Q.S ཨལ་ཨན་ཀ་བུཊ། (اَلْعَنْكَبُوت) - 69 ཚིགས་བཅད་ཀྱི་གྲངས།

الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

Alif Lam Mim.

اَحَسِبَ النَّاسُ اَنْ يُّتْرَكُوْٓا اَنْ يَّقُوْلُوْٓا اٰمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُوْنَ

aḥasiban-nāsu ay yutrakū ay yaqūlū āmannā wa hum lā yuftanūn(a).

མི་ཚུ་གིས་ ང་བཅས་ཀྱིས་དད་པ་བསྐྱེད་ཡི་ཟེར་ སླབ་སྟེ་ བརྟག་དཔྱད་མ་འབད་ཟེར་ མནོ་བསམ་གཏང་འོང་ག?

وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللّٰهُ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا وَلَيَعْلَمَنَّ الْكٰذِبِيْنَ

wa laqad fatannal-lażīna min qablihim falaya‘lamannallāhul-lażīna ṣadaqū wa laya‘lamannal-kāżibīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་གི་ཧེ་མ་ཡོད་མི་ཚུ་ བརྟག་དཔྱད་འབད་དེ་ཡོདཔ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ བདེན་པ་བཤད་མི་ཚུ་ ངེས་པར་དུ་ཤེས་ཏེ་ རྫུན་མ་སླབ་མི་ཚུ་ ངེས་པར་དུ་ཤེས་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

اَمْ حَسِبَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِ اَنْ يَّسْبِقُوْنَا ۗسَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ

am ḥasibal-lażīna ya‘malūnas-sayyi'āti ay yasbiqūnā, sā'a mā yaḥkumūn(a).

ཡང་ན་ ཉེས་ཅན་ཚུ་གིས་ ང་བཅས་ཀྱི་ (ཉེས་ཆད་) ལས་ཐར་འོང་ཟེར་མནོ་བསམ་གཏངམ་ཨིན་ན? འདི་ཁོང་གིས་ག་ཅི་བཙུགས་ཡི་ག་ འཇིགས་སུ་རུང་བ་ཅིག་ཨིན།

مَنْ كَانَ يَرْجُوْا لِقَاۤءَ اللّٰهِ فَاِنَّ اَجَلَ اللّٰهِ لَاٰتٍ ۗوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

man kāna yarjū liqā'allāhi fa'inna ajalallāhi la'āt(in), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

ག་གིས་ཨཱལ་ལཱ་དང་མཇལ་འཛོམས་འབད་ནི་གི་རེ་བ་བསྐྱེད་པ་ཅིན་ ངེས་པར་དུ་ཨཱལ་ལཱ་གི་(ཁས་བླངས་)དུས་ཚོད་འདི་ངེས་པར་དུ་འོང་ནི་ཨིན། དེ་ལས་ཁོ་འདི་ ཉན་ཐོས་དང་ ག་ར་མཁྱེན་མི་ཨིན།

وَمَنْ جَاهَدَ فَاِنَّمَا يُجَاهِدُ لِنَفْسِهٖ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

wa man jāhada fa'innamā yujāhidu linafsih(ī), innallāha laganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).

དེ་ལས་ ག་གིས་ ཇི་ཧད་ལུ་འབད་བརྩོན་བསྐྱེད་པ་ཅིན་ ཁོ་གི་ཇི་ཧད་འདི་ ངོ་མ་རང་ ཁོ་རའི་དོན་ལུ་ཨིན། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཨ་ལཱ་འདི་ འཛམ་གླིང་ག་ར་ལས་ ཕྱུགཔོ་ཤོས་ཅིག་ཨིན།

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَحْسَنَ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa lanajziyannahum aḥsanal-lażī kānū ya‘malūn(a).

དེ་ལས་ དད་པ་བསྐྱེད་དེ་ ལཱ་ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་གི་འཛོལ་བ་ཚུ་ ངེས་པར་དུ་བཏོན་གཏང་ནི་ཨིནམ་མ་ཚད་ ཁོང་གིས་འབད་མི་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ངེས་པར་དུ་ཁོང་ལུ་ ཁེ་ཕན་ལེགས་ཤོམ་བྱིན་འོང་།

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ མི་ཚུ་གིས་ ཕམ་ལུ་ ལེགས་ཤོམ་འབད་དགོཔ་སྦེ་ བཀའ་རྒྱ་གནང་ཡི། དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་ཡོན་མེད་པའི་དོན་ཅིག་དང་གཅིག་ཁར་ ང་ལུ་འབྲེལ་བ་འཐབ་བཅུག་པ་ཅིན་ ཁོང་ལུ་ཉན་མ་བཏུབ། ཁྱོད་ཀྱི་ལོག་འོང་འདི་ ང་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིནམ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་འབད་མི་འདི་ ང་གིས་ཁྱོད་ལུ་སླབ་འོང་།

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِى الصّٰلِحِيْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanudkhilannahum fiṣ-ṣāliḥīn(a).

དེ་ལས་ དད་པ་བསྐྱེད་དེ་ ལཱ་ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ངེས་པར་དུ་དྲང་བདེན་གྱི་གྲངས་སུ་བཙུགས་འོང་།

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ فَاِذَآ اُوْذِيَ فِى اللّٰهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللّٰهِ ۗوَلَىِٕنْ جَاۤءَ نَصْرٌ مِّنْ رَّبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّا كُنَّا مَعَكُمْۗ اَوَلَيْسَ اللّٰهُ بِاَعْلَمَ بِمَا فِيْ صُدُوْرِ الْعٰلَمِيْنَ

wa minan-nāsi may yaqūlu āmannā billāhi fa'iżā ūżiya fillāhi ja‘ala fitnatan-nāsi ka‘ażābillāh(i), wa la'in jā'a naṣrum mir rabbika layaqūlunna innā kunnā ma‘akum, awa laisallāhu bi'a‘lama bimā fī ṣudūril-‘ālamīn(a).

དེ་ལས་ མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ཡིད་ཆེས་ཡོད་ཟེར་སླབ་མི་ལ་ལུ་ཅིག་ཡོདཔ་ཨིན་རུང་ ཁོ་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ གནོདཔ་བཀལ་པ་ཅིན་ (ཁོ་གིས་ ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་མི་ལུ་བརྟེན་ཏེ་) མི་གི་བརྟག་དཔྱད་འདི་ ཨཱལ་ལཱ་གི་སྡུག་བསྔལ་སྦེ་ བརྩིཝ་ཨིན། ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལས་ གྲོགས་རམ་འོང་པ་ཅིན་ ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ཁྱོད་དང་གཅིག་ཁར་ཡོད་ཟེར་ ངེས་པར་དུ་སླབ་འོང་། མི་ག་ར་གི་བྲང་ཁར་ཡོད་མི་འདི་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ལེགས་ཤོམ་སྦེ་ཤེས་མི་ཚུགས་ག?

وَلَيَعْلَمَنَّ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَيَعْلَمَنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ

wa laya‘lamannallāhul-lażīna āmanū wa laya‘lamannal-munāfiqīn(a).

དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ ངེས་པར་དུ་ཤེས་དོ་ཡོདཔ་མ་ཚད་ རྫུན་མ་ཚུ་ཡང་ ཤེས་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّبِعُوْا سَبِيْلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطٰيٰكُمْۗ وَمَا هُمْ بِحٰمِلِيْنَ مِنْ خَطٰيٰهُمْ مِّنْ شَيْءٍۗ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanuttabi‘ū sabīlanā walnaḥmil khaṭāyākum, wa mā hum biḥāmilīna min khaṭāyāhum min syai'(in), innahum lakāżibūn(a).

དེ་ལས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གིས་ དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱི་ལམ་ལུ་བལྟ་སྟེ་ ཁྱེད་ཀྱི་སྡིག་པ་ ང་བཅས་ཀྱིས་འབག་འོང་ཟེར་ སླབ་ཨིན་ དེ་འབདཝ་ད་ ཁོང་གིས་ རང་གི་སྡིག་པ་ ཕྲང་ཏང་ཏ་ཅིག་ཡང་ འབག་མ་ཚུགས་རུང་། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོ་རྫུན་མ་ཆ་ཚང་ཡོད།

وَلَيَحْمِلُنَّ اَثْقَالَهُمْ وَاَثْقَالًا مَّعَ اَثْقَالِهِمْ وَلَيُسْـَٔلُنَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَمَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

wa layaḥmilunna aṡqālahum wa aṡqālam ma‘a aṡqālihim wa layus'alunna yaumal-qiyāmati ‘ammā kānū yaftarūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ངོ་མ་རང་ ཁོང་རའི་སྡིག་པ་ དེ་ལས་ གཞན་གྱི་སྡིག་པ་ཚུ་ཡང་ ཁོང་རའི་སྡིག་པ་དང་གཅིག་ཁར་ འབག་འོང་ དེ་ལས་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཉིནམ་ལུ་ ཁོང་གིས་ དུས་རྒྱུན་དུ་ གསར་གཏོད་འབད་མི་ རྫུན་གཏམ་ཚུ་གི་སྐོར་ལས་ ངེས་པར་དུ་དྲི་འོང་།

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَلَبِثَ فِيْهِمْ اَلْفَ سَنَةٍ اِلَّا خَمْسِيْنَ عَامًا ۗفَاَخَذَهُمُ الطُّوْفَانُ وَهُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī falabiṡa fīhim alfa sanatin illā khamsīna ‘āmā(n), fa'akhażahumuṭ-ṭūfānu wa hum ẓālimūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ནོཝ་འདི་ ཁོ་རའི་མི་རིགས་ལུ་བཏང་ཡོདཔ་ལས་ ཁོ་ལོ་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་དང་ ཡང་ན་ ལོ་ངོ་ལྔ་བཅུ་ལས་ཉུངམ་ཅིག་ ཁོང་དང་གཅིག་ཁར་སྡོད་ནུག། དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་ མི་དྲང་བདེན་མེད་པའི་སྐབས་ལུ་ ཆུ་རུད་སྦོམ་ཅིག་གིས་ གནོད་སྐྱོན་རྐྱབ་ནུག།

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَصْحٰبَ السَّفِيْنَةِ وَجَعَلْنٰهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

fa'anjaināhu wa aṣḥābas-safīnati wa ja‘alnāhā āyatal lil-‘ālamīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ནོ་ཝ་དང་ གྲུ་ནང་ཡོད་མི་ཚུ་ སྐྱབས་མཛད་དེ་ དེ་ (བྱུང་རིམ་) འདི་ མི་རིགས་ག་ར་ལུ་ བསླབ་བྱ་ཅིག་སྦེ་ བཟོ་ཡི།

وَاِبْرٰهِيْمَ اِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاتَّقُوْهُ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa ibrāhīma iż qāla liqaumihi‘budullāha wattaqūh(u), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

དེ་ལས་ ༼དྲན་༽ ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་ ཁོ་རའི་མི་སེར་ཚུ་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ ཁོ་ལུ་འདྲོག་དགོ་ཟེར་སླབ་པའི་སྐབས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་པ་ཅིན་ དེ་ཁྱོད་ལུ་ལེགས་ཤོམ་ཨིན།

اِنَّمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًا وَّتَخْلُقُوْنَ اِفْكًا ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَمْلِكُوْنَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوْا عِنْدَ اللّٰهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوْهُ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

innamā ta‘budūna min dūnillāhi auṡānaw wa takhluqūna ifkā(n), innal-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi lā yamlikūna lakum rizqan fabtagū ‘indallāhir-rizqa wa‘budūhu wasykurū lah(ū), ilaihi turja‘ūn(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁྱེད་ཀྱིས་ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ཕྱག་འཚལ་མི་འདི་ སྐུ་འདྲ་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིནམ་ལས་ ཁྱེད་ཀྱིས་རྫུན་གཏམ་བཟོཝ་ཨིན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ཕྱག་འཚལ་མི་འདི་གིས་ ཁྱོད་ལུ་འཚོ་བཅུད་བྱིན་མི་ཚུགས། དེ་འབདཝ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ འཚོ་བའི་དོན་ལུ་ ཞུ་ཞིནམ་ལས་ ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཟེར་ཞུ་དགོ། ཁྱོད་ཁོ་ལུ་རྐྱངམ་གཅིག་ལོག་འོང་།

وَاِنْ تُكَذِّبُوْا فَقَدْ كَذَّبَ اُمَمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ۗوَمَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa in tukażżibū faqad każżaba umamum min qablikum, wa mā ‘alar-rasūli illal-balāgul-mubīn(u).

ཁྱེད་ཚུ་གིས་རྫུན་མ་སླབ་པ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་མའི་མི་ཚུ་གིས་ཡང་རྫུན་མ་སླབ་ཨིན། སྐུ་ཚབ་ཀྱི་འགན་ཁུར་འདི་ ༼ལྷའི་ཆོས་ལུགས་༽ གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་བརྡ་སྤྲོད་འབད་ནི་འདི་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིན།"

اَوَلَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللّٰهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ ۗاِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

awalam yarau kaifa yubdi'ullāhul-khalqa ṡumma yu‘īduh(ū), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ ༼སྲོག་ཆགས་ཚུ་༽ ག་དེ་སྦེ་ བཟོ་འགོ་བཙུགས་དོ་ག་ དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ བསྐྱར་ལོག་འབདཝ་ཨིན་ན་ མ་ཤེསཔ་ཨིན་ན? ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ འདི་ཨཱལ་ལཱ་ལུ་འཇམ་ཏོང་ཏོ་ཨིན།

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ بَدَاَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللّٰهُ يُنْشِئُ النَّشْاَةَ الْاٰخِرَةَ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ۚ

qul sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa bada'al-khalqa ṡummallāhu yunsyi'un-nasy'atal-ākhirah(ta), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

འཛམ་གླིང་ནང་ལུ་འགྱོ་ཞིནམ་ལས་ དེ་ལས་ ༼ཨཱལ་ལཱ་༽ གིས་ ༼སྲོག་ཆགས་ཚུ་༽ ག་དེ་སྦེ་ བཟོ་འགོ་བཙུགསཔ་ཨིན་ན་ བལྟ་ཞིནམ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ མཐའ་མཇུག་གི་བྱུང་རིམ་འདི་ འབག་འོང་།

يُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَرْحَمُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَاِلَيْهِ تُقْلَبُوْنَ

yu‘ażżibu may yasyā'u wa yarḥamu may yasyā'(u), wa ilaihi tuqlabūn(a).

ཁོ་གིས་ (ཨཱལ་ལཱ་) གིས་ ག་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ ཉེས་ཁྲིམས་བཀལ་ཏེ་ ག་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ སྙིང་རྗེ་བྱིནམ་ད་ ཁྱོད་ཁོ་ལུ་ལོག་འོང་།

وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ ۖوَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ ࣖ

wa mā antum bimu‘jizīna fil-arḍi wa lā fis-samā'(i), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་ ༼ཨཱལ་ལཱ་གི་ཉེས་ཆད་ལས་༽ འཛམ་གླིང་ནང་ཡང་མེད་ དེ་ལས་ ཞིང་ཁམས་ནང་ཡང་ ཐར་མི་ཚུགས་ནི་ཨིནམ་མ་ཚད་ ཨཱལ་ལཱ་མ་མ་གཏོགས་ ཁྱོད་ལུ་ སྐྱབས་མགོན་དང་ གྲོགས་རམ་འབད་མི་ གཞན་མེདཔ་ཨིན།

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَلِقَاۤىِٕهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ يَىِٕسُوْا مِنْ رَّحْمَتِيْ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi wa liqā'ihī ulā'ika ya'isū mir raḥmatī wa ulā'ika lahum ‘ażābun alīm(un).

དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཚིག་ཚུ་ཁས་མ་ལེན་པར་ ཁོ་དང་མཇལ་ཕྲད་འབད་མི་ཚུ་གིས་ ངེ་གི་སྙིང་རྗེ་ལུ་ རེ་བ་བསྐྱེད་དེ་ སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཉེས་ཁྲིམས་ཕོག་འོང་།

فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا اقْتُلُوْهُ اَوْ حَرِّقُوْهُ فَاَنْجٰىهُ اللّٰهُ مِنَ النَّارِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

famā kāna jawāba qaumihī illā an qaluqtulūhu au ḥarriqūhu fa anjāhullāhu minan-nār(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་གི་མི་སེར་ཚུ་ལས་ (ཨིབ་རམ་) ལན་ག་ནི་ཡང་མ་ཐོབ་པར་ "ཁོ་བསད་དགོཔ་ཡང་ན་ མེ་བཏང་དགོཔ་" ཟེར་སླབ་སྟེ་ དེ་ལས་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁོ་མེ་ལས་སྐྱོབ་ནུག། དོན་དངོས་ཐོག དེ་ནང་ལུ་ དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ངེས་པར་དུ་རྟགས་མཚན་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَقَالَ اِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًاۙ مَّوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚ ثُمَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَّيَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضًا ۖوَّمَأْوٰىكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَۖ

wa qāla innamattakhażtum min dūnillāhi auṡānam mawaddata bainikum fil-ḥayātid-dun-yā, ṡumma yaumal-qiyāmati yakfuru ba‘ḍukum biba‘ḍiw wa yal‘anu ba‘ḍukum ba‘ḍā(n), wa ma'wākumun nāru wa mā lakum min nāṣirīn(a).

དེ་ལས་ ཁོ་གིས་སླབ་མི་ནང་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཨ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ཕྱག་འཚལ་མི་ སྐུ་འདྲ་ཚུ་ འཛམ་གླིང་འདི་ནང་ ཁྱོད་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ བརྩེ་གདུང་གི་ཚོར་སྣང་བྱུང་བཅུག་ནིའི་དོན་ལུ་ཨིནམ་ལས་ དེ་ལས་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཉིནམ་ལུ་ ཁྱོད་ལ་ལུ་ཅིག་གིས་ གཅིག་གིས་གཅིག་ལུ་ ངོས་ལེན་མ་འབད་བར་ དམོད་བོར་བརྐྱབ་འོང་།

۞ فَاٰمَنَ لَهٗ لُوْطٌۘ وَقَالَ اِنِّيْ مُهَاجِرٌ اِلٰى رَبِّيْ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

fa āmana lahū lūṭ(un), wa qāla innī muhājirun ilā rabbī, innahū huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

དེ་འབདཝ་ལས་ ལུཊ་གིས་ (ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་ལུང་སྟོན་པ) ངེས་གཏན་བཟོ་ཡི། དེ་ལས་ཁོ་གིས་ (ཨིབ་རཱ་ཧམ་) གིས་ "ང་གིས་ ངེ་གི་གཙོ་བོ་གིས་བཀའ་གནང་མི་ས་ཁོངས་ནང་ འགྱོ་དགོཔ་ཨིན། ངོ་མ་རང་ ཁོ་འདི་ སྟོབས་ཤུགས་ཅན་དང་ ཤེས་རབ་ཅན་ཅིག་ཨིན།"

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ وَاٰتَيْنٰهُ اَجْرَهٗ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba wa ja‘alnā fī żurriyyatihin nubuwwata wal-kitāba wa ātaināhu ajrahū fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཨབ་ར་ཧམ་དང་ ཨི་སཱག་དང་ ཡ་ཀོབ་ཚུ་ལུ་ བྱིན་རླབས་གནང་སྟེ་ ཁོ་གི་རྒྱུད་པ་ལུ་ ལུང་སྟོན་པ་དང་ དེབ་ཅིག་བཟོ་སྟེ་ འཛམ་གླིང་ནང་ ཁོ་གི་གསོལ་རས་བྱིན་ཡི། དེ་ལས་ ངེས་པར་དུ་ཁོ་ ཕྱི་མའི་མི་ཚེ་ནང་ ཆོས་ཅན་ཚུ་གི་གྲངས་སུ་ཚུད་འོང་།

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ ۖمَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī innakum lata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).

དེ་ལས་ ལུཊ་གིས་ ཁོ་རའི་མི་ཚུ་ལུ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ངོ་མ་རང་ ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་མ་ མི་སེར་ཚུ་ལས་ མི་གཅིག་གིས་ཡང་ མ་འབད་མི་ གནམ་མེད་ས་མེད་ མ་དགའཝ་ཅིག་ འབད་ཡི་ཟེར་ སླབ་པའི་སྐབས་ལུ་ སེམས་ཁར་དྲན་དགོ།

اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُوْنَ السَّبِيْلَ ەۙ وَتَأْتُوْنَ فِيْ نَادِيْكُمُ الْمُنْكَرَ ۗفَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

a'innakum lata'tūnar-rijāla wa taqṭa‘ūnas-sabīl(a), wa ta'tūna fī nādīkumul-munkar(a), famā kāna jawāba qaumihī illā an qālu'tinā bi‘ażābillāhi in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

ཁྱེད་ཚུ་འཛོམས་སའི་ས་ཁོངས་ནང་ མི་ཚུ་གི་སྦོ་ལོགས་ཁར་འགྱོ་སྟེ་ མགོ་སྐོར་རྐྱབ་སྟེ་ ངན་པ་འབད་ནི་དེ་ འོས་འབབ་ཡོདཔ་ཨིན་ན?” དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་གི་མི་སེར་ཚུ་གི་ལན་འདི་ ཁྱོད་དྲང་བདེན་གྱི་གྲལ་ལས་གཅིག་ཨིན་པ་ཅིན་ ང་བཅས་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཉེས་ཁྲིམས་འབག་ཤོག་ཟེར་སླབ་མི་འདི་ལས་ལྷག་སྟེ་ གཞན་ག་ནི་ཡང་མེན།

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

qāla rabbinṣurnī ‘alal-qaumil-mufsidīn(a).

ཁོ་གིས་ (ལུཊ་) གིས་ "ཨོ་ངེ་གི་གཙོ་བོ་ གནོད་སྐྱོན་རྐྱབ་མི་སྡེ་ཚན་ལུ་ ང་ལུ་ཆ་རོགས་འབད་གནང་ཟེར་ སྨོན་ལམ་བཏབ་ནུག"

وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَآ اِبْرٰهِيْمَ بِالْبُشْرٰىۙ قَالُوْٓا اِنَّا مُهْلِكُوْٓا اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ ۚاِنَّ اَهْلَهَا كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ ۚ

wa lammā jā'at rusulunā ibrāhīma bil-busyrā, qālū innā muhlikū ahli hāżihil-qaryah(ti), inna ahlahā kānū ẓālimīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱི་སྐུ་ཚབ་ཚུ་ ཨབ་ར་ཧམ་ལུ་ གནས་ཚུལ་བཟང་པོ་འབག་འོངམ་ད་ ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྲོམ་འདི་ནང་སྡོད་མི་ཚུ་ ངོ་མ་རང་ དྲང་བདེན་མེད་པའི་མི་ཚུ་ཨིནམ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ མེདཔ་བཏང་འོང་ཟེར་སླབ་ནུག

قَالَ اِنَّ فِيْهَا لُوْطًا ۗقَالُوْا نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَنْ فِيْهَا ۖ لَنُنَجِّيَنَّهٗ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

qāla inna fīhā lūṭā(n), qālū naḥnu a‘lamu biman fīhā, lanunajjiyannahū wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).

Ibrahim གིས་ "ངོ་མ་རང་ ཁྲོམ་དེ་ནང་ལུ་ Lut ཡོདཔ་ཨིན།" དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ཁྲོམ་དེ་ནང་ ག་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ལེགས་ཤོམ་སྦེ་ཤེས་ཟེར་ སླབ་ནུག། ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་གི་ཨམ་སྲུ་མ་གཏོགས་ ཁོ་དང་ཁོ་གི་རྗེས་འཇུག་ཚུ་ ངེས་པར་དུ་སྐྱོབ་འོང་། མོ་འདི་ བཀོག་བཞག་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ གཅིག་ཨིན།

وَلَمَّآ اَنْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالُوْا لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۗاِنَّا مُنَجُّوْكَ وَاَهْلَكَ اِلَّا امْرَاَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

wa lammā an jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qālū lā takhaf wa lā taḥzan, innā munajjūka wa ahlaka illamra'ataka kānat minal-gābirīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱི་སྐུ་ཚབ་ཚུ་ ལུཊ་ལུ་འོང་པའི་སྐབས་ ཁོ་གིས་ ཁོང་ཚུ་འོང་མི་ལུ་བརྟེན་ཏེ་ སེམས་ཕམ་བྱུང་སྟེ་ ཁོང་གིས་ ཁོང་ལུ་ ཉེན་སྲུང་འབད་ནི་གི་དབང་ཚད་མེདཔ་ལས་ ཁོང་གིས་ འདྲོག་བྱེལ་མ་འཐབ་པར་ སེམས་སྡུག་མ་བསྐྱེད་ཟེར་ སླབ་ནུག།

اِنَّا مُنْزِلُوْنَ عَلٰٓى اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

innā munzilūna ‘alā ahli hāżihil-qaryati rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྲོམ་འདི་ནང་གི་མི་ཚུ་གིས་ ལཱ་ངན་འབད་མི་ལུ་བརྟེན་ཏེ་ ཞིང་ཁམས་ལས་ཉེས་ཁྲིམས་བཀལ་འོང་།

وَلَقَدْ تَّرَكْنَا مِنْهَآ اٰيَةً ۢ بَيِّنَةً لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa laqad taraknā minhā āyatam bayyinatal liqaumiy ya‘qilūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཧ་གོ་མི་ཚུ་ལུ་ གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ རྟགས་མཚན་ཅིག་བཞག་ཡི།

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۙ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَارْجُوا الْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۖ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), faqāla yā qaumi‘budullāha warjul-yaumal-ākhira wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

དེ་ལས་ མདའ་ཡན་གྱི་མི་ཚུ་ལུ་ ༼ང་བཅས་ཀྱིས་བཏང་ཡི་༽ ཁོང་གི་ཕོ་རྒནམ་ཤུའའིབ་ལུ་ ཁོ་གིས་ "ཨོ་ངེ་གི་མི་སེར་ཚུ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ ཉིནམ་མཇུག་གི་ ༼གསོལ་རས་༽ ལུ་རེ་བ་བསྐྱེད་དེ་ འཛམ་གླིང་ནང་ ངན་ལྷད་འབད་དེ་ མ་འཁྱམས་ཟེར་སླབ་ནུག།

فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ ۙ

fa każżabūhu fa'akhażathumur-rajfatu fa'aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

ཁོང་གིས་ ངོས་ལེན་མ་འབད་བར་ ༼ཤུ་ཨིབ་༽ ས་ཡོམ་སྦོམ་ཅིག་རྐྱབ་སྟེ་ དེ་ལས་ ཁོང་སྡོད་སའི་ས་ཁོངས་ཚུ་ནང་ ཕུངམ་ཚུ་ བཀལ་ཡོདཔ་ཨིན་པས།

وَعَادًا وَّثَمُوْدَا۟ وَقَدْ تَّبَيَّنَ لَكُمْ مِّنْ مَّسٰكِنِهِمْۗ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ وَكَانُوْا مُسْتَبْصِرِيْنَ ۙ

wa ‘ādaw wa ṡamūda wa qat tabayyana lakum mim masākinihim, wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum faṣaddahum ‘anis-sabīli wa kānū mustabṣirīn(a).

དེ་མ་ཚད་ ༼དྲན་༽ ཨད་དང་ས་མུད་ཀྱི་མི་ཚུ་ ༼ཁོང་གི་གཏོར་བཤིག་༽ ངོ་མ་རང་ ཁོང་གི་སྡོད་ཁྱིམ་ཚུ་ལས་ ཁྱོད་ལུ་མངོན་གསལ་བྱུང་ཡོདཔ་ཨིན། འདོན་སྤེལ།: ༢༠༡༠/༠༣/༠༣ རིག་པ།(༠) འདི་ཡང་ གཟའ་ཉི་མའི་ཉིན།

وَقَارُوْنَ وَفِرْعَوْنَ وَهَامٰنَۗ وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ فَاسْتَكْبَرُوْا فِى الْاَرْضِ وَمَا كَانُوْا سٰبِقِيْنَ ۚ

wa qārūna wa fir‘auna wa hāmān(a), wa laqad jā'ahum mūsā bil-bayyināti fastakbarū fil-arḍi wa mā kānū sābiqīn(a).

དེ་ལས་ (ཡང་) ཀ་རུན་ ཕ་རོ་དང་ ཧ་མཱན་ཚུ་ཨིན། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ མོ་ཟེས་ཁོང་ལུ་ བརྡ་དོན་གསལ་ཏོག་ཏོ་འབག་འོང་ནུག། དེ་འབདཝ་ད་ ཁོང་གིས་ འཛམ་གླིང་ནང་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་སྟེ་ ༼ཨཱལ་ལཱ་གི་ཉེས་ཆད་ལས་༽ ཐར་མ་ཚུགས་མི་ཚུ་ཨིན།

فَكُلًّا اَخَذْنَا بِذَنْۢبِهٖۙ فَمِنْهُمْ مَّنْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًا ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ اَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ خَسَفْنَا بِهِ الْاَرْضَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اَغْرَقْنَاۚ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

fakullan akhażnā biżambih(ī), faminhum man arsalnā ‘alaihi ḥāṣibā(n), wa minhum man akhażathuṣ-ṣaiḥah(tu), wa minhum man khasafnā bihil-arḍ(a), wa minhum man agraqnā, wa mā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ མི་རེ་རེ་བཞིན་དུ་ སྡིག་པའི་དོན་ལུ་ ཉེས་ཁྲིམས་བཀལ་ཏེ་ ལ་ལུ་ཅིག་ རྡོ་ཆརཔ་བཏང་སྟེ་ ལ་ལུ་ཅིག་ གློག་མེ་གི་སྒྲ་སྦོམ་སྦེ་ བརྡུངས་ཏེ་ ལ་ལུ་ཅིག་ ས་གཞི་ནང་ བཙུགས་ཏེ་ ལ་ལུ་ཅིག་ ཆུ་ནང་ བཙུགས་ཡི། ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོང་ལུ་ ག་ནི་ཡང་ འཛོལ་བ་འབད་མ་དགོ་ དེ་འབདཝ་ད་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ཀྱིས་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་ཨིན།

مَثَلُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْلِيَاۤءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوْتِۚ اِتَّخَذَتْ بَيْتًاۗ وَاِنَّ اَوْهَنَ الْبُيُوْتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوْتِۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

maṡalul-lażīnattakhażū min dūnillāhi auliyā'a kamaṡalil-‘ankabūt(i), ittakhażat baitā(n), wa inna auhanal-buyūti labaitul-‘ankabūt(i), lau kānū ya‘lamūn(a).

ཨཱལ་ལཱ་མ་གཏོགས་ གཞན་སྲུང་སྐྱོབ་འབད་མི་ཚུ་གི་དཔེ་གཏམ་འདི་ ཁྱིམ་བཟོ་མི་ སྦྱངམ་བཟུམ་ཅིག་ཨིན། དེ་ལས་ ངོ་མ་རང་ ཁྱིམ་ཞན་ཤོས་འདི་ སྤྱ་གི་ཁྱིམ་འདི་ཨིན།

اِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ مِنْ شَيْءٍۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

innallāha ya‘lamu mā yad‘ūna min dūnihī min syai'(in), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

ངོ་མ་རང་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ ཁོ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ཁོང་གིས་ ག་ཅི་ལུ་ཕྱག་འཚལ་དོ་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ ཤེས། དེ་ལས་ཁོ་འདི་ དབང་ཚད་ཅན་དང་ ཤེས་རབ་ཅན་ཨིན།

وَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِۚ وَمَا يَعْقِلُهَآ اِلَّا الْعٰلِمُوْنَ

wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nās(i), wa mā ya‘qiluhā illal-‘ālimūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་མིའི་དོན་ལུ་དཔེ་གཏམ་འདི་ཚུ་བཟོ་ཡི། དེ་ལས་ཤེས་བྱ་ཡོད་མི་ཚུ་གིས་མ་གཏོགས་གཞན་གྱིས་ཧ་གོ་མི་ཚུགས།

خَلَقَ اللّٰهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ ۔

khalaqallāhus-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), inna fī żālika la'āyatal lil-mu'minīn(a).

ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞི་འདི་ དྲང་བདེན་གྱི་ཐོག་ལས་ བཟོ་ཡོདཔ་ཨིན། དོན་དངོས་ཐོག དེ་ནང་ལུ་ དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ངེས་པར་དུ་རྟགས་མཚན་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན།

اُتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَۗ اِنَّ الصَّلٰوةَ تَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ ۗوَلَذِكْرُ اللّٰهِ اَكْبَرُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُوْنَ

utlu mā ūḥiya ilaika minal-kitābi wa aqimiṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta tanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lażikrullāhi akbar(u), wallāhu ya‘lamu mā taṣna‘ūn(a).

ཁྱོད་ལུ་(མུ་ཧ་མཱད་) བཀའ་གནང་མི་ ཀི་དེབ་ (Al-Qur'an) ལྷག་སྟེ་ སྨོན་ལམ་བཏབ་དགོ། དངོས་གནས་སྨོན་ལམ་གྱིས་ངན་པ་དང་ངན་པ་(བྱ་བ་)བཀག་ཐུབ། དེ་ལས་ (ཤེས་) ཨཱལ་ལཱ་ (སྨོན་ལམ་) དྲན་ནི་འདི་ མཐོ་དྲགས་ཨིན། ཁྱོད་ཀྱིས་འབད་མི་འདི་ཨཱལ་ལཱ་གིས་ཤེས།

۞ وَلَا تُجَادِلُوْٓا اَهْلَ الْكِتٰبِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۖ اِلَّا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ وَقُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَاُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَاِلٰهُنَا وَاِلٰهُكُمْ وَاحِدٌ وَّنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

wa lā tujādilū ahlal-kitābi illā bil-latī hiya aḥsan(u), illal-lażīna ẓalamū minhum wa qūlū āmannā bil-lażī unzila ilainā wa unzila ilaikum wa ilāhunā wa ilāhukum wāḥiduw wa naḥnu lahū muslimūn(a).

དེ་ལས་ ཀི་དེབ་ཀྱི་མི་ཚུ་དང་གཅིག་ཁར་ ལེགས་ཤོམ་སྦེ་མ་གཏོགས་ རྩོད་བསྡུར་མ་འབད་ དེ་ལས་ ཁོང་གི་གྲལ་ལས་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་དང་མ་གཏོགས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ང་བཅས་ལུ་གསལ་བསྒྲགས་འབད་མི་དང་ ཁྱོད་ལུ་གསལ་བསྒྲགས་འབད་མི་ ༼ཀི་དེབ་ཚུ་ལུ་༽ ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་དེ་ ང་བཅས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་དང་ ཁྱོད་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་གཉིས་ གཅིག་ཨིནམ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་ མགུ་བསྐོར་བརྐྱབ་ཨིན།

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَۗ فَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖۚ وَمِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ مَنْ يُّؤْمِنُ بِهٖۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا الْكٰفِرُوْنَ

wa każālika anzalnā ilaikal-kitāb(a), fal-lażīna ātaināhumul-kitāba yu'minūna bih(ī), wa min hā'ulā'i may yu'minu bih(ī), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illal-kāfirūn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལུ་དེབ་འདི་བཏང་ཡི། ང་བཅས་ཀྱིས་ དེབ་འདི་ ༼ཊོ་རཱ་དང་ བཀའ་དྲིན་ཅན་གྱི་གསུང་རབ་༽ བྱིན་མི་ཚུ་ལུ་ ༼ཀུ་རཱན་༽ དེ་ལུ་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་དོ་ཡོདཔ་ད་ ཁོང་གི་གྲལ་ལས་ ༼མེ་ཀ་གི་མ་བདེན་པ་ཚུ་༽ དེབ་འདི་ལུ་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ཡང་ཡོདཔ་ཨིན། ང་བཅས་ཀྱི་ཚིག་ཚུ་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་རྐྱངམ་ཅིག་གིས་ ཁས་ལེན་མི་འབད།

وَمَا كُنْتَ تَتْلُوْا مِنْ قَبْلِهٖ مِنْ كِتٰبٍ وَّلَا تَخُطُّهٗ بِيَمِيْنِكَ اِذًا لَّارْتَابَ الْمُبْطِلُوْنَ

wa mā kunta tatlū min qablihī min kitābiw wa lā takhuṭṭuhū biyamīnika iżal lartābal-mubṭilūn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) གིས་ ཧེ་མ་ ༼ཀུ་རཱན་༽ ཀི་དེབ་ཅིག་ཡང་ མ་ལྷག་པར་ ཁྱོད་རའི་ལགཔ་གཡསཔ་གིས་ ཀི་དེབ་ཅིག་ཡང་ མ་བྲིས་པས། གལ་སྲིད་ (ཁྱོད་ཀྱིས་ལྷག་སྟེ་བྲིས་ཡོདཔ་ཨིན་པ་ཅིན་) མི་ཚུ་གིས་ དོགས་པ་བསྐྱེད་འོང་།

بَلْ هُوَ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ فِيْ صُدُوْرِ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا الظّٰلِمُوْنَ

bal huwa āyātum bayyinātun fī ṣudūril-lażīna ūtul-‘ilm(a), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illaẓ-ẓālimūn(a).

དོན་དངོས་ཐོག (ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་) ཤེས་ཡོན་ཡོད་མི་ཚུ་གི་བྲང་ཁོག་ནང་གསལ་ཏོག་ཏོ་ཡོད་པའི་ཚིག་ཕྲད་ཚུ་ཨིན། ང་བཅས་ཀྱི་ཚིག་ཚུ་ འཛོལ་བ་ཅན་ཚུ་གིས་རྐྱངམ་ཅིག་ ཁས་ལེན་འབདཝ་ཨིན།

وَقَالُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيٰتٌ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗ قُلْ اِنَّمَا الْاٰيٰتُ عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاِنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

wa qālū lau lā unzila ‘alaihi āyātum mir rabbih(ī), qul innamal-āyātu ‘indallāh(i), wa innamā ana nażīrum mubīn(un).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ (མེ་ཀ་གི་མ་དད་པ་ཅན་ཚུ་གིས་) ག་ཅི་འབད་ ཁོང་གི་གཙོ་བོ་ལས་ རྫུ་འཕྲུལ་ཚུ་ མ་བཏང་སྨོ་ཟེར་ སླབ་ནུག། ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ལུ་ "རྫུ་འཕྲུལ་ཚུ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་རག་ལསཔ་ཨིན། ང་འདི་ གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ ཉེན་བརྡ་འབད་མི་ཅིག་ཨིན།"

اَوَلَمْ يَكْفِهِمْ اَنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ يُتْلٰى عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَرَحْمَةً وَّذِكْرٰى لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam yakfihim annā anzalnā ‘alaikal-kitāba yutlā ‘alaihim, inna fī żālika laraḥmataw wa żikrā liqaumiy yu'minūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ལྷག་སྟེ་ཡོད་མི་ དེབ་འདི་ ཁྱོད་ལུ་བཏང་མི་འདི་གིས་ ཁོང་ལུ་མ་ལངམ་ཨིན་ན? ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ (ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་) ནང་ལུ་ དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ བྱིན་རླབས་དང་ བསླབ་བྱ་སྦོམ་ཡོདཔ་ཨིན།

قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ شَهِيْدًاۚ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِالْبَاطِلِ وَكَفَرُوْا بِاللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

qul kafā billāhi bainī wa bainakum syahīdā(n), ya‘lamu mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna āmanū bil-bāṭili wa kafarū billāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

མུ་ཧ་མཱད་ལུ་ ང་དང་ཁྱོད་ཀྱི་བར་ན་ དཔང་པོ་སྦེ་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ལངམ་སྦེ་ཡོདཔ་ཨིན། ཁོ་གིས་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ནང་ ག་ཅི་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ ཤེས་ཏེ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِۗ وَلَوْلَآ اَجَلٌ مُّسَمًّى لَّجَاۤءَهُمُ الْعَذَابُۗ وَلَيَأْتِيَنَّهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa yasta‘jilūnaka bil-‘ażāb(i), wa lau lā ajalum musammal lajā'ahumul-‘ażāb(u), wa laya'tiyannahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ དེ་འཕྲོ་ལས་ ཉེས་ཁྲིམས་མར་ཕབ་འབད་དགོཔ་སྦེ་ ཞུཝ་ཨིན། དུས་ཚོད་གཏན་འཁེལ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཉེས་ཆད་འདི་ ངེས་པར་དུ་ཁོང་ལུ་འོང་འོང་ དེ་ལས་ ༼ཉེས་ཁྲིམས་དེ་༽ ཁོང་གིས་ མ་ཤེས་པར་ གློ་བུར་དུ་ ངེས་པར་དུ་འོང་འོང་།

يَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِۗ وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيْطَةٌ ۢبِالْكٰفِرِيْنَۙ

yasta‘jilūnaka bil-‘ażāb(i), wa inna jahannama lamuḥīṭatum bil-kāfirīn(a).

དེ་འཕྲོ་ལས་ ཉེས་ཁྲིམས་མར་ཕབ་འབད་དགོཔ་སྦེ་ སླབ་ཨིན། །ཡང་དམྱལ་བ་ནི་ངེས་པར་དད་པ་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཁྱབ་པར་འགྱུར་རོ།

يَوْمَ يَغْشٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْ وَيَقُوْلُ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

yauma yagsyāhumul-‘ażābu min fauqihim wa min taḥti arjulihim wa yaqūlu żūqū mā kuntum ta‘malūn(a).

དེ་ལས་ ༼དེ་བསྒང་༽ སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ ཁོང་གི་རྐངམ་འོག་ལས་ གོང་ལས་བཀབ་སྟེ་ ༼ཨ་ལཱ་༽ གིས་ ༼ཁོང་ལུ་༽ "ཁྱོད་ཀྱིས་འབད་མི་འདི་ བྲོ་བ་མྱོང་ཟེར་སླབ་ནུག"

يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ اَرْضِيْ وَاسِعَةٌ فَاِيَّايَ فَاعْبُدُوْنِ

yā ‘ibādiyal-lażīna āmanū inna arḍī wāsi‘atun fa iyyāya fa‘budūn(i).

ཨོ་ངེ་གི་དད་དམ་ཅན་གྱི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ། ངོ་མ་རང་ ངེ་གི་ས་གཞི་འདི་རྒྱ་ཆེཝ་ལས་ ང་ལུ་ཕྱག་འཚལ་དགོ།

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ ثُمَّ اِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), ṡumma ilainā turja‘ūn(a).

སྲོག་ལྡན་ག་ར་གིས་འཆི་བའི་བྲོ་བ་མྱོང་འོང་། དེ་ལས་ ང་བཅས་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་ ཁྱོད་ལོག་འོང་།

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِّنَ الْجَنَّةِ غُرَفًا تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ نِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَۖ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanubawwi'annahum minal-jannati gurafan tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, ni‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

དེ་ལས་ དད་པ་བསྐྱེད་དེ་ ལཱ་ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ མཐོ་ས་མཐོ་སར་ ༼ཞིང་ཁམས་ནང་༽ བཞག་འོང་། [121b.5]དེ་ནི་དགེ་བའི་ལས་ལ་བྱ་བའི་བྱིན་རླབས་ཡག་ཤོས་སོ།

الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ

al-lażīna ṣabarū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

།དེ་ཡང་བཟོད་པ་བསྐྱེད་དེ་རང་གི་གཙོ་བོ་ལ་བློ་གཏད་པ་རྣམས་སོ།

وَكَاَيِّنْ مِّنْ دَاۤبَّةٍ لَّا تَحْمِلُ رِزْقَهَاۖ اللّٰهُ يَرْزُقُهَا وَاِيَّاكُمْ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa ka'ayyim min dābbatil lā taḥmilu rizqahā, allāhu yarzuquhā wa iyyākum, wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

དེ་ལས་ སྲོག་ལྡན་འགུལ་སྐྱོད་འབད་མི་སྲོག་ཆགས་ག་དེམ་ཅིག་གིས་ རང་སོའི་འཚོ་བཅུད་འབག་འོང་མི་ཚུགས། ཁོ་དང་ཁྱོད་ལུ་འཚོ་སྐྱོང་བྱིན་མི་འདི་ཨཱལ་ལཱ་ཨིན། ཐམས་ཅད་ཉན་ཐོས་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན།

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗفَاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa sakhkharasy-syamsa wal-qamara layaqūlunnallāh(u), fa'annā yu'fakūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་ གནམ་དང་ས་གཞི་བཟོ་སྟེ་ ཉིམ་དང་ཟླཝ་ཚུ་ ག་གིས་དབང་དུ་བསྡུ་ཡི་ག་ཟེར་ དྲི་བ་བཀོད་པ་ཅིན་ ག་གིས་ དབང་དུ་བསྡུ་ཡི་ག་ཟེར་ དྲི་བ་བཀོད་ཅི། ངེས་པར་དུ་ཁོང་གིས་ "ཨཱལ་ལཱ་" ཟེར་ལན་བཏབ་འོང་། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་ཚུ་ག་ཅི་འབད་ ཕྱིར་ལོག་འབད་ཚུགསཔ་སྨོ (བདེན་པ་ལས་)།

اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُ لَهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdiru lah(ū), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོ་རའི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ཁོ་རའི་འདོད་མི་ཚུ་ལུ་ འཚོ་བཅུད་བྱིནམ་ཨིནམ་མ་ཚད་ ཁོ་གིས་ (ཡང་) ཁོ་གི་དོན་ལུ་ ཚད་འཛིན་འབདཝ་ཨིན། ངོ་མ་རང་ ཨ་ལཱ་ཧ་འདི་ ག་ར་ཤེས་མི་ཨིན།

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ نَّزَّلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ مَوْتِهَا لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۙقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa la'in sa'altahum man nazzala minas-samā'i mā'an fa'aḥyā bihil-arḍa mim ba‘di mautihā layaqūlunnallāh(u), qulil-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་ གནམ་ཁ་ལས་ཆུ་བཏང་ཞིནམ་ལས་ དེ་དང་གཅིག་ཁར་ ༼ཆུ་༽ ཤི་མི་ས་གཞི་ལུ་ ཚེ་སྲོག་བྱིན་ཡི་ག་ཟེར་ དྲི་བ་བཀོད་པ་ཅིན་ ག་གིས་ཨིན་ན? ངེས་པར་དུ་ཁོང་གིས་ "ཨཱལ་ལཱ་" ཟེར་ལན་བཏབ་འོང་། བསྟོད་པ་ཕུལ་ཟེར་སླབ་རུང་ མང་ཤོས་ཅིག་གིས་ཧ་གོ་མི་ཚུགས།

وَمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَهْوٌ وَّلَعِبٌۗ وَاِنَّ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

wa mā hāżihil-ḥayātud-dun-yā illā lahwuw wa la‘ib(un), wa innad-dāral-ākhirata lahiyal-ḥayawān(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

དེ་ལས་འཛམ་གླིང་འདི་གི་མི་ཚེ་འདི་ དགོད་བྲོ་དང་རྩེདམོ་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིན། དེ་ལས་ ངོ་མ་རང་ ཤི་བའི་ས་གཞི་འདི་ ཁོང་གིས་ཤེས་པ་ཅིན་ མི་ཚེ་ངོ་མ་འདི་ཨིན།

فَاِذَا رَكِبُوْا فِى الْفُلْكِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ اِذَا هُمْ يُشْرِكُوْنَۙ

fa'iżā rakibū fil-fulki da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri iżā hum yusyrikūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ གྲུ་ནང་འཛེགས་པའི་སྐབས་ ཁོང་གིས་ དཀོན་མཆོག་ལུ་ དད་པ་ཡོངས་རྫོགས་སྦེ་ སྨོན་ལམ་བཏབ་ཡོདཔ་ཨིན་རུང་ དཀོན་མཆོག་གིས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ས་ཁར་ལྷོད་ནི་ལས་ སྐྱོབ་པའི་སྐབས་ དེ་གི་ཚབ་ལུ་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ༼ཨཱལ་ལཱ་༽ དང་ཅིག་ཁར་ མཉམ་འབྲེལ་འབད་ནི་ལུ་ ལོག་འགྱོ་ནུག།

لِيَكْفُرُوْا بِمَآ اٰتَيْنٰهُمْۙ وَلِيَتَمَتَّعُوْاۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

liyakfurū bimā ātaināhum, fasaufa ya‘lamūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་བྱིན་མི་བྱིན་རླབས་ཚུ་ ངོས་ལེན་མ་འབད་བར་ ༼མི་ཚེ་༽ སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་བཅུག། དེ་ལས་ཤུལ་ལས་ཁོང་གིས་(ཁོང་གི་བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་)ཤེས་འོང་།

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا اٰمِنًا وَّيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَكْفُرُوْنَ

awalam yarau annā ja‘alnā ḥaraman āminaw wa yutakhaṭṭafun-nāsu min ḥaulihim, afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).

མཐའ་འཁོར་གྱི་མི་ཚུ་གིས་ གཅིག་གིས་གཅིག་ལུ་ ཨརཝ་བརྐུ་སྟེ་འབད་རུང་ ང་བཅས་ཀྱིས་ (ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ཀྱི་རྒྱལ་ཁབ་) འདི་ དམ་པ་དང་ ཉེན་སྲུང་ཅན་གྱི་ ས་ཆ་ཅིག་སྦེ་ བཟོ་སྟེ་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ ཁོང་གིས་ མ་ཤེསཔ་ཨིན་ན? ག་ཅི་འབད་ (བདེན་པ་གསལ་སྟོན་འབད་བའི་ཤུལ་ལས་) ད་ལྟོ་ཡང་ རྫུན་མ་ལུ་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་དེ་ ཨཱལ་ལཱ་གི་བྱིན་རླབས་ལུ་ ངོས་ལེན་མ་འབདཝ་སྨོ?

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهٗ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bil-ḥaqqi lammā jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ རྫུན་གཏམ་བཟོ་མི་དང་ ཡང་ན་ བདེན་པ་འདི་ ༼བདེན་པ་༽ ཁོ་ལུ་འོང་པའི་སྐབས་ ངོས་ལེན་མ་འབད་མི་ལས་ དྲང་བདེན་མེདཔ་ ག་གིས་ཡོདཔ་སྨོ? དམྱལ་བ་ནང་ལུ་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ས་གནས་མེདཔ་ཨིན་ན?

وَالَّذِيْنَ جَاهَدُوْا فِيْنَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

wal-lażīna jāhadū fīnā lanahdiyannahum subulanā, wa innallāha lama‘al-muḥsinīn(a).

ང་བཅས་ལུ་འབད་བརྩོན་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ང་བཅས་ཀྱི་ལམ་ཚུ་སྟོན་འོང་། དེ་ལས་ ངོ་མ་རང་ ཨཱལ་ལཱ་འདི་ ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་དང་གཅིག་ཁར་ཡོདཔ་ཨིན།