Q.S ཨལ་ཧ་ཤར། (اَلْحَشْر) - 24 ཚིགས་བཅད་ཀྱི་གྲངས།

سَبَّحَ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

sabbaḥa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་གུ་ཡོད་མི་ཚུ་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་གཟི་བརྗིད་བསྟེནམ་ཨིན། དེ་ལས་ཁོ་འདི་ སྟོབས་ཤུགས་ཅན་དང་ ཤེས་རབ་ཅན་ཅིག་ཨིན།

هُوَ الَّذِيْٓ اَخْرَجَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مِنْ دِيَارِهِمْ لِاَوَّلِ الْحَشْرِۗ مَا ظَنَنْتُمْ اَنْ يَّخْرُجُوْا وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ مَّانِعَتُهُمْ حُصُوْنُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ فَاَتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوْا وَقَذَفَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُوْنَ بُيُوْتَهُمْ بِاَيْدِيْهِمْ وَاَيْدِى الْمُؤْمِنِيْنَۙ فَاعْتَبِرُوْا يٰٓاُولِى الْاَبْصَارِ

huwal-lażī akhrajal-lażīna kafarū min ahlil-kitābi min diyārihim li'awwalil-ḥasyr(i), mā ẓanantum ay yakhrujū wa ẓannū annahum māni‘atuhum ḥuṣūnuhum minallāhi fa atāhumullāhu min ḥaiṡu lam yaḥtasibū wa qażafa fī qulūbihimur-ru‘ba yukhribūna buyūtahum bi'aidīhim wa aidil-mu'minīn(a), fa‘tabirū yā ulil-abṣār(i).

དེབ་ཀྱི་མི་ཚུ་ལས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ འགོ་དང་པ་ བཏོན་བཏང་པའི་སྐབས་ ཁོང་རའི་ཕ་ཡུལ་ལས་ བཏོན་བཏང་མི་དེ་ ཁོ་ཨིན་པས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་ཚུ་ཕྱི་ཁར་འཐོན་འོང་ཟེར་མནོ་མ་བཏུབ་པར་ ཁོང་གི་བཙན་རྫོང་ཚུ་གིས་ ཁོང་ཚུ་ ༼ཨཱལ་ལཱ་གི་སྡུག་བསྔལ་༽ ལས་ ཉེན་སྲུང་འབད་ཚུགས་ཟེར་ ངེས་གཏན་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁོང་གིས་རེ་བ་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱོགས་ལས་ ཁོང་ལུ་ (སྡུག་བསྔལ་) འབག་འོང་ནུག། དེ་ལས་ཨ་ལཱ་གིས་ཁོང་ཚུ་གི་སེམས་ཁར་འཇིགས་སྣང་བཙུགས་ནུག། དེ་སྦེ་ཁོ་རའི་ལགཔ་དང་ དད་པ་ཅན་ཚུ་གི་ལགཔ་གིས་ ཁོང་གི་ཁྱིམ་ཚུ་མེདཔ་བཏང་ནུག། དེ་འབདཝ་ལས་ ༼བྱུང་རྐྱེན་དེ་༽ བསླབ་བྱ་ཅིག་སྦེ་ལེན་དགོ།

وَلَوْلَآ اَنْ كَتَبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمُ الْجَلَاۤءَ لَعَذَّبَهُمْ فِى الدُّنْيَاۗ وَلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابُ النَّارِ

wa lau lā an kataballāhu ‘alaihimul-jalā'a la‘ażżabahum fid-dun-yā, wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun-nār(i).

དེ་ལས་ གལ་སྲིད་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོང་ཚུ་ བཏོན་བཏང་དགོ་པའི་བཀའ་རྒྱ་མ་གནང་པ་ཅིན་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ འཛམ་གླིང་འདི་ནང་ ངེས་པར་དུ་ཉེས་ཁྲིམས་བཀལ་འོང་། དེ་ལས་ ཚེ་ཕྱི་མ་ལུ་ དམྱལ་བའི་ཉེས་ཁྲིམས་ཕོག་འོང་།

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ شَاۤقُّوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۖوَمَنْ يُّشَاۤقِّ اللّٰهَ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

Żālika bi'annahum syāqqullāha wa rasūlah(ū), wa may yusyāqqillāha fa'innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

འདི་ཡང་ ཁོང་གིས་ ངོ་མ་རང་ ཨཱལ་ལཱ་དང་ཁོ་གི་སྐུ་ཚབ་ལུ་ ངོ་རྒོལ་འབད་མི་ལུ་བརྟེན་ཏེ་ཨིན། ག་གིས་ཨཱལ་ལཱ་ལུ་རྒྱབ་འགལ་འབད་བ་ཅིན་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ངེས་པར་དུ་ཁོ་ལུ་ ཉེས་ཁྲིམས་ཧ་ཅང་གིས་ དྲག་པོ་བཀལ་འོང་།

مَا قَطَعْتُمْ مِّنْ لِّيْنَةٍ اَوْ تَرَكْتُمُوْهَا قَاۤىِٕمَةً عَلٰٓى اُصُوْلِهَا فَبِاِذْنِ اللّٰهِ وَلِيُخْزِيَ الْفٰسِقِيْنَ

mā qaṭa‘tum mil līnatin au taraktumūhā qā'imatan ‘alā uṣūlihā fa bi'iżnillāhi wa liyukhziyal-fāsiqīn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་ ཐང་ཤིང་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ག་ཅི་བཏོག་བཏང་ཡི་ག་ ཡང་ན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ དེ་གི་ཤིང་ཚུ་གུ་ལུ་ ག་ཅི་བསྐྱེད་བཅུགཔ་ཨིན་ན་ དེ་ལས་ ༼དེ་སྦེ་འབྱུངམ་ཨིན་༽ ཨ་ལཱ་གི་གནང་བ་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ཨིན། དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ མི་ངན་ཚུ་ལུ་ མར་ཕབ་འབད་དགོ་མནོ་མི་ལུ་བརྟེན་ཏེ་ཨིན།

وَمَآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ مِنْهُمْ فَمَآ اَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَّلَا رِكَابٍ وَّلٰكِنَّ اللّٰهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهٗ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa mā afā'allāhu ‘alā rasūlihī minhum famā aujaftum ‘alaihi min khailiw wa lā rikābiw wa lākinnallāha yusalliṭu rusulahū ‘alā may yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

དེ་ལས་ ཕའི་ཨཱལ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོ་རའི་སྐུ་ཚབ་ལུ་བྱིན་མི་ ཕའི་ཨཱལ་ཚུ་ ཁྱོད་ལུ་ཐོབ་ནིའི་དོན་ལུ་ རྟ་དང་རྔ་མོང་དགོཔ་མེད་ དེ་འབདཝ་ད་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོ་རའི་སྐུ་ཚབ་ཚུ་ལུ་ དབང་ཚད་བྱིན་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ཨཱལ་ལཱ་འདི་ ག་ར་གི་ཐོག་ལུ་ དབང་ཚད་ཅན་ཨིན།

مَآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ مِنْ اَهْلِ الْقُرٰى فَلِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ كَيْ لَا يَكُوْنَ دُوْلَةً ۢ بَيْنَ الْاَغْنِيَاۤءِ مِنْكُمْۗ وَمَآ اٰتٰىكُمُ الرَّسُوْلُ فَخُذُوْهُ وَمَا نَهٰىكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوْاۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِۘ

mā afā'allāhu ‘alā rasūlihī min ahlil-qurā fa lillāhi wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), kailā yakūna dūlatam bainal-agniyā'i minkum, wa mā ātākumur-rasūlu fa khużūhu wa mā nahākum ‘anhu fantahū, wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

འདོན་སྤེལ།: ༢༠༡༠/༠༣/༠༣ རིག་པ།(༡) འདི་ཡང་ གཟའ་ཉི་མའི་ཉིན། སྐུ་ཚབ་ཀྱིས་ཁྱོད་ལུ་ག་ཅི་གནང་རུང་ངོས་ལེན་འབད། དེ་ལས་ཁོ་གིས་ཁྱོད་ལུ་བཀག་ཆ་འབད་མི་འདི་བཞག། དེ་ལས་ཨཱལ་ལཱ་ལུ་འཇིགས་སྣང་བྱོས། ངོ་མ་རང་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཉེས་ཁྲིམས་ གནམ་མེད་ས་མེད་ དྲག་པོ་ཡོདཔ་ཨིན།

لِلْفُقَرَاۤءِ الْمُهٰجِرِيْنَ الَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاَمْوَالِهِمْ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا وَّيَنْصُرُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَۚ

lil-fuqarā'il-muhājirīnal-lażīna ukhrijū min diyārihim wa amwālihim yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānaw wa yanṣurūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).

འདི་ཡང་ མི་སེར་ཚུ་གིས་ རང་སོའི་ཕ་ཡུལ་ལས་ བཏོན་བཏང་སྟེ་ རྒྱུ་དངོས་ཚུ་ བཀོག་བཞག་སྟེ་ གནས་སྤོ་འགྱོ་མི་ མི་ཉམས་ཆུང་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ཨིན་མས། ཁོང་ཚུ་མི་ངོ་མ་ཨིན།།

وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ

wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

དེ་ལས་ མི་ཚུ་གིས་ (ཨན་སར་) མེ་ཌི་ན་ཁྲོམ་འདི་ དབང་བཟུང་འབད་དེ་ ཁོང་ (མུ་ཧ་ཇི་རིན་) མ་ལྷོད་པའི་ཧེ་མ་ ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་དེ་ ཁོང་རའི་ས་གནས་ནང་ གནས་སྤོ་འགྱོ་མི་ཚུ་ལུ་ དགའ་ནུག། དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ཁོང་ལུ་བྱིན་མི་ལུ་ སེམས་ཁར་འདོད་ཆགས་མ་བཙུགས་ (མུ་ཧ་ཇི་རིན་) དང་། དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ གཙོ་རིམ་ (Muhajirin) བཀོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ ག་གིས་ སེར་སྣ་ལས་ བཀག་བཞག་པ་ཅིན་ དེ་ཚུ་ བསོད་ནམས་ཅན་ཚུ་ཨིན།

وَالَّذِيْنَ جَاۤءُوْ مِنْۢ بَعْدِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِاِخْوَانِنَا الَّذِيْنَ سَبَقُوْنَا بِالْاِيْمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِيْ قُلُوْبِنَا غِلًّا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا رَبَّنَآ اِنَّكَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wal-lażīna jā'ū mim ba‘dihim yaqūlūna rabbanagfir lanā wa li'ikhwāninal-lażīna sabaqūnā bil-īmāni wa lā taj‘al fī qulūbinā gillal lil-lażīna āmanū rabbanā innaka ra'ūfur raḥīm(un).

དེ་ལས་ ཁོང་གི་ཤུལ་ལས་འོང་མི་ ༼མུ་ཧ་ཇི་རིན་དང་ཨན་སར་༽ ཚུ་གིས་ ང་བཅས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ ང་བཅས་དང་ ང་བཅས་ཀྱི་ཧེ་མ་ དད་པ་བསྐྱེད་མི་སྤུན་ཆ་ཚུ་ལུ་ དགོངས་ཡངས་གནང་སྟེ་ དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱི་སེམས་ཁར་ མ་དགའཝ་མ་བཙུགས་ཟེར་ སྨོན་ལམ་བཏབ་ནུག།

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ نَافَقُوْا يَقُوْلُوْنَ لِاِخْوَانِهِمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَىِٕنْ اُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلَا نُطِيْعُ فِيْكُمْ اَحَدًا اَبَدًاۙ وَّاِنْ قُوْتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّكُمْۗ وَاللّٰهُ يَشْهَدُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

alam tara ilal-lażīna nāfaqū yaqūlūna li'ikhwānihimul-lażīna kafarū min ahlil-kitābi la'in ukhrijtum lanakhrujanna ma‘akum wa lā nuṭī‘u fīkum aḥadan abadā(n), wa in qūtiltum lananṣurannakum, wallāhu yasyhadu innahum lakāżibūn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་ དཔེ་དེབ་ཀྱི་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་སྤུན་ཆ་ཚུ་ལུ་ ཁྱོད་བཏོན་བཏང་པ་ཅིན་ ང་བཅས་ཁྱོད་དང་གཅིག་ཁར་ ངེས་པར་དུ་ཐོན་འོང་། ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ག་ལུ་ཡང་ ཉན་མི་བཏུབ། ཁྱོད་འཐབ་འཛིང་འབད་བ་ཅིན་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ལུ་ གྲོགས་རམ་འབད་འོང་ཟེར་ སླབ་མི་འདི་ ཁྱོད་ཀྱིས་ མ་ཤེས་ག? དེ་ལས་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁོང་ཚུ་ ངོ་མ་རང་ རྫུན་མ་ཨིན་ཟེར་ དཔང་པོ་འབད་ནུག།

لَىِٕنْ اُخْرِجُوْا لَا يَخْرُجُوْنَ مَعَهُمْۚ وَلَىِٕنْ قُوْتِلُوْا لَا يَنْصُرُوْنَهُمْۚ وَلَىِٕنْ نَّصَرُوْهُمْ لَيُوَلُّنَّ الْاَدْبَارَۙ ثُمَّ لَا يُنْصَرُوْنَ

la'in ukhrijū lā yakhrujūna ma‘ahum, wa la'in qūtilū lā yanṣurūnahum, wa la'in naṣarūhum layuwallunnal-adbār(a), ṡumma lā yunṣarūn(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོང་ཚུ་བཏོན་བཏང་པ་ཅིན་ གཡོ་སྒྱུ་ཅན་ཚུ་ ཁོང་དང་གཅིག་ཁར་ ཕྱི་ཁར་ཐོན་མི་ཚུགས། ཁོང་གིས་ (ཡང་ན་) ཁོ་ལུ་གྲོགས་རམ་འབད་འོང་། དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཁོ་ལུ་ ཆ་རོགས་འབད་རུང་ ངེས་པར་དུ་རྒྱབ་ཁར་འགྱོ་སྟེ་ རྒྱབ་ཁར་རྒྱུག་འོང་ དེ་ལས་ ཆ་རོགས་མི་ཐོབ།

لَاَنْتُمْ اَشَدُّ رَهْبَةً فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنَ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ

la'antum asyaddu rahbatan fī ṣudūrihim minallāh(i), żālika bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོང་གི་སེམས་ཁར་ ཁྱོད་ཚུ་ (མུ་ས་ལིམ་ཚུ་) ཨ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ འདྲོག་བྱེལ་འཐབ་ཨིན། དེ་ཡང་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ཧ་མ་གོ་མི་ མི་ཚུ་ཨིནམ་ལས་ཨིན།

لَا يُقَاتِلُوْنَكُمْ جَمِيْعًا اِلَّا فِيْ قُرًى مُّحَصَّنَةٍ اَوْ مِنْ وَّرَاۤءِ جُدُرٍۗ بَأْسُهُمْ بَيْنَهُمْ شَدِيْدٌ ۗ تَحْسَبُهُمْ جَمِيْعًا وَّقُلُوْبُهُمْ شَتّٰىۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَۚ

lā tuqātilūnakum jamī‘an illā fī quram muḥaṣṣanatin au miw warā'i judur(in), ba'suhum bainahum syadīd(un), taḥsabuhum jamī‘aw wa qulūbuhum syattā, żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).

བཙན་རྫོང་གི་རྒྱལ་ཁབ་ཚུ་ནང་ ཡང་ན་ གྱང་རྒྱབ་ཁར་མ་གཏོགས་ ཁྱོད་ལུ་ (གཅིག་ཁར་) འཐབ་མི་ཚུགས། ཁོང་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་དགྲ་བྱུང་མི་འདི་ གནམ་མེད་ས་མེད་སྦོམ་ཡོདཔ་ཨིན། ཁྱེད་ཚུ་གྱིས་ཁོང་ཚུའི་སེམས་ཁ་འབྱུངམ་ཨིན་རུང་གཅིག་མཐུན་ཨིནམ་མནོཝ་མས།། དེ་ཡང་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ཧ་མ་གོ་མི་ མི་ཚུ་ཨིནམ་ལས་ཨིན།

كَمَثَلِ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَرِيْبًا ذَاقُوْا وَبَالَ اَمْرِهِمْۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌۚ

kamaṡalil-lażīna min qablihim qarīban żāqū wabāla amrihim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

༼ཁོང་ཚུ་༽ ཁོང་གི་ཧེ་མའི་མི་ཚུ་བཟུམ་སྦེ་ ༼ཡ་ཧུ་དཱ་པ་ཚུ་༽ ཧེ་མ་ལས་རང་ ཁོང་རའི་བྱ་སྤྱོད་ལས་བརྟེན་ཏེ་ གནོད་པ་ངན་པ་ ༼བཏོན་བཏང་ནི་༽ མྱོང་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ཁོང་ལུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཉེས་ཆད་ཕོག་འོང་།

كَمَثَلِ الشَّيْطٰنِ اِذْ قَالَ لِلْاِنْسَانِ اكْفُرْۚ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّنْكَ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ

kamaṡalisy-syaiṭāni iż qāla lil-insānikfur, falammā kafara qāla innī barī'um minka innī akhāfullāha rabbal-‘ālamīn(a).

༼གཡོ་སྒྱུ་ཅན་ཚུ་གི་བསླུ་བྲིད་འདི་༽ སེ་ཏཱན་གྱིས་མི་ཚུ་ལུ་ ཁྱེད་ཆ་ཁྱབ་དད་པ་མ་བསྐྱེད་ཟེར་སླབ་པའི་སྐབས་ལུ་ ༼བསླུ་བྲིད་བསླུ་བྲིད་འབད་ནི་༽ བཟུམ་ཅིག་ཨིན། དེ་ལས་ མི་དེ་ མ་དད་པ་ལུ་འགྱུར་བའི་སྐབས་ ང་གིས་ ཁྱོད་ལས་ ཐག་རིང་སར་ འགྱོཝ་ཨིན་ ག་ཅི་སྨོ་ཟེར་བ་ཅིན་ ང་གིས་ འཛམ་གླིང་ག་ར་གི་ གཙོ་བོ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ འཇིགས་སྣང་བྱུངམ་ཨིན།

فَكَانَ عَاقِبَتَهُمَآ اَنَّهُمَا فِى النَّارِ خٰلِدَيْنِ فِيْهَاۗ وَذٰلِكَ جَزٰۤؤُا الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fa kāna ‘āqibatahumā annahumā fin-nāri khālidaini fīhā, wa żālika jazā'uẓ-ẓālimīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གཉིས་ཆ་ར་གི་དོན་ལུ་ གྲུབ་འབྲས་འདི་ གཉིས་ཆ་ར་ དམྱལ་བ་ནང་འཛུལ་འོང་ དེ་ཡང་ དེ་ནང་ལུ་ རྟག་བུ་རང་ འཛུལ་འོང་། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཉེས་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བྱ་དགའ་ཡིན་ནོ།

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَلْتَنْظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha waltanẓur nafsum mā qaddamat ligad(in), wattaqullāh(a), innallāha khabīrum bimā ta‘malūn(a).

ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱོད། དཀོན་མཆོག་ལུ་འཇིགས་སྣང་བསྐྱེད་དེ་ མི་ཆ་མཉམ་གྱིས་ ནངས་པ་ ༼ཤི་བའི་ཤུལ་མའི་མི་ཚེ་༽ གི་དོན་ལུ་ ག་ཅི་འབད་ཡི་ག་ དོ་སྣང་འབད་བཅུག་སྟེ་ དཀོན་མཆོག་ལུ་འཇིགས་སྣང་བསྐྱེད་དགོ། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁྱོད་ཀྱིས་འབད་མི་ལུ་ གནམ་མེད་ས་མེད་ གཟབ་གཟབ་འབདཝ་ཨིན།

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ نَسُوا اللّٰهَ فَاَنْسٰىهُمْ اَنْفُسَهُمْۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

wa lā takūnū kal-lażīna nasullāha fa'ansāhum anfusahum, ulā'ika humul-fāsiqūn(a).

དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་བརྗེད་མི་ཚུ་བཟུམ་སྦེ་མ་འབད་ དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོང་རང་བརྗེད་བཅུགཔ་ཨིན། མི་ངན་འདི་ཚུ་ཨིན།།

لَا يَسْتَوِيْٓ اَصْحٰبُ النَّارِ وَاَصْحٰبُ الْجَنَّةِۗ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

lā yastawī aṣḥābun-nāri wa aṣḥābul-jannah(ti), aṣḥābul-jannati humul-fā'izūn(a).

དམྱལ་བ་ནང་སྡོད་མི་ཚུ་ ཞིང་ཁམས་ནང་སྡོད་མི་ཚུ་དང་ གཅིག་མཚུངས་མེན། ལྷ་ཡུལ་གྱི་མི་སེར་ཚུ་ རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་མི་ཚུ་ཨིན།

لَوْ اَنْزَلْنَا هٰذَا الْقُرْاٰنَ عَلٰى جَبَلٍ لَّرَاَيْتَهٗ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

lau anzalnā hāżal-qur'āna ‘alā jabalil lara'aitahū khāsyi‘am mutaṣaddi‘am min khasy-yatillāh(i), wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nāsi la‘allahum yatafakkarūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ཀུ་རཱན་འདི་ རི་གུ་བཏང་པ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ངེས་པར་དུ་མཐོང་ནི་ཨིནམ་ལས་ མཆོད་རྟེན་འདི་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་འཇིགས་སྣང་གིས་ མཆོད་པ་ཕུལ་ཏེ་ བགོ་བཤའ་རྐྱབ་སྟེ་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ མི་ཚུ་གིས་མནོ་བསམ་གཏང་ཚུགས་ནིའི་དོན་ལུ་ དཔེ་གཏམ་འདི་ཚུ་བཟོ་ཡི།

هُوَ اللّٰهُ الَّذِيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِۚ هُوَ الرَّحْمٰنُ الرَّحِيْمُ

huwallāhul-lażī lā ilāha illā huw(a), ‘ālimul-gaibi wasy-syahādah(ti), huwar-raḥmānur-raḥīm(u).

ཁོ་ཨཱལ་ལཱ་ཨིནམ་ལས་ ཁོ་ལས་ལྷག་པའི་ལྷ་མེད། མ་མཐོང་བ་དང་ངོ་མ་ཤེས་མི་དེ་ ཐུགས་རྗེ་ཅན་དང་ ཐུགས་རྗེ་ཅན་ཨིན།

هُوَ اللّٰهُ الَّذِيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۚ اَلْمَلِكُ الْقُدُّوْسُ السَّلٰمُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيْزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُۗ سُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

huwallāhul-lażī lā ilāha illā huw(a), al-malikul-quddūsus-salāmul-mu'minul-muhaiminul-‘azīzul-jabbārul-mutakabbir(u), subḥānallāhi ‘ammā yusyrikūn(a).

ཁོ་ཨཱལ་ལཱ་ཨིནམ་ལས་ ཁོ་ལས་ལྷག་པའི་ལྷ་མེད། མཧཱ་རཱ་ཇ་ མཐོ་ཤོས་དང་ ཡར་རྒྱས་ཆེ་ཤོས་ ཉེན་སྲུང་བདག་འཛིན་པ་ ཉེན་སྲུང་བདག་འཛིན་པ་ དབང་ཚད་ཅན་ དབང་ཚད་ཅན་ གཟི་བརྗིད་ག་ར་ཡོད་མི་ གཅིག་གིས་གཅིག་ལུ་ མཉམ་འབྲེལ་འབད་མི་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ གཟི་བརྗིད་འབྱུང་བཅུག།

هُوَ اللّٰهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰىۗ يُسَبِّحُ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ

huwallāhul-khāliqul-bāri'ul-muṣawwiru lahul-asmā'ul-ḥusnā, yusabbiḥu lahū mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

བཟོ་མི་ བཟོ་མི་ བཟོ་རྣམ་བཟོ་མི་ ཨ་ལཱ་ཧ་ཨིན། ཁོ་ལུ་ མིང་མཛེས་ཏོག་ཏོ་ཡོདཔ་ཨིན། གནམ་ས་དང་ཞིང་ཁམས་ག་ར་གིས་ཁོ་ལུ་གཟི་བརྗིད་ཕུལཝ་ཨིན། དེ་ལས་ཁོ་འདི་ སྟོབས་ཤུགས་ཅན་དང་ ཤེས་རབ་ཅན་ཅིག་ཨིན།