Q.S ཨལ་མུ་མི་ནུན། (اَلْمُؤْمِنُون) - 118 ཚིགས་བཅད་ཀྱི་གྲངས།

قَدْ اَفْلَحَ الْمُؤْمِنُوْنَ ۙ

qad aflaḥal-mu'minūn(a).

དད་པ་ཅན་ཚུ་མཐར་འཁྱོལ་ཅན་ཨིན།

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ صَلَاتِهِمْ خٰشِعُوْنَ

allażīna hum fī ṣalātihim khāsyi‘ūn(a).

།ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་པ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་རྣམས་ཀྱིས།

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum ‘anil-lagwi mu‘riḍūn(a).

དོན་མེད་ལས་འཛེམ་པ་ (ལས་དང་ཚིག་) དང་།

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِلزَّكٰوةِ فٰعِلُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum liz-zakāti fā‘ilūn(a).

དེ་ལས་ཟ་ཀཱཏ་སྤྲོད་མི་ཚུ།

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).

།དག་པ་བསྲུངས་པ་རྣམས་དང་།

اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوْمِيْنَۚ

illā ‘alā azwājihim au mā malakat aimānuhum fa innahum gairu malūmīn(a).

མ་གཏོགས་ ཁོང་གི་ཨམ་སྲུ་དང་ ཡང་ན་ ཁོང་གི་ལགཔ་གཡསཔ་གིས་ བདག་དབང་འབད་མི་ གཡོགཔོ་ཚུ་ལས་མ་གཏོགས། ག་ཅིསམ་ཟེརན་ཁོང་ལུ་ཉེས་སྐྱོན་མེདཔ་ཨིན།།

فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَ ۚ

famanibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).

དེ་འབདཝ་ད་ ག་གིས་ དེ་ལས་ལྷག་སྟེ་ འཚོལ་བ་ཅིན་ ༼འདོད་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་ཚུ་༽ དེ་ཚུ་ ཁྲིམས་འགལ་འབད་མི་ཚུ་ཨིན།

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum li'amānātihim wa ‘ahdihim rā‘ūn(a).

དེ་ལས་ (ངོ་མ་མཐར་འཁྱོལ་ཅན་) ཚུ་ ཁོང་རའི་བློ་གཏད་དང་ ཆིངས་ཡིག་ཚུ་ བདག་འཛིན་འཐབ་མི་ཚུ་ཨིན།

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَوٰتِهِمْ يُحَافِظُوْنَ ۘ

wal-lażīna hum ‘alā ṣalawātihim yuḥāfiẓūn(a).

སྨོན་ལམ་སྲུང་མི་ཚུ།

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْوٰرِثُوْنَ ۙ

ulā'ika humul-wāriṡūn(a).

འདི་ཚུ་ཤུལ་འཛིན་འོང་།

الَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْفِرْدَوْسَۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

allażīna yariṡūnal-firdaus(a), hum fīhā khālidūn(a).

(i.e.) ག་གིས་ (Paradise) ལྷ་ཡུལ་འདི་ བདག་འཛིན་འཐབ་འོང་ག་ དེ་ནང་ལུ་སྡོད་འོང་།

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ طِيْنٍ ۚ

wa laqad khalaqnal-insāna min sulālatim min ṭīn(in).

ང་བཅས་ཀྱིས་ མི་འདི་ འདམ་ལས་ བཟོ་ཡོདཔ་ཨིན།

ثُمَّ جَعَلْنٰهُ نُطْفَةً فِيْ قَرَارٍ مَّكِيْنٍ ۖ

Ṡumma ja‘alnāhu nuṭfatan fī qarārim makīn(in).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་ བརྟན་ཏོག་ཏོ་ཡོད་པའི་ས་ཁོངས་ནང་ ཐིག་ལེ་བཟོ་ཡི།

ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظٰمًا فَكَسَوْنَا الْعِظٰمَ لَحْمًا ثُمَّ اَنْشَأْنٰهُ خَلْقًا اٰخَرَۗ فَتَبَارَكَ اللّٰهُ اَحْسَنُ الْخٰلِقِيْنَۗ

Ṡumma khalaqnan-nuṭfata ‘alaqatan fa khalaqnal-‘alaqata muḍgatan fa khalaqnal-muḍgata ‘iẓāman fa kasaunal-‘iẓāma laḥmā(n), ṡumma ansya'nāhu khalqan ākhar(a), fa tabārakallāhu aḥsanul-khāliqīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ མངལ་ཆུ་འདི་ འབྱར་རྫས་ཅིག་བཟོ་སྟེ་ དེ་ལས་ འབྱར་རྫས་འདི་ ཤ་གི་རྡོག་མ་ཅིག་བཟོ་སྟེ་ ཤ་གི་རྡོག་མ་འདི་ རུ་ཏོ་སྦེ་བཟོ་ཞིནམ་ལས་ རུ་ཏོ་འདི་ལུ་ ཤ་གི་གྱོན་ཆས་གྱོན་བཅུག་ནུག། དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ དེ་ལུ་ སེམས་ཅན་གཞན་ཅིག་བཟོ་ཡི། བཟོ་མཁན་དྲག་ཤོས་ཨཱལ་ལཱ་ལུ་གཟི་བརྗིད་ཡོད།

ثُمَّ اِنَّكُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ لَمَيِّتُوْنَ ۗ

Ṡumma innakum ba‘da żālika lamayyitūn(a).

།དེ་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་ངེས་པར་འཆི་བར་འགྱུར་རོ།

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ تُبْعَثُوْنَ

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati tub‘aṡūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ ངེས་པར་དུ་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཉིནམ་ལུ་ ལོང་འོང་།

وَلَقَدْ خَلَقْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرَاۤىِٕقَۖ وَمَا كُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غٰفِلِيْنَ

wa laqad khalaqnā fauqakum sab‘a ṭarā'iq(a), wa mā kunnā ‘anil-khalqi gāfilīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ཀྱི་གུར་ གནམ་བདུན་བཟོ་སྟེ་ཡོདཔ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ༼ང་བཅས་ཀྱི་བཟོ་མི་༽ མ་ཤེསཔ་མེན།

وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۢ بِقَدَرٍ فَاَسْكَنّٰهُ فِى الْاَرْضِۖ وَاِنَّا عَلٰى ذَهَابٍۢ بِهٖ لَقٰدِرُوْنَ ۚ

wa anzalnā minas-samā'i mā'am biqadarin fa askannāhu fil-arḍ(i), wa innā ‘alā żahābim bihī laqādirūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ གནམ་ཁ་ལས་ ཆུ་འདི་ ཚད་དང་ལྡནམ་སྦེ་ བཏང་ཞིནམ་ལས་ ས་གཞི་གུ་ གཞི་ཆགས་བཅུག་སྟེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ངེས་པར་དུ་ཆུ་འདི་ བསལ་ཚུགསཔ་ཨིན།

فَاَنْشَأْنَا لَكُمْ بِهٖ جَنّٰتٍ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍۘ لَكُمْ فِيْهَا فَوَاكِهُ كَثِيْرَةٌ وَّمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ ۙ

fa ansya'nā lakum bihī jannātim min nakhīliw wa a‘nāb(in), lakum fīhā fawākihu kaṡīratuw wa minhā ta'kulūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ དེ་དང་གཅིག་ཁར་ ཚལ་ལུ་དང་ རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ལྡུམ་ར་ཚུ་ འཛུགས་སྐྱོང་འབད་བཅུགཔ་ཨིན། དེ་ནང་ལུ་ཁྱེད་ལུ་ཤིང་འབྲས་ལེ་ཤ་ཡོདཔ་ལས་ དེ་ཚུ་ལས་ཁྱེད་ཀྱིས་ཟ།

وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُوْرِ سَيْنَاۤءَ تَنْۢبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِّلْاٰكِلِيْنَ

wa syajaratan takhruju min ṭūri sainā'a tambutu bid-duhni wa ṣibgil lil-ākilīn(a).

དེ་ལས་ ༼ང་བཅས་ཀྱིས་ སྐྱེས་བཅུག༽ སི་ནའི་གངས་རི་ལས་ སྐྱེས་མི་ ཨོ་ལིབ་ཤིང་ཅིག་ སྐྱེས་ཏེ་ མར་ཁུ་བཏོན་མི་དང་ ཟ་མི་ཚུ་ལུ་ དགའ་སྤྲོ་བྱུང་མི་ཅིག་ཨིན།

وَاِنَّ لَكُمْ فِى الْاَنْعَامِ لَعِبْرَةًۗ نُسْقِيْكُمْ مِّمَّا فِيْ بُطُوْنِهَا وَلَكُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ كَثِيْرَةٌ وَّمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ ۙ

wa inna lakum fil-an‘āmi la‘ibrah(tan), nusqīkum mimmā fī buṭūnihā wa lakum fīhā manāfi‘u kaṡīratuw wa minhā ta'kulūn(a).

དེ་ལས་ ངོ་མ་རང་ སྒོ་ནོར་ནང་ལུ་ ཁྱོད་ལུ་ བསླབ་བྱ་ཅིག་ཡོདཔ་ཨིན། ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་གི་ཕོཝ་ནང་ལུ་ཡོད་མི་ ༼འོ་མ་༽ ལས་ཁྱོད་ལུ་འཐུང་བཅུག་ཡི་ དེ་ནང་ལུ་ཁྱོད་ལུ་ཕན་ཐོགས་ལེ་ཤ་ཡོདཔ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལས་ དུམ་གྲ་ཅིག་ཟ་ཡི།

وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُوْنَ ࣖ

wa ‘alaihā wa ‘alal-fulki tuḥmalūn(a).

དེ་གུ་ (སྒོ་ནོར་ཚུ་) དེ་ལས་ ཁྱོད་འབག་མི་གྲུ་ཚུ་གུ་ལུ།

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ནོཝ་འདི་ ཁོ་རའི་མི་སེར་ཚུ་ལུ་བཏང་ཞིནམ་ལས་ ཁོ་གིས་ ངེ་གི་མི་སེར་ཚུ་ལུ་ ཨ་ལཱ་ལུ་ཕྱག་འཚལ་དགོ་ ༼ག་ཅི་སྨོ་ཟེར་བ་ཅིན་༽ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ ཁོ་མ་གཏོགས་ ལྷ་གཞན་མེདཔ་ལས་ ཁྱེད་ཆ་ཁྱབ་ ག་ཅི་འབད་ ༼ཁོ་ལུ་༽ འདྲོག་མི་བཏུབ་སྨོ?

فَقَالَ الْمَلَؤُا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يُرِيْدُ اَنْ يَّتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَنْزَلَ مَلٰۤىِٕكَةً ۖمَّا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ ۚ

fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā hāżā illā basyarum miṡlukum, yurīdu ay yatafaḍḍala ‘alaikum, wa lau syā'allāhu la'anzala malā'ikah(tan), mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་རའི་མི་སེར་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་འགོ་ཁྲིདཔ་ཚུ་གིས་ མི་འདི་ ཁྱོད་བཟུམ་གྱི་མི་ཅིག་ཨིནམ་ལས་ ཁྱོད་ལས་ལྷག་སྟེ་ མི་དྲག་ཅིག་འོང་དགོ་མནོཝ་ཨིན།

اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلٌۢ بِهٖ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوْا بِهٖ حَتّٰى حِيْنٍ

in huwa illā rajulum bihī jinnatun fa tarabbaṣū bihī ḥattā ḥīn(in).

ཁོ་འདི་སྨྱོན་པ་ཅིག་ཨིནམ་ལས་ དུས་ཚོད་བཀོད་མི་ཚུན་ཚོད་ ཁོ་དང་གཅིག་ཁར་སྒུག་སྡོད།"

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ

qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).

ཁོ་གིས་(ནོཝ་) སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་ ངེ་གི་གཙོ་བོ་ལུ་ ཁོང་གིས་ང་ལུ་རྫུན་མ་སླབ་མི་ལུ་བརྟེན་ ང་ལུ་གྲོགས་རམ་འབད་གནང་།

فَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِ اَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا فَاِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ فَاسْلُكْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْۚ وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۚ اِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ

fa auḥainā ilaihi aniṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā fa iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), fasluk fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu minhum, wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).

འདོན་སྤེལ།: ༢༠༡༠/༠༣/༠༣ རིག་པ།(༡) འདི་ཡང་ གཟའ་ཉི་མའི་ཉིན། ཆུ་ནང་ལུ་ཐིམ་སོང་ནུག"

فَاِذَا اسْتَوَيْتَ اَنْتَ وَمَنْ مَّعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ نَجّٰىنَا مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fa iżastawaita anta wa mam ma‘aka ‘alal-fulki fa qulil-ḥamdu lillāhil-lażī najjānā minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

ཁྱོད་དང་ཁྱོད་དང་གཅིག་ཁར་ཡོད་མི་ཚུ་གྲུ་ནང་འཛུལ་བའི་སྐབས་ ང་བཅས་ལུ་ ཉེས་ཅན་ཚུ་ལས་སྐྱོབ་མི་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་བསྟོད་པ་ཕུལ་ཟེར་སླབ།

وَقُلْ رَّبِّ اَنْزِلْنِيْ مُنْزَلًا مُّبٰرَكًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ

wa qur rabbi anzilnī munzalam mubārakaw wa anta khairul-munzilīn(a).

དེ་ལས་ སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་ "ཨོ་ ངེ་གི་གཙོ་བོ་ ང་ལུ་བྱིན་རླབས་ཅན་གྱི་ས་སྒོ་ནང་བཞག་གནང་། ཁྱོད་བྱིན་རླབས་བྱིན་མི་དྲག་ཤོས་ཅིག་ཨིན།"

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ وَّاِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِيْنَ

inna fī żālika la'āyātiw wa in kunnā lamubtalīn(a).

དོན་དངོས་ཐོག དེ་ནང་ (བྱུང་རིམ་) དོན་དངོས་ཐོག་ (ཨཱལ་ལཱ་གི་མཐོ་བའི་) རྟགས་མཚན་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན། ང་བཅས་ཀྱིས་ ནོཝ་གི་མི་ཚུ་ལུ་ སྡུག་བསྔལ་བཀལ་ཡི།

ثُمَّ اَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ ۚ

Ṡumma ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).

དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་གི་ཤུལ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་མི་རིགས་གཞན་ཅིག་བཟོ་ཡི།

فَاَرْسَلْنَا فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ ࣖ

fa arsalnā fīhim rasūlam minhum ani‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ ཁོང་རའི་ནང་ལས་ སྐུ་ཚབ་ཅིག་བཏང་ཡི་ ༼ཁོ་གིས་སླབ་ནུག༽ ཁྱེད་ཀྱི་དོན་ལུ་ ལྷ་ ༼ཕྱག་འཚལ་དགོཔ་ཨིན་༽ ཁོ་མ་གཏོགས་ དཀོན་མཆོག་གཞན་མེད།

وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِلِقَاۤءِ الْاٰخِرَةِ وَاَتْرَفْنٰهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُوْنَ مِنْهُ وَيَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُوْنَ

wa qālal-mala'u min qaumihil-lażīna kafarū wa każżabū biliqā'il-ākhirati wa atrafnāhum fil-ḥayātid-dun-yā, mā hāżā illā basyarum miṡlukum, ya'kulu mimmā ta'kulūna minhu wa yasyrabu mimmā tasyrabūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་རའི་མི་རིགས་ལས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་དང་ ཕྱི་མའི་དུས་ཚོད་ལུ་ ངོས་ལེན་མ་འབད་མི་དང་ ང་བཅས་ཀྱིས་ འཛམ་གླིང་ནང་ མི་ཚེ་ནང་ མཛེས་སྡུག་དང་ དགའ་སྤྲོ་བྱིན་མི་ཚུ་ལུ་ འགོ་ཁྲིདཔ་ཚུ་གིས་ མི་འདི་ ཁྱོད་བཟུམ་གྱི་ མི་ཅིག་མ་གཏོགས་ གཞན་ག་ནི་ཡང་མེན་པས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཟ་མི་འདི་ ཁོ་གིས་ ཟ་འོང་ དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་འཐུང་མི་འདི་ ཁོ་གིས་ འཐུང་འོང་ཟེར་ སླབ་ནུག།

وَلَىِٕنْ اَطَعْتُمْ بَشَرًا مِّثْلَكُمْ اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ ۙ

wa la'in aṭa‘tum basyaram miṡlakum innakum iżal lakhāsirūn(a).

དེ་ལས་ ངོ་མ་རང་ ཁྱོད་བཟུམ་གྱི་མི་ཚུ་ལུ་ ཉན་པ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ངེས་པར་དུ་ཕམ་འོང་།

اَيَعِدُكُمْ اَنَّكُمْ اِذَا مِتُّمْ وَكُنْتُمْ تُرَابًا وَّعِظَامًا اَنَّكُمْ مُّخْرَجُوْنَ ۖ

aya‘idukum annakum iżā mittum wa kuntum turābaw wa ‘iẓāman annakum mukhrajūn(a).

ཁྱོད་ཤི་སྟེ་ ཐལཝ་དང་རུ་ཏོ་ལུ་འགྱུར་བའི་སྐབས་ ཁྱོད་ངོ་མ་རང་ ༼ཁྱོད་ཀྱི་དུར་ཁུངས་ལས་༽ བཏོན་འོང་ཟེར་ཁས་བླངས་འབད་ཡི་ག་?

۞ هَيْهَاتَ هَيْهَاتَ لِمَا تُوْعَدُوْنَ ۖ

haihāta haihāta limā tū‘adūn(a).

ས་ཐག་རིང་ས! ཧ་ཅང་ཐག་རིང་ (བདེན་པ་ལས་) ཁྱོད་ལུ་ཉེན་བརྡ་འབད་མི་འདི་ཨིན།

اِنْ هِيَ اِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوْتُ وَنَحْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوْثِيْنَ ۖ

in hiya illā ḥayātunad-dun-yā namūtu wa naḥyā wa mā naḥnu bimab‘ūṡīn(a).

༼དེ་མི་ཚེ་༽ འདི་འཛམ་གླིང་འདི་ནང་ང་བཅས་རའི་མི་ཚེ་ལས་ལྷག་སྟེ་ གཞན་ག་ནི་ཡང་མེན།

اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلُ ِۨافْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا وَّمَا نَحْنُ لَهٗ بِمُؤْمِنِيْنَ

in huwa illā rajuluniftarā ‘alallāhi każibaw wa mā naḥnu lahū bimu'minīn(a).

ཁོ་དཀོན་མཆོག་ལུ་རྫུན་གཏམ་བཟོ་མི་ མི་ཅིག་ལས་ལྷག་སྟེ་ གཞན་ག་ནི་ཡང་མེན་པས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་ཡིད་ཆེས་མི་བསྐྱེད།

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ

qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).

ཁོ་གིས་ (ཧུད་) གིས་ སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་ ངེ་གི་གཙོ་བོ་ལུ་ ཁོང་གིས་ང་ལུ་རྫུན་མ་སླབ་མི་ལུ་བརྟེན་ ང་ལུ་གྲོགས་རམ་འབད་གནང་།

قَالَ عَمَّا قَلِيْلٍ لَّيُصْبِحُنَّ نٰدِمِيْنَ ۚ

qāla ‘ammā qalīlil layuṣbiḥunna nādimīn(a).

ཁོ་གིས་ (ཨཱལ་ལཱ་) གིས་ "མགྱོགས་པ་རང་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ངེས་པར་དུ་བློ་འགྱོད་འབྱུང་འོང་།"

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ بِالْحَقِّ فَجَعَلْنٰهُمْ غُثَاۤءًۚ فَبُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu bil-ḥaqqi fa ja'alahum guṡā'ā(n), fa bu‘dal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

དེ་ལས་ དེ་ཚུ་ གློག་མེ་གི་སྒྲ་གིས་ ཡོངས་རྫོགས་སྦེ་ མེདཔ་བཏང་སྟེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཆུ་རུད་ཀྱིས་ འབག་འོང་མི་ ཕྱགས་སྙིགས་བཟུམ་སྦེ་ བཟོ་ཡི། དེ་འབདཝ་ལས་ མི་དྲང་བདེན་མེད་མི་ཚུ་ མེདཔ་འགྱོ་འོང་།

ثُمَّ اَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قُرُوْنًا اٰخَرِيْنَ ۗ

Ṡumma ansya'nā mim ba‘dihim qurūnan ākharīn(a).

དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་གི་ཤུལ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་མི་རིགས་གཞན་ཚུ་བཟོ་ཡི།

مَا تَسْبِقُ مِنْ اُمَّةٍ اَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُوْنَ ۗ

mā tasbiqu min ummatin ajalahā wa mā yasta'khirūn(a).

མི་གཅིག་གིས་ཡང་ཁོ་གི་འཆི་བ་མགྱོགས་པ་འབད་ཚུགས་མི་མེདཔ་མ་ཚད་ (ཡང་) ཕར་འགྱངས་འབད་མི་ཚུགས།

ثُمَّ اَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْرَاۗ كُلَّمَا جَاۤءَ اُمَّةً رَّسُوْلُهَا كَذَّبُوْهُ فَاَتْبَعْنَا بَعْضَهُمْ بَعْضًا وَّجَعَلْنٰهُمْ اَحَادِيْثَۚ فَبُعْدًا لِّقَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُوْنَ

Ṡumma arsalnā rusulanā tatrā, kullamā jā'a ummatar rasūluhā każżabūhu fa atba‘nā ba‘ḍahum ba‘ḍaw wa ja‘alnāhum aḥādīṡ(a), fa bu‘dal liqaumil lā yu'minūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ང་བཅས་ཀྱི་སྐུ་ཚབ་ཚུ་ རིམ་བཞིན་དུ་བཏང་ཡི། མི་རིགས་ཅིག་ལུ་ སྐུ་ཚབ་ཅིག་འོངམ་ད་ ཁོང་གིས་ ཁས་ལེན་མི་འབདཝ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ལ་ལུ་ཅིག་ གཞན་གྱིས་ཚབ་བཙུགསཔ་ཨིན། ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ཚུ་ སྲུང་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ རྒྱུ་ཆ་བཟོ་ཡི། དེ་འབདཝ་ལས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ གཏོར་བཤིག་འབྱུང་འོང་།

ثُمَّ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى وَاَخَاهُ هٰرُوْنَ ەۙ بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ

Ṡumma arsalnā mūsā wa akhāhu hārūn(a), bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་མོ་སཱེས་དང་ཁོ་གི་ནུ་གཅུང་ཧ་རུན་གཉིས་ ང་བཅས་ཀྱི་རྟགས་མཚན་དང་བདེན་ཁུངས་གསལ་ཏོག་ཏོ་ཚུ་དང་གཅིག་ཁར་བཏང་ཡི།

اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا عَالِيْنَ ۚ

ilā fir‘auna wa mala'ihī fastakbarū wa kānū qauman ‘ālīn(a).

ཕ་རཱོ་དང་ཁོ་གི་མི་སེར་གྱི་འགོ་ཁྲིདཔ་ཚུ་ལུ་ དེ་འབདཝ་ད་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ང་རྒྱལ་ཅན་དང་ ངོ་མ་རང་ ང་རྒྱལ་ཅན་གྱི་མི་རིགས་ཨིན་པས།

فَقَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنَا وَقَوْمُهُمَا لَنَا عٰبِدُوْنَ ۚ

fa qālū anu'minu libasyaraini miṡlinā wa qaumuhumā lanā ‘ābidūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ ང་བཅས་བཟུམ་གྱི་མི་གཉིས་ལུ་ དད་པ་བསྐྱེད་ནི་འདི་ འོས་འབབ་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ ཁོང་གི་མི་སེར་ཚུ་ ང་བཅས་ལུ་ཕྱག་ཞུ་མི་ མི་ཚུ་ཨིན་མས་ཟེར་སླབ་ནུག

فَكَذَّبُوْهُمَا فَكَانُوْا مِنَ الْمُهْلَكِيْنَ

fa każżabūhumā fa kānū minal-muhlakīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཁོང་གཉིས་ཆ་ར་ ཁས་མ་ལེན་པར་ མེདཔ་བཏང་མི་ཚུ་གི་གྲངས་སུ་ཚུདཔ་ཨིན་པས།

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba la‘allahum yahtadūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ མོ་སཱེས་ལུ་ དེབ་འདི་ ༼ཊོ་ར་༽ བྱིན་ཡོདཔ་ལས་ ཁོང་ཚུ་ ༼ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཚུ་༽ ལམ་སྟོན་འབད་ཚུགས།

وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗٓ اٰيَةً وَّاٰوَيْنٰهُمَآ اِلٰى رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَّمَعِيْنٍ ࣖ

wa ja‘alnabna maryama wa ummahū āyataw wa āwaināhumā ilā rabwatin żāti qarāriw wa ma‘īn(in).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ མར་ཡམ་གྱི་བུ་དང་ཁོ་གི་ཨའི་འདི་ ང་བཅས་ཀྱི་མཐོ་ཚད་ཀྱི་ བདེན་ཁུངས་གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ བཟོ་སྟེ་ མཐོ་སྒང་ཅིག་ནང་ ༼ཞི་བདེ་དང་ གྱིབ་མ་དང་ ཤིང་འབྲས་གང་སྟེ་ཡོད་མི་ ས་གནས་༽ ཆུ་མིག་ཚུ་ འཐོན་ཏེ་ ཉེན་སྲུང་འབད་ཡི།

يٰٓاَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوْا مِنَ الطَّيِّبٰتِ وَاعْمَلُوْا صَالِحًاۗ اِنِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ عَلِيْمٌ ۗ

yā ayyuhar-rusulu kulū minaṭ-ṭayyibāti wa‘malū ṣāliḥā(n), innī bimā ta‘malūna ‘alīm(un).

དཀོན་མཆོག་གིས་ "ཨོ་སྐུ་ཚབ་ཚུ་ ལེགས་ཤོམ་ཟ་སྟེ་ ལཱ་ལེགས་ཤོམ་འབད་དགོ། ངོ་མ་རང་ ཁྱོད་ཀྱིས་འབད་མི་ཚུ་ ང་གིས་ ག་ར་ཤེས་མི་ཨིན།"

وَاِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاتَّقُوْنِ

wa inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidataw wa ana rabbukum fattaqūn(i).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ འ་ནི་༼ཏ་ཧིད་ཆོས་ལུགས་༽ འདི་ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་ལུགས་ཨིནམ་དང་ ཆོས་ལུགས་གཅིག་དང་ ང་ཁྱོད་ཀྱི་ལྷ་ཨིནམ་ལས་ ང་ལུ་འདྲོག་དགོ།"

فَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُرًاۗ كُلُّ حِزْبٍۢ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُوْنَ

fa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum zuburā(n), kullu ḥizbim bimā ladaihim fariḥūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཁོང་རའི་ (ཆོས་དོན་) ལཱ་ཚུ་ནང་ སྡེ་ཚན་ལེ་ཤ་ཅིག་ལུ་ བགོ་བཤའ་རྐྱབ་ནུག། སྡེ་ཚན་རེ་རེ་གིས་ ཁོང་ལུ་ཡོད་མི་ལུ་ སྤོབས་པ་ཡོདཔ་ཨིན།

فَذَرْهُمْ فِيْ غَمْرَتِهِمْ حَتّٰى حِيْنٍ

fa żarhum fī gamratihim ḥattā ḥīn(in).

དེ་འབདཝ་ལས་ དུས་ཚོད་བཀོད་མི་ཚུན་ཚོད་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་འཛོལ་བ་ནང་སྡོད་བཅུག།

اَيَحْسَبُوْنَ اَنَّمَا نُمِدُّهُمْ بِهٖ مِنْ مَّالٍ وَّبَنِيْنَ ۙ

ayaḥsabūna annamā numidduhum bihī mim māliw wabanīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་རྒྱུ་ནོར་དང་ཨ་ལོ་ཚུ་བྱིན་དོ་ཟེར་མནོ་བསམ་གཏངམ་ཨིན་ན?

نُسَارِعُ لَهُمْ فِى الْخَيْرٰتِۗ بَلْ لَّا يَشْعُرُوْنَ

nusāri‘u lahum fil-khairāt(i), bal lā yasy‘urūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ དེ་འཕྲོ་ལས་ ཁོང་ལུ་ ལེགས་ཤོམ་བྱིན་འོང་ག? (མིན་) དེ་འབདཝ་ད་ ཁོང་གིས་ ཧ་གོ་མི་ཚུགས།

اِنَّ الَّذِيْنَ هُمْ مِّنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُّشْفِقُوْنَ ۙ

innal-lażīna hum min khasy-yati rabbihim musyfiqūn(a).

།དོན་དམ་པར་རང་གི་གཙོ་བོ་ལ་འཇིགས་པ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་གཟབ་གཟབ་བྱེད་དོ།

وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum bi'āyāti rabbihim yu'minūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་གི་རྟགས་མཚན་ཚུ་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ཨིན།

وَالَّذِيْنَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لَا يُشْرِكُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum birabbihim lā yusyrikūn(a).

དེ་ལས་རང་གི་གཙོ་བོ་དང་མཉམ་རོགས་མ་འབད་མི་ཚུ།

وَالَّذِيْنَ يُؤْتُوْنَ مَآ اٰتَوْا وَّقُلُوْبُهُمْ وَجِلَةٌ اَنَّهُمْ اِلٰى رَبِّهِمْ رٰجِعُوْنَ ۙ

wal-lażīna yu'tūna mā ātaw wa qulūbuhum wajilatun annahum ilā rabbihim rāji‘ūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ བྱིན་མི་འདི་ སེམས་ཁར་འཇིགས་སྣང་གིས་ བྱིན་མི་ཚུ་ ངོ་མ་རང་ ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་ ལོག་འོང་ནི་ཨིནམ་ཤེས་ཏེ་ བྱིན་མི་ཚུ་ཨིན།

اُولٰۤىِٕكَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَهُمْ لَهَا سٰبِقُوْنَ

ulā'ika yusāri‘ūna fil-khairāti wa hum lahā sābiqūn(a).

དེ་དག་གིས་ ལེགས་ཤོམ་ཐོབ་པར་མགྱོགས་པ་འབདཝ་ལས་ དེ་ཚུ་ དང་པ་རང་ ཐོབ་མི་ཚུ་ཨིན།

وَلَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۖ وَلَدَيْنَا كِتٰبٌ يَّنْطِقُ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa ladainā kitābuy yanṭiqu bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ མི་ག་ལུ་ཡང་ ཁོང་གི་ལྕོགས་གྲུབ་དང་འཁྲིལ་ཏེ་མ་གཏོགས་ ལྗིད་ཚད་མི་བཀལ་ དེ་ལས་ ང་བཅས་དང་གཅིག་ཁར་ བདེན་པ་སླབ་མི་ ཐོ་བཀོད་ཅིག་ཡོདཔ་ལས་ ཁོང་ལུ་ གནོད་པ་མི་འབྱུང་།

بَلْ قُلُوْبُهُمْ فِيْ غَمْرَةٍ مِّنْ هٰذَا وَلَهُمْ اَعْمَالٌ مِّنْ دُوْنِ ذٰلِكَ هُمْ لَهَا عٰمِلُوْنَ

bal qulūbuhum fī gamratim min hāżā wa lahum a‘mālum min dūni żālika hum lahā ‘āmilūn(a).

དེ་འབདཝ་ད་ ཁོང་གི་སེམས་ཁར་ ༼དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་༽ ༼ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་ཧ་གོ་ནི་ལས་༽ འཛོལ་བ་ཡོདཔ་ལས་ ཁོང་ལུ་ ༼ལེ་ཤ་འབད་བའི་གོམས་གཤིས་༽ གཞན་མི་ ༼ངན་པ་༽ འབད་མི་ཚུ་ འཕྲོ་མཐུད་དེ་རང་ འབད་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

حَتّٰىٓ اِذَآ اَخَذْنَا مُتْرَفِيْهِمْ بِالْعَذَابِ اِذَا هُمْ يَجْـَٔرُوْنَ ۗ

Ḥattā iżā akhażnā mutrafīhim bil-‘ażābi iżā hum yaj'arūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་གི་གྲལ་ཁར་ མཛེས་སྡུག་ལྡན་པའི་སྡོད་མི་ཚུ་ལུ་ སྡུག་བསྔལ་བཀལ་བའི་སྐབས་ ཁོང་གིས་ དེ་འཕྲོ་ལས་ གྲོགས་རམ་གྱི་དོན་ལུ་ སྐད་རྐྱབ་ནུག།

لَا تَجْـَٔرُوا الْيَوْمَۖ اِنَّكُمْ مِّنَّا لَا تُنْصَرُوْنَ

lā taj'arul-yaum(a), innakum minnā lā tunṣarūn(a).

ད་རེས་ གྲོགས་རམ་གྱི་དོན་ལུ་ སྐད་མ་རྐྱབ་པར་སྡོད། ངེས་པར་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ང་བཅས་ལས་གྲོགས་རམ་མི་ཐོབ།

قَدْ كَانَتْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ تَنْكِصُوْنَ ۙ

qad kānat āyātī tutlā ‘alaikum fa kuntum ‘alā a‘qābikum tankiṣūn(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ངེ་གི་ཚིག་ཕྲད་ཚུ་ ཁྱོད་ལུ་རྟག་བུ་རང་ བཀླག་སྟེ་ཡོད་རུང་ ཁྱོད་ཀྱིས་རྟག་བུ་རང་ ལོག་འགྱོཝ་ཨིན།

مُسْتَكْبِرِيْنَۙ بِهٖ سٰمِرًا تَهْجُرُوْنَ

mustakbirīn(a), bihī sāmiran tahjurūn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་ མཚན་མོ་ལུ་ ཁ་སླབ་པའི་སྐབས་ དེ་ལུ་ ངོ་རྒོལ་གྱི་ ཚིག་ངན་ཚུ་ བཤད་དེ་ བསྟོད་པ་རྐྱབ་སྟེ་ ༼ཀུ་རཱན་༽

اَفَلَمْ يَدَّبَّرُوا الْقَوْلَ اَمْ جَاۤءَهُمْ مَّا لَمْ يَأْتِ اٰبَاۤءَهُمُ الْاَوَّلِيْنَ ۖ

afalam yaddabbarul-qaula am jā'ahum mā lam ya'ti ābā'ahumul-awwalīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ ༼ཨཱལ་ལཱ་གི་༽ བཀའ་ལུ་ མི་ཚེ་བསྐྱལ་མི་ཚུགས་ག་ ཡང་ན་ ཧེ་མ་ལས་ ཁོང་གི་ཕ་བརྒྱུད་ཚུ་ལུ་ མ་འོང་མི་ ག་ཅི་ཅིག་ ཁོང་ལུ་འོང་ཡི་ག་?

اَمْ لَمْ يَعْرِفُوْا رَسُوْلَهُمْ فَهُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ۖ

am lam ya‘rifū rasūlahum fahum lahū munkirūn(a).

ཡང་ན་ ཁོང་གིས་ ཁོང་རའི་སྐུ་ཚབ་ (མུ་ཧ་མཱད་) མ་ཤེས་པས་ དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཁས་མ་ལེནམ་ཨིན་ན?

اَمْ يَقُوْلُوْنَ بِهٖ جِنَّةٌ ۗ بَلْ جَاۤءَهُمْ بِالْحَقِّ وَاَكْثَرُهُمْ لِلْحَقِّ كٰرِهُوْنَ

am yaqūlūna bihī jinnah(tun), bal jā'ahum bil-ḥaqqi wa akṡaruhum lil-ḥaqqi kārihūn(a).

ཡང་ན་ ཁོང་གིས་ "མི་དེ་ (མུ་ཧ་མཱད་) སྨྱོན་པ་ཨིན་ཟེར་སླབ་ཨིན།" ཁོང་ལུ་བདེན་པ་འབག་འོང་སྟེ་འབད་རུང་ ཁོང་མང་ཤོས་ཅིག་གིས་ བདེན་པ་ལུ་མ་དགའཝ་ཨིན་པས།

وَلَوِ اتَّبَعَ الْحَقُّ اَهْوَاۤءَهُمْ لَفَسَدَتِ السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهِنَّۗ بَلْ اَتَيْنٰهُمْ بِذِكْرِهِمْ فَهُمْ عَنْ ذِكْرِهِمْ مُّعْرِضُوْنَ ۗ

wa lawittaba‘al-ḥaqqu ahwā'ahum lafasadatis-samāwātu wal-arḍu wa man fīhinn(a), bal ataināhum biżikrihim fahum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

དེ་ལས་ བདེན་པ་གིས་ ཁོང་གི་འདོད་པ་ལུ་ ཉན་པ་ཅིན་ གནམ་ས་དང་ དེ་ནང་ཡོད་མི་ཚུ་ག་ར་ ངེས་པར་དུ་མེདཔ་འགྱོ་འོང་། ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་ཉེན་བརྡ་ཡང་བྱིན་རུང་ ཁོང་གིས་ཉེན་བརྡ་ལས་ཕྱིར་ལོག་འབད་ཡི།

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ خَرْجًا فَخَرَاجُ رَبِّكَ خَيْرٌ ۖوَّهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

am tas'aluhum kharjan fa kharāju rabbika khair(un), wa huwa khairur-rāziqīn(a).

ཡང་ན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) ཁོང་ལུ་ རྒུད་འཐུས་དྲིཝ་ཨིན་ན? དེ་དང་གཅིག་ཁར་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལས་ གསོལ་རས་འདི་ ལེགས་ཤོམ་ཨིན་ ག་ཅི་སྨོ་ཟེར་བ་ཅིན་ ཁོ་གིས་ འཚོ་བའི་དོན་ལུ་ དྲག་ཤོས་བྱིན་མི་ཅིག་ཨིན།

وَاِنَّكَ لَتَدْعُوْهُمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wa innaka latad‘ūhum ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་ཚུ་ ལམ་ཕྲང་ཏང་ཏ་ལུ་འབོ་དགོཔ་ཨིན།

وَاِنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ عَنِ الصِّرَاطِ لَنٰكِبُوْنَ

wa innal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati ‘aniṣ-ṣirāṭi lanākibūn(a).

དེ་ལས་ ངོ་མ་རང་ ཕྱི་མའི་མི་ཚེ་ལུ་ ཡིད་ཆེས་མེད་མི་ཚུ་ ངོ་མ་རང་ ༼ཕྲང་ཏང་ཏ་༽ ལམ་ལས་ ཐག་རིང་སར་ འགྱོ་སྟེ་ཡོདཔ་ཨིན།

۞ وَلَوْ رَحِمْنٰهُمْ وَكَشَفْنَا مَا بِهِمْ مِّنْ ضُرٍّ لَّلَجُّوْا فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

wa lau raḥimnāhum wa kasyafnā mā bihim min ḍurril lalajjū fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་དེ་ ཁོང་ལུ་བྱུང་མི་ རྐྱེན་ངན་འདི་ བཏོན་བཏང་པ་ཅིན་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ འཛོལ་བ་ནང་ འཕྲོ་མཐུད་དེ་རང་ འཕྱེལ་འགྱོ་འོང་།

وَلَقَدْ اَخَذْنٰهُمْ بِالْعَذَابِ فَمَا اسْتَكَانُوْا لِرَبِّهِمْ وَمَا يَتَضَرَّعُوْنَ

wa laqad akhażnāhum bil-‘ażābi famastakānū lirabbihim wa mā yataḍarra‘ūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་སྡུག་བསྔལ་བཀལ་ཏེ་འབད་རུང་ ཁོང་གིས་ ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་མགོ་མ་བཙུགས་པར་ མཉམ་ཆུང་ཡང་མ་འབད་བས།

حَتّٰىٓ اِذَا فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا ذَا عَذَابٍ شَدِيْدٍ اِذَا هُمْ فِيْهِ مُبْلِسُوْنَ ࣖ

Ḥattā iżā fataḥnā ‘alaihim bāban żā ‘ażābin syadīdin iżā hum fīhi mublisūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ ཉེས་ཁྲིམས་ གནམ་མེད་ས་མེད་ དྲག་པོའི་སྒོ་ཕྱེ་བའི་སྐབས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ དེ་འཕྲོ་ལས་ སེམས་ཕམ་སོང་ནུག།

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

wa huwal-lażī yuḥyī wa yumītu wa lahukhtilāful-laili wan-nahār(i), afalā ta‘qilūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ གོ་ཐོས་དང་ མཐོང་ཚུལ་ དེ་ལས་ སེམས་ཁམས་ཚུ་ བཟོ་ཡོདཔ་ཨིན་རུང་ ཁྱོད་ཀྱིས་ བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཟེར་ གནམ་མེད་ས་མེད་ ཉུང་སུ་ཅིག་ལས་བརྒལ་མེདཔ་ཨིན།

وَهُوَ الَّذِيْ ذَرَاَكُمْ فِى الْاَرْضِ وَاِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

bal qālū miṡla mā qālal-awwalūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱེད་ཚུ་འཛམ་གླིང་ནང་ བཟོ་སྟེ་ སྐྱེ་འཕེལ་འབད་མི་དེ་ ཁོ་གིས་ཨིནམ་ལས་ ཁྱེད་ཆ་ཁྱབ་ ཁོ་ལུ་བསྡུ་འོང་།

وَهُوَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ وَلَهُ اخْتِلَافُ الَّيْلِ وَالنَّهَارِۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

qālū a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).

དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ ཚེ་སྲོག་དང་ འཆི་བ་བྱིན་མི་དང་ ཉིན་མཚན་གྱི་འགྱུར་བ་ཚུ་ ༼ཚད་འཛིན་༽ འབད་མི་དེ་ཨིན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཧ་མ་གོ་གམ།

بَلْ قَالُوْا مِثْلَ مَا قَالَ الْاَوَّلُوْنَ

laqad wu‘idnā naḥnu wa ābā'unā hāżā min qablu in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

ཧེ་མའི་མི་ཚུ་གིས་སླབ་མི་དང་ཅོག་འཐདཔ་སྦེ་སླབ་མི་ཚིག་ཚུ་ཡང་སླབ་ནུག།

قَالُوْٓا ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ

qālū a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).

ང་བཅས་ཤི་སྟེ་ ཐལཝ་དང་རུ་ཏོ་ལུ་འགྱུར་བའི་སྐབས་ལུ་ ངོ་མ་རང་ ལོག་སྟེ་གསོན་པོ་སྦེ་ལོང་ནི་ཨིན་ན་ཟེར་སླབ་ནུག

لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَاٰبَاۤؤُنَا هٰذَا مِنْ قَبْلُ اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

laqad wu‘idnā naḥnu wa ābā'unā hāżā min qablu in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

ང་བཅས་དང་ ང་བཅས་ཀྱི་ཕ་བརྒྱུད་ཚུ་ལུ་ ཁས་བླངས་འབད་དེ་ཡོདཔ་ལས་ འདི་སྔོན་མའི་མི་ཚུ་གི་ གཏམ་རྒྱུད་ཅིག་ཨིན།"

قُلْ لِّمَنِ الْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهَآ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

qul limanil-arḍu wa man fīhā in kuntum ta‘lamūn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་པ་ཅིན་ འཛམ་གླིང་དང་ དེ་ནང་ཡོད་མི་ཚུ་ག་ར་ ག་གི་ཨིན་ན?

سَيَقُوْلُوْنَ لِلّٰهِ ۗقُلْ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

sayaqūlūna lillāh(i), qul afalā tażakkarūn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ལན་ལུ་ “དེ་ཨཱལ་ལཱ་གི་ཨིན་” ཟེར་སླབ་འོང་། “དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་དྲན་ག?”

قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ السَّبْعِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ

qul mar rabbus-samāwātis-sab‘i wa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).

ལྷ་ཡུལ་བདུན་གྱི་བདག་པོ་དང་ ཁྲི་ཆེན་གྱི་བདག་པོ་ག་སྨོ་ཟེར་སླབ།

سَيَقُوْلُوْنَ لِلّٰهِ ۗقُلْ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

sayaqūlūna lillāh(i), qul afalā tattaqūn(a).

ཁོང་གིས་ལན་ "(Belongs to) Allah" ཟེར་སླབ་འོང་། དེ་ལས་ཁྱོད་ག་ཅི་འབད་ཆོས་ལུགས་མ་འབདཝ་སྨོ་ཟེར་སླབ།

قُلْ مَنْۢ بِيَدِهٖ مَلَكُوْتُ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُوَ يُجِيْرُ وَلَا يُجَارُ عَلَيْهِ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

qul mam biyadihī malakūtu kulli syai'iw wa huwa yujīru wa lā yujāru ‘alaihi in kuntum ta‘lamūn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་པ་ཅིན་ "དངོས་པོ་ག་ར་གི་དབང་ཚད་འདི་ ག་གི་ལགཔ་ནང་ཡོདཔ་སྨོ་ ཁོ་གིས་སྲུང་སྐྱོབ་འབདཝ་ཨིན་ དེ་ལས་ ག་ཅི་ཡང་སྲུང་སྐྱོབ་འབད་མི་ཚུགས།"

سَيَقُوْلُوْنَ لِلّٰهِ ۗقُلْ فَاَنّٰى تُسْحَرُوْنَ

sayaqūlūna lillāh(i), qul fa annā tusḥarūn(a).

ཁོང་གིས་ལན་ "(Belongs to) Allah" ཟེར་སླབ་འོང་། ༼དེ་སྦེ་ཨིན་པ་ཅིན་༽ ཁྱོད་ག་དེ་སྦེ་མགུ་སྐོར་རྐྱབ་ཅི་ག་ཟེར་སླབ།

بَلْ اَتَيْنٰهُمْ بِالْحَقِّ وَاِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

bal ataināhum bil-ḥaqqi wa innahum lakāżibūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་བདེན་པ་འབག་འོང་རུང་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ངོ་མ་རྫུན་མ་ཨིན།

مَا اتَّخَذَ اللّٰهُ مِنْ وَّلَدٍ وَّمَا كَانَ مَعَهٗ مِنْ اِلٰهٍ اِذًا لَّذَهَبَ كُلُّ اِلٰهٍۢ بِمَا خَلَقَ وَلَعَلَا بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍۗ سُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يَصِفُوْنَ ۙ

mattakhażallāhu miw waladiw wa mā kāna ma‘ahū min ilāhin iżal lażahaba kullu ilāhim bimā khalaqa wa la‘alā ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍ(in), subḥānallāhi ‘ammā yaṣifūn(a).

ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ ཕྲུ་གུ་མེདཔ་ལས་ ཁོ་དང་གཅིག་ཁར་ ༼གཞན་མི་༽ ལྷ་ཚུ་ཡང་མེདཔ་ལས་ ༼ལྷ་ལེ་ཤ་ཡོདཔ་ཨིན་པ་ཅིན་༽ ལྷ་རེ་རེ་གིས་ ཁོ་གིས་བཟོ་མི་ ༼སྲོག་ཆགས་ཚུ་༽ འབག་འོང་སྟེ་ ལྷ་དེ་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ལ་ལུ་ཅིག་གིས་ གཞན་ལ་ལུ་ཅིག་ ཕམ་བཏང་འོང་། གཟི་བརྗིད་ཨ་ལཱ་ལུ་ཁོང་གིས་ག་ཅི་བཀོད་མི་འདི་ལས་ཨིན།

عٰلِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ ࣖ

‘Ālimil-gaibi wasy-syahādati fa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

།མི་མཐོང་དང་མཐོང་བ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་དཀོན་མཆོག་ཡིན། མཐོ་ཤོས་ (Allah) འདི་ གཅིག་གིས་གཅིག་ལུ་ འབྲེལ་བ་འཐབ་མི་གི་ལྟག་ལས་ཨིན།

قُلْ رَّبِّ اِمَّا تُرِيَنِّيْ مَا يُوْعَدُوْنَ ۙ

qur rabbi immā turiyannī mā yū‘adūn(a).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཟེར་སླབ། ཨོ་ངེ་གི་གཙོ་བོ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལུ་ ཁོང་ལུ་ ཉེན་ཁ་ག་ཅི་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ སྟོན་པ་ཅིན་

رَبِّ فَلَا تَجْعَلْنِيْ فِى الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

rabbi falā taj‘alnī fil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

ངེ་གི་གཙོ་བོ་ ང་ལུ་ ཉེས་ཅན་ཚུ་གི་གྲངས་སུ་མ་བཙུགས།"

وَاِنَّا عَلٰٓى اَنْ نُّرِيَكَ مَا نَعِدُهُمْ لَقٰدِرُوْنَ

wa innā ‘alā an nuriyaka mā na‘iduhum laqādirūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ལུ་ ཁྱོད་ལུ་ (མུ་ཧ་མཱད་) ག་ཅི་གིས་ ཉེན་བརྡ་འབད་ཡི་ག་ སྟོན་ནིའི་དབང་ཚད་ཡོད།

اِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ السَّيِّئَةَۗ نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَصِفُوْنَ

idfa‘ bil-latī hiya aḥsanus-sayyi'ah(ta), naḥnu a‘lamu bimā yaṣifūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་གིས་ ག་ཅི་ལུ་ ངོས་འཛིན་འབདཝ་ཨིན་ན་ ལེགས་ཤོམ་སྦེ་ཤེས།

وَقُلْ رَّبِّ اَعُوْذُ بِكَ مِنْ هَمَزٰتِ الشَّيٰطِيْنِ ۙ

wa qur rabbi a‘ūżu bika min hamazātisy-syayāṭīn(i).

དེ་ལས་ ངེ་གི་གཙོ་བོ་ བདུད་ཀྱི་སྐད་ཆ་ཚུ་ལས་ ཁྱོད་ལུ་སྐྱབས་འཚོལ་འབདཝ་ཨིན།

وَاَعُوْذُ بِكَ رَبِّ اَنْ يَّحْضُرُوْنِ

wa a‘ūżu bika rabbi ay yaḥḍurūn(i).

དེ་ལས་ང་གིས་ཁྱོད་ལུ་སྐྱབས་བཅོལ་འབདཝ་ཨིན། ངེ་གི་གཙོ་བོ་ལགས། དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་ངེ་གི་ཉེ་འདབས་ལུ་མ་འོང་ནིའི་དོན་ལུ་ཨིན།"

حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَ اَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُوْنِ ۙ

Ḥattā iżā jā'a aḥadahumul-mautu qāla rabbirji‘ūn(i).

༼དེ་བཟུམ་གྱི་གནས་སྟངས་འདི་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་གནས་སྟངས་ཨིན་༽ དེ་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་ལུ་འཆི་བ་འབྱུང་པའི་སྐབས་ལུ་ ཀྱེ་ངེ་གི་གཙོ་བོ་ ང་ལུ་ལོག་སྟེ་འཇིག་རྟེན་ལུ་གནང་ཟེར་སླབ་པའི་བར་དུ།

لَعَلِّيْٓ اَعْمَلُ صَالِحًا فِيْمَا تَرَكْتُ كَلَّا ۗاِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَاۤىِٕلُهَاۗ وَمِنْ وَّرَاۤىِٕهِمْ بَرْزَخٌ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

la‘allī a‘malu ṣāliḥan fīmā taraktu kallā, innahā kalimatun huwa qā'iluhā, wa miw warā'ihim barzakhun ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

དེ་ལས་ ང་གིས་ བཀོག་བཞག་མི་ ལཱ་ལེགས་ཤོམ་ཚུ་ འབད་ཚུགས།” དོན་དངོས་ཐོག་དེ་ཁོ་གིས་བཤད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅིག་ཨིནམ་ལས་ ཁོང་ཚུ་གསོན་པོ་སྦེ་ལོང་བའི་ཉིནམ་ཚུན་ཚོད་ བར་ཟ་ཁ་ཡོདཔ་ཨིན།

فَاِذَا نُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَلَآ اَنْسَابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ وَّلَا يَتَسَاۤءَلُوْنَ

fa iżā nufikha fiṣ-ṣūri falā ansāba bainahum yauma'iżiw wa lā yatasā'alūn(a).

དེ་ལས་ དུང་སྒྲ་བཏང་པའི་སྐབས་ ཉིནམ་དེ་ལུ་ ༼ཁྲིམས་དཔོན་གྱི་ཉིནམ༽ ཁོང་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ བཟའ་ཚང་གི་འབྲེལ་བ་ག་ནི་ཡང་ མི་འོང་།

فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

faman ṡaqulat mawāzīnuhū fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

ག་གིས་ འཇལ་ཚད་(ལེགས་ཤོམ་) ལྗིད་ཚད་འཇལ་རུང་ དེ་ཚུ་ བསོད་ནམས་ཅན་གྱི་མི་ཚུ་ཨིན།

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فِيْ جَهَنَّمَ خٰلِدُوْنَ ۚ

wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum fī jahannama khālidūn(a).

དེ་ལས་ ག་ར་འབད་རུང་ ༼ལེགས་ཤོམ་གྱི་༽ འཇལ་ཚད་ནང་ འོད་མདངས་ཡོདཔ་ཨིན་པ་ཅིན་ དེ་ཚུ་ རང་ལུ་གནོད་པ་བརྐྱབ་མི་ མི་ཚུ་ཨིན་ དེ་ཚུ་ དམྱལ་བ་ནང་ རྟག་བུ་རང་ སྡོད་ནི་ཨིན།

تَلْفَحُ وُجُوْهَهُمُ النَّارُ وَهُمْ فِيْهَا كٰلِحُوْنَ

talfaḥu wujūhahumun-nāru wa hum fīhā kāliḥūn(a).

གདོང་དམྱལ་བའི་མེ་གིས་འཚིག་སྟེ་ མཆུ་སྒྲོས་མ་བདེཝ་སྦེ་ མུན་ནག་གི་གནས་སྟངས་ནང་ དམྱལ་བ་ནང་ཡོདཔ་ཨིན།

اَلَمْ تَكُنْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُوْنَ

alam takun āyātī tutlā ‘alaikum fa kuntum bihā tukażżibūn(a).

ངེ་གི་ཚིག་ཕྲད་ཚུ་ ཁྱོད་ལུ་ལྷག་སྟེ་ཡོད་རུང་ ཁྱོད་ཀྱིས་རྟག་བུ་རང་ ངོས་ལེན་མ་འབདཝ་ཨིན་ན?

قَالُوْا رَبَّنَا غَلَبَتْ عَلَيْنَا شِقْوَتُنَا وَكُنَّا قَوْمًا ضَاۤلِّيْنَ

qālū rabbanā galabat ‘alainā syiqwatunā wa kunnā qauman ḍāllīn(a).

ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལགས་ ང་བཅས་ཀྱི་ངན་པ་གིས་ རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་སྟེ་ ང་བཅས་ལམ་ནོར་འགྱོ་མི་ མི་རིགས་ཅིག་ཨིན།

رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا مِنْهَا فَاِنْ عُدْنَا فَاِنَّا ظٰلِمُوْنَ

rabbanā akhrijnā minhā fa in ‘udnā fa innā ẓālimūn(a).

ང་བཅས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ ང་བཅས་འདི་ནང་ལས་བཏོན་བཏང་ ༼ང་བཅས་འཛམ་གླིང་ནང་ལུ་ལོག་འོང་༽ ང་བཅས་ད་ལྟོ་ཡང་ལོག་འོང་པ་ཅིན་ ༼ཡིད་ཆེས་མ་བསྐྱེད་པར་༽ ང་བཅས་ཚུ་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་ཨིན།"

قَالَ اخْسَـُٔوْا فِيْهَا وَلَا تُكَلِّمُوْنِ

qālakhsa'ū fīhā wa lā tukallimūn(i).

ཁོ་གིས་ (ཨཱལ་ལཱ་) གིས་ "དེ་ནང་ལུ་ མར་ཕབ་འབད་དེ་སྡོད་ཞིནམ་ལས་ ང་ལུ་མ་སླབ་ཟེར་གསུངས་ནུག"

اِنَّهٗ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْ عِبَادِيْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

innahū kāna farīqum min ‘ibādī yaqūlūna rabbanā āmannā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairur-rāḥimīn(a).

ངེ་གི་ཕྱག་ཞུ་མི་སྡེ་ཚན་ཅིག་གིས་ ང་བཅས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ ང་བཅས་ཀྱིས་དད་པ་བསྐྱེད་དེ་ ང་བཅས་ལུ་དགོངས་ཡངས་གནང་སྟེ་ སྙིང་རྗེ་གནང་ཟེར་སྨོན་ལམ་བཏབ་ནུག།

فَاتَّخَذْتُمُوْهُمْ سِخْرِيًّا حَتّٰىٓ اَنْسَوْكُمْ ذِكْرِيْ وَكُنْتُمْ مِّنْهُمْ تَضْحَكُوْنَ

fattakhażtumūhum sikhriyyan ḥattā ansaukum żikrī wa kuntum minhum taḍḥakūn(a).

དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་མཆི་མ་བཏང་བཅུག་སྟེ་ ངེ་གི་དྲན་པ་བརྗེད་སོང་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་དགོད་བྲོ་སྟོན་ཡི།

اِنِّيْ جَزَيْتُهُمُ الْيَوْمَ بِمَا صَبَرُوْٓاۙ اَنَّهُمْ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

innī jazaituhumul-yauma bimā ṣabarū, annahum humul-fā'izūn(a).

དོན་དངོས་ཐོག་དེ་རིང་ང་གིས་ཁོང་ལུ་བཟོད་སྒོམ་འབད་བའི་ཁེ་ཕན་བྱིན་ཡི། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོང་ཚུ་མཐར་འཁྱོལ་ཅན་ཨིན།

قٰلَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِى الْاَرْضِ عَدَدَ سِنِيْنَ

qāla kam labiṡtum fil-arḍi ‘adada sinīn(a).

ཁོ་གིས་ (ཨཱལ་ལཱ་) ཁྱོད་འཛམ་གླིང་ནང་ལོ་ག་དེམ་ཅིག་སྡོད་ཡི་ག་ཟེར་གསུངས་ནུག།

قَالُوْا لَبِثْنَا يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَسْـَٔلِ الْعَاۤدِّيْنَ

qālū labiṡnā yauman au baḍa yaumin fas'alil-‘āddīn(a).

ཁོང་གིས་ "ང་བཅས་ཉིནམ་གཅིག་ཡང་ན་ཉིནམ་ཆ་ཤས་ཅིག་སྡོད་ཡི་ དེ་འབདཝ་ལས་ རྩིས་རྐྱབ་མི་ཚུ་ལུ་དྲིས་ཟེར་སླབ་ནུག"

قٰلَ اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا لَّوْ اَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

qāla il labiṡtum illā qalīlal lau annakum kuntum ta‘lamūn(a).

ཁོ་གིས་ (ཨཱལ་ལཱ་) གིས་ "ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་པ་ཅིན་ དུམ་གྲ་ཅིག་རྐྱངམ་ཅིག་སྡོད་ཡི།"

اَفَحَسِبْتُمْ اَنَّمَا خَلَقْنٰكُمْ عَبَثًا وَّاَنَّكُمْ اِلَيْنَا لَا تُرْجَعُوْنَ

afa ḥasibtum annamā khalaqnākum ‘abaṡaw wa annakum ilainā lā turja‘ūn(a).

དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལུ་རྩེདམོ་སྦེ་བཟོ་ཡི་ཟེར་མནོཝ་ཨིན་ན?

فَتَعٰلَى اللّٰهُ الْمَلِكُ الْحَقُّۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيْمِ

fa ta‘ālallāhul-malikul-ḥaqq(u), lā ilāha illā huw(a), rabbul-‘arsyil-karīm(i).

དེ་འབདཝ་ལས་ རྒྱལ་པོ་ངོ་མ་འདི་ ཨཱལ་ལཱ་ཨིན། རྒྱལ་པོའི་ཁྲི་ཡི་བདག་པོ་ཁོ་ལས་ལྷག་པའི་ལྷ་མེད།

وَمَنْ يَّدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهٗ بِهٖۙ فَاِنَّمَا حِسَابُهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الْكٰفِرُوْنَ

wa may yad‘u ma‘allāhi ilāhan ākhara lā burhāna lahū bih(ī), fa innamā ḥisābuhū ‘inda rabbih(ī), innahū lā yufliḥul-kāfirūn(a).

དེ་ལས་ ག་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ལྷ་གཞན་ལུ་ཕྱག་འཚལ་བ་ཅིན་ དེ་ལུ་ བདེན་ཁུངས་མེད་རུང་ དེ་གི་རྩིས་ཁྲ་འདི་ ཁོ་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིན། དོན་དམ་པར་མ་དད་པ་རྣམས་བསོད་ནམས་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་རོ།

وَقُلْ رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰحِمِيْنَ ࣖ

wa qur rabbigfir warḥam wa anta khairur-rāḥimīn(a).

དེ་ལས་ (མུ་ཧ་མཱད་) ལུ་ "ཨོ་ངེ་གི་གཙོ་བོ་ དགོངས་ཡངས་གནང་སྟེ་ སྙིང་རྗེ་གནང་ ཁྱོད་སྙིང་རྗེ་བྱིན་མི་ དྲག་ཤོས་ཅིག་ཨིན།"