཨཱལ་ལཱ་༽ དང་མཉམ་འབྲེལ་འབད་བ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱི་ལཱ་ཚུ་ ངེས་པར་དུ་མེདཔ་བཏང་འོང་ དེ་ལས་ ཁྱོད་རང་ གྱོང་རྒུད་ཕོག་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་ཨིན།

بَلِ اللّٰهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

balillāha fa‘bud wa kum minasy-syākirīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཕྱག་འཚལ་མི་ ཨཱལ་ལཱ་རྐྱངམ་གཅིག་ལུ་ བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཟེར་ཞུ་ནི་ཨིན།"

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۖ وَالْاَرْضُ جَمِيْعًا قَبْضَتُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَالسَّمٰوٰتُ مَطْوِيّٰتٌۢ بِيَمِيْنِهٖ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), wal-arḍu jamī‘an qabḍatuhū yaumal-qiyāmati was-samāwātu maṭwiyyātum biyamīnih(ī), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

དེ་ལས་ འཛམ་གླིང་ཡོངས་རྫོགས་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཉིནམ་ལུ་ ཁོ་གི་ལགཔ་ནང་ཡོདཔ་ལས་ ཞིང་ཁམས་འདི་ ཁོ་གི་ལགཔ་གཡསཔ་གིས་ བསྐོར་ཏེ་ཡོད་རུང་ ཁོང་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ གཟི་བརྗིད་བསྐྱེད་དགོཔ་བཟུམ་སྦེ་ མི་བཏོན། གཟི་བརྗིད་ཁོ་ལུ་དང་ གཅིག་གིས་གཅིག་ལུ་ མཉམ་འབྲེལ་འབད་མི་ལས་ མཐོ་དྲགས་སྦེ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).

དེ་ལས་ དུང་སྒྲ་འདི་ བརྡུངས་ཏེ་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ནང་ཡོད་མི་ཚུ་ག་ར་ ཨཱལ་ལཱ་གི་འདོད་པ་མ་གཏོགས་ ཤི་འོང་། དེ་ལས་ ལོག་སྟེ་རང་ འཕུར་འགྱོཝ་ད་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ཡར་ལོང་སྟེ་ བསྒུག་སྡོདཔ་ཨིན།

وَاَشْرَقَتِ الْاَرْضُ بِنُوْرِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتٰبُ وَجِايْۤءَ بِالنَّبِيّٖنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa asyraqatil-arḍu binūri rabbihā wa wuḍi‘al-kitābu wa jī'a bin-nabiyyīna wasy-syuhadā'i wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

དེ་ལས་འཛམ་གླིང་འདི་ (མཧ་སཱར་གྱི་ཐང་) དེ་གི་གཙོ་བོ་གི་འོད་ཀྱིས་འོད་མདངས་ཅན་ལུ་འགྱུརཝ་ཨིན། དེ་ལས་ ཀི་དེབ་ཚུ་ (ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ཀྱི་རྩིས་ཁྲ་ཚུ་) ༼མི་རེ་རེ་ལུ་༽ ལུང་སྟོན་པ་དང་དཔང་པོ་ཚུ་འབག་འོང་སྟེ་ ཁོང་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ དྲང་བདེན་གྱི་ཐོག་ལས་ ཁྲིམས་ཐག་བཅད་དེ་ ཁོང་ལུ་ འཛོལ་བ་མ་འབད་བས།

وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

wa wuffiyat kullu nafsim mā ‘amilat wa huwa a‘lamu bimā yaf‘alūn(a).

དེ་ལས་ མི་ག་ར་གིས་ ག་ཅི་ཐོབ་ཅི་ག་ གླ་ཆ་ཆ་ཚང་སྦེ་ ཐོབ་འོང་ དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ག་ཅི་འབདཝ་ཨིན་ན་ ཁོ་གིས་ ལེགས་ཤོམ་སྦེ་ཤེས།

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا فُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَتْلُوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ رَبِّكُمْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَا ۗقَالُوْا بَلٰى وَلٰكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wasīqal-lażīna kafarū ilā jahannama zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā alam ya'tikum rusulum minkum yatlūna ‘alaikum āyāti rabbikum wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū balā wa lākin ḥaqqat kalimatul-‘ażābi ‘alal-kāfirīn(a).

མ་དད་པ་ཅན་ཚུ་ སྡེ་ཚན་སྦེ་ དམྱལ་བ་ནང་ བདའ་འོང་། དེ་ལས་ ཁོང་ཚུ་ དེ་ཁར་ལྷོདཔ་ད་ དེ་གི་སྒོ་ཚུ་ཕྱེ་སྟེ་ བདག་འཛིན་འཐབ་མི་ཚུ་གིས་ ཁྱེད་ཀྱི་སྦུག་ལས་ ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གི་ཚིག་ཚུ་ལྷག་སྟེ་ ཁྱེད་ཀྱི་ཉིནམ་འདི་གི་འཛོམས་འདུ་གི་སྐོར་ལས་ ཉེན་བརྡ་འབད་མི་ སྐུ་ཚབ་ཚུ་ ཁྱེད་ཀྱི་སྦུག་ལུ་འོང་ཡི་ག་ཟེར་སླབ་འོང་། དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ཨིན་ ཡོད་ཟེར་ ལན་བཏབ་རུང་ ཉེས་ཁྲིམས་ཀྱི་བཀའ་རྒྱ་འདི་ ངེས་པར་དུ་དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ འབྲེལ་བ་ཡོདཔ་ཨིན།

قِيْلَ ادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

qīladkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa bi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

དེ་ལས་ ༼ཁོང་ལུ་༽ "དམྱལ་བའི་སྒོ་ནང་འཛུལ་ཏེ་ ༼ཁྱོད་ཚུ་༽ དེ་ནང་ལུ་རྟག་བུ་རང་སྡོད་ནི་ཨིན་ཟེར་སླབ་ནུག། དེ་འབདཝ་ལས་ (དམྱལ་བ་) འདི་ བསྟོད་པ་རྐྱབ་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ སྡོད་གནས་སྡུག་ཤོས་ཅིག་ཨིན།

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ

wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་འདྲོགས་མི་ཚུ་ སྡེ་ཚན་སྦེ་ ཞིང་ཁམས་ལུ་འབག་འོང་། དེ་ལས་ ཁོང་ཚུ་ དེ་ཁར་ལྷོདཔ་ད་ སྒོ་ཕྱེ་སྟེ་ བདག་འཛིན་འཐབ་མི་གིས་ ཁོང་ལུ་ ཁྱེད་ལུ་ ཡར་རྒྱས་འབྱུང་བཅུག་ ཁྱེད་བྱིན་རླབས་ཅན་ཨིན་ དེ་འབདཝ་ལས་ ནང་ན་འོང་ཞིནམ་ལས་ ཁྱེད་ཆ་ཁྱབ་ དེ་ནང་ རྟག་བུ་རང་ སྡོད་ནི་ཨིན་ཟེར་ སླབ་ནུག།

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ صَدَقَنَا وَعْدَهٗ وَاَوْرَثَنَا الْاَرْضَ نَتَبَوَّاُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاۤءُ ۚفَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ṣadaqanā wa‘dahū wa auraṡanal-arḍa natabawwa'u minal-jannati ḥaiṡu nasyā'(u), fani‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ལུ་ཁས་བླངས་འབད་མི་འདི་ བསྒྲུབ་སྟེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ག་སྟེ་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ ལྷ་ཡུལ་ནང་སྡོད་ཚུགས་པའི་ ས་གནས་འདི་བྱིན་མི་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ བསྟོད་པ་ཕུལཝ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ (ཞིང་ཁམས་འདི་) ལཱ་ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ གསོལ་རས་དྲག་ཤོས་ཅིག་ཨིན།

وَتَرَى الْمَلٰۤىِٕكَةَ حَاۤفِّيْنَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيْلَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa taral-malā'ikata ḥāffīna min ḥaulil-‘arsyi yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim, wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa qīlal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) གིས་ མཁའ་འགྲོ་ཚུ་ ཨརཤ་གི་མཐའ་འཁོར་ལུ་ བསྐོར་ར་རྐྱབ་སྟེ་ ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་ བསྟོད་པ་ཕུལ་བའི་སྐབས་ གཟི་བརྗིད་བསྐྱེད་དེ་ མཐོང་ཚུགས། དེ་ལས་ ཁོང་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ གྲོས་ཐག་བཅད་དེ་ ༼ལྷའི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་༽ དྲང་བདེན་སྦེ་ ཐག་བཅད་དེ་ "འཛམ་གླིང་ག་ར་གི་གཙོ་བོ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ བསྟོད་པ་ཕུལཝ་ཨིན།"