Q.S ཨལ་ཀ་མཱར། (اَلْقَمَر) - 55 ཚིགས་བཅད་ཀྱི་གྲངས།

اِقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ

iqtarabatis-sā‘atu wansyaqqal-qamar(u).

༼ཁྲིམས་དཔོན་གྱི་ཉིནམ་༽ ཉེ་བར་འོང་པའི་སྐབས་ ཟླཝ་འདི་ཁ་ཕྱེ་འོང་།

وَاِنْ يَّرَوْا اٰيَةً يُّعْرِضُوْا وَيَقُوْلُوْا سِحْرٌ مُّسْتَمِرٌّ

wa iy yarau āyatay yu‘riḍū wa yaqūlū siḥrum mustamirr(un).

ག་དེ་ཅིག་འབད་ ཁོང་གིས་ ༼ལྷ་མང་པོ་དད་པ་ཅན་ཚུ་གིས་༽ རྟགས་མཚན་༼རྫུ་འཕྲུལ་༽ མཐོང་པ་ཅིན་ ཁོང་གིས་ ཕྱི་ཁར་འགྱོ་སྟེ་ "༼འ་ནི་འདི་༽ འཕྲོ་མཐུད་དེ་རང་ རྫུ་འཕྲུལ་ཨིན།"

وَكَذَّبُوْا وَاتَّبَعُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ وَكُلُّ اَمْرٍ مُّسْتَقِرٌّ

wa każżabū wattaba‘ū ahwā'ahum wa kullu amrim mustaqirr(un).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) ངོས་ལེན་མ་འབད་བར་ གནད་དོན་ག་ར་ལུ་ བཀའ་རྒྱ་ཡོད་རུང་ ཁོ་གི་འདོད་པ་ བསྟར་སྤྱོད་འབད་ནུག།

وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مِّنَ الْاَنْۢبَاۤءِ مَا فِيْهِ مُزْدَجَرٌۙ

wa laqad jā'ahum minal-ambā'i mā fīhi muzdajar(un).

དོན་དངོས་ཐོག ཁོང་ལུ་ཉེན་ཁ་ཡོད་པའི་ལོ་རྒྱུས་ལེ་ཤ་ཅིག་འོང་ཡོདཔ་ཨིན།

حِكْمَةٌ ۢ بَالِغَةٌ فَمَا تُغْنِ النُّذُرُۙ

Ḥikmatum bāligatun famā tugnin-nużur(u).

།དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཡང་དག་པ་ཡིན་ནའང་ཉེན་བརྡ་དེ་དག་དོན་མེད་ཡིན་ནོ།

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ ۘ يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ اِلٰى شَيْءٍ نُّكُرٍۙ

fa tawalla ‘anhum, yauma yad‘ud-dā‘i ilā syai'in nukur(in).

འདོན་སྤེལ།: ༢༠༡༠/༠༣/༠༣ རིག་པ།(༡) འདི་ཡང་ གཟའ་ཉི་མའི་ཉིན།

خُشَّعًا اَبْصَارُهُمْ يَخْرُجُوْنَ مِنَ الْاَجْدَاثِ كَاَنَّهُمْ جَرَادٌ مُّنْتَشِرٌۙ

khusysya‘an abṣāruhum yakhrujūna minal-ajdāṡi ka'annahum jarādum muntasyir(un).

འདོན་སྤེལ།: ༢༠༡༠/༠༣/༠༣ རིག་པ།(༠) འདི་ལྟར་གྱེས་ན་དགའ་བ་ཇི་འདྲ་ཡོད།

مُّهْطِعِيْنَ اِلَى الدَّاعِۗ يَقُوْلُ الْكٰفِرُوْنَ هٰذَا يَوْمٌ عَسِرٌ

muhṭi‘īna ilad-dā‘(i), yaqūlul-kāfirūna hāżā yaumun ‘asir(un).

གུས་ཞབས་དང་བཅསཔ་སྦེ་ ཁོང་ཚུ་ དེ་འཕྲོ་ལས་ ཁ་སླབ་མི་ལུ་འོང་ཡི། མ་དད་པ་ཚུ་གིས་ ཉིནམ་འདི་ དཀའ་ཁག་ཅན་ཅིག་ཨིན་ཟེར་ སླབ་སླབ་མས།

۞ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ فَكَذَّبُوْا عَبْدَنَا وَقَالُوْا مَجْنُوْنٌ وَّازْدُجِرَ

każżabat qablahum qaumu nūḥin fakażżabū ‘abdanā wa qālū majnūnuw wazdujir(a).

ཁོང་གི་ཧེ་མ་ ནོ་ཝ་གི་མི་ཚུ་གིས་ཡང་ ༼སྐུ་ཚབ་༽ རྫུན་མ་སླབ་སྟེ་ ང་བཅས་ཀྱི་གཡོགཔོ་ ༼ནོ་ཝ་༽ ལུ་ རྫུན་མ་སླབ་སྟེ་ ཁོ་སྨྱོན་པ་ཨིན་ཟེར་སླབ་ནུག། དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ ཉེན་བརྡ་འབད་དེ་ བདའ་བཏང་ནུག།

فَدَعَا رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَغْلُوْبٌ فَانْتَصِرْ

fa da‘ā rabbahū annī maglūbun fantaṣir.

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་གིས་ (ནོ་ཝ་གིས་) ཁོ་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་ "ང་ཕམ་སོང་ཡི་ དེ་འབདཝ་ལས་ ང་ལུ་གྲོགས་རམ་འབད་གནང་ཟེར་ ཉོགས་བཤད་བཀོད་ནུག"

فَفَتَحْنَآ اَبْوَابَ السَّمَاۤءِ بِمَاۤءٍ مُّنْهَمِرٍۖ

fa fataḥnā abwābas-samā'i bimā'im munhamir(in).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ ཞིང་ཁམས་ཀྱི་སྒོ་ཕྱེ་སྟེ་ ཆུ་བཏོན་བཏང་ཡི།

وَّفَجَّرْنَا الْاَرْضَ عُيُوْنًا فَالْتَقَى الْمَاۤءُ عَلٰٓى اَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ۚ

wa fajjarnal-arḍa ‘uyūnan faltaqal-mā'u ‘alā amrin qad qudir(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ འཛམ་གླིང་འདི་ ཆུའི་འབྱུང་ཁུངས་ཚུ་ བཏོན་བཏང་ཡོདཔ་ལས་ ༼ཆུ་འདི་ཚུ་༽ འཕྱད་དེ་ ༼དེ་ཚུ་ ཆུ་རུད་ཐོན་ཏེ་ འབྱུང་བཅུག་སྟེ་༽ གནས་སྟངས་ ༼རྐྱེན་ངན་༽ གཏན་འབེབས་བཟོ་སྟེ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَحَمَلْنٰهُ عَلٰى ذَاتِ اَلْوَاحٍ وَّدُسُرٍۙ

wa ḥamalnāhu ‘alā żāti alwāḥiw wa dusur(in).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་ ཤིང་ཆས་དང་ ལྕགས་ཐག་གིས་བཟོ་མི་ གྲུ་གུ་བཀལ་ཏེ་ འབག་སོང་ཡི།

تَجْرِيْ بِاَعْيُنِنَاۚ جَزَاۤءً لِّمَنْ كَانَ كُفِرَ

tajrī bi'a‘yuninā, jazā'al liman kāna kufir(a).

ང་བཅས་རའི་ ལྟ་རྟོག་འོག་ལུ་ གྲུ་བཏང་མི་ཚུ་ ངོས་ལེན་མ་འབད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ཉེས་ཁྲིམས་བཀལ་ནིའི་དོན་ལུ་ཨིན།

وَلَقَدْ تَّرَكْنٰهَآ اٰيَةً فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ

wa laqat taraknāhā āyatan fahal mim muddakir(in).

ང་བཅས་ཀྱིས་གྲུ་དེ་ རྟགས་མཚན་ཅིག་སྦེ་བཟོ་ཡི། དེ་འབདཝ་ལས་ སློབ་ཚན་ལེན་འདོད་ཡོད་མི་ཅིག་ཡོདཔ་ཨིན་ན?

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِيْ وَنُذُرِ

fa kaifa kāna ‘ażābī wa nużur(i).

དེ་འབདཝ་ལས་ ངེ་གི་ཉེས་ཆད་དང་ ངེ་གི་ཉེན་བརྡ་འདི་ ག་དེ་སྦེ་ འཇིགས་སྣང་ཅན་ཅིག་སྨོ?

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْاٰنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ

wa laqad yassarnal-qur'āna liż-żikri fahal mim muddakir(in).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་འདི་ ཉེན་བརྡ་འབད་ནིའི་དོན་ལུ་ འཇམ་ཏོང་ཏོ་བཟོ་སྟེ་ཡོདཔ་ལས་ དྲན་ཤེས་བཏོན་དགོ་མནོ་མི་ ག་ཡང་ཡོདཔ་ཨིན་ན?

كَذَّبَتْ عَادٌ فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِيْ وَنُذُرِ

każżabat ‘ādun fa kaifa kāna ‘ażābī wa nużur(i).

ཨ་ད་མི་ཚུ་གིས་ཡང་ཁས་ལེན་མ་འབད་བས། དེ་འབདཝ་ལས་ ངེ་གི་ཉེས་ཆད་དང་ ངེ་གི་ཉེན་བརྡ་འདི་ ག་དེ་སྦེ་ འཇིགས་སྣང་ཅན་ཅིག་སྨོ?

اِنَّآ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيْحًا صَرْصَرًا فِيْ يَوْمِ نَحْسٍ مُّسْتَمِرٍّۙ

innā arsalnā ‘alaihim rīḥan ṣarṣaran fī yaumi naḥsim mustamirr(in).

དོན་དམ་པར་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའི་ཉིནམ་ལུ་ རླུང་ཤུགས་ཅན་ཅིག་བཏང་ཡི།

تَنْزِعُ النَّاسَۙ كَاَنَّهُمْ اَعْجَازُ نَخْلٍ مُّنْقَعِرٍ

tanzi‘un-nās(a), ka'annahum a‘jāzu nakhlim munqa‘ir(in).

མི་ཚུ་ ལིམ་བོ་ནང་ལུ་ལྷུང་བཅུག་མི་འདི་ རྩ་བ་ཚུ་དང་གཅིག་ཁར་ མར་ལྷུང་མི་ ཐང་ཤིང་བཟུམ་ཅིག་ཨིན།

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِيْ وَنُذُرِ

fa kaifa kāna ‘ażābī wa nużur(i).

དེ་འབདཝ་ལས་ ངེ་གི་ཉེས་ཆད་དང་ ངེ་གི་ཉེན་བརྡ་འདི་ ག་དེ་སྦེ་ འཇིགས་སྣང་ཅན་ཅིག་སྨོ?

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْاٰنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ ࣖ

wa laqad yassarnal-qur'āna liż-żikri fahal mim muddakir(in).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་འདི་ ཉེན་བརྡ་འབད་ནིའི་དོན་ལུ་ འཇམ་ཏོང་ཏོ་བཟོ་སྟེ་ཡོདཔ་ལས་ དྲན་ཤེས་བཏོན་དགོ་མནོ་མི་ ག་ཡང་ཡོདཔ་ཨིན་ན?

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ بِالنُّذُرِ

każżabat ṡamūdu bin-nużur(i).

སཱ་མུད་མི་ཚུ་གིས་ཡང་ ཉེན་བརྡ་འདི་ ངོས་ལེན་མ་འབད་བས།

فَقَالُوْٓا اَبَشَرًا مِّنَّا وَاحِدًا نَّتَّبِعُهٗٓ ۙاِنَّآ اِذًا لَّفِيْ ضَلٰلٍ وَّسُعُرٍ

fa qālū abasyaram minnā wāḥidan nattabi‘uh(ū), innā iżal lafī ḍalāliw wa su‘ur(in).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ཀྱི་གྲལ་ལས་ མི་གཅིག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནི་ཨིན་ན?

ءَاُلْقِيَ الذِّكْرُ عَلَيْهِ مِنْۢ بَيْنِنَا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ اَشِرٌ

a'ulqiyaż-żikru ‘alaihi mim baininā bal huwa każżābun asyir(un).

ང་བཅས་ཀྱི་སྦུག་ལུ་ གསལ་བསྒྲགས་དེ་ཁོ་ལུ་གསལ་སྟོན་འབད་ཡི་ག་? ངེས་པར་དུ་ཁོ་(Saleh) ཧ་ཅང་རྫུན་མ་(དང་)ང་རྒྱལ་ཅན་ཅིག་ཨིན།"

سَيَعْلَمُوْنَ غَدًا مَّنِ الْكَذَّابُ الْاَشِرُ

saya‘lamūna gadam manil-każżābul-asyir(u).

ཤུལ་ལས་ཁོང་གིས་ ངོ་མ་རང་ རྫུན་མ་(དང་) ང་རྒྱལ་ཅན་ག་ཨིན་ན་ ཤེས་ཚུགས།

اِنَّا مُرْسِلُوا النَّاقَةِ فِتْنَةً لَّهُمْ فَارْتَقِبْهُمْ وَاصْطَبِرْۖ

innā mursilun-nāqati fitnatal lahum fartaqibhum waṣṭabir.

ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ བརྟག་དཔྱད་ཀྱི་དོན་ལུ་ རྔ་མོང་མོ་ཅིག་གཏང་འོང་ དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་ལུ་བསྒུག་སྟེ་ བཟོད་སྒོམ་འབད་དགོ།

وَنَبِّئْهُمْ اَنَّ الْمَاۤءَ قِسْمَةٌ ۢ بَيْنَهُمْۚ كُلُّ شِرْبٍ مُّحْتَضَرٌ

wa nabbi'hum annal-mā'a qismatum bainahum, kullu syirbim muḥtaḍar(un).

ཆུ་འདི་ཁོང་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་བགོ་བཤའ་རྐྱབ་སྟེ་ཡོད་ཟེར་སླབ། མི་ཚང་མར་འཐུང་ནི་གི་དུས་ཚོད་ཡོད།

فَنَادَوْا صَاحِبَهُمْ فَتَعَاطٰى فَعَقَرَ

fa nādau ṣāḥibahum fa ta‘āṭā fa ‘aqar(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཁོང་རའི་ཆ་རོགས་ལུ་འབོ་ཞིནམ་ལས་ ཁོ་གིས་ ༼རྔ་མོང་༽ བཟུང་ཞིནམ་ལས་ བཏོག་བཏང་ནུག།

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِيْ وَنُذُرِ

fakaifa kāna ‘ażābī wa nużur(i).

དེ་འབདཝ་ལས་ ངེ་གི་ཉེས་ཆད་དང་ ངེ་གི་ཉེན་བརྡ་འདི་ ག་དེ་སྦེ་ འཇིགས་སྣང་ཅན་ཅིག་སྨོ?

اِنَّآ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ صَيْحَةً وَّاحِدَةً فَكَانُوْا كَهَشِيْمِ الْمُحْتَظِرِ

innā arsalnā ‘alaihim ṣaiḥataw wāḥidatan fa kānū kahasyīmil-muḥtaẓir(i).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་གློག་སྐད་སྦོམ་བཏང་སྟེ་ ཁོང་སྐམ་རུལ་བའི་ཤིང་བཟུམ་སྦེ་འགྱུར་སོང་ནུག།

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْاٰنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ

wa laqad yassarnal-qur'āna liż-żikri fahal mim muddakir(in).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་འདི་ ཉེན་བརྡ་འབད་ནིའི་དོན་ལུ་ འཇམ་ཏོང་ཏོ་བཟོ་སྟེ་ཡོདཔ་ལས་ དྲན་ཤེས་བཏོན་དགོ་མནོ་མི་ ག་ཡང་ཡོདཔ་ཨིན་ན?

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوْطٍ ۢبِالنُّذُرِ

każżabat qaumu lūṭim bin-nużur(i).

ལུཊ་མི་ཚུ་གིས་ཡང་ ཉེན་བརྡ་འདི་ ངོས་ལེན་མ་འབད་བས།

اِنَّآ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَاصِبًا اِلَّآ اٰلَ لُوْطٍ ۗنَجَّيْنٰهُمْ بِسَحَرٍۙ

innā arsalnā ‘alaihim ḥāṣiban illā āla lūṭ(in), najjaināhum bisaḥar(in).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ལུཊ་གི་བཟའ་ཚང་མ་གཏོགས་ རྡོ་འབག་མི་ རླུང་འཚུབ་ཅིག་ ཁོང་ལུ་བཏང་ཡི། ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ཚུ་ཞོགས་པ་མ་ཤར་བའི་ཧེ་མ་ལས་སྐྱོབ་ཡི།

نِّعْمَةً مِّنْ عِنْدِنَاۗ كَذٰلِكَ نَجْزِيْ مَنْ شَكَرَ

ni‘matam min ‘indinā, każālika najzī man syakar(a).

ང་བཅས་ལས་ ཕན་ཐོགས་སྦེ། དེ་སྦེ་ང་བཅས་ཀྱིས་བཀའ་དྲིན་ཆེ་མི་ཚུ་ལུ་གསོལ་རས་བྱིནམ་ཨིན།

وَلَقَدْ اَنْذَرَهُمْ بَطْشَتَنَا فَتَمَارَوْا بِالنُّذُرِ

wa laqad anżarahum baṭsyatanā fa tamārau bin-nużur(i).

དེ་ལས་ཁོ་གིས་ ང་བཅས་ཀྱི་ཉེས་ཁྲིམས་སྐོར་ལས་ ཉེན་བརྡ་འབད་ཡོདཔ་ཨིན་རུང་ ཁོང་གིས་ ངེ་གི་ཉེན་བརྡ་ལུ་ ངོས་ལེན་མ་འབད་བས།

وَلَقَدْ رَاوَدُوْهُ عَنْ ضَيْفِهٖ فَطَمَسْنَآ اَعْيُنَهُمْ فَذُوْقُوْا عَذَابِيْ وَنُذُرِ

wa laqad rāwadūhu ‘an ḍaifihī fa ṭamasnā a‘yunahum fa żūqū ‘ażābī wa nużur(i).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་གི་མིག་ཏོ་བཙུམ་བཅུག་སྟེ་ ངེ་གི་ཉེས་ཁྲིམས་དང་ ཉེན་བརྡ་འདི་ མྱོང་ཚུགསཔ་ཨིན།

وَلَقَدْ صَبَّحَهُمْ بُكْرَةً عَذَابٌ مُّسْتَقِرٌّۚ

wa laqad ṣabbaḥahum bukratan ‘ażābum mustaqirr(un).

དེ་ལས་ ངོ་མ་རང་ དེ་གི་ནངས་པ་ ཁོང་ལུ་ གཏན་འཇགས་ཀྱི་ཉེས་ཁྲིམས་ ངོ་མ་རང་ བཀལ་འོང་།

فَذُوْقُوْا عَذَابِيْ وَنُذُرِ

fa żūqū ‘ażābī wa nużur(i).

དེ་འབདཝ་ལས་ ངེ་གི་ཉེས་ཆད་དང་ ངེ་གི་ཉེན་བརྡ་འདི་ མྱོང་དགོ།

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْاٰنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ ࣖ

wa laqad yassarnal-qur'āna liż-żikri fahal mim muddakir(in).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་འདི་ ཉེན་བརྡ་འབད་ནིའི་དོན་ལུ་ འཇམ་ཏོང་ཏོ་བཟོ་སྟེ་ཡོདཔ་ལས་ དྲན་ཤེས་བཏོན་དགོ་མནོ་མི་ ག་ཡང་ཡོདཔ་ཨིན་ན?

وَلَقَدْ جَاۤءَ اٰلَ فِرْعَوْنَ النُّذُرُۚ

wa laqad jā'a āla fir‘aunan-nużur(u).

དེ་ལས་ ཕ་རོ་གི་བཟའ་ཚང་ལུ་ ཉེན་བརྡ་ཅིག་འོང་ཡི།

كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا كُلِّهَا فَاَخَذْنٰهُمْ اَخْذَ عَزِيْزٍ مُّقْتَدِرٍ

każżabū bi'āyātinā kullihā fa'akhażnāhum akhża ‘azīzim muqtadir(in).

ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་ཚུ་ག་ར་ ངོས་ལེན་མ་འབད་བར་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ དབང་ཕྱུག་ དབང་ཕྱུག་ལས་ ཉེས་ཁྲིམས་བཀལ་ཡི།

اَكُفَّارُكُمْ خَيْرٌ مِّنْ اُولٰۤىِٕكُمْ اَمْ لَكُمْ بَرَاۤءَةٌ فِى الزُّبُرِۚ

akuffārukum khairum min ulā'ikum am lakum barā'atun fiz-zubur(i).

ཁྱོད་ཀྱི་མཐའ་འཁོར་ནང་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ ༼ལྷ་མང་པོ་དད་པ་ཅན་ཚུ་༽ ཁོང་ལས་ ལེགས་ཤོམ་ཨིན་ན་ ཡང་ན་ ཧེ་མའི་ཀི་དེབ་ཚུ་ནང་ ཁྱོད་ལུ་ རང་དབང་གི་ ༼ཉེས་ཁྲིམས་ལས་༽ ངེས་གཏན་ཡོདཔ་ཨིན་ན།

اَمْ يَقُوْلُوْنَ نَحْنُ جَمِيْعٌ مُّنْتَصِرٌ

am yaqūlūna naḥnu jamī‘um muntaṣir(un).

ཡང་ན་ ང་བཅས་གཅིག་སྒྲིལ་གྱི་སྡེ་ཚན་ཅིག་ཨིནམ་ལས་ ངེས་པར་དུ་རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་འོང་ཟེར་སླབ་ཨིན།

سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ وَيُوَلُّوْنَ الدُّبُرَ

sayuhzamul-jam‘u wa yuwallūnad-dubur(a).

སྡེ་ཚན་དེ་ངེས་པར་དུ་ཕམ་སྟེ་རྒྱབ་ཁར་ལོག་འགྱོ་འོང་།

بَلِ السَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَالسَّاعَةُ اَدْهٰى وَاَمَرُّ

balis-sā‘atu mau‘iduhum was-sā‘atu adhā wa amarr(u).

དོན་དངོས་ཐོག་ལུ་ ཁྲིམས་དཔོན་གྱི་ཉིནམ་འདི་ ཁོང་ལུ་ཁས་བླངས་འབད་ཡོད་པའི་ཉིནམ་ཅིག་ཨིནམ་ལས་ ཁྲིམས་དཔོན་གྱི་ཉིནམ་འདི་ དེ་ལས་ཡང་འཇིགས་སྣང་ཅན་དང་ ཁ་ཚ་དྲགས་ཅིག་ཨིན།

اِنَّ الْمُجْرِمِيْنَ فِيْ ضَلٰلٍ وَّسُعُرٍۘ

innal-mujrimīna fī ḍalāliw wa su‘ur(in).

ངོ་མ་རང་ སྡིག་པ་འབད་མི་ཚུ་ འཛོལ་བ་ནང་ ༼འཛམ་གླིང་འདི་ནང་༽ དམྱལ་བ་ནང་ ༼འཇིག་རྟེན་འདི་ནང་༽ འོང་ནི་ཨིན།

يَوْمَ يُسْحَبُوْنَ فِى النَّارِ عَلٰى وُجُوْهِهِمْۗ ذُوْقُوْا مَسَّ سَقَرَ

yauma yusḥabūna fin-nāri ‘alā wujūhihim, żūqū massa saqar(a).

ཁོ་གི་གདོང་ཁར་དམྱལ་བ་ལུ་འདྲུད་པའི་ཉིནམ། (ཁོང་ལུ་སླབ་ནུག) "དམྱལ་བའི་མེ་གི་ལགཔ་བརྐྱབ་མི་འདི་བྲོ་བ་མྱོང་།"

اِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْنٰهُ بِقَدَرٍ

innā kulla syai'in khalaqnāhu biqadar(in).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ག་ར་འཇལ་ཚད་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ བཟོ་ཡི།

وَمَآ اَمْرُنَآ اِلَّا وَاحِدَةٌ كَلَمْحٍ ۢبِالْبَصَرِ

wa mā amrunā illā wāḥidatun kalamḥim bil-baṣar(i).

ང་བཅས་ཀྱི་བཀའ་འདི་ མིག་ཏོ་བཙུམ་བཟུམ་སྦེ་ ཚིག་གཅིག་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིན།

وَلَقَدْ اَهْلَكْنَآ اَشْيَاعَكُمْ فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ

wa laqad ahlaknā asy-yā‘akum fahal mim muddakir(in).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་བཟུམ་གྱི་མི་ཚུ་ མེདཔ་བཏང་ཡི། དེ་འབདཝ་ལས་ སློབ་ཚན་ལེན་འདོད་ཡོད་མི་ཅིག་ཡོདཔ་ཨིན་ན?

وَكُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوْهُ فِى الزُّبُرِ

wa kullu syai'in fa‘alūhu fiz-zubur(i).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ག་ཅི་འབད་ཡི་ག་ ག་ར་དྲན་དེབ་ནང་ ཐོ་བཀོད་འབད་ནུག།

وَكُلُّ صَغِيْرٍ وَّكَبِيْرٍ مُّسْتَطَرٌ

wa kullu ṣagīriw wa kabīrim mustaṭar(un).

དེ་ལས་ ག་ར་ (ག་ཅི་ཡང་) ཆུང་ཀུ་དང་སྦོམ་ (ག་ར་) བྲིས་ཏེ་ཡོདཔ་ཨིན།

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّنَهَرٍۙ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa nahar(in).

།དོན་དམ་པར་ཆོས་ལྡན་རྣམས་ནི་ཚལ་དང་ཆུ་བོ་དག་ཏུ་གནས་པའོ།

فِيْ مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيْكٍ مُّقْتَدِرٍ ࣖ

fī maq‘adi ṣidqin ‘inda malīkim muqtadir(in).

དཀོན་མཆོག་གིས་ བཀའ་དྲིན་ཅན་གྱི་ས་སྒོ་ནང་།