Q.S ཨཱལ་མཱ་རིཇ། (اَلْمَعَارِج) - 44 ཚིགས་བཅད་ཀྱི་གྲངས།

سَاَلَ سَاۤىِٕلٌۢ بِعَذَابٍ وَّاقِعٍۙ

sa'ala sā'ilum bi‘ażābiw wāqi‘(in).

མི་གཅིག་གིས་ཉེས་ཆད་ངེས་པར་འོང་ནི་ཨིན་པའི་སྐོར་ལས་དྲིས།

لِّلْكٰفِرِيْنَ لَيْسَ لَهٗ دَافِعٌۙ

lil-kāfirīna laisa lahū dāfi‘(un).

སུས་ཀྱང་བཀག་མི་ཐུབ་པའི་མ་དད་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ།

مِّنَ اللّٰهِ ذِى الْمَعَارِجِۗ

minallāhi żil-ma‘ārij(i).

༼ཉེས་ཆད་ཅིག་༽ ཡར་འཛེགས་སའི་ས་སྒོ་ཡོད་མི་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ཨིན།

تَعْرُجُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَالرُّوْحُ اِلَيْهِ فِيْ يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗ خَمْسِيْنَ اَلْفَ سَنَةٍۚ

ta‘rujul-malā'ikatu war-rūḥu ilaihi fī yaumin kāna miqdāruhū khamsīna alfa sanah(tin).

ཕོ་ཉ་དང་གེ་བི་རིལ་གཉིས་ ལོ་ངོ་སྟོང་ཕྲག་ལྔ་བཅུ་དང་འདྲན་འདྲ་གི་ཉིནམ་གཅིག་ནང་ ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་ཡར་འཛེགསཔ་ཨིན།

فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيْلًا

faṣbir ṣabran jamīlā(n).

དེ་འབདཝ་ལས་ བཟོད་སྒོམ་འབད་ (O Muhammad) བྱམས་བརྩེ་ཅན་གྱི་བཟོད་སྒོམ།

اِنَّهُمْ يَرَوْنَهٗ بَعِيْدًاۙ

innahum yaraunahū ba‘īdā(n).

ཁོང་གིས་ ཐག་རིང་ས་སྦེ་མཐོངམ་ཨིན།

وَّنَرٰىهُ قَرِيْبًاۗ

wa narāhu qarībā(n).

དེ་འབདཝ་ད་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཉེ་འདབས་ལུ་མཐོངམ་ཨིན།

يَوْمَ تَكُوْنُ السَّمَاۤءُ كَالْمُهْلِۙ

yauma takūnus-samā'u kal-muhl(i).

།ནམ་མཁའ་ཟངས་བཞུ་བ་ལྟར་འགྱུར་བའི་ཉིན་མོ།

وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ

wa takūnul-jibālu kal-‘ihn(i).

རི་བོ་ཚུ་བལ་བཟུམ་སྦེ།

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيْمٌ حَمِيْمًاۚ

wa lā yas'alu ḥamīmun ḥamīmā(n).

ཆ་རོགས་གཅིག་གིས་ཡང་ཁོ་རའི་ཆ་རོགས་གི་སྐོར་ལས་དྲི་མི་བཏུབ།

يُبَصَّرُوْنَهُمْۗ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِيْ مِنْ عَذَابِ يَوْمِىِٕذٍۢ بِبَنِيْهِۙ

yubaṣṣarūnahum, yawaddul-mujrimu lau yaftadī min ‘ażābi yaumi'iżim bibanīh(i).

གཅིག་གིས་གཅིག་ལུ་བལྟ་སྡོདཔ་ད་ལུ། དེ་ཉིནམ་ལུ་ སྡིག་ཅན་གྱིས་ ཁོ་རའི་ཨ་ལོ་ཚུ་དང་གཅིག་ཁར་ ཉེས་ཁྲིམས་ལས་ རང་གིས་རང་ བླུ་ཐབས་འབད་ཚུགས་པའི་ རེ་བ་བསྐྱེད་འོང་།

وَصَاحِبَتِهٖ وَاَخِيْهِۙ

wa ṣāḥibatihī wa akhīh(i).

ཁོའི་ཨམ་སྲུ་དང་།

وَفَصِيْلَتِهِ الَّتِيْ تُـْٔوِيْهِۙ

wa faṣīlatihil-latī tu'wīh(i).

དེ་ལས་ཁོ་ལུ་སྲུང་སྐྱོབ་འབད་མི་བཟའ་ཚང་ (འཛམ་གླིང་འདི་ནང་)།

وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًاۙ ثُمَّ يُنْجِيْهِۙ

wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), ṡumma yunjīh(i).

འཛམ་གླིང་ནང་གི་མི་ག་ར་གིས་ ཁོ་ལུ་སྐྱབས་མཛད་འོང་ཟེར་བའི་རེ་བ་བསྐྱེདཔ་ཨིན།

كَلَّاۗ اِنَّهَا لَظٰىۙ

kallā, innahā laẓā.

ངེས་པར་དུ་མིན། །དོན་དམ་པར་དམྱལ་བ་འཁྲུག་པའི་མེ་ཡིན་ནོ།

نَزَّاعَةً لِّلشَّوٰىۚ

nazzā‘atal lisy-syawā.

མགུ་ཏོ་གི་སྤུ་འདི་ བཏོན་བཏངམ་ཨིན།

تَدْعُوْا مَنْ اَدْبَرَ وَتَوَلّٰىۙ

tad‘ū man adbara wa tawallā.

༼ཆོས་ལས༔ རྒྱབ་ལོག་པ་དང་ལྡོག་པ་རྣམས་ལ་སུས་འབོད་ཅིང་།

وَجَمَعَ فَاَوْعٰى

wa jama‘a fa'au‘ā.

དེ་ལས་ (རྒྱུ་དངོས་) བསྡུ་ལེན་འབད་དེ་ དེ་ལས་ གསོག་འཇོག་འབད་མི་ མི་ངོམ་དེ་ཨིན།

۞ اِنَّ الْاِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوْعًاۙ

innal-insāna khuliqa halu‘ā(n).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ མི་ཚུ་ ཉོགས་བཤད་བཀོད་ནིའི་དོན་ལུ་ བཟོ་ཡོདཔ་ཨིན།

اِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوْعًاۙ

iżā massahusy-syarru jazū‘ā(n).

ཁོ་དཀའ་ངལ་ནང་ལུ་ལྷོདཔ་ད་ ཉོགས་བཤད་བཀོདཔ་ཨིན།

وَّاِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوْعًاۙ

wa iżā massahul-khairu manū‘ā(n).

དེ་ལས་ ལེགས་ཤོམ་ཐོབ་པའི་སྐབས་ སེར་སྣ་ཅན་ལུ་འགྱུརཝ་ཨིན།

اِلَّا الْمُصَلِّيْنَۙ

illal-muṣallīn(a).

།ཕྱག་འཚལ་བ་མ་གཏོགས་པའི།

الَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ دَاۤىِٕمُوْنَۖ

allażīna hum ‘alā ṣalātihim dā'imūn(a).

སྨོན་ལམ་བཏབ་ནི་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ།

وَالَّذِيْنَ فِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُوْمٌۖ

wal-lażīna fī amwālihim ḥaqqum ma‘lūm(un).

དང་ མི་ཚུ་གི་རྒྱུ་དངོས་ལུ་ བགོ་བཤའ་ངེས་ཏིག་ཅིག་ བགོ་བཀྲམ་འབད་ཡོདཔ་ཨིན།

لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِۖ

lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).

༼དབུལ་ཕོངས་༽ མི་འདྲི་མི་དང་མ་འདྲི་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ཨིན།

وَالَّذِيْنَ يُصَدِّقُوْنَ بِيَوْمِ الدِّيْنِۖ

wal-lażīna yuṣaddiqūna biyaumid-dīn(i).

ཉིམ་ལུ་དད་པ་སྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ།

وَالَّذِيْنَ هُمْ مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُّشْفِقُوْنَۚ

wal-lażīna hum min ‘ażābi rabbihim musyfiqūn(a).

རང་གི་གཙོ་བོའི་ཉེས་ཆད་ལས་འཇིགས་པ་དང༌།

اِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُوْنٍۖ

inna ‘ażāba rabbihim gairu ma'mūn(in).

དོན་དངོས་ཐོག ཁོང་གི་གཙོ་བོའི་ཉེས་ཆད་ལུ་མི་གཅིག་གིས་ཡང་ཉེན་སྲུང་མེདཔ་སྦེ་མནོ་བསམ་གཏང་མི་ཚུགས།

وَّالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَۙ

wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).

གསང་སྔགས་སྲུང་བ་དང༌།

اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوْمِيْنَۚ

illā ‘alā azwājihim au mā malakat aimānuhum fa innahum gairu malūmīn(a).

ཁོང་གི་ཨམ་སྲུ་ཡང་ན་ གཡོགཔོ་ཚུ་མ་གཏོགས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ངོ་མ་རང་ ཉེས་སྐྱོན་མེདཔ་ཨིན།

فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَۚ

fa manibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ དེ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ག་གིས་འཚོལ་རུང་ ༼ལུས་འབྲེལ་དང་ མཚན་མ་གཅིག་པའི་འདོད་སྤྱོད་ དེ་ལས་ མཚན་མ་གཅིག་པའི་འདོད་སྤྱོད་བཟུམ་ཚུ་༽ དེ་ཚུ་ ཁྲིམས་འགལ་འབད་མི་ཚུ་ཨིན།

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رٰعُوْنَۖ

wal-lażīna hum li'amānātihim wa ‘ahdihim rā'ūn(a).

བློ་གཏད་དང་དམ་ཚིག་ལུ་བདེན་པ་ཡོད་མི་ཚུ་དང་།

وَالَّذِيْنَ هُمْ بِشَهٰدٰتِهِمْ قَاۤىِٕمُوْنَۖ

wal-lażīna hum bisyahādātihim qā'imūn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གི་དཔང་པོ་ལུ་དམ་འཛིན་འབད་མི་ཚུ་གིས་ཡང་།

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُوْنَۖ

wal-lażīna hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).

སྨོན་ལམ་སྲུང་མི་ཚུ།

اُولٰۤىِٕكَ فِيْ جَنّٰتٍ مُّكْرَمُوْنَ ۗ ࣖ

ulā'ika fī jannātim mukramūn(a).

འདི་ཚུ་ལྷ་ཡུལ་ནང་ལུ་གུས་ཞབས་འབད་འོང་།

فَمَالِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا قِبَلَكَ مُهْطِعِيْنَۙ

famālil-lażīna kafarū qibalaka muhṭi‘īn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ ཁྱོད་ཀྱི་ཁ་ཐུག་ལུ་ ག་ཅི་འབད་ འཕྲོ་མཐུད་དེ་འགྱོཝ་སྨོ (ཨོ་ མུ་ཧ་མཱད་)

عَنِ الْيَمِيْنِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِيْنَ

‘anil-yamīni wa ‘anisy-syimāli ‘izīn(a).

གཡས་ལས་གཡོན་ལས་སྡེ་ཚན་སྦེ་ཨིན་ན?

اَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ يُّدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيْمٍۙ

ayaṭma‘u kullumri'im minhum ay yudkhala jannata na‘īm(in).

དེ་ཚུ་ག་ར་ དགའ་སྤྲོའི་ལྡུམ་ར་ནང་འཛུལ་ནི་གི་འདོད་པ་ཡོདཔ་ཨིན་ན?

كَلَّاۗ اِنَّا خَلَقْنٰهُمْ مِّمَّا يَعْلَمُوْنَ

kallā, innā khalaqnāhum mimmā ya‘malūn(a).

ཐབས༌མེདཔ! ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་གིས་ཤེས་མི་ལས་བཟོ་ཡི།

فَلَآ اُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشٰرِقِ وَالْمَغٰرِبِ اِنَّا لَقٰدِرُوْنَۙ

falā uqsimu birabbil-masyāriqi wal-magāribi innā laqādirūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ང་གིས་ ཉི་མ་དང་ཟླཝ་ དེ་ལས་ སྐར་མ་ཚུ་གི་གཙོ་བོ་ལུ་ མནའ་བསྐྱལཝ་ཨིན།

عَلٰٓى اَنْ نُّبَدِّلَ خَيْرًا مِّنْهُمْۙ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوْقِيْنَ

‘alā an nubaddila khairam minhum, wa mā naḥnu bimasbūqīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཕམ་མི་ཚུགས།

فَذَرْهُمْ يَخُوْضُوْا وَيَلْعَبُوْا حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَۙ

fa żarhum yakhūḍū wa yal‘abū ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī yū‘adūn(a)

འདི་འབདཝ་ལས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ མཚོ་ནང་འཛུལ་ཏེ་ རྩེདམོ་རྩེ་བཅུག་དགོ།

يَوْمَ يَخْرُجُوْنَ مِنَ الْاَجْدَاثِ سِرَاعًا كَاَنَّهُمْ اِلٰى نُصُبٍ يُّوْفِضُوْنَۙ

yauma yakhrujūna minal-ajdāṡi sirā‘an ka'annahum ilā nuṣubiy yūfiḍūn(a).

༼དཔེར་ན་༽ ༼འཛམ་གླིང་ནང་སྡོད་པའི་སྐབས་༽ དེ་འཕྲོ་ལས་ སྐུ་འདྲ་ཚུ་ལུ་འགྱོ་དོ་བཟུམ་སྦེ་ མགྱོགས་པ་རང་ དུར་ཁྲོད་ལས་ཐོན་པའི་ཉིནམ་ལུ།

خَاشِعَةً اَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۗذٰلِكَ الْيَوْمُ الَّذِيْ كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ ࣖ

khāsyi‘atan abṣāruhum tarhaquhum żillah(tun), żālikal-yaumul-lażī kānū yū‘adūn(a).

ཁོང་གི་མིག་ཟུང་འདི་ མར་ཕབ་འབད་དེ་ མར་ཕྱོགས་ལུ་བཏང་ནུག། དེ་ཡང་ ཁོང་ལུ་ཉེན་བརྡ་འབད་བའི་ཉིནམ་འདི་ཨིན་པས།