Q.S ཕ་ཏིར། (فَاطِر) - 45 ཚིགས་བཅད་ཀྱི་གྲངས།

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ جَاعِلِ الْمَلٰۤىِٕكَةِ رُسُلًاۙ اُولِيْٓ اَجْنِحَةٍ مَّثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَۗ يَزِيْدُ فِى الْخَلْقِ مَا يَشَاۤءُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

al-ḥamdu lillāhi fāṭiris-samāwāti wal-arḍi jā‘ilil-malāikati rusulā(n), ulī ajniḥatim maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), yazīdu fil-khalqi mā yasyā'(u), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞི་བཟོ་མི་ ཨ་ལཱ་ལུ་ བསྟོད་པ་ཕུལཝ་ཨིན། ཁོ་གིས་ ཕོ་ཉ་ཚུ་ སྐུ་ཚབ་སྦེ་ ༼གནད་དོན་སྣ་ཚོགས་ཚུ་ བདག་འཛིན་འཐབ་ནིའི་དོན་ལུ་༽ ༼ལ་ལུ་ཅིག་ལུ་༽ གཤོག་པ་གཉིས་དང་གསུམ་ དེ་ལས་ བཞི་ཡོདཔ་ཨིན། ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོ་རའི་བཟོ་མི་ལུ་ ཁོ་གིས་ག་ཅི་དགོཔ་ཨིན་ན་ ཁ་སྐོང་བརྐྱབ་ཨིན། ངོ་མ་རང་ ཨ་ལཱ་ཧ་འདི་ ག་ར་གི་ཐོག་ལུ་ དབང་ཚད་ཅན་ཨིན།

مَا يَفْتَحِ اللّٰهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَّحْمَةٍ فَلَا مُمْسِكَ لَهَا ۚوَمَا يُمْسِكْۙ فَلَا مُرْسِلَ لَهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

mā yaftaḥillāhu lin-nāsi mir raḥmatin falā mumsika lahā, wa mā yumsik falā mursila lahū mim ba‘dih(ī), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

དཀོན་མཆོག་གིས་མི་ལུ་ཐུགས་རྗེ་ག་ཅི་གནང་རུང་ ག་གིས་ཡང་བཀག་མི་ཚུགས། དེ་ལས་ཁོ་གིས་ག་ཅི་རང་བཀག་བཞག་རུང་ དེ་གི་ཤུལ་ལས་ ག་གིས་ཡང་ བཏོན་མི་ཚུགས། དེ་ལས་ཁོ་འདི་ སྟོབས་ཤུགས་ཅན་དང་ ཤེས་རབ་ཅན་ཅིག་ཨིན།

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْۗ هَلْ مِنْ خَالِقٍ غَيْرُ اللّٰهِ يَرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۖ فَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

yā ayyuhan-nāsużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum, hal min khāliqin gairullāhi yarzuqukum minas-samā'i wal-arḍ(i), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tu'fakūn(a).

ཨོ་མི་ཚུ། ཁྱོད་ལུ་ཨ་ལཱ་གི་བྱིན་རླབས་དྲན་དགོ། ཁྱོད་ལུ་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ལས་ འཚོ་སྐྱོང་བྱིན་ཚུགས་པའི་ བཟོ་མི་ཅིག་ཡོདཔ་ཨིན་ན? དཀོན་མཆོག་ཁོ་ལས་གཞན་མེད་དོ། དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་ག་ཅི་འབད་ ༼གཅིག་རྐྱང་ཆོས་ལུགས་ལས་༽ ཕྱིར་ལོག་འབད་ཡི་ག་?

وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ

wa iy yukażżibūka faqad kużżibat rusulum min qablik(a), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཁྱོད་ལུ་རྫུན་མ་སླབ་པ་ཅིན་ ༼ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་ཉེན་བརྡ་འབད་བའི་ཤུལ་ལས་༽ ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་མའི་སྐུ་ཚབ་ཚུ་ཡང་ རྫུན་མ་སླབ་སྟེ་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ གནད་དོན་ཆ་མཉམ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་ ལོག་འོང་།

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۗ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُوْرُ

yā ayyuhan-nāsu inna wa‘dallāhi ḥaqqun falā tagurrannakumul-ḥayātud-dun-yā, wa lā yagurrannakum billāhil-garūr(u).

ཨོ་མི་ཚུ། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཨ་ལཱ་གི་ཁས་བླངས་འདི་བདེན་པ་ཡོདཔ་ལས་ འཛམ་གླིང་གི་མི་ཚེ་འདི་གིས་ ཁྱོད་ལུ་མགུ་སྐོར་མ་གཏང་པར་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་ནི་ལུ་ རིག་པ་ཅན་གྱི་ (སཱ་ཏན་) གིས་ ཨ་ལཱ་གི་སྐོར་ལས་ ཁྱོད་ལུ་མགུ་སྐོར་མ་གཏང་།

اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوْهُ عَدُوًّاۗ اِنَّمَا يَدْعُوْا حِزْبَهٗ لِيَكُوْنُوْا مِنْ اَصْحٰبِ السَّعِيْرِۗ

innasy-syaiṭāna lakum ‘aduwwun fattakhiżūhu ‘aduwwā(n), innamā yad‘ū ḥizbahū liyakūnū min aṣḥābis-sa‘īr(i).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ སཱ་ཏཱན་འདི་ ཁྱོད་ཀྱི་དགྲ་ཨིནམ་ལས་ ཁོ་ལུ་དགྲ་སྦེ་བརྩི་དགོ་ ག་ཅི་སྨོ་ཟེར་བ་ཅིན་ དོན་དངོས་ལུ་ སཱ་ཏན་གྱིས་ཁོ་རའི་སྡེ་ཚན་འདི་ མེ་འབར་བའི་དམྱལ་བ་ནང་སྡོད་མི་ཅིག་ལུ་འགྱུར་བཅུག་ནིའི་དོན་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་ འབོ་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

اَلَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ەۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ كَبِيْرٌ ࣖ

allażīna kafarū lahum ‘ażābun syadīd(un), wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum magfiratuw wa ajrun kabīr(un).

།མ་དད་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་ཆད་ཤིན་ཏུ་རྩུབ་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དད་པ་དང་དགེ་བའི་ལས་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ནི་བཤགས་པ་ཐོབ་ཅིང་བྱ་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།

اَفَمَنْ زُيِّنَ لَهٗ سُوْۤءُ عَمَلِهٖ فَرَاٰهُ حَسَنًاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُۖ فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرٰتٍۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِمَا يَصْنَعُوْنَ

afaman zuyyina lahū sū'u ‘amalihī fara'āhu ḥasanā(n), fa'innallāha yuḍillu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), falā tażhab nafsuka ‘alaihim ḥasarāt(in), innallāha ‘alīmum bimā yaṣna‘ūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ མི་ངོམ་གཅིག་གིས་ ཁོ་རའི་ལཱ་ངན་ཚུ་གི་སྐོར་ལས་ མཛེས་ཏོག་ཏོ་སྦེ་མཐོང་བཅུག་སྟེ་ དེ་ལས་ ཁོ་རའི་ལཱ་འདི་ལེགས་ཤོམ་སྦེ་བརྩི་དགོཔ་འདི་ འོས་འབབ་ཡོདཔ་ཨིན་ན? དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ ག་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ འཛོལ་བ་བཟོཝ་མ་ཚད་ ག་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ ལམ་སྟོན་འབདཝ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) ཁོང་ལུ་སེམས་སྡུག་ལས་བརྟེན་ཏེ་ ཁྱོད་རང་ མེདཔ་མ་གཏང་། ངོ་མ་རང་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ ཁོང་གིས་ག་ཅི་འབདཝ་ཨིན་ན་ ག་ར་ཤེས་མི་ཨིན།

وَاللّٰهُ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ الرِّيٰحَ فَتُثِيْرُ سَحَابًا فَسُقْنٰهُ اِلٰى بَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَحْيَيْنَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ كَذٰلِكَ النُّشُوْرُ

wallāhul-lażī arsalar-riyāḥa fatuṡīru saḥāban fasuqnāhu ilā baladim mayyitin fa'aḥyainā bihil-arḍa ba‘da mautihā, każālikan-nusyūr(u).

དེ་ལས་རླུང་བཏང་མི་འདི་ཨཱལ་ལཱ་ཨིན། དེ་ལས་ (རླུང་གིས་) ས་སྨུག་ཚུ་ སྤོ་བཤུད་འབད་ཡོདཔ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ས་སྨུག་ཚུ་ ཤི་སོང་མི་ ས་གཞི་ཅིག་ལུ་ བཀོད་ཁྱབ་འབད་ཡི། དེ་འདྲའི་ བརྡ་སྟོན་ཟེར་མི་འདི་ཨིན།

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْعِزَّةَ فَلِلّٰهِ الْعِزَّةُ جَمِيْعًاۗ اِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهٗ ۗوَالَّذِيْنَ يَمْكُرُوْنَ السَّيِّاٰتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَمَكْرُ اُولٰۤىِٕكَ هُوَ يَبُوْرُ

man kāna yurīdul-‘izzata falillāhil-‘izzatu jamī‘ā(n), ilaihi yaṣ‘adul-kalimuṭ-ṭayyibu wal-‘amaluṣ-ṣāliḥu yarfa‘uh(ū), wal-lażīna yamkurūnas-sayyi'āti lahum ‘ażābun syadīd(un), wa makru ulā'ika huwa yabūr(u).

ག་གིས་གཟི་བརྗིད་འདོད་པ་ཅིན་ དེ་ལས་ (ཤེས་) གཟི་བརྗིད་ག་ར་ཨཱལ་ལཱ་གི་ཨིན། ཚིག་ལེགས་ཤོམ་ཚུ་ཁོ་ལུ་ཡར་འཐོན་འོང་ ལཱ་ལེགས་ཤོམ་ཚུ་ཁོ་གིས་ཡར་འཐུ་འོང་། ངན་པའི་འཆར་གཞི་བརྩམ་མི་ཚུ་ལུ་ ཉེས་ཁྲིམས་གནམ་མེད་ས་མེད་དྲག་པོ་ཕོག་ནི་ཨིན་ དེ་ལས་ ཁོང་གི་འཆར་གཞི་ངན་པ་ཚུ་ མེདཔ་གཏང་འོང་།

وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَكُمْ اَزْوَاجًاۗ وَمَا تَحْمِلُ مِنْ اُنْثٰى وَلَا تَضَعُ اِلَّا بِعِلْمِهٖۗ وَمَا يُعَمَّرُ مِنْ مُّعَمَّرٍ وَّلَا يُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهٖٓ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍۗ اِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

wallāhu khalaqakum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma ja‘alakum azwājā(n), wa mā taḥmilu min unṡā wa lā taḍa‘u illā bi‘ilmih(ī), wa mā yu‘ammaru mim mu‘ammariw wa lā yunqaṣu min ‘umurihī illā fī kitāb(in), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

དེ་ལས་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ ཁྱོད་ཚུ་ འདམ་ལས་ དེ་ལས་ མངལ་ཆུ་ལས་ བཟོ་སྟེ་ དེ་ལས་ ཁྱོད་ཆ་གཉིས་སྦེ་ ༼ཕོ་མོ་༽ བཟོ་ཡི། ཁོ་གི་ཤེས་ཡོན་ལས་མ་གཏོགས་ ཨམ་སྲུ་གཅིག་གིས་ཡང་ མངལ་ཆགས་ཏེ་ ཨ་ལོ་སྐྱེས་མི་ཚུགས། དེ་ལས་ མི་གཅིག་གི་མི་ཚེ་འདི་ རྒྱ་སྐྱེད་མ་བཏང་པར་ ལོ་ཚད་ཡང་ མར་ཕབ་མ་འབད་བར་ ༼དེ་ གཏན་འབེབས་བཟོ་སྟེ་ཡོདཔ་ཨིན་༽ ཀི་དེབ་ (ལཱའུ་མཧྥུ་ཟི) ནང་ལུ་ཡོདཔ་ཨིན། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ འདི་ཨཱལ་ལཱ་ལུ་འཇམ་ཏོང་ཏོ་ཨིན།

وَمَا يَسْتَوِى الْبَحْرٰنِۖ هٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَاۤىِٕغٌ شَرَابُهٗ وَهٰذَا مِلْحٌ اُجَاجٌۗ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُوْنَ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْنَ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَا ۚوَتَرَى الْفُلْكَ فِيْهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa mā yastawil-baḥrān(i), hāżā ‘ażbun furātun sā'igun syarābuhū wa hāżā milḥun ujāj(un), wa min kullin ta'kulūna laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijūna ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka fīhi mawākhira litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

མཚོ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་གཅིག་པ་མེན། འདི་གཅིག་འདི་ མངར་ཆ་དང་ གསརཔ་ འཐུང་ནི་ལུ་ བྲོ་བ་ཅན་ དེ་ལས་ གཞན་མི་འདི་ ཚྭ་དང་ ཁ་ཚ་ཨིན། དེ་ལས་ (མཚོ་རེ་རེ་ལས་) ཁྱོད་ཀྱིས་ ཤ་གསརཔ་ཟ་ཚུགས་ནི་ཨིནམ་མ་ཚད་ ཁྱོད་ཀྱིས་གྱོན་མི་ རྒྱན་ཆ་ཚུ་ཡང་ བཏོན་ཚུགས་ནི་ཨིནམ་མ་ཚད་ དེ་ཁར་ མཚོ་བརྒལ་ཏེ་ གྲུ་ཚུ་ འགྱོ་དོ་ཡོདཔ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཁོ་གི་བྱིན་རླབས་འཚོལ་ཚུགས་ནི་དང་ བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཟེར་ཞུ་ཚུགས་ནི་ཨིན།

يُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِۚ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ وَالَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ مَا يَمْلِكُوْنَ مِنْ قِطْمِيْرٍۗ

yūlijul-laila fin-nahāri wa yūlijun-nahāra fil-lail(i), wa sakhkharasy-syamsa wal-qamara kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), wal-lażīna tad‘ūna min dūnihī mā yamlikūna min qiṭmīr(in).

མཚན་མོ་ཉིན་མོ་དང་ ཉིན་མ་མཚན་མོ་ལུ་བཙུགས་ཏེ་ ཉིམ་དང་ཟླཝ་རེ་རེ་བཞིན་དུ་ དུས་ཚོད་གཏན་འཁེལ་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ བསྐོར་ར་རྐྱབ་སྟེ་ དབང་དུ་བསྡུ་ནུག། ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཨ་ལཱ་འདི་ཁོ་ལུ་ཨིན། རྒྱལ་ཁབ་ཆ་མཉམ་ཁོ་ལུ་ཨིན། དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ༼ཕྱག་འཚལ༽ ཟེར་སླབ་མི་ཚུ་ལུ་ མགུ་ཏོ་གི་མགུ་ཏོ་བཟུམ་སྦེ་ ཕྲང་ཏང་ཏ་ཡང་མེདཔ་ཨིན།

اِنْ تَدْعُوْهُمْ لَا يَسْمَعُوْا دُعَاۤءَكُمْۚ وَلَوْ سَمِعُوْا مَا اسْتَجَابُوْا لَكُمْۗ وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُوْنَ بِشِرْكِكُمْۗ وَلَا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيْرٍ ࣖ

in tad‘ūhum lā yasma‘ū du‘ā'akum, wa lau sami‘ū mastajābū lakum, wa yaumal-qiyāmati yakfurūna bisyirkikum, wa lā yunabbi'uka miṡlu khabīr(in).

ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་འབོ་བ་ཅིན་ ཁོང་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་འབོད་བརྡ་འདི་ མ་གོཝ་མ་ཚད་ འབོ་བ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱི་ཞུ་བ་ཡང་ ངོས་ལེན་མི་འབད། དེ་ལས་ མྱ་ངན་འབད་བའི་ཉིནམ་ལུ་ ཁོང་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་ ལྷ་མང་པོ་ལུ་ དད་པ་བསྐྱེད་མི་འདི་ ངོས་ལེན་མ་འབད་བར་ ཁྱོད་ལུ་ ༼ཨཱལ་ལཱ་༽ གིས་ བྱིན་མི་ བརྡ་དོན་ཚུ་ ག་གིས་ཡང་ བྱིན་མི་ཚུགས།

۞ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اَنْتُمُ الْفُقَرَاۤءُ اِلَى اللّٰهِ ۚوَاللّٰهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ

yā ayyuhan-nāsu antumul-fuqarā'u ilallāh(i), wallāhu huwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

ཨོ་མི་ཚུ། དཀོན་མཆོག་དགོ་མི་འདི་ཁྱོད་ཨིན། དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་འདི་ ཕྱུགཔོ་ཤོས་ཅིག་ཨིན།

اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيْدٍۚ

iy yasya' yużhibkum wa ya'ti bikhalqin jadīd(in).

གལ་ཏེ་ཁོ་གིས་འདོད་པ་ཅིན་ ཁྱོད་ལུ་ངེས་པར་དུ་མེདཔ་བཏང་སྟེ་ སྲོག་ཆགས་གསརཔ་ཚུ་འབག་འོང་འོང་ (ཁྱོད་ཀྱི་ཚབ་ལུ་)།

وَمَا ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ بِعَزِيْزٍ

wa mā żālika ‘alallāhi bi‘azīz(in).

དེ་ལས་ དེ་ཡང་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ ལཱ་ཁག་མེན།

وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰى ۗوَاِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ اِلٰى حِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۗ اِنَّمَا تُنْذِرُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ ۗوَمَنْ تَزَكّٰى فَاِنَّمَا يَتَزَكّٰى لِنَفْسِهٖ ۗوَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ

wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa in tad‘u muṡqalatun ilā ḥimlihā lā yuḥmal minhu syai'uw wa lau kāna żā qurbā, innamā tunżirul-lażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), wa man tazakkā fa innamā yatazakkā linafsih(ī), wa ilallāhil-maṣīr(u).

།སྡིག་པ་ཅན་གྱིས་གཞན་གྱི་སྡིག་པ་མི་བཟོད་དོ། དེ་ལས་ སྡིག་པའི་ལྗིད་ཚད་ལྗིད་པོ་ཡོད་མི་ཅིག་གིས་ ༼གཞན་ཅིག་༽ འབག་དགོཔ་སྦེ་ འབོ་བ་ཅིན་ ༼ཁོ་གིས་ འབོ་མི་ཚུ་༽ ཁོ་རའི་སྤུན་ཆ་ཚུ་ཨིན་རུང་ དེ་གིས་ དུམ་གྲ་ཅིག་ཡང་ འབག་མི་ཚུགས། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་འཇིགས་སྣང་བསྐྱེད་མི་ཚུ་དང་ སྨོན་ལམ་བཏབ་མི་ཚུ་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་ ཉེན་བརྡ་འབད་ཚུགས། དེ་ལས་ག་ར་འབད་རུང་ རང་གིས་རང་ལུ་གཙང་མ་བཟོ་མི་འདི་གིས་ རང་གི་དོན་ལུ་གཙང་མ་བཟོཝ་ཨིན། དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ ལོག་འགྱོ་སའི་ས་སྒོ་འདི་ཨིན།

وَمَا يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ۙ

wa mā yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u).

མིག་ཏོ་ཞརཝ་ཚུ་མཐོང་མི་དང་གཅིག་པ་མེན།

وَلَا الظُّلُمٰتُ وَلَا النُّوْرُۙ

wa laẓ-ẓulumātu wa lan-nūr(u).

དེ་ལས་འོད་དང་འདྲ་བའི་མུན་ནག་ཆ་ཚང་དང་གཅིག་པ་མིན།

وَلَا الظِّلُّ وَلَا الْحَرُوْرُۚ

wa laẓ-ẓillu wa lal-ḥarūr(u).

གྱིབ་མ་ཅན་ཚུ་ཚ་པོ་དང་གཅིག་པ་མེན།

وَمَا يَسْتَوِى الْاَحْيَاۤءُ وَلَا الْاَمْوَاتُۗ اِنَّ اللّٰهَ يُسْمِعُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَمَآ اَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَّنْ فِى الْقُبُوْرِ

wa mā yastawil-aḥyā'u wa lal-amwāt(u), innallāha yusmi‘u may yasyā'(u), wa mā anta bimusmi‘im man fil-qubūr(i).

དེ་ལས་ མི་ཤི་མི་ཚུ་དང་ མི་གསོན་པོ་ཚུ་ གཅིག་མཚུངས་མེན། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཨ་ལཱ་གིས་ ག་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ ཉན་ཚུགསཔ་སྦེ་བྱིནམ་ཨིནམ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) གིས་ དུར་ཁྲོད་ནང་ཡོད་མི་ཚུ་ ཉན་ཚུགསཔ་བཟོ་མི་ཚུགས།

اِنْ اَنْتَ اِلَّا نَذِيْرٌ

in anta illā nażīr(un).

ཁྱོད་ནི་ཉེན་བརྡ་གཏོང་མཁན་ལས་གཞན་གང་ཡང་མིན།

اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ بِالْحَقِّ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًا ۗوَاِنْ مِّنْ اُمَّةٍ اِلَّا خَلَا فِيْهَا نَذِيْرٌ

innā arsalnāka bil-ḥaqqi basyīraw wa nażīrā(n), wa im min ummatin illā khalā fīhā nażīr(un).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱོད་བདེན་པ་དང་གཅིག་ཁར་ བཀའ་དྲིན་བསྐྱང་མི་དང་ ཉེན་བརྡ་བཏང་མི་སྦེ་ བཏང་ཡི། དེ་ལས་ ཚོགས་སྡེ་གཅིག་ཡང་མེད་རུང་ ཉེན་བརྡ་འབད་མི་ཅིག་འོང་ཡི།

وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ وَبِالزُّبُرِ وَبِالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ

wa iy yukażżibūka faqad każżabal-lażīna min qablihim, jā'athum rusuluhum bil-bayyināti wa biz-zuburi wa bil-kitābil-munīr(i).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ཁྱོད་ལུ་རྫུན་མ་སླབ་པ་ཅིན་ ཁོང་གིས་ཧེ་མ་སྡོད་མི་ཚུ་གིས་ཡང་རྫུན་མ་སླབ་ནུག དེ་ལས་ ཁོ་གི་སྐུ་ཚབ་ཚུ་ བརྡ་དོན་ངོ་མ་ (རྫུ་འཕྲུལ་) དང་ ཟུ་བུར་ དེ་ལས་ འགྲེལ་བཤད་ཡང་དག་སྦེ་བྱིན་མི་ ཀི་དེབ་ཚུ་འབག་འོང་པའི་སྐབས་ལུ་ཨིན།

ثُمَّ اَخَذْتُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ ࣖ

Ṡumma akhażtul-lażīna kafarū fakaifa kāna nakīr(i).

དེ་ལས་ང་གིས་དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ཉེས་ཆད་བཀལ་འོང་ དེ་ལས་ (བལྟ) ངེ་གི་ཁྲོ་གཏུམ་གྱི་གྲུབ་འབྲས་འདི་ཨིན།

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ ثَمَرٰتٍ مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهَا ۗوَمِنَ الْجِبَالِ جُدَدٌ ۢبِيْضٌ وَّحُمْرٌ مُّخْتَلِفٌ اَلْوَانُهَا وَغَرَابِيْبُ سُوْدٌ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa'akhrajnā bihī ṡamarātim mukhtalifan alwānuhā, wa minal-jibāli judadum bīḍuw wa khumrum mukhtalifun alwānuhā wa garābību sūd(un).

ཁྱོད་ཀྱིས་ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ གནམ་ཁ་ལས་ཆུ་བཏང་ཡོདཔ་ལས་ ཆུ་དེ་དང་གཅིག་ཁར་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཤིང་འབྲས་སྣ་ཚོགས་བཏོན་ཡོདཔ་ མ་མཐོང་ག? དེ་ལས་ རི་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ ཚོས་གཞི་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ དཀརཔོ་དང་དམརཔོ་གི་ཐིག་ཚུ་ཡོདཔ་མ་ཚད་ ༼དེ་ཡང་༽ གནགཔོ་སྦེ་ཡོད་མི་ཚུ་ཡང་ཡོདཔ་ཨིན།

وَمِنَ النَّاسِ وَالدَّوَاۤبِّ وَالْاَنْعَامِ مُخْتَلِفٌ اَلْوَانُهٗ كَذٰلِكَۗ اِنَّمَا يَخْشَى اللّٰهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمٰۤؤُاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ غَفُوْرٌ

wa minan-nāsi wad-dawābbi wal-an‘āmi mukhtalifun alwānuhū każālik(a), innamā yakhsyallāha min ‘ibādihil-ulamā'(u), innallāha ‘azīzun gafūr(un).

དེ་ལས་ (ཡང་) མི་ཚུ་གི་ནང་འཁོད་ལུ་ སྲོག་ལྡན་འགུལ་སྐྱོད་འབད་མི་སྲོག་ཆགས་དང་ སྒོ་ནོར་སེམས་ཅན་ཚུ་ལུ་ ཚོས་གཞི་མ་འདྲཝ་ཡོདཔ་ཨིན། དཀོན་མཆོག་གི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ཨུ་ལཱ་མ་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིན། ངོ་མ་རང་ ཨཱལ་ལཱ་འདི་ སྟོབས་ཅན་དང་ དགོངས་ཡངས་གནང་མི་ཨིན།

اِنَّ الَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ كِتٰبَ اللّٰهِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً يَّرْجُوْنَ تِجَارَةً لَّنْ تَبُوْرَۙ

innal-lażīna yatlūna kitāballāhi wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatay yarjūna tijāratal lan tabūr(a).

དོན་དངོས་ཐོག རྟག་ཏུ་ཨ་ལཱ་ཧའི་ཀི་དེབ་ (ཨལ་ཀུ་རཱན་) ལྷག་སྟེ་ སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ གསང་བ་དང་ གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ གནང་མི་ ཟས་བཅུད་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཅིག་ ཟད་འགྲོ་བཏང་མི་ཚུ་གིས་ གྱོང་རྒུད་མ་བྱུང་བའི་ ཚོང་འབྲེལ་གྱི་རེ་བ་བསྐྱེདཔ་ཨིན།

لِيُوَفِّيَهُمْ اُجُوْرَهُمْ وَيَزِيْدَهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۗ اِنَّهٗ غَفُوْرٌ شَكُوْرٌ

liyuwaffiyahum ujūrahum wa yazīdahum min faḍlih(ī), innahū gafūrun syakūr(un).

དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོང་ལུ་ ཁོ་རའི་གསོལ་རས་འདི་ མཇུག་བསྡུ་སྟེ་ ཁོ་རའི་བྱམས་བརྩེ་འདི་ ཡར་སེང་འབད་ཚུགས། ངོ་མ་རང་ ཨ་ལཱ་ཧ་འདི་ དགོངས་སེལ་ཞུ་མི་དང་ བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཟེར་ཞུ་ནི་ཨིན།

وَالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِۗ اِنَّ اللّٰهَ بِعِبَادِهٖ لَخَبِيْرٌۢ بَصِيْرٌ

wal-lażī auḥainā ilaika minal-kitābi huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā baina yadaih(i), innallāha bi‘ibādihī lakhabīrum baṣīr(un).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལུ་ ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཟེར་མི་ ཀི་དེབ་ ༼ཨཱལ་ཀུ་རཱན་༽ འདི་ ཧེ་མའི་ཀི་དེབ་ཚུ་ ངེས་གཏན་བཟོ་སྟེ་ བདེན་པ་སྦེ་ གསལ་བསྒྲགས་འབད་ཡི། ངོ་མ་རང་ ཨ་ལཱ་ཧ་འདི་ ངོ་མ་རང་ ག་ར་ཤེས་མི་དང་ ག་ར་མཐོང་མི་ (གནས་སྟངས་) ཁོ་གི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་ཨིན།

ثُمَّ اَوْرَثْنَا الْكِتٰبَ الَّذِيْنَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَاۚ فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖ ۚوَمِنْهُمْ مُّقْتَصِدٌ ۚوَمِنْهُمْ سَابِقٌۢ بِالْخَيْرٰتِ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيْرُۗ

Ṡumma auraṡnal-kitābal-lażīnaṣṭafainā min ‘ibādinā, fa minhum ẓālimul linafsih(ī), wa minhum muqtaṣid(un), wa minhum sābiqum bil-khairāti bi'iżnillāh(i), żālika huwal-faḍlul-kabīr(u).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ང་བཅས་ཀྱི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ གདམ་ཁ་རྐྱབ་མི་ཚུ་ལུ་ ཀི་དེབ་འདི་ བཀྲམ་སྤེལ་འབད་ཡི། དེ་ལས་ ཁོང་གི་གྲལ་ལས་ རང་ལུ་འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་ཡོདཔ་མ་ཚད་ བར་ན་ཡང་ཡོདཔ་ཨིནམ་མ་ཚད་ ཨཱལ་ལཱ་གི་གནང་བ་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ དང་པ་རང་ ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་ཡང་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ གསོལ་རས་སྦོམ་ཅིག་ཨིན།

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّلُؤْلُؤًا ۚوَلِبَاسُهُمْ فِيْهَا حَرِيْرٌ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa lu'lu'ā(n), wa libāsuhum fīhā ḥarīr(un).

༼དེ་ཚུ་གིས་ ལྷ་ཡུལ་ཨད་ན་ཐོབ་འོང་༽ དེ་ནང་འཛུལ་འོང་ དེ་ནང་ གསེར་དང་མུ་ཏིག་གི་ལག་གདུབ་ཚུ་གིས་ མཛེས་རྒྱན་བཏགས་ཏེ་ དེ་ནང་ གྱོན་ཆས་ཚུ་ དར་གྱིས་བཟོ་འོང་།

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَۗ اِنَّ رَبَّنَا لَغَفُوْرٌ شَكُوْرٌۙ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ażhaba ‘annal-ḥazan(a), inna rabbanā lagafūrun syakūr(un).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ལས་ སྡུག་བསྔལ་བཏོན་བཏང་མི་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ བསྟོད་པ་ཕུལཝ་ཨིན།

ۨالَّذِيْٓ اَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِنْ فَضْلِهٖۚ لَا يَمَسُّنَا فِيْهَا نَصَبٌ وَّلَا يَمَسُّنَا فِيْهَا لُغُوْبٌ

allażī aḥallanā dāral-muqāmati min faḍlih(ī), lā yamassunā fīhā naṣabuw wa lā yamassunā fīhā lugūb(un).

ང་བཅས་ལུ་ཁོ་གི་ཐུགས་རྗེ་གིས་ བརྟན་བཞུགས་ཀྱི་ས་གནས་ (ཞིང་ཁམས་) ནང་བཙུགས་གནང་ཡི། དེ་ནང་ལུ་ ང་བཅས་རང་ ཐང་ཆད་ནི་དང་ མགུ་ཐོམ་སི་སི་སྦེ་ཡང་ མ་ཚོར།”

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَهُمْ نَارُ جَهَنَّمَۚ لَا يُقْضٰى عَلَيْهِمْ فَيَمُوْتُوْا وَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ مِّنْ عَذَابِهَاۗ كَذٰلِكَ نَجْزِيْ كُلَّ كَفُوْرٍ ۚ

wal-lażīna kafarū lahum nāru jahannam(a), lā yuqḍā ‘alaihim fayamūtū wa lā yukhaffafu ‘anhum min ‘ażābihā, każālika najzī kulla kafūr(in).

།མ་དད་པ་རྣམས་ལ་ནི་དམྱལ་བ་ཡིན་ནོ། ཁོང་ཚུ་མ་ཤི་བར་དུ་མེདཔ་གཏང་ནི་མེདཔ་མ་ཚད་ ཁོང་གི་ཉེས་ཆད་ཡང་ཁོང་ལས་འཇམ་མི་འགྱོ། དེ་སྦེ་ང་བཅས་ཀྱིས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ག་ར་ལུ་ གསོལ་རས་སྦོམ་སྦེ་བྱིནམ་ཨིན།

وَهُمْ يَصْطَرِخُوْنَ فِيْهَاۚ رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا غَيْرَ الَّذِيْ كُنَّا نَعْمَلُۗ اَوَلَمْ نُعَمِّرْكُمْ مَّا يَتَذَكَّرُ فِيْهِ مَنْ تَذَكَّرَ وَجَاۤءَكُمُ النَّذِيْرُۗ فَذُوْقُوْا فَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ نَّصِيْرٍ ࣖ

wa hum yaṣṭarikhūna fīhā, rabbanā akhirjnā na‘mal ṣāliḥan gairal-lażī kunnā na‘mal(u), awalam nu‘ammirkum mā yatażakkaru fīhi man tażakkara wa jā'akumun nażīr(u), fa żūqū famā liẓ-ẓālimīna min naṣīr(in).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ དམྱལ་བ་ནང་ལུ་ སྐད་རྐྱབ་སྟེ་ ང་བཅས་རའི་གཙོ་བོ་ ང་བཅས་ལུ་ ༼དམྱལ་བ་ལས་༽ བཏོན་གཏང་ཟེར་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཧེ་མ་འབད་མི་ལས་ སོ་སོ་སྦེ་ ལཱ་ལེགས་ཤོམ་འབད་ནི་ཨིན། ༼དེ་གིས་ཁོང་ལུ་སླབ་ནུག༽ "ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་མི་ཚེ་འདི་རིངམ་སྦེ་བཟོ་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱིས་མནོ་བསམ་གཏང་དགོ་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ མནོ་བསམ་གཏང་ཚུགསཔ་སྦེ་ ཉེན་བརྡ་འབད་མི་ཅིག་འོང་སྟེ་འབད་རུང་ བྲོ་བ་མྱོང་སྟེ་ ༼ང་བཅས་ཀྱི་ཉེས་ཁྲིམས་༽ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ གྲོགས་རམ་འབད་མི་མེདཔ་ཨིན།

اِنَّ اللّٰهَ عَالِمُ غَيْبِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

innallāha ‘ālimu gaibis-samāwāti wal-arḍ(i), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ནང་ མཐོང་མ་ཚུགས་པའི་ ༼གསང་བ་༽ ཚུ་ཤེས། དོན་དམ་པར་ཁོ་ནི་སེམས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིན།

هُوَ الَّذِيْ جَعَلَكُمْ خَلٰۤىِٕفَ فِى الْاَرْضِۗ فَمَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهٗۗ وَلَا يَزِيْدُ الْكٰفِرِيْنَ كُفْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ اِلَّا مَقْتًا ۚوَلَا يَزِيْدُ الْكٰفِرِيْنَ كُفْرُهُمْ اِلَّا خَسَارًا

huwal-lażī ja‘alakum khalā'ifa fil-arḍ(i), faman kafara fa‘alaihi kufruh(ū), wa lā yazīdul-kāfirīna kufruhum ‘inda rabbihim illā maqtā(n), wa lā yazīdul-kāfirīna kufruhum illā khasārā(n).

ཁྱེད་ཚུ་འཛམ་གླིང་ནང་ ཀ་ལི་ཕ་བཟོ་མི་འདི་ ཁོ་གིས་ཨིན། །གང་གིས་དད་པ་མ་བསྐྱེད་པ་དེ་ནི་དེའི་དད་པ་མ་བསྐྱེད་པ་ཁོ་རང་ལ་འབྱུང༌། དེ་ལས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་འདི་གིས་ ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་གི་ ཁྲོ་གཏུམ་འདི་ ཡར་སེང་འགྱོ་འོང་། དེ་ལས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་ མ་དད་པ་འདི་གིས་ ཁོང་གི་གྱོང་རྒུད་འདི་ ཡར་སེང་འགྱོ་འོང་།

قُلْ اَرَاَيْتُمْ شُرَكَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقُوْا مِنَ الْاَرْضِ اَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى السَّمٰوٰتِۚ اَمْ اٰتَيْنٰهُمْ كِتٰبًا فَهُمْ عَلٰى بَيِّنَتٍ مِّنْهُۚ بَلْ اِنْ يَّعِدُ الظّٰلِمُوْنَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا اِلَّا غُرُوْرًا

qul ara'aitum syurakā'akumul-lażīna tad‘ūna min dūnillāh(i), arūnī māżā khalaqū minal-arḍi am lahum syirkun fis-samāwāt(i), am ātaināhum kitāban fahum ‘alā bayyinatim minh(u), bal iy ya‘iduẓ-ẓālimūna ba‘ḍuhum ba‘ḍan illā gurūrā(n).

ཁྱོད་ཀྱིས་ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ཁྱོད་རའི་ཆ་རོགས་ཚུ་གི་སྐོར་ལས་ ང་ལུ་བརྡ་སྤྲོད་འབད། འཛམ་གླིང་གི་ཆ་ཤས་ག་ཅི་བཟོ་ཡི་ག་ ང་ལུ་སྟོན་གནང་། ཡང་ན་ ཞིང་ཁམས་བཟོ་བའི་སྐབས་ལུ་ ཁོང་ལུ་ བཅའ་མར་གཏོགས་ཡོདཔ་ཨིན་ན? ཡང་ན་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ དེབ་ཅིག་བྱིན་ཡི་ག་ དེ་ལས་ བདེན་ཁུངས་གསལ་ཏོག་ཏོ་ཚུ་ ཐོབ་ཚུགསཔ་ཨིན་ན? དོན་དམ་པར་ཉེས་པ་ཅན་ཁ་ཅིག་གིས་གཞན་ལ་གཡོ་སྒྱུ་ཁོ་ནར་ཁས་བླངས་དོ།

۞ اِنَّ اللّٰهَ يُمْسِكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ اَنْ تَزُوْلَا ەۚ وَلَىِٕنْ زَالَتَآ اِنْ اَمْسَكَهُمَا مِنْ اَحَدٍ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗاِنَّهٗ كَانَ حَلِيْمًا غَفُوْرًا

innallāha yumsikus-samāwāti wal-arḍa an tazūlā, wa la'in zālatā in amsakahumā min aḥadim mim ba‘dih(ī), innahū kāna ḥalīman gafūrā(n).

དོན་དངོས་ཐོག ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞི་འདི་ འཆི་བ་ལས་ བཀག་བཞག་མི་ ཨ་ལཱ་ཧ་ཨིན། དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་ འགྱོ་བ་ཅིན་ ཨཱལ་ལཱ་མ་གཏོགས་ གཞན་གྱིས་ བཀག་མི་ཚུགས། ངོ་མ་རང་ བཟོད་སྒོམ་ཅན་དང་ དགོངས་ཡངས་གནང་མི་ཨིན།

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ لَّيَكُوْنُنَّ اَهْدٰى مِنْ اِحْدَى الْاُمَمِۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ مَّا زَادَهُمْ اِلَّا نُفُوْرًاۙ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'ahum nażīrul layakūnunna ahdā min iḥdal-umam(i), falammā jā'ahum nażīrum mā zādahum illā nufūrā(n).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་མིང་ཐོག་ལས་ མནའ་བསྐྱལཝ་ད་ གལ་སྲིད་ ཉེན་བརྡ་འབད་མི་ཅིག་ ཁོང་ལུ་འོང་པ་ཅིན་ རྒྱལ་ཁབ་གཞན་ཚུ་ལས་ ལེགས་ཤོམ་སྦེ་ ལམ་སྟོན་འབད་ཚུགས་ཟེར་ མནའ་བསྐྱལཝ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ད་ ཉེན་བརྡ་འབད་མི་ཅིག་འོང་པའི་སྐབས་ དེ་གིས་ ཁོང་ལུ་ ཡར་སེང་མ་འབད་བར་ བདེན་པ་ལས་ ཐག་རིང་སར་ འགྱོ་ནུག།

ۨاسْتِكْبَارًا فِى الْاَرْضِ وَمَكْرَ السَّيِّئِۗ وَلَا يَحِيْقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ اِلَّا بِاَهْلِهٖ ۗفَهَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا سُنَّتَ الْاَوَّلِيْنَۚ فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا ەۚ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَحْوِيْلًا

istikbāran fil-arḍi wa makras-sayyi'(i), wa lā yaḥīqul-makrus-sayyi'u illā bi'ahlih(ī), fahal yanẓurūna illā sunnatal-awwalīn(a), falan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n), wa lan tajida lisunnatillāhi taḥwīlā(n).

འཛམ་གླིང་ནང་ལུ་ ཁོང་གིས་ ང་རྒྱལ་བསྐྱེད་མི་དང་ ངན་པའི་འཆར་གཞི་བརྩམ་མི་ལུ་བརྟེན་ཏེ་ཨིན། ངན་པའི་འཆར་གཞི་འདི་ འཆར་གཞི་བརྩམ་མི་ཚུ་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་འབྱུངམ་ཨིན། དེ་ཚུ་ ཧེ་མའི་མི་ཚུ་གི་དགོངས་དོན་ཚུ་ ༼ལག་ལེན་འཐབ་ནི་༽ ལུ་སྒུག་སྡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་དོན་ལུ་ འགྱུར་བ་ག་ནི་ཡང་ མཐོང་མི་ཚུགས།

اَوَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَكَانُوْٓا اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُعْجِزَهٗ مِنْ شَيْءٍ فِى السَّمٰوٰتِ وَلَا فِى الْاَرْضِۗ اِنَّهٗ كَانَ عَلِيْمًا قَدِيْرًا

awalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim wa kānū asyadda minhum quwwah(tan), wa mā kānallāhu liyu‘jizahū min syai'in fis-samāwāti wa lā fil-arḍ(i), innahū kāna ‘alīman qadīrā(n).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ འཛམ་གླིང་ནང་ འགྲུལ་བསྐྱོད་འབད་དེ་ ཁོང་ལས་ཧེ་མ་ ༼སྐུ་ཚབ་ལུ་ ངོས་ལེན་མ་འབད་མི་༽ མི་ཚུ་ལུ་ ག་ཅི་བྱུང་ཡི་ག་ མ་བལྟ་བར་སྡོདཔ་ཨིན་ན? དེ་ལས་ ཞིང་ཁམས་དང་འཛམ་གླིང་ནང་ ག་ཅི་གིས་ཡང་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ ཞན་ཁོག་བཟོ་མི་ཚུགས། དོན་དམ་པར་ཁོ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཐུ་ཅན་ཡིན།

وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللّٰهُ النَّاسَ بِمَا كَسَبُوْا مَا تَرَكَ عَلٰى ظَهْرِهَا مِنْ دَاۤبَّةٍ وَّلٰكِنْ يُّؤَخِّرُهُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۚ فَاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِعِبَادِهٖ بَصِيْرًا ࣖ

wa lau yu'ākhiżullāhun-nāsa bimā kasabū mā taraka ‘alā ẓahrihā min dābbatiw wa lākiy yu'akhkhiruhum ilā ajalim musammā(n), fa iżā jā'a ajaluhum fa innallāha kāna bi‘ibādihī baṣīrā(n).

དེ་ལས་ གལ་སྲིད་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ མི་ཚུ་གིས་ ག་ཅི་འབད་ཡི་ག་ དེ་ལུ་བརྟེན་ཏེ་ ཉེས་ཁྲིམས་བཀལ་བ་ཅིན་ འཛམ་གླིང་འདི་ནང་ སྲོག་ལྡན་གཅིག་ཡང་ མ་བཞག་པར་ དུས་ཚོད་གཏན་འཁེལ་བཟོ་སྟེ་ ༼ཉེས་ཁྲིམས་༽ ཕར་འགྱངས་འབད་འོང་། ཤུལ་ལས་ ཁོང་གི་ཤི་རྐྱེན་འབྱུང་པའི་སྐབས་ ཨཱལ་ལཱ་འདི་ ག་ར་མཐོང་མི་ (གནས་སྟངས་) ཁོ་གི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་ཨིན།