الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

Alif Lam Mim.

تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْحَكِيْمِۙ

tilka āyātul-kitābil-ḥakīm(i).

ཤེས་རབ་ཡོད་པའི་ཁ་ཆེའི་གསུང་རབ་ཀྱི་ཚིག་འདི་དག་ནི།

هُدًى وَّرَحْمَةً لِّلْمُحْسِنِيْنَۙ

hudaw wa raḥmatal lil-muḥsinīn(a).

ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ལམ་སྟོན་དང་སྙིང་རྗེ་བཟུམ།

الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَۗ

allażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum bil-ākhirati hum yūqinūn(a).

༼དེ་ཡང་༽ མི་ཚུ་གིས་ སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་ ཟ་ཀཏ་སྤྲོད་ཞིནམ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཚེ་ཕྱི་མའི་གནས་སྟངས་ལུ་ ཡིད་ཆེས་བསྐྱེདཔ་ཨིན།

اُولٰۤىِٕكَ عَلٰى هُدًى مِّنْ رَّبِّهِمْ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

ulā'ika ‘alā hudam mir rabbihim wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

དེ་ཚུ་ འཕྲོ་མཐུད་དེ་རང་ གཙོ་བོ་ལས་ ལམ་སྟོན་ཐོབ་མི་ མི་ཚུ་ཨིནམ་ལས་ ཁ་རྗེ་ཅན་ཚུ་ཨིན།

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّشْتَرِيْ لَهْوَ الْحَدِيْثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍۖ وَّيَتَّخِذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

wa minan-nāsi may yasytarī lahwal-ḥadīṡi liyuḍilla ‘an sabīlillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattakhiżahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).

དེ་ལས་ མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ༼མི་ཚུ་༽ ཤེས་ཡོན་མེད་པར་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ལམ་ལས་ འཛོལ་བ་བཟོ་ནིའི་དོན་ལུ་ ཁ་སླབ་སྟོངམ་ལག་ལེན་འཐབ་སྟེ་ དེ་ལུ་ མཆི་མ་བཏང་མི་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན། ཁོང་ཚུ་ལུ་དམའ་ཕབ་ཅན་གྱི་ཉེས་ཆད་ཕོག་ནི་ཨིན།

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِ اٰيٰتُنَا وَلّٰى مُسْتَكْبِرًا كَاَنْ لَّمْ يَسْمَعْهَا كَاَنَّ فِيْٓ اُذُنَيْهِ وَقْرًاۚ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

wa iżā tutlā ‘alaihi āyātunā wallā mustakbiran ka'allam yasma‘hā ka'anna fī użunaihi waqrā(n), fabasyyirhu bi‘ażābin alīm(in).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱི་ཚིག་ཚུ་ ཁོ་ལུ་ལྷག་པའི་སྐབས་ ཁོ་གིས་ རྣམ་ཅོ་གཉིས་ཆ་ར་ལུ་ བཀག་ཆ་ཡོདཔ་བཟུམ་སྦེ་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་སྟེ་ ལོག་འགྱོཝ་ད་ དེ་ལས་ སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཉེས་ཆད་ཅིག་གིས་ དགའ་སྤྲོ་བྱིན་དགོ།

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ جَنّٰتُ النَّعِيْمِۙ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum jannātun na‘īm(i).

།དོན་དམ་པར་དད་པ་དང་དགེ་བའི་ལས་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་བདེ་བ་གང་བའི་ཞིང་ཁམས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།

خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَعْدَ اللّٰهِ حَقًّاۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

khālidīna fīhā, wa‘dallāhi ḥaqqā(n), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

དེ་ཚུ་དཀོན་མཆོག་ངོ་མ་གི་ཁས་བླངས་བཟུམ་སྦེ་ དེ་ནང་ལུ་སྡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ཁོ་འདི་ དབང་ཚད་ཅན་དང་ ཤེས་རབ་ཅན་ཨིན།

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا وَاَلْقٰى فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِكُمْ وَبَثَّ فِيْهَا مِنْ كُلِّ دَاۤبَّةٍۗ وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ

khalaqas-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā wa alqā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bikum wa baṡṡa fīhā min kulli dābbah(tin), wa anzalnā minas-samā'i mā'an fa ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).

ཁྱོད་ཀྱིས་མཐོང་དོ་བཟུམ་སྦེ་ ཀཝ་མེད་པར་ གནམ་མཁའ་བཟོ་སྟེ་ འཛམ་གླིང་གི་རི་ཚུ་ ༼ཁ་ཐོག་ལུ་༽ ཁྱོད་ལུ་མ་འགུལ་བཅུག་ནིའི་དོན་ལུ་ བཞག་ནུག། དེ་ལས་ འཛམ་གླིང་ནང་སྡོད་མི་ གཡོ་འགུལ་ཅན་གྱི་སྲོག་ཆགས་རིགས་ག་ར་ སྐྱེས་འཕེལ་འབདཝ་ཨིན། དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ གནམ་ཁ་ལས་ ཆརཔ་གི་ཆུ་བཏང་ཞིནམ་ལས་ དེ་ནང་ སྔོ་ཤིང་ལེགས་ཤོམ་ག་ར་ སྐྱེས་བཅུག་ནུག།

هٰذَا خَلْقُ اللّٰهِ فَاَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ بَلِ الظّٰلِمُوْنَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ ࣖ

hāżā khalqullāhi fa arūnī māżā khalaqal-lażīna min dūnih(ī), baliẓ-ẓālimūna fī ḍalālim mubīn(in).

འདི་ཨཱལ་ལཱ་གི་གསར་བཟོ་ཨིནམ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ༼ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱག་འཚལ་༽ གིས་ ག་ཅི་བཟོ་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ ང་ལུ་སྟོན། དོན་དངོས་ཐོག་ལུ་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་ འཛོལ་བ་གསལ་ཏོག་ཏོ་ནང་ཡོདཔ་ཨིན།

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا لُقْمٰنَ الْحِكْمَةَ اَنِ اشْكُرْ لِلّٰهِ ۗوَمَنْ يَّشْكُرْ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ

wa laqad ātainā luqmānal-ḥikmata anisykur lillāh(i), wa may yasykur fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'innallāha ganiyyun ḥamīd(un).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ལུཀ་མཱན་ལུ་ ཤེས་རབ་བྱིན་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ཡང་ "ཨཱལ་ལཱ་ལུ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཟེར་ཞུ་ནི་ཨིན། དེ་ལས་ ག་ར་གིས་ བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཟེར་ཞུ་ནི་ཨིན། དེ་ལས་ ག་གིས་རང་ བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཟེར་ཞུ་ནི་ཨིན། དེ་ལས་ ག་ར་གིས་ བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཟེར་མ་སླབ་པ་ཅིན་ ཨཱལ་ལཱ་འདི་ ཕྱུགཔོ་དང་ བསྟོད་པ་རྐྱབ་དགོཔ་ཅིག་ཨིན།"

وَاِذْ قَالَ لُقْمٰنُ لِابْنِهٖ وَهُوَ يَعِظُهٗ يٰبُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيْمٌ

wa iż qāla luqmānu libnihī wa huwa ya‘iẓuhū yā bunayya lā tusyrik billāh(i), innasy-syirka laẓulmun ‘aẓīm(un).

དེ་ལས་ ལུཀ་མཱན་གྱིས་ ཁོ་རའི་བུ་ལུ་ བསླབ་བྱ་སྟོན་པའི་སྐབས་ལུ་ "ཨོ་ངེ་གི་བུ། ཨཱལ་ལཱ་དང་གཅིག་ཁར་ མཉམ་འབྲེལ་མ་འབད་ ངོ་མ་རང་ ༼ཨཱལ་ལཱ་༽ དང་ཅིག་ཁར་ མཉམ་འབྲེལ་འབད་ནི་འདི་ དྲང་བདེན་མེདཔ་སྦོམ་ཅིག་ཨིན།

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).

ང་བཅས་ཀྱིས་མི་ལུ་ ཕམ་ལུ་བཀའ་གནང་ཡི། ཁོ་གི་ཨའི་གིས་ ཁོ་ལུ་ ཞན་ཁོག་ཡར་སེང་འགྱོ་བའི་ གནས་སྟངས་ནང་ མངལ་ཆགས་ཡོདཔ་ལས་ སྐྱེས་ལོ་༢ ལངམ་ད་ལུ་ མངལ་ཆགས་བཞག་ནུག། ང་དང་ཁྱོད་ཀྱི་ཕམ་ལུ་བཀའ་དྲིན་ཆེ། ཁྱོད་ཀྱི་ལོག་འོང་འདི་ང་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་འོང་།

وَاِنْ جَاهَدٰكَ عَلٰٓى اَنْ تُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِى الدُّنْيَا مَعْرُوْفًا ۖوَّاتَّبِعْ سَبِيْلَ مَنْ اَنَابَ اِلَيَّۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa in jāhadāka ‘alā an tusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā wa ṣāḥibhumā fid-dun-yā ma‘rūfā(n), wattabi‘ sabīla man anāba ilayya(a), ṡumma ilayya marji‘ukum fa unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

དེ་ལས་ གཉིས་ཆ་ར་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ ཤེས་ཡོན་མེད་པའི་ ཅ་ལ་ཅིག་དང་གཅིག་ཁར་ ང་དང་གཅིག་ཁར་ མཉམ་འབྲེལ་འབད་བཅུག་པ་ཅིན་ དེ་ལུ་ ཉན་མ་བཏུབ་པར་ འཛམ་གླིང་ནང་ ལེགས་ཤོམ་སྦེ་ མཉམ་འབྲེལ་འབད་དེ་ ང་ལུ་ལོག་འོང་མི་ཚུ་གི་ལམ་ལུ་ འགྱོ་དགོ། དེ་ལས་ང་ལུ་ཁྱོད་ལོག་འོང་ དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་ག་ཅི་འབད་ཡི་ག་ ང་གིས་ཁྱོད་ལུ་སླབ་འོང་།

يٰبُنَيَّ اِنَّهَآ اِنْ تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِيْ صَخْرَةٍ اَوْ فِى السَّمٰوٰتِ اَوْ فِى الْاَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَطِيْفٌ خَبِيْرٌ

yā bunayya innahā in taku miṡqāla ḥabbatim min khardalin fatakun fī ṣakhratin au fis-samāwāti au fil-arḍi ya'ti bihallāh(u), innallāha laṭīfun khabīr(un).

༼ལུག་མན་གྱིས་༽ "ཨོ་ངེ་གི་བུ། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ༼བྱ་བ་༽ མར་ཁུ་བཟུམ་སྦེ་ ལྗིད་ཅན་ཅིག་ རྡོ་ནང་ ཡང་ན་ གནམ་ཁ་ ཡང་ན་ ས་གཞི་གུ་ཡོད་པ་ཅིན་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ ངེས་པར་དུ་བྱིན་འོང་།

يٰبُنَيَّ اَقِمِ الصَّلٰوةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوْفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلٰى مَآ اَصَابَكَۗ اِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ

yā bunayya aqimiṣ-ṣalāta wa'mur bil-ma‘rūfi wanha ‘anil-munkari waṣbir ‘alā mā aṣābak(a), inna żālika min ‘azmil-umūr(i).

ཨོ་ངའི་བུ། སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་ བཀའ་རྒྱ་གནང་སྟེ་ ༼མི་ཚུ་ལུ་༽ དྲང་བདེན་གྱི་ལཱ་འབད་དེ་ ༼ཁོང་ཚུ་༽ ངན་པ་འབད་ནི་ལས་ བཀག་ཐབས་འབད་དེ་ ཁྱོད་ལུ་འབྱུང་མི་ལུ་ བཟོད་སྒོམ་འབད་དགོ། ངོ་མ་རང་ འདི་ཁག་ཆེ་བའི་གནད་དོན་ཅིག་ཨིན།

وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ

wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).

དེ་ལས་ མི་ཚུ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་གདོང་མ་བསྒྱུར་ (ང་རྒྱལ་ལས་) འཛམ་གླིང་ནང་ ང་རྒྱལ་ཅན་སྦེ་ མ་འགྱོ་བར་སྡོད་དགོ། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཨ་ལཱ་གིས་ རང་གིས་རང་ལུ་ ང་རྒྱལ་ཅན་དང་ ང་རྒྱལ་ཅན་གྱི་མི་ཚུ་ལུ་ དགའ་མི་བཏུབ།

وَاقْصِدْ فِيْ مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَۗ اِنَّ اَنْكَرَ الْاَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيْرِ ࣖ

waqṣid fī masy-yika wagḍuḍ min ṣautik(a), inna ankaral-aṣwāti laṣautul-ḥamīr(i).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་གོམ་པ་འཇམ་ཏོང་ཏོ་བཟོ་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་འདི་ མཉེན་དྲགས་བཟོ། ངོ་མ་ལུ་ སྒྲ་ངན་ཤོས་འདི་ བོང་ཀུ་གི་སྒྲ་ཨིན།"

اَلَمْ تَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَاَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهٗ ظَاهِرَةً وَّبَاطِنَةً ۗوَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّلَا هُدًى وَّلَا كِتٰبٍ مُّنِيْرٍ

alam tarau annallāha sakhkhara lakum mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi wa asbaga ‘alaikum ni‘amahū ẓāhirataw wa bāṭinah(tan), wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa lā hudaw wa lā kitābim munīr(in).

ཁྱོད་ཀྱིས་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་ (ཁེ་ཕན་) གི་དོན་ལུ་ ཞིང་ཁམས་དང་ ས་གཞི་ནང་ཡོད་མི་ཚུ་ དབང་དུ་བསྡུ་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ གཟུགས་དང་སེམས་ཁམས་ལུ་ བྱིན་རླབས་ཚུ་ མཐར་འཁྱོལ་ཅན་སྦེ་ བཟོ་ཡོདཔ་ཨིནམ་ མ་ཤེས་ག? དེ་འབདཝ་ད་ མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ཤེས་ཡོན་དང་ལམ་སྟོན་མེད་པར་ འོད་གསལ་བྱིན་མི་ ཀི་དེབ་མེད་པར་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ (གཅིག་མཐུན་) ལུ་ རྩོད་པ་རྐྱབ་མི་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَاۗ اَوَلَوْ كَانَ الشَّيْطٰنُ يَدْعُوْهُمْ اِلٰى عَذَابِ السَّعِيْرِ

wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kānasy-syaiṭānu yad‘ūhum ilā ‘ażābis-sa‘īr(i).

དེ་ལས་ཁོང་ལུ་ "ཨཱལ་ལཱ་གིས་གསལ་བསྒྲགས་འབད་མི་འདི་ལུ་རྗེས་སུ་འཇུག་ཟེར་སླབ་པའི་སྐབས་ལུ་" ཁོང་གིས་ལན་ལུ་ "༼མེན༽ ང་བཅས་ཀྱིས་ ༼རྐྱངམ་ཅིག་༽ ང་བཅས་རའི་ཕ་བརྒྱུད་ལས་ལྷབ་མི་ལམ་སྲོལ་ཚུ་ ལག་ལེན་འཐབ་ཨིན། སཱ་ཏན་གྱིས་ ངོ་མ་རང་ མེ་འབར་བའི་ཉེས་ཁྲིམས་ (དམྱལ་བ་) ལུ་འབོ་སྟེ་ཡོད་རུང་ ཁོང་གིས་ (ཁོང་རའི་ཕ་བརྒྱུད་ཚུ་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་འོང་ག)?

۞ وَمَنْ يُّسْلِمْ وَجْهَهٗٓ اِلَى اللّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰىۗ وَاِلَى اللّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ

wa may yuslim wajhahū ilallāhi wa huwa muḥsinun faqadistamsaka bil-‘urwatil-wuṡqā, wa ilallāhi ‘āqibatul-umūr(i).

དེ་ལས་ ག་ར་གིས་ རང་གིས་རང་ ལཱ་ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ མི་ངོམ་ཅིག་ཨིན་པའི་སྐབས་ ཨ་ལཱ་ལུ་ མཐུན་སྒྲིག་འབད་བ་ཅིན་ ངེས་པར་དུ་ཁོ་གིས་ གུས་སེཊ་ ༼ཐགསཔ་༽ བཀག་བཞག་སྟེ་ཡོདཔ་ཨིན། གནད་དོན་ག་ར་གི་མཇུག་བསྡུ་འདི་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིན།

وَمَنْ كَفَرَ فَلَا يَحْزُنْكَ كُفْرُهٗۗ اِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ فَنُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ

wa man kafara falā yaḥzunka kufruh(ū), ilainā marji‘uhum fanunabbi'uhum bimā ‘amilū, innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

དེ་ལས་ ག་ར་གིས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་པ་ཅིན་ ཁོ་གི་དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་འདི་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ (མུ་ཧ་མཱད་) སེམས་ཕམ་མི་བཏུབ། ང་བཅས་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་ལོག་འོང་ དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་གིས་ག་ཅི་འབད་ཡི་ག་ བརྡ་སྤྲོད་འབད་འོང་། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་སེམས་ཀྱི་ནང་དོན་ཚང་མ་ཤེས་མཁན་ཡིན།

نُمَتِّعُهُمْ قَلِيْلًا ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ اِلٰى عَذَابٍ غَلِيْظٍ

numatti‘uhum qalīlan ṡumma naḍṭarruhum ilā ‘ażābin galīẓ(in).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ དུས་ཡུན་དུམ་གྲ་ཅིག་ སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་བཅུག་སྟེ་ དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ ཉེས་ཁྲིམས་དྲག་པོ་ནང་ བཙན་ཤེད་འབད་ཡི།

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qulil-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) གིས་ ཁོང་ལུ་ གནམ་དང་ས་གཞི་འདི་ ག་གིས་བཟོ་ཡི་ག་ཟེར་ དྲི་བ་བཀོད་པ་ཅིན་? ངེས་པར་དུ་ཁོང་གིས་ "Allah" ཟེར་ལན་བཏབ་འོང་། བསྟོད་པ་ཕུལ་ཟེར་སླབ་རུང་ མང་ཤོས་ཅིག་གིས་མི་ཤེས།

لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ

lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), innallāha huwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ནང་ལུ་ཡོད་མི་ཚུ་ག་ར་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཨིན། ངོ་མ་རང་ ཨ་ལཱ་ཧ་ ཕྱུག་ཤོས་དང་ བསྟོད་པ་ཕུལ་དགོཔ་ཅིག་ཨིན།

وَلَوْ اَنَّ مَا فِى الْاَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ اَقْلَامٌ وَّالْبَحْرُ يَمُدُّهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖ سَبْعَةُ اَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ كَلِمٰتُ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wa lau anna mā fil-arḍi min syajaratin aqlāmuw wal-baḥru yamudduhū mim ba‘dihī sab‘atu abḥurim mā nafidat kalimātullāh(i), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

དེ་ལས་ འཛམ་གླིང་ནང་ཤིང་ཚུ་ སྨྱུ་གུ་ལུ་འགྱུར་ཏེ་ མཚོ་ཚུ་ ༼སྨྱུ་གུ་ལུ་འགྱུར་༽ དེ་ཚུ་ ༼སྐམ་པའི་ཤུལ་ལས་༽ མཚོ་བདུན་ ༼མངམ་༽ ཁ་སྐོང་འབད་བ་ཅིན་ ངེས་པར་དུ་ཨ་ལཱ་ཧ་གི་ཚིག་ཚུ་ མཇུག་བསྡུ་མི་ཚུགས། ངོ་མ་རང་ ཨ་ལཱ་ཧ་འདི་ དབང་ཚད་ཅན་དང་ ཤེས་རབ་ཅན་ཨིན།

مَا خَلْقُكُمْ وَلَا بَعْثُكُمْ اِلَّا كَنَفْسٍ وَّاحِدَةٍ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ

mā khalqukum wa lā ba‘ṡukum illā kanafsiw wāḥidah(tin), innallāha samī‘um baṣīr(un).

ཁྱོད་ལུ་བཟོ་སྟེ་ཡར་འཕེལ་གཏང་ནི་འདི་ (ཨཱལ་ལཱ་གི་དོན་ལུ་) ༼བཟོ་སྟེ་ཡར་འཕར་གཏང་ནི་༽ སེམས་གཅིག་བཟུམ་ཅིག་ཨིན། ངོ་མ་རང་ ཨཱལ་ལཱ་འདི་ ཉན་ཚུགས་མི་དང་ མཐོང་ཚུགས་མི་ཅིག་ཨིན།

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۖ كُلٌّ يَّجْرِيْٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى وَّاَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

alam tara annallāha yūlijul-laila fin-nahāri wa yūlijun-nahāra fil-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī ilā ajalim musammaw wa annallāha bimā ta‘malūna khabīr(un).

ཁྱོད་ཀྱིས་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ མཚན་མོ་ཉིན་མོ་ནང་བཙུགས་ཏེ་ ཉིནམ་འདི་ མཚན་མོ་ནང་བཙུགས་ཏེ་ ཉིམ་དང་ཟླཝ་ཚུ་ དབང་དུ་བསྡུ་སྟེ་ དུས་ཚོད་བཀོད་མི་ཚུན་ཚོད་ རེ་རེ་བཞིན་དུ་ བསྐོར་ར་རྐྱབ་སྟེ་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ མ་ཤེས་ག? ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁྱོད་ཀྱིས་འབད་མི་ལུ་ གནམ་མེད་ས་མེད་ གཟབ་གཟབ་འབདཝ་ཨིན།

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهِ الْبَاطِلُۙ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ ࣖ

Żālika bi'annallāha huwal-ḥaqqu wa anna mā yad‘ūna min dūnihil-bāṭil(u), wa annallāha huwal-‘aliyyul-kabīr(u).

དེ་འབདཝ་ལས་ ངོ་མ་རང་ ཨཱལ་ལཱ་འདི་ བདེན་པ་ཨིནམ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ཁོང་གིས་ ག་ཅི་སླབ་རུང་ རྫུན་མ་ཨིན། དེ་ལས་ ངོ་མ་རང་ ཨ་ལཱ་ཧ་ མཐོ་ཤོས་དང་ མཐོ་ཤོས་ཅིག་ཨིན།

اَلَمْ تَرَ اَنَّ الْفُلْكَ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِنِعْمَتِ اللّٰهِ لِيُرِيَكُمْ مِّنْ اٰيٰتِهٖۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ

alam tara annal-fulka tajrī fil-baḥri bini‘matillāhi liyuriyakum min āyātih(ī), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).

ཁྱོད་ཀྱིས་ ངོ་མ་ལུ་ གྲུ་འདི་ ཨ་ལཱ་གི་བཀའ་དྲིན་ཐོག་ལས་ མཚོ་ནང་ འགྱོ་དོ་ཡོདཔ་ལས་ ཁོ་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ ཁོ་རའི་རྟགས་མཚན་ ༼མཐོ་ཚད་༽ ལ་ལུ་ཅིག་ སྟོན་འོང་ཟེར་ མ་ཤེས་ག? ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ དེ་ནང་ལུ་ བཟོད་སྒོམ་དང་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཟེར་མི་ག་ར་ལུ་ རྟགས་མཚན་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَاِذَا غَشِيَهُمْ مَّوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُمْ مُّقْتَصِدٌۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُوْرٍ

wa iżā gasyiyahum maujun kaẓ-ẓulali da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri faminhum muqtaṣid(un), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illā kullu khattārin kafūr(in).

དེ་ལས་ རི་བཟུམ་སྦོམ་སྦེ་རྦ་རླབས་ཀྱིས་བསྐོར་བའི་སྐབས་ ཁོང་གིས་ དྲང་བདེན་དང་ དྲང་བདེན་གྱིས་ དད་པ་བསྐྱེད་དེ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ འབོད་བསྐུལ་འབདཝ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ད་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ས་གཞི་ལུ་ལྷོད་ནི་ལས་ སྐྱོབ་པའི་སྐབས་ ལ་ལུ་ཅིག་གིས་ ཕྲང་ཏང་ཏ་འགྱོ་སྟེ་ འཕྲོ་མཐུད་དེ་རང་ འགྱོ་ནུག། ང་བཅས་ཀྱི་ཚིག་ཚུ་ཁས་མ་ལེན་མི་ཚུ་ བཀའ་དྲིན་མེད་པའི་ མགོ་སྐོར་རྐྱབ་མི་ཚུ་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིན།

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمْ وَاخْشَوْا يَوْمًا لَّا يَجْزِيْ وَالِدٌ عَنْ وَّلَدِهٖۖ وَلَا مَوْلُوْدٌ هُوَ جَازٍ عَنْ وَّالِدِهٖ شَيْـًٔاۗ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۗ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُوْرُ

ya ayyuhan-nāsuttaqū rabbakum wakhsyau yaumal lā yajzī wālidun ‘aw waladih(ī), wa lā maulūdun huwa jāzin ‘aw wālidihī syai'ā(n), inna wa‘dallāhi ḥaqqun falā tagurrannakumul-ḥayātud-dun-yā, wa lā yagurrannakum billāhil-garūr(u).

ཨོ་མི་ཚུ། ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལུ་འཇིགས་སྣང་བསྐྱེད་དེ་ ཨ་པ་གིས་ ཨ་ལོ་ལུ་ གྲོགས་རམ་འབད་མ་ཚུགས་པའི་ ཉིནམ་ལུ་ འདྲོག་དགོཔ་དང་ ཨ་ལོ་གིས་ ཨ་པ་ལུ་ ཕན་ཐོགས་ཆུང་ཀུ་ཅིག་ཡང་ འབད་མ་ཚུགས་པའི་ ཉིནམ་ལུ་ འདྲོག་དགོ། དོན་དངོས་ཐོག ཨཱལ་ལཱ་གི་ཁས་བླངས་ཚུ་ངེས་པར་དུ་བདེན་པ་ཡོདཔ་ལས་ འཛམ་གླིང་གི་མི་ཚེ་གིས་ ནམ་ཡང་མགུ་སྐོར་མ་གཏང་པར་ ༼ཉན་བཏུབ་པའི་༽ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་མི་ཚུ་གིས་ མགུ་སྐོར་མ་གཏང་།

اِنَّ اللّٰهَ عِنْدَهٗ عِلْمُ السَّاعَةِۚ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَۚ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْاَرْحَامِۗ وَمَا تَدْرِيْ نَفْسٌ مَّاذَا تَكْسِبُ غَدًاۗ وَمَا تَدْرِيْ نَفْسٌۢ بِاَيِّ اَرْضٍ تَمُوْتُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ خَبِيْرٌ ࣖ

innallāha ‘indahū ‘ilmus-sā‘ah(ti), wa yunazzilul-gaiṡ(a), wa ya‘lamu mā fil-arḥām(i), wa mā tadrī nafsum māżā taksibu gadā(n), wa mā tadrī nafsum bi'ayyi arḍin tamūt(u), innallāha ‘alīmun khabīr(un).

དོན་དངོས་ཐོག བཀའ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཉིན་མོའི་ཤེས་བྱ་འདི་ཨ་ལཱ་ཧ་དང་མཉམ་དུ་ཡོད། ཆརཔ་བཏང་མི་དང་ མངལ་ནང་ག་ཅི་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ ཤེས་མི་དེ་ཨིན། དེ་ལས་ སང་ཉིན་ག་ཅི་འབད་ནི་ཨིན་ན་ ག་གིས་ཡང་ཤེས་མི་ཚུགས། དེ་ལས་ཁོ་འཛམ་གླིང་ནང་ག་སྟེ་ལུ་ཤི་ནི་ཨིན་ན་ ག་གིས་ཡང་ཤེས་མི་ཚུགས། ངོ་མ་རང་ ཨ་ལཱ་ཧ་འདི་ ག་ར་ཤེས་མི་ ག་ར་ཤེས་མི་ཨིན།