Q.S ཨར་རུམ། (اَلرُّوم) - 60 ཚིགས་བཅད་ཀྱི་གྲངས།

الۤمّۤ ۚ

alif lām mīm.

Alif Lam Mim.

غُلِبَتِ الرُّوْمُۙ

gulibatir-rūm(u).

རོ་མཱན་གྱིས་ཕམ་པར་གྱུར་ཏོ།།

فِيْٓ اَدْنَى الْاَرْضِ وَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُوْنَۙ

fī adnal-arḍi wa hum mim ba‘di galabihim sayaglibūn(a).

འདོན་སྤེལ།: ༢༠༡༡/༠༤/༢༠ རིག་པ།(༡)

فِيْ بِضْعِ سِنِيْنَ ەۗ لِلّٰهِ الْاَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَمِنْۢ بَعْدُ ۗوَيَوْمَىِٕذٍ يَّفْرَحُ الْمُؤْمِنُوْنَۙ

fī biḍ‘i sinīn(a), lillāhil-amru min qablu wa mim ba‘d(u), wa yauma'iżiy yafraḥul-mu'minūn(a).

ལོ་དག་པ་ཅིག་ནང་ (ཡང་བསྐྱར)། ཧེ་མ་དང་ཤུལ་ལས་ གནད་དོན་འདི་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་དབང་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ཉིནམ་དེ་ལུ་ དད་པ་ཅན་ཚུ་ དགའ་སྤྲོ་བྱུང་ནུག

بِنَصْرِ اللّٰهِ ۗيَنْصُرُ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ

binaṣrillāh(i), yanṣuru may yasyā'(u), wa huwal-‘azīzur-raḥīm(u).

དཀོན་མཆོག་གིས་རོགས་རམ་ལས་བརྟེན་ཏེ། ཁོ་གིས་ག་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ གྲོགས་རམ་འབདཝ་ཨིན། ཁོང་ནི་མཐུ་སྟོབས་དང་སྙིང་རྗེ་ཅན་ཨིན།

وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ وَعْدَهٗ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhu wa‘dahū wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

(དེ་) ཨ་ལཱ་ཧའི་ཁས་ལེན། ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁས་བླངས་འདི་ ཆ་མེད་བཏང་མི་བཏུབ་ དེ་འབདཝ་ད་ མི་མང་ཤོས་ཅིག་གིས་ མི་ཤེས།

يَعْلَمُوْنَ ظَاهِرًا مِّنَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۖ وَهُمْ عَنِ الْاٰخِرَةِ هُمْ غٰفِلُوْنَ

ya‘lamūna ẓāhiram minal-ḥayātid-dun-yā, wa hum ‘anil-ākhirati hum gāfilūn(a).

འཇིག་རྟེན་གྱི་མི་ཚེ་ལས་སྐྱེས་པ་(འབྱུང་བ་)དེ་ཤེས་པ་དང་། འཆི་བའི་ཤུལ་མའི་སྐོར་ལས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ སྣང་མེད་སྦེ་ཡོདཔ་ཨིན།

اَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۗ مَا خَلَقَ اللّٰهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّ وَاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ وَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ بِلِقَاۤئِ رَبِّهِمْ لَكٰفِرُوْنَ

awalam yatafakkarū fī anfusihim, mā khalaqallāhus-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqqi wa ajalim musammā(n), wa inna kaṡīram minan-nāsi biliqā'i rabbihim lakāfirūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ག་ཅི་འབད་ ༼བྱུང་རྐྱེན་༽ གི་སྐོར་ལས་ མནོ་བསམ་མ་གཏང་པ་སྨོ? དཀོན་མཆོག་གིས་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ དེ་ལས་ དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ཡོད་མི་ཚུ་ མ་བཟོ་བར་ དུས་ཚོད་གཏན་འཁེལ་གྱི་ནང་འཁོད་ལུ་ འོས་འབབ་དང་ལྡནམ་སྦེ་ བཟོ་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ མི་མང་ཤོས་ཅིག་གིས་རང་ ཁོང་རའི་ལྷ་དང་ཕྱད་ནི་འདི་ ངོས་ལེན་མི་འབད།

اَوَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَانُوْٓا اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَّاَثَارُوا الْاَرْضَ وَعَمَرُوْهَآ اَكْثَرَ مِمَّا عَمَرُوْهَا وَجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۗ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَۗ

awalam yasīrū fil-arḍi fayanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, kānū asyadda minhum quwwataw wa aṡārul-arḍa wa ‘amarūhā akṡara mimmā ‘amarūhā wa jā'athum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་འཛམ་གླིང་ནང་འགྲུལ་སྐྱོད་འབད་དེ་ ཁོང་གི་ཧེ་མ་སྡོད་མི་ཚུ་ལུ་ ག་ཅི་བྱུང་ཡི་ག་ མ་མཐོང་ག? མི་འདི་ཚུ་ ཁོང་ལས་ ཤུགས་ཆེཝ་སྦེ་ཡོདཔ་ལས་ ཁོང་གིས་ ས་གཞི་འདི་ འཛུགས་སྐྱོང་འབད་དེ་ ཡར་རྒྱས་འགྱོ་མི་ལས་ལྷག་སྟེ་ ཡར་རྒྱས་བཏང་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་གི་སྐུ་ཚབ་ཚུ་ བདེན་ཁུངས་གསལ་ཏོག་ཏོ་ཚུ་འབག་སྟེ་ ཁོང་ལུ་འོངས་ནུག། དེ་འབདཝ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོང་ལུ་ མི་དྲང་བའི་ལཱ་འབད་མི་བཏུབ་ དེ་འབདཝ་ད་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ཀྱིས་ རང་ལུ་མི་དྲང་བའི་ལཱ་འབད་མི་ཚུ་ཨིན།

ثُمَّ كَانَ عَاقِبَةَ الَّذِيْنَ اَسَاۤءُوا السُّوْۤاٰىٓ اَنْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَكَانُوْا بِهَا يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

Ṡumma kāna ‘āqibatal-lażīna asā'us-sū'ā an każżabū bi'āyātillāhi wa kānū bihā yastahzi'ūn(a).

དེ་ལས་ ཉེས་ཁྲིམས་དེ་ལས་ཡང་སྦོམ་ཅིག་ ངན་པ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ མཐའ་མཇུག་ཨིན། ག་ཅི་འབད་ཟེར་བ་ཅིན་ ཁོང་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཚིག་ཚུ་ ངོས་ལེན་མ་འབད་བར་ རྟག་བུ་རང་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་ཨིན།

اَللّٰهُ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

allāhu yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduhū ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

༼སྲོག་ཆགས་ཚུ་༽ འགོ་བཙུགས་མི་དེ་ ཨཱལ་ལཱ་ཨིན། དེ་ལས་ ལོག་སྟེ་རང་ བསྐྱར་ལོག་འབདཝ་ཨིན། དེ་ལས་ཁྱེད་ཚུ་ཁོ་ལུ་ལོག་འོང་།

وَيَوْمَ تَقُوْمُ السَّاعَةُ يُبْلِسُ الْمُجْرِمُوْنَ

wa yauma taqūmus-sā‘atu yublisul-mujrimūn(a).

དེ་ལས་ དུས་ཚོད་འབྱུང་བའི་ཉིནམ་ལུ་ སྡིག་ཅན་ཚུ་ སེམས་ཕམ་སྟེ་ ཁུ་སིམ་སིམ་སྦེ་སྡོད་འོང་།

وَلَمْ يَكُنْ لَّهُمْ مِّنْ شُرَكَاۤىِٕهِمْ شُفَعٰۤؤُا وَكَانُوْا بِشُرَكَاۤىِٕهِمْ كٰفِرِيْنَ

wa lam yakul lahum min syurakā'ihim syufa‘ā'u wa kānū bisyurakā'ihim kāfirīn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ སྐུ་འདྲ་ཚུ་ ངོས་ལེན་མ་འབད་བའི་སྐབས་ ཁོང་གི་སྐུ་འདྲ་ཚུ་ལས་ སྨོན་ལམ་བཏབ་ནི་འདི་ འབད་མ་ཚུགསཔ་ཨིན།

وَيَوْمَ تَقُوْمُ السَّاعَةُ يَوْمَىِٕذٍ يَّتَفَرَّقُوْنَ

wa yauma taqūmus-sā‘atu yauma'iżiy yatafarraqūn(a).

དེ་ལས་ ༼ནམ་༽ འཆི་བའི་ཉིནམ་འབྱུང་པའི་ཉིནམ་ལུ་ མི་ཚུ་ ༼སྡེ་ཚན་ནང་༽ བགོ་བཤའ་རྐྱབ་འོང་།

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَهُمْ فِيْ رَوْضَةٍ يُّحْبَرُوْنَ

fa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fahum fī rauḍatiy yuḥbarūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ དད་པ་བསྐྱེད་དེ་ ལཱ་ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་ ལྡུམ་ར་ནང་ དགའ་སྤྲོ་འབྱུང་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَلِقَاۤئِ الْاٰخِرَةِ فَاُولٰۤىِٕكَ فِى الْعَذَابِ مُحْضَرُوْنَ

wa ammal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā wa liqā'il-ākhirati fa'ulā'ika fil-‘ażābi muḥḍarūn(a).

དེ་ལས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་པར་ ང་བཅས་ཀྱི་རྟགས་མཚན་ཚུ་ ཁས་མ་ལེན་པར་ ཕྱི་མའི་དུས་ཚོད་ལུ་ ཁས་ལེན་མ་འབད་མི་ཚུ་ སྡུག་བསྔལ་ནང་ སྡོད་ནི་ཨིན།

فَسُبْحٰنَ اللّٰهِ حِيْنَ تُمْسُوْنَ وَحِيْنَ تُصْبِحُوْنَ

fa subḥānallāhi ḥīna tumsūna wa ḥīna tuṣbiḥūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཕྱི་རུ་དང་ དྲོ་པ་ (dawn) ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ གཟི་བརྗིད་ཕུལ།

وَلَهُ الْحَمْدُ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَعَشِيًّا وَّحِيْنَ تُظْهِرُوْنَ

wa lahul-ḥamdu fis-samāwāti wal-arḍi wa ‘asyiyyaw wa ḥīna tuẓhirūn(a).

དེ་ལས་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་གཉིས་ཆ་རའི་ནང་ མཚན་མོ་དང་ཉིན་གུང་ (ཉིན་གུང་) ལུ་བསྟོད་པ་ཕུལ་དགོ།

يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَيُحْيِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا ۗوَكَذٰلِكَ تُخْرَجُوْنَ ࣖ

yukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa yukhrijul-mayyita minal-ḥayyi wa yuḥyil-arḍa ba‘da mautihā, wa każālika tukhrajūn(a).

ཤི་ས་ལས་གསོན་པོ་ཚུ་བཏོན་ཞིནམ་ལས་ ཤི་མི་ཚུ་གསོན་པོ་ལས་བཏོན་ཞིནམ་ལས་ ཤི་ཚར་བའི་ཤུལ་ལས་ ༼སྐམ་༽ ས་གཞི་འདི་ ལོག་སྟེ་གསོན་པོ་བཟོ་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ཁྱོད་ཚུ་ཡང་(དུར་ཁུང་ལས་)བཏོན་འོང་།

وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنْ خَلَقَكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ اِذَآ اَنْتُمْ بَشَرٌ تَنْتَشِرُوْنَ

wa min āyātihī an khalaqakum min turābin ṡumma iżā antum basyarun tantasyirūn(a).

དེ་ལས་ཁོ་གི་རྟགས་མཚན་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ༼ཁོ་གི་མཐོ་ཚད་༽ ཁྱོད་ལུ་ཐལཝ་ལས་བཟོ་སྟེ་ དེ་ལས་ གློ་བུར་དུ་ཁྱོད་ སྐྱེས་འཕེལ་འབད་མི་ མི་ལུ་འགྱུར་ཡོདཔ་ཨིན།

وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا لِّتَسْكُنُوْٓا اِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَّوَدَّةً وَّرَحْمَةً ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

wa min āyātihī an khalaqa lakum min anfusikum azwājal litaskunū ilaihā wa ja‘ala bainakum mawaddataw wa raḥmah(tan), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

དེ་ལས་ ཁོ་གི་རྟགས་མཚན་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ༼ཁོ་གི་མཐོ་བའི་༽ ཁྱོད་རའི་རིགས་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ གཉེན་གྲོགས་བཟོ་སྟེ་ ཁྱོད་རང་ ཁོང་དང་གཅིག་ཁར་ སེམས་དགའ་སྟེ་ བདེ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ འཚོར་སྣང་བྱུང་བཅུག་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱི་བར་ན་ བརྩེ་བ་དང་ བརྩེ་བ་གི་ཚོར་སྣང་ཚུ་ བཟོ་ཡོདཔ་ཨིན། དོན་དངོས་ཐོག དེ་ནང་ལུ་ མནོ་བསམ་གཏང་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ངོ་མ་རང་ ༼ཨཱལ་ལཱ་གི་མཐོ་ཚད་ཀྱི་༽ རྟགས་མཚན་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَمِنْ اٰيٰتِهٖ خَلْقُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافُ اَلْسِنَتِكُمْ وَاَلْوَانِكُمْۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّلْعٰلِمِيْنَ

wa min āyātihī khalqus-samāwāti wal-arḍi wakhtilāfu alsinatikum wa alwānikum, inna fī żālika la'āyātil lil-‘ālimīn(a).

དེ་ལས་ཁོ་གི་རྟགས་མཚན་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ༼མཐོ་ཚད་༽ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་བཟོ་མི་དང་ ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་ཡིག་མ་འདྲཝ་ དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་པགས་ཀོ་གི་ཚོས་གཞི་ཚུ་ཨིན། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ དེ་ནང་ལུ་ ཤེས་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ བདེན་པ་གི་རྟགས་མཚན་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَمِنْ اٰيٰتِهٖ مَنَامُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَابْتِغَاۤؤُكُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّسْمَعُوْنَ

wa min āyātihī manāmukum bil-laili wan-nahāri wabtigā'ukum min faḍlih(ī), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yasma‘ūn(a).

དེ་ལས་ རྟགས་མཚན་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ༼ཁོ་གི་མཐོ་ཚད་༽ ཁྱོད་ཀྱིས་ ནུབ་མོ་དང་ཉིན་མོ་ གཉིད་ལོག་སྟེ་ ཁོ་གི་བྱིན་རླབས་ལ་ལུ་ཅིག་ འཚོལ་ནིའི་དོན་ལུ་ བརྩོན་ཤུགས་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ཨིན། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ འདི་ནང་ལུ་ ཉན་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ངོ་མ་རང་ རྟགས་མཚན་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَمِنْ اٰيٰتِهٖ يُرِيْكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَّطَمَعًا وَّيُنَزِّلُ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَيُحْيٖ بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa min āyātihī yurīkumul-barqa khaufaw wa ṭama‘aw wa yunazzilu minas-samā'i mā'an fa yuḥyī bihil-arḍa ba‘da mautihā, inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).

དེ་ལས་ ཁོ་གི་རྟགས་མཚན་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ༼ཁོ་གི་མཐོ་བའི་༽ ཁྱོད་ལུ་ འདྲོག་བྱེལ་དང་རེ་བ་ ༼འབྱུང་བཅུག༽ གློག་མེ་སྟོན་ཏེ་ གནམ་ཁ་ལས་ཆུ་ ༼ཆརཔ་༽ བཏང་ཞིནམ་ལས་ ཆུ་དེ་གིས་ འཛམ་གླིང་ཤི་ཚར་བའི་ཤུལ་ལས་ ༼སྐམ་༽ ལོག་སྟེ་གསོན་པོ་སྦེ་བཞགཔ་ཨིན། དོན་དངོས་ཐོག དེ་ནང་ལུ་ ཧ་གོ་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ངོ་མ་རང་ རྟགས་མཚན་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنْ تَقُوْمَ السَّمَاۤءُ وَالْاَرْضُ بِاَمْرِهٖۗ ثُمَّ اِذَا دَعَاكُمْ دَعْوَةًۖ مِّنَ الْاَرْضِ اِذَآ اَنْتُمْ تَخْرُجُوْنَ

wa min āyātihī an taqūmas-samā'u wal-arḍu bi'amrih(ī), ṡumma iżā da‘ākum da‘watam minal-arḍi iżā antum takhrujūn(a).

དེ་ལས་ཁོ་གི་རྟགས་མཚན་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ༼མཐོ་ཚད་༽ ཁོ་གི་ཐུགས་དགོངས་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་གཞི་བཙུགས་འབད་མི་འདི་ཨིན། དེ་ལས་ཁོ་གིས་ཁྱོད་ལུ་ས་གཞི་ལས་ཚར་གཅིག་འབོཝ་ད་ དེ་འཕྲོ་ལས་ཁྱོད་(དུར་ཁུང་ལས་)ཐོན་འོང་།

وَلَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ كُلٌّ لَّهٗ قٰنِتُوْنَ

wa lahū man fis-samāwāti wal-arḍ(i), kullul lahū qānitūn(a).

དེ་ལས་ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ནང་ཡོད་མི་ག་ར་ཁོ་གི་ཨིན། ག་ར་ཁོ་རྐྱངམ་གཅིག་གི་འོག་ལུ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَهُوَ الَّذِيْ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ وَهُوَ اَهْوَنُ عَلَيْهِۗ وَلَهُ الْمَثَلُ الْاَعْلٰى فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ

wa huwal-lażī yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduhū wa huwa ahwanu ‘alaih(i), wa lahul-maṡalul-a‘lā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

དེ་ལས་ བཟོ་སྐྲུན་འགོ་བཙུགས་ཏེ་ དེ་ལས་ བསྐྱར་ལོག་འབད་མི་འདི་ ཁོ་གིས་ཨིནམ་ལས་ ཁོ་ལུ་འཇམ་ཏོང་ཏོ་ཨིན། ཁོ་ལུ་གནམ་ས་དང་ས་གཞི་ནང་ལུ་ མཐོ་བའི་དཀོན་མཆོག་གི་ཡོན་ཏན་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ཁོ་འདི་ སྟོབས་ཤུགས་ཅན་དང་ ཤེས་རབ་ཅན་ཅིག་ཨིན།

ضَرَبَ لَكُمْ مَّثَلًا مِّنْ اَنْفُسِكُمْۗ هَلْ لَّكُمْ مِّنْ مَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ مِّنْ شُرَكَاۤءَ فِيْ مَا رَزَقْنٰكُمْ فَاَنْتُمْ فِيْهِ سَوَاۤءٌ تَخَافُوْنَهُمْ كَخِيْفَتِكُمْ اَنْفُسَكُمْۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

Ḍaraba lakum maṡalam min anfusikum, hal lakum mim mā malakat aimānukum min syurakā'a fī mā razaqnākum fa'antum fīhi sawā'un takhāfūnahum kakhīfatikum anfusakum, każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘qilūn(a).

ཁྱེད་ཚུ་ལས་ཁོ་གྱིས་ཁྱེད་ཚུའི་དོན་ལུ་དཔེ་གཏམ་ཚུ་བཟོཝ་ཨིན།། ཁྱོད་ཀྱི་གཡོགཔོ་གང་རུང་ཅིག་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལུ་བྱིན་མི་ འཚོ་བའི་ནང་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ མཉམ་འབྲེལ་འབད་བ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ གནད་དོན་འདི་ནང་ ཁོང་དང་འདྲ་མཉམ་སྦེ་ འགྱོ་ཚུགསཔ་ཨིན་པ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཁྱོད་རའི་ཁྱིམ་ཚང་ལས་ འདྲོགས་དོ་བཟུམ་སྦེ་ ཁོང་ལུ་ཡང་ འདྲོག་འོང་། དེ་སྦེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཧ་གོ་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ཚིག་ཕྲད་ཚུ་ འགྲེལ་བཤད་རྐྱབ་ཨིན།

بَلِ اتَّبَعَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ فَمَنْ يَّهْدِيْ مَنْ اَضَلَّ اللّٰهُ ۗوَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

balittaba‘al-lażīna ẓalamū ahwā'ahum bigairi ‘ilm(in), famay yahdī man aḍallallāh(u), wa mā lahum min nāṣirīn(a).

དེ་འབདཝ་ད་ མི་དྲང་བདེན་མེད་མི་ཚུ་གིས་ ཤེས་ཡོན་མེད་པར་ ཁོང་རའི་འདོད་པ་ལུ་རྗེས་སུ་འཇུག་དོ་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ ཨ་ལཱ་གིས་ ལམ་འཛོལ་བ་བཟོ་མི་ མི་ཚུ་ ག་གིས་ལམ་སྟོན་འབད་ཚུགས་ནི་སྨོ? དེ་ལས་ཁོང་ལུ་ཆ་རོགས་འབད་མི་གཅིག་ཡང་མ་བྱུང་པས།

فَاَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّيْنِ حَنِيْفًاۗ فِطْرَتَ اللّٰهِ الَّتِيْ فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَاۗ لَا تَبْدِيْلَ لِخَلْقِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ الدِّيْنُ الْقَيِّمُۙ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَۙ

fa aqim wajhaka lid-dīni ḥanīfā(n), fiṭratallāhil-latī faṭaran-nāsa ‘alaihā, lā tabdīla likhalqillāh(i), żālikad-dīnul-qayyim(u), wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་རའི་གདོང་དེ་ ཆོས་ལུགས་ལུ་ ཕྲང་ཏང་ཏ་སྦེ་ བསྒྱིར་དགོ། ༼དང་འཁྲིལ་ཏེ་༽ ཨཱལ་ལཱ་གི་རང་བཞིན་འདི་ ག་ཅི་སྦེ་ཟེར་བ་ཅིན་ ཁོ་གིས་ མི་ཚུ་ དེ་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ བཟོ་ཡོདཔ་ཨིན། དཀོན་མཆོག་གིས་མཛད་པ་ལུ་འགྱུར་བ་མེད། །དེ་ནི་དྲང་བའི་ཆོས་ཡིན་ཡང་མི་ཕལ་མོ་ཆེས་མི་ཤེས་ཏེ།

۞ مُنِيْبِيْنَ اِلَيْهِ وَاتَّقُوْهُ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۙ

munībīna ilaihi wattaqūhu wa aqīmuṣ-ṣalāta wa lā takūnū minal-musyrikīn(a).

འདོན་སྤེལ།: ༢༠༡༠/༠༣/༠༣ རིག་པ།(༠) འདི་ཡང་ གཟའ་ཉི་མའི་ཉིན།

مِنَ الَّذِيْنَ فَرَّقُوْا دِيْنَهُمْ وَكَانُوْا شِيَعًا ۗ كُلُّ حِزْبٍۢ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُوْنَ

minal-lażīna farraqū dīnahum wa kānū syiya‘ā(n), kullu ḥizbim bimā ladaihim fariḥūn(a).

དེ་ཡང་ ཆོས་ལུགས་དབྱེ་བ་ཕྱེ་སྟེ་ སྡེ་ཚན་ལེ་ཤ་ཅིག་ལུ་དབྱེ་བ་ཕྱེ་མི་ མི་ཚུ་ཨིན། སྡེ་ཚན་རེ་རེ་གིས་ ཁོང་རའི་སྡེ་ཚན་ནང་ཡོད་མི་ལུ་ སྤོབས་པ་བསྐྱེདཔ་ཨིན།

وَاِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُّنِيْبِيْنَ اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَآ اَذَاقَهُمْ مِّنْهُ رَحْمَةً اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُوْنَۙ

wa iżā massan-nāsa ḍurrun da‘au rabbahum munībīna ilaihi ṡumma iżā ażāqahum minhu raḥmatan iżā farīqum minhum birabbihim yusyrikūn(a).

དེ་ལས་ མི་ཚུ་ལུ་ ཉེན་ཁ་བྱུང་པའི་སྐབས་ ཁོང་གིས་ ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་ ལོག་འོང་དགོཔ་སྦེ་ འབོ་སྟེ་ དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ ཁོང་གི་ཐུགས་རྗེ་ཆུང་ཀུ་ཅིག་ བྱིན་པའི་སྐབས་ གློ་བུར་དུ་ ལ་ལུ་ཅིག་གིས་ ཨ་ལཱ་དང་གཅིག་ཁར་ མཉམ་འབྲེལ་འབདཝ་ཨིན།

لِيَكْفُرُوْا بِمَآ اٰتَيْنٰهُمْۗ فَتَمَتَّعُوْاۗ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

liyakfurū bimā ātaināhum, fatamatta‘ū, fasaufa ta‘lamūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་བྱིན་མི་ཐུགས་རྗེ་འདི་ཁོང་གིས་ངོས་ལེན་མ་འབད་བཅུག། དེ་ལས་ དགའ་སྤྲོ་འབྱུང་ཞིནམ་ལས་ ཤུལ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་ཚུགས་ནི་ཨིན་ (ཁྱོད་ཀྱི་བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་ གནད་ཁུངས་ཚུ་)།

اَمْ اَنْزَلْنَا عَلَيْهِمْ سُلْطٰنًا فَهُوَ يَتَكَلَّمُ بِمَا كَانُوْا بِهٖ يُشْرِكُوْنَ

am anzalnā ‘alaihim sulṭānan fahuwa yatakallamu bimā kānū bihī yusyrikūn(a).

ཡང་ན་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ བརྡ་དོན་བཏང་སྟེ་ ཁོང་གིས་ དཀོན་མཆོག་དང་གཅིག་ཁར་ ག་ཅི་འབདཝ་ཨིན་ན་ འགྲེལ་བཤད་རྐྱབ་སྟེ་ བདེན་དཔྱད་འབད་ཡི་ག་?

وَاِذَآ اَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً فَرِحُوْا بِهَاۗ وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ اِذَا هُمْ يَقْنَطُوْنَ

wa iżā ażaqnan-nāsa raḥmatan fariḥū bihā, wa in tuṣibhum sayyi'atum bimā qaddamat aidīhim iżā hum yaqnaṭūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ མི་ཚུ་ལུ་ སྙིང་རྗེ་བྱིན་པ་ཅིན་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ དེ་ལུ་ ངེས་པར་དུ་དགའ་འོང་། དེ་འབདཝ་ད་ རང་སོའི་སྐྱོན་ལས་བརྟེན་ རྐྱེན་ངན་(ཉེན་ཁ་) བྱུང་པ་ཅིན་ དེ་འཕྲོ་ལས་ སེམས་ཕམ་འགྱོཝ་ཨིན།

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

awalam yarau annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཨ་ལཱ་གིས་ ག་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ འཚོ་བཅུད་བྱིནམ་ཨིནམ་མ་ཚད་ ཁོ་གིས་ ཚད་འཛིན་ཡང་ འབད་དགོཔ་ཨིན་ན་ མ་ཤེསཔ་ཨིན་ན? དོན་དངོས་ཐོག་འདི་ནང་ལུ་ དད་པ་ཅན་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ངོ་མ་རང་ ༼ཨཱལ་ལཱ་གི་མཐོ་ཚད་ཀྱི་༽ རྟགས་མཚན་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན།

فَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَ اللّٰهِ ۖوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

fa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīl(i), żālika khairul lil-lażīna yurīdūna wajhallāh(i), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གི་ཐོབ་དབང་འདི་ སྤུན་ཆ་ཉེ་འདབས་ལུ་བྱིན་ནི་དང་ དེ་བཟུམ་སྦེ་ དབུལ་ཕོངས་དང་ འགྲུལ་སྐྱོད་འབད་མི་ མི་ཚུ་ལུ་ཡང་ བྱིན་དགོ། དེ་ཡང་ ཨཱལ་ལཱ་གི་དགའ་སྤྲོ་འཚོལ་མི་ཚུ་ལུ་ ལེགས་ཤོམ་ཨིན། དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་ཁ་རྗེ་ཅན་གྱི་མི་ཚུ་ཨིན།

وَمَآ اٰتَيْتُمْ مِّنْ رِّبًا لِّيَرْبُوَا۟ فِيْٓ اَمْوَالِ النَّاسِ فَلَا يَرْبُوْا عِنْدَ اللّٰهِ ۚوَمَآ اٰتَيْتُمْ مِّنْ زَكٰوةٍ تُرِيْدُوْنَ وَجْهَ اللّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُضْعِفُوْنَ

wa mā ātaitum mir ribal liyarbuwa fī amwālin-nāsi falā yarbū ‘indallāh(i), wa mā ātaitum min zakātin turīdūna wajhallāhi fa'ulā'ika humul-muḍ‘ifūn(a).

དེ་ལས་ མི་ཚུ་གི་རྒྱུ་ནོར་ཡར་སེང་འགྱོ་ནིའི་དོན་ལུ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ རི་བ་(ཁ་སྐོང་) ག་ཅི་རང་བྱིན་རུང་ ཨ་ལཱ་གི་གདོང་ཁར་ ཡར་སེང་མི་འགྱོ། དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཟ་ཀཊ་གི་རྣམ་པ་ལུ་ ག་ཅི་བྱིན་མི་འདི་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཨ་ལཱ་གི་ཆ་འཇོག་ཐོབ་ནིའི་དོན་ལུ་ བྱིན་མི་འདི་ དེ་ཚུ་ མང་སུ་མང་སུ་བཟོ་མི་ མི་ཚུ་ཨིན།

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْۗ هَلْ مِنْ شُرَكَاۤىِٕكُمْ مَّنْ يَّفْعَلُ مِنْ ذٰلِكُمْ مِّنْ شَيْءٍۗ سُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ ࣖ

allāhul-lażī khalaqakum ṡumma razaqakum ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum, hal min syurakā'ikum may yaf‘alu min żālikum min syai'(in), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

ཨཱལ་ལཱ་གིས་ཁྱོད་བཟོ་ཞིནམ་ལས་ ཁྱོད་ལུ་འཚོ་བཅུད་བྱིན་ཞིནམ་ལས་ ཁྱོད་ལུ་བསད་ཞིནམ་ལས་ ཁྱོད་ལུ་ལོག་སྟེ་མི་ཚེ་ནང་འོང་བཅུག་ནུག། ཁྱོད་ཀྱིས་ཨཱལ་ལཱ་དང་མཉམ་འབྲེལ་འབད་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ དེ་བཟུམ་གྱི་ལཱ་འབད་ཚུགས་མི་གཅིག་ཡོདཔ་ཨིན་ན? གཅིག་གིས་གཅིག་ལུ་མཉམ་འབྲེལ་འབད་མི་ལས་ལྷག་སྟེ་ ཁོ་དང་མཐོ་ཤོས་ལུ་གཟི་བརྗིད་ཡོད།

ظَهَرَ الْفَسَادُ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ اَيْدِى النَّاسِ لِيُذِيْقَهُمْ بَعْضَ الَّذِيْ عَمِلُوْا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

Żaharal-fasādu fil-barri wal-baḥri bimā kasabat aidin-nāsi liyużīqahum ba‘ḍal-lażī ‘amilū la‘allahum yarji‘ūn(a).

ས་དང་མཚོ་ཁར་ གནོད་སྐྱོན་འདི་ མི་གི་ལགཔ་གི་བྱ་སྤྱོད་ལས་བརྟེན་ཏེ་ འབྱུང་དོ་ཡོདཔ་སྦེ་ མཐོང་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ཀྱིས་ ༼ལམ་བཟང་པོ་ལུ་༽ ལོག་འོང་བཅུག་ནིའི་དོན་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོང་གི་བྱ་བ་ལ་ལུ་ཅིག་ ༼གནད་ཁུངས་༽ མྱོང་བཅུག་དགོ་མནོཝ་མས།

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلُۗ كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّشْرِكِيْنَ

qul sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qabl(u), kāna akṡaruhum musyrikīn(a).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཟེར་སླབ། "འཛམ་གླིང་ནང་ལུ་འགྲུལ་སྐྱོད་འབད་དེ་ སྔོན་ལུགས་ཀྱི་མི་ཚུ་གི་མཇུག་བསྡུ་འདི་ག་དེ་སྦེ་ཡོདཔ་ཨིན་ན་བལྟ། ཁོང་མང་ཤོས་ཅིག་རང་ ༼ཨཱལ་ལཱ་༽དང་ཅིག་ཁར་ མཉམ་འབྲེལ་འབད་མི་ཚུ་ཨིན་མས།

فَاَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّيْنِ الْقَيِّمِ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا مَرَدَّ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ يَوْمَىِٕذٍ يَّصَّدَّعُوْنَ

fa'aqim lid-dīnil-qayyimi min qabli ay ya'tiya yaumul lā maradda lahū minallāhi yauma'iżiy yaṣṣadda‘ūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་རའི་གདོང་དེ་ ཆོས་ལུགས་ཕྲང་ཏང་ཏ་ལུ་ ༼ཨིསི་ལམ་༽ ལུ་བསྒྱུར་ཞིནམ་ལས་ དཀོན་མཆོག་ལས་ བཀག་ཆ་འབད་མ་ཚུགས་པའི་ ཉིནམ་ཅིག་ མ་འོང་པའི་ཧེ་མ་ ཉིནམ་དེ་ལུ་ ཁོང་གཉིས་ ཁ་བྱལ་འགྱོ་འོང་།

مَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهٗۚ وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِاَنْفُسِهِمْ يَمْهَدُوْنَۙ

man kafara fa ‘alaihi kufruh(ū), wa man ‘amila ṣāliḥan fali'anfusihim yamhadūn(a).

གང་གིས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་པ་ཅིན་ ཁོ་རྐྱངམ་གཅིག་གིས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ཚུ་ འབག་འོང་། དེ་ལས་ ག་གིས་ ལཱ་ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་འདི་གིས་ རང་གི་དོན་ལུ་ གྲ་སྒྲིག་འབདཝ་ཨིན།

لِيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْ فَضْلِهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْكٰفِرِيْنَ

liyajziyal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti min faḍlih(ī), innahū lā yuḥibbul-kāfirīn(a).

དེ་ལས་ དད་པ་བསྐྱེད་དེ་ ལཱ་ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁོ་རའི་བྱིན་རླབས་ལས་ གསོལ་རས་བྱིན་འོང་། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོ་གིས་ མ་དད་པ་ཚུ་ལུ་ དགའ་མི་བཏུབ།

وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنْ يُّرْسِلَ الرِّيٰحَ مُبَشِّرٰتٍ وَّلِيُذِيْقَكُمْ مِّنْ رَّحْمَتِهٖ وَلِتَجْرِيَ الْفُلْكُ بِاَمْرِهٖ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa min āyātihī ay yursilar-riyāḥa mubasysyirātiw wa liyużīqakum mir raḥmatihī wa litajriyal-fulka bi'amrihī wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

དེ་ལས་ ཁོ་གི་རྟགས་མཚན་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ༼ཁོ་གི་མཐོ་ཚད་༽ རླུང་འདི་ གནས་ཚུལ་བཟང་པོ་འབག་མི་ཅིག་སྦེ་ བཏང་མི་འདི་ཨིན།

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ رُسُلًا اِلٰى قَوْمِهِمْ فَجَاۤءُوْهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَانْتَقَمْنَا مِنَ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْاۗ وَكَانَ حَقًّاۖ عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa laqad arsalnā min qablika rusulan ilā qaumihim fajā'ūhum bil-bayyināti fantaqamnā minal-lażīna ajramū, wa kāna ḥaqqan ‘alainā naṣrul-mu'minīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་མ་ མུ་ཧ་མཱད་ལུ་ སྐུ་ཚབ་ལེ་ཤ་ཅིག་ ཁོ་གི་མི་སེར་ཚུ་ལུ་བཏང་སྟེ་ ཁོང་གིས་ བརྡ་དོན་ལངམ་སྦེ་འབག་འོང་ཞིནམ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ སྡིག་ཅན་ཚུ་ལུ་ ལན་ལོག་ལེན་ཡི། དེ་ལས་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་གྲོགས་རམ་འབད་ནི་འདི་ང་བཅས་ཀྱི་དབང་ཆ་ཨིན།

اَللّٰهُ الَّذِيْ يُرْسِلُ الرِّيٰحَ فَتُثِيْرُ سَحَابًا فَيَبْسُطُهٗ فِى السَّمَاۤءِ كَيْفَ يَشَاۤءُ وَيَجْعَلُهٗ كِسَفًا فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلٰلِهٖۚ فَاِذَآ اَصَابَ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖٓ اِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَۚ

allāhul-lażī yursilur-riyāḥa fatuṡīru saḥāban fayabsuṭuhū fis-samā'i kaifa yasyā'u wa yaj‘aluhū kisafan fataral-wadqa yakhruju min khilālih(ī), fa'iżā aṣāba bihī may yasyā'u min ‘ibādihī iżā hum yastabsyirūn(a).

རླུང་བཏང་མི་འདི་ ཨ་ལཱ་ཨིན་ དེ་ལས་ རླུང་གིས་ སྤྲིན་ཚུ་ སྤོ་བཤུད་འབད་དེ་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁོ་རའི་འདོད་པ་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ གནམ་ཁ་ལུ་ ཁྱབ་སྤེལ་འབད་དེ་ རྡོག་མ་བཟོ་སྟེ་ དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ བར་སྟོང་ནང་ལས་ ཆརཔ་འཐོན་མི་མཐོངམ་ཨིནམ་ལས་ ཁོ་གིས་ རླུང་འདི་ ཁོ་རའི་ ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་ལུ་ བཏང་པའི་སྐབས་ གློ་བུར་དུ་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ དགའ་སྤྲོ་འབྱུངམ་ཨིན།

وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلِ اَنْ يُّنَزَّلَ عَلَيْهِمْ مِّنْ قَبْلِهٖ لَمُبْلِسِيْنَۚ

wa in kānū min qabli ay yunazzala ‘alaihim min qablihī lamublisīn(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཆརཔ་མ་རྐྱབ་པའི་ཧེ་མ་ལས་རང་ ངོ་མ་རང་ རེ་བ་བསྐྱེད་དེ་ཡོདཔ་ཨིན་པས།

فَانْظُرْ اِلٰٓى اٰثٰرِ رَحْمَتِ اللّٰهِ كَيْفَ يُحْيِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ اِنَّ ذٰلِكَ لَمُحْيِ الْمَوْتٰىۚ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

fanẓur ilā āṡāri raḥmatillāhi kaifa yuḥyil-arḍa ba‘da mautihā, inna żālika lamuḥyil-mautā, wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་སྙིང་རྗེའི་རྗེས་ཤུལ་ལུ་ གཙོ་བོར་བསྟེན་དགོ། དེ་ཡང་ ཁོ་གིས་ ཤི་མི་ཚུ་ མི་ཚེ་ནང་ འོང་བཅུག་ནི་གི་ དབང་ཚད་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ཁོ་ག་ར་གི་ཐོག་ལུ་དབང་ཚད་ཅན་ཨིན།

وَلَىِٕنْ اَرْسَلْنَا رِيْحًا فَرَاَوْهُ مُصْفَرًّا لَّظَلُّوْا مِنْۢ بَعْدِهٖ يَكْفُرُوْنَ

wa la'in arsalnā rīḥan fara'auhu muṣfarral laẓallū mim ba‘dihī yakfurūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ རླུང་བཏང་པ་ཅིན་ ཁོང་གིས་ ༼རྩི་ཤིང་ཚུ་༽ སེརཔོ་སྦེ་ ༼སྐམ་༽ མཐོང་པ་ཅིན་ དེ་གི་ཤུལ་ལས་ཡང་ ཁོང་གིས་ ད་ལྟོ་ཡང་ ཡིད་ཆེས་མ་བསྐྱེད་པར་ འགྱོ་འོང་།

فَاِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتٰى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاۤءَ اِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِيْنَ

fa innaka lā tusmi‘ul-mautā wa lā tusmi‘uṣ-ṣummad-du‘ā'a iżā wallau mudbirīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཤི་མི་ཚུ་ལུ་ གོ་བཅུག་མི་ཚུགས་ནི་ཨིནམ་མ་ཚད་ མི་ཉན་མི་ཚུ་ལུ་ཡང་ སྐད་རྐྱབ་མི་ཚུགས་ནི་ཨིན་པ་ཅིན་ ཁོང་གིས་ རྒྱབ་བཤུད་རྐྱབ་པ་ཅིན་ གོ་མི་ཚུགས།

وَمَآ اَنْتَ بِهٰدِ الْعُمْيِ عَنْ ضَلٰلَتِهِمْۗ اِنْ تُسْمِعُ اِلَّا مَنْ يُّؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ مُّسْلِمُوْنَ ࣖ

wa mā anta bihādil-‘umyi ‘an ḍalālatihim, in tusmi‘u illā may yu'minu bi'āyātinā fahum muslimūn(a).

དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་ མིག་ཏོ་ཞརཝ་ཚུ་ ཁོང་གི་འཛོལ་བ་ལས་ ལམ་སྟོན་འབད་མི་ཚུགས། དེ་ལས་ཁྱེད་ཀྱིས་ ང་བཅས་ཀྱི་ཚིག་ཚུ་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་མ་གཏོགས་ ༼དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་སློབ་༽ ཉན་མི་ཚུགས།

۞ اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ ضَعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْۢ بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ مِنْۢ بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفًا وَّشَيْبَةً ۗيَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُۚ وَهُوَ الْعَلِيْمُ الْقَدِيْرُ

allāhul-lażī khalaqakum min ḍa‘fin ṡumma ja‘ala mim ba‘di ḍa‘fin quwwatan ṡumma ja‘ala mim ba‘di quwwatin ḍa‘faw wa syaibah(tan), yakhluqu mā yasyā'(u), wa huwal-‘alīmul-qadīr(u).

ཁྱོད་ཀྱི་ ཞན་པའི་གནས་སྟངས་ལས་ བཟོ་མི་དེ་ ཨ་ལཱ་ཨིན་ དེ་ལས་ ཞན་པའི་གནས་སྟངས་དེ་གི་ཤུལ་ལས་ ཁྱོད་ཚུ་ སྟོབས་ཤུགས་ཅན་ཅིག་ལུ་འགྱུར་བཅུག་སྟེ་ དེ་ལས་ ཁྱོད་ཚུ་ ཞན་ཁོག་སྦེ་སྡོད་པའི་ཤུལ་ལས་ ཞན་ཁོག་དང་ སྐྱ་བོ་བཟོ་ཡི། ཁོ་གིས་ག་ཅི་དགོཔ་ཨིན་ན་བཟོཝ་ཨིན། དེ་ལས་ཁོ་ ག་ར་མཁྱེན་པ་དང་ དབང་ཚད་ཅན་ཨིན།

وَيَوْمَ تَقُوْمُ السَّاعَةُ يُقْسِمُ الْمُجْرِمُوْنَ ەۙ مَا لَبِثُوْا غَيْرَ سَاعَةٍ ۗ كَذٰلِكَ كَانُوْا يُؤْفَكُوْنَ

wa yauma taqūmus-sā‘atu yuqsimul-mujrimūn(a), mā labiṡū gaira sā‘ah(tin), każālika kānū yu'fakūn(a).

དེ་ལས་ དུས་ཚོད་འབྱུང་བའི་ཉིནམ་ལུ་ སྡིག་ཅན་ཚུ་གིས་ དུས་ཡུན་ཐུང་ཀུ་ཅིག་གི་དོན་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་ ༼དུར་ཁུང་ནང་༽ སྡོད་ནི་ཨིན་ཟེར་ མནའ་བསྐྱལཝ་ཨིན། དེ་སྦེ་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ༼བདེན་པ་ལས་༽ ཕྱིར་འཐེན་འབད་ཡོདཔ་ཨིན།

وَقَالَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ وَالْاِيْمَانَ لَقَدْ لَبِثْتُمْ فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ اِلٰى يَوْمِ الْبَعْثِۖ فَهٰذَا يَوْمُ الْبَعْثِ وَلٰكِنَّكُمْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa qālal-lażīna ūtul-‘ilma wal-īmāna laqad labiṡtum fī kitābillāhi ilā yaumil-ba‘ṡ(i), fa hāżā yaumul-ba‘ṡi wa lākinnakum kuntum lā ta‘lamūn(a).

དེ་ལས་ ཤེས་ཡོན་དང་དད་པ་བྱིན་མི་ཚུ་གིས་ ༼དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་༽ ཁྱོད་ཚུ་ ༼དུར་ཁུང་ནང་༽ ཨཱལ་ལཱ་གི་བཀའ་རྒྱ་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ གསོན་པོ་སྦེ་ལོང་བའི་ཉིནམ་ཚུན་ཚོད་ ལུས་ཡོདཔ་ཨིན།

فَيَوْمَىِٕذٍ لَّا يَنْفَعُ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَعْذِرَتُهُمْ وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُوْنَ

fa yauma'iżil lā yanfa‘ul-lażīna ẓalamū ma‘żiratuhum wa lā hum yusta‘tabūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཉིནམ་དེ་ལུ་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་གིས་ དགོངས་ཡངས་ཞུ་མི་ལས་ ཕན་ཐོགས་ག་ནི་ཡང་ མི་འོང་།

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۗ وَلَىِٕنْ جِئْتَهُمْ بِاٰيَةٍ لَّيَقُوْلَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا مُبْطِلُوْنَ

wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡal(in), wa la'in ji'tahum bi'āyatil layaqūlannal-lażīna kafarū in antum illā mubṭilūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ མི་རིགས་ལུ་ དཔེ་གཏམ་མ་འདྲཝ་ཚུ་ ཀུ་རཱན་འདི་ནང་ འགྲེལ་བཤད་རྐྱབ་སྟེ་ཡོད། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་ཚིག་ཅིག་འབག་འོང་པ་ཅིན་ ངེས་པར་དུ མ་དད་པ་ཅན་ཚུ་གིས་ ཁྱོད་ཚུ་ རྫུན་མ་བཟོ་མི་ མི་ཚུ་ཨིན་ཟེར་ སླབ་འོང་།

كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ

każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā qulūbil-lażīna lā ya‘lamūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཧ་གོ་མ་ཚུགས་པའི་ མི་ཚུ་གི་སེམས་ཁར་ བསྡམ་བཞགཔ་ཨིན།

فَاصْبِرْ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّلَا يَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِيْنَ لَا يُوْقِنُوْنَ ࣖ

faṣbir inna wa‘dallāhi ḥaqquw wa lā yastakhiffannakal-lażīna lā yūqinūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ བཟོད་སྒོམ་འབད་ (O Muhammad); དོན་དངོས་ཐོག ཨཱལ་ལཱ་གི་ཁས་བླངས་འདི་བདེན་པ་ཨིནམ་ལས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ ཚ་གྱང་མ་བྱིནམ་ཨིན།