Q.S ཨཱལ་ཀི་ཡ་མ་ཧ། (اَلْقِيَامَة) - 40 ཚིགས་བཅད་ཀྱི་གྲངས།

لَآ اُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيٰمَةِۙ

lā uqsimu biyaumil-qiyāmah(ti).

འཆི་བའི་ཉིམ་ལུ་ང་གིས་མནའ་བསྐྱལཝ་ཨིན།

وَلَآ اُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ

wa lā uqsimu bin nafsil-lawwāmah(ti).

།བདག་གིས་རང་སྨད་སེམས་ཅན་ལ་དམ་བཅའ་བསྐྱེད།

اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَلَّنْ نَّجْمَعَ عِظَامَهٗ ۗ

ayaḥsabul-insānu allan najma‘a ‘iẓāmah(ū).

མི་གིས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་གི་རུ་ཏོ་ཚུ་ བསྡུ་མི་ཚུགས་ཟེར་མནོཝ་ཨིན་ན?

بَلٰى قٰدِرِيْنَ عَلٰٓى اَنْ نُّسَوِّيَ بَنَانَهٗ

balā qādirīna ‘alā an nusawwiya banānah(ū).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་གི་མཛུབ་མོ་ཚུ་ཡང་ ལེགས་ཤོམ་སྦེ་ གཅིག་ཁར་བཙུགས་ཚུགས།

بَلْ يُرِيْدُ الْاِنْسَانُ لِيَفْجُرَ اَمَامَهٗۚ

bal yurīdul-insānu liyafjura amāmah(ū).

དེ་འབདཝ་ད་ མི་གིས་ རྟག་བུ་རང་ སྡིག་པ་འབད་དགོ་མནོཝ་ཨིན།

يَسْـَٔلُ اَيَّانَ يَوْمُ الْقِيٰمَةِۗ

yas'alu ayyāna yaumul-qiyāmah(ti).

ཁོ་གིས་ དུས་ཚོད་འདི་ནམ་འོང་ནི་སྨོ་ཟེར་དྲིཝ་ཨིན།

فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُۙ

fa iżā bariqal-baṣar(u).

དེ་འབདཝ་ལས་ མིག་ཏོ་ཕྱེ་སྟེ་ཡོད་པའི་སྐབས་ (འཇིགས་སྣང་ནང་)།

وَخَسَفَ الْقَمَرُۙ

wa khasafal-qamar(u).

།ཟླ་བ་ཡང་ཉམས་པར་གྱུར་ཏོ།

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ

wa jumi‘asy-syamsu wal-qamar(u).

།ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་འདུས་པ་དང༌།

يَقُوْلُ الْاِنْسَانُ يَوْمَىِٕذٍ اَيْنَ الْمَفَرُّۚ

yaqūlul-insānu yauma'iżin ainal-mafarr(u).

དེ་ཉིནམ་ལུ་ མི་གིས་ སྐྱབས་གནས་ག་ཏེ་ཡོདཔ་སྨོ་ཟེར་སླབ་འོང་།

كَلَّا لَا وَزَرَۗ

kallā lā wazar(a).

མིང༌དགོ! སྐྱབས་གནས་མེད་དོ།

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْمُسْتَقَرُّۗ

ilā rabbika yauma'iżinil-mustaqarr(u).

ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལུ་རྐྱངམ་གཅིག་ ཉིནམ་དེ་ལུ་ ལོག་འོང་ནི་ཨིན།

يُنَبَّؤُا الْاِنْسَانُ يَوْمَىِٕذٍۢ بِمَا قَدَّمَ وَاَخَّرَۗ

yunabba'ul-insānu yauma'iżim bimā qaddama wa akhkhar(a).

དེ་ཉིནམ་ལུ་ མི་གིས་ ག་ཅི་ཐོབ་ཅི་ག་དང་ ག་ཅི་སྣང་མེད་བཞག་ཡི་ག་ བརྡ་སྤྲོད་འབད་འོང་།

بَلِ الْاِنْسَانُ عَلٰى نَفْسِهٖ بَصِيْرَةٌۙ

balil-insānu ‘alā nafsihī baṣīrah(tun).

དོན་ལས་རང་མི་གིས་རང་ལུ་འཛོམ་དཔང་འབད་འོང་།

وَّلَوْ اَلْقٰى مَعَاذِيْرَهٗۗ

wa lau alqā ma‘āżīrah(ū).

ཁོ་གིས་ ཁུངས་བཀལ་རུང་།

لَا تُحَرِّكْ بِهٖ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهٖۗ

lā tuḥarrik bihī lisānaka lita‘jala bih(ī).

ཁྱོད་ཀྱི་ལྕེ་འདི་ མགྱོགས་དྲགས་སྦེ་ ༼མཁས་མཆོག་བཟོ་ནིའི་དོན་ལུ་༽ ༼ཀུ་རཱན་བཀླག་ནིའི་དོན་ལུ་༽ མ་འགུལ་བར་སྡོད།

اِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهٗ وَقُرْاٰنَهٗ ۚ

inna ‘alainā jam‘ahū wa qur'ānah(ū).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ཀྱི་བྲང་ཁར་བསྡུ་སྟེ་ བཀླག་འོང་།

فَاِذَا قَرَأْنٰهُ فَاتَّبِعْ قُرْاٰنَهٗ ۚ

fa iżā qara'nāhu fattabi‘ qur'ānah(ū).

ང་བཅས་ཀྱིས་ལྷག་ཚར་བའི་ཤུལ་ལས་ ལྷག་མི་འདི་ལུ་རྗེས་སུ་འཇུག་དགོ།

ثُمَّ اِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهٗ ۗ

Ṡumma inna ‘alainā bayānah(ū).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་འགྲེལ་བཤད་རྐྱབ་འོང་།

كَلَّا بَلْ تُحِبُّوْنَ الْعَاجِلَةَۙ

kallā bal tuḥibbūnal-‘ājilah(ta).

མིང༌དགོ! །ཁྱོད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྲོག་ལ་དགའ་ཡང་།

وَتَذَرُوْنَ الْاٰخِرَةَۗ

wa tażarūnal-‘ākhirah(ta).

དང་ ༼མི་ཚེ་༽ ཤུལ་མའི་མི་ཚེ་ལུ་སྣང་མེད་བཞག།

وُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ نَّاضِرَةٌۙ

wujūhuy yauma'iżin nāḍirah(tun).

ཉིནམ་དེ་ལུ་ དད་པ་ཅན་ཚུ་གི་གདོང་ཚུ་ འོད་མདངས་ཅན་སྦེ་ཡོདཔ་ཨིན།

اِلٰى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ۚ

ilā rabbihā nāẓirah(tun).

དཀོན་མཆོག་ལུ་བལྟ་སྟེ།

وَوُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍۢ بَاسِرَةٌۙ

wa wujūhuy yauma'iżim bāsirah(tun).

དེ་ལས་ དེ་ཉིནམ་ལུ་ གདོང་པ་ཚུ་ མུན་ནག་སྦེ་སྡོད་ནུག།

تَظُنُّ اَنْ يُّفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ۗ

taẓunnu ay yuf‘ala bihā fāqirah(tun).

ཁོང་གིས་ ཁོ་ལུ་ རྐྱེན་ངན་སྦོམ་ཅིག་འབྱུང་འོང་ཟེར་ ངེས་གཏན་སྦེ་སྡོད་ནུག།

كَلَّآ اِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَۙ

kallā iżā balagatit-tarāqiy(a).

མིང༌དགོ! ༼ཚེ་སྲོག་༽ མགྲིན་པ་ལུ་ལྷོད་པའི་ཚེ།

وَقِيْلَ مَنْ ۜرَاقٍۙ

wa qīla man…rāq(in).

དེ་ལས་ཁོ་ལུ་ ག་གིས་དྲག་ཚུགས་ག་ཟེར་སླབ་ནུག

وَّظَنَّ اَنَّهُ الْفِرَاقُۙ

wa ẓanna annahul-firāq(u).

དེ་ལས་ཁོ་གིས་ ༼འཛམ་གླིང་ལུ་༽ བཀྲ་ཤིས་བདེ་ལེགས་ཟེར་བའི་དུས་ཚོད་རན་ཡི་ཟེར་ ངེས་གཏན་སྦེ་ཤེས་ནུག།

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِۙ

waltaffatis-sāqu bis-sāq(i).

དང་སྦྲེལ་བའི་བོང་བུ་(གཡོན)དང་བོའུ་ཅུང་(གཡས)།

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْمَسَاقُ ۗ ࣖ

ilā rabbika yauma'iżinil-masāq(u).

ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལུ་ ཉིནམ་དེ་ལུ་ ཁྱོད་བཏོན་བཏང་འོང་།

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلّٰىۙ

falā ṣaddaqa wa lā ṣallā.

ག་ཅི་འབད་ཟེར་བ་ཅིན་ ཁོ་གིས་ (ཧེ་མ་) ༼ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་དང་ སྐུ་ཚབ་༽ བདེན་དཔང་འབད་མ་བཏུབ་མི་དང་ སྨོན་ལམ་བཏབ་མ་བཏུབ་མི་ལུ་བརྟེན་ཏེ་ཨིན་པས།

وَلٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۙ

wa lākin każżaba wa tawallā.

དེ་འབདཝ་ད་ ཁོ་གིས་རྫུན་མ་སླབ་སྟེ་ བདེན་པ་ལས་ ཕྱི་ཁར་འགྱོ་ནུག།

ثُمَّ ذَهَبَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ يَتَمَطّٰىۗ

Ṡumma żahaba ilā ahlihī yatamaṭṭā.

དེ་ལས་ཁོ་རང་སྤོབས་པ་བསྐྱེད་དེ་ཁོ་རའི་བཟའ་ཚང་ལུ་འགྱོ་ནུག།

اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۙ

aulā laka fa'aulā.

ཁྱེད་ལུ་མྱ་ངན་ཆེ། དེ་འབདཝ་ལས་ ཝེ་!

ثُمَّ اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۗ

Ṡumma aulā laka fa'aulā.

ད་རུང་ཚར་གཅིག་ ཁྱོད་ལུ་ (མི་) སྐྱོ་སྣང་ཡོད། དེ་འབདཝ་ལས་ ཝེ་!

اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَنْ يُّتْرَكَ سُدًىۗ

ayaḥsabul-insānu ay yutraka sudā(n).

མི་ཚུ་གིས་ ཁོང་རྐྱངམ་གཅིག་བཞག་འོང་ཟེར་མནོཝ་ཨིན་ན(འགན་འཁྲི་མེད་པར་)?

اَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّنْ مَّنِيٍّ يُّمْنٰى

alam yaku nuṭfatam mim maniyyiy yumnā.

མངལ་ནང་ལུ་ ཆུ་ཐིགས་ཅིག་བཏང་མི་འདི་ ངོ་མ་རང་ མེན་ནམ།

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوّٰىۙ

Ṡumma kāna ‘alaqatan fa khalaqa fa sawwā.

དེ་ལས་ (མངལ་ཆུ) འདི་ འཐུད་པའི་ཅ་ལ་ཅིག་ལུ་འགྱུར་ཏེ་ དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ བཟོ་སྟེ་ ཡང་དག་བཟོ་ཡོདཔ་ཨིན།

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىۗ

fa ja‘ala minhuz-zaujainiż-żakara wal-unṡā.

དེ་ལས་ཁོ་གིས་དེ་ལས་ཕོ་མོ་ཆ་གཅིག་བཟོ་ནུག།

اَلَيْسَ ذٰلِكَ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يُّحْيِ َۧ الْمَوْتٰى ࣖ

alaisa żālika biqādirin ‘alā ay yuḥyiyal-mautā.

༼དཀོན་མཆོག་གིས་འབད་མི་༽ དེ་བཟུམ་གྱི་དབང་ཚད་ ༼ཡང་༽ ཤི་མི་ཚུ་གསོན་པོ་སྦེ་འོང་བཅུག་ནི་མེན་ན?