تَبٰرَكَ الَّذِيْ نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلٰى عَبْدِهٖ لِيَكُوْنَ لِلْعٰلَمِيْنَ نَذِيْرًا ۙ

tabārakal-lażī nazzalal-furqāna ‘alā ‘abdihī liyakūna lil-‘ālamīna nażīrā(n).

རང་བཞིན་ག་ར་ལུ་ ཉེན་བརྡ་འབད་ནིའི་དོན་ལུ་ ཁོ་རའི་ཕྱག་ཞུ་མི་ མུ་ཧ་མཱད་ལུ་ ཕུར་ཀཱན་ (ཨཱལ་ཀུ་རཱན་) བཏང་མི་ ཨ་ལཱ་ལུ་ གཟི་བརྗིད་ཡོད།

ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَّلَمْ يَكُنْ لَّهٗ شَرِيْكٌ فِى الْمُلْكِ وَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ فَقَدَّرَهٗ تَقْدِيْرًا

allażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍi wa lam yattakhiż waladaw wa lam yakul lahū syarīkun fil-mulki wa khalaqa kulla syai'in fa qaddarahū taqdīrā(n).

ཞིང་ཁམས་དང་འཛམ་གླིང་གི་རྒྱལ་ཁབ་ཡོད་མི་འདི་ལུ་ ཕྲུ་གུ་མེདཔ་མ་ཚད་ ཁོ་གི་དབང་ཚད་ནང་ལུ་ ཆ་རོགས་མེདཔ་ལས་ ག་ར་བཟོ་སྟེ་ དེ་ལས་ དེ་གི་ཚད་གཞི་ངེས་བདེན་ གཏན་འབེབས་བཟོ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً لَّا يَخْلُقُوْنَ شَيْـًٔا وَّهُمْ يُخْلَقُوْنَ وَلَا يَمْلِكُوْنَ لِاَنْفُسِهِمْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا وَّلَا يَمْلِكُوْنَ مَوْتًا وَّلَا حَيٰوةً وَّلَا نُشُوْرًا

wattakhażū min dūnihī ālihatal lā yakhluqūna syai'aw wa hum yukhlaqūna wa lā yamlikūna li'anfusihim ḍarraw wa lā naf‘aw wa lā yamlikūna mautaw wa lā ḥayātaw wa lā nusyūrā(n).

དེ་འབདཝ་ད་ ཁོང་གིས་ ཁོ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ལྷ་གཞན་ཚུ་ འབག་སྟེ་ ༼ཕྱག་འཚལ་ནིའི་དོན་ལུ་༽ ཁོང་གིས་ ༼ལྷ་དེ་ཚུ་༽ ག་ནི་ཡང་ མ་བཟོ་རུང་ དོན་དངོས་ལུ་ ཁོང་ར་གིས་ བཟོ་ཡོདཔ་ལས་ ཁོང་ར་ལུ་ གནོད་པ་བཀལ་ནི་གི་ དབང་ཚད་མེདཔ་མ་ཚད་ ཁེ་ཕན་འབག་མ་ཚུགསཔ་མ་ཚད་ བསད་ནི་དང་ མི་ཚེ་བྱིན་ནི་ ཡང་ན་ ལོག་སྟེ་གསོན་པོ་སྦེ་བཟོ་ནི་གི་ དབང་ཚད་མེདཔ་ཨིན་པས།

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اِفْكُ ِۨافْتَرٰىهُ وَاَعَانَهٗ عَلَيْهِ قَوْمٌ اٰخَرُوْنَۚ فَقَدْ جَاۤءُوْ ظُلْمًا وَّزُوْرًا ۚ

wa qālal-lażīna kafarū in hāżā illā ifkuniftarāhu wa a‘ānahū ‘alaihi qaumun ākharūn(a), fa qad jā'ū ẓulmaw wa zūrā(n).

དེ་ལས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གིས་ འདི་ (ཀུ་རཱན་) གིས་ མི་གཞན་ཚུ་གིས་ གྲོགས་རམ་འབད་དེ་ ཁོ་གིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) གིས་ གསར་གཏོད་འབད་མི་ རྫུན་མ་ལས་ལྷག་སྟེ་ གཞན་ག་ནི་ཡང་མེན་ཟེར་ སླབ་ནུག།

وَقَالُوْٓا اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ اكْتَتَبَهَا فَهِيَ تُمْلٰى عَلَيْهِ بُكْرَةً وَّاَصِيْلًا

wa qālū asāṭīrul-awwalīnaktatabahā fa hiya tumlā ‘alaihi bukrataw wa aṣīlā(n).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ "(འདི་) སྔོན་མའི་མི་ཚུ་གི་ གཏམ་རྒྱུད་ཚུ་ བྲིས་དགོཔ་སྦེ་སླབ་སྟེ་ དྲོ་པ་དང་ཕྱི་རུ་ གཏམ་རྒྱུད་ཚུ་ ཁོ་ལུ་ལྷག་སྟེ་ སླབ་ནུག།"

قُلْ اَنْزَلَهُ الَّذِيْ يَعْلَمُ السِّرَّ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّهٗ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

qul anzalahul-lażī ya‘lamus-sirra fis-samāwāti wal-arḍ(i), innahū kāna gafūrar raḥīmā(n).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཟེར་སླབ་སྟེ་ "༼ཀུ་རཱན་༽ འདི་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་གི་གསང་བ་ཚུ་ཤེས་མི་ ༼ཨཱལ་ལཱ་༽ གིས་ གསལ་བསྒྲགས་འབད་ཡོདཔ་ཨིན། ངོ་མ་རང་ ཁོ་ དགོངས་ཡངས་གནང་མི་དང་ སྙིང་རྗེ་ཅན་ཅིག་ཨིན།

وَقَالُوْا مَالِ هٰذَا الرَّسُوْلِ يَأْكُلُ الطَّعَامَ وَيَمْشِيْ فِى الْاَسْوَاقِۗ لَوْلَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِ مَلَكٌ فَيَكُوْنَ مَعَهٗ نَذِيْرًا ۙ

wa qālū mā lihāżar-rasūli ya'kuluṭ-ṭa‘āma wa yamsyī fil-aswāq(i), lau lā unzila ‘alaihi malakun fa yakūna ma‘ahū nażīrā(n).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ སྐུ་ཚབ་འདི་ ག་ཅི་འབད་ བཞེས་སྒོ་ཟ་སྟེ་ ཁྲོམ་ཁར་འགྱོ་དོ་ཡོདཔ་སྨོ?

اَوْ يُلْقٰىٓ اِلَيْهِ كَنْزٌ اَوْ تَكُوْنُ لَهٗ جَنَّةٌ يَّأْكُلُ مِنْهَاۗ وَقَالَ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا

au yulqā ilaihi kanzun au takūnu lahū jannatuy ya'kulu minhā, wa qālaẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).

ཡང་ན་ ༼ག་ཅི་འབད་༽ ཁོ་ལུ་རྒྱུ་ནོར་མ་གཏང་པར་ ཡང་ན་ ༼ག་ཅི་འབད་༽ ཁོ་ལུ་ལྡུམ་ར་ཅིག་མ་བཏང་པར་ ༼ཐོན་སྐྱེད་ཚུ་ལས་༽ ཟ་ཚུགས་ཟེར་ཨིན་ན། དེ་ལས་ མི་དྲང་བདེན་མེད་མི་ཚུ་གིས་ ཁྱོད་རང་ བརྡུང་རྫོབ་འབད་མི་ མི་ཅིག་གི་རྗེས་སུ་འབྲངམ་ཨིན་ཟེར་སླབ་ནུག།

اُنْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوْا لَكَ الْاَمْثَالَ فَضَلُّوْا فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَبِيْلًا ࣖ

unẓur kaifa ḍarabū lakal-amṡāla fa ḍallū falā yastaṭī‘ūna sabīlā(n).

བལྟ་ཤིག་ ཁོང་གིས་ཁྱེད་ཀྱི་སྐོར་ལས་ དཔེ་གཏམ་ཚུ་ ག་དེ་སྦེ་སླབ་སྟེ་ འཛོལ་བ་འགྱོཝ་ཨིན་ དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་ཚབ་ཀྱི་ལཱ་ལུ་ ངོ་རྒོལ་འབད་ནིའི་དོན་ལུ་ ལམ་འཚོལ་མ་ཚུགསཔ་ཨིན།

تَبٰرَكَ الَّذِيْٓ اِنْ شَاۤءَ جَعَلَ لَكَ خَيْرًا مِّنْ ذٰلِكَ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ وَيَجْعَلْ لَّكَ قُصُوْرًا

tabārakal-lażī in syā'a ja‘ala laka khairam min żālika jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa yaj‘al laka quṣūrā(n).

གཟི་བརྗིད་འདི་ ༼ཨཱལ་ལཱ་༽ ལུ་ཁོ་གིས་ ཁྱོད་ལུ་འདོད་པ་སྐྱེད་པ་ཅིན་ དེ་ལས་ལེགས་ཤོམ་ཅིག་ ༼དེ་ཡང་༽ ཆུ་གཡུར་གྱི་འོག་ལུ་བཞུར་མི་ ལྷ་ཡུལ་ཅིག་བཟོ་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ ༼ཡང་༽ ཕོ་བྲང་ཚུ་ཡང་ བཟོ་འོང་།

بَلْ كَذَّبُوْا بِالسَّاعَةِۙ وَاَعْتَدْنَا لِمَنْ كَذَّبَ بِالسَّاعَةِ سَعِيْرًا

bal każżabū bis-sā‘ah(ti), wa a‘tadnā liman każżaba bis-sā‘ati sa‘īrā(n).

ཁྲིམས་གཅོད་ཀྱི་ཉིནམ་ཡང་ཁས་ལེན་མི་འབད། དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྲིམས་དཔོན་གྱི་ཉིནམ་འདི་ ཁས་མ་ལེན་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ མེ་འབར་བའི་དམྱལ་བ་ཅིག་ གྲ་སྒྲིག་འབད་ཡི།

اِذَا رَاَتْهُمْ مِّنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍ سَمِعُوْا لَهَا تَغَيُّظًا وَّزَفِيْرًا

iżā ra'athum mim makānim ba‘īdin sami‘ū lahā tagayyuẓaw wa zafīrā(n).

ཁོ་གིས་ (དམྱལ་བ) ཐག་རིང་ས་ལས་མཐོངམ་ད་ ཁྲོ་གཏུམ་གྱིས་ཁོ་གི་སྐད་འདི་ གོཝ་ཨིན།

وَاِذَآ اُلْقُوْا مِنْهَا مَكَانًا ضَيِّقًا مُّقَرَّنِيْنَ دَعَوْا هُنَالِكَ ثُبُوْرًا ۗ

wa iżā ulqū minhā makānan ḍayyiqam muqarranīna da‘au hunālika ṡubūrā(n).

དེ་ལས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ལྕགས་ཐག་གིས་ དམྱལ་བའི་ས་ཁོངས་ཆུང་ཀུ་ཅིག་ནང་ བཀོག་བཞག་པའི་སྐབས་ དེ་ཁར་ མེདཔ་གཏང་ནིའི་དོན་ལུ་ སྐད་རྐྱབ་ཨིན།

لَا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُوْرًا وَّاحِدًا وَّادْعُوْا ثُبُوْرًا كَثِيْرًا

lā tad‘ul-yauma ṡubūraw wāḥidaw wad‘ū ṡubūran kaṡīrā(n).

༼ཁོང་ལུ་སླབ་འོང་༽ "ད་རིས་ གཏོར་བཤིག་གཅིག་རེ་བ་མ་བསྐྱེད་པར་ གཏོར་བཤིག་བསྐྱར་ལོག་འབད་ནི་གི་རེ་བ་བསྐྱེད།"

قُلْ اَذٰلِكَ خَيْرٌ اَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ الَّتِيْ وُعِدَ الْمُتَّقُوْنَۗ كَانَتْ لَهُمْ جَزَاۤءً وَّمَصِيْرًا

qul ażālika khairun am jannatul-khuldil-latī wu‘idal-muttaqūn(a), kānat lahum jazā'aw wa maṣīrā(n).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ དེ་བཟུམ་གྱི་༼ཉེས་ཆད་༽ ལེགས་ཤོམ་ཨིན་ན་ ཡང་ན་ ཆོས་ཅན་ཚུ་ལུ་ གསོལ་རས་སྦེ་ ཁས་བླངས་འབད་མི་ བརྟན་བཞུགས་ཀྱི་ལྷ་ཡུལ་དང་ ཁོང་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ལོག་འོང་སའི་ས་སྒོ་ཅིག་ཨིན་ན?

لَهُمْ فِيْهَا مَا يَشَاۤءُوْنَ خٰلِدِيْنَۗ كَانَ عَلٰى رَبِّكَ وَعْدًا مَّسْـُٔوْلًا

lahum fīhā mā yasyā'ūna khālidīn(a), kāna ‘alā rabbika wa‘dam mas'ūlā(n).

ཁོང་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ཁོང་གིས་འདོད་པའི་ག་ར་དེ་ནང་ལུ་ཡོདཔ་ཨིན། ཁོང་ཚུ་རྟག་བུ་རང་སྡོད་འོང་། དེ་ཡང་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གི་ཁས་བླངས་འདི་ སྨོན་ལམ་བཏབ་དགོཔ་ཅིག་ཨིན།

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَيَقُوْلُ ءَاَنْتُمْ اَضْلَلْتُمْ عِبَادِيْ هٰٓؤُلَاۤءِ اَمْ هُمْ ضَلُّوا السَّبِيْلَ ۗ

wa yauma yaḥsyuruhum wa mā ya‘budūna min dūnillāhi fa yaqūlu a'antum aḍlaltum ‘ibādī hā'ulā'i am hum ḍallus-sabīl(a).

དེ་ལས་ ༼དྲན་༽ ཉིནམ་དེ་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ཁོང་གིས་ ཕྱག་འཚལ་མི་ཚུ་དང་གཅིག་ཁར་ བསྡུ་བསྒྱོམ་འབད་དེ་ ༼ཕྱག་འཚལ་མི་ཚུ་ལུ་༽ ཁྱོད་ཀྱིས་ངེ་གི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་ ལམ་བདའ་སྟེ་ འགྱོ་ཡི་ག་ ཡང་ན་ ཁོང་རང་གིས་ ལམ་བདའ་སྟེ་ ལམ་བདའ་སྟེ་ འགྱོ་ཡི་ག་ཟེར་ གསུངས་ནུག།

قَالُوْا سُبْحٰنَكَ مَا كَانَ يَنْۢبَغِيْ لَنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ مِنْ دُوْنِكَ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ وَلٰكِنْ مَّتَّعْتَهُمْ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى نَسُوا الذِّكْرَۚ وَكَانُوْا قَوْمًاۢ بُوْرًا

qālū subḥānaka mā kāna yambagī lanā an nattakhiża min dūnika min auliyā'a wa lākim matta‘tahum wa ābā'ahum ḥattā nasuż-żikr(a), wa kānū qaumam būrā(n).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ཁྱོད་ལུ་གཟི་བརྗིད་ཡོད། ཁྱོད་ལས་ལྷག་སྟེ་ ང་བཅས་ལུ་ སྐྱབས་མགོན་གཞན་ཅིག་ ལེན་དགོཔ་མེད་ དེ་འབདཝ་ད་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཁོང་དང་ ཁོང་གི་ཕ་བརྒྱུད་ཚུ་ལུ་ མི་ཚེ་གི་དགའ་སྤྲོ་བྱིན་ཏེ་ ཉེན་བརྡ་འདི་ བརྗེད་སོངཔ་ལས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ མེདཔ་འགྱོ་མི་ མི་རིགས་ཨིན།

فَقَدْ كَذَّبُوْكُمْ بِمَا تَقُوْلُوْنَۙ فَمَا تَسْتَطِيْعُوْنَ صَرْفًا وَّلَا نَصْرًاۚ وَمَنْ يَّظْلِمْ مِّنْكُمْ نُذِقْهُ عَذَابًا كَبِيْرًا

faqad każżabūkum bimā taqūlūn(a), famā tastaṭī‘ūna ṣarfaw wa lā naṣrā(n), wa may yaẓlim minkum nużiqhu ‘ażāban kabīrā(n).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་སླབ་མི་འདི་ ངོས་ལེན་མ་འབད་བར་ཡོདཔ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ༼ཉེས་ཁྲིམས་༽ བཀག་མི་ཚུགས་ནི་ཨིནམ་མ་ཚད་ ཁྱོད་རང་ལུ་ཡང་ གྲོགས་རམ་འབད་མི་ཚུགས་ནི་ཨིནམ་ལས་ ཁྱེད་ཀྱི་གྲལ་ལས་ ག་གིས་ འཛོལ་བ་འབད་བ་ཅིན་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཉེས་ཁྲིམས་སྦོམ་ཅིག་ ངེས་པར་དུ བཀལ་འོང་།

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّآ اِنَّهُمْ لَيَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَيَمْشُوْنَ فِى الْاَسْوَاقِۗ وَجَعَلْنَا بَعْضَكُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً ۗ اَتَصْبِرُوْنَۚ وَكَانَ رَبُّكَ بَصِيْرًا ࣖ ۔

wa mā arsalnā qablaka minal-mursalīna illā innahum laya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa yamsyūna fil aswāq(i), wa ja‘alnā ba‘ḍakum liba‘ḍin fitnah(tan), ataṣbirūn(a), wa kāna rabbuka baṣīrā(n).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ཀྱི་(མུ་ཧ་མཱད་) གི་ཧེ་མ་ བཞེས་སྒོ་ཟ་སྟེ་ ཁྲོམ་ཁར་འགྱོ་མི་ཚུ་མ་གཏོགས་ སྐུ་ཚབ་ག་ཡང་མ་གཏང་། དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱེད་ལ་ལུ་ཅིག་གཞན་གྱི་དོན་ལུ་བརྟག་དཔྱད་འབད་ཡི། ཁྱོད་ཀྱིས་བཟོད་སྒོམ་འབད་འོང་ག? ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་འདི་ ག་ར་མཐོང་མི་ཨིན།

۞ وَقَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَوْ نَرٰى رَبَّنَا ۗ لَقَدِ اسْتَكْبَرُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ وَعَتَوْ عُتُوًّا كَبِيْرًا

wa qālal-lażīna lā yarjūna liqā'anā lau lā unzila ‘alainal-malā'ikata au narā rabbanā, laqadistakbarū fī anfusihim wa ‘atau ‘utuwwan kabīrā(n).

དེ་ལས་ ང་བཅས་དང་མཇལ་ནི་གི་རེ་བ་མེད་མི་ཚུ་གིས་ ང་བཅས་ལུ་ ག་ཅི་འབད་ མཁའ་འགྲོ་མ་བཏང་ཡི་ག་ ཡང་ན་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ང་བཅས་ཀྱི་གཙོ་བོ་མ་མཐོངམ་སྨོ་ཟེར་ སླབ་ཨིན། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ང་རྒྱལ་ཅན་དང་ ངོ་མ་རང་ ཚད་གཞི་ལས་བརྒལ་ཡོདཔ་ཨིན།

يَوْمَ يَرَوْنَ الْمَلٰۤىِٕكَةَ لَا بُشْرٰى يَوْمَىِٕذٍ لِّلْمُجْرِمِيْنَ وَيَقُوْلُوْنَ حِجْرًا مَّحْجُوْرًا

yauma yaraunal-malā'ikata lā busyrā yauma'iżil lil-mujrimīna wa yaqūlūna ḥijram maḥjūrā(n).

༼དྲན་པ་༽ ཉིནམ་འདི་ ཁོང་གིས་ ཕོ་ཉ་ཚུ་མཐོང་འོང་། དེ་ལས་ ཉིནམ་དེ་ལུ་ སྡིག་ཅན་ཚུ་ལུ་ གནས་ཚུལ་ལེགས་ཤོམ་མེདཔ་ལས་ ཁོང་གིས་ "ཧི་ཇ་རཱན་མ་ཇུ་ར་" ཟེར་སླབ་འོང་།

وَقَدِمْنَآ اِلٰى مَا عَمِلُوْا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنٰهُ هَبَاۤءً مَّنْثُوْرًا

wa qadimnā ilā mā ‘amilū min ‘amalin fa ja‘alnāhu habā'am manṡūrā(n).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་གིས་ ཁོང་གི་ལཱ་ཚུ་ལས་ ག་ཅི་འབད་ཡི་ག་ སྟོན་ཞིནམ་ལས་ དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ ཐལཝ་ཁ་སྟོར་འགྱོ་བཅུག་འོང་།

اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ يَوْمَىِٕذٍ خَيْرٌ مُّسْتَقَرًّا وَّاَحْسَنُ مَقِيْلًا

aṣḥābul-jannati yauma'iżin khairum mustaqarraw wa aḥsanu maqīlā(n).

དེ་ཚེ་ ལྷ་ཡུལ་ལུ་སྡོད་མི་ཚུ་ལུ་ སྡོད་གནས་དྲག་ཤོས་དང་ ངལ་གསོ་དྲག་ཤོས་ཐོབ་འོང་།

وَيَوْمَ تَشَقَّقُ السَّمَاۤءُ بِالْغَمَامِ وَنُزِّلَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ تَنْزِيْلًا

wa yauma tasyaqqaqus-samā'u bil-gamāmi wa nuzzilal-malā'ikatu tanzīlā(n).

དེ་ལས་ ༼དྲན་༽ ཉིནམ་དེ་ལུ་ གནམ་མཁའ་འཕྱུར་ཏེ་ སྨུགཔ་དཀརཔོ་བཏོན་ཏེ་ མཁའ་འགྲོ་ཚུ་ རྦ་རླབས་ཚུ་ མར་གཏང་ཡོདཔ་ཨིན།

اَلْمُلْكُ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْحَقُّ لِلرَّحْمٰنِۗ وَكَانَ يَوْمًا عَلَى الْكٰفِرِيْنَ عَسِيْرًا

al-mulku yauma'iżinil-ḥaqqu lir-raḥmān(i), wa kāna yauman ‘alal-kāfirīna ‘asīrā(n).

ཉིནམ་དེ་ལུ་ ཐོབ་དབང་གི་རྒྱལ་སྲིད་འདི་ ཐུགས་རྗེ་ཅན་གྱི་དཀོན་མཆོག་གི་ཨིན། དེ་ལས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ཉིནམ་འདི་ ལཱ་ཁག་ཅིག་ཨིན།

وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلٰى يَدَيْهِ يَقُوْلُ يٰلَيْتَنِى اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُوْلِ سَبِيْلًا

wa yauma ya‘aḍḍuẓ-ẓālimu ‘alā yadaihi yaqūlu yā laitanittakhażtu ma‘ar-rasūli sabīlā(n).

དེ་ལས་ ༼དྲན་༽ མི་དྲང་བདེན་མེད་མི་འདི་གིས་ ཁོ་རའི་མཛུབ་མོ་གཉིས་ བརྡུངས་ཏེ་ ༼ཁོ་རའི་བྱ་སྤྱོད་ལུ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་དེ་༽ ཨོ་ གལ་སྲིད་ ༼ཚར་གཅིག་༽ ང་གིས་ སྐུ་ཚབ་དང་གཅིག་ཁར་ ལམ་བདའ་སྟེ་འགྱོ་བ་ཅིན་ དེ་སྦེ་སླབ་ནུག།

يٰوَيْلَتٰى لَيْتَنِيْ لَمْ اَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيْلًا

yā wailatā laitanī lam attakhiż fulānan khalīlā(n).

ཨོ་ ང་ལུ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད། གལ་ཏེ་(སྔོན་མ་)ངས་དེ་འདྲ་དང་དེ་ལྟར་གྲོགས་པོ་ཟབ་མོ་(ངེ་གི)མ་བཟོས་ན།

لَقَدْ اَضَلَّنِيْ عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ اِذْ جَاۤءَنِيْۗ وَكَانَ الشَّيْطٰنُ لِلْاِنْسَانِ خَذُوْلًا

laqad aḍallanī ‘aniż-żikri ba‘da iż jā'anī, wa kānasy-syaiṭānu lil-insāni khażūlā(n).

དོན་དངོས་ཐོག་ཁོ་གིས་ང་ལུ་ཉེན་བརྡ་ལས་ ༼ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ༽ ང་ལུ་འོང་པའི་སྐབས་ འཛོལ་བ་བཟོ་ཡི། དེ་ལས་ སཱ་ཏཱན་འདི་ ངོ་མ་རང་ མི་ཚུ་ལུ་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་མི་ཅིག་ཨིན།"

وَقَالَ الرَّسُوْلُ يٰرَبِّ اِنَّ قَوْمِى اتَّخَذُوْا هٰذَا الْقُرْاٰنَ مَهْجُوْرًا

wa qālar-rasūlu yā rabbi inna qaumittakhażū hāżal-qur'āna mahjūrā(n).

དེ་ལས་ སྐུ་ཚབ་ (མུ་ཧ་མཱད་) གིས་ "ཨོ་ ངེ་གི་གཙོ་བོ་ ངེ་གི་མི་ཚུ་གིས་ ཀོ་རཱན་འདི་ སྣང་མེད་བཞག་སྟེ་ཡོདཔ་ཨིན།"

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا مِّنَ الْمُجْرِمِيْنَۗ وَكَفٰى بِرَبِّكَ هَادِيًا وَّنَصِيْرًا

wa każālika ja‘alnā likulli nabiyyin ‘aduwwam minal-mujrimīn(a), wa kafā birabbika hādiyaw wa naṣīrā(n).

དེ་སྦེ་ ལུང་སྟོན་པ་ག་ར་གི་དོན་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ སྡིག་ཅན་གྱི་མི་ཚུ་ལུ་ དགྲ་བཟོ་ཡི། དེ་འབདཝ་ད་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་འདི་ ལམ་སྟོན་དང་ གྲོགས་རམ་འབད་མི་ཅིག་སྦེ་ ལངམ་ཨིན།

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ الْقُرْاٰنُ جُمْلَةً وَّاحِدَةً ۛ كَذٰلِكَ ۛ لِنُثَبِّتَ بِهٖ فُؤَادَكَ وَرَتَّلْنٰهُ تَرْتِيْلًا

wa qālal-lażīna kafarū lau lā nuzzila ‘alaihil-qur'ānu jumlataw wāḥidatan - każālika - linuṡabbita bihī fu'ādaka wa rattalnāhu tartīlā(n).

དེ་ལས་ མ་དད་པ་ཅན་ཚུ་གིས་ ག་ཅི་འབད་ ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་འདི་ དེ་འཕྲོ་ལས་ ཁོ་ལུ་ མ་བྱིནམ་སྨོ་ཟེར་ སླབ་ནུག། དེ་འབདཝ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ཀྱི་ (མུ་ཧ་མཱད་ཀྱི་) སེམས་ཁར་ དེ་དང་གཅིག་ཁར་ སྒྲིང་སྒྲིང་བཟོ་སྟེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཏར་ཏིལ་ (རིམ་གྱིས་ རིམ་གྱིས་ དེ་ལས་ བདེན་པ་སྦེ་) བཀླག་ཚུགས།

وَلَا يَأْتُوْنَكَ بِمَثَلٍ اِلَّا جِئْنٰكَ بِالْحَقِّ وَاَحْسَنَ تَفْسِيْرًا ۗ

wa lā ya'tūnaka bimaṡalin illā ji'nāka bil-ḥaqqi wa aḥsana tafsīrā(n).

དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་(མ་དད་པ་ཅན་ཚུ་)ཁྱོད་ཀྱི་སྦོ་ལོགས་ཁར་ མ་འདྲཝ་ཅིག་འབག་འོང་སྟེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལུ་བདེན་པ་དང་ འགྲེལ་བཤད་ལེགས་ཤོམ་འབག་འོང་ཡི།

اَلَّذِيْنَ يُحْشَرُوْنَ عَلٰى وُجُوْهِهِمْ اِلٰى جَهَنَّمَۙ اُولٰۤىِٕكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضَلُّ سَبِيْلًا ࣖ

allażīna yuḥsyarūna ‘alā wujūhihim ilā jahannam(a), ulā'ika syarrum makānaw wa aḍallu sabīlā(n).

གདོང་ཁར་འདྲུད་དེ་ དམྱལ་བ་ནང་བསྡུ་མི་ མི་ཚུ་ དེ་ཚུ་ ས་གནས་སྡུག་ཤོས་ནང་ ཡོད་མི་དང་ ལམ་ལུགས་ནང་ འཛོལ་བ་ཆེ་ཤོས་ཡོད་མི་ཚུ་ཨིན།

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَجَعَلْنَا مَعَهٗٓ اَخَاهُ هٰرُوْنَ وَزِيْرًا ۚ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba wa ja‘alnā ma‘ahū akhāhu hārūna wazīrā(n).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ མོ་སཱེས་ལུ་ ཀི་དེབ་འདི་ བྱིན་ཏེ་ ཧ་རུན་འདི་ ཁོ་གི་ཕོ་རྒནམ་སྦེ་ བཟོ་སྟེ་ ཁོ་དང་གཅིག་ཁར་ ཝི་ཛིར་ (གྲོགས་རམ་པ་) འབད་ཡི།

فَقُلْنَا اذْهَبَآ اِلَى الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ فَدَمَّرْنٰهُمْ تَدْمِيْرًا ۗ

fa qulnażhabā ilal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, fa dammarnāhum tadmīrā(n).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་གཉིས་ཆ་ར་ ང་བཅས་ཀྱི་རྟགས་མཚན་ཚུ་ ངོས་ལེན་མ་འབད་མི་ཚུ་གི་སྦོ་ལོགས་ཁར་འགྱོ་ཟེར་སླབ་ཅི། དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་སྟོབས་ཤུགས་ག་ར་གིས་ཁོང་ཚུ་མེདཔ་བཏང་ཡི།

وَقَوْمَ نُوْحٍ لَّمَّا كَذَّبُوا الرُّسُلَ اَغْرَقْنٰهُمْ وَجَعَلْنٰهُمْ لِلنَّاسِ اٰيَةًۗ وَاَعْتَدْنَا لِلظّٰلِمِيْنَ عَذَابًا اَلِيْمًا ۚ

wa qauma nūḥil lammā każżabur-rusula agraqnāhum wa ja‘alnāhum lin-nāsi āyah(tan), wa a‘tadnā liẓ-ẓālimīna ‘ażāban alīmā(n).

དེ་ལས་ (ང་བཅས་ཀྱིས་ མེདཔ་བཏང་ཡི་) ནོཝ་གི་མི་ཚུ་ ཁོང་གིས་ སྐུ་ཚབ་ཚུ་ལུ་ རྫུན་མ་སླབ་པའི་སྐབས་ལུ་ཨིན། ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ཚུ་ཆུ་ནང་བཙུགས་ཏེ་ ཁོང་གི་(ལོ་རྒྱུས་)ཚུ་ མི་རིགས་ཀྱི་དོན་ལུ་ བསླབ་བྱ་ཅིག་སྦེ་བཟོ་ཡི། ༈ །།ང་ཚོས་ཉེས་པ་ཅན་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཉེས་པ་བསྒྲིགས་ཡོད།

وَعَادًا وَّثَمُوْدَا۟ وَاَصْحٰبَ الرَّسِّ وَقُرُوْنًاۢ بَيْنَ ذٰلِكَ كَثِيْرًا

wa ‘ādaw wa ṡamūda wa aṣḥābar-rassi wa qurūnam baina żālika kaṡīrā(n).

དེ་ལས་ (ང་བཅས་ཀྱིས་ ཨད་དང་ས་མུད་ཀྱི་མི་ཚུ་དང་ རས་ཀྱི་མི་ཚུ་ དེ་ལས་ དེ་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ མི་རབས་ལེ་ཤ་ཅིག་ (མངམ་) མེདཔ་བཏང་ཡི།

وَكُلًّا ضَرَبْنَا لَهُ الْاَمْثَالَۖ وَكُلًّا تَبَّرْنَا تَتْبِيْرًا

wa kullan ḍarabnā lahul-amṡāl(a), wa kullan tabbarnā tatbīrā(n).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ དེ་ཚུ་རེ་རེ་བཞིན་དུ་ དཔེ་སྟོན་འབད་དེ་ དེ་ཚུ་ག་ར་ རྩ་བ་ལས་ར་ མེདཔ་བཏང་ཡི།

وَلَقَدْ اَتَوْا عَلَى الْقَرْيَةِ الَّتِيْٓ اُمْطِرَتْ مَطَرَ السَّوْءِۗ اَفَلَمْ يَكُوْنُوْا يَرَوْنَهَاۚ بَلْ كَانُوْا لَا يَرْجُوْنَ نُشُوْرًا

wa laqad atau ‘alal-qaryatil-latī umṭirat maṭaras-sau'(i), afalam yakūnū yaraunahā, bal kānū lā yarjūna nusyūrā(n).

དེ་ལས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ༼མེ་ཀ་གི་ལྷ་མང་པོ་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་༽ ༼ཧེ་མ་༽ ཆརཔ་ངན་པ་རྐྱབ་མི་ ༼རྡོ་གི་ཆརཔ་༽ གིས་ བརྡུང་ཡོད་པའི་ ས་གཞི་ ༼སོ་ཌོམ་༽ ནང་ལས་བརྒྱུད་དེ་འགྱོ་ཡོདཔ་ཨིན། ཁོང་གིས་མ་མཐོང་ག? ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོང་གིས་ ངོ་མ་རང་ ལོག་སྟེ་གསོན་པོ་སྦེ་ལོང་ནི་གི་ཉིནམ་འདི་ རེ་བ་མ་བསྐྱེད།

وَاِذَا رَاَوْكَ اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ بَعَثَ اللّٰهُ رَسُوْلًا

wa iżā ra'auka iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī ba‘aṡallāhu rasūlā(n).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཁྱོད་ (མུ་ཧ་མཱད་) མཐོངམ་ད་ ཁྱོད་ལུ་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་སྟེ་ ༼འདི་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ སྐུ་ཚབ་སྦེ་ བཏང་མི་ མི་འདི་ཨིན་ན?

اِنْ كَادَ لَيُضِلُّنَا عَنْ اٰلِهَتِنَا لَوْلَآ اَنْ صَبَرْنَا عَلَيْهَاۗ وَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ حِيْنَ يَرَوْنَ الْعَذَابَ مَنْ اَضَلُّ سَبِيْلًا

in kāda layuḍillunā ‘an ālihatinā lau lā an ṣabarnā ‘alaihā, wa saufa ya‘lamūna ḥīna yaraunal-‘ażāba man aḍallu sabīlā(n).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་ལུ་ ཕྱག་འཚལ་མ་བཏུབ་པ་ཅིན་ ཁོ་གིས་ ང་བཅས་ལུ་ ཕྱག་འཚལ་ནི་ལས་ ཧ་ལམ་ལམ་འཛོལ་བ་འགྱོ་འོང་།"

اَرَءَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهٗ هَوٰىهُۗ اَفَاَنْتَ تَكُوْنُ عَلَيْهِ وَكِيْلًا ۙ

ara'aita manittakhaża ilāhahū hawāh(u), afa anta takūnu ‘alaihi wakīlā(n).

ཁྱོད་ཀྱིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) གིས་ ཁོ་རའི་འདོད་ཆགས་ཚུ་ ལྷ་བཟོ་མི་ མི་ཅིག་མཐོང་ཡི་ག་? ཁྱོད་ཁོའི་སྐྱབས་མགོན་འོང་ག?

اَمْ تَحْسَبُ اَنَّ اَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُوْنَ اَوْ يَعْقِلُوْنَۗ اِنْ هُمْ اِلَّا كَالْاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ سَبِيْلًا ࣖ

am taḥsabu anna akṡarahum yasma‘ūna au ya‘qilūn(a), in hum illā kal-an‘āmi bal hum aḍallu sabīlā(n).

ཡང་ན་ མང་ཤོས་རང་ གོ་ཡི་ ཡང་ན་ ཧ་གོ་ཡི་ཟེར་ མནོཝ་མས། སྒོ་ནོར་བཟུམ་སྦེ་ དེ་ལས་ཡང་ལྷགཔ་སྦེ་ ལམ་འཛོལ་བ་ཨིན།

اَلَمْ تَرَ اِلٰى رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّۚ وَلَوْ شَاۤءَ لَجَعَلَهٗ سَاكِنًاۚ ثُمَّ جَعَلْنَا الشَّمْسَ عَلَيْهِ دَلِيْلًا ۙ

alam tara ilā rabbika kaifa maddaẓ-ẓill(a), wa lau syā'a laja‘alahū sākinā(n), ṡumma ja‘alnasy-syamsa ‘alaihi dalīlā(n).

ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གིས་ གྱིབ་མ་ཚུ་ ག་དེ་སྦེ་རིངམོ་བཟོཝ་ཨིན་ན་ མ་ཤེས་ག? གལ་སྲིད་ཁོ་གིས་འདོད་པ་སྐྱེད་པ་ཅིན་ གྱིབ་མ་ཚུ་ རྟག་བརྟན་སྦེ་བཟོ་འོང་ དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཉིམ་འདི་ ལམ་སྟོན་པ་སྦེ་བཟོ་ཡི།

ثُمَّ قَبَضْنٰهُ اِلَيْنَا قَبْضًا يَّسِيْرًا

Ṡumma qabaḍnā ilainā qabḍay yasīrā(n).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ གྱིབ་མ་འདི་ ང་བཅས་ལུ་ དུམ་གྲ་ཅིག་ དུམ་གྲ་ཅིག་འཐེན་ཡི།

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ لِبَاسًا وَّالنَّوْمَ سُبَاتًا وَّجَعَلَ النَّهَارَ نُشُوْرًا

wa huwal-lażī ja‘ala lakumul-laila libāsaw wan-nauma subātaw wa ja‘alan-nahāra nusyūrā(n).

དེ་ལས་ཁོ་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ མཚན་མོ་གྱོན་ཆས་དང་ ངལ་གསོའི་དོན་ལུ་ གཉིད་བཟོ་སྟེ་ ཉིནམ་འདི་ འཐབ་འཛིང་འབད་ནིའི་དོན་ལུ་ ལོང་ནིའི་དོན་ལུ་བཟོ་ཡི།

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ الرِّيَاحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۚ وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً طَهُوْرًا ۙ

wa huwal-lażī arsalar-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), wa anzalnā minas-samā'i mā'an ṭahūrā(n).

དེ་ལས་ ཁོ་གི་སྙིང་རྗེ་(ཆརཔ)མ་ལྷོད་པའི་ཧེ་མ་ གནས་ཚུལ་བཟང་པོ་འབག་མི་ རླུང་འཕུ་མི་འདི་ཨིན། ང་བཅས་ཀྱིས་གནམ་ཁ་ལས་ཆུ་གཙང་མ་བཏང་ཡི།

لِّنُحْيِ َۧ بِهٖ بَلْدَةً مَّيْتًا وَّنُسْقِيَهٗ مِمَّا خَلَقْنَآ اَنْعَامًا وَّاَنَاسِيَّ كَثِيْرًا

linuḥyiya bihī baldatam maitaw wa nusqiyahū mimmā khalaqnā an‘āmaw wa anāsiyya kaṡīrā(n).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཤི་སོང་མི་ ས་གཞི་ཅིག་ལུ་ ཚེ་སྲོག་བྱིན་ཏེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ བཟོ་མི་ ལ་ལུ་ཅིག་ལུ་ ཆུ་བྱིན་ཏེ་ སྒོ་ནོར་དང་ མི་ལེ་ཤ་ཅིག་ལུ་ འཐུང་ཆུ་བྱིནམ་ཨིན།

وَلَقَدْ صَرَّفْنٰهُ بَيْنَهُمْ لِيَذَّكَّرُوْاۖ فَاَبٰىٓ اَكْثَرُ النَّاسِ اِلَّا كُفُوْرًا

wa laqad ṣarrafnāhu bainahum liyażżakkarū, fa abā akṡarun-nāsi illā kufūrā(n).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་གི་སྦུག་ལུ་ ཆརཔ་བཏང་སྟེ་ ཁོང་གིས་ བསླབ་བྱ་ཐོབ་བཅུག་ཡི། དེ་འབདཝ་ད་ མི་མང་ཤོས་ཅིག་གིས་ ༼བཀའ་དྲིན་ཆེ་༽ འབད་མ་བཏུབ་པར་ ༼བྱིན་རླབས་༽ ཚུ་ཡང་ ངོས་ལེན་མི་འབད།

وَلَوْ شِئْنَا لَبَعَثْنَا فِيْ كُلِّ قَرْيَةٍ نَّذِيْرًا ۖ

wa lau syi'nā laba‘aṡnā fī kulli qaryatin nażīrā(n).

ང་བཅས་ཀྱིས་འདོད་པ་ཡོད་པ་ཅིན་ རྒྱལ་ཁབ་ག་ར་ལུ་ ཉེན་བརྡ་བཏང་འོང་།

فَلَا تُطِعِ الْكٰفِرِيْنَ وَجَاهِدْهُمْ بِهٖ جِهَادًا كَبِيْرًا

falā tuṭi‘il-kāfirīna wa jāhidhum bihī jihādan kabīrā(n).

དེ་འབདཝ་ལས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ ཉན་མ་བཏུབ་པར་ དེ་དང་གཅིག་ཁར་ ༼ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་༽ འཐབ་འཛིང་སྦོམ་སྦེ་ འབད་དགོ།

۞ وَهُوَ الَّذِيْ مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ هٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ وَّهٰذَا مِلْحٌ اُجَاجٌۚ وَجَعَلَ بَيْنَهُمَا بَرْزَخًا وَّحِجْرًا مَّحْجُوْرًا

wa huwal-lażī marajal-baḥraini hāżā ‘ażbun furātuw wa hāżā milḥun ujāj(un), wa ja‘ala bainahumā barzakhaw wa ḥijram maḥjūrā(n).

དེ་ལས་ མཚོ་གཉིས་ ༼ཕྱོགས་གཅིག་ལས་གཅིག་༽ བཞུར་བཅུག་མི་འདི་ ཁོ་གིས་ཨིན། འདི་གཅིག་འདི་ མངར་ཆ་དང་ གསརཔ་ཨིནམ་དང་ གཞན་མི་འདི་ གནམ་མེད་ས་མེད་ ཚྭ་ཅན་དང་ ཁ་ཚ་ཨིན། དེ་ལས་ཁོ་གིས་ཁོང་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ བརྒལ་མ་ཚུགས་པའི་གྱང་དང་ས་མཚམས་བཟོ་ནུག།

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ مِنَ الْمَاۤءِ بَشَرًا فَجَعَلَهٗ نَسَبًا وَّصِهْرًاۗ وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيْرًا

wa huwal-lażī khalaqa minal-mā'i basyaran fa ja‘alahū nasabaw wa ṣihrā(n), wa kāna rabbuka qadīrā(n).

དེ་ལས་ཁོ་གིས་མི་འདི་ཆུ་ལས་བཟོ་སྟེ་ དེ་ལས་ཁོ་ལུ་བུ་བརྒྱུད་དང་རྒྱུ་ནོར་བཟོ་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་འདི་ དབང་ཤུགས་ཅན་ཨིན།

وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُهُمْ وَلَا يَضُرُّهُمْۗ وَكَانَ الْكَافِرُ عَلٰى رَبِّهٖ ظَهِيْرًا

wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘uhum wa lā yaḍurruhum, wa kānal-kāfiru ‘alā rabbihī ẓahīrā(n).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ཁོང་ལུ་ཕན་ཐོགས་མེད་མི་དང་ རྐྱེན་ངན་ཡང་མ་འབྱུང་མི་ལུ་ ཕྱག་འཚལ་དོ་ཡོདཔ་ཨིན། དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་ གྲོགས་རམ་འབད་མི་ཚུ་ཨིན།

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًا

wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱོད་ (མུ་ཧ་མཱད་) མེན་པར་ གནས་ཚུལ་བཟང་པོ་འབག་མི་དང་ ཉེན་བརྡ་འབད་མི་ཅིག་སྦེ་རྐྱངམ་གཅིག་བཏང་ཡི།

قُلْ مَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اَنْ يَّتَّخِذَ اِلٰى رَبِّهٖ سَبِيْلًا

qul mā as'alukum ‘alaihi min ajrin illā man syā'a ay yattakhiża ilā rabbihī sabīlā(n).

ང་གིས་ཁྱོད་ལས་ ༼བརྡ་འཕྲིན་༽ བརྡ་སྤྲོད་འབད་བའི་སྐབས་ལུ་ ལན་ག་ནི་ཡང་མི་འདྲི། དེ་འབདཝ་ད་ ༼རེ་བ་༽ མི་ཚུ་གིས་ ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་གི་ལམ་ལུ་འགྱོ་འོང་ཟེར་སླབ།

وَتَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِيْ لَا يَمُوْتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهٖۗ وَكَفٰى بِهٖ بِذُنُوْبِ عِبَادِهٖ خَبِيْرًا ۚ

wa tawakkal ‘alal-ḥayyil-lażī lā yamūtu wa sabbiḥ biḥamdih(ī), wa kafā bihī biżunūbi ‘ibādihī khabīrā(n).

དེ་ལས་ ཤི་མ་ཚུགས་པའི་ མི་ཚེ་གཅིག་ལུ་ བློ་གཏད་དེ་ བསྟོད་པ་ཕུལ་ཏེ་ གཟི་བརྗིད་ཕུལ། དེ་ལས་ཁོ་རང་གི་གཡོག་པོ་ཚུ་གི་སྡིག་པ་ག་ར་མཁྱེན་པ་ཨིན་པ་ཅིན་ ལངམ་སྦེ་ཡོདཔ་ཨིན།

اَلَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۚ اَلرَّحْمٰنُ فَسْـَٔلْ بِهٖ خَبِيْرًا

allażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), ar-raḥmānu fas'al bihī khabīrā(n).

དེ་ལས་ དུས་རབས་དྲུག་ནང་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ དེ་ལས་ དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ཡོད་མི་ཚུ་ བཟོ་ཡོདཔ་ད་ དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ ཁྲི་གུ་བཞུགས་ནུག།

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اسْجُدُوْا لِلرَّحْمٰنِ قَالُوْا وَمَا الرَّحْمٰنُ اَنَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُوْرًا ۩ ࣖ

wa iżā qīla lahumusjudū lir-raḥmāni qālū wa mar-raḥmānu anasjudu limā ta'murunā wa zādahum nufūrā(n).

དེ་ལས་ ཁོང་ལུ་ སྙིང་རྗེ་ཅན་ལུ་ ཕྱག་འཚལ་ཟེར་སླབ་པའི་སྐབས་ ཁོང་གིས་ སྙིང་རྗེ་ཅན་འདི་ ག་ཨིན་ན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) བཀའ་གནང་མི་ ཨ་ལཱ་ལུ་ ཕྱག་འཚལ་དགོཔ་ཨིན་ན? དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་ ཧེང་སྐལ་རང་ རྒྱུག་འགྱོཝ་ཨིན།

تَبٰرَكَ الَّذِيْ جَعَلَ فِى السَّمَاۤءِ بُرُوْجًا وَّجَعَلَ فِيْهَا سِرٰجًا وَّقَمَرًا مُّنِيْرًا

tabārakal-lażī ja‘ala fis-samā'i burūjaw wa ja‘ala fīhā sirājaw wa qamaram munīrā(n).

གནམ་མཁའ་ལུ་སྐར་མ་བཟོ་མི་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་གཟི་བརྗིད་དང་ ཉིམ་དང་ཟླཝ་ཡང་ འོད་མདངས་ཅན་སྦེ་བཟོ་མི་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ གཟི་བརྗིད་ཡོད།

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ خِلْفَةً لِّمَنْ اَرَادَ اَنْ يَّذَّكَّرَ اَوْ اَرَادَ شُكُوْرًا

wa huwal-lażī ja‘alal-laila wan-nahāra khilfatal liman arāda ay yażżakkara au arāda syukūrā(n).

དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ (ཡང་) བསླབ་བྱ་ལྷབ་དགོ་མནོ་མི་དང་ ཡང་ན་ བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཟེར་སླབ་དགོ་མནོ་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ མཚན་མོ་དང་ཉིནམ་ཚུ་ སོ་སོ་སྦེ་བཟོཝ་ཨིན།

وَعِبَادُ الرَّحْمٰنِ الَّذِيْنَ يَمْشُوْنَ عَلَى الْاَرْضِ هَوْنًا وَّاِذَا خَاطَبَهُمُ الْجٰهِلُوْنَ قَالُوْا سَلٰمًا

wa ‘ibādur-raḥmānil-lażīna yamsyūna ‘alal-arḍi haunaw wa iżā khāṭabahumul-jāhilūna qālū salāmā(n).

དེ་ལས་ སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱི་དཀོན་མཆོག་གི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་ འཛམ་གླིང་ནང་ དམའ་ས་བཟུང་སྟེ་ འགྱོ་སྟེ་ མ་ཤེས་མི་ཚུ་གིས་ ཁོང་ལུ་ འཚམས་འདྲི་འབད་བའི་སྐབས་ ༼བརྙས་བཅོས་ཀྱི་ཚིག་ཚུ་གིས་༽ "ས་ལམ" ཟེར་སླབ་མི་ཚུ་ཨིན།

وَالَّذِيْنَ يَبِيْتُوْنَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَّقِيَامًا

wal-lażīna yabītūna lirabbihim sujjadaw wa qiyāmā(n).

དེ་ལས་ མཚན་མོ་རང་གི་དཀོན་མཆོག་ལུ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ ལངས་ཏེ་སྡོད་མི་ཚུ་ཨིན།

وَالَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ اِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا ۖ

wal-lażīna yaqūlūna rabbanaṣrif ‘annā ‘ażāba jahannam(a), inna ‘ażābahā kāna garāmā(n).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ ང་བཅས་ལས་ དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་འདི་ བཏོན་གཏང་གནང་ཟེར་སླབ་མི་ཚུ་གིས་ ངོ་མ་རང་ དེ་གི་སྡུག་བསྔལ་འདི་གིས་ མཐའ་མེད་པའི་གཏོར་བཤིག་འབག་འོང་།

اِنَّهَا سَاۤءَتْ مُسْتَقَرًّا وَّمُقَامًا

innahā sā'at mustaqarraw wa muqāmā(n).

ངོ་མ་རང་ དམྱལ་བ་འདི་ གཞིས་ཆགས་དང་ སྡོད་གནས་ སྡུག་ཤོས་ཅིག་ཨིན།

وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَنْفَقُوْا لَمْ يُسْرِفُوْا وَلَمْ يَقْتُرُوْا وَكَانَ بَيْنَ ذٰلِكَ قَوَامًا

wal-lażīna iżā anfaqū lam yusrifū wa lam yaqturū wa kāna baina żālika qawāmā(n).

དེ་ལས་ (སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱི་དཀོན་མཆོག་གི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་རྩིས་ཏེ་) ༼རྒྱུ་ནོར་༽ ཟད་འགྲོ་བཏང་པའི་སྐབས་ ཚད་ལས་བརྒལ་མ་འགྱོ་མི་དང་ ༼ཡང་༽ སེར་སྣ་ཅན་མེན་མི་ཚུ་ གཉིས་ཆ་ར་ འོས་འབབ་ཅན་ཨིན།

وَالَّذِيْنَ لَا يَدْعُوْنَ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ وَلَا يَقْتُلُوْنَ النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُوْنَۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ يَلْقَ اَثَامًا ۙ

wal-lażīna lā yad‘ūna ma‘allāhi ilāhan ākhara wa lā yaqtulūnan nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqqi wa lā yaznūn(a), wa may yaf‘al żālika yalqa aṡāmā(n).

དེ་ལས་ དཀོན་མཆོག་གིས་ ལྷ་གཞན་ཚུ་དང་གཅིག་ཁར་ མཉམ་འབྲེལ་མ་འབད་མི་དང་ དབང་ཚད་ (རྒྱུ་མཚན་) མ་གཏོགས་ དཀོན་མཆོག་གིས་ བཀག་ཆ་འབད་མི་ མི་ཚུ་ མ་བསད་མི་དང་ ལུས་འབྲེལ་མ་འབད་མི་ཚུ་ཨིན། །དེ་ལྟར་བྱེད་པ་སུ་ཞིག་གིས་ངེས་པར་ཉེས་པ་དྲག་པོ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།

يُّضٰعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَيَخْلُدْ فِيْهٖ مُهَانًا ۙ

yuḍā‘af lahul-‘ażābu yaumal-qiyāmati wa yakhlud fīhī muhānā(n).

འཆི་བ་ལས་འདས་པའི་ཉིནམ་ལུ་ ཉེས་ཁྲིམས་དེ་ མང་སུ་མང་སུ་སྦེ་ བཀལ་འོང་ དེ་ལས་ ཉེས་ཁྲིམས་དེ་ནང་ མར་ཕབ་ཀྱི་གནས་སྟངས་ནང་ ལུས་འོང་།

اِلَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَاُولٰۤىِٕكَ يُبَدِّلُ اللّٰهُ سَيِّاٰتِهِمْ حَسَنٰتٍۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

illā man tāba wa āmana wa ‘amila ‘amalan ṣāliḥan fa ulā'ika yubaddilullāhu sayyi'ātihim ḥasanāt(in), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

འགྱོད་པ་སྐྱེས་ཏེ་དད་པ་བསྐྱེད་དེ་དགེ་བའི་ལཱ་འབད་མི་ཚུ་མ་གཏོགས། དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོང་གི་ངན་པ་འདི་ ལེགས་ཤོམ་གྱིས་ཚབ་བཙུགས་ནུག། ཨཱལ་ལཱ་འདི་ དགོངས་ཡངས་གནང་མི་དང་ སྙིང་རྗེ་ཅན་ཅིག་ཨིན།

وَمَنْ تَابَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَاِنَّهٗ يَتُوْبُ اِلَى اللّٰهِ مَتَابًا

wa man tāba wa ‘amila ṣāliḥan fa innahū yatūbu ilallāhi matābā(n).

དེ་ལས་ ག་ར་གིས་ འགྱོད་པ་སྐྱེད་དེ་ ལཱ་ལེགས་ཤོམ་འབད་བ་ཅིན་ དེ་གིས་ ངོ་མ་རང་ འགྱོད་པ་སྐྱེད་དེ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ འགྱོད་པ་སྐྱེད་འོང་།

وَالَّذِيْنَ لَا يَشْهَدُوْنَ الزُّوْرَۙ وَاِذَا مَرُّوْا بِاللَّغْوِ مَرُّوْا كِرَامًا

wal-lażīna yasyhadūnaz-zūr(a), wa iżā marrū bil-lagwi marrū kirāmā(n).

དེ་ལས་ རྫུན་མའི་དཔང་པོ་མ་འབད་མི་ཚུ་དང་ ཕན་ཐོགས་མེད་པའི་ལཱ་འབད་མི་ (མི་ཚུ་) དང་འཕྱད་པའི་སྐབས་ གུས་ཞབས་བདག་འཛིན་འཐབ་སྟེ་ འགྱོཝ་ཨིན།

وَالَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوْا عَلَيْهَا صُمًّا وَّعُمْيَانًا

wal-lażīna iżā żukkirū bi'āyāti rabbihim lam yakhirrū ‘alaihā ṣummaw wa ‘umyānā(n).

དེ་ལས་ རང་གི་གཙོ་བོའི་ཚིག་ཚུ་གིས་ ཉེན་བརྡ་འབད་བའི་སྐབས་ མི་ཉན་མི་དང་ མིག་ཏོ་ཞརཝ་བཟུམ་སྦེ་ སྤྱོད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ཨིན།

وَالَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ اَزْوَاجِنَا وَذُرِّيّٰتِنَا قُرَّةَ اَعْيُنٍ وَّاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِيْنَ اِمَامًا

wal-lażīna yaqūlūna rabbanā hab lanā min azwājinā wa żurriyyātinā qurrata a‘yuniw waj‘alnā lil-muttaqīna imāmā(n).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ ང་བཅས་ཀྱི་གཉེན་གྲོགས་དང་ བུ་བརྒྱུད་ཚུ་ སེམས་ཁར་དགའ་སྤྲོ་འབྱུང་བཅུག་སྟེ་ ང་བཅས་ལུ་ ཆོས་ཅན་ཚུ་གི་འགོ་ཁྲིདཔ་བཟོ་གནང་ཟེར་སླབ་མི་ཚུ་ཨིན།

اُولٰۤىِٕكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوْا وَيُلَقَّوْنَ فِيْهَا تَحِيَّةً وَّسَلٰمًا ۙ

ulā'ika yujzaunal-gurfata bimā ṣabarū wa yulaqqauna fīhā taḥiyyataw wa salāmā(n).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ བཟོད་སྒོམ་འབད་མི་ལུ་ མཐོ་བའི་ས་སྒོ་ཅིག་ ༼ཞིང་ཁམས་ནང་༽ ཐོབ་སྟེ་ དེ་ཁར་ གུས་ཞབས་དང་ འཚམས་འདྲི་འབད་དེ་ འཚམས་འདྲི་འབད་འོང་།

خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَّمُقَامًا

khālidīna fīhā, ḥasunat mustaqarraw wa muqāmā(n).

དེ་ཚུ་དེ་ནང་ལུ་སྡོདཔ་ཨིན། ཞིང་ཁམས་འདི་སྡོད་གནས་དང་སྡོད་གནས་བཟུམ་ཅིག་ལེགས་ཤོམ་ཨིན།

قُلْ مَا يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّيْ لَوْلَا دُعَاۤؤُكُمْۚ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُوْنُ لِزَامًا ࣖ

qul mā ya‘ba'u bikum rabbī lau lā du‘ā'ukum, faqad każżabtum fa saufa yakūnu lizāmā(n).

ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱག་འཚལ་མ་ཚུགས་པ་ཅིན་ ངེ་གི་གཙོ་བོ་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ བརྩི་མཐོང་མི་བསྐྱེད། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་ཕྱག་འཚལ་མི་འདི་ ག་དེ་སྦེ་སྨོ? ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་རྫུན་མ་སླབ་པའི་སྐབས་ལུ་ དེ་འབདཝ་ལས་ མ་འོངས་པ་ལུ་ ཁྱོད་ལུ་འབྱུང་འོང་།"