Q.S ཡ་སིན། (يس) - 83 ཚིགས་བཅད་ཀྱི་གྲངས།

يٰسۤ ۚ

yā sīn.

Ya Sin

وَالْقُرْاٰنِ الْحَكِيْمِۙ

wal-qur'ānil-ḥakīm(i).

ཤེས་རབ་ཀྱིས་གང་བའི་ཁ་ཆེའི་གསུང་རབ་ཀྱིས།

اِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۙ

innaka laminal-mursalīn(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁྱོད་ (མུ་ཧ་མཱད་) སྐུ་ཚབ་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་ཨིན།

عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍۗ

‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

།དེ་ནི་དྲང་བའི་ལམ་ལ་ནི།

تَنْزِيْلَ الْعَزِيْزِ الرَّحِيْمِۙ

tanzīlal-‘azīzir-raḥīm(i).

༼གསལ་བསྒྲགས་ལྟར་༽ ༼ཨཱལ་ལཱ་༽ དབང་ཤུགས་ཅན་དང་སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱིས་བཏང་ཡོདཔ་ཨིན།

لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اُنْذِرَ اٰبَاۤؤُهُمْ فَهُمْ غٰفِلُوْنَ

litunżira qaumam mā unżira ābā'uhum fahum gāfilūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཕ་བརྒྱུད་ཚུ་གིས་ ནམ་ཡང་ ཉེན་བརྡ་མ་བྱིན་མི་ མི་རིགས་ཚུ་ལུ་ ཉེན་བརྡ་འབདཝ་ཨིན།

لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلٰٓى اَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

laqad ḥaqqal-qaulu ‘alā akṡarihim fahum lā yu'minūn(a).

ངོ་མ་རང་ ༼ཉེས་ཆད་༽ ཟེར་བའི་ཚིག་འདི་ མང་ཤོས་ཅིག་ལུ་ ངེས་པར་དུ་འབྱུང་ནི་ཨིན་ ག་ཅི་སྨོ་ཟེར་བ་ཅིན་ ཁོང་གིས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ལུ་བརྟེན་ཏེ་ཨིན།

اِنَّا جَعَلْنَا فِيْٓ اَعْنَاقِهِمْ اَغْلٰلًا فَهِيَ اِلَى الْاَذْقَانِ فَهُمْ مُّقْمَحُوْنَ

innā ja‘alnā fī a‘nāqihim aglālan fa hiya ilal-ażqāni fahum muqmaḥūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་གི་ལྐོད་མ་ལུ་ ལྕགས་ཐག་བཙུགས་ཏེ་ དེ་ལས་ ཁོང་གི་ལགཔ་འདི་ མཆུ་ཏོ་ལུ་ ༼ཡར་འཐུ་སྟེ་༽ དེ་ལས་བརྟེན་ཏེ་ ཁོང་གིས་ ཡར་ལྟ་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَجَعَلْنَا مِنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ سَدًّا وَّمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَاَغْشَيْنٰهُمْ فَهُمْ لَا يُبْصِرُوْنَ

wa ja‘alnā mim baini aidīhim saddaw wa min khalfihim saddan fa agsyaināhum fahum lā yubṣirūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་གི་གདོང་ཁར་ གྱང་དང་ རྒྱབ་ཁར་ གྱང་བཟོ་སྟེ་ མིག་ཏོ་ཚུ་ མ་མཐོང་པར་ བཀག་བཞག་ཡི།

وَسَوَاۤءٌ عَلَيْهِمْ ءَاَنْذَرْتَهُمْ اَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa sawā'un ‘alaihim a'anżartahum am lam tunżirhum lā yu'minūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་ལུ་ཡང་ དེ་སྦེ་རང་ཨིན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཉེན་བརྡ་འབད་རུང་ མ་བྱིན་རུང་ ཁོང་གིས་ཡང་ཡིད་ཆེས་མི་བསྐྱེད།

اِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِيَ الرَّحْمٰنَ بِالْغَيْبِۚ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَّاَجْرٍ كَرِيْمٍ

innamā tunżiru manittaba‘aż-żikra wa khasyiyar-raḥmāna bil-gaib(i), fa basysyirhu bimagfiratiw wa ajrin karīm(in).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཉེན་བརྡ་ཚུ་ བརྩི་སྲུང་འབད་དགོ་མནོ་མི་དང་ སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱི་དཀོན་མཆོག་ལུ་ འདྲོགས་མི་ཚུ་ལུ་རྐྱངམ་གཅིག་ ཉེན་བརྡ་ཚུ་ མ་མཐོང་རུང་ བྱིནམ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་ལུ་ དགོངས་ཡངས་དང་ གཟེངས་བསྟོད་ཀྱི་གསོལ་རས་དང་གཅིག་ཁར་ གནས་ཚུལ་བཟང་པོ་བྱིན།

اِنَّا نَحْنُ نُحْيِ الْمَوْتٰى وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوْا وَاٰثَارَهُمْۗ وَكُلَّ شَيْءٍ اَحْصَيْنٰهُ فِيْٓ اِمَامٍ مُّبِيْنٍ ࣖ

innā naḥnu nuḥyil-mautā wa naktubu mā qaddamū wa āṡārahum, wa kulla syai'in aḥṣaināhu fī imāmim mubīn(in).

ངོ་མ་རང་ ཤི་མི་ཚུ་ལུ་ ཚེ་སྲོག་བྱིན་མི་འདི་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཨིན་ དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ག་ཅི་འབད་ཡི་ག་ དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ༼བཞག་མི་༽ རྗེས་ཤུལ་ཚུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཐོ་བཀོད་འབདཝ་ཨིན། དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ག་ར་གསལ་ཏོག་ཏོ་ཅིག་ནང་ བསྡུ་སྒྲིག་འབད་ཡི། (Lauh Mahfuzh)

وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلًا اَصْحٰبَ الْقَرْيَةِۘ اِذْ جَاۤءَهَا الْمُرْسَلُوْنَۚ

waḍrib lahum maṡalan aṣḥābal-qaryah(ti), iż jā'ahal-mursalūn(a).

དེ་ལས་ཁོང་ལུ་དཔེ་སྟོན་ཅིག་བཟོ་སྟེ་ རྒྱལ་ཁབ་ཅིག་གི་མི་སེར་ཚུ་ལུ་ སྐུ་ཚབ་ཚུ་ ཁོང་ལུ་འོང་པའི་སྐབས་ལུ་ དཔེ་སྟོན་ཅིག་བཟོ་དགོ།

اِذْ اَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوْهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوْٓا اِنَّآ اِلَيْكُمْ مُّرْسَلُوْنَ

iż arsalnā ilaihimuṡnaini fa każżabūhumā fa ‘azzaznā biṡāliṡin faqālū innā ilaikum mursalūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་སྐུ་ཚབ་གཉིས་གཏང་པའི་སྐབས་ལུ་ ཁོང་གིས་གཉིས་ཆ་ར་ཁས་ལེན་མ་འབད་བས། དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ གསུམ་པ་གཅིག་གིས་ སྒྲིང་སྒྲིང་བཟོ་སྟེ་ གསུམ་པ་གིས་ ང་བཅས་ཁྱོད་ལུ་བཏང་མི་ཚུ་ཨིན་མས་ཟེར་སླབ་ནུག།

قَالُوْا مَآ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَاۙ وَمَآ اَنْزَلَ الرَّحْمٰنُ مِنْ شَيْءٍۙ اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَكْذِبُوْنَ

qālū mā antum illā basyarum miṡlunā, wa mā anzalar-raḥmānu min syai'(in), in antum illā takżibūn(a).

ཁོང་གིས་ (ས་ཆའི་མི་ཚུ་གིས་) ལན་གསལ་འབད་ནུག "ཁྱོད་ཚུ་ང་བཅས་བཟུམ་སྦེ་མི་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིནམ་ལས་ (ཨཱལ་ལཱ་) སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱིས་ ག་ནི་ཡང་གསལ་བསྒྲགས་མ་འབད་བས། ཁྱོད་ཚུ་རྫུན་མ་རྐྱངམ་གཅིག་ཨིན།"

قَالُوْا رَبُّنَا يَعْلَمُ اِنَّآ اِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُوْنَ

qālū rabbunā ya‘lamu innā ilaikum lamursalūn(a).

ང་བཅས་ཁྱོད་ལུ་སྐུ་ཚབ་ཨིནམ་ང་བཅས་ཀྱི་གཙོ་བོ་གིས་ཤེས།

وَمَا عَلَيْنَآ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa mā ‘alainā illal-balāgul-mubīn(u).

ང་བཅས་ཀྱི་འགན་ཁུར་འདི་ ༼ཨཱལ་ལཱ་གི་བཀའ་རྒྱ་ཚུ་༽ གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ བརྡ་སྤྲོད་འབད་ནི་འདི་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིན།"

قَالُوْٓا اِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْۚ لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهُوْا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُمْ مِّنَّا عَذَابٌ اَلِيْمٌ

qālū innā taṭayyarnā bikum, la'il lam tantahū lanarjumannakum wa layamassannakum minnā ‘ażābun alīm(un).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་དབང་གིས་ ང་བཅས་ལུ་ དཀའ་ངལ་བྱུང་ཡི་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ང་བཅས་ལུ་ འབོ་མ་བཏུབ་པ་ཅིན་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ལུ་ རྡོ་གིས་བརྡུང་ནི་ཨིནམ་ལས་ ཁྱོད་ལུ་ ང་བཅས་ལས་ སྡུག་བསྔལ་མྱོང་འོང་།

قَالُوْا طَاۤىِٕرُكُمْ مَّعَكُمْۗ اَىِٕنْ ذُكِّرْتُمْۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ

qālū ṭā'irukum ma‘akum, a'in żukkirtum, bal antum qaumum musrifūn(a).

ཁྱོད་ཀྱི་ དཀའ་ངལ་འདི་ ཁྱོད་ལས་བརྟེན་ཏེ་ཨིན་ན? ཁྱོད་ལུ་ཉེན་བརྡ་བྱིན་མི་ལུ་བརྟེན་ཏེ་ཨིན་ན? ངོ་མ་ལུ་ ཁྱོད་ཚད་ལས་བརྒལ་མི་ མི་ཚུ་ཨིན་མས་ཟེར་ སླབ་ནུག།

وَجَاۤءَ مِنْ اَقْصَا الْمَدِيْنَةِ رَجُلٌ يَّسْعٰى قَالَ يٰقَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِيْنَۙ

wa jā'a min aqṣal-madīnati rajuluy yas‘ā qāla yā qaumittabi‘ul-mursalīn(a).

དེ་ལས་ ཁྲོམ་གྱི་མཐའ་མ་ལས་འོངམ་ད་ མི་གཅིག་གིས་ མགྱོགས་པ་རང་ ངེ་གི་མི་ཚུ་ སྐུ་ཚབ་ཚུ་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཟེར་སླབ་ནུག།

اتَّبِعُوْا مَنْ لَّا يَسْـَٔلُكُمْ اَجْرًا وَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ ۔

ittabi‘ū mal lā yas'alukum ajraw wa hum muhtadūn(a).

ཁྱོད་ལུ་ལན་ག་ནི་ཡང་མ་འདྲི་མི་ཚུ་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་། །དེ་དག་གིས་ནི་ལམ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ།

وَمَا لِيَ لَآ اَعْبُدُ الَّذِيْ فَطَرَنِيْ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa mā liya lā a‘budul-lażī faṭaranī wa ilaihi turja‘ūn(a).

དེ་ལས་ ང་ལུ་བཟོ་མི་ (ཨཱལ་ལཱ་) ལུ་ ཕྱག་མ་འཚལ་བའི་ རྒྱུ་མཚན་མེདཔ་ལས་ ཁྱོད་ཁོ་ལུ་རྐྱངམ་གཅིག་ ལོག་འོང་ནི་ཨིན།

ءَاَتَّخِذُ مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً اِنْ يُّرِدْنِ الرَّحْمٰنُ بِضُرٍّ لَّا تُغْنِ عَنِّيْ شَفَاعَتُهُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يُنْقِذُوْنِۚ

a'attakhiżu min dūnihī ālihatan iy yuridnir-raḥmānu biḍurril lā tugni ‘annī syafā‘atuhum syai'aw wa lā yunqiżūn(i).

ང་གིས་ཁོ་ལས་ལྷག་པའི་ལྷ་གཞན་ལུ་ག་ཅི་འབད་ཕྱག་འཚལ་ནི་སྨོ? གལ་ཏེ་(ཨ་ལཱ་) སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་གིས་ང་ལུ་རྐྱེན་ངན་འབྱུང་བཅུག་པ་ཅིན་ ངེས་པར་དུ་ཁོང་གི་གྲོགས་རམ་འདི་ང་ལུ་ཕན་ཐོགས་མེདཔ་ལས་ ཁོང་གིས་ང་ལུ་སྐྱོབ་མི་ཚུགས།

اِنِّيْٓ اِذًا لَّفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

innī iżal lafī ḍalālim mubīn(in).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ང་གིས་ དེ་སྦེ་འབད་བ་ཅིན་ ངེས་པར་དུ འཛོལ་བ་གསལ་ཏོག་ཏོ་ནང་ འགྱོ་འོང་།

اِنِّيْٓ اٰمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُوْنِۗ

innī āmantu birabbikum fasma‘ūn(i).

བདེན་པ་ང་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་ཡི། དེ་ལས་ངེ་གི་(དད་པའི་ངོས་ལེན་)ལུ་ཉན་གནང་།”

قِيْلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ ۗقَالَ يٰلَيْتَ قَوْمِيْ يَعْلَمُوْنَۙ

qīladkhulil-jannah(ta), qāla yā laita qaumī ya‘lamūn(a).

དེ་ལས་ (ཁོ་ལུ་) "ཞིང་ཁམས་ནང་འཛུལ་" ཟེར་སླབ་ནུག ཁོ་གིས་(མི་དེ་གིས་)ངེ་གི་མི་སེར་ཚུ་གིས་ཤེས་པ་ཅིན་ལེགས་ཤོམ་འོང་ནི་མས་ཟེར་སླབ་ནུག

بِمَا غَفَرَ لِيْ رَبِّيْ وَجَعَلَنِيْ مِنَ الْمُكْرَمِيْنَ

bimā gafaralī rabbī wa ja‘alanī minal-mukramīn(a).

ངེ་གི་གཙོ་བོ་གིས་ང་ལུ་དགོངས་ཡངས་གནང་སྟེ་ གཟི་བརྗིད་ཐོབ་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་ལུ་འགྱུར་བཅུག་ནུག"

۞ وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلٰى قَوْمِهٖ مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ جُنْدٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَمَا كُنَّا مُنْزِلِيْنَ

wa mā anzalnā ‘alā qaumihī mim ba‘dihī min jundim minas-samā'i wa mā kunnā munzilīn(a).

དེ་ལས་ཁོ་ཤི་བའི་ཤུལ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ གནམ་ཁ་ལས་ ཁོ་གི་མི་སེར་ཚུ་ལུ་ དམག་མི་བཏང་མ་བཏུབ་ལས་ བཏང་དགོཔ་ཡང་མེདཔ་ཨིན།

اِنْ كَانَتْ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً فَاِذَا هُمْ خٰمِدُوْنَ

in kānat illā ṣaiḥataw wāḥidatan fa'iżā hum khāmidūn(a).

དེ་ཚུ་ལུ་ ངུ་སྐད་གཅིག་ལས་ལྷག་སྟེ་ སྡུག་བསྔལ་མེདཔ་ཨིན། དེ་ལས་དེ་འཕྲོ་ལས་ཁོང་ཤི་སོང་ནུག།

يٰحَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِۚ مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

yā ḥasratan ‘alal-‘ibād(i), mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

གཡོགཔོ་འདི་ཚུ་ག་དེམ་ཅིག་བློ་འགྱོད་ཡོདཔ་སྨོ་ཟེར་བ་ཅིན་ ཁོང་ལུ་སྐུ་ཚབ་འོངམ་ད་ དུས་རྒྱུན་དུ་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་སྟེ་སྡོད་ནུག།

اَلَمْ يَرَوْا كَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ اَنَّهُمْ اِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

alam yarau kam ahlaknā qablahum minal-qurūni annahum ilaihim lā yarji‘ūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ཚུ་གི་ཧེ་མ་མི་རིགས་ག་དེམ་ཅིག་མེདཔ་བཏང་ཡི་ག་ ཁོང་གིས་མ་ཤེས་ག? མི་དེ་དག་ལས་ ༼ང་བཅས་ཀྱིས་མེདཔ་བཏང་མི་༽ ག་ཡང་ ཁོང་ལུ་ལོག་མ་འོངམ་ཨིན།

وَاِنْ كُلٌّ لَّمَّا جَمِيْعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُوْنَ ࣖ

wa in kullul lammā jamī‘ul ladainā muḥḍarūn(a).

དེ་ལས་ག་ར་(མི་)ག་ར་ང་བཅས་ལུ་ཕུལ་འོང་།

وَاٰيَةٌ لَّهُمُ الْاَرْضُ الْمَيْتَةُ ۖاَحْيَيْنٰهَا وَاَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّا فَمِنْهُ يَأْكُلُوْنَ

wa āyatul lahumul-arḍul-maitah(tu), aḥyaināhā wa akhrajnā minhā ḥabban faminhu ya'kulūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གི་དོན་ལུ་ ༼ཨཱལ་ལཱ་གི་མཐོ་ཚད་༽ གི་རྟགས་མཚན་འདི་ ཤི་སོང་མི་ ༼སྐྱེ་མེད་༽ ས་གཞི་འདི་ཨིན། ང་བཅས་ཀྱིས་ས་གཞི་ལུ་སྲོག་བྱིན་ཏེ་ འདི་ནང་ལས་འབྲུ་སྣ་བཏོན་ཡོདཔ་ལས་ ཁོང་གིས་དེ་ལས་ཟ་ནུག།

وَجَعَلْنَا فِيْهَا جَنّٰتٍ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍ وَّفَجَّرْنَا فِيْهَا مِنَ الْعُيُوْنِۙ

wa ja‘alnā fīhā jannātim min nakhīliw wa a‘nābiw wa fajjarnā fīhā minal-‘uyūn(i).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་གི་དོན་ལུ་ འཛམ་གླིང་ནང་ ཚལ་ལུ་དང་ རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ལྡུམ་ར་ཚུ་ བཟོ་སྟེ་ ཁོ་གི་དོན་ལུ་ ཆུའི་འབྱུང་ཁུངས་ཚུ་ བཏང་ཡི།

لِيَأْكُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖۙ وَمَا عَمِلَتْهُ اَيْدِيْهِمْ ۗ اَفَلَا يَشْكُرُوْنَ

liya'kulū min ṡamarihī wa mā ‘amilathu aidīhim, afalā yasykurūn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་དེ་གི་ཤིང་འབྲས་དང་ རང་གི་ལགཔ་གིས་ལཱ་འབད་མི་གི་ཤིང་འབྲས་ཚུ་ཟ་ཚུགས། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ ག་ཅི་འབད་བཀའ་དྲིན་མ་བསྐྱེདཔ་སྨོ?

سُبْحٰنَ الَّذِيْ خَلَقَ الْاَزْوَاجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ وَمِنْ اَنْفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُوْنَ

subḥānal-lażī khalaqal-azwāja kullahā mimmā tumbitul-arḍu wa min anfusihim wa mimmā lā ya‘lamūn(a).

འཛམ་གླིང་ནང་སྐྱེས་མི་དང་ ཁོང་ར་ལས་ དེ་ལས་ ཁོང་གིས་མ་ཤེས་མི་ལས་ ག་ར་ཆ་གཅིག་སྦེ་ བཟོ་མི་ ཨ་ལཱ་ལུ་ གཟི་བརྗིད་ཡོད།

وَاٰيَةٌ لَّهُمُ الَّيْلُ ۖنَسْلَخُ مِنْهُ النَّهَارَ فَاِذَا هُمْ مُّظْلِمُوْنَۙ

wa āyatul lahumul-lailu naslakhu minhun-nahāra fa'iżā hum muẓlimūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གི་དོན་ལུ་ མཚན་མོ་འདི་ རྟགས་མཚན་ཅིག་ཨིན། ང་བཅས་ཀྱིས་ ཉིནམ་འདི་ (མཚན་མོ) ལས་བཏོན་བཏང་ཞིནམ་ལས་ དེ་འཕྲོ་ལས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ གནག་དུང་ནང་ཡོདཔ་ཨིན།

وَالشَّمْسُ تَجْرِيْ لِمُسْتَقَرٍّ لَّهَا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِۗ

wasy-syamsu tajrī limustaqarril lahā, żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).

ཉི་མ་འདི་ རང་གི་རྒྱུ་ལམ་ནང་ འགྱོཝ་ཨིན། དེ་བཟུམ་གྱི་ ༼ཨཱལ་ལཱ་༽ དབང་ཕྱུག་དང་ ག་ར་ཤེས་མི་གི་བཀའ་རྒྱ་ཨིན།

وَالْقَمَرَ قَدَّرْنٰهُ مَنَازِلَ حَتّٰى عَادَ كَالْعُرْجُوْنِ الْقَدِيْمِ

wal-qamara qaddarnāhu manāzila ḥattā ‘āda kal-‘urjūnil-qadīm(i).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཟླཝ་གི་དོན་ལུ་ བསྐོར་འགྲུལ་གྱི་ས་སྒོ་ཅིག་ བཀོད་དེ་ཡོདཔ་ལས་ ༼བསྐོར་འགྲུལ་གྱི་ས་སྒོ་མཇུག་ལུ་ལྷོད་པའི་ཤུལ་ལས་༽ ཕྱེད་ཀ་རྙིངམ་གི་རྣམ་པ་བཟུམ་སྦེ་ ལོག་འོང་།

لَا الشَّمْسُ يَنْۢبَغِيْ لَهَآ اَنْ تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا الَّيْلُ سَابِقُ النَّهَارِ ۗوَكُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

lasy-syamsu yambagī lahā an tudrikal-qamara wa lal-lailu sābiqun-nahār(i), wa kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

ཉི་མ་གིས་ ཟླཝ་ལུ་ བཟུང་མ་ཚུགསཔ་ལས་ མཚན་མོ་འདི་ ཉིནམ་གྱི་ཧེ་མ་ འགྱོ་མི་ཚུགས། རེ་རེ་གིས་ རང་སོའི་རྒྱུ་ལམ་ནང་ བསྐོར་ར་རྐྱབ་ཨིན།

وَاٰيَةٌ لَّهُمْ اَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِۙ

wa āyatul lahum annā ḥamalnā żurriyyatahum fil-fulkil-masyḥūn(i).

དེ་ལས་ ཁོང་གི་དོན་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་གི་བརྒྱུད་པ་ཚུ་ ཅ་ཆས་གང་བའི་གྲུ་ནང་འབག་སྟེ་ འབག་འགྱོ་མི་འདི་ཨིན།

وَخَلَقْنَا لَهُمْ مِّنْ مِّثْلِهٖ مَا يَرْكَبُوْنَ

wa khalaqnā lahum mim miṡlihī mā yarkabūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་གི་དོན་ལུ་ ༼གཞན་སྐྱེལ་འདྲེན་༽ ག་ཅི་བཞོན་དོ་བཟུམ་སྦེ་ བཟོ་ཡི།

وَاِنْ نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيْخَ لَهُمْ وَلَاهُمْ يُنْقَذُوْنَۙ

wa in nasya' nugriqhum falā ṣarīkha lahum wa lā hum yunqażūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་འདོད་པ་ཅིན་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ཚུ་ཆུ་ནང་བཙུགས་འོང་། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་ལུ་ གྲོགས་རམ་འབད་མི་མེདཔ་ལས་ ཁོང་ཡང་ ཐར་པ་མ་ཐོབ་པས།

اِلَّا رَحْمَةً مِّنَّا وَمَتَاعًا اِلٰى حِيْنٍ

illā raḥmatam minnā wa matā‘an ilā ḥīn(in).

དེ་འབདཝ་ད་ ང་བཅས་ལས་ སྙིང་རྗེ་སྦོམ་ལས་བརྟེན་ཏེ་ དུས་ཚོད་ངེས་ཏིག་ཅིག་གི་དོན་ལུ་ མི་ཚེ་ནང་ དགའ་སྤྲོ་བྱིན་ནིའི་དོན་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ སྐྱབས་མཛད་ཡི།

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّقُوْا مَا بَيْنَ اَيْدِيْكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa iżā qīla lahumuttaqū mā baina aidīkum wa mā khalfakum la‘allakum turḥamūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་ལུ་ ཁྱོད་ཀྱི་གདོང་ཁར་ ༼འཛམ་གླིང་འདི་ནང་༽ ཉེས་ཁྲིམས་ ༼འཇིག་རྟེན་འདི་ནང་༽ འོང་ནི་ཨིན་མི་ ཉེས་ཁྲིམས་ ༼ཤུལ་ལས་༽ ཁྱེད་ལུ་སྙིང་རྗེ་ཐོབ་ནིའི་དོན་ལུ་ འདྲོག་དགོ་ཟེར་སླབ་པའི་སྐབས་ལུ་ ཁྱེད་ལུ་སྙིང་རྗེ་ཐོབ་ཚུགས།

وَمَا تَأْتِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ مِّنْ اٰيٰتِ رَبِّهِمْ اِلَّا كَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَ

wa mā ta'tīhim min āyatim min āyāti rabbihim illā kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

དེ་ལས་ དཀོན་མཆོག་གི་རྟགས་མཚན་ཚུ་ ག་དུས་འབད་རུང་ ཁོང་ལུ་འབྱུངམ་ད་ དེ་ཚུ་ལས་ རྟག་བུ་རང་ ཕྱིར་ལོག་འབདཝ་ཨིན་པས།

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۙقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنُطْعِمُ مَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ اَطْعَمَهٗٓ ۖاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa iżā qīla lahum anfiqū mimmā razaqakumullāh(u), qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū anuṭ‘imu mal lau yasyā'ullāhu aṭ‘amah(ū), in antum illā fī ḍalālim mubīn(in).

དེ་ལས་ ཁོང་ལུ་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁྱོད་ལུ་བྱིན་མི་ ཟས་བཅུད་ལ་ལུ་ཅིག་ ཟད་འགྲོ་བཏང་ཟེར་སླབ་པའི་སྐབས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གིས་ དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཨ་ལཱ་གིས་ འདོད་པ་སྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ བཞེས་སྒོ་བྱིན་ནི་འདི་ འོས་འབབ་ཡོདཔ་ཨིན་ན?

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ (དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གིས་) ཁྱེད་ཚུ་བདེན་པ་བཤད་པ་ཅིན་ ཁས་བླངས་འདི་ ནམ་འགྲུབ་འོང་ག་ཟེར་སླབ་ནུག།

مَا يَنْظُرُوْنَ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يَخِصِّمُوْنَ

mā yanẓurūna illā ṣaiḥataw wāḥidatan ta'khużuhum wa hum yakhiṣṣimūn(a).

ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ འཐབ་འཛིང་འབད་བའི་སྐབས་ མེདཔ་བཏང་མི་ སྐད་གཅིག་རྐྱངམ་གཅིག་ བསྒུག་སྡོད་ཡོདཔ་ཨིན་པས།

فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ تَوْصِيَةً وَّلَآ اِلٰٓى اَهْلِهِمْ يَرْجِعُوْنَ ࣖ

falā yastaṭī‘ūna tauṣiyataw wa lā ilā ahlihim yarji‘ūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཡིག་ཆ་བཟོ་མ་ཚུགསཔ་ལས་ ཁོང་གིས་ (ཡང་) ཁོང་རའི་བཟའ་ཚང་ཚུ་ནང་ ལོག་འགྱོ་མི་ཚུགས།

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَاِذَا هُمْ مِّنَ الْاَجْدَاثِ اِلٰى رَبِّهِمْ يَنْسِلُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri fa'iżā hum minal-ajdāṡi ilā rabbihim yansilūn(a).

དེ་ལས་ རྔ་བརྡུང་ཞིནམ་ལས་ དེ་འཕྲོ་ལས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ དུར་ཁུང་ནང་ལས་ ༼གསོན་པོ་སྦེ་༽ ཐོན་ཏེ་ ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་གི་སྐུ་མདུན་ལུ་འགྱོ་ནུག།

قَالُوْا يٰوَيْلَنَا مَنْۢ بَعَثَنَا مِنْ مَّرْقَدِنَا ۜهٰذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمٰنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُوْنَ

qālū yā wailanā mam ba‘aṡanā mim marqadinā…hāżā mā wa‘adar-raḥmānu wa ṣadaqal-mursalūn(a).

ང་བཅས་ལུ་སྡུག་བསྔལ་ ང་བཅས་ཀྱི་ཉལ་ཁྲི་ལས་ ག་གིས་ཡར་ལོང་ཡི་ག་ཟེར་སླབ་ནུག། འདི་ཡང་ ༼ཨཱལ་ལཱ་༽ སྙིང་རྗེ་ཅན་དང་ བདེན་པ་ཡོད་མི་ ༼ཁོ་གི་༽ སྐུ་ཚབ་ཚུ་ལུ་ ཁས་བླངས་འབད་མི་འདི་ཨིན།

اِنْ كَانَتْ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً فَاِذَا هُمْ جَمِيْعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُوْنَ

in kānat illā ṣaiḥataw wāḥidatan fa'iżā hum jamī‘ul ladainā muḥḍarūn(a).

དེ་ལས་ སྐད་རྐྱབ་མི་འདི་ ཚར་གཅིག་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིནམ་ལས་ དེ་འཕྲོ་ལས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ང་བཅས་ཀྱི་གདོང་ཁར་འབག་འོང་ནུག།

فَالْيَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔا وَّلَا تُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

fal-yauma lā tuẓlamu nafsun syai'aw wa lā tujzauna illā mā kuntum ta‘malūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཉིནམ་དེ་ཁར་ མི་ག་ལུ་ཡང་ གནོད་པ་ཆུང་ཀུ་ཅིག་ཡང་ མི་འབྱུང་ནི་ཨིནམ་མ་ཚད་ ཁྱོད་ཀྱིས་འབད་མི་དང་འཁྲིལ་ཏེ་མ་གཏོགས་ ཁྱོད་ལུ་ གསོལ་རས་ཡང་ མི་ཐོབ་པས།

اِنَّ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِيْ شُغُلٍ فٰكِهُوْنَ ۚ

inna aṣḥābal-jannatil-yauma fī syugulin fākihūn(a).

ངོ་མ་རང་ ཉིནམ་དེ་ལུ་ ལྷ་ཡུལ་གྱི་མི་ཚུ་གིས་ ༼ཁོང་རའི་༽ ལཱ་ཚུ་ནང་ སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་འོང་།

هُمْ وَاَزْوَاجُهُمْ فِيْ ظِلٰلٍ عَلَى الْاَرَاۤىِٕكِ مُتَّكِـُٔوْنَ ۚ

hum wa azwājuhum fī ẓilālin ‘alal-arā'iki muttaki'ūn(a).

ཁོང་དང་ཁོང་གི་ཆ་རོགས་ཚུ་ གྱིབ་མ་ནང་ གདན་གུ་བརྟེན་ཏེ་ སྡོད་ནུག།

لَهُمْ فِيْهَا فَاكِهَةٌ وَّلَهُمْ مَّا يَدَّعُوْنَ ۚ

lahum fīhā fākihatuw wa lahum mā yadda‘ūn(a).

།ཞིང་ཁམས་སུ་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཅིང་གང་འདོད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།

سَلٰمٌۗ قَوْلًا مِّنْ رَّبٍّ رَّحِيْمٍ

salāmun qaulam mir rabbir raḥīm(in).

(ཁོང་ལུ་ སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱི་དཀོན་མཆོག་ལས་ འཚམས་འདྲི་སྦེ་ “སཱ་ལམ་” ཟེར་སླབ་ཨིན།

وَامْتَازُوا الْيَوْمَ اَيُّهَا الْمُجْرِمُوْنَ

wamtāzul-yauma ayyuhal-mujrimūn(a).

དེ་ལས་ (དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ ད་རིས་ ཁྱེད་སྡིག་ཅན་ཚུ་ལས་ སོ་སོ་སྦེ་བཞག།

۞ اَلَمْ اَعْهَدْ اِلَيْكُمْ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اَنْ لَّا تَعْبُدُوا الشَّيْطٰنَۚ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

alam a‘had ilaikum yā banī ādama allā ta‘budusy-syaiṭān(a), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

ཨ་དཱམ་གྱི་བུ་དང་ཚ་བོ་ཚུ་ སེ་ཏཱན་ལུ་ཕྱག་མ་འཚལ་ཟེར་ ང་གིས་བཀའ་མ་གནང་ག? ངོ་མ་རང་ སཱ་ཏཱན་འདི་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ དགྲ་ངོ་མ་ཅིག་ཨིན།

وَاَنِ اعْبُدُوْنِيْ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa ani‘budūnī, hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

ང་ལུ་ཕྱག་འཚལ། འདི་ནི་དྲང་བའི་ལམ་ཡིན།”

وَلَقَدْ اَضَلَّ مِنْكُمْ جِبِلًّا كَثِيْرًا ۗاَفَلَمْ تَكُوْنُوْا تَعْقِلُوْنَ

wa laqad aḍalla minkum jibillan kaṡīrā(n), afalam takūnū ta‘qilūn(a).

དེ་ལས་ ངོ་མ་རང་ ཁོ་གིས་ (བདུད་ཀྱིས་) ཁྱེད་མང་ཤོས་ཅིག་རང་ འཛོལ་བ་བཟོ་ཡི། དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་གོ་གམ།

هٰذِهٖ جَهَنَّمُ الَّتِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

hāżihī jahannamul-latī kuntum tū‘adūn(a).

འདི་ཁྱོད་ལུ་ཧེ་མ་ལས་ཉེན་བརྡ་འབད་མི་ དམྱལ་བའི་ (དམྱལ་བ་) ཨིན།

اِصْلَوْهَا الْيَوْمَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

iṣlauhal-yauma bimā kuntum takfurūn(a).

ཧེ་མ་ཁྱོད་ཀྱིས་ ངོས་ལེན་མ་འབད་མི་ལུ་བརྟེན་ ད་རེས་ དེ་ནང་འཛུལ།

اَلْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلٰٓى اَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَآ اَيْدِيْهِمْ وَتَشْهَدُ اَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

al-yauma nakhtimu ‘alā afwāhihim wa tukallimunā aidīhim wa tasyhadu arjuluhum bimā kānū yaksibūn(a).

ད་རེས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ཚུ་གི་ཁ་བསྡམ་བཞག་ཡི། ཁོང་གི་ལགཔ་གིས་ང་བཅས་ལུ་སླབ་འོང་ ཁོང་གི་རྐངམ་གིས་ཁོང་གིས་ཧེ་མ་འབད་མི་ལཱ་ཚུ་གི་སྐོར་ལས་ དཔང་པོ་འབད་འོང་།

وَلَوْ نَشَاۤءُ لَطَمَسْنَا عَلٰٓى اَعْيُنِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّرَاطَ فَاَنّٰى يُبْصِرُوْنَ

wa lau nasyā'u laṭamasnā ‘alā a‘yunihim fastabaquṣ-ṣirāṭa fa annā yubṣirūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་འདོད་པ་སྐྱེད་པ་ཅིན་ ཁོང་གི་མིག་ཏོ་ཚུ་ བསུབ་བཏང་འོང་། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ ལམ་འཚོལ་ནིའི་དོན་ལུ་ བང་རྒྱུག་རྐྱབ་ནུག། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ག་དེ་སྦེ་མཐོང་ཚུགསཔ་སྨོ?

وَلَوْ نَشَاۤءُ لَمَسَخْنٰهُمْ عَلٰى مَكَانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطَاعُوْا مُضِيًّا وَّلَا يَرْجِعُوْنَ ࣖ

wa lau nasyā'u lamasakhnāhum ‘alā makānatihim famastaṭā‘ū muḍiyyaw wa lā yarji‘ūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་འདོད་པ་སྐྱེད་པ་ཅིན་ ཁོང་ཚུ་ག་སྟེ་ཡོད་ས་ལུ་ ཁོང་གི་གཟུགས་བརྙན་འདི་ བསྒྱུར་བཅོས་འབད་འོང་། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ད་ལས་ཕར་ འགྱོ་མ་ཚུགསཔ་མ་ཚད་ ལོག་ཡང་ འགྱོ་མ་ཚུགསཔ་ཨིན།

وَمَنْ نُّعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِى الْخَلْقِۗ اَفَلَا يَعْقِلُوْنَ

wa man nu‘ammirhu nunakkishu fil-khalq(i), afalā ya‘qilūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ག་གིས་ཁོ་གི་མི་ཚེ་འདི་ ཡུན་རིངམོ་སྦེ་བཞག་པ་ཅིན་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་ ༼ཁོ་གི་༽ གནས་སྟངས་འགོ་བཙུགས་ས་ལུ་ ལོག་གཏང་འོང་། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ ག་ཅི་འབད་ཧ་མ་གོ་སྨོ?

وَمَا عَلَّمْنٰهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنْۢبَغِيْ لَهٗ ۗاِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ وَّقُرْاٰنٌ مُّبِيْنٌ ۙ

wa mā ‘allamnāhusy-syi‘ra wa mā yambagī lah(ū), in huwa illā żikruw wa qur'ānum mubīn(un).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་ལུ་ (མུ་ཧ་མཱད་) སྙན་རྩོམ་སྟོན་མ་བཏུབ་ལས་ སྙན་རྩོམ་འདི་ཁོ་ལུ་འོས་འབབ་མེདཔ་ཨིན། ཁ་ཆེའི་དཔེ་དེབ་འདི་ གསལ་ཏོག་ཏོ་གི་སློབ་ཚན་དང་དེབ་ཅིག་ལས་གཞན་ག་ནི་ཡང་མེན།

لِّيُنْذِرَ مَنْ كَانَ حَيًّا وَّيَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

liyunżira man kāna ḥayyaw wa yaḥiqqal-qaulu ‘alal-kāfirīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་གིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) གིས་ (ཁོང་གི་སེམས་ཁར་) གསོན་པོ་སྦེ་ཡོད་མི་ཚུ་ལུ་ ཉེན་བརྡ་འབདཝ་ལས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ ཉེས་ཁྲིམས་ངེས་གཏན་འོང་ནི་ཨིན།

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا خَلَقْنَا لَهُمْ مِّمَّا عَمِلَتْ اَيْدِيْنَآ اَنْعَامًا فَهُمْ لَهَا مٰلِكُوْنَ

awalam yarau annā khalaqnā lahum mimmā ‘amilat aidīnā an‘āman fahum lahā mālikūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ང་བཅས་ཀྱི་སྟོབས་ཤུགས་ཀྱིས་ བཟོ་མི་ལས་ སྒོ་ནོར་ཚུ་ ཁོང་གི་དོན་ལུ་ བཟོ་སྟེ་ ཁོང་གིས་ ཁོང་ལུ་དབང་ཚད་ཡོདཔ་སྦེ་ ཁོང་གིས་མ་མཐོང་ག?

وَذَلَّلْنٰهَا لَهُمْ فَمِنْهَا رَكُوْبُهُمْ وَمِنْهَا يَأْكُلُوْنَ

wa żallalnāhā lahum fa minhā rakūbuhum wa minhā ya'kulūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ཚུ་གི་དབང་ཚད་ལུ་བཙུགས་ཡོདཔ་ཨིན། ལ་ལུ་ཅིག་ བཞོན་པའི་དོན་ལུ་དང་ ལ་ལུ་ཅིག་ ཟ་འཐུང་གི་དོན་ལུ་ཨིན།

وَلَهُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ وَمَشَارِبُۗ اَفَلَا يَشْكُرُوْنَ

wa lahum fīhā manāfi‘u wa masyārib(u), afalā yasykurūn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་དེ་ཚུ་ལས་ཁེ་ཕན་ཐོབ་སྟེ་འཐུང་ནི་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ བཀའ་དྲིན་མི་བསྐྱང་འོང་ག?

وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اٰلِهَةً لَّعَلَّهُمْ يُنْصَرُوْنَ ۗ

wattakhażū min dūnillāhi ālihatal la‘allahum yunṣarūn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ གྲོགས་རམ་འབད་ནིའི་དོན་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ལྷ་ཚུ་ཡང་ ལེན་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَهُمْۙ وَهُمْ لَهُمْ جُنْدٌ مُّحْضَرُوْنَ

lā yastaṭī‘ūna naṣrahum, wa hum lahum jundum muḥḍarūn(a).

ཁོང་ཚུ་སྲུང་སྐྱོབ་འབད་ནིའི་དོན་ལུ་གྲ་སྒྲིག་འབད་མི་དམག་མི་ཚུ་ཨིནམ་ལས་ ཁོང་ལུ་ཆ་རོགས་འབད་མི་ཚུགས།

فَلَا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ ۘاِنَّا نَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

falā yaḥzunka qauluhum, innā na‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གི་ཚིག་ཚུ་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ སེམས་ཕམ་མ་བཅུག། ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་གིས་ག་ཅི་སྦ་བཞག་མི་དང་ གསལ་བསྒྲགས་འབད་མི་ཚུ་ཤེས།

اَوَلَمْ يَرَ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ نُّطْفَةٍ فَاِذَا هُوَ خَصِيْمٌ مُّبِيْنٌ

awalam yaral-insānu annā khalaqnāhu min nuṭfatin fa'iżā huwa khaṣīmum mubīn(un).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་ ཐིགས་པ་གཅིག་ལས་བཟོ་ཡོདཔ་ མི་གིས་མ་མཐོང་ག ཁོ་འདི་ ཁ་གསལ་གྱི་དགྲ་ཅིག་ཨིན་མས་ག?

وَضَرَبَ لَنَا مَثَلًا وَّنَسِيَ خَلْقَهٗۗ قَالَ مَنْ يُّحْيِ الْعِظَامَ وَهِيَ رَمِيْمٌ

wa ḍaraba lanā maṡalaw wa nasiya khalqah(ū), qāla may yuḥyil-‘iẓāma wa hiya ramīm(un).

དེ་ལས་ཁོ་གིས་ང་བཅས་ལུ་དཔེ་གཏམ་ཚུ་བཤད་དེ་ ཁོ་རའི་འབྱུང་ཁུངས་བརྗེད་སོང་ནུག། ཁོ་གིས་ རུ་ཏོ་རུལ་འགྱོ་མི་ལུ་ ག་གིས་གསོན་པོ་བྱིན་ཚུགས་ག་ཟེར་སླབ་ཨིན།

قُلْ يُحْيِيْهَا الَّذِيْٓ اَنْشَاَهَآ اَوَّلَ مَرَّةٍ ۗوَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيْمٌ ۙ

qul yuḥyīhal-lażī ansya'ahā awwala marrah(tin), wa huwa bikulli khalqin ‘alīm(un).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཟེར་སླབ། "དེ་ཚེ་སྲོག་ལུ་འབག་འོང་མི་དེ་ ༼ཨ་ལཱ་༽ དང་པ་རང་བཟོ་མི་ཨིན། དེ་ལས་ཁོ་གིས་ སེམས་ཅན་ག་ར་གི་སྐོར་ལས་ ག་ར་ཤེས་མི་ཨིན།

ۨالَّذِيْ جَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الشَّجَرِ الْاَخْضَرِ نَارًاۙ فَاِذَآ اَنْتُمْ مِّنْهُ تُوْقِدُوْنَ

allażī ja‘ala lakum minasy-syajaril-akhḍari nārā(n), fa'iżā antum minhu tūqidūn(a).

ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ ཤིང་ལྗང་ཁུ་ལས་ མེ་བཟོ་སྟེ་ དེ་འཕྲོ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཤིང་འདི་ལས་ མེ་བཏང་ཡི།"

اَوَلَيْسَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يَّخْلُقَ مِثْلَهُمْ ۗبَلٰى وَهُوَ الْخَلّٰقُ الْعَلِيْمُ

awa laisal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa biqādirin ‘alā ay yakhluqa miṡlahum, balā wa huwal-khallāqul-‘alīm(u).

དེ་ལས་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་བཟོ་མི་ (ཨ་ལཱ་) གིས་ དེ་བཟུམ་མའི་ ༼ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ མེདཔ་བཏང་ཡོད་པའི་གཟུགས་ཚུ་༽ ལོག་སྟེ་བཟོ་ཚུགསཔ་མེན་ན? བདེན་པ་དང་། ཁོ་ནི་ཐམས་ཅད་བཟོ་མཁན་དང་ཐམས་ཅད་ཤེས་མཁན་ཡིན།

اِنَّمَآ اَمْرُهٗٓ اِذَآ اَرَادَ شَيْـًٔاۖ اَنْ يَّقُوْلَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

innamā amruhū iżā arāda syai'an ay yaqūla lahū kun fa yakūn(u).

དོན་དངོས་ཐོག་ཁོ་གིས་ག་ཅི་ཅིག་འདོད་པའི་སྐབས་ལུ་ དེ་ལུ་ "འོང་" ཟེར་རྐྱངམ་ཅིག་སླབ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ དེ་སྦེ་ཨིན།

فَسُبْحٰنَ الَّذِيْ بِيَدِهٖ مَلَكُوْتُ كُلِّ شَيْءٍ وَّاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

fa subḥānal-lażī biyadihī malakūtu kulli syai'iw wa ilaihi turja‘ūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ག་ར་གི་ཐོག་ལུ་ དབང་ཚད་ཡོད་མི་ ཁོ་ལུ་ གཟི་བརྗིད་དང་ ཁྱེད་ཆ་ཁྱབ་ ཁོ་ལུ་ལོག་འོང་།