Q.S ཨན་-ནཧལ། (اَلنَّحْل) - 128 ཚིགས་བཅད་ཀྱི་གྲངས།

اَتٰىٓ اَمْرُ اللّٰهِ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْهُ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

atā amrullāhi falā tasta‘jilūh(u), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་རྒྱ་འདི་ངེས་པར་དུ་འོང་ནི་ཨིནམ་ལས་ དེ་གི་མགྱོགས་དྲགས་འདི་ མ་འདྲི། གཟི་བརྗིད་ཨ་ལཱ་ལུ་ཡོདཔ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཁོ་དང་གཅིག་ཁར་ མཉམ་འབྲེལ་འབད་མི་ལས་ མཐོ་དྲགས་སྦེ་ཡོདཔ་ཨིན།

يُنَزِّلُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ بِالرُّوْحِ مِنْ اَمْرِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖٓ اَنْ اَنْذِرُوْٓا اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاتَّقُوْنِ

yunazzilul-malā'ikata bir-rūḥi min amrihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādihī an anżirū annahū lā ilāha illā ana fattaqūn(i).

ཁོ་གིས་ ཁོ་རའི་གཡོགཔོ་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ག་ར་ལུ་ གསལ་བསྒྲགས་འབད་དེ་ མཁའ་འགྲོ་ཚུ་བཏང་སྟེ་ ༼ངེ་གི་གཡོགཔོ་ཚུ་ལུ་ ང་ལས་ལྷག་སྟེ་ ལྷ་གཞན་མེདཔ་ལས་ ང་ལུ་དྲན་ཤེས་བཞག་དགོ།༽

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ تَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

བདེན་པའི་ཐོག་ལས་ གནམ་ས་བཀོད་གནང་ནུག། མཐོ་ཤོས་འདི་ཁོང་གིས་ཁོ་དང་གཅིག་ཁར་མཉམ་འབྲེལ་འབད་མི་ལས་ལྷག་སྟེ་ ཨཱལ་ལཱ་ཨིན།

خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ نُّطْفَةٍ فَاِذَا هُوَ خَصِيْمٌ مُّبِيْنٌ

khalaqal-insāna min nuṭfatin fa iżā huwa khaṣīmum mubīn(un).

ཁོ་གིས་ མི་འདི་ ཐིག་ལེ་ལས་ བཟོ་ཡོདཔ་ལས་ ཁོ་གིས་ གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ རྒྱབ་འགལ་འབད་མི་ཅིག་སྦེ་ ཐོན་ནུག།

وَالْاَنْعَامَ خَلَقَهَا لَكُمْ فِيْهَا دِفْءٌ وَّمَنَافِعُ وَمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ

wal-an‘āma khalaqahā lakum fīhā dif'uw wa manāfi‘u wa minhā ta'kulūn(a).

དེ་ལས་ཁོ་གིས་བཟོ་མི་སྒོ་ཕྱུགས་ཚུ་ཡང་། དེ་ཚུ་ནང་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ དྲོད་ཁོལ་དང་ ཁེ་ཕན་སྣ་ཚོགས་ཡོདཔ་ལས་ དེ་ཚུ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཟཝ་ཨིན།

وَلَكُمْ فِيْهَا جَمَالٌ حِيْنَ تُرِيْحُوْنَ وَحِيْنَ تَسْرَحُوْنَۖ

wa lakum fīhā jamālun ḥīna turīḥūna wa ḥīna tasraḥūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་ཚུ་ ཁོང་རའི་ གཡུས་ཚན་ནང་ ལོག་འབག་འོང་པའི་སྐབས་དང་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཁོང་ཚུ་ ཕྱི་ཁར་གཏང་པའི་སྐབས་ ༼རྩྭ་ཟ་བར་༽ མཛེས་སྡུག་མཐོངམ་ཨིན།

وَتَحْمِلُ اَثْقَالَكُمْ اِلٰى بَلَدٍ لَّمْ تَكُوْنُوْا بٰلِغِيْهِ اِلَّا بِشِقِّ الْاَنْفُسِۗ اِنَّ رَبَّكُمْ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌۙ

wa taḥmilu aṡqālakum ilā baladil lam takūnū bāligīhi illā bisyiqqil-anfus(i), inna rabbakum lara'ūfur raḥīm(un).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་ཁུར་ཆ་ཚུ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ དཀའ་ངལ་སྦོམ་སྦེ་མ་གཏོགས་ ལྷོད་མ་ཚུགས་པའི་ ས་གཞི་ཅིག་ནང་ འབག་འགྱོཝ་ཨིན། །དོན་དམ་པར་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཅན་དང་སྙིང་རྗེ་ཅན་ཡིན་ནོ།

وَّالْخَيْلَ وَالْبِغَالَ وَالْحَمِيْرَ لِتَرْكَبُوْهَا وَزِيْنَةًۗ وَيَخْلُقُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wal-khaila wal-bigāla wal-ḥamīra litarkabūhā wa zīnah(tan), wa yakhluqu mā lā ta‘lamūn(a).

ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ རྟ་དང་ བོང་བུ་ དེ་ལས་ བོང་ཀུ་ཚུ་ བཞོན་ནི་དང་ མཛེས་རྒྱན་སྦེ་ བཟོ་གནང་ཡི། ཁྱོད་ཀྱིས་མ་ཤེས་མི་འདི་ཁོ་གིས་བཟོཝ་ཨིན།

وَعَلَى اللّٰهِ قَصْدُ السَّبِيْلِ وَمِنْهَا جَاۤىِٕرٌ ۗوَلَوْ شَاۤءَ لَهَدٰىكُمْ اَجْمَعِيْنَ ࣖ

wa ‘alallāhi qaṣdus-sabīli wa minhā jā'ir(un), wa lau syā'a lahadākum ajma‘īn(a).

དེ་ལས་དཀོན་མཆོག་གི་བདེན་པ་གིས་ ལམ་ཕྲང་ཏང་ཏ་འདི་གསལ་ཏོག་ཏོ་བཟོཝ་ཨིནམ་ལས་ དེ་ནང་ལུ་ ལམ་ལོག་འགྱོ་མི་ལ་ལུ་ཅིག་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ཁོ་གིས་ཐུགས་འདོད་ཡོད་པ་ཅིན་ ཁྱེད་ཆ་ཁྱབ་ལུ་ལམ་སྟོན་འབད་འོང་།

هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً لَّكُمْ مِّنْهُ شَرَابٌ وَّمِنْهُ شَجَرٌ فِيْهِ تُسِيْمُوْنَ

huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'al lakum minhu syarābuw wa minhu syajarun fīhi tusīmūn(a).

གནམ་ཁ་ལས་ཆུ་(ཆརཔ་)བཏང་མི་འདི་ཁོ་ཨིན། དེ་ལས་ ལ་ལུ་ཅིག་ འཐུང་ཆུ་དང་ ལ་ལུ་ཅིག་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཁྱོད་རའི་སྒོ་ནོར་ཚུ་ འཚོ་སྐྱོང་འཐབ་སའི་ སྔོ་ཤིང་ཚུ་ལུ་ འཚོ་སྐྱོང་འབདཝ་ཨིན།

يُنْۢبِتُ لَكُمْ بِهِ الزَّرْعَ وَالزَّيْتُوْنَ وَالنَّخِيْلَ وَالْاَعْنَابَ وَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

yumbitu lakum bihiz-zar‘a waz-zaitūna wan-nakhīla wal-a‘nāba wa min kulliṡ-ṡamarāt(i), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yatafakkarūn(a).

དེ་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ ལོ་ཐོག་དང་ ཨོ་ལིབ་ ཚེས་གྲངས་ རྒུན་འབྲུམ་ དེ་ལས་ ཤིང་འབྲས་མ་འདྲཝ་ཚུ་ འཛུགས་སྐྱོང་འབདཝ་ཨིན། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ འདི་ནང་ལུ་ བསམ་ཞིབ་འབད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ རྟགས་མཚན་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَۙ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ ۗوَالنُّجُوْمُ مُسَخَّرٰتٌۢ بِاَمْرِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَۙ

wa sakhkhara lakumul-laila wan-nahār(a), wasy-syamsa wal-qamar(a), wan-nujūmu musakhkharātum bi'amrih(ī), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).

ཁོ་གིས་ མཚན་མོ་དང་ཉིན་མ་ ཉིམ་དང་ཟླཝ་ཚུ་ ཁྱོད་ཀྱི་འོག་ལུ་བཙུགས་ཏེ་ སྐར་མ་ཚུ་ཡང་ ཁོ་གི་བཀའ་ལུ་བཙུགས་ཏེ་ཡོདཔ་ཨིན། དོན་དམ་པར་ འདི་ནང་ལུ་ ཧ་གོ་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ རྟགས་མཚན་ཡོདཔ་ཨིན།

وَمَا ذَرَاَ لَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّذَّكَّرُوْنَ

wa mā żara'a lakum fil-arḍi mukhtalifan alwānuh(ū), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yażżakkarūn(a).

དེ་ལས་ (ཁོ་གིས་ཡང་ དབང་འཛིན་འབདཝ་ཨིན་) འཛམ་གླིང་ནང་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ རིགས་མ་འདྲཝ་དང་ ཚོས་གཞི་མ་འདྲཝ་ཚུ་ བཟོ་ཡོདཔ་ཨིན། དོན་དངོས་ཐོག་འདི་ནང་ལུ་ དྲན་ཤེས་བཏོན་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ རྟགས་མཚན་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَهُوَ الَّذِيْ سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوْا مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَاۚ وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa huwal-lażī sakhkharal-baḥra lita'kulū minhu laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijū minhu ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka mawākhira fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

དེ་ལས་ མཚོ་འདི་ ཁྱོད་ལུ་དབང་དུ་བསྡུ་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཤ་གསརཔ་ ཉ་ཟ་སྟེ་ གྱོན་ནིའི་དོན་ལུ་ མཛེས་རྒྱན་ཚུ་ འབག་འོང་། ཁྱོད་ཀྱིས་(ཡང་) དེ་ནང་ལུ་གྲུ་ཚུ་འགྱོ་དོ་ཡོདཔ་མཐོང་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་གི་བྱིན་རླབས་འཚོལ་ཏེ་ བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཟེར་ཞུ་ཚུགས།

وَاَلْقٰى فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِكُمْ وَاَنْهٰرًا وَّسُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَۙ

wa alqā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bikum wa anhāraw wa subulal la‘allakum tahtadūn(a).

དེ་ལས་ཁོ་གིས་ ཁྱེད་དང་གཅིག་ཁར་ གཡོ་འགུལ་མ་འབད་བར་ ས་གཞི་ནང་ གངས་རི་ཚུ་ བརྟན་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ བཙུགས་ཏེ་ ཁྱེད་ལུ་ལམ་སྟོན་འབད་ནིའི་དོན་ལུ་ གཙང་ཆུ་དང་ ལམ་ཚུ་ བཟོ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَعَلٰمٰتٍۗ وَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ‘alāmāt(in), wa bin-najmi hum yahtadūn(a).

དང་ (ཁོ་གིས་བཟོ་ཡོདཔ་ཨིན་) རྟགས་མཚན་ (ལམ་གྱི་བརྡ་སྟོན)། དེ་ལས་སྐར་མ་ཚུ་གིས་ཁོང་ལུ་ལམ་སྟོན་འབདཝ་ཨིན།

اَفَمَنْ يَّخْلُقُ كَمَنْ لَّا يَخْلُقُۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

afamay yakhluqu kamal lā yakhluq(u), afalā tażakkarūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ༼ཨ་ལཱ་༽ བཟོ་མི་འདི་ ༼ག་ཅི་ཡང་༽ བཟོ་མ་ཚུགས་མི་དང་འདྲ་མཉམ་ཨིན་ན? ཁྱོད་ཀྱིས་ག་ཅི་འབད་གཟབ་མ་འབདཝ་སྨོ?

وَاِنْ تَعُدُّوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ لَا تُحْصُوْهَا ۗاِنَّ اللّٰهَ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa in ta‘uddū ni‘matallāhi lā tuḥṣūhā, innallāha lagafūrur raḥīm(un).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་བྱིན་རླབས་ཚུ་ རྩིས་རྐྱབ་པ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ གྱངས་ཁ་རྐྱབ་མི་ཚུགས། ངོ་མ་རང་ ཨ་ལཱ་ཧ་འདི་ ངོ་མ་རང་ དགོངས་སེལ་ཞུ་མི་དང་ སྙིང་རྗེ་ཅན་ཅིག་ཨིན།

وَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تُسِرُّوْنَ وَمَا تُعْلِنُوْنَ

wallāhu ya‘lamu mā tusirrūna wa mā tu‘linūn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་གསང་བ་འབད་མི་དང་ གསལ་སྟོན་འབད་མི་འདི་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ཤེས།

وَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَخْلُقُوْنَ شَيْـًٔا وَّهُمْ يُخْلَقُوْنَۗ

wal-lażīna yad‘ūna min dūnillāhi lā yakhluqūna syai'aw wa hum yukhlaqūn(a).

དེ་ལས་ ༼སྐུ་འདྲ་ཚུ་༽ ཁོང་གིས་ ཨ་ལཱ་ལས་སོ་སོ་སྦེ་ འབོ་མི་འདི་ ག་ཅི་ཡང་ བཟོ་མི་ཚུགས་ དེ་འབདཝ་ད་ སྐུ་འདྲ་ཚུ་ མི་ཚུ་གིས་ བཟོ་ཡོདཔ་ཨིན།

اَمْوَاتٌ غَيْرُ اَحْيَاۤءٍ ۗوَمَا يَشْعُرُوْنَۙ اَيَّانَ يُبْعَثُوْنَ ࣖ

amwātun gairu aḥyā'(in), wa mā yasy‘urūna ayyāna yub‘aṡūn(a).

༼དེ་ཚུ་༽ སྲོག་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཚུ་ཨིནམ་ལས་ སྲོག་མེདཔ་ལས་ ༼ཁོང་ལུ་ཕྱག་འཚལ་མི་ཚུ་༽ ནམ་ལོག་འོང་ནི་ཨིན་ན་ མི་ཤེས་པས།

اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۚفَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ قُلُوْبُهُمْ مُّنْكِرَةٌ وَّهُمْ مُّسْتَكْبِرُوْنَ

ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati qulūbuhum munkiratuw wa hum mustakbirūn(a).

།ཁྱོད་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ནི་ཀུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་དཀོན་མཆོག ། དེ་འབདཝ་ལས་ ཚེ་ཕྱི་མའི་མི་ཚེ་ལུ་ཡིད་ཆེས་མེད་མི་ཚུ་གིས་ ཁོང་གི་སེམས་ཁར་ ༼ཨཱལ་ལཱ་གི་གཅིག་པུ༽ ཁས་མ་ལེན་པར་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ང་རྒྱལ་ཅན་གྱི་མི་ཨིན།

لَا جَرَمَ اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَ ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِيْنَ

lā jarama annallāha ya‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a), innahū lā yuḥibbul-mustakbirīn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ གསང་བ་བཞག་མི་དང་ གསལ་སྟོན་འབད་མི་ཚུ་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ཤེས་མི་ལུ་ ཐེ་ཚོམ་མེད། ངོ་མ་རང་ ཁོ་གིས་ ང་རྒྱལ་ཅན་ཚུ་ལུ་མི་དགའ།

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ مَّاذَآ اَنْزَلَ رَبُّكُمْ ۙقَالُوْٓا اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wa iżā qīla lahum māżā anzala rabbukum, qālū asāṭīrul-awwalīn(a).

དེ་ལས་ཁོང་ལུ་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གིས་ག་ཅི་སྟོན་ཡི་ག་ཟེར་སླབ་པའི་སྐབས་ལུ། ཧེ་མ་གི་ལོ་རྒྱུས་ཚུ་ཨིན་ཟེར་ལན་བཏབ་ནུག།།

لِيَحْمِلُوْٓا اَوْزَارَهُمْ كَامِلَةً يَّوْمَ الْقِيٰمَةِ ۙوَمِنْ اَوْزَارِ الَّذِيْنَ يُضِلُّوْنَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗ اَلَا سَاۤءَ مَا يَزِرُوْنَ ࣖ

liyaḥmilū auzārahum kāmilatay yaumal-qiyāmah(ti), wa min auzāril-lażīna yuḍillūnahum bigairi ‘ilm(in), alā sā'a mā yazirūn(a).

༼ཁོང་གི་ཚིག་ཚུ་གིས་༽ འཆི་བ་ལས་ལོག་པའི་ཉིནམ་ལུ་ རང་སོའི་སྡིག་པ་ཚུ་ ལེགས་ཤོམ་སྦེ་ འབག་ཚུགསཔ་བཟོཝ་མ་ཚད་ ཁོང་གིས་ འཛོལ་བ་བཟོ་མི་ཚུ་གི་ སྡིག་པ་ལ་ལུ་ཅིག་ དུམ་གྲ་ཅིག་ཡང་ མ་ཤེས་པར་ ༼འཛོལ་བ་བཟོ་ཡོདཔ་སྦེ་༽ བཟོཝ་ཨིན། དྲན་དགོཔ་འདི་ ཁོང་གིས་ ག་ཅི་བཟུམ་གྱི་ འཇིགས་སྣང་ཅན་གྱི་ (སྡིག་པ་) འབག་སྟེ་ཡོདཔ་སྨོ?

قَدْ مَكَرَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتَى اللّٰهُ بُنْيَانَهُمْ مِّنَ الْقَوَاعِدِ فَخَرَّ عَلَيْهِمُ السَّقْفُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

qad makaral-lażīna min qablihim fa atallāhu bun-yānahum minal-qawā‘idi fa kharra ‘alaihimus-saqfu min fauqihim wa atāhumul-‘ażābu min ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

དེ་ལས་ ཧེ་མ་ལས་ མི་ཚུ་གིས་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་སྟེ་ དེ་ལས་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁོང་གི་ཁྱིམ་ཚུ་ གཞི་རྟེན་ལས་ མེདཔ་བཏང་ཞིནམ་ལས་ ཁྱིམ་ཐོག་འདི་ གོང་ལས་ ཁོང་གི་གུ་ལུ་ལྷོདཔ་ད་ ཁོང་གིས་ མ་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་ལས་ སྡུག་བསྔལ་འདི་ ཁོང་ལུ་འོང་ཡི།

ثُمَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ يُخْزِيْهِمْ وَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تُشَاۤقُّوْنَ فِيْهِمْ ۗقَالَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ اِنَّ الْخِزْيَ الْيَوْمَ وَالسُّوْۤءَ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۙ

Ṡumma yaumal-qiyāmati yukhzīhim wa yaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum tusyāqqūna fīhim, qālal-lażīna ūtul-‘ilma innal-khizyal-yauma was-sū'a ‘alal-kāfirīn(a).

དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོང་ཚུ་ མྱ་ངན་གྱི་ཉིནམ་ལུ་ མར་ཕབ་འབད་དེ་ ངེ་གི་མཐུན་ཕྱོགས་ཚུ་ ག་ཏེ་ཡོདཔ་སྨོ་ཟེར་ སླབ་ནུག། ཤེས་རབ་བྱིན་མི་དེ་ཚུ་གིས་ ངོ་མ་རང་ ད་རེས་ནངས་པ་ དམའ་འབེབས་དང་ ཉེས་ཁྲིམས་འདི་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ འབྱུང་འོང་ཟེར་ སླབ་ནུག།

الَّذِيْنَ تَتَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ظَالِمِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۖفَاَلْقَوُا السَّلَمَ مَا كُنَّا نَعْمَلُ مِنْ سُوْۤءٍ ۗبَلٰىٓ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌۢ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

allażīna tatawaffāhumul-malā'ikatu ẓālimī anfusihim, fa alqawus-salama mā kunnā na‘malu min sū'(in), balā innallāha ‘alīmum bimā kuntum ta‘malūn(a).

༼དེ་ཡང་༽ མི་ཚུ་གིས་ ཕོ་ཉ་ཚུ་གིས་ ཁོང་ར་ལུ་ དྲང་བདེན་མེད་པའི་གནས་སྟངས་ནང་ལུ་ མི་ཚེ་བཏོན་བཏང་ཞིནམ་ལས་ ཁོང་གིས་ མགུ་བསྐོར་བརྐྱབ་སྟེ་ ༼ང་བཅས་ཀྱིས་ ལཱ་ངན་ག་ནི་ཡང་མ་འབད་ཟེར་སླབ་སྟེ་༽ ༼ཕོ་ཉ་གིས་ལན་བཏབ་ནུག༽ "ཨིན་ ཁྱོད་ཀྱིས་འབད་མི་ཚུ་ག་ར་ཨཱལ་ལཱ་ཨིན།"

فَادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗفَلَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

fadkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa labi'sa maṡwal-mutakabbirīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ དམྱལ་བའི་སྒོ་ཚུ་ནང་འཛུལ་ཏེ་ དེ་ནང་ལུ་ རྟག་བུ་རང་སྡོད་ནི་ཨིན། ངེས་པར་དུ་རང་གིས་རང་ལུ་བསྟོད་པ་རྐྱབ་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ས་གནས་སྡུག་ཤོས་ཅིག་ཨིན།

۞ وَقِيْلَ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا مَاذَآ اَنْزَلَ رَبُّكُمْ ۗقَالُوْا خَيْرًا ۚلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَلَدَارُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ ۗوَلَنِعْمَ دَارُ الْمُتَّقِيْنَۙ

wa qīla lil-lażīnattaqau māżā anzala rabbukum, qālū khairā(n), lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa ladārul-ākhirati khair(un), wa lani‘ma dārul-muttaqīn(a).

དེ་ལས་ ཆོས་ཅན་ཚུ་ལུ་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གིས་ ག་ཅི་སྟོན་ཡི་ག་ཟེར་ སླབ་ཨིན། བྱམས་བརྩེ་ཟེར་ལན་བཏབ་ནུག།། འཛམ་གླིང་ནང་ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ ལེགས་ཤོམ་ཐོབ་ཨིན། དེ་ལས་ ངོ་མ་རང་ ཤི་བའི་ས་གཞི་འདི་ ངེས་པར་དུ་ལེགས་ཤོམ་འོང་ནི་ཨིན། དེ་ལས་ ཆོས་ཅན་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ས་གནས་ལེགས་ཤོམ་ཅིག་ཨིན།

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ لَهُمْ فِيْهَا مَا يَشَاۤءُوْنَ ۗ كَذٰلِكَ يَجْزِى اللّٰهُ الْمُتَّقِيْنَۙ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā tajrī min taḥtihal-anhāru lahum fīhā mā yasyā'ūn(a), każālika yajzillāhul-muttaqīn(a).

༼དེ་ཡང་༽ ཆུ་བོ་ཚུ་བཞུར་མི་ ལྷ་ཡུལ་ཚུ་ནང་འཛུལ་ཏེ་ ལྷ་ཡུལ་ནང་ལུ་ ཁོང་གིས་ དགོ་འདོད་ཡོད་མི་ཚུ་ག་ར་ཐོབ་ཨིན། འདི་ལྟར་ཨཱལ་ལཱ་ཡིས་ཆོས་ལྡན་གྱི་མི་རྣམས་ལ་གསོལ་རས་བྱིན།

الَّذِيْنَ تَتَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ طَيِّبِيْنَ ۙيَقُوْلُوْنَ سَلٰمٌ عَلَيْكُمُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

allażīna tatawafāhumul-malā'ikatu ṭayyibīn(a), yaqūlūna salāmun ‘alaikumudkhulul-jannata bimā kuntum ta‘malūn(a).

༼དེ་ཡང་༽ མི་ཚུ་གིས་ མཁའ་འགྲོ་ཚུ་ གནས་སྟངས་ལེགས་ཤོམ་སྦེ་ ཤི་བའི་སྐབས་ ཁོང་གིས་ ༼ཁོང་ལུ་༽ "སཱ་ལ་མུན་ཨ་ལའི་ཀུམ་ ཁྱོད་ཀྱིས་འབད་མི་ལཱ་ལས་བརྟེན་ཏེ་ ཞིང་ཁམས་ནང་འཛུལ་ཟེར་སླབ་ནུག"

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَوْ يَأْتِيَ اَمْرُ رَبِّكَ ۗ كَذٰلِكَ فَعَلَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۗوَمَا ظَلَمَهُمُ اللّٰهُ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

hal yanẓurūna illā an ta'tiyahumul-malā'ikatu au ya'tiya amru rabbik(a), każālika fa‘alal-lażīna min qablihim, wa mā ẓalamahumullāhu wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

ཁོང་ཚུ་(དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་) མཁའ་འགྲོ་ཚུ་ཁོང་ལུ་འོང་ནི་དང་ ཡང་ན་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གི་བཀའ་རྒྱ་འོང་ནི་ལས་ལྷག་སྟེ་ གཞན་ག་ནི་ཡང་ བསྒུག་དགོཔ་མེད། དེ་ཡང་ དེ་ཚུ་གིས་ ༼མ་བདེན་པ་ཚུ་གིས་༽ ཁོང་གི་ཧེ་མ་འབད་མི་འདི་ཨིན། ཨཱལ་ལཱ་གིས་ཁོང་ལུ་འཛོལ་བ་མི་འབད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཆ་ཁྱབ་(དུས་རྒྱུན་དུ་)རང་སོ་ལུ་འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་ཨིན།

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا عَمِلُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

fa aṣābahum sayyi'ātu mā ‘amilū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ཀྱིས་ ཁོང་གི་བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་ཉེས་ཁྲིམས་ (གནད་ཁུངས་) གིས་ ཕོག་སྟེ་ ཧེ་མ་ དུས་རྒྱུན་དུ་ མཆི་མ་བཏང་མི་ ཉེས་ཁྲིམས་འདི་གིས་ མགུ་ཐོམ་སི་སི་སྦེ་ འགྱོ་ནུག།

وَقَالَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا عَبَدْنَا مِنْ دُوْنِهٖ مِنْ شَيْءٍ نَّحْنُ وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ دُوْنِهٖ مِنْ شَيْءٍ ۗ كَذٰلِكَ فَعَلَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚفَهَلْ عَلَى الرُّسُلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa qālal-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā ‘abadnā min dūnihī min syai'in naḥnu wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min dūnihī min syai'(in), każālika fa‘alal-lażīna min qablihim, fahal ‘alar-rusuli illal-balāgul-mubīn(u).

དེ་ལས་ དཀོན་མཆོག་མང་པོ་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གིས་ ག་དེམ་ཅིག་སྦེ་ ཨ་ལཱ་གིས་ གནང་བ་བྱིན་པ་ཅིན་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་ལས་ལྷག་སྟེ་ གཞན་ལུ་ཕྱག་འཚལ་མི་བཏུབ་ ང་བཅས་དང་ ང་བཅས་ཀྱི་ཕམ་ཚུ་གིས་ཡང་ ཁོ་གི་གནང་བ་མེད་པར་ ག་ཅི་ཡང་ བཀག་ཆ་འབད་མི་ཚུགས། དེ་སྦེ་ ཁོང་གི་ཧེ་མའི་མི་ཚུ་གིས་ འབད་ཡོདཔ་ཨིན། སྐུ་ཚབ་ཚུ་གི་འགན་ཁུར་འདི་ ༼དཀོན་མཆོག་གི་བརྡ་འཕྲིན་༽ གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ བརྡ་སྤྲོད་འབད་ནི་འདི་རྐྱངམ་ཅིག་མེན་པས།

وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ رَّسُوْلًا اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوْتَۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ هَدَى اللّٰهُ وَمِنْهُمْ مَّنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلٰلَةُ ۗ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

wa laqad ba‘aṡnā fī kulli ummatir rasūlan ani‘budullāha wajtanibuṭ-ṭāgūt(a), fa minhum man hadallāhu wa minhum man ḥaqqat ‘alaihiḍ-ḍalālah(tu), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ མི་རིགས་ག་ར་ལུ་ སྐུ་ཚབ་ཅིག་བཏང་སྟེ་ ༼འབོ་ནིའི་དོན་ལུ་༽ "ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ བརྙས་བཅོས་འབད་ནི་ལས་ཐག་རིང་སར་སྡོད།" དེ་འབདཝ་ལས་ འཛམ་གླིང་ནང་འགྱོ་སྟེ་ ངོས་ལེན་མ་འབད་མི་ཚུ་ ག་དེ་སྦེ་མཇུག་བསྡུཝ་ཨིན་ན་ བལྟ།

اِنْ تَحْرِصْ عَلٰى هُدٰىهُمْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ يُّضِلُّ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

in taḥriṣ ‘alā hudāhum fa innallāha lā yahdī may yuḍillu wa mā lahum min nāṣirīn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་(མུ་ཧ་མཱད་) ངོ་མ་རང་ ཁོང་ལུ་ལམ་སྟོན་འབད་ནི་གི་རེ་བ་བསྐྱེད་པ་ཅིན་ ངོ་མ་རང་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁོ་གིས་ལམ་སྟོན་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ ལམ་སྟོན་འབད་མི་བཏུབ་ནི་ཨིནམ་ལས་ ཁོང་ལུ་ གྲོགས་རམ་འབད་མི་ཡང་མི་འོང་།

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْۙ لَا يَبْعَثُ اللّٰهُ مَنْ يَّمُوْتُۗ بَلٰى وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَۙ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim, lā yab‘aṡullāhu may yamūt(u), balā wa‘dan ‘alaihi ḥaqqaw wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་མིང་ཐོག་ལས་ མནའ་སྐྱེལ་ཏེ་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཤི་མི་ཚུ་ ལོག་སྟེ་གསོན་པོ་སྦེ་མི་བཞེངས་ཟེར་ མནའ་བསྐྱལ་ནུག། དེ་སྦེ་མེན་ (ངེས་པར་དུ་ཨ་ལཱ་གིས་ཁོ་ལུ་གསོན་པོ་སྦེ་བཞེངས་འོང་།) ཁོ་ལས་ཁས་བླངས་ངོ་མ་ཅིག་ཨིན་རུང་ མི་མང་ཤོས་ཅིག་གིས་མི་ཤེས།

لِيُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِيْ يَخْتَلِفُوْنَ فِيْهِ وَلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰذِبِيْنَ

liyubayyina lahumul-lażī yakhtalifūna fīhi wa liya‘lamal-lażīna kafarū annahum kānū-kāżibīn(a).

དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ ཁོང་གིས་ ག་ཅི་གི་སྐོར་ལས་ རྩོད་བསྡུར་འབདཝ་ཨིན་ན་ འགྲེལ་བཤད་རྐྱབ་སྟེ་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གིས་ ཁོང་ཚུ་ རྫུན་མ་ཨིནམ་ཤེས་ཚུགས།

اِنَّمَا قَوْلُنَا لِشَيْءٍ اِذَآ اَرَدْنٰهُ اَنْ نَّقُوْلَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ࣖ

innamā qaulunā lisyai'in iżā aradnāhu an naqūla lahū kun fa yakūn(u).

ང་བཅས་ཀྱི་ཚིག་འདི་ ག་ཅི་གི་སྐོར་ལས་ཨིན་ན་ ང་བཅས་ཀྱིས་འདོད་པ་ཅིན་ ང་བཅས་ཀྱིས་ དེ་ལུ་ "འོང་" ཟེར་རྐྱངམ་ཅིག་སླབ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ དེ་སྦེ་ཨིན།

وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا فِى اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوْا لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً ۗوَلَاَجْرُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَۙ

wal-lażīna hājarū fillāhi mim ba‘di mā ẓulimū lanubawwi'annahum fid-dun-yā ḥasanah(tan), wa la'ajrul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

དེ་ལས་ ངན་ལྷད་འབད་བའི་ཤུལ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་དོན་ལུ་ གནས་སྤོ་འགྱོ་མི་ཚུ་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ངེས་པར་དུ་འཛམ་གླིང་ནང་ ས་སྒོ་ལེགས་ཤོམ་ཅིག་ བྱིན་འོང་། དེ་ལས་ ཚེ་ཕྱི་མའི་ནང་ལུ་ ཁེ་ཕན་འདི་ ངེས་པར་དུ་སྦོམ་འོང་།

الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ

allażīna ṣabarū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

༼དེ་ཡང་༽ མི་ཚུ་བཟོད་སྒོམ་ཅན་དང་ དཀོན་མཆོག་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་བློ་གཏད་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ཨིན།

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَۙ

wa mā arsalnā min qablika illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་མ་ (མུ་ཧ་མཱད་) མེན་པར་ ང་བཅས་ཀྱིས་ གསལ་བསྒྲགས་འབད་མི་ མི་ཚུ་བཏང་ཡི། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་མ་ཤེས་པ་ཅིན་ ཤེས་ཡོན་ཡོད་མི་ཅིག་ལུ་དྲིས།

بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِۗ وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ اِلَيْهِمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

bil-bayyināti waz-zubur(i), wa anzalnā ilaikaż-żikra litubayyina lin-nāsi mā nuzzila ilaihim wa la‘allahum yatafakkarūn(a).

༼ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ཚུ་བཏང་ཡི།༽ བརྡ་དོན་༼རྫུ་འཕྲུལ་༽དང་དཔེ་དེབ་ཚུ་འབག་འོང་སྟེ། དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལུ་ཨ་དྷི་ཀར་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་)བཏང་ཡི།

اَفَاَمِنَ الَّذِيْنَ مَكَرُوا السَّيِّاٰتِ اَنْ يَّخْسِفَ اللّٰهُ بِهِمُ الْاَرْضَ اَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَۙ

afa aminal-lażīna makarus-sayyi'āti ay yakhsifallāhu bihimul-arḍa au ya'tiyahumul-‘ażābu min ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

འདོན་སྤེལ།: ༢༠༡༠/༠༣/༠༣ རིག་པ།(༡) འདི་ཡང་ གཟའ་ཉི་མའི་ཉིན།

اَوْ يَأْخُذَهُمْ فِيْ تَقَلُّبِهِمْ فَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَۙ

au ya'khużahum fī taqallubihim famā hum bimu‘jizīn(a).

ཡང་ན་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོང་ཚུ་ འགྲུལ་བཞུད་འབད་བའི་སྐབས་ ཉེས་ཆད་བཀལ་འོང་། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ཀྱིས་ བཀག་ཆ་འབད་ནི་ལུ་ ནུས་པ་མེདཔ་ཨིན།

اَوْ يَأْخُذَهُمْ عَلٰى تَخَوُّفٍۗ فَاِنَّ رَبَّكُمْ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

au ya'khużahum ‘alā takhawwuf(in), fa inna rabbakum lara'ūfur raḥīm(un).

ཡང་ན་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ རིམ་གྱིས་སྦེ་ ༼ཁོང་ཚུ་ མེདཔ་མ་འགྱོ་ཚུན་ཚོད་༽ ཉེས་ཆད་བཀལ་འོང་། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་འདི་ སྙིང་རྗེ་ཅན་དང་ སྙིང་རྗེ་ཅན་ཨིན།

اَوَلَمْ يَرَوْا اِلٰى مَا خَلَقَ اللّٰهُ مِنْ شَيْءٍ يَّتَفَيَّؤُا ظِلٰلُهٗ عَنِ الْيَمِيْنِ وَالشَّمَاۤىِٕلِ سُجَّدًا لِّلّٰهِ وَهُمْ دَاخِرُوْنَ

awalam yarau ilā mā khalaqallāhu min syai'iy yatafayya'u ẓilāluhū ‘anil-yamīni wasy-syamā'ili sujjadal lillāhi wa hum dākhirūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ བཟོ་མི་ དངོས་པོ་ཅིག་ གྱིབ་མ་འདི་ གཡས་དང་གཡོན་ལུ་ བསྒྱིར་ཏེ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ མཆོད་པ་ཕུལ་བའི་ གནས་སྟངས་ནང་ མཐོང་མ་ཚུགསཔ་ཨིན་ན་ དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ༼ལཱ་༽ མར་ཕབ་འབདཝ་ཨིན།

وَلِلّٰهِ يَسْجُدُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ مِنْ دَاۤبَّةٍ وَّالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ

wa lillāhi yasjudu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi min dābbatiw wal-malā'ikatu wa hum yastakbirūn(a).

དེ་ལས་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ནང་ཡོད་མི་ག་ར་གིས་ ཨ་ལཱ་ལུ་རྐྱངམ་གཅིག་ ཕྱག་འཚལ་དོ་ཡོདཔ་ད་ དེ་ཡང་ འགུལ་སྐྱོད་འབད་མི་ ༼སྲོག་ལྡན་༽ དང་ ༼དེ་བཟུམ་སྦེ་༽ མཁའ་འགྲོ་ཚུ་ག་ར་ཨིནམ་ལས་ ཁོང་གིས་ ༼མཁའ་འགྲོ་ཚུ་༽ བསྟོད་པ་རྐྱབ་མི་བཏུབ།

يَخَافُوْنَ رَبَّهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ ࣖ ۩

yakhāfūna rabbahum min fauqihim wa yaf‘alūna mā yu'marūn(a).

ཁོང་གིས་ དཀོན་མཆོག་ལུ་འཇིགས་སྣང་བསྐྱེད་དེ་ བཀའ་གནང་མི་དེ་ཚུ་ འབདཝ་ཨིན།

۞ وَقَالَ اللّٰهُ لَا تَتَّخِذُوْٓا اِلٰهَيْنِ اثْنَيْنِۚ اِنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَاِيَّايَ فَارْهَبُوْنِ

wa qālallāhu lā tattakhiżū ilāhainiṡnain(i), innamā huwa ilāhuw wāḥidun fa iyyāya farhabūn(i).

དེ་ལས་ ཨ་ལཱ་གིས་ "ལྷ་གཉིས་ལུ་ཕྱག་འཚལ་མ་དགོ་ ཁོ་རྐྱངམ་ཅིག་ དབང་ཚད་ཅན་གྱི་ལྷ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ང་རྐྱངམ་གཅིག་ལུ་འདྲོགས་དགོ།"

وَلَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلَهُ الدِّيْنُ وَاصِبًاۗ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَتَّقُوْنَ

wa lahū mā fis-samāwāti wal-arḍi wa lahud-dīnu wāṣibā(n), afagairallāhi tattaqūn(a).

དེ་ལས་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་གུ་ཡོད་མི་ཚུ་ག་ར་ ཁོ་གི་ཨིནམ་ལས་ རྟག་བུ་རང་ ཕྱག་འཚལ་ནི་དང་ ཉན་བཏུབ་ནི་འདི་ ཁོ་གི་ཨིན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཨཱལ་ལཱ་ལས་གཞན་ལུ་ག་ཅི་འབད་འཇིགས་སྣང་སྐྱེདཔ་སྨོ?

وَمَا بِكُمْ مِّنْ نِّعْمَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ثُمَّ اِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَاِلَيْهِ تَجْـَٔرُوْنَۚ

wa mā bikum min ni‘matin fa minallāhi ṡumma iżā massakumuḍ-ḍurru fa ilaihi taj'arūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ལུ་བྱིན་རླབས་ཡོད་མི་ཚུ་ག་ར་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་འོངམ་ཨིན། དེ་ལས་ ཁྱོད་ལུ་ དཀའ་ངལ་བྱུང་པའི་སྐབས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཁོ་ལུ་ གྲོགས་རམ་གྱི་དོན་ལུ་ ཞུ་དགོཔ་ཨིན།

ثُمَّ اِذَا كَشَفَ الضُّرَّ عَنْكُمْ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْكُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُوْنَۙ

Ṡumma iżā kasyafaḍ-ḍurra ‘ankum iżā farīqum minkum birabbihim yusyrikūn(a).

དེ་ལས་ཁོ་གིས་ཁྱེད་ལས་རྐྱེན་ངན་འདི་བཏོན་བཏང་པའི་སྐབས་ ཁྱེད་ལ་ལུ་ཅིག་གིས་ དཀོན་མཆོག་དང་གཅིག་ཁར་ ༼གཞན་ཚུ་༽ མཉམ་འབྲེལ་འབདཝ་ཨིན།

لِيَكْفُرُوْا بِمَآ اٰتَيْنٰهُمْۗ فَتَمَتَّعُوْاۗ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

liyakfurū bimā ātaināhum, fa tamatta‘ū fa saufa ta‘lamūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་བྱིན་པའི་བྱིན་རླབས་འདི་ཁོང་གིས་ངོས་ལེན་མ་འབད་བཅུག། ཁྱོད་ལུ་སྤྲོ་བ་ཡོད། ཤུལ་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་(འབྲས་བུ་)ཤེས་འོང་།

وَيَجْعَلُوْنَ لِمَا لَا يَعْلَمُوْنَ نَصِيْبًا مِّمَّا رَزَقْنٰهُمْۗ تَاللّٰهِ لَتُسْـَٔلُنَّ عَمَّا كُنْتُمْ تَفْتَرُوْنَ

wa yaj‘alūna limā lā ya‘lamūna naṣībam mimmā razaqnāhum, tallāhi latus'alunna ‘ammā kuntum taftarūn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་བྱིན་མི་ འཚོ་བཅུད་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཅིག་ ཁོང་གིས་མ་ཤེས་པའི་སྐུ་འདྲ་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ བཀྲམ་སྤེལ་འབད་ནུག། ཁྱོད་ཀྱིས་ ག་ཅི་གསར་བཏོད་འབད་ཡི་ག་ ངེས་པར་དུ་དྲི་འོང་།

وَيَجْعَلُوْنَ لِلّٰهِ الْبَنٰتِ سُبْحٰنَهٗۙ وَلَهُمْ مَّا يَشْتَهُوْنَ

wa yaj‘alūna lillāhil-banāti subḥānah(ū), wa lahum mā yasytahūn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ཨ་ལཱ་ལུ་བུམོ་ཚུ་བསྐོ་བཞག་འབད་ནུག། གཟི་བརྗིད་ཁོ་ལུ་དང་ ཁོང་རའི་དོན་ལུ་ ཁོང་གིས་ག་ཅི་དགའཝ་ཨིན་ན་ (བུ་ཚུ་)།

وَاِذَا بُشِّرَ اَحَدُهُمْ بِالْاُنْثٰى ظَلَّ وَجْهُهٗ مُسْوَدًّا وَّهُوَ كَظِيْمٌۚ

wa iżā busysyira aḥaduhum bil-unṡā ẓalla wajhuhū muswaddaw wa huwa kaẓīm(un).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོང་ལས་གཅིག་ལུ་ བུམོ་(སྐྱེས་) གི་སྐོར་ལས་ བརྡ་སྤྲོད་འབད་བ་ཅིན་ ཁོ་གི་གདོང་གནགཔོ་(དམརཔོ་) འགྱོཝ་ལས་ གནམ་མེད་ས་མེད་ ཁྲོ་གཏུམ་འགྱོཝ་ཨིན།

يَتَوٰرٰى مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوْۤءِ مَا بُشِّرَ بِهٖۗ اَيُمْسِكُهٗ عَلٰى هُوْنٍ اَمْ يَدُسُّهٗ فِى التُّرَابِۗ اَلَا سَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ

yatawārā minal-qaumi min sū'i mā busysyira bih(ī), ayumsikuhū ‘alā hūnin am yadussuhū fit-turāb(i), alā sā'a mā yaḥkumūn(a).

ཁོ་གྱིས་མི་ཚུུལས་སྦ་བཞག་ནུག།། དེ་ལུ་ ༼དོམ༽ མར་ཕབ་འབད་དེ་ འཚོ་སྐྱོང་འབད་ནི་ཨིན་ན་ ཡང་ན་ ས་ནང་ལུ་ ༼གསོན་པོ་༽ བཙུགས་འོང་ག? ཁོང་གིས་ ག་དེ་སྦེ་ ངན་པ་བཟོ་ཡི་ག་ སེམས་ཁར་དྲན་དགོ།

لِلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ مَثَلُ السَّوْءِۚ وَلِلّٰهِ الْمَثَلُ الْاَعْلٰىۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ

lil-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati maṡalus-sau'(i), wa lillāhil-maṡalul-a‘lā, wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

༼མི་ཚེ་འདི་༽ ཕྱི་མའི་མི་ཚེ་ལུ་ཡིད་ཆེས་མེད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ༼སྤྱོད་པ་ངན་པ་༽ ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ མཐོ་ཤོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ཁོ་འདི་ དབང་ཚད་ཅན་དང་ ཤེས་རབ་ཅན་ཨིན།

وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللّٰهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِمْ مَّا تَرَكَ عَلَيْهَا مِنْ دَاۤبَّةٍ وَّلٰكِنْ يُّؤَخِّرُهُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۚ فَاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُوْنَ سَاعَةً وَّلَا يَسْتَقْدِمُوْنَ

wa lau yu'ākhiżullāhun-nāsa biẓulmihim mā taraka ‘alaihā min dābbatiw wa lākiy yu'akhkhiruhum ilā ajalim musammā(n), fa iżā jā'a ajaluhum lā yasta'khirūna sā‘ataw wa lā yastaqdimūn(a).

དེ་ལས་ གལ་སྲིད་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ མི་ཚུ་ལུ་ དབང་ཚད་ཀྱི་དབང་ཚད་ལུ་ ཉེས་ཁྲིམས་བཀལ་བ་ཅིན་ ངེས་པར་དུ་ཁོ་གིས་ ༼འཛམ་གླིང་ནང་༽ འཕུར་འགྲུལ་འབད་མི་ སེམས་ཅན་ཚུ་ལས་ཡང་ ག་ནི་ཡང་ བཞག་མི་ཚུགས། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གི་འཆི་བ་འོང་པའི་སྐབས་ དུས་ཡུན་སྐར་མ་གཅིག་གི་ ཕྱིར་འགྱངས་དང་ མགྱོགས་ཚད་ཀྱི་ ཞུ་མི་ཚུགས།

وَيَجْعَلُوْنَ لِلّٰهِ مَا يَكْرَهُوْنَ وَتَصِفُ اَلْسِنَتُهُمُ الْكَذِبَ اَنَّ لَهُمُ الْحُسْنٰى لَا جَرَمَ اَنَّ لَهُمُ النَّارَ وَاَنَّهُمْ مُّفْرَطُوْنَ

wa yaj‘alūna lillāhi mā yakrahūna wa taṣifu alsinatuhumul-każiba anna lahumul-ḥusnā lā jarama anna lahumun nāra wa annahum mufraṭūn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ཁོང་ར་གིས་མ་དགའ་མི་འདི་ ཨ་ལཱ་ལུ་སྤྲོད་དེ་ ཁོང་གི་ལྕེ་གིས་ རྫུན་གཏམ་སླབ་ཨིན། དམྱལ་བ་འདི་ཁོང་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ཨིནམ་ལུ་ཐེ་ཚོམ་མེདཔ་ལས་ ངོ་མ་རང་ མགྱོགས་པ་རང་ ༼དེ་ནང་ལུ་༽ བཀོག་བཞག་འོང་།

تَاللّٰهِ لَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰٓى اُمَمٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَهُوَ وَلِيُّهُمُ الْيَوْمَ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

tallāhi laqad arsalnā ilā umamim min qablika fa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum fa huwa waliyyuhumul-yauma wa lahum ‘ażābun alīm(un).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་མ་ མི་ཚུ་ལུ་ ༼སྐུ་ཚབ་ཚུ་༽ བཏང་ཡོདཔ་ཨིན་རུང་ སཱ་ཏན་གྱིས་ ཁོང་གི་ ༼ངན་པ་༽ ལཱ་ཚུ་ མཛེས་ཏོག་ཏོ་སྦེ་མཐོང་བཅུག་སྟེ་ ད་རེས་ ཁོ་ ༼སཱ་ཏཱན་༽ ཁོང་གི་འགོ་ཁྲིདཔ་ལུ་འགྱུར་ཏེ་ ཁོང་ལུ་ གནམ་མེད་ས་མེད་ སྡུག་བསྔལ་ཅན་གྱི་ཉེས་ཁྲིམས་ཕོག་འོང་།

وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ اِلَّا لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِى اخْتَلَفُوْا فِيْهِۙ وَهُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa mā anzalnā ‘alaikal-kitāba illā litubayyina lahumul-lażikhtalafū fīh(i), wa hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ དེབ་འདི་ ཁྱོད་ལུ་ ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ བཏང་མ་བཏུབ་པར་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཁོང་གིས་ རྩོད་བསྡུར་འབད་མི་ཚུ་ འགྲེལ་བཤད་རྐྱབ་སྟེ་ དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ ལམ་སྟོན་དང་ སྙིང་རྗེ་བྱིན་ནིའི་དོན་ལུ་ བཏང་ཡི།

وَاللّٰهُ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّسْمَعُوْنَ ࣖ

wallāhu anzala minas-samā'i mā'an fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā, inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yasma‘ūn(a).

དེ་ལས་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ གནམ་ཁ་ལས་ ཆུ་བཏང་སྟེ་ ཆུ་དེ་གིས་ ཧེ་མ་ལས་ ཤི་སོང་མི་ ས་གཞི་ལུ་ ཚེ་སྲོག་བྱིན་ནུག། དེ་ཡང་ དེ་ནང་ལུ་ ཉན་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ༼ཨཱལ་ལཱ་གི་མཐོ་ཚད་༽ གི་རྟགས་མཚན་ཚུ་ ངེས་པར་དུ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَاِنَّ لَكُمْ فِى الْاَنْعَامِ لَعِبْرَةً ۚ نُسْقِيْكُمْ مِّمَّا فِيْ بُطُوْنِهٖ مِنْۢ بَيْنِ فَرْثٍ وَّدَمٍ لَّبَنًا خَالِصًا سَاۤىِٕغًا لِّلشّٰرِبِيْنَ

wa inna lakum fil-an‘āmi la‘ibrah(tan), nusqīkum mimmā fī buṭūnihī mim baini farṡiw wa damil labanan khāliṣan sā'igal lisy-syāribīn(a).

དེ་ལས་ ངོ་མ་རང་ སྒོ་ནོར་ནང་ལུ་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ ངོ་མ་རང་ བསླབ་བྱ་ཅིག་ཡོདཔ་ཨིན། ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་གི་ཕོཝ་ནང་ལུ་ཡོད་མི་ ༼རྣམ་པ་ལུ་༽ བཙོག་པ་དང་ཁྲག་གི་བར་ན་ཡོད་པའི་ ཆུམ་དྭངས་མ་ལས་ ཁྱོད་ལུ་འཐུང་བཅུག་དོ་ཡོདཔ་ད་ འཐུང་མི་ཚུ་གིས་ མཆིལ་མ་བཏང་ནི་ལུ་འཇམ་ཏོང་ཏོ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَمِنْ ثَمَرٰتِ النَّخِيْلِ وَالْاَعْنَابِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْهُ سَكَرًا وَّرِزْقًا حَسَنًاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa min ṡamarātin nakhīli wal-a‘nābi tattakhiżūna minhu sakaraw wa rizqan ḥasanā(n), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy ya‘qilūn(a).

དེ་ལས་ ཚེས་གྲངས་དང་ རྒུན་འབྲུམ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ མྱོས་རྫས་དང་ བསོད་ནམས་ལེགས་ཤོམ་བཟོཝ་ཨིན། དོན་དངོས་ཐོག དེ་ནང་ལུ་ ཧ་གོ་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ངོ་མ་རང་ རྟགས་མཚན་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَاَوْحٰى رَبُّكَ اِلَى النَّحْلِ اَنِ اتَّخِذِيْ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا وَّمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُوْنَۙ

wa auḥā rabbuka ilan-naḥli anittakhiżī minal-jibāli buyūtaw wa minasy-syajari wa mimmā ya‘risyūn(a).

དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གིས་སྦྱངམ་ཚུ་ལུ་ རི་དང་ཤིང་དང་མི་གིས་བཟོ་མི་ས་གནས་ཚུ་ནང་བྱ་ཚང་བཟོ།

ثُمَّ كُلِيْ مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ فَاسْلُكِيْ سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًاۗ يَخْرُجُ مِنْۢ بُطُوْنِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ اَلْوَانُهٗ ۖفِيْهِ شِفَاۤءٌ لِّلنَّاسِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

Ṡumma kulī min kulliṡ-ṡamarāti faslukī subula rabbiki żululā(n), yakhruju mim buṭūnihā syarābum mukhtalifun alwānuhū fīhi syifā'ul lin-nās(i), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yatafakkarūn(a).

དེ་ལས་ ཤིང་འབྲས་ག་ར་ཟ་སྟེ་ ཁྱོད་རའི་གཙོ་བོ་གི་ལམ་ལུ་ འཇམ་ཏོང་ཏོ་བཟོ་སྟེ་ འགྱོ་དགོ།” སྦྲང་མའི་ཕོཝ་ལས་ ཚོས་གཞི་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ འཐུང་ཆུ་ (སྦྲང་རྩི་) འཐོན་ཏེ་ དེ་ནང་ མི་ལུ་ སྨན་བཅོས་འབད་ཚུགས་པའི་ སྨན་ཅིག་ཡོདཔ་ཨིན།

وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ ثُمَّ يَتَوَفّٰىكُمْ وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْ لَا يَعْلَمَ بَعْدَ عِلْمٍ شَيْـًٔاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ قَدِيْرٌ ࣖ

wallāhu khalaqakum ṡumma yatawaffākum wa minkum may yuraddu ilā arżalil-‘umuri likai lā ya‘lama ba‘da ‘ilmin syai'ā(n), innallāha ‘alīmun qadīr(un).

དེ་ལས་ཨ་ལཱ་གིས་ཁྱོད་བཟོ་ཞིནམ་ལས་ ཁྱོད་ཤི་བཅུག་ནུག། ཁྱེད་ལ་ལུ་ཅིག་རྒས་ཤོས་ལུ་ལོག་འོང་སྟེ་ ཧེ་མ་ཤེས་མི་དེ་ ད་ལས་ཕར་མི་ཤེས། ངོ་མ་རང་ ཨ་ལཱ་ཧ་འདི་ ག་ར་ཤེས་མི་དང་ དབང་ཚད་ཅན་ཅིག་ཨིན།

وَاللّٰهُ فَضَّلَ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ فِى الرِّزْقِۚ فَمَا الَّذِيْنَ فُضِّلُوْا بِرَاۤدِّيْ رِزْقِهِمْ عَلٰى مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَهُمْ فِيْهِ سَوَاۤءٌۗ اَفَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ

wallāhu faḍḍala ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍin fir-rizq(i), famal-lażīna fuḍḍilū birāddī rizqihim ‘alā mā malakat aimānuhum fahum fīhi sawā'un afa bini‘matillāhi yajḥadūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱེད་ལ་ལུ་ཅིག་ལུ་ ཟས་བཅུད་ཀྱི་ཐད་ཁར་ གཞན་ལས་ལྷག་སྟེ་ བྱིན་རླབས་གནང་ཡོདཔ་ཨིན་རུང་ བྱིན་རླབས་ཐོབ་མི་ཚུ་གིས་ ཁོང་རའི་བྲན་གཡོག་ཚུ་ལུ་ ཟས་བཅུད་མ་བྱིནམ་ལས་ ཁོང་གིས་ འདྲ་མཉམ་སྦེ་ བགོ་བཤའ་རྐྱབ་ཚུགས། ག་ཅི་འབད་ཁོང་གིས་ཨཱལ་ལཱ་གི་བྱིན་རླབས་ཚུ་ ངོས་ལེན་མ་འབདཝ་སྨོ?

وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْ بَنِيْنَ وَحَفَدَةً وَّرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَتِ اللّٰهِ هُمْ يَكْفُرُوْنَۙ

wallāhu ja‘ala lakum min anfusikum azwājaw wa ja‘ala lakum min azwājikum banīna wa ḥafadataw wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāt(i), afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).

དེ་ལས་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་ནང་འཁོད་ལས་ གཉེན་གྲོགས་བཟོ་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱི་གཉེན་གྲོགས་ལས་ ཁྱོད་ལུ་ ཨ་ལོ་དང་ ཚ་བོ་ཚུ་ བྱིན་ཏེ་ ཁྱོད་ལུ་ ལེགས་ཤོམ་ཚུ་ བྱིན་ཡོདཔ་ཨིན། ག་ཅི་འབད་ཁོང་གིས་ རྫུན་མ་ལུ་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་དེ་ ཨཱལ་ལཱ་གི་བྱིན་རླབས་ལུ་ ངོས་ལེན་མ་འབདཝ་སྨོ?

وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَمْلِكُ لَهُمْ رِزْقًا مِّنَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ شَيْـًٔا وَّلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ۚ

wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lā yamliku lahum rizqam minas-samāwāti wal-arḍi syai'aw wa lā yastaṭī‘ūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞི་ལས་ ཟས་བཅུད་ག་ནི་ཡང་ མ་བྱིན་པར་ ག་ཅི་ཡང་ འབད་མ་ཚུགས་མི་ལུ་ ཕྱག་འཚལ་དོ་ཡོདཔ་ཨིན་པས།

فَلَا تَضْرِبُوْا لِلّٰهِ الْاَمْثَالَ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

falā taḍribū lillāhil-amṡāl(a), innallāha ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་དང་གཅིག་ཁར་ མཉམ་འབྲེལ་མ་འབད། ངེས་པར་དུ་ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ཤེས་རུང་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་ཤེས།

۞ ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا عَبْدًا مَّمْلُوْكًا لَّا يَقْدِرُ عَلٰى شَيْءٍ وَّمَنْ رَّزَقْنٰهُ مِنَّا رِزْقًا حَسَنًا فَهُوَ يُنْفِقُ مِنْهُ سِرًّا وَّجَهْرًاۗ هَلْ يَسْتَوٗنَ ۚ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ḍaraballāhu maṡalan ‘abdam mamlūkal lā yaqdiru ‘alā syai'iw wa mar razaqnāhu minnā rizqan ḥasanan fa huwa yunfiqu minhu sirraw wa jahrā(n), hal yastawūn(a), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

དཀོན་མཆོག་གིས་ གཞན་གྱི་དབང་ཚད་འོག་ལུ་ ག་ཅི་ཡང་ འབད་ཚུགས་པའི་ དབང་ཚད་མེད་པའི་ གཡོགཔོ་ཅིག་ དཔེ་བཟོ་སྟེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ འཚོ་བཅུད་ལེགས་ཤོམ་བྱིན་མི་ཅིག་ དེ་ལས་ འཚོ་བཅུད་དེ་ལས་ ལ་ལུ་ཅིག་ གསང་བའི་ཐོག་ལས་ གསལ་སྟོན་འབད་དེ་ ཟད་འགྲོ་བཏང་ཡོདཔ་ཨིན་པས། དེ་ཚུ་གཅིག་མཚུངས་ཨིན་ན? བསྟོད་པ་ག་ར་ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ཨིན་རུང་ མང་ཤོས་ཅིག་གིས་རང་ མི་ཤེས།

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلَيْنِ اَحَدُهُمَآ اَبْكَمُ لَا يَقْدِرُ عَلٰى شَيْءٍ وَّهُوَ كَلٌّ عَلٰى مَوْلٰىهُ ۗ اَيْنَمَا يُوَجِّهْهُّ لَا يَأْتِ بِخَيْرٍ ۖهَلْ يَسْتَوِيْ هُوَۙ وَمَنْ يَّأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَهُوَ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ࣖ

wa ḍaraballāhu maṡalar rajulaini aḥaduhumā abkamu lā yaqdiru ‘alā syai'iw wa huwa kallun ‘alā maulāh(u), ainamā yuwajjihhu lā ya'ti bikhair(in), hal yastawī huw(a), wa may ya'muru bil-‘adli wa huwa ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

དེ་ལས་ ཨ་ལཱ་གིས་ དཔེ་གཏམ་ཅིག་བཟོ་སྟེ་ མི་གཉིས་ གཅིག་འདི་ སྐད་མེདཔ་སྦེ་ ག་ནི་ཡང་ འབད་མ་ཚུགས་པར་ ཁོ་རའི་ ལྟ་རྟོག་པ་ལུ་ ཁུར་ཆ་ཅིག་ལུ་འགྱུར་ཏེ་ ག་སྟེ་ལུ་ བཏང་རུང་ ལེགས་ཤོམ་ག་ནི་ཡང་ འབག་མ་ཚུགས། མི་དེ་ དྲང་བདེན་གྱི་བཀའ་རྒྱ་གནང་མི་དང་ ལམ་ཕྲང་ཏང་ཏ་ཡོད་མི་དང་ གཅིག་མཚུངས་ཨིན་ན?

وَلِلّٰهِ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَآ اَمْرُ السَّاعَةِ اِلَّا كَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa lillāhi gaibus-samāwāti wal-arḍ(i), wa mā amrus-sā‘ati illā kalamḥil-baṣari au huwa aqrab(u), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

དེ་ལས་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ནང་ལུ་ གསང་བ་འབད་དེ་ཡོད་མི་ཚུ་ག་ར་ ཨ་ལཱ་གི་ཨིན། མཐའ་མའི་དུས་ཚོད་ལུ་ལྷོདཔ་ད་ མིག་ཏོ་བཙུམ་དོ་བཟུམ་ཅིག་ཡང་ན་ མགྱོགས་དྲགས་སྦེ་ (ལོག་སྟེ་རང་) འགྱོཝ་ཨིན། ངོ་མ་རང་ ཨ་ལཱ་ཧ་འདི་ ག་ར་གི་ཐོག་ལུ་ དབང་ཚད་ཅན་ཨིན།

وَاللّٰهُ اَخْرَجَكُمْ مِّنْۢ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ شَيْـًٔاۙ وَّجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَ ۙ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wallāhu akhrajakum mim buṭūni ummahātikum lā ta‘lamūna syai'ā(n), wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), la‘allakum tasykurūn(a).

དེ་ལས་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་ཨའི་ཚུ་གི་མངལ་ནང་ལས་ ག་ནི་ཡང་མ་ཤེས་པར་ བཏོན་བཏང་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཟེར་ གོ་ནི་དང་ མཐོང་ནི་ དེ་ལས་ སེམས་ཚུ་ བྱིན་ཡི།

اَلَمْ يَرَوْا اِلَى الطَّيْرِ مُسَخَّرٰتٍ فِيْ جَوِّ السَّمَاۤءِ ۗمَا يُمْسِكُهُنَّ اِلَّا اللّٰهُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

alam yarau ilaṭ-ṭairi musakhkharātin fī jawwis-samā'(i), mā yumsikuhunna illallāh(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

བྱིའུ་ཚུ་ གནམ་མཁའ་ལུ་ འཇམ་ཏོང་ཏོ་སྦེ་ འཕུར་འགྱོ་མི་དེ་ ཨཱལ་ལཱ་མ་གཏོགས་ གཞན་གྱིས་ བཀག་མ་ཚུགས་པར་ མཐོང་མ་ཚུགསཔ་ཨིན་ན? དོན་དམ་པར་དེ་ནང་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་རྟགས་མཚན་ཡོདཔ་ཨིན།

وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّنْۢ بُيُوْتِكُمْ سَكَنًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنْ جُلُوْدِ الْاَنْعَامِ بُيُوْتًا تَسْتَخِفُّوْنَهَا يَوْمَ ظَعْنِكُمْ وَيَوْمَ اِقَامَتِكُمْ ۙ وَمِنْ اَصْوَافِهَا وَاَوْبَارِهَا وَاَشْعَارِهَآ اَثَاثًا وَّمَتَاعًا اِلٰى حِيْنٍ

wallāhu ja‘ala lakum mim buyūtikum sakanaw wa ja‘ala lakum min julūdil-an‘āmi buyūtan tastakhiffūnahā yauma ẓa‘nikum wa yauma iqāmatikum, wa min aṣwāfihā wa aubārihā wa asy‘ārihā aṡāṡaw wa matā‘an ilā ḥīn(in).

དེ་ལས་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ ཁྱིམ་ཚུ་ སྡོད་གནས་སྦེ་བཟོ་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ སྒོ་ནོར་གྱི་པགས་ཀོ་ལས་ སྡོད་ཁྱིམ་ (གུར་) བཟོ་སྟེ་ ཁྱོད་འགྲུལ་སྐྱོད་འབད་བའི་སྐབས་དང་ སྡོད་པའི་སྐབས་ འོད་(འབག་ནིའི་དོན་ལུ་) ཐོབ་ཚུགས། དེ་ལས་ (ཁོ་གིས་) བལ་དང་རྔ་མོང་གི་སྤུ་དང་ ར་གི་སྤུ་ལས་ ཁྱིམ་གྱི་ཅ་ཆས་དང་ བདེ་སྐྱིད་ཚུ་ དུས་ཚོད་ཅིག་གི་དོན་ལུ་ བཟོ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّمَّا خَلَقَ ظِلٰلًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الْجِبَالِ اَكْنَانًا وَّجَعَلَ لَكُمْ سَرَابِيْلَ تَقِيْكُمُ الْحَرَّ وَسَرَابِيْلَ تَقِيْكُمْ بَأْسَكُمْ ۚ كَذٰلِكَ يُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْلِمُوْنَ

wallāhu ja‘ala lakum mimmā khalaqa ẓilālaw wa ja‘ala lakum minal-jibāli aknānaw wa ja‘ala lakum sarābīla taqīkumul-ḥarra wa sarābīla taqīkum ba'sakum, każālika yutimmu ni‘matahū ‘alaikum la‘allakum tuslimūn(a).

དེ་ལས་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ ཁོ་གིས་བཟོ་མི་ལས་ སྐྱབས་གནས་བཟོ་སྟེ་ རི་ཁར་སྡོད་གནས་བཟོ་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ དྲོད་ལས་སྲུང་སྐྱོབ་འབད་མི་ གྱོན་ཆས་དང་ དམག་འཁྲུག་ནང་ ཁྱོད་ལུ་སྲུང་སྐྱོབ་འབད་མི་ གྱོན་ཆས་(གོ་མཚོན་) བཟོ་ཡི། དེ་འབདཝ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ ཁོ་གི་བྱིན་རླབས་འདི་ མཐར་འཁྱོལ་ཅན་བཟོཝ་ཨིནམ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ༼ཁོ་ལུ་༽ མགུ་བསྐོར་བརྐྱབ་བཅུགཔ་ཨིན།

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

fa in tawallau fa innamā ‘alaikal-balāgul-mubīn(u).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཕྱིར་ལོག་འབད་བ་ཅིན་ ཁྱོད་ལུ་ ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ བཀལ་ཡོད་པའི་འགན་ཁུར་འདི་ ༼ཨཱལ་ལཱ་གི་བརྡ་འཕྲིན་༽ གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ བརྡ་སྤྲོད་འབད་ནི་འདི་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིནམ་ཤེས་དགོ།

يَعْرِفُوْنَ نِعْمَتَ اللّٰهِ ثُمَّ يُنْكِرُوْنَهَا وَاَكْثَرُهُمُ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ

ya‘rifūna ni‘matallāhi ṡumma yunkirūnahā wa akṡaruhumul-kāfirūn(a).

དེ་ཚུ་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་བྱིན་རླབས་ཚུ་ཤེས་ཏེ་ དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ དེ་ཚུ་ ངོས་ལེན་མ་འབད་བར་ མང་ཤོས་ཅིག་རང་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ ཁས་མ་ལེན་མི་ མི་ཚུ་ཨིན།

وَيَوْمَ نَبْعَثُ مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا ثُمَّ لَا يُؤْذَنُ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُوْنَ

wa yauma nab‘aṡu min kulli ummatin syahīdan ṡumma lā yu'żanu lil-lażīna kafarū wa lā hum yusta‘tabūn(a).

དེ་ལས་ (དྲན་དགོཔ་) ང་བཅས་ཀྱིས་ མི་སྡེ་ག་ར་ལས་ དཔང་པོ་ (སྐུ་ཚབ་) གཅིག་བཏོན་པའི་ཉིནམ་ལུ་ དེ་ལས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ (རང་སོའི་སྲུང་སྐྱོབ་འབད་ནིའི་དོན་ལུ་) གནང་བ་མེདཔ་མ་ཚད་ དགོངས་ཡངས་ཡང་ཞུ་མི་ཆོགཔ་ཨིན་པས།

وَاِذَا رَاَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الْعَذَابَ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

wa iżā ra'al-lażīna ẓalamul-‘ażāba falā yukhaffafu ‘anhum wa lā hum yunẓarūn(a).

དེ་ལས་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་གིས་ ཉེས་ཁྲིམས་དེ་ མཐོང་སྟེ་ཡོད་པ་ཅིན་ དེ་ལུ་ སྐྱིད་སྡུག་ཡང་ མི་ཐོབ་ནི་དང་ དུས་ཡུན་ཡང་ བཀག་ཆ་ཡང་ མི་བྱིན་ནི་ཨིན་པས།

وَاِذَا رَاَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا شُرَكَاۤءَهُمْ قَالُوْا رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ شُرَكَاۤؤُنَا الَّذِيْنَ كُنَّا نَدْعُوْا مِنْ دُوْنِكَۚ فَاَلْقَوْا اِلَيْهِمُ الْقَوْلَ اِنَّكُمْ لَكٰذِبُوْنَۚ

wa iżā ra'al-lażīna asyrakū syurakā'ahum qālū rabbanā hā'ulā'i syurakā'unal-lażīna kunnā nad‘ū min dūnik(a), fa alqau ilaihimul-qaula innakum lakāżibūn(a).

དེ་ལས་ ༼ཨཱལ་ལཱ་༽ དང་མཉམ་འབྲེལ་འབད་མི་ཚུ་གིས་ ཁོང་རའི་མཉམ་འབྲེལ་པ་མཐོངམ་ད་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ ཁྱོད་ལས་ལྷག་སྟེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་མི་ མཉམ་འབྲེལ་པ་འདི་ཚུ་ཨིན་ཟེར་སླབ་ཨིན། དེ་ལས་ཁོང་གི་མཐུན་ཕྱོགས་ཚུ་གིས་ཁོང་ལུ་ ཁྱེད་ཚུ་ངོ་མ་རང་ རྫུན་མ་ཨིན་ཟེར་གསལ་བསྒྲགས་འབད་ནུག།

وَاَلْقَوْا اِلَى اللّٰهِ يَوْمَىِٕذِ ِۨالسَّلَمَ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

wa alqau ilallāhi yauma'iżinis-salama wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

དེ་ལས་ ཉིནམ་དེ་ལུ་ ཁོང་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ མཐུན་སྒྲིག་འབད་ཡི་ཟེར་ གསལ་བསྒྲགས་འབད་དེ་ ཁོང་གིས་ བཟོ་མི་ག་ར་ཡལ་འགྱོ་ནུག།

اَلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ زِدْنٰهُمْ عَذَابًا فَوْقَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يُفْسِدُوْنَ

allażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi zidnāhum ‘ażāban fauqal-‘ażābi bimā kānū yufsidūn(a).

མ་དད་པ་བསྐྱེད་དེ་ མི་ཚུ་ ཨ་ལཱ་གི་ལམ་ལས་ བཀག་ཆ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ དུས་རྒྱུན་དུ་ ངན་ལྷད་འབདཝ་ལས་ སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཤུལ་ལས་ སྡུག་བསྔལ་ཁ་སྐོང་བརྐྱབ་ཨིན།

وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا عَلَيْهِمْ مِّنْ اَنْفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيْدًا عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِۗ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً وَّبُشْرٰى لِلْمُسْلِمِيْنَ ࣖ

wa yauma nab‘aṡu fī kulli ummatin syahīdan ‘alaihim min anfusihim wa ji'nā bika syahīdan ‘alā hā'ulā'(i), wa nazzalnā ‘alaikal-kitāba tibyānal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmataw wa busyrā lil-muslimīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ མི་རིགས་ག་ར་གི་ནང་ན་ལས་ དཔང་པོ་ཅིག་ བཙུགས་ཏེ་ ཁྱོད་ མུ་ཧ་མཱད་ དཔང་པོ་སྦེ་ འབག་འོང་ཡི། དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ལུ་ ལམ་སྟོན་སྦེ་ ག་ར་འགྲེལ་བཤད་རྐྱབ་ནིའི་དོན་ལུ་ ཀི་དེབ་ (ཨཱལ་ཀུ་རཱན་) བཏང་ཡོདཔ་མ་ཚད་ མུ་ས་ལིམ་ཚུ་ལུ་ སྙིང་རྗེ་དང་ གནས་ཚུལ་བཟང་པོ་ཡང་ བཏང་ཡོདཔ་ཨིན།

۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَاِيْتَاۤئِ ذِى الْقُرْبٰى وَيَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

innallāha ya'muru bil-‘adli wal-iḥsāni wa ītā'i żil-qurbā wa yanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkari wal-bagyi ya‘iẓukum la‘allakum tażakkarūn(a).

དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ (ཁྱོད་ལུ་) དྲང་བདེན་གྱི་ལཱ་འབད་དེ་ ལཱ་ལེགས་ཤོམ་འབད་དགོཔ་སྦེ་ བཀའ་རྒྱ་གནངམ་ཨིནམ་མ་ཚད་ སྤུན་ཆ་ཚུ་ལུ་ གྲོགས་རམ་འབད་དགོཔ་སྦེ་ བཀའ་རྒྱ་གནངམ་ཨིནམ་མ་ཚད་ ལཱ་ངན་དང་ ངན་པ་དང་ དགྲ་བྱུང་མི་ཚུ་ བཀག་ཆ་འབདཝ་ཨིན། ཁྱེད་ཚུ་ལྷབ་ཚུགས་ནིའི་དོན་ལུ་ཁོ་གྱིས་ཁྱེད་ལུ་སྟོནམ་ཨིན།

وَاَوْفُوْا بِعَهْدِ اللّٰهِ اِذَا عَاهَدْتُّمْ وَلَا تَنْقُضُوا الْاَيْمَانَ بَعْدَ تَوْكِيْدِهَا وَقَدْ جَعَلْتُمُ اللّٰهَ عَلَيْكُمْ كَفِيْلًا ۗاِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا تَفْعَلُوْنَ

wa aufū bi‘ahdillāhi iżā ‘āhattum wa lā tanquḍul-aimāna ba‘da taukīdihā wa qad ja‘altumullāha ‘alaikum kafīlā(n), innallāha ya‘lamu mā taf‘alūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཁས་བླངས་འབད་བའི་སྐབས་ ཁས་བླངས་འབད་མི་འདི་ བཞག་སྟེ་ ཁས་བླངས་འབད་ཚར་བའི་ཤུལ་ལས་ ཁས་བླངས་འདི་ མ་བཤིག་པར་ ཁས་བླངས་འབད་ཚར་བའི་ཤུལ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཁས་བླངས་འདི་ ཁྱོད་ཀྱི་དཔང་པོ་སྦེ་ བཟོ་བའི་སྐབས་ལུ་ ཁས་བླངས་འབད་མི་འདི་ བཞག་དགོ། ཁྱོད་ཀྱིས་འབད་མི་འདི་ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ཤེས།

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّتِيْ نَقَضَتْ غَزْلَهَا مِنْۢ بَعْدِ قُوَّةٍ اَنْكَاثًاۗ تَتَّخِذُوْنَ اَيْمَانَكُمْ دَخَلًا ۢ بَيْنَكُمْ اَنْ تَكُوْنَ اُمَّةٌ هِيَ اَرْبٰى مِنْ اُمَّةٍ ۗاِنَّمَا يَبْلُوْكُمُ اللّٰهُ بِهٖۗ وَلَيُبَيِّنَنَّ لَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ مَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

wa lā takūnū kal-latī naqaḍat gazlahā mim ba‘di quwwatin ankāṡā(n), tattakhiżūna aimānakum dakhalam bainakum an takūna ummatun hiya arbā min ummah(tin), innamā yablūkumullāhu bih(ī), wa layubayyinanna lakum yaumal-qiyāmati mā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

དེ་ལས་ ཨམ་སྲུ་གིས་ མོ་རའི་ཐགསཔ་འདི་ ལོག་སྟེ་རང་ ཁ་སྟོར་འགྱོ་བཅུག་སྟེ་ ཐགསཔ་འདི་ ཕྱེ་བཏང་མི་བཟུམ་སྦེ་ མ་འབད། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱོད་རའི་དམ་བཅའ་(ཆིངས་ཡིག་)འདི་ ཁྱོད་རང་གི་བར་ན་མགུ་སྐོར་རྐྱབ་ནིའི་ལག་ཆ་ཅིག་སྦེ་བཟོཝ་ཨིན་ ག་ཅི་འབད་ཟེར་བ་ཅིན་ སྡེ་ཚན་གཅིག་འདི་ གཞན་མི་སྡེ་ཚན་ལས་ མངམ་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ དཀོན་མཆོག་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ དེ་གིས་རྐྱངམ་ཅིག་ བརྟག་དཔྱད་འབད་དོ་ཡོདཔ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཧེ་མ་ལས་ རྩོད་བསྡུར་འབད་མི་ཚུ་ ཁྱོད་ལུ་ གསལ་བཤད་འབད་འོང་།

وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَعَلَكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلٰكِنْ يُّضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَلَتُسْـَٔلُنَّ عَمَّا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa lau syā'allāhu laja‘alakum ummataw wāḥidataw wa lākiy yuḍillu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), wa latus'alunna ‘ammā kuntum ta‘malūn(a).

དེ་ལས་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ ཁྱེད་ཆ་ཁྱབ་ མི་རིགས་གཅིག་སྦེ་བཟོ་འོང་ དེ་འབདཝ་ད་ ཁོ་གིས་ ག་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ འཛོལ་བ་བཟོཝ་མ་ཚད་ ག་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ ལམ་སྟོན་འབདཝ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ད་ ཁྱོད་ཀྱིས་ག་ཅི་འབད་ཡི་ག་ ངེས་པར་དུ་དྲི་འོང་།

وَلَا تَتَّخِذُوْٓا اَيْمَانَكُمْ دَخَلًا ۢ بَيْنَكُمْ فَتَزِلَّ قَدَمٌۢ بَعْدَ ثُبُوْتِهَا وَتَذُوْقُوا السُّوْۤءَ بِمَا صَدَدْتُّمْ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚوَلَكُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

wa lā tattakhiżū aimānakum dakhalam bainakum fa tazilla qadamum ba‘da ṡubūtihā wa tażūqus-sū'a bimā ṣadattum ‘an sabīlillāh(i), wa lakum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

ཁྱོད་ཀྱི་དམ་བཅའ་འདི་ ཁྱོད་ཀྱི་ནང་འཁོད་ལུ་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་ནིའི་ལག་ཆ་ཅིག་སྦེ་མ་བཟོ། དེ་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་རྐངམ་ཚུ་ བརྟན་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ གཞི་བཙུགས་འབད་བའི་ཤུལ་ལས་ བཤུད་འགྱོ་བཅུགཔ་ཨིན།

وَلَا تَشْتَرُوْا بِعَهْدِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًاۗ اِنَّمَا عِنْدَ اللّٰهِ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa lā tasytarū bi‘ahdillāhi ṡamanan qalīlā(n), innamā ‘indallāhi huwa khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

ཁྱོད་ཀྱི་ཆིངས་ཡིག་འདི་ གོང་ཚད་ཁེ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་མ་བཙོང་། ག་ཅི་འབད་ཟེར་བ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་པ་ཅིན་ ཨཱལ་ལཱ་དང་གཅིག་ཁར་ ག་ཅི་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ ཁྱོད་ལུ་ལེགས་ཤོམ་ཨིན།

مَا عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَمَا عِنْدَ اللّٰهِ بَاقٍۗ وَلَنَجْزِيَنَّ الَّذِيْنَ صَبَرُوْٓا اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

mā ‘indakum yanfadu wa mā ‘indallāhi bāq(in), wa lanajziyannal-lażīna ṣabarū ajrahum bi'aḥsani mā kānū ya‘malūn(a).

ཁྱོད་དང་གཅིག་ཁར་ཡོད་མི་འདི་ འགྱོ་འོང་ དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་དང་གཅིག་ཁར་ཡོད་མི་འདི་ རྟག་བརྟན་ཨིན། དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་བཟོད་པ་བསྒོམ་མི་ཚུ་ལུ་ ཁོང་གིས་འབད་མི་ལས་ལྷག་པའི་གསོལ་རས་བྱིན་ནི་ཨིན།

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهٗ حَيٰوةً طَيِّبَةًۚ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

man ‘amila ṣāliḥam min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa lanuḥyiyannahū ḥayātan ṭayyibah(tan), wa lanajziyannahum ajrahum bi'aḥsani mā kānū ya‘malūn(a).

ཕོ་མོ་གང་རུང་ཅིག་གིས་ ལཱ་ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་འདི་ དད་པ་ཅན་ཨིན་པ་ཅིན་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ངེས་པར་དུ་ཁོང་ལུ་ མི་ཚེ་ལེགས་ཤོམ་བྱིན་ནི་དང་ ཁོང་གིས་འབད་མི་ལས་ལྷག་པའི་ གསོལ་རས་བྱིན་ནི་ཨིན།

فَاِذَا قَرَأْتَ الْقُرْاٰنَ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ مِنَ الشَّيْطٰنِ الرَّجِيْمِ

fa iżā qara'tal-qur'āna fasta‘iż billāhi minasy-syaiṭānir-rajīm(i).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) ཀོ་རཱན་ལྷག་དགོ་པ་ཅིན་ བཀའ་དྲིན་བསྐྱང་མི་ གདོན་འདྲེ་ལས་ ཉེན་སྲུང་འབད་ནིའི་དོན་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ཞུ་དགོ།

اِنَّهٗ لَيْسَ لَهٗ سُلْطٰنٌ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ

innahū laisa lahū sulṭānun ‘alal-lażīna āmanū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ དཀོན་མཆོག་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་དེ་ བློ་གཏད་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ སཱ་ཏན་གྱིས་ ཤན་ཞུགས་འབད་མི་ཚུགས།

اِنَّمَا سُلْطٰنُهٗ عَلَى الَّذِيْنَ يَتَوَلَّوْنَهٗ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِهٖ مُشْرِكُوْنَ ࣖ

innamā sulṭānuhū ‘alal-lażīna yatawallaunahū wal-lażīna hum bihī musyrikūn(a).

ཁོ་གི་ཤན་ཞུགས་འདི་ ཁོ་ལུ་འགོ་ཁྲིདཔ་བཟོ་མི་དང་ ཨཱལ་ལཱ་དང་མཉམ་འབྲེལ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིན།

وَاِذَا بَدَّلْنَآ اٰيَةً مَّكَانَ اٰيَةٍ ۙوَّاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يُنَزِّلُ قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مُفْتَرٍۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa iżā baddalnā āyatam makāna āyah(tin), wallāhu a‘lamu bimā yunazzilu qālū innamā anta muftar(in), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཚིག་ཕྲད་གཅིག་གིས་ གཞན་མི་ཚིག་ཕྲད་ཅིག་བརྗེ་སོར་འབད་བའི་སྐབས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོ་གིས་ ག་ཅི་གསལ་བསྒྲགས་འབད་ཡི་ག་ ལེགས་ཤོམ་སྦེ་ཤེས་ཏེ་ ཁོང་གིས་ "ངོ་མ་རང་ ཁྱོད་ཀྱིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) འདི་བཟོཝ་ཨིན་" ཟེར་སླབ་ཨིན། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ མང་ཤོས་ཅིག་གིས་རང་ མི་ཤེས་པས།

قُلْ نَزَّلَهٗ رُوْحُ الْقُدُسِ مِنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ لِيُثَبِّتَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهُدًى وَّبُشْرٰى لِلْمُسْلِمِيْنَ

qul nazzalahū rūḥul-qudusi mir rabbika bil-ḥaqqi liyuṡabbital-lażīna āmanū wa hudaw wa busyrā lil-muslimīn(a).

དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་(ཇིབ་རིལ་)གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལས་ བདེན་པ་དང་གཅིག་ཁར་ ཀུ་རཱན་བཏང་ཡོདཔ་ལས་ དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ སྒྲིང་སྒྲིང་བཟོ་ནིའི་དོན་ལུ་ དེ་ལས་ ༼ཨཱལ་ལཱ་ལུ་༽ མགུ་བསྐོར་རྐྱབ་མི་ཚུ་ལུ་ ལམ་སྟོན་དང་ གནས་ཚུལ་ལེགས་ཤོམ་ཅིག་སྦེ་ བཏང་ཡོདཔ་ཨིན།

وَلَقَدْ نَعْلَمُ اَنَّهُمْ يَقُوْلُوْنَ اِنَّمَا يُعَلِّمُهٗ بَشَرٌۗ لِسَانُ الَّذِيْ يُلْحِدُوْنَ اِلَيْهِ اَعْجَمِيٌّ وَّهٰذَا لِسَانٌ عَرَبِيٌّ مُّبِيْنٌ

wa laqad na‘lamu annahum yaqūlūna innamā yu‘allimuhū basyar(un), lisānul-lażī yulḥidūna ilaihi a‘jamiyyuw wa hāżā lisānun ‘arabiyyum mubīn(un).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཤེས་མི་ནང་ ཁོང་གིས་ "ངོ་མ་རང་ ཀུ་རཱན་འདི་ ཁོ་ལུ་ (མུ་ཧ་མཱད་) ལུ་ མི་གཅིག་གིས་རྐྱངམ་ཅིག་ སྟོན་བྱིན་ཡི་ཟེར་ཨིན་མས།" དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཉེས་འཛུགས་བཀལ་མི་ མི་ཚུ་གི་སྐད་ཡིག་ (མུ་ཧ་མཱད་ཀྱིས་ ཞིབ་འཇུག་འབད་མི་) འདི་ (ཀུ་རཱན་) འདི་ ཨ་ར་བིག་སྐད་ཡིག་ནང་ གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ཡོད་རུང་ ཨ་ཇམ་གྱི་སྐད་ཡིག་ཨིན་པས།

اِنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِۙ لَا يَهْدِيْهِمُ اللّٰهُ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna lā yu'minūna bi'āyātillāh(i), lā yahdīhimullāhu wa lahum ‘ażābun alīm(un).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཚིག་ཚུ་ལུ་ ཡིད་ཆེས་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ལམ་སྟོན་མི་འབད་བར་ སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཉེས་ཁྲིམས་ཕོག་འོང་།

اِنَّمَا يَفْتَرِى الْكَذِبَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰذِبُوْنَ

innamā yaftaril-każibal-lażīna lā yu'minūna bi'āyātillāh(i), ulā'ika humul-kāżibūn(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ རྫུན་གཏམ་བཟོ་མི་ཚུ་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཚིག་ཚུ་ལུ་ ཡིད་ཆེས་མེད་མི་ཚུ་རྐྱངམ་གཅིག་ཨིནམ་ལས་ རྫུན་གཏམ་སླབ་མི་ཚུ་ཨིན།

مَنْ كَفَرَ بِاللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ اِيْمَانِهٖٓ اِلَّا مَنْ اُكْرِهَ وَقَلْبُهٗ مُطْمَىِٕنٌّۢ بِالْاِيْمَانِ وَلٰكِنْ مَّنْ شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْرًا فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗوَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

man kafara billāhi mim ba‘di īmānihī illā man ukriha wa qalbuhū muṭma'innum bil-īmāni wa lākim man syaraḥa bil-kufri ṣadran fa ‘alaihim gaḍabum minallāh(i), wa lahum ‘ażābun aẓīm(un).

དད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཤུལ་ལས་ ག་ར་གིས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་པར་ ༼ཁོ་གིས་ དད་པ་བསྐྱེད་པའི་སྐབས་ སེམས་ཞི་བདེ་སྦེ་སྡོད་རུང་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་པར་ བཀག་ཆ་འབད་མི་ མི་དེ་མ་གཏོགས་ ༼ཁོ་གིས་ སྡིག་པ་མ་འབད་༽ དེ་འབདཝ་ད་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་པར་ བྲང་ཁོག་ཕྱེ་མི་དེ་ལུ་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་པར་ ཉེས་ཁྲིམས་སྦོམ་ཅིག་ བཀལ་འོང་།

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمُ اسْتَحَبُّوا الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا عَلَى الْاٰخِرَةِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ

Żālika bi'annahumustaḥabbul-ḥayātad-dun-yā ‘alal-ākhirah(ti), wa annallāha lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).

འདི་ཡང་ ཁོང་གིས་ འཛམ་གླིང་འདི་ནང་ མི་ཚེ་འདི་ ཕྱི་མའི་མི་ཚེ་ལས་ དགའཝ་ལས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ ལམ་སྟོན་མི་འབད།

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ طَبَعَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَاَبْصَارِهِمْۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْغٰفِلُوْنَ

ulā'ikal-lażīna ṭaba‘allāhu ‘alā qulūbihim wa sam‘ihim wa abṣārihim, wa ulā'ika humul-gāfilūn(a).

འདི་ཚུ་ སེམས་དང་གོ་ཐོས་དང་མཐོང་ཚུལ་ཚུ་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ བསྡམ་བཞག་མི་ མི་ཚུ་ཨིན། དེ་ཚུ་སྣང་མེད་བསྐྱེདཔ་ཨིན།

لَا جَرَمَ اَنَّهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

lā jarama annahum fil-ākhirati humul-khāsirūn(a).

ངེས་པར་དུ་ཁོང་ཚུ་ ཚེ་ཕྱི་མ་ལུ་ ཕམ་མི་ཚུ་གི་གྲངས་སུ་ཚུད་འོང་།

ثُمَّ اِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِيْنَ هَاجَرُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا فُتِنُوْا ثُمَّ جَاهَدُوْا وَصَبَرُوْاۚ اِنَّ رَبَّكَ مِنْۢ بَعْدِهَا لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

Ṡumma inna rabbaka lil-lażīna hājarū mim ba‘di mā futinū ṡumma jāhadū wa ṣabarū, inna rabbaka mim ba‘dihā lagafūrur raḥīm(un).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ (སྲུང་སྐྱོབ་པ་) གིས་ དཀའ་ངལ་མྱོང་པའི་ཤུལ་ལས་ གནས་སྤོ་འགྱོ་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཇི་ཧད་ལུ་ བརྩོན་ཤུགས་བསྐྱེད་དེ་ བཟོད་སྒོམ་འབདཝ་ཨིན།

۞ يَوْمَ تَأْتِيْ كُلُّ نَفْسٍ تُجَادِلُ عَنْ نَّفْسِهَا وَتُوَفّٰى كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

yauma ta'tī kullu nafsin tujādilu ‘an nafsihā wa tuwaffā kullu nafsim mā ‘amilat wa hum lā yuẓlamūn(a).

༼དྲན་དགོཔ་༽ ཉིནམ་དེ་ ༼དེ་བསྒང་༽ མི་ག་ར་གིས་ རང་སོའི་སྲུང་སྐྱོབ་འབད་བར་འོང་ཞིནམ་ལས་ ག་ར་གིས་ འབད་མི་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ ༼གླ་ཆ་༽ ཆ་ཚང་བྱིན་ཏེ་ ཁོང་ལུ་ འཛོལ་བ་ ༼གནོད་སྐྱོན་༽ མ་འབད་བས།

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا قَرْيَةً كَانَتْ اٰمِنَةً مُّطْمَىِٕنَّةً يَّأْتِيْهَا رِزْقُهَا رَغَدًا مِّنْ كُلِّ مَكَانٍ فَكَفَرَتْ بِاَنْعُمِ اللّٰهِ فَاَذَاقَهَا اللّٰهُ لِبَاسَ الْجُوْعِ وَالْخَوْفِ بِمَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ

wa ḍaraballāhu maṡalan qaryatan kānat āminatam muṭma'innatay ya'tīhā rizquhā ragadam min kulli makānin fa kafarat bi'an‘umillāhi fa ażāqahallāhu libāsal-jū‘i wal-khaufi bimā kānū yaṣna‘ūn(a).

དེ་ལས་ ཧེ་མ་ ཉེན་སྲུང་དང་ལྡནམ་སྦེ་སྡོད་མི་ ས་གཞི་འདི་ དཔེ་སྟོན་ཅིག་བཟོ་སྟེ་ཡོདཔ་ད་ དེ་ནང་ འཚོ་བཅུད་ཚུ་ ས་གནས་ག་ར་ལས་ མངམ་སྦེ་འོང་ཡོདཔ་ཨིན་རུང་ དེ་ནང་སྡོད་མི་ཚུ་གིས་ ཨ་ལཱ་གི་བྱིན་རླབས་ཚུ་ ངོས་ལེན་མ་འབད་བས།

وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌ مِّنْهُمْ فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَهُمُ الْعَذَابُ وَهُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa laqad jā'ahum rasūlum minhum fa każżabūhu fa akhażahumul-‘ażābu wa hum ẓālimūn(a).

དེ་ལས་ ངོ་མ་རང་ ཁོང་ལུ་ ༼ནང་ནས་༽ སྐུ་ཚབ་ཅིག་འོང་ཡི་ དེ་འབདཝ་ད་ ཁོང་གིས་ ཁས་ལེན་མ་འབད་བར་ ཉེས་ཁྲིམས་བཀལ་ཏེ་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ཉེས་ཁྲིམས་ཕོག་མི་ཚུ་ཨིན་པས།

فَكُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ حَلٰلًا طَيِّبًاۖ وَّاشْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ اِيَّاهُ تَعْبُدُوْنَ

fa kulū mimmā razaqakumullāhu ḥalālan ṭayyibā(n), wasykurū ni‘matallāhi in kuntum iyyāhu ta‘budūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁྱོད་ལུ་བྱིན་མི་ ཟས་བཅུད་ལས་ ཧ་ལཱལ་དང་ ལེགས་ཤོམ་ཡོད་མི་ཚུ་ ཟ་དགོ། དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་ཕྱག་འཚལ་བ་ཅིན་ ཨཱལ་ལཱ་གི་བྱིན་རླབས་ལུ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཟེར་ཞུ་ནི་ཨིན།

اِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَّلَا عَادٍ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

innamā ḥarrama ‘alaikumul-maitata wad-dama wa laḥmal-khinzīri wa mā uhilla ligairillāhi bih(ī), famaniḍṭurra gaira bāgiw wa lā ‘ādin fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

ཁྱོད་ལུ་ སེམས་ཅན་ཤི་མི་དང་ ཁྲག་ ཕགཔ་གི་ཤ་ དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ གཞན་ལུ་ བརྩོན་ཤུགས་བསྐྱེད་དེ་ཡོད་མི་ཚུ་རྐྱངམ་གཅིག་ བཀག་ཆ་འབད་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ད་ ག་ར་འབད་རུང་ དེ་ཚུ་ འདོད་པ་མ་བསྐྱེད་པར་ ཚད་ལས་བརྒལ་མ་ཚུགས་པར་ ཟ་དགོཔ་ཐོན་པ་ཅིན་ དེ་བསྒང་ ཨ་ལཱ་ཧ་འདི་ དགོངས་ཡངས་གནང་མི་དང་ སྙིང་རྗེ་ཅན་ཅིག་ཨིན།

وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَا تَصِفُ اَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هٰذَا حَلٰلٌ وَّهٰذَا حَرَامٌ لِّتَفْتَرُوْا عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ اِنَّ الَّذِيْنَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ لَا يُفْلِحُوْنَۗ

wa lā taqūlū limā taṣifu alsinatukumul-każiba hāżā ḥalāluw wa hāżā ḥarāmul litaftarū ‘alallāhil-każib(a), innal-lażīna yaftarūna ‘alallāhil-każiba lā yufliḥūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་ལྕེ་གིས་ རྫུན་མ་སྦེ་ ག་ཅི་སླབ་ཨིན་ན་ འདི་ཁྲིམས་མཐུན་དང་ འདི་ཁྲིམས་འགལ་ཨིན་ཟེར་ མ་སླབ། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་རྫུན་གཏམ་བཟོ་མི་ཚུ་གིས་ མཐར་འཁྱོལ་མི་ཚུགས།

مَتَاعٌ قَلِيْلٌ ۖوَّلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

matā‘un qalīl(un), wa lahum ‘ażābun alīm(un).

།ལོངས་སྤྱོད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་དེ་དག་ལ་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཉེས་བྱས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ།

وَعَلَى الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا مَا قَصَصْنَا عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ ۗوَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

wa ‘alal-lażīna hādū ḥarramnā mā qaṣaṣnā ‘alaika min qabl(u), wa mā ẓalamnāhum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

དེ་ལས་ ཡ་ཧུ་དཱ་པ་ཚུ་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཧེ་མ་ ཁྱོད་ལུ་ (ཨོ་མུ་ཧ་མཱད་) བཤད་མི་ཚུ་ བཀག་ཆ་འབད་ཡི། ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་འཛོལ་བ་མ་འབད་བས། དེ་མེན་པར་ ཁོང་རང་ལུ་འཛོལ་བ་འབད་ཡི།

ثُمَّ اِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِيْنَ عَمِلُوا السُّوْۤءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوْٓا اِنَّ رَبَّكَ مِنْۢ بَعْدِهَا لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

Ṡumma inna rabbaka lil-lażīna ‘amilus-sū'a bijahālatin ṡumma tābū mim ba‘di żālika wa aṣlaḥū inna rabbaka mim ba‘dihā lagafūrur raḥīm(un).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གིས་ མ་ཤེསཔ་ལས་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ དགོངས་ཡངས་གནང་ཞིནམ་ལས་ དེ་གི་ཤུལ་ལས་ འགྱོད་པ་སྐྱེད་དེ་ བཅོ་ཁ་རྐྱབ་ཨིན། ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་དེ་གི་ཤུལ་ལས་ དགོངས་ཡངས་གནང་མི་དང་ སྙིང་རྗེ་ཅན་ཅིག་ཨིན།

اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ كَانَ اُمَّةً قَانِتًا لِّلّٰهِ حَنِيْفًاۗ وَلَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۙ

inna ibrāhīma kāna ummatan qānital lillāhi ḥanīfā(n), wa lam yaku minal-musyrikīn(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཨིབ་རཱ་ཧམ་འདི་ ཨི་མཱམ་ཅིག་ཨིནམ་ལས་ ༼དཔེ་སྟོན་འབད་བཏུབ་མི་༽ ཨཱལ་ལཱ་དང་ཧ་ནིཕ་ལུ་ ཉན་བཏུབ་མི་ཅིག་ཨིན། དེ་ལས་ཁོ་གིས་ དཀོན་མཆོག་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་མེན།

شَاكِرًا لِّاَنْعُمِهِ ۖاجْتَبٰىهُ وَهَدٰىهُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

syākiral li'an‘umih(ī), ijtabāhu wa hadāhu ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

ཁོ་གིས་ཁོ་གི་བྱིན་རླབས་ལུ་བཀའ་དྲིན་ཆེ། ཨཱལ་ལཱ་གིས་ཁོ་ལུ་གདམ་ཁ་རྐྱབ་སྟེ་ ལམ་ཕྲང་ཏང་ཏ་ལུ་ལམ་སྟོན་འབད་ཡི།

وَاٰتَيْنٰهُ فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً ۗوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ ۗ

wa ātaināhu fid-dun-yā ḥasanah(tan), wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་འཇིག་རྟེན་འདི་ནང་ལེགས་ཤོམ་བྱིན་ཡི་ དེ་ལས་ ཕྱི་མ་ལུ་ཡང་ཁོ་དྲང་བདེན་གྱི་གྲལ་ཁར་འོང་ནི་ཨིན།

ثُمَّ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ اَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

Ṡumma auḥainā ilaika anittabi‘ millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལུ་ ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་ཆོས་ལུགས་ཐད་ཀར་ལུ་བལྟ་སྟེ་ ཆོས་ལུགས་མང་པོ་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་མེན་ཟེར་ གསལ་བསྒྲགས་འབད་ཡི།

اِنَّمَا جُعِلَ السَّبْتُ عَلَى الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِيْهِۗ وَاِنَّ رَبَّكَ لَيَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

innamā ju‘ilas-sabtu ‘alal-lażīnakhtalafū fīh(i), wa inna rabbaka layaḥkumu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ (གུས་ཞབས་) གཟའ་སྤེནམ་འདི་ མི་ཚུ་ལུ་ (ཇིའུ་ཚུ་) རྩོད་བསྡུར་འབད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་ ཁག་ཆེཝ་ཨིན། དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གིས་ ཁོང་གིས་ རྩོད་བསྡུར་འབད་མི་ཚུ་གི་སྐོར་ལས་ འཆི་བ་ལས་འདས་པའི་ཉིནམ་ལུ་ ཁོང་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ ངེས་པར་དུ་ཐག་བཅད་འོང་།

اُدْعُ اِلٰى سَبِيْلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۗ اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

ud‘u ilā sabīli rabbika bil-ḥikmati wal-mau‘iẓatil-ḥasanati wa jādilhum bil-latī hiya aḥsan(u), inna rabbaka huwa a‘lamu biman ḍalla ‘an sabīlihī wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

༼མི་ཚུ་༽ ཤེས་རབ་དང་ བསླབ་བྱ་ལེགས་ཤོམ་གྱི་ཐོག་ལས་ ཁྱོད་རའི་གཙོ་བོ་གི་ལམ་ལུ་འབོ་སྟེ་ ལེགས་ཤོམ་སྦེ་ རྩོད་པ་རྐྱབ་དགོ། ངོ་མ་རང་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གིས་ ཁོ་གི་ལམ་ལས་ ག་གིས་ འཛོལ་བ་འབདཝ་ཨིན་ན་ ལེགས་ཤོམ་སྦེ་ཤེས་ཏེ་ ག་གིས་ ལམ་སྟོན་འབད་མི་འདི་ ཁོ་གིས་ ལེགས་ཤོམ་སྦེ་ཤེས།

وَاِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُوْا بِمِثْلِ مَا عُوْقِبْتُمْ بِهٖۗ وَلَىِٕنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِّلصّٰبِرِيْنَ

wa in ‘āqabtum fa ‘āqibū bimiṡli mā ‘ūqibtum bih(ī), wa la'in ṣabartum lahuwa khairul liṣ-ṣābirīn(a).

དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་ལན་བཏབ་པ་ཅིན་ ཁྱོད་ལུ་ཕོག་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་འདྲ་མཉམ་སྦེ་ (ལན་) བཏབ་དགོ། དེ་འབདཝ་ད་ ཁྱོད་ཀྱིས་བཟོད་སྒོམ་འབད་བ་ཅིན་ དེ་གིས་ བཟོད་སྒོམ་འབད་མི་ལུ་ ལེགས་ཤོམ་ཨིན།

وَاصْبِرْ وَمَا صَبْرُكَ اِلَّا بِاللّٰهِ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُ فِيْ ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُوْنَ

waṣbir wa mā ṣabruka illā billāhi wa lā taḥzan ‘alaihim wa lā taku fī ḍaiqim mimmā yamkurūn(a).

དེ་ལས་ བཟོད་སྒོམ་འབད་དགོ་ (མུ་ཧ་མཱད་) ཁྱོད་ཀྱི་བཟོད་སྒོམ་འདི་ ཨ་ལཱ་གི་གྲོགས་རམ་ཐོག་ལས་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིནམ་ལས་ ཁོང་གི་ (མ་དད་པ་) ལུ་ སེམས་མ་སྐྱོ་བར་སྡོད་དགོཔ་མ་ཚད་ ཁོང་གིས་ འཆར་གཞི་བརྩམ་མི་ མགུ་སྐོར་གྱི་སྐོར་ལས་ སེམས་དོག་མ་བསྐྱེད་པར་སྡོད་དགོ།

اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّالَّذِيْنَ هُمْ مُّحْسِنُوْنَ ࣖ ۔

innallāha ma‘al-lażīnattaqau wal-lażīna hum muḥsinūn(a).

ངོ་མ་རང་ ཨ་ལཱ་ཧ་འདི་ ཆོས་ལུགས་ལུ་དད་པ་ཅན་དང་ ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་དང་གཅིག་ཁར་ཡོདཔ་ཨིན།