Q.S ཨཱལ་མུལཀ། (اَلْمُلْك) - 30 ཚིགས་བཅད་ཀྱི་གྲངས།

تَبٰرَكَ الَّذِيْ بِيَدِهِ الْمُلْكُۖ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌۙ

tabārakal-lażī biyadihil-mulk(u), wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

རྒྱལ་ཁབ་ཚུ་ག་ར་དབང་འཛིན་འབད་མི་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་གཟི་བརྗིད་དང་ ག་ར་གུ་ལུ་ དབང་ཚད་ཡོདཔ་ཨིན།

ۨالَّذِيْ خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيٰوةَ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلًاۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفُوْرُۙ

allażī khalaqal-mauta wal-ḥayāta liyabluwakum ayyukum aḥsanu ‘amalā(n), wa huwal-‘azīzul-gafūr(u).

ཁྱེད་ཀྱི་གྲལ་ལས་ ལཱ་ག་འདི་ལེགས་ཤོམ་ཨིན་ན་ ཁྱེད་ལུ་བརྟག་དཔྱད་འབད་ནིའི་དོན་ལུ་ འཆི་བ་དང་མི་ཚེ་འདི་ བཟོ་གནང་ཡི། དེ་ལས་ཁོ་འདི་ དབང་ཚད་ཅན་དང་ དགོངས་ཡངས་གནང་མི་ཨིན།

الَّذِيْ خَلَقَ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ طِبَاقًاۗ مَا تَرٰى فِيْ خَلْقِ الرَّحْمٰنِ مِنْ تَفٰوُتٍۗ فَارْجِعِ الْبَصَرَۙ هَلْ تَرٰى مِنْ فُطُوْرٍ

allażī khalaqa sab‘a samāwātin ṭibāqā(n), mā tarā fī khalqir-raḥmāni min tafāwut(in), farji‘il-baṣara hal tarā min fuṭūr(in).

།གང་གིས་ཞིང་ཁམས་བདུན་བང་རིམ་དུ་བརྩམས། ཁྱོད་ཀྱིས་ སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱི་དཀོན་མཆོག་གིས་ བཟོ་མི་ནང་ འདྲ་མཉམ་མེདཔ་ཅིག་ མཐོང་མི་ཚུགས། དེ་འབདཝ་ལས་ ལོག་སྟེ་བལྟ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ འཛོལ་བ་ཅིག་མཐོང་ཡི་ག་?

ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ اِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِئًا وَّهُوَ حَسِيْرٌ

Ṡummarji‘il-baṣara karrataini yanqalib ilaikal-baṣaru khāsi'aw wa huwa ḥasīr(un).

དེ་ལས་ ༼ཁྱོད་ཀྱི་༽ མིག་ཏོ་འདི་ ལོག་སྟེ་རང་ བསྐྱར་ལོག་འབད་ ༼དང་༽ ཚར་གཅིག་ ངེས་པར་དུ་ཁྱོད་ཀྱི་མིག་ཏོ་འདི་ སྐྱོན་ག་ནི་ཡང་མ་ཐོབ་པར་ ཁྱོད་ལུ་ལོག་འོང་།

وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيْحَ وَجَعَلْنٰهَا رُجُوْمًا لِّلشَّيٰطِيْنِ وَاَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيْرِ

wa laqad zayyannas-samā'ad-dun-yā bimaṣābīḥa wa ja‘alnāhā rujūmal lisy-syayāṭīni wa a‘tadnā lahum ‘ażābas-sa‘īr(i).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཉེ་འདབས་ཀྱི་ཞིང་ཁམས་ཚུ་ སྐར་མ་ཚུ་གིས་ མཛེས་ཏོག་ཏོ་བཟོ་སྟེ་ བདུད་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ བཀོ་ནིའི་ལག་ཆ་སྦེ་ བཟོ་སྟེ་ མེ་འབར་བའི་དམྱལ་བ་གི་ཉེས་ཁྲིམས་ གྲ་སྒྲིག་འབད་དེ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَلِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

wa lil-lażīna kafarū birabbihim ‘ażābu jahannam(a), wa bi'sal-maṣīr(u).

དེ་ལས་རང་གི་གཙོ་བོ་ལུ་དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་དམྱལ་བའི་ཉེས་ཁྲིམས་ཕོག་འོང་། དེ་ལས་ དེ་ཁར་ལོག་འགྱོ་སའི་ས་ཁོངས་སྡུག་ཤོས་ཅིག་ཨིན།

اِذَآ اُلْقُوْا فِيْهَا سَمِعُوْا لَهَا شَهِيْقًا وَّهِيَ تَفُوْرُۙ

iżā ulqū fīhā sami‘ū lahā syahīqaw wa hiya tafūr(u).

དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་དེ་ནང་ལུ་བཀོག་པའི་སྐབས་ དམྱལ་བ་འདི་མེ་འབར་བའི་སྐབས་ལུ་ ཁོང་གིས་ དམྱལ་བ་གི་སྒྲ་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ཚུ་གོ་ཡི།

تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِۗ كُلَّمَآ اُلْقِيَ فِيْهَا فَوْجٌ سَاَلَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيْرٌۙ

takādu tamayyazu minal-gaiẓ(i), kullamā ulqiya fīhā faujun sa'alahum khazanatuhā alam ya'tikum nażīr(un).

ཧ་ལམ་ཁོང་ཁྲོ་གིས་འགས་སོང་། ༼དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་༽ སྡེ་ཚན་ཅིག་ དེ་ནང་བཀོག་པའི་སྐབས་ ༼དམྱལ་བའི་༽ བདག་འཛིན་འཐབ་མི་ཚུ་གིས་ ཁྱེད་ལུ་ ༼འཛམ་གླིང་ནང་༽ ཉེན་བརྡ་འབད་བར་ མི་ག་ཡང་མ་འོང་ག་ཟེར་ དྲིཝ་ཨིན།

قَالُوْا بَلٰى قَدْ جَاۤءَنَا نَذِيْرٌ ەۙ فَكَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ اللّٰهُ مِنْ شَيْءٍۖ اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ كَبِيْرٍ

qālū balā qad jā'anā nażīr(un), fa każżabnā wa qulnā mā nazzalallāhu min syai'(in), in antum illā fī ḍalālin kabīr(in).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ལན་ལུ་ "ཨིན་ ང་བཅས་ལུ་ཉེན་བརྡ་འབད་མི་ཅིག་འོང་ཡི་ དེ་འབདཝ་ད་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ༼ཁོ་ལུ་༽ ངོས་ལེན་མ་འབད་བར་ ང་བཅས་ཀྱིས་ "ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ག་ནི་ཡང་གསལ་བསྒྲགས་མ་འབད་བས། ཁྱོད་ངོ་མ་རང་ འཛོལ་བ་སྦོམ་ཅིག་ནང་ཡོད་ཟེར་སླབ་ཅི།"

وَقَالُوْا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ اَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِيْٓ اَصْحٰبِ السَّعِيْرِ

wa qālū lau kunnā nasma‘u au na‘qilu mā kunnā fī aṣḥābis-sa‘īr(i).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ༼ཧེ་མ་༽ ཉེན་བརྡ་འདི་གི་སྐོར་ལས་ ཉན་ཏེ་ ཡང་ན་ མནོ་བསམ་གཏང་པ་ཅིན་ ང་བཅས་དམྱལ་བའི་མེ་འབར་བའི་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ཁར་ མི་ཚུད་འོང་ཟེར་ སླབ་ནུག།

فَاعْتَرَفُوْا بِذَنْۢبِهِمْۚ فَسُحْقًا لِّاَصْحٰبِ السَّعِيْرِ

fa‘tarafū biżambihim, fasuḥqal li'aṣḥābis-sa‘īr(i).

དེ་འབདཝ་ལས་ཁོང་གིས་ཁོང་རའི་སྡིག་པ་ཁས་ལེན་འབད་ནུག། དེ་འབདཝ་ད་ ཐག་རིང་སར་ (ཨཱལ་ལཱ་གི་སྙིང་རྗེ་ལས་) མེ་འབར་བའི་དམྱལ་བ་ནང་སྡོད་མི་ཚུ་ཨིན།

اِنَّ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ كَبِيْرٌ

innal-lażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi lahum magfiratuw wa ajrun kabīr(un).

ངོ་མ་རང་ ཁོང་གིས་མཐོང་མ་ཚུགས་པའི་ གཙོ་བོ་ལུ་འདྲོགས་མི་ཚུ་གིས་ དགོངས་ཡངས་དང་ གསོལ་རས་སྦོམ་ཐོབ་འོང་།

وَاَسِرُّوْا قَوْلَكُمْ اَوِ اجْهَرُوْا بِهٖۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

wa asirrū qaulakum awijharū bih(ī), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱི་ཚིག་ཚུ་གསང་བ་སྦེ་བཞག་ནི་ཡང་ན་ མི་ཚུ་གིས་ཤེས་བཅུག། དོན་དམ་པར་ཁོ་ནི་སེམས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིན།

اَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَۗ وَهُوَ اللَّطِيْفُ الْخَبِيْرُ ࣖ

alā ya‘lamu man khalaq(a), wa huwal-laṭīful-khabīr(u).

དེ་བཟོ་མི་ཨཱལ་ལཱ་གིས་མ་ཤེས་མི་འདི་ (འོས་འབབ་ཅན་)ཨིན་ན? དེ་ལས་ཁོ་འདི་ ཕྲ་མོ་དང་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་མི་ཨིན།

هُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ ذَلُوْلًا فَامْشُوْا فِيْ مَنَاكِبِهَا وَكُلُوْا مِنْ رِّزْقِهٖۗ وَاِلَيْهِ النُّشُوْرُ

huwal-lażī ja‘ala lakumul-arḍa żalūlan famsyū fī manākibihā wa kulū mir rizqih(ī), wa ilaihin-nusyūr(u).

འཛམ་གླིང་འདི་ ཁྱོད་ལུ་འཚོལ་ཞིབ་འབད་ནི་ལུ་ འཇམ་ཏོང་ཏོ་བཟོ་མི་འདི་ ཁོ་གིས་ཨིནམ་ལས་ དེ་གི་ཟུར་ཁ་ག་ར་འཚོལ་ཞིབ་འབད་དེ་ ཁོ་གི་འཚོ་བཅུད་ལ་ལུ་ཅིག་ ཟ་དགོ། དེ་ལས་ཁྱོད་ཚུ་ གསོན་པོ་སྦེ་ལོང་པའི་ཤུལ་ལས་ ཁོ་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་འོང་།

ءَاَمِنْتُمْ مَّنْ فِى السَّمَاۤءِ اَنْ يَّخْسِفَ بِكُمُ الْاَرْضَ فَاِذَا هِيَ تَمُوْرُۙ

a'amintum man fis-samā'i ay yakhsifa bikumul-arḍa fa'iżā hiya tamūr(u).

ཁྱོད་ཀྱིས་ གནམ་ཁ་ལུ་ཡོད་མི་འདི་གིས་ གློ་བུར་དུ་ ས་གཞི་འདི་ གཡོ་འགུལ་འབད་བའི་སྐབས་ ཁྱོད་ལུ་ བརྡུང་མི་བཅུག་ཟེར་ ཉེན་སྲུང་ཡོདཔ་ཨིན་ན?

اَمْ اَمِنْتُمْ مَّنْ فِى السَّمَاۤءِ اَنْ يُّرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًاۗ فَسَتَعْلَمُوْنَ كَيْفَ نَذِيْرِ

am amintum man fis-samā'i ay yursila ‘alaikum ḥāṣibā(n), fa sata‘lamūna kaifa nażīr(i).

ཡང་ན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ གནམ་ཁ་ལུ་ཡོད་པའི་ ཁོ་གིས་ རྡོ་གི་རླུང་འཚུབ་ཅིག་ ཁྱོད་ལུ་གཏང་མི་བཏུབ་ཟེར་ ཉེན་སྲུང་ཡོདཔ་སྦེ་ མནོཝ་ཨིན་ན? དེ་འབདཝ་ད་ ཤུལ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ངེ་གི་ཉེན་བརྡ་འདི་ ག་ཅི་ཨིན་ན་ ཤེས་ཚུགས།

وَلَقَدْ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ

wa laqad każżabal-lażīna min qablihim fakaifa kāna nakīr(i).

དེ་ལས་ ངོ་མ་རང་ ཁོང་གི་ཧེ་མ་ཡོད་མི་ཚུ་གིས་ཡང་ ༼ཁོ་གི་སྐུ་ཚབ་ཚུ་༽ ཁས་ལེན་མ་འབད་བས། དེ་འབདཝ་ལས་ངེ་གི་ཁྲོ་གཏུམ་འདི་ག་དེ་སྦེ་སྦོམ་སྨོ?

اَوَلَمْ يَرَوْا اِلَى الطَّيْرِ فَوْقَهُمْ صٰۤفّٰتٍ وَّيَقْبِضْنَۘ مَا يُمْسِكُهُنَّ اِلَّا الرَّحْمٰنُۗ اِنَّهٗ بِكُلِّ شَيْءٍۢ بَصِيْرٌ

awalam yarau ilaṭ-ṭairi fauqahum ṣāffātiw wa yaqbiḍn(a), mā yumsikuhunna illar-raḥmān(u), innahū bikulli syai'im baṣīr(un).

།དེ་དག་གི་སྟེང་དུ་བྱ་རྣམས་གཤོག་པ་བརྐྱངས་ནས་བསྡམས་པ་མ་མཐོང་ངམ། ཐུགས་རྗེ་ཅན་མ་གཏོགས་ ག་གིས་ཡང་ཁོང་ལུ་རྒྱབ་སྐྱོར་འབད་མི་ཚུགས། དོན་དམ་པར་ཁོ་ནི་ཐམས་ཅད་མཐོང༌།

اَمَّنْ هٰذَا الَّذِيْ هُوَ جُنْدٌ لَّكُمْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْ دُوْنِ الرَّحْمٰنِۗ اِنِ الْكٰفِرُوْنَ اِلَّا فِيْ غُرُوْرٍۚ

am man hāżal-lażī huwa jundul lakum yanṣurukum min dūnir-raḥmān(i), inil-kāfirūna illā fī gurūr(in).

ཡང་ན་ ཐུགས་རྗེ་ཅན་མ་གཏོགས་ ཁྱོད་ལུ་སྲུང་སྐྱོབ་འབད་མི་ ཁྱིམ་བདག་ག་གིས་འོང་ནི་སྨོ? །མ་དད་པ་རྣམས་ནི་སླུ་བའི་གནས་སྐབས་ཁོ་ནར་གནས་སོ།

اَمَّنْ هٰذَا الَّذِيْ يَرْزُقُكُمْ اِنْ اَمْسَكَ رِزْقَهٗ ۚ بَلْ لَّجُّوْا فِيْ عُتُوٍّ وَّنُفُوْرٍ

am man hāżal-lażī yarzuqukum in amsaka rizqah(ū), bal lajjū fī ‘utuwwiw wa nufūr(in).

ཡང་ན་ཁོ་གིས་ཁོ་རའི་ཟས་བཅུད་བཀག་བཞག་པ་ཅིན་ ཁྱོད་ལུ་ག་གིས་བྱིན་ཚུགས། དེ་མེན་པར་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ང་རྒྱལ་ནང་ བརྩོན་ཤུགས་བསྐྱེད་དེ་ ཐག་རིང་སར་ ༼བདེན་པ་ལས་༽ བཞགཔ་ཨིན།

اَفَمَنْ يَّمْشِيْ مُكِبًّا عَلٰى وَجْهِهٖٓ اَهْدٰىٓ اَمَّنْ يَّمْشِيْ سَوِيًّا عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

afamay yamsyī mukibban ‘alā wajhihī ahdā ammay yamsyī sawiyyan ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

གདོང་ཁར་འགྱེལ་འགྱོ་མི་འདི་ ལམ་སྟོན་མང་སུ་ཅིག་ཨིན་ན་ ༼དྲང་བདེན་ནང་༽ ཡང་ན་ ལམ་ཕྲང་ཏང་ཏ་ནང་ བརྟན་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ འགྱོ་མི་འདི་ཨིན་ན?

قُلْ هُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَكُمْ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

qul huwal-lażī ansya'akum wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).

ཁྱོད་ལུ་བཟོ་སྟེ་ ཁྱོད་ལུ་གོ་ནི་དང་མཐོང་ནི་ དེ་ལས་ སེམས་ཁམས་བྱིན་མི་འདི་ ཁོ་གིས་ཨིན་ཟེར་སླབ། ཁྱོད་ཀྱིས་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཟེར་ཞུ་ནི་ཨིན།

قُلْ هُوَ الَّذِيْ ذَرَاَكُمْ فِى الْاَرْضِ وَاِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

qul huwal-lażī żara'akum fil-arḍi wa ilaihi tuḥsyarūn(a).

ཁྱེད་ཚོ་འཛམ་གླིང་ནང་མང་སུ་མང་སུ་འབྱུང་བཅུག་མི་འདི་ཁོ་ཨིནམ་ལས་ ཁྱེད་ཆ་ཁྱབ་ཁོ་ལུ་བསྡུ་འོང་ཟེར་སླབ།

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ཁྱོད་བདེན་པ་བཤད་པ་ཅིན་ ཉེན་ཁ་འདི་ནམ་འོང་འོང་ག་ཟེར་སླབ་ཨིན།

قُلْ اِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللّٰهِ ۖوَاِنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

qul innamal-‘ilmu ‘indallāh(i), wa innamā ana nażīrum mubīn(un).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཟེར་སླབ་སྟེ་ "ངོ་མ་རང་ ཤེས་ཡོན་འདི་ ༼ཁྲིམས་དཔོན་གྱི་ཉིནམ་འདི་༽ ཨཱལ་ལཱ་དང་གཅིག་ཁར་རྐྱངམ་ཅིག་ཡོདཔ་ཨིན། ང་ཡང་ འགྲེལ་བཤད་རྐྱབ་མི་ ཉེན་བརྡ་འབད་མི་ཅིག་ཨིན།"

فَلَمَّا رَاَوْهُ زُلْفَةً سِيْۤـَٔتْ وُجُوْهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَقِيْلَ هٰذَا الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تَدَّعُوْنَ

falammā ra'auhu zulfatan sī'at wujūhul-lażīna kafarū wa qīla hāżal-lażī kuntum bihī tadda‘ūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཉེས་ཁྲིམས་ (མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཉིནམ་ལུ་) ཉེ་འདབས་ལུ་ལྷོདཔ་ད་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་གདོང་ཁར་ མུན་ནག་འགྱོ་ནུག། དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཧེ་མ་ལས་ཞུ་མི་ ཉེས་ཁྲིམས་འདི་ཨིན་ཟེར་སླབ་ནུག།

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ اَهْلَكَنِيَ اللّٰهُ وَمَنْ مَّعِيَ اَوْ رَحِمَنَاۙ فَمَنْ يُّجِيْرُ الْكٰفِرِيْنَ مِنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ

qul ara'aitum in ahlakaniyallāhu wa mam ma‘iya au raḥimanā, famay yujīrul-kāfirīna min ‘ażābin alīm(in).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ལུ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་ག གལ་སྲིད་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ ང་དང་ང་དང་གཅིག་ཁར་ཡོད་མི་ཚུ་ བསད་པ་ཅིན་ ཡང་ན་ ང་བཅས་ལུ་ སྙིང་རྗེ་བྱིན་པ་ཅིན་ ༼དེ་ལས་ ང་བཅས་ཚུ་ ལྷ་ཡུལ་ནང་འཛུལ་འོང་༽ དེ་ལས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཉེས་ཁྲིམས་ལས་ ག་གིས་ ཉེན་སྲུང་འབད་ཚུགས་ག?

قُلْ هُوَ الرَّحْمٰنُ اٰمَنَّا بِهٖ وَعَلَيْهِ تَوَكَّلْنَاۚ فَسَتَعْلَمُوْنَ مَنْ هُوَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qul huwar-raḥmānu āmannā bihī wa ‘alaihi tawakkalnā, fasata‘lamūna man huwa fī ḍalālim mubīn(in).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་དེ་ ཁོ་ལུ་བློ་གཏད་བསྐྱེད་དེ་ དེ་ལས་ཉིནམ་གཅིག་གི་ཚེ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ འཛོལ་བ་གསལ་ཏོག་ཏོ་ནང་ ག་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ ཤེས་ཚུགས།

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ اَصْبَحَ مَاۤؤُكُمْ غَوْرًا فَمَنْ يَّأْتِيْكُمْ بِمَاۤءٍ مَّعِيْنٍ ࣖ

qul ara'aitum in aṣbaḥa mā'ukum gauran famay ya'tīkum bimā'im ma‘īn(in).

ཁྱོད་ཀྱི་ཆུའི་ཐོན་ཁུངས་སྐམ་སོང་པ་ཅིན་ ང་ལུ་འགྲེལ་བཤད་རྐྱབ་སྟེ་ ཁྱོད་ལུ་ཆུ་འཐོན་མི་འདི་ ག་གིས་བྱིན་འོང་ག་ཟེར་སླབ།