Q.S ཨན་ན་བ། (اَلنَّبَأ) - 40 ཚིགས་བཅད་ཀྱི་གྲངས།

عَمَّ يَتَسَاۤءَلُوْنَۚ

‘amma yatasā'alūn(a).

གཅིག་གིས་གཅིག་ལུ་ག་ཅི་གི་སྐོར་ལས་དྲིཝ་སྨོ?

عَنِ النَّبَاِ الْعَظِيْمِۙ

‘anin naba'il-‘aẓīm(i).

གནས་ཚུལ་སྦོམ་གྱི་སྐོར་ལས་ (སླར་གསོན་པའི་ཉིནམ)།

الَّذِيْ هُمْ فِيْهِ مُخْتَلِفُوْنَۗ

allażī hum fīhi mukhtalifūn(a).

གང་ལྟར་ཁོང་ཚོ་ཁྱད་པར་ཡོད།

كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَۙ

kallā saya‘lamūn(a).

མིང༌དགོ! མགྱོགས་པ་རང་ཁོང་གིས་ཤེས་འོང་།

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَ

Ṡumma kallā saya‘lamūn(a).

ཡང་བསྐྱར་མིན། མགྱོགས་པ་རང་ཁོང་གིས་ཤེས་འོང་།

اَلَمْ نَجْعَلِ الْاَرْضَ مِهٰدًاۙ

alam naj‘alil-arḍa mihādā(n).

ང་བཅས་ཀྱིས་ས་གཞི་འདི་རྒྱ་སྟོང་སྦེ་མ་བཟོཝ་ཨིན་ན?

وَّالْجِبَالَ اَوْتَادًاۖ

wal-jibāla autādā(n).

རི་འདི་ཚུ་ ཤིང་ཆས་བཟུམ་སྦེ་ཨིན་ན?

وَّخَلَقْنٰكُمْ اَزْوَاجًاۙ

wa khalaqnākum azwājā(n).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཆ་གཅིག་སྦེ་བཟོ་ཡི།

وَّجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًاۙ

wa ja‘alnā naumakum subātā(n).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་གཉིད་འདི་ངལ་གསོ་བཟོ་ཡི།

وَّجَعَلْنَا الَّيْلَ لِبَاسًاۙ

wa ja‘alnal-laila libāsā(n).

ང་བཅས་ཀྱིས་མཚན་མོ་འདི་གྱོན་ཆས་བཟོ་ཡི།

وَّجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًاۚ

wa ja‘alnan-nahāra ma‘āsyā(n).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཉིནམ་འདི་འཚོ་བའི་ཐབས་ལམ་ཅིག་སྦེ་བཟོ་ཡི།

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًاۙ

wa banainā fauqakum sab‘an syidādā(n).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་གུ་ལུ་ བརྟན་པོ་བདུན་བཟོ་ཡི།

وَّجَعَلْنَا سِرَاجًا وَّهَّاجًاۖ

wa ja‘alnā sirājaw wahhājā(n).

ང་བཅས་ཀྱིས་ འོད་མདངས་ཅན་གྱི་སྒྲོན་མེ་ཅིག་བཟོ་ཡི།

وَّاَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرٰتِ مَاۤءً ثَجَّاجًاۙ

wa anzalnā minal-mu‘ṣirāti mā'an ṡajjājā(n).

ང་བཅས་ཀྱིས་སྤྲིན་ལས་ཆརཔ་ཤུགས་སྦེ་བཏང་ཡི།

لِّنُخْرِجَ بِهٖ حَبًّا وَّنَبَاتًاۙ

linukhrija bihī ḥabbaw wa nabātā(n).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ འབྲུ་སྣ་དང་རྩི་ཤིང་ཚུ་ དེ་དང་གཅིག་ཁར་ འཛུགས་སྐྱོང་འབད་ཚུགས།

وَّجَنّٰتٍ اَلْفَافًاۗ

wa jannātin alfāfā(n).

དང་གྱིབ་མ་ཅན་གྱི་ལྡུམ་ར།

اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيْقَاتًاۙ

inna yaumal-faṣli kāna mīqātā(n).

དོན་ལས་རང་ ཁྲིམས་ཕྱེ་བའི་ཉིནམ་འདི་ དུས་ཚོད་གཏན་འཁེལ་སྦེ་ཡོདཔ་ཨིན།

يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَتَأْتُوْنَ اَفْوَاجًاۙ

yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa ta'tūna afwājā(n).

༼དེ་ཡང་༽ རྔ་བརྡུང་བའི་ཉིནམ་ལུ་ ཁྱེད་ཚུ་མི་ཚོགས་སྦེ་འོང་ཡི།

وَّفُتِحَتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ

wa futiḥatis-samā'u fa kānat abwābā(n).

དེ་ལས་ཞིང་ཁམས་ཕྱེ་སྟེ་ སྒོ་ལེ་ཤ་ཅིག་ཡོདཔ་ཨིན།

وَّسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۗ

wa suyyiratil-jibālu fa kānat sarābā(n).

གངས་རི་ཚུ་ འཕྱུར་འགྱོ་སྟེ་ མུན་ནག་ལུ་འགྱུར་སོང་ནུག།

اِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًاۙ

inna jahannama kānat mirṣādā(n).

དོན་དངོས་ཐོག དམྱལ་བ་(དམྱལ་བ་)ནི་(དམྱལ་བའི་ནང་དོན་ལྟ་རྟོག་འབད་མི་སྲུང་སྐྱོབ་པ་ཚུ་གི་དོན་ལུ་) གཡོ་སྒྱུ་འབད་སའི་ས་ཁོངས་ཅིག་ཨིན།

لِّلطّٰغِيْنَ مَاٰبًاۙ

liṭ-ṭāgīna ma'ābā(n).

ས་མཚམས་ལས་བརྒལ་བའི་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ལོག་འོང་སའི་ས་ཁོངས་ཅིག་ལུ་འགྱུར།

لّٰبِثِيْنَ فِيْهَآ اَحْقَابًاۚ

lābiṡīna fīhā aḥqābā(n).

༡ ཁོང་ཚུ་དེ་ཁར་ཡུན་རིངམོ་སྦེ་སྡོད་ནུག།།

لَا يَذُوْقُوْنَ فِيْهَا بَرْدًا وَّلَا شَرَابًاۙ

lā yażūqūna fīhā bardaw wa lā syarābā(n).

དེ་ཚུ་གིས་ བསིལ་དྲོད་འདི་ མ་ཚོར་བར་ འཐུང་མི་ཚུགས།

اِلَّا حَمِيْمًا وَّغَسَّاقًاۙ

illā ḥamīmaw wa gassāqā(n).

ཆུ་བསྐོལ་བ་དང་ རྨེན་བུ་ལས་ལྷག་སྟེ།

جَزَاۤءً وِّفَاقًاۗ

jazā'aw wifāqā(n).

འོས་འབབ་ཅན་གྱི་ཉེས་ཆད་ཅིག་སྦེ།

اِنَّهُمْ كَانُوْا لَا يَرْجُوْنَ حِسَابًاۙ

innahum kānū lā yarjūna ḥisābā(n).

དོན་དངོས་ཐོག ཧེ་མ་ཁོང་གིས་རྩིས་རྐྱབ་ནི་གི་རེ་བ་ནམ་ཡང་མ་བསྐྱེད།

وَّكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا كِذَّابًاۗ

wa każżabū bi'āyātinā kiżżābā(n).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ང་བཅས་ཀྱི་ཚིག་ཕྲེང་ཚུ་ལུ་ མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཡིད་ཆེས་མ་བསྐྱེད།

وَكُلَّ شَيْءٍ اَحْصَيْنٰهُ كِتٰبًاۙ

wa kulla syai'in aḥṣaināhu kitābā(n).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ག་ར་དེབ་ཅིག་ནང་ ཐོ་བཀོད་འབད་དེ་ཡོདཔ་ཨིན།

فَذُوْقُوْا فَلَنْ نَّزِيْدَكُمْ اِلَّا عَذَابًا ࣖ

fa żūqū falan nazīdakum illā ‘ażābā(n)

དེ་འབདཝ་ལས་ ཚོར་སྣང་བྱུང། དེ་འབདཝ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ལུ་ཉེས་ཁྲིམས་མ་གཏོགས་ གཞན་ག་ནི་ཡང་ ཁ་སྐོང་མི་འབད།

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ مَفَازًاۙ

inna lil-muttaqīna mafāzā(n).

དོན་དམ་པར་དྲང་བདེན་གྱིས་རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་པར་འགྱུར།

حَدَاۤىِٕقَ وَاَعْنَابًاۙ

Ḥadā'iqa wa a‘nābā(n).

།ལྡུམ་ར་དང་རྒུན་འབྲུམ་དང་།

وَّكَوَاعِبَ اَتْرَابًاۙ

wa kawā‘iba atrābā(n).

ལོ་ཚད་འདྲ་མཉམ་གྱི་བུམོ་སྦོམ་ཚུ་ཨིན།

وَّكَأْسًا دِهَاقًاۗ

wa ka'san dihāqā(n).

དང་ཕོརཔ་གང་སྟེ་ (འཐུང་ཆུ)།

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا وَّلَا كِذّٰبًا

lā yasma‘ūna fīhā lagwaw wa lā kiżżābā(n).

དེ་ནང་ལུ་ དོན་མེད་ཀྱི་སྐད་ཆ་དང་ རྫུན་གཏམ་གྱི་སྐད་ཆ་ཚུ་ཡང་ གོ་མི་ཚུགས།

جَزَاۤءً مِّنْ رَّبِّكَ عَطَاۤءً حِسَابًاۙ

jazā'am mir rabbika ‘aṭā'an ḥisābā(n).

ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལས་ གསོལ་རས་དང་ བྱམས་བརྩེ་གི་གསོལ་རས་སྦེ་ བྱིན་ཡི།

رَّبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمٰنِ لَا يَمْلِكُوْنَ مِنْهُ خِطَابًاۚ

rabbis-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumar-raḥmāni lā yamlikūna minhu khiṭābā(n).

གནམ་ས་དང་དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ཡོད་པའི་གཙོ་བོ་ ཐུགས་རྗེ་ཅན་གྱིས་ཁོ་དང་གཅིག་ཁར་ ཁ་སླབ་མི་ཚུགས།

يَوْمَ يَقُوْمُ الرُّوْحُ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ صَفًّاۙ لَّا يَتَكَلَّمُوْنَ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَقَالَ صَوَابًا

yauma yaqūmur-rūḥu wal-malā'ikatu ṣaffā(n), lā yatakallamūna illā man ażina lahur-raḥmānu wa qāla ṣawābā(n).

རྣམ་ཤེས་དང་ཕོ་ཉ་ཚུ་ གྱལ་རིམ་སྦེ་ལོང་སྟེ་སྡོད་པའི་ཉིནམ་ལུ་ ཐུགས་རྗེ་ཅན་གྱིས་ གནང་བ་གནང་མི་འདི་མ་གཏོགས་ ཁ་མ་སླབ་པར་ བདེན་པ་རྐྱངམ་གཅིག་སླབ་འོང་།

ذٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّۚ فَمَنْ شَاۤءَ اتَّخَذَ اِلٰى رَبِّهٖ مَاٰبًا

Żālikal-yaumul-ḥaqq(u), faman syā'attakhaża ilā rabbihī ma'ābā(n).

དེ་ ངེས་པར་དུ་འབྱུང་བའི་ཉིནམ་འདི་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ ག་གིས་འདོད་པ་སྐྱེད་མི་འདི་གིས་ ངེས་པར་དུ་ཁོ་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་ལོག་འགྱོ་ནི་གི་ལམ་ཐོབ་འོང་།

اِنَّآ اَنْذَرْنٰكُمْ عَذَابًا قَرِيْبًا ەۙ يَّوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُوْلُ الْكٰفِرُ يٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ تُرٰبًا ࣖ

innā anżarnākum ‘ażāban qarībā(n), yauma yanẓurul-mar'u mā qaddamat yadāhu wa yaqūlul-kāfiru yā laitanī kuntu turābā(n).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱེད་ལུ་ ༼མ་དད་པ་ཚུ་ལུ་༽ ཉེས་ཁྲིམས་ཉེ་འདབས་ཀྱི་སྐོར་ལས་ ཉེན་བརྡ་འབད་ཡི།