الۤمّۤرٰۗ تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِۗ وَالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ

alif lām mīm rā, tilka āyātul-kitāb(i), wal-lażī unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).

Alif Lam Mim Ra. འདི་ཚུ་ དེབ་ཀྱི་ཚིག་ཕྲད་ཚུ་ཨིན། ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལས་ཁྱོད་ལུ་བསྟན་པའི་ཀི་དེབ་འདི་བདེན་པ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ད་ མི་རིགས་མང་ཤོས་ཅིག་གིས་ ༼ཁོ་ལུ་༽ ཡིད་ཆེས་མེདཔ་ཨིན།

اَللّٰهُ الَّذِيْ رَفَعَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ يُدَبِّرُ الْاَمْرَ يُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّكُمْ تُوْقِنُوْنَ

allāhul-lażī rafa‘as-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā ṡummastawā ‘alal-‘arsyi wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), yudabbirul-amra yufaṣṣilul-āyāti la‘allakum biliqā'i rabbikum tūqinūn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་མཐོང་མི་ ཀ་ཆེན་མེད་པའི་གནམ་མཁའ་འདི་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ཡར་འཐུ་ཞིནམ་ལས་ ཁྲི་གུ་བཞུགས་ནུག། ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་དབང་དུ་བསྡུས་ཏེ། རེ་རེ་གིས་ སྔོན་སྒྲིག་དུས་ཚོད་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ བསྐོར་འགྲུལ་འབདཝ་ཨིན། ཁོ་གིས་ ༼ཁོ་གི་བཟོ་མི་༽ གི་ལཱ་ཚུ་ གོ་རིམ་སྒྲིག་སྟེ་ ༼ཁོ་གི་མཐོ་བའི་རྟགས་མཚན་ཚུ་༽ འགྲེལ་བཤད་རྐྱབ་སྟེ་ ཁྱོད་རའི་གཙོ་བོ་དང་ མཇལ་ཕྲད་འབད་ནི་ལུ་ ངེས་གཏན་བཟོཝ་ཨིན།

وَهُوَ الَّذِيْ مَدَّ الْاَرْضَ وَجَعَلَ فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْهٰرًا ۗوَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ جَعَلَ فِيْهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

wa huwal-lażī maddal-arḍa wa ja‘ala fīhā rawāsiya wa anhārā(n), wa min kulliṡ-ṡamarāti ja‘ala fīhā zaujainiṡnaini yugsyil-lailan-nahār(a), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

དེ་ལས་ཁོ་གིས་ས་གཞི་ཁྱབ་སྟེ་ དེ་གུ་རི་དང་ཆུ་བོ་ཚུ་བཟོ་གནང་ནུག། དེ་ལས་ཁོ་གི་ནང་ལུ་ ཤིང་འབྲས་ག་ར་གཉིས་གཉིས་སྦེ་བཟོ་ནུག། ཁོ་གིས་མཚན་མོ་འདི་ཉིན་མོ་ལུ་བསྒྱུར་བཅུགཔ་ཨིན། དོན་དངོས་ཐོག དེ་ནང་ལུ་ བསམ་བློ་བཏང་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ རྟགས་མཚན་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَفِى الْاَرْضِ قِطَعٌ مُّتَجٰوِرٰتٌ وَّجَنّٰتٌ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّزَرْعٌ وَّنَخِيْلٌ صِنْوَانٌ وَّغَيْرُ صِنْوَانٍ يُّسْقٰى بِمَاۤءٍ وَّاحِدٍۙ وَّنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلٰى بَعْضٍ فِى الْاُكُلِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa fil-arḍi qiṭa‘um mutajāwirātuw wa jannātum min a‘nābiw wa zar‘uw wa nakhīlun ṣinwānuw wa gairu ṣinwāniy yusqā bimā'iw wāḥid(in), wa nufaḍḍilu ba‘ḍahā ‘alā ba‘ḍin fil-ukul(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).

འཛམ་གླིང་ནང་ལུ་ ཉེ་འདབས་ལུ་ རྒུན་འབྲུམ་ལྡུམ་ར་དང་ ཤིང་སྣ་ ཡལ་ག་ཡོད་མི་ ཐང་ཤིང་དང་ ཡལ་ག་མེད་མི་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན། ཆུ་གཅིག་གིས་ ཆུ་བླུགས་ཡོདཔ་ཨིན་རུང་ ང་བཅས་ཀྱིས་ བྲོ་བ་གི་ཐད་ཁར་ སྔོ་ཤིང་གཅིག་ལས་ གཞན་མི་ཅིག་ལུ་ དགའ་དོ་ཡོདཔ་ཨིན། དོན་དངོས་ཐོག དེ་ནང་ལུ་ ཧ་གོ་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ རྟགས་མཚན་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན།

۞ وَاِنْ تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ ءَاِذَا كُنَّا تُرٰبًا ءَاِنَّا لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ەۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْۚ وَاُولٰۤىِٕكَ الْاَغْلٰلُ فِيْٓ اَعْنَاقِهِمْۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa in ta‘jab fa ‘ajabun qauluhum a'iżā kunnā turāban a'innā lafī khalqin jadīd(in), ulā'ikal-lażīna kafarū birabbihim, wa ulā'ikal-aglālu fī a‘nāqihim, wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཧ་ལས་པ་ཅིན་ ཧ་ལས་དགོཔ་འདི་ ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ས་གཞི་ལུ་འགྱུར་བའི་སྐབས་ ང་བཅས་སྲོག་ཆགས་གསརཔ་སྦེ་ ༼ལོག་འོང་ག༽ ཟེར་སླབ་མི་འདི་ཨིན། དེ་ཡང་ ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ཨིན། དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་ (ལྕགས་ཐག་ཚུ་བཙུགས་ཏེ་ཡོད་མི་) ཁོ་གི་སྐེདཔ་གི་མཐའ་འཁོར་ལུ་ཡོདཔ་ཨིན། །དེ་དག་དམྱལ་བའི་གནས་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་རྟག་ཏུ་དེར་གནས་པར་འགྱུར་རོ།

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ وَقَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمُ الْمَثُلٰتُۗ وَاِنَّ رَبَّكَ لَذُوْ مَغْفِرَةٍ لِّلنَّاسِ عَلٰى ظُلْمِهِمْۚ وَاِنَّ رَبَّكَ لَشَدِيْدُ الْعِقَابِ

wa yasta‘jilūnaka bis-sayyi'ati qablal-ḥasanati wa qad khalat min qablihimul-maṡulāt(u), wa inna rabbaka lażū magfiratil lin-nāsi ‘alā ẓulmihim, wa inna rabbaka lasyadīdul-‘iqāb(i).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ སྡུག་བསྔལ་འདི་ མགྱོགས་དྲགས་སྦེ་ ༼འོང་ནི་༽ ཟེར་སླབ་ཨིན། ༼ཁོང་གིས་༽ ལེགས་ཤོམ་གྱི་ཧེ་མ་ ༼ཁོང་གིས་༽ ཞུ་བ་འབདཝ་ཨིན། ངོ་མ་རང་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གིས་ མི་ཚུ་ལུ་ མི་དྲང་བདེན་མེད་པའི་དོན་ལུ་ དགོངས་ཡངས་གནང་ཡོདཔ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལུ་ ཉེས་ཁྲིམས་ གནམ་མེད་ས་མེད་ དྲག་པོ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرٌ وَّلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ ࣖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), innamā anta munżiruw wa likulli qaumin hād(in).

དེ་ལས་ མ་དད་པ་ཅན་ཚུ་གིས་ ཁོ་གི་གཙོ་བོ་ལས་ ཁོ་ལུ་ (མུ་ཧ་མཱད་) ལུ་ རྟགས་མཚན་ (རྫུ་འཕྲུལ་) ག་ཅི་འབད་ མ་བཏང་ཡི་ག་ཟེར་ སླབ་ནུག། ཁྱོད་ཉེན་བརྡ་རྐྱངམ་གཅིག་ཨིན། མི་ག་ར་ལུ་ ལམ་སྟོན་འབད་མི་གཅིག་ཡོདཔ་ཨིན།

اَللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَحْمِلُ كُلُّ اُنْثٰى وَمَا تَغِيْضُ الْاَرْحَامُ وَمَا تَزْدَادُ ۗوَكُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهٗ بِمِقْدَارٍ

allāhu ya‘lamu mā taḥmilu kullu unṡā wa mā tagīḍul-arḥāmu wa mā tazdād(u), wa kullu syai'in ‘indahū bimiqdār(in).

ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཨམ་སྲུ་ག་ར་ནང་ ག་ཅི་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ ག་ཅི་ཡང་དག་ལས་ཉུང་སུ་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ ག་ཅི་མངལ་ནང་ ག་ཅི་ཡར་སེང་འགྱོཝ་ཨིན་ན་ ཤེས། དེ་ལས་ག་ར་ལུ་ཁོ་དང་གཅིག་ཁར་ཚད་གཞི་ཡོདཔ་ཨིན།

عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْكَبِيْرُ الْمُتَعَالِ

‘alimul-gaibi wasy-syahādatil-kabīrul-muta‘āl(i).

(ཨཱལ་ལཱ་) གང་གིས་མ་མཐོང་བ་དང་དངོས་ཡོད་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དང་། ཆེ་ཤོས། མཐོ་ཤོས།

سَوَاۤءٌ مِّنْكُمْ مَّنْ اَسَرَّ الْقَوْلَ وَمَنْ جَهَرَ بِهٖ وَمَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍۢ بِالَّيْلِ وَسَارِبٌۢ بِالنَّهَارِ

sawā'um minkum man asarral-qaula wa man jahara bihī wa man huwa mustakhfim bil-laili wa sāribum bin-nahār(i).

ཁྱེད་ཀྱི་གྲལ་ལས་ ག་གིས་ ཁོ་རའི་ཚིག་ཚུ་གསང་བ་སྦེ་བཞག་སྟེ་ ག་གིས་ཁོ་ལུ་ ཁ་གསལ་སྦེ་སླབ་ཨིན་ན་ དེ་སྦེ་རང་ཨིན། དེ་ལས་ མཚན་མོ་སྦ་བཞག་མི་དང་ ཉིན་མོ་འགྱོ་མི་ཚུ།

لَهٗ مُعَقِّبٰتٌ مِّنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ يَحْفَظُوْنَهٗ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتّٰى يُغَيِّرُوْا مَا بِاَنْفُسِهِمْۗ وَاِذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِقَوْمٍ سُوْۤءًا فَلَا مَرَدَّ لَهٗ ۚوَمَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّالٍ

lahū mu‘aqqibātum mim baini yadaihi wa min khalfihī yaḥfaẓūnahū min amrillāh(i), innallāha lā yugayyiru mā biqaumin ḥattā yugayyirū mā bi'anfusihim, wa iżā arādallāhu biqaumin sū'an falā maradda lah(ū), wa mā lahum min dūnihī miw wāl(in).

ཁོ་གི་དོན་ལུ་ (མི་) གདོང་དང་རྒྱབ་ལས་ དུས་རྒྱུན་དུ་ སྐོར་རྒྱབ་སྦེ་ སྲུང་མི་ མཁའ་འགྲོ་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ཚུ་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་བཀའ་རྒྱ་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ སྲུང་བཞགཔ་ཨིན། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ མི་རིགས་ཅིག་གི་གནས་སྟངས་འདི་ རང་སོའི་གནས་སྟངས་འདི་ བསྒྱུར་བཅོས་མ་འབད་ཚུན་ཚོད་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ བསྒྱུར་བཅོས་མི་འབད། དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ མི་རིགས་ཅིག་ལུ་ ངན་པ་ འདོད་པ་སྐྱེད་པ་ཅིན་ མི་གཅིག་གིས་ཡང་ བཀག་ཆ་འབད་མི་ཚུགས་ནི་ཨིནམ་མ་ཚད་ ཁོ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ཁོང་ལུ་ ཉེན་སྲུང་འབད་མི་ཡང་ མེད།

هُوَ الَّذِيْ يُرِيْكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَّطَمَعًا وَّيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَۚ

huwal-lażī yurīkumul -barqa khaufaw wa ṭama‘aw wa yunsyi'us -saḥābaṡ-ṡiqāl(a).

ཁྱོད་ལུ་གློག་མེ་སྟོན་མི་དང་ འདྲོག་བྱེལ་དང་རེ་བ་བསྐྱེད་བཅུག་མི་ དེ་ལས་ སྤྲིན་བཟོ་མི་འདི་ ཁོ་གིས་ཨིན།

وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهٖ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ مِنْ خِيْفَتِهٖۚ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيْبُ بِهَا مَنْ يَّشَاۤءُ وَهُمْ يُجَادِلُوْنَ فِى اللّٰهِ ۚوَهُوَ شَدِيْدُ الْمِحَالِۗ

wa yusabbiḥur-ra‘du biḥamdihī wal-malā'ikatu min khīfatih(ī), wa yursiluṣ-ṣawā‘iqa fa yuṣību bihā may yasyā'u wa hum yujālidilūna fillāh(i), wa huwa syadīdul-miḥāl(i).

དེ་ལས་ གློག་མེ་གིས་ ཁོ་ལུ་གཟི་བརྗིད་བསྐྱེད་དེ་ ཕོ་ཉ་ཚུ་གིས་ཡང་ ཁོ་ལུ་འཇིགས་སྣང་བསྐྱེད་དེ་ གློག་མེ་བཏང་ཞིནམ་ལས་ གློག་མེ་བཏང་སྟེ་ ག་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ དེ་གུ་བཀལ་ཏེ་ ཨ་ལཱ་གི་སྐོར་ལས་ རྩོད་བསྡུར་འབད་བའི་སྐབས་ ཁོ་གིས་ ཉེས་ཁྲིམས་བཀལ་ནི་འདི་ ཚབས་ཆེན་སྦེ་ཡོདཔ་ཨིན།

لَهٗ دَعْوَةُ الْحَقِّۗ وَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَجِيْبُوْنَ لَهُمْ بِشَيْءٍ اِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ اِلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهٖۗ وَمَا دُعَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ

lahū da‘watul-ḥaqq(i), wal-lażīna yad‘ūna min dūnihī lā yastajībūna lahum bisyai'in illā kabāsiṭi kaffaihi ilal-mā'i liyabluga fāhu wa mā huwa bibāligih(ī), wa mā du‘ā'ul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

དཀོན་མཆོག་ལུ་རྐྱངམ་གཅིག་སྨོན་ལམ་བདེན་པ་འདི་ཨིན། མི་གཅིག་གིས་ ཆུ་ནང་ལགཔ་བཀྱག་སྟེ་ ཁ་ལུ་ལྷོད་ཚུགས་ནིའི་དོན་ལུ་ ལགཔ་བཀྱག་སྟེ་ ཁ་ལུ་ལྷོད་མི་ཚུགས་དོ་བཟུམ་སྦེ་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ཕྱག་འཚལ་མི་ སྐུ་འདྲ་ཚུ་གིས་ ཁོང་གི་སྨོན་ལམ་ལུ་ ལན་ག་ནི་ཡང་ མ་བྱིན་པར་ ལུས་དོ་ཡོདཔ་ཨིན་པས། །མ་དད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་ཡང་དོན་མེད་དོ།

وَلِلّٰهِ يَسْجُدُ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ طَوْعًا وَّكَرْهًا وَّظِلٰلُهُمْ بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ ۩

wa lillāhi yasjudu man fis-samāwāti wal-arḍi ṭau‘aw wa karhaw wa ẓilāluhum bil-guduwwi wal-āṣāl(i).

དེ་ལས་ མི་ཆ་མཉམ་གྱིས་ ཞིང་ཁམས་དང་ ས་གཞི་ནང་ རང་འདོད་དང་ མ་འདོད་པར་ ༼དེ་ལས་ དྲོ་པ་ཕྱི་རུ་༽ ཁོང་རའི་གྱིབ་མ་ལུ་ མཆོད་པ་ཕུལ་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلِ اللّٰهُ ۗقُلْ اَفَاتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَ لَا يَمْلِكُوْنَ لِاَنْفُسِهِمْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّاۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ەۙ اَمْ هَلْ تَسْتَوِى الظُّلُمٰتُ وَالنُّوْرُ ەۚ اَمْ جَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ خَلَقُوْا كَخَلْقِهٖ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْۗ قُلِ اللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

qul mar rabbus-samāwāti wal-arḍ(i), qulillāh(u), qul afattakhażtum min dūnihī auliyā'a lā yamlikūna li'anfusihim naf‘aw wa lā ḍarrā(n), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), am hal tastawiẓ-ẓulumātu wan-nūr(u), am ja‘alū lillāhi syurakā'a khalaqū kakhalqihī fa tasyābahal-khalqu ‘alaihim, qulillāhu khāliqu kulli syai'iw wa huwal-wāḥidul-qahhār(u).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ལུ་ "གནམ་ས་དང་ས་གཞི་གི་གཙོ་བོ་ག་སྨོ?" “ཨཱལ་ལཱ” ཟེར་སླབ། ཁྱོད་ཀྱིས་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ གཞན་སྲུང་སྐྱོབ་འབད་མི་ཚུ་ ལེན་དགོཔ་ཨིན་ན་ དེ་ཚུ་གིས་ རང་ལུ་ཕན་ཐོགས་དང་ གནོད་པ་བཀག་ཐབས་འབད་མ་ཚུགས་པའི་སྐབས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ འོས་འབབ་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ཟེར་ སླབ་དགོ། མིག་ཏོ་ཞརཝ་འདི་ མཐོང་མི་དང་འདྲ་མཉམ་ཨིན་ན་ ཡང་ན་ གནག་དུང་འདི་ འོད་དང་འདྲ་མཉམ་ཨིན་ན་ ཁོང་གིས་ བཟོ་མི་གཉིས་ མིག་ཏོ་ནང་ ཅོག་འཐདཔ་སྦེ་ བཟོ་ཚུགས་མི་ ཨཱལ་ལཱ་དང་གཅིག་ཁར་ མཉམ་འབྲེལ་འབདཝ་ཨིན་ན? དེ་ལས་ "ཨཱལ་ལཱ་འདི་ ག་ར་གི་བཟོ་མི་དང་ ཁོ་ར་ དབང་ཚད་ཅན་གྱི་ལྷ་ དབང་ཚད་ཅན་ཨིན་ཟེར་སླབ།"

اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَالَتْ اَوْدِيَةٌ ۢ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَّابِيًا ۗوَمِمَّا يُوْقِدُوْنَ عَلَيْهِ فِى النَّارِ ابْتِغَاۤءَ حِلْيَةٍ اَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهٗ ۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ ەۗ فَاَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاۤءً ۚوَاَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِى الْاَرْضِۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ ۗ

anzala minas-samā'i mā'an fa sālat audiyatum biqadarihā faḥtamalas-sailu zabadar rābiyā(n), wa mimmā yūqidūna ‘alaihi fin-nāribtigā'a ḥilyatin au matā‘in zabadum miṡluh(ū), każālika yaḍribullāhul-ḥaqqa wal-bāṭil(a), fa ammaz-zabadu fa yażhabu jufā'ā(n), wa ammā mā yanfa‘un-nāsa fa yamkuṡu fil-arḍ(i), każālika yaḍribullāhul-amṡāl(a).

དེ་ལས་ ཆུ་འདི་ གནམ་ཁ་ལས་ ཆརཔ་བཏང་ཡོདཔ་ལས་ ཆུ་འདི་ ལུང་གཤོངས་ནང་ ཆུ་འདི་ ཚད་གཞི་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ བཞུར་འགྱོཝ་ཨིན། དེ་ལས་ ག་ཅི་ལས་ (ལྕགས་རིགས་) ཁོང་གིས་ རྒྱན་ཆ་ཡང་ན་ ལག་ཆས་བཟོ་ནིའི་དོན་ལུ་ མེ་ནང་ བཞུ་འགྱོཝ་ལས་ དེ་བཟུམ་གྱི་ རླངསམ་ཡང་ ཡོདཔ་ཨིན། དེ་སྦེ་ཨཱལ་ལཱ་གིས་ བདེན་པ་དང་རྫུན་མ་གི་སྐོར་ལས་ དཔེ་གཏམ་ཅིག་བཟོཝ་ཨིན། རླངསམ་འདི་ ག་ནི་ཡང་མེདཔ་སྦེ་ ཡལ་འགྱོ་འོང་། དེ་འབདཝ་ད་ མི་ལུ་ཕན་ཐོགས་ཡོད་མི་འདི་ འཛམ་གླིང་ནང་ལུ་རང་ ལུས་འོང་། དེ་སྦེ་ཨཱལ་ལཱ་གིས་དཔེ་གཏམ་ཅིག་བཀོད་དེ་ཡོདཔ་ཨིན།

لِلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِرَبِّهِمُ الْحُسْنٰىۗ وَالَّذِيْنَ لَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهٗ لَوْ اَنَّ لَهُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ سُوْۤءُ الْحِسَابِ ەۙ وَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗوَبِئْسَ الْمِهَادُ ࣖ

lil-lażīnastajābū lirabbihimul-ḥusnā, wal-lażīna lam yastajībū lahū lau anna lahum mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bih(ī), ulā'ika lahum sū'ul-ḥisāb(i), wa ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-mihād(u).

གཙོ་བོའི་འབོད་བརྡ་ལུ་ལན་བཏབ་མི་ཚུ་ལུ་ གསོལ་རས་ལེགས་ཤོམ་ཐོབ་འོང་། དེ་ལས་ ཁོ་གི་འབོད་བརྡ་ལུ་ ལན་མ་བཏབ་མི་ཚུ་ལུ་ འཛམ་གླིང་ནང་ཡོད་མི་དང་ དེ་བཟུམ་གྱི་ ག་ར་ཡོད་པ་ཅིན་ དེ་གིས་ ངེས་པར་དུ་རང་ རང་སྲོག་བླུགས་འོང་། ག་ཅི་སྨོ་ཟེར་བ་ཅིན་ མི་འདི་ཚུ་ལུ་ རྩིས་ཁྲ་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ཅིག་འབྱུང་འོང་ དེ་ལས་ ཁོང་གི་སྡོད་གནས་འདི་ དམྱལ་བ་ནང་འོང་ནི་ཨིན། དེ་ལས་ ག་དེ་སྦེ་ སྡོད་གནས་ངན་པ་ཅིག་ཨིན་ན།

۞ اَفَمَنْ يَّعْلَمُ اَنَّمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ كَمَنْ هُوَ اَعْمٰىۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِۙ

afamay ya‘lamu annamā unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu kaman huwa a‘mā, innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གིས་ ཁྱོད་ལུ་གསལ་བསྒྲགས་འབད་མི་འདི་ བདེན་པ་ཨིནམ་སྦེ་ཤེས་མི་ཚུ་ མིག་ཏོ་ཞརཝ་བཟུམ་སྦེ་ཨིན་ན? རྟོགས་པ་ཡོད་མི་ཚུ་རྐྱངམ་གཅིག་གིས་དྲན་འོང་།

الَّذِيْنَ يُوْفُوْنَ بِعَهْدِ اللّٰهِ وَلَا يَنْقُضُوْنَ الْمِيْثَاقَۙ

al-lażīna yūfūna bi‘ahdillāhi wa lā yanquḍūnal-mīṡāq(a).

(མིང་ཅན་) ཨཱལ་ལཱ་གི་ཁས་ལེན་སྒྲུབ་སྟེ་ དེ་མ་བཤིག་མི་ཚུ།

وَالَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُوْنَ سُوْۤءَ الْحِسَابِ ۗ

wal-lażīna yaṣilūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yakhsyauna rabbahum wa yakhāfūna sū'al-ḥisāb(i).

དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ མཉམ་འབྲེལ་འབད་དགོ་པའི་བཀའ་གནང་མི་དེ་ལུ་ མཉམ་འབྲེལ་འབད་མི་དང་ ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་འཇིགས་སྣང་བསྐྱེད་དེ་ རྩིས་ཁྲ་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ཅིག་ལུ་འཇིགས་སྣང་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ཨིན།

وَالَّذِيْنَ صَبَرُوا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً وَّيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِۙ

wal-lażīna ṣabarubtigā'a wajhi rabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyataw wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata ulā'ika lahum ‘uqbad-dār(i).

དེ་ལས་ གཙོ་བོ་གི་དགའ་བ་ལུ་རེ་བ་བསྐྱེད་དེ་ སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་བྱིན་མི་ འཚོ་བའི་ཆ་ཤས་ཅིག་ གསང་བའི་ནང་ ཡང་ན་ གསལ་སྟོན་འབད་དེ་ ངན་པ་འདི་ ལེགས་ཤོམ་དང་གཅིག་ཁར་ བཀག་ཆ་འབད་དེ་ ༼ལེགས་ཤོམ་༽ མཐའ་མཇུག་ཐོབ་མི་ མི་ངོམ་འདི་ཨིན།

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَاَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَدْخُلُوْنَ عَلَيْهِمْ مِّنْ كُلِّ بَابٍۚ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā wa man ṣalaḥa min ābā'ihim wa azwājihim wa żurriyyātihim wal-malā'ikatu yadkhulūna ‘alaihim min kulli bāb(in).

༼དེ་ཡང་༽ ཨ་དན་གྱི་ཞིང་ཁམས་ནང་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ཀྱིས་ ཁོང་རའི་ཕ་བརྒྱུད་དང་ གཉེན་གྲོགས་ དེ་ལས་ ཕྲུ་གུ་དང་ཚ་བོ་ཚུ་ལས་ དྲང་བདེན་གྱི་མི་ཚུ་དང་གཅིག་ཁར་ དེ་ཚུ་ནང་འཛུལ་དོ་ཡོདཔ་ད་ ཕོ་ཉ་ཚུ་ སྒོ་ག་ར་ལས་ ཁོང་རའི་ས་སྒོ་ནང་འཛུལ་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِۗ

salāmun ‘alaikum bimā ṣabartum fa ni‘ma ‘uqbad-dār(i).

(ཟེར་སླབ་པའི་བསྒང་།) "ཁྱོད་ཀྱི་བཟོད་སྒོམ་ལས་བརྟེན་ཏེ་ ཁྱོད་ལུ་བཀྲ་ཤིས་བདེ་ལེགས།" དེ་འབདཝ་ལས་ མཐའ་མཇུག་གི་ས་གནས་འདི་ ག་ཅི་བཟུམ་ཅིག་ བྲོ་བ་ཅན་ཅིག་ཨིན།

وَالَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْ ۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۙ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوْۤءُ الدَّارِ

wal-lażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqihī wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika lahumul-la‘natu wa lahum sū'ud-dār(i).

དེ་ལས་ ཁས་བླངས་འབད་ཚར་བའི་ཤུལ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཁས་བླངས་འདི་ ཆ་མེད་བཏང་སྟེ་ ཨ་ལཱ་གིས་ འབྲེལ་བ་འཐབ་དགོ་པའི་བཀའ་གནང་མི་འདི་ ཆ་མེད་བཏང་སྟེ་ འཛམ་གླིང་ནང་ ངན་ལྷད་འབད་མི་ཚུ་ཨིན། ཁོང་གིས་ དམོད་བོར་དང་ སྡོད་གནས་ངན་པ་ (Jahanam) ཐོབ་ནུག།

اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗوَفَرِحُوْا بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا مَتَاعٌ ࣖ

allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), wa fariḥū bil-ḥayātid-dun-yā, wa mal-ḥayātud-dun-yā fil-ākhirati illā matā‘(un).

ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ག་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ འཚོ་བཅུད་རྒྱ་སྐྱེད་འབད་དེ་ ཚད་འཛིན་འབདཝ་ཨིན། འཇིག་རྟེན་གྱི་མི་ཚེ་འདི་ ཕྱི་མའི་མི་ཚེ་དང་ཕྱདཔ་ད་ ༼ཆུང་ཀུ་༽ དགའ་སྤྲོ་ཅིག་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིན་རུང་ འཛམ་གླིང་གི་མི་ཚེ་འདི་ལུ་ དགའ་སྤྲོ་འབྱུང་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ اَنَابَۖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha yuḍillu may yasyā'u wa yahdī ilaihi man anāb(a).

དེ་ལས་ མ་དད་པ་ཚུ་གིས་ ག་ཅི་འབད་ ཁོ་གི་གཙོ་བོ་ལས་ རྟགས་མཚན་ (མུ་ཧ་མཱད་) མ་བཏང་ཡི་ག་ཟེར་ སླབ་ཨིན་པས། ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཟེར་སླབ། "དོན་དངོས་ཐོག་ཨཱལ་ལཱ་གིས་ཁོ་རའི་འདོད་པ་ག་ར་ལུ་འཛོལ་བ་བཟོཝ་ཨིནམ་མ་ཚད་ ཁོ་ལུ་འགྱོད་པ་སྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ལམ་སྟོན་འབདཝ་ཨིན།"

الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَطْمَىِٕنُّ قُلُوْبُهُمْ بِذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اَلَا بِذِكْرِ اللّٰهِ تَطْمَىِٕنُّ الْقُلُوْبُ ۗ

al-lażīna āmanū wa taṭma'innu qulūbuhum biżikrillāh(i), alā biżikrillāhi taṭma'innul-qulūb(u).

(དེ་ཡང་) དད་པ་བསྐྱེད་མི་དང་ ཁོང་གི་སེམས་ཁར་ ཨཱལ་ལཱ་དྲན་པའི་ཐོག་ལས་ ཞི་བདེ་འབྱུང་མི་ཚུ་ཨིན། དྲན་དགོཔ་འདི་ ཨཱལ་ལཱ་དྲན་མི་འདི་གིས་རྐྱངམ་ཅིག་ ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་ཁར་ཞི་བདེ་འབྱུང་ཚུགས།

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ طُوْبٰى لَهُمْ وَحُسْنُ مَاٰبٍ

allażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṭūbā lahum wa ḥusnu ma'āb(in).

དད་པ་བསྐྱེད་དེ་ དགེ་བའི་ལཱ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ བདེ་སྐྱིད་དང་ ལོག་འོང་བཟང་པོ་ཐོབ་འོང་།

كَذٰلِكَ اَرْسَلْنٰكَ فِيْٓ اُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهَآ اُمَمٌ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُوْنَ بِالرَّحْمٰنِۗ قُلْ هُوَ رَبِّيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ مَتَابِ

każālika arsalnāka fī ummatin qad khalat min qablihā umamul litatluwa ‘alaihimul-lażī auḥainā ilaika wa hum yakfurūna bir-raḥmān(i), qul huwa rabbī lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi matāb(i).

དེ་སྦེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ (མུ་ཧ་མཱད་) མི་ལེ་ཤ་ཅིག་ འདས་སོང་མི་ མི་རིགས་ཅིག་ལུ་ བཏང་ཡོདཔ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ལུ་ གསལ་བསྒྲགས་འབད་མི་ ༼ཀུ་རཱན་༽ དེ་ཚུ་ ལྷག་སྟེ་ སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱི་ དཀོན་མཆོག་ལུ་ མ་དད་པ་བསྐྱེད་དེ་འབད་རུང་ ལྷག་དགོཔ་ཨིན། ང་གིས་ཁོ་ལུ་ངེ་གི་གཙོ་བོ་ཨིན་ ཁོ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ལྷ་གཞན་མེད་ཟེར་སླབ། ང་གིས་ཁོ་ལུ་རྐྱངམ་གཅིག་བློ་གཏད་དེ་ ཁོ་ལུ་རྐྱངམ་གཅིག་འགྱོད་པ་སྐྱེདཔ་ཨིན།

وَلَوْ اَنَّ قُرْاٰنًا سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبَالُ اَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْاَرْضُ اَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتٰىۗ بَلْ لِّلّٰهِ الْاَمْرُ جَمِيْعًاۗ اَفَلَمْ يَا۟يْـَٔسِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ لَهَدَى النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَلَا يَزَالُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا تُصِيْبُهُمْ بِمَا صَنَعُوْا قَارِعَةٌ اَوْ تَحُلُّ قَرِيْبًا مِّنْ دَارِهِمْ حَتّٰى يَأْتِيَ وَعْدُ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيْعَادَ ࣖ

wa lau anna qur'ānan suyyirat bihil-jibālu au quṭṭi‘at bihil-arḍu au kullima bihil-mautā, bal lillāhil-amru jamī‘ā(n), afalam yai'asil-lażīna āmanū allau yasyā'ullāhu lahadan-nāsa jamī‘ā(n), wa lā yazālul-lażīna kafarū tuṣībuhum bimā ṣana‘ū qāri‘atun au taḥullu qarībam min dārihim ḥattā ya'tiya wa‘dullāh(i), innallāha lā yukhliful-mī‘ād(a).

དེ་ལས་ གངས་རི་ཚུ་ གཡོ་འགུལ་འབད་ཚུགས་པའི་ ཡང་ན་ ས་གཞི་འདི་ ཁ་ཕྱེ་ཚུགས་པའི་ ཡང་ན་ ཤི་མི་ཚུ་གིས་ ཁ་སླབ་ཚུགས་པའི་ ལྷག་ཐངས་ཅིག་ཡོད་པ་ཅིན་ (དེ་ཡང་ ཀུ་རཱན་ཨིན།) དོན་དངོས་ཐོག གནད་དོན་ཆ་མཉམ་ཨཱལ་ལཱ་གི་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ དད་པ་ཅན་ཚུ་གིས་ གལ་སྲིད་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ༼དད་པ་ཅན་ཆ་མཉམ་གྱིས་༽ འདོད་པ་སྐྱེད་པ་ཅིན་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ མི་ཆ་མཉམ་ལུ་ ལམ་སྟོན་བྱིན་འོང་ཟེར་ མ་ཤེས། དེ་ལས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ དུས་རྒྱུན་དུ་ རང་སོའི་བྱ་སྤྱོད་ལས་བརྟེན་པའི་རྐྱེན་ངན་དང་ ཡང་ན་ ཁོང་རའི་སྡོད་གནས་ཀྱི་ཉེ་འདབས་ལུ་བྱུང་མི་རྐྱེན་ངན་ཚུ་གིས་ གནོད་སྐྱོན་རྐྱབ་སྟེ་ ཨ་ལཱ་གི་ཁས་བླངས་མ་འོང་ཚུན་ཚོད་ ༼མེ་ཀ་དབང་དུ་བསྡུ་ནི།༽ ངོ་མ་རང་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ ཁས་བླངས་ཚུ་ མ་བཤིག་པས།

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَمْلَيْتُ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثُمَّ اَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa amlaitu lil-lażīna kafarū ṡumma akhażtuhum fa kaifa kāna ‘iqāb(i).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་མ་ ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ གི་སྐུ་ཚབ་ལ་ལུ་ཅིག་ མཆི་མ་བཏང་ཡོདཔ་ལས་ ང་གིས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ དུས་ཡུན་ཅིག་བྱིན་ཏེ་ དེ་ལས་ ང་གིས་ མེདཔ་བཏང་ཡི། དེ་འབདཝ་ལས་ངེ་གི་སྡུག་བསྔལ་འདི་ག་དེ་སྦེ་སྦོམ་སྨོ?

اَفَمَنْ هُوَ قَاۤىِٕمٌ عَلٰى كُلِّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْۚ وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ ۗ قُلْ سَمُّوْهُمْۗ اَمْ تُنَبِّـُٔوْنَهٗ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِى الْاَرْضِ اَمْ بِظَاهِرٍ مِّنَ الْقَوْلِ ۗبَلْ زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مَكْرُهُمْ وَصُدُّوْا عَنِ السَّبِيْلِ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

afaman huwa qā'imun ‘alā kulli nafsim bimā kasabat, wa ja‘alū lillāhi syurakā'(a), qul sammūhum, am tunabbi'ūnahū bimā lā ya‘lamu fil-arḍi am biẓāhirim minal-qaul(i), bal zuyyina lil-lażīna kafarū makruhum wa ṣuddū ‘anis-sabīl(i), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

དེ་འབདཝ་ལས་ སེམས་ཅན་ག་ར་གིས་ ག་ཅི་འབདཝ་ལས་ ཉེན་སྲུང་འབད་མི་དེ་ དཀོན་མཆོག་ཨིན་ན? དེ་ཚུ་ཨཱལ་ལཱ་གི་དོན་ལུ་ཆ་རོགས་ཨིན། "ཁོང་གི་སྤུས་ཚད་ཚུ་ལུ་མིང་བཏགས།" ཡང་ན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ འཛམ་གླིང་ནང་ ཁོ་གིས་མ་ཤེས་མི་དེ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་སླབ་དགོ་མནོཝ་ཨིན་ན་ ཡང་ན་ (དེ་གི་སྐོར་ལས་སླབ་མི་འདི་) སྐྱེས་བའི་སྐབས་ལུ་ ཚིག་ཅིག་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིན་ན། དོན་དངོས་ཐོག་ལུ་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ཁོང་གི་མགུ་སྐོར་འདི་ མཛེས་ཏོག་ཏོ་སྦེ་བཟོ་སྟེ་ ༼གཡས༽ ལམ་ལས་བཀག་ཆ་འབདཝ་ཨིན། དེ་ལས་ ག་ར་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ལམ་འཛོལ་བ་འབད་བཅུག་པ་ཅིན་ ལམ་སྟོན་འབད་མི་ ག་ཡང་མེད།

لَهُمْ عَذَابٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَشَقُّۚ وَمَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ وَّاقٍ

lahum ‘ażābun fil-ḥayātid-dun-yā wa la‘ażābul-ākhirati asyaqq(u), wa mā lahum minallāhi miw wāq(in).

འཇིག་རྟེན་འདི་ནང་ ཁོང་ཚུ་ སྡུག་བསྔལ་མྱོང་སྟེ་ཡོདཔ་ལས་ ཤུལ་མའི་མི་ཚེ་ནང་ ཉེས་ཁྲིམས་འདི་ ངེས་པར་དུ་དྲག་པོ་འོང་། དེ་ལས་ ༼ཉེས་ཆད་༽ ལས་སྲུང་སྐྱོབ་འབད་མི་མེད།

۞ مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِيْ وُعِدَ الْمُتَّقُوْنَۗ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۗ اُكُلُهَا دَاۤىِٕمٌ وَّظِلُّهَاۗ تِلْكَ عُقْبَى الَّذِيْنَ اتَّقَوْا ۖوَّعُقْبَى الْكٰفِرِيْنَ النَّارُ

maṡalul-jannatil-latī wu‘idal-muttaqūn(a), tajrī min taḥtihal-anhār(u), ukuluhā dā'imuw wa ẓilluhā, tilka ‘uqbal-lażīnattaqau, wa ‘uqbal-kāfirīnan-nār(u).

ཆོས་ལུགས་ལུ་ཁས་བླངས་འབད་མི་ ཞིང་ཁམས་ཀྱི་དཔེ་གཏམ་འདི་ ༼ལྡུམ་ར་བཟུམ་ཅིག་ཨིན་༽ དེ་གི་འོག་ལུ་ ཆུ་བོ་ཚུ་བཞུར་དོ་ཡོདཔ་ཨིན། །རྟག་ཏུ་འབྲས་བུ་དང་གྱིབ་མ་ཅན་ནོ། དེ་ཡང་ ཆོས་ཅན་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ མཐའ་མཇུག་གི་ས་གནས་ཨིན། དེ་ལས་ དཀོན་མཆོག་ལུ་དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ མཐའ་མཇུག་གི་ས་གནས་འདི་ དམྱལ་བ་ཨིན།

وَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمِنَ الْاَحْزَابِ مَنْ يُّنْكِرُ بَعْضَهٗ ۗ قُلْ اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ وَلَآ اُشْرِكَ بِهٖ ۗاِلَيْهِ اَدْعُوْا وَاِلَيْهِ مَاٰبِ

wal-lażīna ātaināhumul-kitāba yafraḥūna bimā unzila ilaika wa minal-aḥzābi may yunkiru ba‘ḍah(ū), qul innamā umirtu an a‘budallāha wa lā usyrika bih(ī), ilaihi ad‘ū wa ilaihi ma'āb(i).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ཀི་དེབ་འདི་ ཁྱོད་ལུ་བྱིན་མི་ཚུ་ ཁྱོད་ལུ་ ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ གསལ་བསྒྲགས་འབད་མི་ལུ་ དགའ་སྤྲོ་འབྱུང་དོ་ཡོདཔ་མ་ཚད་ སྡེ་ཚན་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ༼ཡ་ཧུ་དཱ་པ་དང་ ཡེ་ཤུ་པ་༽ དེ་གི་ཆ་ཤས་ཅིག་ ངོས་ལེན་མ་འབད་མི་ཚུ་ཡང་ཡོདཔ་ཨིན། ང་གིས་ ཨ་ལཱ་ལུ་ཕྱག་འཚལ་ནི་དང་ ཁོ་དང་གཅིག་ཁར་ ག་ནི་ཡང་ མཉམ་འབྲེལ་མ་འབད་ཟེར་ བཀའ་རྒྱ་གནང་ཡི།

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ حُكْمًا عَرَبِيًّاۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَمَا جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا وَاقٍ ࣖ

wa każālika anzalnāhu ḥukman ‘arabiyyā(n), wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘da mā jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā wāq(in).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ ༼ཁ་ཆེའི་གསུང་རབ་༽ ཨ་ར་བིག་ནང་ ༼བདེན་པ༽ གི་ཁྲིམས་ལུགས་ཅིག་སྦེ་ བཏང་ཡི། ཤེས་ཡོན་ཁྱོད་ལུ་འོང་པའི་ཤུལ་ལས་ ཁོང་གི་འདོད་པ་ཚུ་ རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཅིན་ ཁྱོད་ལུ་ ཨ་ལཱ་ཧ་གི་ (སྡུག་བསྔལ་) ལས་ ཁྱོད་ལུ་ ཉེན་སྲུང་འབད་མི་དང་ གྲོགས་རམ་འབད་མི་ ག་ཡང་མི་འོང་།

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلًا مِّنْ قَبْلِكَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ اَزْوَاجًا وَّذُرِّيَّةً ۗوَمَا كَانَ لِرَسُوْلٍ اَنْ يَّأْتِيَ بِاٰيَةٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗلِكُلِّ اَجَلٍ كِتَابٌ

wa laqad arsalnā rusulam min qablika wa ja‘alnā lahum azwājaw wa żurriyyah(tan), wa mā kāna lirasūlin ay ya'tiya bi'āyatin illā bi'iżnillāh(i), likulli ajalin kitāb(un).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་མ་ སྐུ་ཚབ་ལེ་ཤ་ཅིག་བཏང་སྟེ་ ཁོང་ལུ་ ཨམ་སྲུ་དང་ བུ་བརྒྱུད་ཚུ་ བྱིན་ཡི། སྐུ་ཚབ་ཅིག་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་གི་གནང་བ་མ་ཐོབ་པར་ སྒྲུབ་བྱེད་ (རྫུ་འཕྲུལ་) བཏོན་ནིའི་དབང་ཚད་མེད། དུས་རབས་རེ་རེ་གི་དོན་ལུ་ (ངེས་ཏིག་) ཀི་དེབ་ཅིག་ཡོདཔ་ཨིན།

يَمْحُوا اللّٰهُ مَا يَشَاۤءُ وَيُثْبِتُ ۚوَعِنْدَهٗٓ اُمُّ الْكِتٰبِ

yamḥullāhu mā yasyā'u wa yuṡbit(u), wa ‘indahū ummul-kitāb(i).

ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོ་གིས་ག་ཅི་དགོཔ་ཨིན་ན་ བཏོན་བཏང་ཞིནམ་ལས་ གཏན་འབེབས་བཟོཝ་ཨིན། དེ་ལས་ ཁོ་གི་ཕྱོགས་ལུ་ ཨུམ་མུལ་ཀི་ཏབ་ (Lauh Mahfuzh) ཡོདཔ་ཨིན།

وَاِنْ مَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِيْ نَعِدُهُمْ اَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ وَعَلَيْنَا الْحِسَابُ

wa immā nuriyannaka ba‘ḍal-lażī na‘iduhum au natawaffayannaka fa innamā ‘alaikal-balāgu wa ‘alainal-ḥisāb(u).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ལུ་ (མུ་ཧ་མཱད་) ལུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཉེན་བརྡ་འབད་མི་ ཡང་ན་ ཁྱོད་ལུ་བསད་ཡོད་པའི་ (སྡུག་བསྔལ་) ལ་ལུ་ཅིག་སྟོན་པ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱི་འགན་ཁུར་འདི་ བརྡ་སྤྲོད་འབད་ནི་འདི་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིནམ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ (ཁོང་གི་ལཱ་ཚུ་) རྩིས་ལེན་མི་ཨིན།

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ وَاللّٰهُ يَحْكُمُ لَا مُعَقِّبَ لِحُكْمِهٖۗ وَهُوَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

awa lam yarau annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, wallāhu yaḥkumu lā mu‘aqqiba liḥukmih(ī), wa huwa sarī‘ul-ḥisāb(i).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཚུ་ ༼ཨཱལ་ལཱ་ལུ་མ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་༽ ས་ཁོངས་ཚུ་ནང་འོངམ་ད་ དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ༼ས་ཁོངས་ཚུ་༽ ༼དུམ་གྲ་ཅིག་དུམ་གྲ་ཅིག་༽ ཁོང་གི་མཐའམ་ལས་ མར་ཕབ་འབདཝ་ཨིནམ་མ་མཐོང་ག? དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁྲིམས་ལུགས་གཞི་བཙུགས་འབད་དེ་ ༼ཁོ་གི་བཀའ་རྒྱ་དང་འཁྲིལ་ཏེ་༽ མི་གཅིག་གིས་ཡང་ཁོ་གི་བཀའ་རྒྱ་འདི་ བཀག་ཆ་འབད་མི་ཚུགས། ཁོ་རང་རྩིས་རྐྱབ་པའི་སྐབས་མགྱོགས་ཤོས་ཅིག་ཨིན།

وَقَدْ مَكَرَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلِلّٰهِ الْمَكْرُ جَمِيْعًا ۗيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍۗ وَسَيَعْلَمُ الْكُفّٰرُ لِمَنْ عُقْبَى الدَّارِ

wa qad makaral-lażīna min qablihim fa lillāhil-makru jamī‘ā(n), ya‘lamu mā taksibu kullu nafs(in), wa saya‘lamul-kuffāru liman ‘uqbad-dār(i).

དེ་ལས་ ངོ་མ་རང་ ཁོང་གི་ཧེ་མ་ ༼མེ་ཀཱན་གྱི་ ཆོས་ལུགས་མ་བདེན་པ་༽ ཚུ་གིས་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་ཡོདཔ་ཨིན་རུང་ མགུ་སྐོར་ག་ར་ ཨཱལ་ལཱ་གི་དབང་ཚད་ནང་ཨིན་པས། མི་ག་ར་གིས་ ག་ཅི་གི་དོན་ལུ་ འབད་བརྩོན་བསྐྱེད་དོ་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ ཁོ་གིས་ཤེས་ཏེ་ དཀོན་མཆོག་ལུ་དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གིས་ མཐའ་མཇུག་གི་ས་སྒོ་འདི་ ག་གི་དོན་ལུ་ཨིན་ན་ ཤེས་ཚུགས།

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَسْتَ مُرْسَلًا ۗ قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۙ وَمَنْ عِنْدَهٗ عِلْمُ الْكِتٰبِ ࣖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lasta mursalā(n), qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, wa man ‘indahū ‘ilmul-kitāb(i).

དེ་ལས་ མ་དད་པ་ཚུ་གིས་ ཁྱོད་ (མུ་ཧ་མཱད་) འདི་ སྐུ་ཚབ་མེན་ཟེར་ སླབ་ཨིན། ང་དང་ཁྱོད་ཀྱི་བར་ན་ དཔང་པོ་སྦེ་ ཨ་ལཱ་དང་ དེབ་ཀྱི་ཤེས་ཡོན་ཚུ་ ཧ་གོ་མི་ཚུ་ ལངམ་སྦེ་ཡོད་ཟེར་ སླབ་དགོ།

الۤمّۤرٰۗ تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِۗ وَالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ

alif lām mīm rā, tilka āyātul-kitāb(i), wal-lażī unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).

Alif Lam Mim Ra. འདི་ཚུ་ དེབ་ཀྱི་ཚིག་ཕྲད་ཚུ་ཨིན། ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལས་ཁྱོད་ལུ་བསྟན་པའི་ཀི་དེབ་འདི་བདེན་པ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ད་ མི་རིགས་མང་ཤོས་ཅིག་གིས་ ༼ཁོ་ལུ་༽ ཡིད་ཆེས་མེདཔ་ཨིན།

اَللّٰهُ الَّذِيْ رَفَعَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ يُدَبِّرُ الْاَمْرَ يُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّكُمْ تُوْقِنُوْنَ

allāhul-lażī rafa‘as-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā ṡummastawā ‘alal-‘arsyi wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), yudabbirul-amra yufaṣṣilul-āyāti la‘allakum biliqā'i rabbikum tūqinūn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་མཐོང་མི་ ཀ་ཆེན་མེད་པའི་གནམ་མཁའ་འདི་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ཡར་འཐུ་ཞིནམ་ལས་ ཁྲི་གུ་བཞུགས་ནུག། ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་དབང་དུ་བསྡུས་ཏེ། རེ་རེ་གིས་ སྔོན་སྒྲིག་དུས་ཚོད་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ བསྐོར་འགྲུལ་འབདཝ་ཨིན། ཁོ་གིས་ ༼ཁོ་གི་བཟོ་མི་༽ གི་ལཱ་ཚུ་ གོ་རིམ་སྒྲིག་སྟེ་ ༼ཁོ་གི་མཐོ་བའི་རྟགས་མཚན་ཚུ་༽ འགྲེལ་བཤད་རྐྱབ་སྟེ་ ཁྱོད་རའི་གཙོ་བོ་དང་ མཇལ་ཕྲད་འབད་ནི་ལུ་ ངེས་གཏན་བཟོཝ་ཨིན།

وَهُوَ الَّذِيْ مَدَّ الْاَرْضَ وَجَعَلَ فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْهٰرًا ۗوَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ جَعَلَ فِيْهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

wa huwal-lażī maddal-arḍa wa ja‘ala fīhā rawāsiya wa anhārā(n), wa min kulliṡ-ṡamarāti ja‘ala fīhā zaujainiṡnaini yugsyil-lailan-nahār(a), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

དེ་ལས་ཁོ་གིས་ས་གཞི་ཁྱབ་སྟེ་ དེ་གུ་རི་དང་ཆུ་བོ་ཚུ་བཟོ་གནང་ནུག། དེ་ལས་ཁོ་གི་ནང་ལུ་ ཤིང་འབྲས་ག་ར་གཉིས་གཉིས་སྦེ་བཟོ་ནུག། ཁོ་གིས་མཚན་མོ་འདི་ཉིན་མོ་ལུ་བསྒྱུར་བཅུགཔ་ཨིན། དོན་དངོས་ཐོག དེ་ནང་ལུ་ བསམ་བློ་བཏང་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ རྟགས་མཚན་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَفِى الْاَرْضِ قِطَعٌ مُّتَجٰوِرٰتٌ وَّجَنّٰتٌ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّزَرْعٌ وَّنَخِيْلٌ صِنْوَانٌ وَّغَيْرُ صِنْوَانٍ يُّسْقٰى بِمَاۤءٍ وَّاحِدٍۙ وَّنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلٰى بَعْضٍ فِى الْاُكُلِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa fil-arḍi qiṭa‘um mutajāwirātuw wa jannātum min a‘nābiw wa zar‘uw wa nakhīlun ṣinwānuw wa gairu ṣinwāniy yusqā bimā'iw wāḥid(in), wa nufaḍḍilu ba‘ḍahā ‘alā ba‘ḍin fil-ukul(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).

འཛམ་གླིང་ནང་ལུ་ ཉེ་འདབས་ལུ་ རྒུན་འབྲུམ་ལྡུམ་ར་དང་ ཤིང་སྣ་ ཡལ་ག་ཡོད་མི་ ཐང་ཤིང་དང་ ཡལ་ག་མེད་མི་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན། ཆུ་གཅིག་གིས་ ཆུ་བླུགས་ཡོདཔ་ཨིན་རུང་ ང་བཅས་ཀྱིས་ བྲོ་བ་གི་ཐད་ཁར་ སྔོ་ཤིང་གཅིག་ལས་ གཞན་མི་ཅིག་ལུ་ དགའ་དོ་ཡོདཔ་ཨིན། དོན་དངོས་ཐོག དེ་ནང་ལུ་ ཧ་གོ་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ རྟགས་མཚན་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན།

۞ وَاِنْ تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ ءَاِذَا كُنَّا تُرٰبًا ءَاِنَّا لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ەۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْۚ وَاُولٰۤىِٕكَ الْاَغْلٰلُ فِيْٓ اَعْنَاقِهِمْۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa in ta‘jab fa ‘ajabun qauluhum a'iżā kunnā turāban a'innā lafī khalqin jadīd(in), ulā'ikal-lażīna kafarū birabbihim, wa ulā'ikal-aglālu fī a‘nāqihim, wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཧ་ལས་པ་ཅིན་ ཧ་ལས་དགོཔ་འདི་ ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ས་གཞི་ལུ་འགྱུར་བའི་སྐབས་ ང་བཅས་སྲོག་ཆགས་གསརཔ་སྦེ་ ༼ལོག་འོང་ག༽ ཟེར་སླབ་མི་འདི་ཨིན། དེ་ཡང་ ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ཨིན། དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་ (ལྕགས་ཐག་ཚུ་བཙུགས་ཏེ་ཡོད་མི་) ཁོ་གི་སྐེདཔ་གི་མཐའ་འཁོར་ལུ་ཡོདཔ་ཨིན། །དེ་དག་དམྱལ་བའི་གནས་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་རྟག་ཏུ་དེར་གནས་པར་འགྱུར་རོ།

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ وَقَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمُ الْمَثُلٰتُۗ وَاِنَّ رَبَّكَ لَذُوْ مَغْفِرَةٍ لِّلنَّاسِ عَلٰى ظُلْمِهِمْۚ وَاِنَّ رَبَّكَ لَشَدِيْدُ الْعِقَابِ

wa yasta‘jilūnaka bis-sayyi'ati qablal-ḥasanati wa qad khalat min qablihimul-maṡulāt(u), wa inna rabbaka lażū magfiratil lin-nāsi ‘alā ẓulmihim, wa inna rabbaka lasyadīdul-‘iqāb(i).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ སྡུག་བསྔལ་འདི་ མགྱོགས་དྲགས་སྦེ་ ༼འོང་ནི་༽ ཟེར་སླབ་ཨིན། ༼ཁོང་གིས་༽ ལེགས་ཤོམ་གྱི་ཧེ་མ་ ༼ཁོང་གིས་༽ ཞུ་བ་འབདཝ་ཨིན། ངོ་མ་རང་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གིས་ མི་ཚུ་ལུ་ མི་དྲང་བདེན་མེད་པའི་དོན་ལུ་ དགོངས་ཡངས་གནང་ཡོདཔ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལུ་ ཉེས་ཁྲིམས་ གནམ་མེད་ས་མེད་ དྲག་པོ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرٌ وَّلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ ࣖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), innamā anta munżiruw wa likulli qaumin hād(in).

དེ་ལས་ མ་དད་པ་ཅན་ཚུ་གིས་ ཁོ་གི་གཙོ་བོ་ལས་ ཁོ་ལུ་ (མུ་ཧ་མཱད་) ལུ་ རྟགས་མཚན་ (རྫུ་འཕྲུལ་) ག་ཅི་འབད་ མ་བཏང་ཡི་ག་ཟེར་ སླབ་ནུག། ཁྱོད་ཉེན་བརྡ་རྐྱངམ་གཅིག་ཨིན། མི་ག་ར་ལུ་ ལམ་སྟོན་འབད་མི་གཅིག་ཡོདཔ་ཨིན།

اَللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَحْمِلُ كُلُّ اُنْثٰى وَمَا تَغِيْضُ الْاَرْحَامُ وَمَا تَزْدَادُ ۗوَكُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهٗ بِمِقْدَارٍ

allāhu ya‘lamu mā taḥmilu kullu unṡā wa mā tagīḍul-arḥāmu wa mā tazdād(u), wa kullu syai'in ‘indahū bimiqdār(in).

ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཨམ་སྲུ་ག་ར་ནང་ ག་ཅི་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ ག་ཅི་ཡང་དག་ལས་ཉུང་སུ་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ ག་ཅི་མངལ་ནང་ ག་ཅི་ཡར་སེང་འགྱོཝ་ཨིན་ན་ ཤེས། དེ་ལས་ག་ར་ལུ་ཁོ་དང་གཅིག་ཁར་ཚད་གཞི་ཡོདཔ་ཨིན།

عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْكَبِيْرُ الْمُتَعَالِ

‘alimul-gaibi wasy-syahādatil-kabīrul-muta‘āl(i).

(ཨཱལ་ལཱ་) གང་གིས་མ་མཐོང་བ་དང་དངོས་ཡོད་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དང་། ཆེ་ཤོས། མཐོ་ཤོས།

سَوَاۤءٌ مِّنْكُمْ مَّنْ اَسَرَّ الْقَوْلَ وَمَنْ جَهَرَ بِهٖ وَمَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍۢ بِالَّيْلِ وَسَارِبٌۢ بِالنَّهَارِ

sawā'um minkum man asarral-qaula wa man jahara bihī wa man huwa mustakhfim bil-laili wa sāribum bin-nahār(i).

ཁྱེད་ཀྱི་གྲལ་ལས་ ག་གིས་ ཁོ་རའི་ཚིག་ཚུ་གསང་བ་སྦེ་བཞག་སྟེ་ ག་གིས་ཁོ་ལུ་ ཁ་གསལ་སྦེ་སླབ་ཨིན་ན་ དེ་སྦེ་རང་ཨིན། དེ་ལས་ མཚན་མོ་སྦ་བཞག་མི་དང་ ཉིན་མོ་འགྱོ་མི་ཚུ།

لَهٗ مُعَقِّبٰتٌ مِّنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ يَحْفَظُوْنَهٗ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتّٰى يُغَيِّرُوْا مَا بِاَنْفُسِهِمْۗ وَاِذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِقَوْمٍ سُوْۤءًا فَلَا مَرَدَّ لَهٗ ۚوَمَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّالٍ

lahū mu‘aqqibātum mim baini yadaihi wa min khalfihī yaḥfaẓūnahū min amrillāh(i), innallāha lā yugayyiru mā biqaumin ḥattā yugayyirū mā bi'anfusihim, wa iżā arādallāhu biqaumin sū'an falā maradda lah(ū), wa mā lahum min dūnihī miw wāl(in).

ཁོ་གི་དོན་ལུ་ (མི་) གདོང་དང་རྒྱབ་ལས་ དུས་རྒྱུན་དུ་ སྐོར་རྒྱབ་སྦེ་ སྲུང་མི་ མཁའ་འགྲོ་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ཚུ་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་བཀའ་རྒྱ་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ སྲུང་བཞགཔ་ཨིན། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ མི་རིགས་ཅིག་གི་གནས་སྟངས་འདི་ རང་སོའི་གནས་སྟངས་འདི་ བསྒྱུར་བཅོས་མ་འབད་ཚུན་ཚོད་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ བསྒྱུར་བཅོས་མི་འབད། དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ མི་རིགས་ཅིག་ལུ་ ངན་པ་ འདོད་པ་སྐྱེད་པ་ཅིན་ མི་གཅིག་གིས་ཡང་ བཀག་ཆ་འབད་མི་ཚུགས་ནི་ཨིནམ་མ་ཚད་ ཁོ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ཁོང་ལུ་ ཉེན་སྲུང་འབད་མི་ཡང་ མེད།

هُوَ الَّذِيْ يُرِيْكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَّطَمَعًا وَّيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَۚ

huwal-lażī yurīkumul -barqa khaufaw wa ṭama‘aw wa yunsyi'us -saḥābaṡ-ṡiqāl(a).

ཁྱོད་ལུ་གློག་མེ་སྟོན་མི་དང་ འདྲོག་བྱེལ་དང་རེ་བ་བསྐྱེད་བཅུག་མི་ དེ་ལས་ སྤྲིན་བཟོ་མི་འདི་ ཁོ་གིས་ཨིན།

وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهٖ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ مِنْ خِيْفَتِهٖۚ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيْبُ بِهَا مَنْ يَّشَاۤءُ وَهُمْ يُجَادِلُوْنَ فِى اللّٰهِ ۚوَهُوَ شَدِيْدُ الْمِحَالِۗ

wa yusabbiḥur-ra‘du biḥamdihī wal-malā'ikatu min khīfatih(ī), wa yursiluṣ-ṣawā‘iqa fa yuṣību bihā may yasyā'u wa hum yujālidilūna fillāh(i), wa huwa syadīdul-miḥāl(i).

དེ་ལས་ གློག་མེ་གིས་ ཁོ་ལུ་གཟི་བརྗིད་བསྐྱེད་དེ་ ཕོ་ཉ་ཚུ་གིས་ཡང་ ཁོ་ལུ་འཇིགས་སྣང་བསྐྱེད་དེ་ གློག་མེ་བཏང་ཞིནམ་ལས་ གློག་མེ་བཏང་སྟེ་ ག་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ དེ་གུ་བཀལ་ཏེ་ ཨ་ལཱ་གི་སྐོར་ལས་ རྩོད་བསྡུར་འབད་བའི་སྐབས་ ཁོ་གིས་ ཉེས་ཁྲིམས་བཀལ་ནི་འདི་ ཚབས་ཆེན་སྦེ་ཡོདཔ་ཨིན།

لَهٗ دَعْوَةُ الْحَقِّۗ وَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَجِيْبُوْنَ لَهُمْ بِشَيْءٍ اِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ اِلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهٖۗ وَمَا دُعَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ

lahū da‘watul-ḥaqq(i), wal-lażīna yad‘ūna min dūnihī lā yastajībūna lahum bisyai'in illā kabāsiṭi kaffaihi ilal-mā'i liyabluga fāhu wa mā huwa bibāligih(ī), wa mā du‘ā'ul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

དཀོན་མཆོག་ལུ་རྐྱངམ་གཅིག་སྨོན་ལམ་བདེན་པ་འདི་ཨིན། མི་གཅིག་གིས་ ཆུ་ནང་ལགཔ་བཀྱག་སྟེ་ ཁ་ལུ་ལྷོད་ཚུགས་ནིའི་དོན་ལུ་ ལགཔ་བཀྱག་སྟེ་ ཁ་ལུ་ལྷོད་མི་ཚུགས་དོ་བཟུམ་སྦེ་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ཕྱག་འཚལ་མི་ སྐུ་འདྲ་ཚུ་གིས་ ཁོང་གི་སྨོན་ལམ་ལུ་ ལན་ག་ནི་ཡང་ མ་བྱིན་པར་ ལུས་དོ་ཡོདཔ་ཨིན་པས། །མ་དད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་ཡང་དོན་མེད་དོ།

وَلِلّٰهِ يَسْجُدُ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ طَوْعًا وَّكَرْهًا وَّظِلٰلُهُمْ بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ ۩

wa lillāhi yasjudu man fis-samāwāti wal-arḍi ṭau‘aw wa karhaw wa ẓilāluhum bil-guduwwi wal-āṣāl(i).

དེ་ལས་ མི་ཆ་མཉམ་གྱིས་ ཞིང་ཁམས་དང་ ས་གཞི་ནང་ རང་འདོད་དང་ མ་འདོད་པར་ ༼དེ་ལས་ དྲོ་པ་ཕྱི་རུ་༽ ཁོང་རའི་གྱིབ་མ་ལུ་ མཆོད་པ་ཕུལ་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلِ اللّٰهُ ۗقُلْ اَفَاتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَ لَا يَمْلِكُوْنَ لِاَنْفُسِهِمْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّاۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ەۙ اَمْ هَلْ تَسْتَوِى الظُّلُمٰتُ وَالنُّوْرُ ەۚ اَمْ جَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ خَلَقُوْا كَخَلْقِهٖ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْۗ قُلِ اللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

qul mar rabbus-samāwāti wal-arḍ(i), qulillāh(u), qul afattakhażtum min dūnihī auliyā'a lā yamlikūna li'anfusihim naf‘aw wa lā ḍarrā(n), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), am hal tastawiẓ-ẓulumātu wan-nūr(u), am ja‘alū lillāhi syurakā'a khalaqū kakhalqihī fa tasyābahal-khalqu ‘alaihim, qulillāhu khāliqu kulli syai'iw wa huwal-wāḥidul-qahhār(u).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ལུ་ "གནམ་ས་དང་ས་གཞི་གི་གཙོ་བོ་ག་སྨོ?" “ཨཱལ་ལཱ” ཟེར་སླབ། ཁྱོད་ཀྱིས་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ གཞན་སྲུང་སྐྱོབ་འབད་མི་ཚུ་ ལེན་དགོཔ་ཨིན་ན་ དེ་ཚུ་གིས་ རང་ལུ་ཕན་ཐོགས་དང་ གནོད་པ་བཀག་ཐབས་འབད་མ་ཚུགས་པའི་སྐབས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ འོས་འབབ་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ཟེར་ སླབ་དགོ། མིག་ཏོ་ཞརཝ་འདི་ མཐོང་མི་དང་འདྲ་མཉམ་ཨིན་ན་ ཡང་ན་ གནག་དུང་འདི་ འོད་དང་འདྲ་མཉམ་ཨིན་ན་ ཁོང་གིས་ བཟོ་མི་གཉིས་ མིག་ཏོ་ནང་ ཅོག་འཐདཔ་སྦེ་ བཟོ་ཚུགས་མི་ ཨཱལ་ལཱ་དང་གཅིག་ཁར་ མཉམ་འབྲེལ་འབདཝ་ཨིན་ན? དེ་ལས་ "ཨཱལ་ལཱ་འདི་ ག་ར་གི་བཟོ་མི་དང་ ཁོ་ར་ དབང་ཚད་ཅན་གྱི་ལྷ་ དབང་ཚད་ཅན་ཨིན་ཟེར་སླབ།"

اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَالَتْ اَوْدِيَةٌ ۢ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَّابِيًا ۗوَمِمَّا يُوْقِدُوْنَ عَلَيْهِ فِى النَّارِ ابْتِغَاۤءَ حِلْيَةٍ اَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهٗ ۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ ەۗ فَاَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاۤءً ۚوَاَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِى الْاَرْضِۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ ۗ

anzala minas-samā'i mā'an fa sālat audiyatum biqadarihā faḥtamalas-sailu zabadar rābiyā(n), wa mimmā yūqidūna ‘alaihi fin-nāribtigā'a ḥilyatin au matā‘in zabadum miṡluh(ū), każālika yaḍribullāhul-ḥaqqa wal-bāṭil(a), fa ammaz-zabadu fa yażhabu jufā'ā(n), wa ammā mā yanfa‘un-nāsa fa yamkuṡu fil-arḍ(i), każālika yaḍribullāhul-amṡāl(a).

དེ་ལས་ ཆུ་འདི་ གནམ་ཁ་ལས་ ཆརཔ་བཏང་ཡོདཔ་ལས་ ཆུ་འདི་ ལུང་གཤོངས་ནང་ ཆུ་འདི་ ཚད་གཞི་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ བཞུར་འགྱོཝ་ཨིན། དེ་ལས་ ག་ཅི་ལས་ (ལྕགས་རིགས་) ཁོང་གིས་ རྒྱན་ཆ་ཡང་ན་ ལག་ཆས་བཟོ་ནིའི་དོན་ལུ་ མེ་ནང་ བཞུ་འགྱོཝ་ལས་ དེ་བཟུམ་གྱི་ རླངསམ་ཡང་ ཡོདཔ་ཨིན། དེ་སྦེ་ཨཱལ་ལཱ་གིས་ བདེན་པ་དང་རྫུན་མ་གི་སྐོར་ལས་ དཔེ་གཏམ་ཅིག་བཟོཝ་ཨིན། རླངསམ་འདི་ ག་ནི་ཡང་མེདཔ་སྦེ་ ཡལ་འགྱོ་འོང་། དེ་འབདཝ་ད་ མི་ལུ་ཕན་ཐོགས་ཡོད་མི་འདི་ འཛམ་གླིང་ནང་ལུ་རང་ ལུས་འོང་། དེ་སྦེ་ཨཱལ་ལཱ་གིས་དཔེ་གཏམ་ཅིག་བཀོད་དེ་ཡོདཔ་ཨིན།

لِلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِرَبِّهِمُ الْحُسْنٰىۗ وَالَّذِيْنَ لَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهٗ لَوْ اَنَّ لَهُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ سُوْۤءُ الْحِسَابِ ەۙ وَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗوَبِئْسَ الْمِهَادُ ࣖ

lil-lażīnastajābū lirabbihimul-ḥusnā, wal-lażīna lam yastajībū lahū lau anna lahum mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bih(ī), ulā'ika lahum sū'ul-ḥisāb(i), wa ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-mihād(u).

གཙོ་བོའི་འབོད་བརྡ་ལུ་ལན་བཏབ་མི་ཚུ་ལུ་ གསོལ་རས་ལེགས་ཤོམ་ཐོབ་འོང་། དེ་ལས་ ཁོ་གི་འབོད་བརྡ་ལུ་ ལན་མ་བཏབ་མི་ཚུ་ལུ་ འཛམ་གླིང་ནང་ཡོད་མི་དང་ དེ་བཟུམ་གྱི་ ག་ར་ཡོད་པ་ཅིན་ དེ་གིས་ ངེས་པར་དུ་རང་ རང་སྲོག་བླུགས་འོང་། ག་ཅི་སྨོ་ཟེར་བ་ཅིན་ མི་འདི་ཚུ་ལུ་ རྩིས་ཁྲ་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ཅིག་འབྱུང་འོང་ དེ་ལས་ ཁོང་གི་སྡོད་གནས་འདི་ དམྱལ་བ་ནང་འོང་ནི་ཨིན། དེ་ལས་ ག་དེ་སྦེ་ སྡོད་གནས་ངན་པ་ཅིག་ཨིན་ན།

۞ اَفَمَنْ يَّعْلَمُ اَنَّمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ كَمَنْ هُوَ اَعْمٰىۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِۙ

afamay ya‘lamu annamā unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu kaman huwa a‘mā, innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གིས་ ཁྱོད་ལུ་གསལ་བསྒྲགས་འབད་མི་འདི་ བདེན་པ་ཨིནམ་སྦེ་ཤེས་མི་ཚུ་ མིག་ཏོ་ཞརཝ་བཟུམ་སྦེ་ཨིན་ན? རྟོགས་པ་ཡོད་མི་ཚུ་རྐྱངམ་གཅིག་གིས་དྲན་འོང་།

الَّذِيْنَ يُوْفُوْنَ بِعَهْدِ اللّٰهِ وَلَا يَنْقُضُوْنَ الْمِيْثَاقَۙ

al-lażīna yūfūna bi‘ahdillāhi wa lā yanquḍūnal-mīṡāq(a).

(མིང་ཅན་) ཨཱལ་ལཱ་གི་ཁས་ལེན་སྒྲུབ་སྟེ་ དེ་མ་བཤིག་མི་ཚུ།

وَالَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُوْنَ سُوْۤءَ الْحِسَابِ ۗ

wal-lażīna yaṣilūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yakhsyauna rabbahum wa yakhāfūna sū'al-ḥisāb(i).

དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ མཉམ་འབྲེལ་འབད་དགོ་པའི་བཀའ་གནང་མི་དེ་ལུ་ མཉམ་འབྲེལ་འབད་མི་དང་ ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་འཇིགས་སྣང་བསྐྱེད་དེ་ རྩིས་ཁྲ་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ཅིག་ལུ་འཇིགས་སྣང་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ཨིན།

وَالَّذِيْنَ صَبَرُوا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً وَّيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِۙ

wal-lażīna ṣabarubtigā'a wajhi rabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyataw wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata ulā'ika lahum ‘uqbad-dār(i).

དེ་ལས་ གཙོ་བོ་གི་དགའ་བ་ལུ་རེ་བ་བསྐྱེད་དེ་ སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་བྱིན་མི་ འཚོ་བའི་ཆ་ཤས་ཅིག་ གསང་བའི་ནང་ ཡང་ན་ གསལ་སྟོན་འབད་དེ་ ངན་པ་འདི་ ལེགས་ཤོམ་དང་གཅིག་ཁར་ བཀག་ཆ་འབད་དེ་ ༼ལེགས་ཤོམ་༽ མཐའ་མཇུག་ཐོབ་མི་ མི་ངོམ་འདི་ཨིན།

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَاَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَدْخُلُوْنَ عَلَيْهِمْ مِّنْ كُلِّ بَابٍۚ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā wa man ṣalaḥa min ābā'ihim wa azwājihim wa żurriyyātihim wal-malā'ikatu yadkhulūna ‘alaihim min kulli bāb(in).

༼དེ་ཡང་༽ ཨ་དན་གྱི་ཞིང་ཁམས་ནང་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ཀྱིས་ ཁོང་རའི་ཕ་བརྒྱུད་དང་ གཉེན་གྲོགས་ དེ་ལས་ ཕྲུ་གུ་དང་ཚ་བོ་ཚུ་ལས་ དྲང་བདེན་གྱི་མི་ཚུ་དང་གཅིག་ཁར་ དེ་ཚུ་ནང་འཛུལ་དོ་ཡོདཔ་ད་ ཕོ་ཉ་ཚུ་ སྒོ་ག་ར་ལས་ ཁོང་རའི་ས་སྒོ་ནང་འཛུལ་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِۗ

salāmun ‘alaikum bimā ṣabartum fa ni‘ma ‘uqbad-dār(i).

(ཟེར་སླབ་པའི་བསྒང་།) "ཁྱོད་ཀྱི་བཟོད་སྒོམ་ལས་བརྟེན་ཏེ་ ཁྱོད་ལུ་བཀྲ་ཤིས་བདེ་ལེགས།" དེ་འབདཝ་ལས་ མཐའ་མཇུག་གི་ས་གནས་འདི་ ག་ཅི་བཟུམ་ཅིག་ བྲོ་བ་ཅན་ཅིག་ཨིན།

وَالَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْ ۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۙ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوْۤءُ الدَّارِ

wal-lażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqihī wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika lahumul-la‘natu wa lahum sū'ud-dār(i).

དེ་ལས་ ཁས་བླངས་འབད་ཚར་བའི་ཤུལ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཁས་བླངས་འདི་ ཆ་མེད་བཏང་སྟེ་ ཨ་ལཱ་གིས་ འབྲེལ་བ་འཐབ་དགོ་པའི་བཀའ་གནང་མི་འདི་ ཆ་མེད་བཏང་སྟེ་ འཛམ་གླིང་ནང་ ངན་ལྷད་འབད་མི་ཚུ་ཨིན། ཁོང་གིས་ དམོད་བོར་དང་ སྡོད་གནས་ངན་པ་ (Jahanam) ཐོབ་ནུག།

اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗوَفَرِحُوْا بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا مَتَاعٌ ࣖ

allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), wa fariḥū bil-ḥayātid-dun-yā, wa mal-ḥayātud-dun-yā fil-ākhirati illā matā‘(un).

ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ག་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ འཚོ་བཅུད་རྒྱ་སྐྱེད་འབད་དེ་ ཚད་འཛིན་འབདཝ་ཨིན། འཇིག་རྟེན་གྱི་མི་ཚེ་འདི་ ཕྱི་མའི་མི་ཚེ་དང་ཕྱདཔ་ད་ ༼ཆུང་ཀུ་༽ དགའ་སྤྲོ་ཅིག་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིན་རུང་ འཛམ་གླིང་གི་མི་ཚེ་འདི་ལུ་ དགའ་སྤྲོ་འབྱུང་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ اَنَابَۖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha yuḍillu may yasyā'u wa yahdī ilaihi man anāb(a).

དེ་ལས་ མ་དད་པ་ཚུ་གིས་ ག་ཅི་འབད་ ཁོ་གི་གཙོ་བོ་ལས་ རྟགས་མཚན་ (མུ་ཧ་མཱད་) མ་བཏང་ཡི་ག་ཟེར་ སླབ་ཨིན་པས། ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཟེར་སླབ། "དོན་དངོས་ཐོག་ཨཱལ་ལཱ་གིས་ཁོ་རའི་འདོད་པ་ག་ར་ལུ་འཛོལ་བ་བཟོཝ་ཨིནམ་མ་ཚད་ ཁོ་ལུ་འགྱོད་པ་སྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ལམ་སྟོན་འབདཝ་ཨིན།"

الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَطْمَىِٕنُّ قُلُوْبُهُمْ بِذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اَلَا بِذِكْرِ اللّٰهِ تَطْمَىِٕنُّ الْقُلُوْبُ ۗ

al-lażīna āmanū wa taṭma'innu qulūbuhum biżikrillāh(i), alā biżikrillāhi taṭma'innul-qulūb(u).

(དེ་ཡང་) དད་པ་བསྐྱེད་མི་དང་ ཁོང་གི་སེམས་ཁར་ ཨཱལ་ལཱ་དྲན་པའི་ཐོག་ལས་ ཞི་བདེ་འབྱུང་མི་ཚུ་ཨིན། དྲན་དགོཔ་འདི་ ཨཱལ་ལཱ་དྲན་མི་འདི་གིས་རྐྱངམ་ཅིག་ ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་ཁར་ཞི་བདེ་འབྱུང་ཚུགས།

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ طُوْبٰى لَهُمْ وَحُسْنُ مَاٰبٍ

allażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṭūbā lahum wa ḥusnu ma'āb(in).

དད་པ་བསྐྱེད་དེ་ དགེ་བའི་ལཱ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ བདེ་སྐྱིད་དང་ ལོག་འོང་བཟང་པོ་ཐོབ་འོང་།

كَذٰلِكَ اَرْسَلْنٰكَ فِيْٓ اُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهَآ اُمَمٌ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُوْنَ بِالرَّحْمٰنِۗ قُلْ هُوَ رَبِّيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ مَتَابِ

każālika arsalnāka fī ummatin qad khalat min qablihā umamul litatluwa ‘alaihimul-lażī auḥainā ilaika wa hum yakfurūna bir-raḥmān(i), qul huwa rabbī lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi matāb(i).

དེ་སྦེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ (མུ་ཧ་མཱད་) མི་ལེ་ཤ་ཅིག་ འདས་སོང་མི་ མི་རིགས་ཅིག་ལུ་ བཏང་ཡོདཔ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ལུ་ གསལ་བསྒྲགས་འབད་མི་ ༼ཀུ་རཱན་༽ དེ་ཚུ་ ལྷག་སྟེ་ སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱི་ དཀོན་མཆོག་ལུ་ མ་དད་པ་བསྐྱེད་དེ་འབད་རུང་ ལྷག་དགོཔ་ཨིན། ང་གིས་ཁོ་ལུ་ངེ་གི་གཙོ་བོ་ཨིན་ ཁོ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ལྷ་གཞན་མེད་ཟེར་སླབ། ང་གིས་ཁོ་ལུ་རྐྱངམ་གཅིག་བློ་གཏད་དེ་ ཁོ་ལུ་རྐྱངམ་གཅིག་འགྱོད་པ་སྐྱེདཔ་ཨིན།

وَلَوْ اَنَّ قُرْاٰنًا سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبَالُ اَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْاَرْضُ اَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتٰىۗ بَلْ لِّلّٰهِ الْاَمْرُ جَمِيْعًاۗ اَفَلَمْ يَا۟يْـَٔسِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ لَهَدَى النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَلَا يَزَالُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا تُصِيْبُهُمْ بِمَا صَنَعُوْا قَارِعَةٌ اَوْ تَحُلُّ قَرِيْبًا مِّنْ دَارِهِمْ حَتّٰى يَأْتِيَ وَعْدُ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيْعَادَ ࣖ

wa lau anna qur'ānan suyyirat bihil-jibālu au quṭṭi‘at bihil-arḍu au kullima bihil-mautā, bal lillāhil-amru jamī‘ā(n), afalam yai'asil-lażīna āmanū allau yasyā'ullāhu lahadan-nāsa jamī‘ā(n), wa lā yazālul-lażīna kafarū tuṣībuhum bimā ṣana‘ū qāri‘atun au taḥullu qarībam min dārihim ḥattā ya'tiya wa‘dullāh(i), innallāha lā yukhliful-mī‘ād(a).

དེ་ལས་ གངས་རི་ཚུ་ གཡོ་འགུལ་འབད་ཚུགས་པའི་ ཡང་ན་ ས་གཞི་འདི་ ཁ་ཕྱེ་ཚུགས་པའི་ ཡང་ན་ ཤི་མི་ཚུ་གིས་ ཁ་སླབ་ཚུགས་པའི་ ལྷག་ཐངས་ཅིག་ཡོད་པ་ཅིན་ (དེ་ཡང་ ཀུ་རཱན་ཨིན།) དོན་དངོས་ཐོག གནད་དོན་ཆ་མཉམ་ཨཱལ་ལཱ་གི་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ དད་པ་ཅན་ཚུ་གིས་ གལ་སྲིད་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ༼དད་པ་ཅན་ཆ་མཉམ་གྱིས་༽ འདོད་པ་སྐྱེད་པ་ཅིན་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ མི་ཆ་མཉམ་ལུ་ ལམ་སྟོན་བྱིན་འོང་ཟེར་ མ་ཤེས། དེ་ལས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ དུས་རྒྱུན་དུ་ རང་སོའི་བྱ་སྤྱོད་ལས་བརྟེན་པའི་རྐྱེན་ངན་དང་ ཡང་ན་ ཁོང་རའི་སྡོད་གནས་ཀྱི་ཉེ་འདབས་ལུ་བྱུང་མི་རྐྱེན་ངན་ཚུ་གིས་ གནོད་སྐྱོན་རྐྱབ་སྟེ་ ཨ་ལཱ་གི་ཁས་བླངས་མ་འོང་ཚུན་ཚོད་ ༼མེ་ཀ་དབང་དུ་བསྡུ་ནི།༽ ངོ་མ་རང་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ ཁས་བླངས་ཚུ་ མ་བཤིག་པས།

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَمْلَيْتُ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثُمَّ اَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa amlaitu lil-lażīna kafarū ṡumma akhażtuhum fa kaifa kāna ‘iqāb(i).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་མ་ ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ གི་སྐུ་ཚབ་ལ་ལུ་ཅིག་ མཆི་མ་བཏང་ཡོདཔ་ལས་ ང་གིས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ དུས་ཡུན་ཅིག་བྱིན་ཏེ་ དེ་ལས་ ང་གིས་ མེདཔ་བཏང་ཡི། དེ་འབདཝ་ལས་ངེ་གི་སྡུག་བསྔལ་འདི་ག་དེ་སྦེ་སྦོམ་སྨོ?

اَفَمَنْ هُوَ قَاۤىِٕمٌ عَلٰى كُلِّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْۚ وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ ۗ قُلْ سَمُّوْهُمْۗ اَمْ تُنَبِّـُٔوْنَهٗ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِى الْاَرْضِ اَمْ بِظَاهِرٍ مِّنَ الْقَوْلِ ۗبَلْ زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مَكْرُهُمْ وَصُدُّوْا عَنِ السَّبِيْلِ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

afaman huwa qā'imun ‘alā kulli nafsim bimā kasabat, wa ja‘alū lillāhi syurakā'(a), qul sammūhum, am tunabbi'ūnahū bimā lā ya‘lamu fil-arḍi am biẓāhirim minal-qaul(i), bal zuyyina lil-lażīna kafarū makruhum wa ṣuddū ‘anis-sabīl(i), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

དེ་འབདཝ་ལས་ སེམས་ཅན་ག་ར་གིས་ ག་ཅི་འབདཝ་ལས་ ཉེན་སྲུང་འབད་མི་དེ་ དཀོན་མཆོག་ཨིན་ན? དེ་ཚུ་ཨཱལ་ལཱ་གི་དོན་ལུ་ཆ་རོགས་ཨིན། "ཁོང་གི་སྤུས་ཚད་ཚུ་ལུ་མིང་བཏགས།" ཡང་ན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ འཛམ་གླིང་ནང་ ཁོ་གིས་མ་ཤེས་མི་དེ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་སླབ་དགོ་མནོཝ་ཨིན་ན་ ཡང་ན་ (དེ་གི་སྐོར་ལས་སླབ་མི་འདི་) སྐྱེས་བའི་སྐབས་ལུ་ ཚིག་ཅིག་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིན་ན། དོན་དངོས་ཐོག་ལུ་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ཁོང་གི་མགུ་སྐོར་འདི་ མཛེས་ཏོག་ཏོ་སྦེ་བཟོ་སྟེ་ ༼གཡས༽ ལམ་ལས་བཀག་ཆ་འབདཝ་ཨིན། དེ་ལས་ ག་ར་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ལམ་འཛོལ་བ་འབད་བཅུག་པ་ཅིན་ ལམ་སྟོན་འབད་མི་ ག་ཡང་མེད།

لَهُمْ عَذَابٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَشَقُّۚ وَمَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ وَّاقٍ

lahum ‘ażābun fil-ḥayātid-dun-yā wa la‘ażābul-ākhirati asyaqq(u), wa mā lahum minallāhi miw wāq(in).

འཇིག་རྟེན་འདི་ནང་ ཁོང་ཚུ་ སྡུག་བསྔལ་མྱོང་སྟེ་ཡོདཔ་ལས་ ཤུལ་མའི་མི་ཚེ་ནང་ ཉེས་ཁྲིམས་འདི་ ངེས་པར་དུ་དྲག་པོ་འོང་། དེ་ལས་ ༼ཉེས་ཆད་༽ ལས་སྲུང་སྐྱོབ་འབད་མི་མེད།

۞ مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِيْ وُعِدَ الْمُتَّقُوْنَۗ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۗ اُكُلُهَا دَاۤىِٕمٌ وَّظِلُّهَاۗ تِلْكَ عُقْبَى الَّذِيْنَ اتَّقَوْا ۖوَّعُقْبَى الْكٰفِرِيْنَ النَّارُ

maṡalul-jannatil-latī wu‘idal-muttaqūn(a), tajrī min taḥtihal-anhār(u), ukuluhā dā'imuw wa ẓilluhā, tilka ‘uqbal-lażīnattaqau, wa ‘uqbal-kāfirīnan-nār(u).

ཆོས་ལུགས་ལུ་ཁས་བླངས་འབད་མི་ ཞིང་ཁམས་ཀྱི་དཔེ་གཏམ་འདི་ ༼ལྡུམ་ར་བཟུམ་ཅིག་ཨིན་༽ དེ་གི་འོག་ལུ་ ཆུ་བོ་ཚུ་བཞུར་དོ་ཡོདཔ་ཨིན། །རྟག་ཏུ་འབྲས་བུ་དང་གྱིབ་མ་ཅན་ནོ། དེ་ཡང་ ཆོས་ཅན་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ མཐའ་མཇུག་གི་ས་གནས་ཨིན། དེ་ལས་ དཀོན་མཆོག་ལུ་དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ མཐའ་མཇུག་གི་ས་གནས་འདི་ དམྱལ་བ་ཨིན།

وَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمِنَ الْاَحْزَابِ مَنْ يُّنْكِرُ بَعْضَهٗ ۗ قُلْ اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ وَلَآ اُشْرِكَ بِهٖ ۗاِلَيْهِ اَدْعُوْا وَاِلَيْهِ مَاٰبِ

wal-lażīna ātaināhumul-kitāba yafraḥūna bimā unzila ilaika wa minal-aḥzābi may yunkiru ba‘ḍah(ū), qul innamā umirtu an a‘budallāha wa lā usyrika bih(ī), ilaihi ad‘ū wa ilaihi ma'āb(i).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ཀི་དེབ་འདི་ ཁྱོད་ལུ་བྱིན་མི་ཚུ་ ཁྱོད་ལུ་ ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ གསལ་བསྒྲགས་འབད་མི་ལུ་ དགའ་སྤྲོ་འབྱུང་དོ་ཡོདཔ་མ་ཚད་ སྡེ་ཚན་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ༼ཡ་ཧུ་དཱ་པ་དང་ ཡེ་ཤུ་པ་༽ དེ་གི་ཆ་ཤས་ཅིག་ ངོས་ལེན་མ་འབད་མི་ཚུ་ཡང་ཡོདཔ་ཨིན། ང་གིས་ ཨ་ལཱ་ལུ་ཕྱག་འཚལ་ནི་དང་ ཁོ་དང་གཅིག་ཁར་ ག་ནི་ཡང་ མཉམ་འབྲེལ་མ་འབད་ཟེར་ བཀའ་རྒྱ་གནང་ཡི།

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ حُكْمًا عَرَبِيًّاۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَمَا جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا وَاقٍ ࣖ

wa każālika anzalnāhu ḥukman ‘arabiyyā(n), wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘da mā jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā wāq(in).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ ༼ཁ་ཆེའི་གསུང་རབ་༽ ཨ་ར་བིག་ནང་ ༼བདེན་པ༽ གི་ཁྲིམས་ལུགས་ཅིག་སྦེ་ བཏང་ཡི། ཤེས་ཡོན་ཁྱོད་ལུ་འོང་པའི་ཤུལ་ལས་ ཁོང་གི་འདོད་པ་ཚུ་ རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཅིན་ ཁྱོད་ལུ་ ཨ་ལཱ་ཧ་གི་ (སྡུག་བསྔལ་) ལས་ ཁྱོད་ལུ་ ཉེན་སྲུང་འབད་མི་དང་ གྲོགས་རམ་འབད་མི་ ག་ཡང་མི་འོང་།

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلًا مِّنْ قَبْلِكَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ اَزْوَاجًا وَّذُرِّيَّةً ۗوَمَا كَانَ لِرَسُوْلٍ اَنْ يَّأْتِيَ بِاٰيَةٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗلِكُلِّ اَجَلٍ كِتَابٌ

wa laqad arsalnā rusulam min qablika wa ja‘alnā lahum azwājaw wa żurriyyah(tan), wa mā kāna lirasūlin ay ya'tiya bi'āyatin illā bi'iżnillāh(i), likulli ajalin kitāb(un).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་མ་ སྐུ་ཚབ་ལེ་ཤ་ཅིག་བཏང་སྟེ་ ཁོང་ལུ་ ཨམ་སྲུ་དང་ བུ་བརྒྱུད་ཚུ་ བྱིན་ཡི། སྐུ་ཚབ་ཅིག་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་གི་གནང་བ་མ་ཐོབ་པར་ སྒྲུབ་བྱེད་ (རྫུ་འཕྲུལ་) བཏོན་ནིའི་དབང་ཚད་མེད། དུས་རབས་རེ་རེ་གི་དོན་ལུ་ (ངེས་ཏིག་) ཀི་དེབ་ཅིག་ཡོདཔ་ཨིན།

يَمْحُوا اللّٰهُ مَا يَشَاۤءُ وَيُثْبِتُ ۚوَعِنْدَهٗٓ اُمُّ الْكِتٰبِ

yamḥullāhu mā yasyā'u wa yuṡbit(u), wa ‘indahū ummul-kitāb(i).

ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོ་གིས་ག་ཅི་དགོཔ་ཨིན་ན་ བཏོན་བཏང་ཞིནམ་ལས་ གཏན་འབེབས་བཟོཝ་ཨིན། དེ་ལས་ ཁོ་གི་ཕྱོགས་ལུ་ ཨུམ་མུལ་ཀི་ཏབ་ (Lauh Mahfuzh) ཡོདཔ་ཨིན།

وَاِنْ مَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِيْ نَعِدُهُمْ اَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ وَعَلَيْنَا الْحِسَابُ

wa immā nuriyannaka ba‘ḍal-lażī na‘iduhum au natawaffayannaka fa innamā ‘alaikal-balāgu wa ‘alainal-ḥisāb(u).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ལུ་ (མུ་ཧ་མཱད་) ལུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཉེན་བརྡ་འབད་མི་ ཡང་ན་ ཁྱོད་ལུ་བསད་ཡོད་པའི་ (སྡུག་བསྔལ་) ལ་ལུ་ཅིག་སྟོན་པ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱི་འགན་ཁུར་འདི་ བརྡ་སྤྲོད་འབད་ནི་འདི་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིནམ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ (ཁོང་གི་ལཱ་ཚུ་) རྩིས་ལེན་མི་ཨིན།

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ وَاللّٰهُ يَحْكُمُ لَا مُعَقِّبَ لِحُكْمِهٖۗ وَهُوَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

awa lam yarau annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, wallāhu yaḥkumu lā mu‘aqqiba liḥukmih(ī), wa huwa sarī‘ul-ḥisāb(i).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཚུ་ ༼ཨཱལ་ལཱ་ལུ་མ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་༽ ས་ཁོངས་ཚུ་ནང་འོངམ་ད་ དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ༼ས་ཁོངས་ཚུ་༽ ༼དུམ་གྲ་ཅིག་དུམ་གྲ་ཅིག་༽ ཁོང་གི་མཐའམ་ལས་ མར་ཕབ་འབདཝ་ཨིནམ་མ་མཐོང་ག? དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁྲིམས་ལུགས་གཞི་བཙུགས་འབད་དེ་ ༼ཁོ་གི་བཀའ་རྒྱ་དང་འཁྲིལ་ཏེ་༽ མི་གཅིག་གིས་ཡང་ཁོ་གི་བཀའ་རྒྱ་འདི་ བཀག་ཆ་འབད་མི་ཚུགས། ཁོ་རང་རྩིས་རྐྱབ་པའི་སྐབས་མགྱོགས་ཤོས་ཅིག་ཨིན།

وَقَدْ مَكَرَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلِلّٰهِ الْمَكْرُ جَمِيْعًا ۗيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍۗ وَسَيَعْلَمُ الْكُفّٰرُ لِمَنْ عُقْبَى الدَّارِ

wa qad makaral-lażīna min qablihim fa lillāhil-makru jamī‘ā(n), ya‘lamu mā taksibu kullu nafs(in), wa saya‘lamul-kuffāru liman ‘uqbad-dār(i).

དེ་ལས་ ངོ་མ་རང་ ཁོང་གི་ཧེ་མ་ ༼མེ་ཀཱན་གྱི་ ཆོས་ལུགས་མ་བདེན་པ་༽ ཚུ་གིས་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་ཡོདཔ་ཨིན་རུང་ མགུ་སྐོར་ག་ར་ ཨཱལ་ལཱ་གི་དབང་ཚད་ནང་ཨིན་པས། མི་ག་ར་གིས་ ག་ཅི་གི་དོན་ལུ་ འབད་བརྩོན་བསྐྱེད་དོ་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ ཁོ་གིས་ཤེས་ཏེ་ དཀོན་མཆོག་ལུ་དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གིས་ མཐའ་མཇུག་གི་ས་སྒོ་འདི་ ག་གི་དོན་ལུ་ཨིན་ན་ ཤེས་ཚུགས།

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَسْتَ مُرْسَلًا ۗ قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۙ وَمَنْ عِنْدَهٗ عِلْمُ الْكِتٰبِ ࣖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lasta mursalā(n), qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, wa man ‘indahū ‘ilmul-kitāb(i).

དེ་ལས་ མ་དད་པ་ཚུ་གིས་ ཁྱོད་ (མུ་ཧ་མཱད་) འདི་ སྐུ་ཚབ་མེན་ཟེར་ སླབ་ཨིན། ང་དང་ཁྱོད་ཀྱི་བར་ན་ དཔང་པོ་སྦེ་ ཨ་ལཱ་དང་ དེབ་ཀྱི་ཤེས་ཡོན་ཚུ་ ཧ་གོ་མི་ཚུ་ ལངམ་སྦེ་ཡོད་ཟེར་ སླབ་དགོ།