Q.S ཨལ་ཀ་སཱས། (اَلْقَصَص) - 88 ཚིགས་བཅད་ཀྱི་གྲངས།

طٰسۤمّۤ

Ṭā sīm mīm.

Tha Sin Mim

تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ

tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).

འདི་ཚུ་ ཀི་དེབ་ (Al-Qur'an) (Allah ལས་) གི་གསལ་ཏོག་ཏོ་གི་ཚིག་ཕྲད་ཚུ་ཨིན།

نَتْلُوْا عَلَيْكَ مِنْ نَّبَاِ مُوْسٰى وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

natlū ‘alaika min naba'i mūsā wa fir‘auna bil-ḥaqqi liqaumiy yu'minūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱེད་ལུ་དད་པ་ཅན་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ མོ་སཱེས་དང་ཕ་རོ་གི་ལོ་རྒྱུས་ཆ་ཤས་ཅིག་ བདེན་པ་སྦེ་ལྷག་སྟེ་ཡོད།

اِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِى الْاَرْضِ وَجَعَلَ اَهْلَهَا شِيَعًا يَّسْتَضْعِفُ طَاۤىِٕفَةً مِّنْهُمْ يُذَبِّحُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَيَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْ ۗاِنَّهٗ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِيْنَ

inna fir‘auna ‘alā fil-arḍi wa ja‘ala ahlahā syiya‘ay yastaḍ‘ifu ṭā'ifatam minhum yużabbiḥu abnā'ahum wa yastaḥyī nisā'ahum, innahū kāna minal-mufsidīn(a).

ཕིར་ཨཱོན་གྱིས་ འཛམ་གླིང་ནང་ གང་བྱུང་སྦེ་ འབད་དེ་ མི་སེར་ཚུ་ དབྱེ་བ་ཕྱེ་སྟེ་ ཁོང་གི་སྡེ་ཚན་ཅིག་ལུ་ བཙན་གནོན་འབད་དེ་ ཁོང་གི་བུ་ཚུ་ བསད་དེ་ བུམོ་ཚུ་གི་ ཚེ་སྲོག་སྐྱོབ་ཡོདཔ་ཨིན་པས། ངོ་མ་རང་ ཁོ་ (ཕ་རཱོ་) གིས་ གནོད་སྐྱོན་བཏང་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་ཨིན་པས།

وَنُرِيْدُ اَنْ نَّمُنَّ عَلَى الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا فِى الْاَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ اَىِٕمَّةً وَّنَجْعَلَهُمُ الْوٰرِثِيْنَ ۙ

wa nurīdu an namunna ‘alal-lażīnastuḍ‘ifū fil-arḍi wa naj‘alahum a'immataw wa naj‘alahumul-wāriṡīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ འཛམ་གླིང་ནང་ བཙན་གནོན་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ བྱིན་རླབས་བྱིན་ཏེ་ ཁོང་ལུ་ འགོ་ཁྲིདཔ་བཟོ་སྟེ་ ༼འཛམ་གླིང་གི་རྒྱུ་ནོར་༽ བཟོ་འོང་།

وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَنُرِيَ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَحْذَرُوْنَ

wa numakkina lahum fil-arḍi wa nuriya fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā minhum mā kānū yaḥżarūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ འཛམ་གླིང་ནང་ ཁོང་གི་གནས་རིམ་གཞི་བཙུགས་འབད་དེ་ ཕ་རཱོ་དང་ ཧ་མཱན་ དེ་ལས་ ཁོ་གི་དམག་མི་ཚུ་ལུ་ ཁོང་གིས་ དུས་རྒྱུན་དུ་ ཁོང་ལས་ འདྲོག་བྱེལ་འཐབ་སྟེ་ཡོད་མི་འདི་ སྟོན་བྱིན་ཡི།

وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّ مُوْسٰٓى اَنْ اَرْضِعِيْهِۚ فَاِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَاَلْقِيْهِ فِى الْيَمِّ وَلَا تَخَافِيْ وَلَا تَحْزَنِيْ ۚاِنَّا رَاۤدُّوْهُ اِلَيْكِ وَجَاعِلُوْهُ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

wa auḥainā ilā mūsā an arḍi‘īh(i), fa'iżā khifti ‘alaihi fa'alqīhi fil yammi wa lā takhāfī wa lā taḥzanī, innā rāddūhu ilaiki wa jā‘ilūhu minal-mursalīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ མོ་ཟེས་ཀྱི་ཨའི་ལུ་ སེམས་ཤུགས་བྱིན་ཏེ་ "ཁོ་ལུ་ འོ་མ་འཐུང་ཞིནམ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་ཚ་གྱང་ལང་པ་ཅིན་ ཁོ་ལུ་ གཙང་ཆུ་ནང་བཀོག་བཞག་དགོ། དེ་ལས་ འདྲོག་བྱེལ་མ་འཐབ་པར་ སེམས་མ་སྐྱོ་བར་སྡོད་དགོ།

فَالْتَقَطَهٗٓ اٰلُ فِرْعَوْنَ لِيَكُوْنَ لَهُمْ عَدُوًّا وَّحَزَنًاۗ اِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا كَانُوْا خٰطِـِٕيْنَ

faltaqaṭahū ālu fir‘auna liyakūna lahum ‘aduwwaw wa ḥazanā(n), inna fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā kānū khāṭi'īn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་ ཕ་རོ་གི་བཟའ་ཚང་གིས་ འཐུ་འབག་སྟེ་ ༼མ་འོངས་པ་ལུ་༽ ཁོང་ལུ་ དགྲ་དང་ སེམས་སྡུག་ཅིག་ལུ་འགྱུར་ནི་ཨིན་པས། དོན་དངོས་ཐོག་ཕ་རོ་དང་ཧ་མཱན་དང་ཁོང་གི་དམག་མི་གཉིས་ཉེས་ཅན་ཡིན།

وَقَالَتِ امْرَاَتُ فِرْعَوْنَ قُرَّتُ عَيْنٍ لِّيْ وَلَكَۗ لَا تَقْتُلُوْهُ ۖعَسٰٓى اَنْ يَّنْفَعَنَآ اَوْ نَتَّخِذَهٗ وَلَدًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa qālatimra'atu fir‘auna qurratu ‘ainil lī wa lak(a), lā taqtulūh(u), ‘asā ay yanfa‘anā au nattakhiżahū waladaw wa hum lā yasy‘urūn(a).

དེ་ལས་ ཕིར་ཨཱོན་གྱི་ཨམ་སྲུ་གིས་ "(ཁོ་) ངེ་གི་སེམས་ཁར་དང་ ཁྱོད་ལུ་ སེམས་གསོ་ཅིག་ཨིན། ཁོ་མ་བསད་ཟེར་ རེ་བ་བསྐྱེད་དེ་ ང་བཅས་ལུ་ཕན་ཐོགས་འབྱུང་ནི་ཨིནམ་མ་ཚད་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་ལུ་ ཨ་ལུ་སྦེ་ འབག་འོང་ཟེར་ སླབ་སྟེ་ ཁོང་གིས་ མ་ཤེས་པར་སྡོད་ནུག།

وَاَصْبَحَ فُؤَادُ اُمِّ مُوْسٰى فٰرِغًاۗ اِنْ كَادَتْ لَتُبْدِيْ بِهٖ لَوْلَآ اَنْ رَّبَطْنَا عَلٰى قَلْبِهَا لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa aṣbaḥa fu'ādu ummi mūsā fārigā(n), in kādat latubdī bihī lau lā ar rabaṭnā ‘alā qalbihā litakūna minal-mu'minīn(a).

དེ་ལས་མུ་སའི་ཨའི་གི་སེམས་ཁར་སྟོངམ་སྦེ་འགྱོ་ནུག། ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་གི་སེམས་ཁར་སྒྲིང་སྒྲིང་མ་བཟོ་བ་ཅིན་ ཁོ་གིས་ཧ་ལམ་གསལ་བསྒྲགས་འབད་ཡི།

وَقَالَتْ لِاُخْتِهٖ قُصِّيْهِۗ فَبَصُرَتْ بِهٖ عَنْ جُنُبٍ وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ ۙ

wa qālat li'ukhtihī quṣṣīh(i), fabaṣurat bihī ‘an junubiw wa hum lā yasy‘urūn(a).

དེ་ལས་མོ་གིས་ མོ་སཱེས་ཀྱི་སྲིངམོ་ཚུ་ལུ་ ཁོ་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཟེར་སླབ་ནུག དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་གིས་(མོ་ཟེས)གིས་ ཐག་རིང་ས་ལས་མཐོང་རུང་ ཁོང་གིས་མ་ཤེས།

۞ وَحَرَّمْنَا عَلَيْهِ الْمَرَاضِعَ مِنْ قَبْلُ فَقَالَتْ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰٓى اَهْلِ بَيْتٍ يَّكْفُلُوْنَهٗ لَكُمْ وَهُمْ لَهٗ نٰصِحُوْنَ

wa ḥarramnā ‘alaihil-marāḍi‘a min qablu faqālat hal adullukum ‘alā ahli baitiy yakfulūnahū lakum wa hum lahū nāṣiḥūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་ལུ་ (མོ་སཱེས་) དེ་གི་ཧེ་མ་ ཨོམ་བྱིན་དགོ་མནོ་མི་ ཨམ་སྲུ་ཚུ་ལུ་ ཨོམ་བྱིན་ནི་ལས་ བཀག་ཆ་འབད་ཡི། དེ་ལས་ཁོ་གིས་ (མོ་ཟེས་ཀྱི་ཕོ་རྒནམ་) ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ ཁོ་ལུ་བལྟ་སྟེ་ ལེགས་ཤོམ་སྦེ་ བརྩི་མཐོང་འབད་ཚུགས་པའི་ བཟའ་ཚང་ཅིག་སྟོན་དགོཔ་ཨིན་ན?

فَرَدَدْنٰهُ اِلٰٓى اُمِّهٖ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

faradadnāhu ilā ummihī kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzana wa lita‘lama anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་(མོ་སཱེས་) ཁོ་གི་ཨའི་ལུ་ལོག་སྤྲོད་ཡི་ དེ་ལས་ མོ་གི་སེམས་དགའ་སྟེ་ སེམས་སྡུག་མ་འབྱུང་པར་ མོ་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཁས་བླངས་འདི་ བདེན་པ་ཨིནམ་ཤེས་དགོཔ་ཨིན་རུང་ མང་ཤོས་ཅིག་གིས་ ཤེས་མི་ཚུགས།

وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَاسْتَوٰىٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

wa lammā balaga asyuddahū wastawā ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

དེ་ལས་ཁོ་(མོ་སཱེས་) རྒས་ཤོས་དང་ བློ་རིག་ཡང་དག་འགྱོ་བའི་ཤུལ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་ལུ་ ཤེས་རབ་(ལུང་བསྟན་) དང་ ཤེས་ཡོན་ཚུ་ བྱིན་ཡི། དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་གསོལ་རས་བྱིནམ་ཨིན།

وَدَخَلَ الْمَدِيْنَةَ عَلٰى حِيْنِ غَفْلَةٍ مِّنْ اَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيْهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلٰنِۖ هٰذَا مِنْ شِيْعَتِهٖ وَهٰذَا مِنْ عَدُوِّهٖۚ فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِيْ مِنْ شِيْعَتِهٖ عَلَى الَّذِيْ مِنْ عَدُوِّهٖ ۙفَوَكَزَهٗ مُوْسٰى فَقَضٰى عَلَيْهِۖ قَالَ هٰذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ عَدُوٌّ مُّضِلٌّ مُّبِيْنٌ

wa dakhalal-madīnata ‘alā ḥīni gaflatim min ahlihā fawajada fīhā rajulaini yaqtatilān(i), hāżā min syī‘atihī wa hāżā min ‘aduwwih(ī), fastagāṡahul-lażī min syī‘atihī ‘alal-lażī min ‘aduwwih(ī), fawakazahū mūsā faqaḍā ‘alaih(i), qāla hāżā min ‘amalisy-syaiṭān(i), innahū ‘aduwwum muḍillum mubīn(un).

དེ་ལས་ཁོ་གིས་ ཁྲོམ་ཁར་སྡོད་མི་ཚུ་ སྣང་མེད་སྦེ་སྡོད་པའི་སྐབས་ ཁྲོམ་ཁར་འཛུལ་ཏེ་ མི་གཉིས་འཛིང་འཛིང་འབད་ས་མཐོང་ནུག། གཅིག་ཁོང་རའི་སྡེ་ཚན་ལས་ (ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཚུ་) གཞན་མི་འདི་ (ལོག་སྟེ་) ཁོང་གི་དགྲ་ཚུ་ལས་ (ཕ་རོ་ཚུ་) ཨིན། ཁོ་གི་སྡེ་ཚན་ནང་ལས་ མི་ཚུ་གིས་ ཁོ་གི་དགྲ་གི་ཕྱོགས་ལས་ མི་ཚུ་ (ཕམ་བཅུག་ནིའི་དོན་ལུ་) གྲོགས་རམ་འབད་དགོཔ་སྦེ་ ཞུཝ་ད་ མུ་ས་གིས་ ཁོ་ལུ་ བརྡུང་རྫོབ་འབད་དེ་ དགྲ་འདི་ཤི་སོང་ནུག། ཁོ་གིས་ (མོ་ཟེས་) འདི་ བདུད་ཀྱི་ལཱ་ཨིན་ ངོ་མ་རང་ ཁོ་ (བདུད་) འདི་ གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ འཛོལ་བ་བཟོ་མི་ དགྲ་ཨིན།

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ فَاغْفِرْ لِيْ فَغَفَرَ لَهٗ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qāla rabbi innī ẓalamtu nafsī fagfir lī fagafara lah(ū), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

ཁོ་གིས་ (མོ་ཟེས་) སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་ "ཨོ་ངེ་གི་གཙོ་བོ་ ང་གིས་ ང་རང་ལུ་འཛོལ་བ་འབད་ཡི་ དེ་འབདཝ་ལས་ ང་ལུ་དགོངས་ཡངས་གནང་།" དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་གིས་ (ཨཱལ་ལཱ་) ཁོ་ལུ་དགོངས་ཡང་གནང་ནུག། ངོ་མ་རང་ ཨ་ལཱ་ཧ་ དགོངས་སེལ་ཞུ་མཁན་དང་ སྙིང་རྗེ་ཅན་ཅིག་ཨིན།

قَالَ رَبِّ بِمَآ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ اَكُوْنَ ظَهِيْرًا لِّلْمُجْرِمِيْنَ

qāla rabbi bimā an‘amta ‘alayya falan akūna ẓahīral lil-mujrimīn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལུ་བྱིན་པའི་བྱིན་རླབས་ལས་བརྟེན་ཏེ་ ང་སྡིག་ཅན་ཚུ་ལུ་ གྲོགས་རམ་འབད་མི་ཅིག་མི་འགྱོ།

فَاَصْبَحَ فِى الْمَدِيْنَةِ خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ فَاِذَا الَّذِى اسْتَنْصَرَهٗ بِالْاَمْسِ يَسْتَصْرِخُهٗ ۗقَالَ لَهٗ مُوْسٰٓى اِنَّكَ لَغَوِيٌّ مُّبِيْنٌ

fa'aṣbaḥa fil-madīnati khā'ifay yataraqqabu fa'iżal-lażistanṣarahū bil-amsi yastaṣrikhuh(ū), qāla lahū mūsā innaka lagawiyyum mubīn(un).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་(མོ་སཱེས་) ཁྲོམ་ཁར་སྡོད་པའི་སྐབས་ འདྲོག་བྱེལ་འཐབ་སྟེ་ ༼ཁོ་གི་བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་ གནད་ཁུངས་ལུ་༽ བསྒུག་སྡོདཔ་ད་ གློ་བུར་དུ་ ཁ་ཙ་ གྲོགས་རམ་གྱི་དོན་ལུ་ ཞུ་མི་ མི་ཚུ་གིས་ ཁོ་ལུ་ གྲོགས་རམ་གྱི་དོན་ལུ་ སྐད་རྐྱབ་ནུག། མོ་ཟེས་ཁོ་ལུ་ ཁྱོད་ངོ་མ་རང་ ཆོས་ལུགས་གཞན་མི་ཅིག་ཨིན་ཟེར་སླབ་ནུག

فَلَمَّآ اَنْ اَرَادَ اَنْ يَّبْطِشَ بِالَّذِيْ هُوَ عَدُوٌّ لَّهُمَاۙ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اَتُرِيْدُ اَنْ تَقْتُلَنِيْ كَمَا قَتَلْتَ نَفْسًاۢ بِالْاَمْسِۖ اِنْ تُرِيْدُ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ جَبَّارًا فِى الْاَرْضِ وَمَا تُرِيْدُ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْمُصْلِحِيْنَ

falammā an arāda ay yabṭisya bil-lażī huwa ‘aduwwul lahumā, qāla yā mūsā aturīdu an taqtulanī kamā qatalta nafsam bil-ams(i), in turīdu illā an takūna jabbāran fil-arḍi wa mā turīdu an takūna minal-muṣliḥīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་གིས་ ༼མོ་ཟེས༽ གཉིས་ཆ་རའི་དགྲ་བྱང་ཕྱད་འདི་ གནམ་མེད་ས་མེད་ བརྡུང་རྫོབ་འབད་དགོཔ་འཐོན་པའི་སྐབས་ ཁོ་གིས་ ༼ཁོ་གི་དགྲ་བྱང་ཕྱད་༽ གིས་ "ཨོ་མོ་ཟེས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཁ་ཙ་ཁྱོད་ཀྱིས་ མི་གཅིག་བསད་ཡོདཔ་བཟུམ་སྦེ་ ང་ཡང་བསད་ནི་གི་ འཆར་གཞི་ཡོདཔ་ཨིན་ན?

وَجَاۤءَ رَجُلٌ مِّنْ اَقْصَى الْمَدِيْنَةِ يَسْعٰىۖ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنَّ الْمَلَاَ يَأْتَمِرُوْنَ بِكَ لِيَقْتُلُوْكَ فَاخْرُجْ اِنِّيْ لَكَ مِنَ النّٰصِحِيْنَ

wa jā'a rajulum min aqṣal-madīnati yas‘ā, qāla yā mūsā innal-mala'a ya'tamirūna bika liyaqtulūka fakhruj innī laka minan-nāṣiḥīn(a).

དེ་ལས་ མི་གཅིག་གིས་ ཁྲོམ་གྱི་མཐའ་མ་ལས་ མགྱོགས་པ་རང་འོང་སྟེ་ ཁྱོད་ལུ་ བསླབ་བྱ་བྱིན་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ང་ཡང་ རྒྱལ་ཁབ་འདི་གི་ དབང་འཛིན་ཚུ་གིས་ ཁྱོད་བསད་ནིའི་དོན་ལུ་ གྲོས་བསྟུན་འབད་དོ་ཡོདཔ་ལས་ ཁྲོམ་འདི་ནང་ལས་ ཐོན་སོང་ཟེར་ སླབ་ནུག།

فَخَرَجَ مِنْهَا خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ ۖقَالَ رَبِّ نَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fakharaja minhā khā'ifay yataraqqab(u), qāla rabbi najjinī minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་(མོ་ཟེས) འདྲོག་བྱེལ་འཐབ་སྟེ་ ཁྲོམ་ལས་ཐོན་ཏེ་ ༼གལ་སྲིད་ མི་གཅིག་གིས་ ཁོ་ལུ་འཛིན་བཟུང་འབད་བ་ཅིན་༽ ཁོ་གིས་ སྨོན་ལམ་བཏབ་ནུག

وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَاۤءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يَّهْدِيَنِيْ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

wa lammā tawajjaha tilqā'a madyana qāla ‘asā rabbī ay yahdiyanī sawā'as-sabīl(i).

དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ མད་ཡན་གྱི་ས་གཞི་ཁ་ཐུག་ལུ་འགྱོཝ་ད་ ལོག་སྟེ་རང་ ངེ་གི་དཀོན་མཆོག་གིས་ ང་ལུ་ ལམ་བཟང་པོ་ལུ་ འཁྱིད་བཅུག་ཟེར་ སྨོན་ལམ་བཏབ་ནུག།

وَلَمَّا وَرَدَ مَاۤءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ اُمَّةً مِّنَ النَّاسِ يَسْقُوْنَ ەۖ وَوَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمُ امْرَاَتَيْنِ تَذُوْدٰنِۚ قَالَ مَا خَطْبُكُمَا ۗقَالَتَا لَا نَسْقِيْ حَتّٰى يُصْدِرَ الرِّعَاۤءُ وَاَبُوْنَا شَيْخٌ كَبِيْرٌ

wa lammā warada mā'a madyana wajada ‘alaihi ummatam minan-nāsi yasqūn(a), wa wajada min dūnihimumra'ataini tażūdān(i), qāla mā khaṭbukumā, qālatā lā nasqī ḥattā yuṣdirar-ri‘ā'u wa abūnā syaikhun kabīr(un).

དེ་ལས་ མདའ་ཡན་གྱི་ཆུའི་འབྱུང་ཁུངས་ལུ་ལྷོདཔ་ད་ དེ་ཁར་ མི་སྡེ་ཚན་ཅིག་གིས་ ༼ཁོང་རའི་སྒོ་ནོར་༽ ཆུ་བྱིན་ས་མཐོང་ཡོདཔ་ད་ མི་ཚུ་གི་རྒྱབ་ཁར་ ཨམ་སྲུ་གཉིས་ ༼ཁོང་རའི་སྒོ་ནོར་༽ བཟུང་སྟེ་ཡོདཔ་མཐོང་ནུག། ཁོ་གིས་ (མོ་ཟེས) གིས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ག་ཅི་སླབ་སྨོ་ཟེར་སླབ་ནུག། དེ་ལས་ ༼ཨམ་སྲུ་༽ གཉིས་ཀྱིས་ ང་བཅས་ཀྱི་ཨ་པ་རྒས་ཤོས་ཅིག་ཨིན་པའི་སྐབས་ ལུག་རྫིཔ་ཚུ་གིས་ ༼སྒོ་ནོར་ཚུ་༽ ཁྱིམ་ནང་མ་གཏང་ཚུན་ཚོད་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ༼ང་བཅས་ཀྱི་སྒོ་ནོར་ཚུ་༽ ཆུ་བྱིན་མི་ཚུགས་ཟེར་ ལན་བཏབ་ནུག།

فَسَقٰى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلّٰىٓ اِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ اِنِّيْ لِمَآ اَنْزَلْتَ اِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيْرٌ

fasaqā lahumā ṡumma tawallā ilaẓ-ẓilli faqāla rabbi innī limā anzalta ilayya min khairin faqīr(un).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་གིས་ ཨམ་སྲུ་གཉིས་ལུ་ ཆུ་བྱིན་ཞིནམ་ལས་ གྱིབ་མ་ཡོད་སའི་ས་ཁོངས་ནང་ ལོག་འགྱོ་སྟེ་ སྨོན་ལམ་བཏབ་ནུག

فَجَاۤءَتْهُ اِحْدٰىهُمَا تَمْشِيْ عَلَى اسْتِحْيَاۤءٍ ۖقَالَتْ اِنَّ اَبِيْ يَدْعُوْكَ لِيَجْزِيَكَ اَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَاۗ فَلَمَّا جَاۤءَهٗ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَۙ قَالَ لَا تَخَفْۗ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fajā'athu iḥdāhumā tamsyī ‘alastiḥyā'(in), qālat inna abī yad‘ūka liyajziyaka ajra mā saqaita lanā, falammā jā'ahū wa qaṣṣa ‘alaihil-qaṣaṣ(a), qāla lā takhaf, najauta minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

དེ་ལས་ མུ་ས་ལུ་ ངོ་ཚ་སྟེ་ འགྱོ་མི་ ཨམ་སྲུ་གཉིས་ལས་ གཅིག་འོངམ་ད་ མོ་གིས་ ངེ་གི་ཨ་པ་གིས་ ང་བཅས་ལུ་ ཆུ་བྱིན་མི་ལུ་ ཁྱོད་ཀྱི་ བྱམས་བརྩེ་གི་ཚབ་ལུ་ ག་ཅི་ཅིག་ བྱིན་དགོཔ་སྦེ་ ངེ་གི་ཨ་པ་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ འབོཝ་ཨིན་ཟེར་ སླབ་ནུག། དེ་ལས་ ༼མོ་སཱེས་༽ ཁོ་རའི་ཨ་པ་ལུ་འོང་ཞིནམ་ལས་ ལོ་རྒྱུས་འདི་ ༼ཁོ་རའི་སྐོར་ལས་༽ སླབ་པའི་སྐབས་ ཁོ་གིས་ ཁྱོད་མ་འདྲོག་ ཁྱོད་ མི་དྲང་བདེན་མེད་མི་ཚུ་ལས་ ཐར་པ་ཐོབ་ཅི་ཟེར་སླབ་ནུག།

قَالَتْ اِحْدٰىهُمَا يٰٓاَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ ۖاِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الْاَمِيْنُ

qālat iḥdāhumā yā abatista'jirh(u), inna khaira manista'jartal-qawiyyul-amīn(u).

དེ་ལས་ ཨམ་སྲུ་གཉིས་ལས་གཅིག་གིས་ "ཨོ་ངེ་གི་ཨ་པ་ ཁོ་ལུ་ ལཱ་འབད་མི་ཅིག་བཟོ། ང་བཅས་ཀྱི་དོན་ལུ་ ལཱ་འབད་མི་དྲག་ཤོས་འདི་ བློ་གཏད་ཅན་དང་ སྒྲིང་སྒྲིང་ཡོད་མི་ཅིག་ཨིན།"

قَالَ اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ اُنْكِحَكَ اِحْدَى ابْنَتَيَّ هٰتَيْنِ عَلٰٓى اَنْ تَأْجُرَنِيْ ثَمٰنِيَ حِجَجٍۚ فَاِنْ اَتْمَمْتَ عَشْرًا فَمِنْ عِنْدِكَۚ وَمَآ اُرِيْدُ اَنْ اَشُقَّ عَلَيْكَۗ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

qāla innī urīdu an unkiḥaka iḥdabnatayya hātaini ‘alā an ta'juranī ṡamāniya ḥijaj(in), fa'in atmamta ‘asyran famin ‘indik(a), wa mā urīdu an asyuqqa ‘alaik(a), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལུ་ལོ་བརྒྱད་ཀྱི་རིང་ཕྱག་ཞུ་དགོ་པའི་གནས་སྟངས་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ ངེ་གི་བུམོ་གཉིས་ལས་གཅིག་དང་གཅིག་ཁར་ གཉེན་རྐྱབ་ནི་གི་འཆར་གཞི་ཡོད།

قَالَ ذٰلِكَ بَيْنِيْ وَبَيْنَكَۗ اَيَّمَا الْاَجَلَيْنِ قَضَيْتُ فَلَا عُدْوَانَ عَلَيَّ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى مَا نَقُوْلُ وَكِيْلٌ ࣖ

qāla żālika bainī wa bainak(a), ayyamal-ajalaini qaḍaitu falā ‘udwāna ‘alayy(a), wallāhu ‘alā mā naqūlu wakīl(un).

དེ་ལས་ ཁོ་གིས་སླབ་མི་ནང་ གན་རྒྱ་འདི་ ང་དང་ཁྱོད་ཀྱི་བར་ན་ཨིན། ང་གིས་ དུས་ཚོད་བཀོད་མི་གཉིས་ལས་ ག་འདི་ མཇུག་བསྡུ་རུང་ ང་ལུ་ ད་རུང་ དགོས་མཁོ་ག་ནི་ཡང་ མི་འོང་། དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་སླབ་མི་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་འདི་ དཔང་པོ་ཨིན།

۞ فَلَمَّا قَضٰى مُوْسَى الْاَجَلَ وَسَارَ بِاَهْلِهٖٓ اٰنَسَ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ نَارًاۗ قَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِخَبَرٍ اَوْ جَذْوَةٍ مِّنَ النَّارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُوْنَ

falammā qaḍā mūsal-ajala wa sāra bi'ahlihī ānasa min jānibiṭ-ṭūri nārā(n), qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā bikhabarin au jażwatim minan-nāri la‘allakum taṣṭalūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ མོ་སཱེས་ཀྱིས་ དུས་ཚོད་བཀོད་མི་འདི་ མཇུག་བསྡུ་ཞིནམ་ལས་ ཁོ་རའི་བཟའ་ཚང་དང་གཅིག་ཁར་ འགྱོ་བའི་སྐབས་ གངས་རི་གི་གྱེན་ལུ་ མེ་འབར་ཡོདཔ་མཐོང་ནུག། ཁོ་གིས་ ཁོ་རའི་བཟའ་ཚང་ལུ་ "ནཱ་ལུ་བསྒུག་སྡོད། ང་གིས་མེ་ཅིག་མཐོང་ཡི། གཅིག་འབད་བ་ཅིན་ ང་གིས་ཁྱོད་ལུ་ གནས་ཚུལ་ཅིག་འབག་འོང་འོང་ ཡང་ན་ ཁྱོད་རང་དྲོད་བཏགས་ཚུགས།"

فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ مِنْ شَاطِئِ الْوَادِ الْاَيْمَنِ فِى الْبُقْعَةِ الْمُبٰرَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ اَنْ يّٰمُوْسٰىٓ اِنِّيْٓ اَنَا اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

falammā atāhā nūdiya min syāṭi'il wādil aimani fil buq‘atil mubārakati minasy syajarati ay yā mūsā innī anallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་(མོ་ཟེས) མེ་གི་ས་སྒོ་ནང་ལུ་ལྷོདཔ་ད་ ལུང་གཤོངས་གཡས་ཁ་ཐུག་ལས་ ཤིང་ཅིག་ལས་ བཀྲ་ཤིས་ཅན་གྱི་ས་གཞི་ཅིག་གུ་ལས་ འབོ་སྟེ་ ཨོ་མུ་སཱ།

وَاَنْ اَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰىٓ اَقْبِلْ وَلَا تَخَفْۗ اِنَّكَ مِنَ الْاٰمِنِيْنَ

wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā aqbil wa lā takhaf, innaka minal-āminīn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་རའི་ལྕགས་ཐག་འདི་ མར་ཕབ་འབད། འདིར་ཤོག །མ་འཇིགས་ཤིག ། ངོ་མ་རང་ ཁྱོད་ཉེན་སྲུང་ཅན་གྱི་མི་ཨིན།

اُسْلُكْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ ۖوَّاضْمُمْ اِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ الرَّهْبِ فَذٰنِكَ بُرْهَانٰنِ مِنْ رَّبِّكَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

usluk yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), waḍmum ilaika janāḥaka minar-rahbi fażānika burhānāni mir rabbika ilā fir‘auna wa mala'ih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

ལགཔ་འདི་ གོས་ཐུང་གི་ལྐོད་མ་ནང་བཙུགས་ཏེ་ སྐྱོན་མེད་པར་ དཀརཔོ་སྦེ་ ཐོན་འོང་ དེ་ལས་ འདྲོག་བྱེལ་འཐབ་པ་ཅིན་ ལགཔ་འདི་ བྲང་ཁར་བཀལ་དགོ། འདི་ཚུ་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལས་ ༼ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོན་འོང་༽ ཕ་རཱོ་དང་ཁོ་གི་འགོ་དཔོན་ཚུ་ལུ་ རྫུ་འཕྲུལ་གཉིས་ཨིན། ངོ་མ་རང་ཁོང་ཚུ་མི་ངན་ཚུ་ཨིན།”

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًا فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ

qāla rabbi innī qataltu minhum nafsan fa'akhāfu ay yaqtulūn(i).

ཁོ་གིས་ (མོ་ཟེས) གིས་ ངེ་གི་གཙོ་བོ་ ང་གིས་ ཁོང་གི་སྡེ་ཚན་ནང་ལས་ མི་གཅིག་བསད་ཡོདཔ་ལས་ ཁོང་གིས་ ང་ལུ་བསད་འོང་ཟེར་ འདྲོག་བྱེལ་འཐབ་སྟེ་ཡོད།

وَاَخِيْ هٰرُوْنُ هُوَ اَفْصَحُ مِنِّيْ لِسَانًا فَاَرْسِلْهُ مَعِيَ رِدْءًا يُّصَدِّقُنِيْٓ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ

wa akhī hārūnu huwa afṣaḥu minnī lisānan fa'arsilhu ma‘iya rid'ay yuṣaddiqunī, innī akhāfu ay yukażżibūn(i).

ངེ་གི་སྤུན་ཆ་ཧ་རུན་འདི་ ང་ལས་ལྷག་སྟེ་ སྐད་ཡིག་ནང་ མཁས་དྲགས་ཡོདཔ་ལས་ ངེ་གི་ (ཚིག་ཚུ་) བདེན་དཔྱད་འབད་ནིའི་དོན་ལུ་ ངེ་གི་ཆ་རོགས་སྦེ་ ང་དང་གཅིག་ཁར་ བཏང་ཡི། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོང་གིས་ང་ལུ་རྫུན་མ་སླབ་འོང་ཟེར་འདྲོགས་ཏེ་ཡོད།”

قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِاَخِيْكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطٰنًا فَلَا يَصِلُوْنَ اِلَيْكُمَا ۛبِاٰيٰتِنَا ۛ اَنْتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغٰلِبُوْنَ

qāla sanasyuddu ‘aḍudaka bi'akhīka wa naj‘alu lakumā sulṭānan falā yaṣilūna ilaikumā - bi'āyātinā - antumā wa manittaba‘akumal-gālibūn(a).

དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་ནུ་གཅུང་དང་གཅིག་ཁར་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ལུ་ རྒྱབ་སྐྱོར་འབད་ནི་ཨིནམ་མ་ཚད་ ཁྱོད་གཉིས་ཆ་ར་ལུ་ དབང་ཚད་སྦོམ་བྱིན་ནི་ཨིནམ་ལས་ ཁོང་གཉིས་ ཁྱོད་ལུ་ལྷོད་མི་ཚུགས།

فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَا بَيِّنٰتٍ قَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّفْتَرًىۙ وَّمَا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ

falammā jā'ahum mūsā bi'āyātinā bayyinātin qālū mā hāżā illā siḥrum muftarā(n), wa mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ མོ་ཟེས་གིས་ ང་བཅས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་ངོ་མ་འབག་འོང་པའི་སྐབས་ལུ་ ཁོང་གིས་ "འ་ནི་འདི་ རྫུ་འཕྲུལ་ཅིག་ཨིནམ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ང་བཅས་ཀྱི་ཕ་བརྒྱུད་ཚུ་གི་ནང་འཁོད་ལུ་ འདི་གི་སྐོར་ལས་ ནམ་ཡང་མ་གོ་ཟེར་སླབ་ནུག"

وَقَالَ مُوْسٰى رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى مِنْ عِنْدِهٖ وَمَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

wa qāla mūsā rabbī a‘lamu biman jā'a bil-hudā min ‘indihī wa man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

དེ་ལས་ཁོ་གིས་ (མོ་ཟེས་) ལན་གསལ་འབད་ནུག "ངེ་གི་གཙོ་བོ་གིས་ ཁོ་ལས་ལམ་སྟོན་འབག་འོང་མི་ག་ལུ་འོས་འབབ་ཡོདཔ་ཨིན་ན་དང་ ཤུལ་མའི་མི་ཚེ་ནང་ ག་ལུ་ལེགས་ཤོམ་འབྱུང་ནི་ཨིན་ན་ ལེགས་ཤོམ་སྦེ་ཤེས། དོན་དངོས་ཐོག་ལུ་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་ རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་མི་ཚུགས།"

وَقَالَ فِرْعَوْنُ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَاُ مَا عَلِمْتُ لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرِيْۚ فَاَوْقِدْ لِيْ يٰهَامٰنُ عَلَى الطِّيْنِ فَاجْعَلْ لِّيْ صَرْحًا لَّعَلِّيْٓ اَطَّلِعُ اِلٰٓى اِلٰهِ مُوْسٰىۙ وَاِنِّيْ لَاَظُنُّهٗ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

wa qāla fir‘aunu yā ayyuhal-mala'u mā ‘alimtu lakum min ilāhin gairī, fa'auqid lī yā hāmānu ‘alaṭ-ṭīni faj‘al lī ṣarḥal la‘allī aṭṭali‘u ilā ilāhi mūsā, wa innī la'aẓunnuhū minal-kāżibīn(a).

དེ་ལས་ ཕི་རཱུན་གྱིས་ ངེ་གི་མི་སེར་གྱི་དབུ་ཁྲིདཔ་ཚུ་ ང་ལས་ལྷག་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ ལྷ་གཞན་ཡོདཔ་ཨིནམ་ ང་གིས་མ་ཤེས་པས།

وَاسْتَكْبَرَ هُوَ وَجُنُوْدُهٗ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اِلَيْنَا لَا يُرْجَعُوْنَ

wastakbara huwa wa judūduhū fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa ẓannū annahum ilainā lā yurja‘ūn(a).

དེ་ལས་ཁོ་(ཕ་རཱོ་)དང་ཁོ་གི་དམག་མི་ཚུ་གིས་ འཛམ་གླིང་ནང་ རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་ ང་རྒྱལ་ཅན་གྱི་སྤྱོད་ལམ་བཏོན་ཏེ་ ང་བཅས་ལུ་ལོག་མི་འོང་ཟེར་མནོ་ནུག།

فَاَخَذْنٰهُ وَجُنُوْدَهٗ فَنَبَذْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ ۚفَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظّٰلِمِيْنَ

fa'akhażnāhu wa junūdahū fanabażnāhum fil-yamm(i), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatuẓ-ẓālimīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་དང་ཁོ་གི་དམག་མི་ཚུ་ལུ་ གནོདཔ་བཀལ་ཞིནམ་ལས་ མཚོ་ནང་བཀོག་བཞག་ཡི། དེ་འབདཝ་ལས་ མི་དྲང་བདེན་མེད་པའི་མི་ཚུ་གི་མཇུག་བསྡུ་ལུ་དོ་སྣང་འབད།

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّدْعُوْنَ اِلَى النَّارِۚ وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ لَا يُنْصَرُوْنَ

wa ja‘alnāhum a'immatay yad‘ūna ilan-nār(i), wa yaumal-qiyāmati lā yunṣarūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ཚུ་ དམྱལ་བ་ནང་ འབོ་མི་འགོ་ཁྲིདཔ་བཟོ་ཡི་ དེ་ལས་ མྱ་ངན་འབད་བའི་ཉིནམ་ལུ་ ཁོང་ལུ་ གྲོགས་རམ་འབད་མི་ཚུགས།

وَاَتْبَعْنٰهُمْ فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ هُمْ مِّنَ الْمَقْبُوْحِيْنَ ࣖ

wa atba‘nāhum fī hāżihid-dun-yā la‘nah(tan), wa yaumal-qiyāmati hum minal-maqbūḥīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་འཛམ་གླིང་འདི་ནང་དམོད་པ་བཏང་ཡི། དེ་འབདཝ་ད་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཉིནམ་ལུ་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ཐག་རིང་སར་བཞག་མི་ཚུ་གི་གྲངས་སུ་ཚུདཔ་ཨིན།

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَهْلَكْنَا الْقُرُوْنَ الْاُوْلٰى بَصَاۤىِٕرَ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba mim ba‘di mā ahlaknal-qurūnal ūlā baṣā'ira lin-nāsi wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum yatażakkarūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཧེ་མའི་མི་རིགས་ཚུ་མེདཔ་བཏང་པའི་ཤུལ་ལས་ མོ་ཟེས་ལུ་ ཀི་དེབ་འདི་ མི་རིགས་ཀྱི་དོན་ལུ་ མེ་བཏེགས་ཏེ་ ལམ་སྟོན་དང་ སྙིང་རྗེ་སྦེ་ བྱིན་ཡོདཔ་ལས་ ཁོང་གིས་ བསླབ་བྱ་ཐོབ་ཚུགས།

وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الْغَرْبِيِّ اِذْ قَضَيْنَآ اِلٰى مُوْسَى الْاَمْرَ وَمَا كُنْتَ مِنَ الشّٰهِدِيْنَ ۙ

wa mā kunta bijānibil-garbiyyi iż qaḍainā ilā mūsal-amra wa mā kunta minasy-syāhidīn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་(མུ་ཧ་མཱད་) ང་བཅས་ཀྱིས་ མོ་སཱེས་ལུ་བཀའ་རྒྱ་བཏང་པའི་སྐབས་ ནུབ་ཕྱོགས་ལུ་ ༼ཏུ་ཝ་གི་བླ་ན་མེད་པའི་ལུང་གཤོངས་ནང་༽ མེདཔ་ལས་ ཁྱོད་ཡང་ ༼བྱུང་རིམ་དེ་༽ མཐོང་མི་ མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ མེདཔ་ཨིན་པས།

وَلٰكِنَّآ اَنْشَأْنَا قُرُوْنًا فَتَطَاوَلَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۚ وَمَا كُنْتَ ثَاوِيًا فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ تَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۙ وَلٰكِنَّا كُنَّا مُرْسِلِيْنَ

wa lākinnā ansya'nā qurūnan fataṭāwala ‘alaihimul-‘umur(u), wa mā kunta ṡāwiyan fī ahli madyana tatlū ‘alaihim āyātinā, wa lākinnā kunnā mursilīn(a).

དེ་འབདཝ་ད་ ང་བཅས་ཀྱིས་ མི་ལ་ལོ་ཅིག་བཟོ་སྟེ་ དུས་ཡུན་རིངམོ་ཅིག་ འགྱོ་སྟེ་ཡོདཔ་ལས་ ཁྱོད་ (མུ་ཧ་མཱད་) མདའ་ཡན་གྱི་མི་ཚུ་དང་གཅིག་ཁར་ ང་བཅས་ཀྱི་ཚིག་ཚུ་ལྷག་སྟེ་ མ་སྡོད་པར་ ང་བཅས་ཀྱིས་ སྐུ་ཚབ་བཏང་ཡི།

وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّوْرِ اِذْ نَادَيْنَا وَلٰكِنْ رَّحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

wa mā kunta bijānibiṭ-ṭūri iż nādainā wa lākir raḥmatam mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yatażakkarūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ (མུ་ཧ་མཱད་) ང་བཅས་ཀྱིས་ (མོ་སཱེས་) འབོ་བའི་སྐབས་ ཏུར་ (རི་) གི་ཉེ་འདབས་ལུ་མེན་པར་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལས་ སྙིང་རྗེ་སྦེ་ བཏང་ཡི།

وَلَوْلَآ اَنْ تُصِيْبَهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ فَيَقُوْلُوْا رَبَّنَا لَوْلَآ اَرْسَلْتَ اِلَيْنَا رَسُوْلًا فَنَتَّبِعَ اٰيٰتِكَ وَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lau lā an tuṣībahum muṣībatum bimā qaddamat aidīhim fayaqūlū rabbanā lau lā arsalta ilainā rasūlan fanattabi‘a āyātika wa nakūna minal-mu'minīn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ག་ཅི་འབདཝ་ཨིན་ན་ དེ་ལུ་བརྟེན་ཏེ་ ཉེས་ཁྲིམས་ཕོག་པའི་སྐབས་ ང་བཅས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ང་བཅས་ལུ་ སྐུ་ཚབ་མ་བཏང་མི་འདི་ ག་ཅི་འབད་ཨིན་ན་ཟེར་ མ་སླབ་པར་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ཀྱི་ཚིག་ཕྲད་ཚུ་ལུ་ གཞི་བཞག་སྟེ་ དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ཁར་ འོང་ཚུགས་ཟེར་ མ་སླབ་པས།

فَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوْا لَوْلَآ اُوْتِيَ مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ مُوْسٰىۗ اَوَلَمْ يَكْفُرُوْا بِمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى مِنْ قَبْلُۚ قَالُوْا سِحْرٰنِ تَظٰهَرَاۗ وَقَالُوْٓا اِنَّا بِكُلٍّ كٰفِرُوْنَ

falammā jā'ahumul-ḥaqqu min ‘indinā qālū lau lā ūtiya miṡla mā ūtiya mūsā, awalam yakfurū bimā ūtiya mūsā min qabl(u), qālū siḥrāni taẓāharā, wa qālū innā bikullin kāfirūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ བདེན་པ་འདི་ ང་བཅས་ལས་ ཁོང་ལུ་འོང་པའི་སྐབས་ ཁོང་གིས་ ཧེ་མ་ མོ་སཱེས་ལུ་བྱིན་དོ་བཟུམ་སྦེ་ ག་ཅི་འབད་ ཁོ་ལུ་ (མུ་ཧ་མཱད་) མ་བྱིནམ་སྨོ་ཟེར་ སླབ་ནུག། ཧེ་མ་མོ་སཱེས་ལུ་བྱིན་མི་འདི་ ཁོང་གིས་ ངོས་ལེན་མ་འབད་བ་ཨིན་ན? ཁོང་གིས་ "(མོ་ཟེས་དང་ཨ་རོན་འདི་) གྲོགས་རམ་འབད་མི་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་མི་གཉིས་ཨིན་ཟེར་སླབ་སྲོལ་ཡོདཔ་ཨིན།" དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་གཅིག་ལུ་ཡང་ཡིད་ཆེས་མི་བསྐྱེད།

قُلْ فَأْتُوْا بِكِتٰبٍ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ هُوَ اَهْدٰى مِنْهُمَآ اَتَّبِعْهُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul fa'tū bikitābim min ‘indillāhi huwa ahdā minhumā attabi‘hu in kuntum ṣādiqīn(a).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ལུ་ "ཁྱོད་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ ཀི་དེབ་ཅིག་འབག་འོང་ དེ་གཉིས་ཆ་ར་ལས་ ལམ་སྟོན་འབད་ཚུགསཔ་ཨིན། ༼ཊོ་ར་དང་ ཀུ་རཱན་༽ ཁྱོད་བདེན་པ་ཡོད་པ་ཅིན་ ང་གིས་ དེ་ལུ་རྗེས་སུ་འཇུག་འོང་།

فَاِنْ لَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكَ فَاعْلَمْ اَنَّمَا يَتَّبِعُوْنَ اَهْوَاۤءَهُمْۗ وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوٰىهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fa illam yastajībū laka fa‘lam annamā yattabi‘ūna ahwā'ahum, wa man aḍallu mimmanittaba‘a hawāhu bigairi hudam minallāh(i), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ ལན་མ་བྱིན་པ་ཅིན་ (ཁྱོད་ཀྱི་གདོང་ལེན) དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཁོང་རའི་འདོད་པ་རྐྱངམ་གཅིག་ལུ་ གཞི་བཞག་སྟེ་ཡོདཔ་ཨིནམ་ཤེས་དགོ། དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ ལམ་སྟོན་ཆུང་ཀུ་ཅིག་ཡང་ མ་ཐོབ་པར་ རང་གི་འདོད་པ་ རྗེས་སུ་འཇུག་མི་ལས་ མགུ་འཐོམ་སྟེ་ ག་ཡོདཔ་སྨོ? དོན་དངོས་ཐོག་ཨཱལ་ལཱ་གིས་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་ ལམ་སྟོན་མི་འབད།

۞ وَلَقَدْ وَصَّلْنَا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ ۗ

wa laqad waṣṣalnā lahumul-qaula la‘allahum yatażakkarūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཚིག་འདི་ཚུ་ ༼ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་༽ ཁོང་ལུ་ དུས་རྒྱུན་དུ་ སེམས་ཁར་དྲན་ཚུགས་ནིའི་དོན་ལུ་ བརྡ་སྤྲོད་འབད་ཡི།

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِهٖ هُمْ بِهٖ يُؤْمِنُوْنَ

allażīna ātaināhumul-kitāba min qablihī hum bihī yu'minūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁ་ཆེའི་དཔེ་དེབ་འདི་ ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་གི་ཧེ་མ་ལས་ བྱིན་མི་ཚུ་གིས་ ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་ལུ་ ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་ནུག།

وَاِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِهٖٓ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّنَآ اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهٖ مُسْلِمِيْنَ

wa iżā yutlā ‘alaihim qālū āmannā bihī innahul-ḥaqqu mir rabbinā innā kunnā min qablihī muslimīn(a).

དེ་ལས་ ༼ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་༽ ཁོང་ལུ་ལྷག་པའི་སྐབས་ ཁོང་གིས་ "ང་བཅས་ཀྱིས་ དེ་ལུ་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེདཔ་ཨིན། ངེས་པར་དུ་ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་འདི་ ང་བཅས་རའི་གཙོ་བོ་ལས་ བདེན་པ་ཨིན། ངོ་མ་རང་ ང་བཅས་མུ་ས་ལིམ་མ་འབད་བའི་ཧེ་མ་ཨིན།"

اُولٰۤىِٕكَ يُؤْتَوْنَ اَجْرَهُمْ مَّرَّتَيْنِ بِمَا صَبَرُوْا وَيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

ulā'ika yu'tauna ajrahum marrataini bimā ṣabarū wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ བཟོད་སྒོམ་འབད་མི་ལུ་བརྟེན་ ༼ཊོ་རཱ་དང་ ཀུ་རཱན་ལུ་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་མི་ལུ་བརྟེན་ཏེ་༽ ཁེ་ཕན་གཉིས་ལྡབ་ཐོབ་སྟེ་ ལེགས་ཤོམ་དང་གཅིག་ཁར་ ངན་པ་བཀག་ཆ་འབད་དེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་བྱིན་མི་ འཚོ་བའི་ཆ་ཤས་ཅིག་ ཟད་འགྲོ་བཏང་ནུག།

وَاِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ اَعْرَضُوْا عَنْهُ وَقَالُوْا لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۖسَلٰمٌ عَلَيْكُمْ ۖ لَا نَبْتَغِى الْجٰهِلِيْنَ

wa iżā sami‘ul-lagwa a‘raḍū ‘anhu wa qālū lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, salāmun ‘alaikum, lā nabtagil-jāhilīn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཚིག་ངན་ཚུ་གོཝ་ད་ དེ་ཚུ་ལས་ ཕྱི་ཁར་འགྱོ་སྟེ་ ང་བཅས་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱི་ལཱ་དང་ ཁྱོད་ལུ་ ཁྱོད་ཀྱི་ལཱ་ཚུ་ ཁྱོད་ཉེན་སྲུང་དང་ལྡནམ་སྦེ་ འགྱོ་བཅུག་ཟེར་ སླབ་ཨིན།

اِنَّكَ لَا تَهْدِيْ مَنْ اَحْبَبْتَ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

innaka lā tahdī man aḥbabta wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) ཁྱོད་ཀྱིས་དགའ་མི་ཚུ་ལུ་ ལམ་སྟོན་འབད་མི་ཚུགས།

وَقَالُوْٓا اِنْ نَّتَّبِعِ الْهُدٰى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ اَرْضِنَاۗ اَوَلَمْ نُمَكِّنْ لَّهُمْ حَرَمًا اٰمِنًا يُّجْبٰٓى اِلَيْهِ ثَمَرٰتُ كُلِّ شَيْءٍ رِّزْقًا مِّنْ لَّدُنَّا وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa qālū in natabi‘il-hudā ma‘aka nutakhaṭṭaf min arḍinā, awalam numakkil lahum ḥaraman āminay yujbā ilaihi ṡamarātu kulli syai'ir rizqam mil ladunnā wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་བཀའ་རྒྱ་དང་འཁྲིལ་བ་ཅིན་ ང་བཅས་ཀྱི་ས་གཞི་ནང་ལས་ ངེས་པར་དུ་བཏོན་བཏང་འོང་ཟེར་སླབ་ནུག། ༼ཨ་ལཱ་གིས་གསུངས་ནུག༽ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་གི་གནས་རིམ་འདི་ ཧ་རམ་གྱི་ ཉེན་སྲུང་དང་ལྡན་པའི་ ས་གཞི་ནང་ ངེས་གཏན་བཟོ་མ་ཚུགསཔ་ཨིན་ན? དེ་འབདཝ་ད་ མང་ཤོས་ཅིག་གིས་རང་ མི་ཤེས།

وَكَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ ۢ بَطِرَتْ مَعِيْشَتَهَا ۚفَتِلْكَ مَسٰكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِّنْۢ بَعْدِهِمْ اِلَّا قَلِيْلًاۗ وَكُنَّا نَحْنُ الْوٰرِثِيْنَ

wa kam ahlaknā min qaryatim baṭirat ma‘īsyatahā, fatilka masākinuhum lam tuskam mim ba‘dihim illā qalīlā(n), wa kunnā naḥnul-wāriṡīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ མེདཔ་བཏང་མི་ རྒྱལ་ཁབ་ག་དེམ་ཅིག་གིས་ མི་ཚེ་ནང་ དགའ་སྤྲོ་ཐོབ་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ དེ་ལས་ ཁོང་གི་སྡོད་གནས་དེ་ ཁོང་གི་ཤུལ་ལས་ ཆ་ཤས་ཆུང་ཀུ་ཅིག་མ་གཏོགས་ མི་སྡོད་མ་ཚུགསཔ་ཨིན་པས། དེ་ལས་ ང་བཅས་རང་ དེ་གི་རྒྱུ་ནོར་ཐོབ་མི་ཚུ་ཨིན།”

وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرٰى حَتّٰى يَبْعَثَ فِيْٓ اُمِّهَا رَسُوْلًا يَّتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۚ وَمَا كُنَّا مُهْلِكِى الْقُرٰىٓ اِلَّا وَاَهْلُهَا ظٰلِمُوْنَ

wa mā kāna rabbuka muhlikal-qurā ḥattā yab‘aṡa fī ummihā rasūlay yatlū ‘alaihim āyātinā, wa mā kunnā muhlikil-qurā illā wa ahluhā ẓālimūn(a).

ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གིས་ རྒྱལ་ཁབ་ཚུ་ རྒྱལ་ས་ལྟེ་བ་ཚུ་ནང་ ང་བཅས་ཀྱི་ཚིག་ཚུ་ལྷག་སྟེ་ སྐུ་ཚབ་མ་བཏང་ཚུན་ཚོད་ རྒྱལ་ཁབ་ཚུ་ མེདཔ་བཏང་མི་བཏུབ། ང་བཅས་ཀྱིས་ ས་གཞི་འདི་ ནམ་ཡང་ མེདཔ་བཏང་མ་ཚུགས། མི་སེར་ཚུ་གིས་ དྲང་བདེན་མེདཔ་མ་གཏོགས།

وَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَزِيْنَتُهَا ۚوَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَّاَبْقٰىۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa mā ūtītum min syai'in famatā‘ul-ḥayātid-dun-yā wa zīnatuhā, wa mā ‘indallāhi khairuw wa abqā, afalā ta‘qilūn(a).

།ཡང་གང་ཞིག་(རྒྱུ་ནོར་དང་གོ་གནས་དང་བུ་བརྒྱུད་)ཁྱོད་ལ་བྱིན་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ [111b.2]འཚོ་བ་དང་དེའི་རྒྱན་རྣམས་ཀྱི་དགའ་བ་ཡིན་ནོ། དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་དང་གཅིག་ཁར་ཡོད་མི་འདི་ ལེགས་ཤོམ་དང་ རྟག་བརྟན་ཅིག་ཨིན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཧ་མ་གོ་གམ།

اَفَمَنْ وَّعَدْنٰهُ وَعْدًا حَسَنًا فَهُوَ لَاقِيْهِ كَمَنْ مَّتَّعْنٰهُ مَتَاعَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ مِنَ الْمُحْضَرِيْنَ

afamaw wa‘adnāhu wa‘dan ḥasanan fahuwa lāqīhi kamam matta‘nāhu matā‘al-ḥayātid-dun-yā ṡumma huwa yaumal-qiyāmati minal-muḥḍarīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་ལུ་ ཁས་བླངས་ལེགས་ཤོམ་ ༼ལྷ་ཡུལ༽ བྱིན་མི་ མི་འདི་དང་ ཅོག་འཐདཔ་ཨིན་ན? དེ་ལས་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཉིནམ་ལུ་ ཁོ་ ༼དམྱལ་བ་ནང་༽ འདྲུད་བཏང་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ཁར་འོང་ག?

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ (ཨཱལ་ལཱ་) ཁོང་ལུ་འབོ་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཧེ་མ་མནོ་བསམ་གཏང་མི་ ངེ་གི་མཐུན་ཕྱོགས་ཚུ་ག་ཏེ་ཡོདཔ་སྨོ་ཟེར་སླབ་པའི་ཉིནམ་འདི་ དྲན་དགོ།

قَالَ الَّذِيْنَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَغْوَيْنَاۚ اَغْوَيْنٰهُمْ كَمَا غَوَيْنَاۚ تَبَرَّأْنَآ اِلَيْكَ مَا كَانُوْٓا اِيَّانَا يَعْبُدُوْنَ

wa qālal-lażīna ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu rabbanā hā'ulā'il-lażīna agwainā, agwaināhum kamā gawainā, tabarra'nā ilaika mā kānū iyyānā ya‘budūn(a).

ཉེས་ཁྲིམས་བཀལ་ནི་ངེས་གཏན་ཡོད་མི་ཚུ་གིས་ ང་བཅས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ མི་འདི་ཚུ་ འཛོལ་བ་བཟོ་ཡོདཔ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ འཛོལ་བ་ནང་འགྱོ་བའི་སྐབས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ འཛོལ་བ་བཟོ་ཡི་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ལུ་ རང་དབང་ཡོད་ཟེར་ གསལ་བསྒྲགས་འབདཝ་ཨིན།

وَقِيْلَ ادْعُوْا شُرَكَاۤءَكُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهُمْ ۗوَرَاَوُا الْعَذَابَۚ لَوْ اَنَّهُمْ كَانُوْا يَهْتَدُوْنَ

wa qīlad‘ū syurakā'akum fada‘auhum falam yastajībū lahum wa ra'awul-‘ażāb(a), lau annahum kānū yahtadūn(a).

དེ་ལས་ ༼ཁོང་ལུ་༽ ཁྱོད་ཀྱི་མཐུན་ཕྱོགས་ཚུ་ལུ་འབོ་ཟེར་སླབ་སྟེ་ ཁོང་གིས་འབོ་རུང་ འབོ་མི་ཚུ་གིས་ ལན་མ་བཏབ་པར་ ཉེས་ཁྲིམས་མཐོང་ནུག། (ཁོང་གིས་འདོད་པ་) གལ་སྲིད་ཁོང་གིས་ དང་པ་རང་ ལམ་སྟོན་ཐོབ་ཡོདཔ་ཨིན་པ་ཅིན།

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ مَاذَآ اَجَبْتُمُ الْمُرْسَلِيْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu māżā ajabtumul-mursalīn(a).

དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ (ཨཱལ་ལཱ་) གིས་ཁོང་ལུ་འབོ་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱིས་སྐུ་ཚབ་ཚུ་ལུ་ལན་ག་ཅི་བྱིན་ཡི་ག་ཟེར་སླབ་པའི་ཉིནམ་འདི་དྲན་དགོ།

فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الْاَنْۢبَاۤءُ يَوْمَىِٕذٍ فَهُمْ لَا يَتَسَاۤءَلُوْنَ

fa ‘amiyat ‘alaihimul-ambā'u yauma'iżin fahum lā yatasā'alūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཉིནམ་དེ་ལུ་ ཁོང་ལུ་ རྒྱུ་མཚན་མ་འདྲཝ་ཚུ་ གནགཔོ་འགྱོ་སྟེ་ གཅིག་གིས་གཅིག་ལུ་ དྲི་བ་མ་དྲིས་པར་སྡོད་ནུག།

فَاَمَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَعَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ مِنَ الْمُفْلِحِيْنَ

fa ammā man tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa‘asā ay yakūna minal-mufliḥīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ འགྱོད་པ་སྐྱེད་དེ་ དད་པ་བསྐྱེད་དེ་ ལཱ་ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་འདི་ བསོད་ནམས་ཅན་གྱི་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་འོང་ནི་མས་ཟེར་ རེ་བ་བསྐྱེདཔ་ཨིན།

وَرَبُّكَ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ وَيَخْتَارُ ۗمَا كَانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ ۗسُبْحٰنَ اللّٰهِ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa rabbuka yakhluqu mā yasyā'u wa yakhtār(u), mā kāna lahumul-khiyarah(tu), subḥānallāhi wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གིས་ ག་ཅི་དགོཔ་ཨིན་ན་ བཟོ་སྟེ་ གདམ་ཁ་རྐྱབ་ཨིན། ཁོང་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ (མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་) གདམ་ཁ་མེད། གཟི་བརྗིད་ཨ་ལཱ་ལུ་དང་ གཅིག་གིས་གཅིག་ལུ་ མཉམ་འབྲེལ་འབད་མི་ལས་ མཐོ་དྲགས་སྦེ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَرَبُّكَ يَعْلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُوْرُهُمْ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

wa rabbuka ya‘lamu mā tukinnu ṣudūruhum wa mā yu‘linūn(a).

དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གིས་ ཁོང་གི་སེམས་ཁར་གསང་བ་འབད་མི་དང་ གསལ་སྟོན་འབད་མི་ཚུ་མཁྱེན།

وَهُوَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ لَهُ الْحَمْدُ فِى الْاُوْلٰى وَالْاٰخِرَةِ ۖوَلَهُ الْحُكْمُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa huwallāhu lā ilāha illā huw(a), lahul-ḥamdu fil-ūlā wal-ākhirah(ti), wa lahul-ḥukmu wa ilaihi turja‘ūn(a).

དེ་ལས་ཁོ་ཨ་ལཱ་ཨིན་ ལྷ་གཞན་མེད་ (ཕྱག་འཚལ་ནི་གི་དབང་ཚད་ཡོདཔ་) ཁོ་ལས་ལྷག་སྟེ་ བསྟོད་པ་ག་ར་ཁོ་ལུ་དགོཔ་ཨིན།

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ جَعَلَ اللّٰهُ عَلَيْكُمُ الَّيْلَ سَرْمَدًا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِضِيَاۤءٍ ۗ اَفَلَا تَسْمَعُوْنَ

qul ara'aitum in ja‘alallāhu ‘alaikumul-laila sarmadan ilā yaumil-qiyāmati man ilāhun gairullāhi ya'tīkum biḍiyā'(in), afalā tasma‘ūn(a).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཟེར་སླབ། "ཁྱོད་ཀྱིས་ག་ཅི་མནོཝ་སྨོ་ཟེར་བ་ཅིན་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ འཕྲོ་མཐུད་དེ་རང་ མཚན་མོ་འདི་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཉིནམ་ཚུན་ཚོད་ བཟོ་བ་ཅིན་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ཁྱོད་ལུ་འོད་འབག་འོང་མི་ ལྷ་ག་སྨོ? ཁྱོད་ཀྱིས་མ་གོཝ་ཨིན་ན?"

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ جَعَلَ اللّٰهُ عَلَيْكُمُ النَّهَارَ سَرْمَدًا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِلَيْلٍ تَسْكُنُوْنَ فِيْهِ ۗ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَ

qul ara'aitum in ja‘alallāhu ‘alaikumun-nahāra sarmadan ilā yaumil-qiyāmati man ilāhun gairullāhi ya'tīkum bilailin taskunūna fīh(i), afalā tubṣirūn(a).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཟེར་སླབ་སྟེ་ "གལ་སྲིད་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ ཉིནམ་འདི་ འཕྲོ་མཐུད་དེ་རང་ མྱ་ངན་འབད་བའི་ཉིནམ་ཚུན་ཚོད་ བཟོ་ཡོདཔ་ཨིན་པ་ཅིན་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱི་ངལ་གསོའི་དུས་ཚོད་སྦེ་ མཚན་མོ་འབག་འོང་མི་ ལྷ་ག་སྨོ? ཁྱོད་ཀྱིས་ གཙོ་བོར་མ་བཏོན་པས།"

وَمِنْ رَّحْمَتِهٖ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa mir raḥmatihī ja‘ala lakumul-laila wan-nahāra litaskunū fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ལས་བརྟེན་ཏེ་ ཉིན་མཚན་མེད་པར་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ མཚན་མོ་ངལ་གསོ་འབད་དེ་ ཁོ་གི་བྱིན་རླབས་ལ་ལུ་ཅིག་ ༼ཉིན་མའི་སྐབས་ལུ་༽ འཚོལ་ནི་དང་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཟེར་ཞུ་ནི་ཨིན།

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ (ཨ་ལཱ་) ཁོང་ལུ་འབོ་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཧེ་མ་མནོ་བསམ་གཏང་མི་ ངེ་གི་མཐུན་ཕྱོགས་ཚུ་ག་ཏེ་ཡོདཔ་སྨོ་ཟེར་སླབ་པའི་ཉིནམ་འདི་ དྲན་དགོ།

وَنَزَعْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا فَقُلْنَا هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ فَعَلِمُوْٓا اَنَّ الْحَقَّ لِلّٰهِ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

wa naza‘nā min kulli ummatin syahīdan faqulnā hātū burhānakum fa‘alimū annal-ḥaqqa lillāhi wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ མི་རིགས་རེ་རེ་ལས་ དཔང་པོ་གཅིག་འབག་འོང་ཞིནམ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་བདེན་པ་གི་སྒྲུབ་བྱེད་ཚུ་ བཏོན་གནང་ཟེར་ སླབ་སྟེ་ ཁོང་གིས་ བདེན་པ་འདི་ ཨ་ལཱ་གི་ཨིནམ་ཤེས་ཏེ་ ཧེ་མ་ལས་ ཁོང་ལས་ ཡལ་འགྱོ་ཡི་ཟེར་ ཤེས་ནུག།

۞ اِنَّ قَارُوْنَ كَانَ مِنْ قَوْمِ مُوْسٰى فَبَغٰى عَلَيْهِمْ ۖوَاٰتَيْنٰهُ مِنَ الْكُنُوْزِ مَآ اِنَّ مَفَاتِحَهٗ لَتَنُوْۤاُ بِالْعُصْبَةِ اُولِى الْقُوَّةِ اِذْ قَالَ لَهٗ قَوْمُهٗ لَا تَفْرَحْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِيْنَ

inna qārūna kāna min qaumi mūsā fabagā ‘alaihim, wa ātaināhu minal-kunūzi mā inna mafātiḥahū latanū'u bil-‘uṣbati ulil-quwwah(ti), iż qāla lahū qaumuhū lā tafraḥ, innallāha lā yuḥibbul-fariḥīn(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཀ་རུན་འདི་ མོ་སཱེས་ཀྱི་མི་རིགས་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ཨིན་རུང་ ཁོ་གིས་ ཁོང་ལུ་ མི་དྲང་བདེན་གྱི་ བྱ་སྤྱོད་འབད་ཡོདཔ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་ལུ་ ལྡེ་མིག་འདི་ མི་སྟོབས་ཅན་ལེ་ཤ་ཅིག་གིས་ འབག་ཚུགས་པའི་ ལྗིད་ཅན་གྱི་ བང་མཛོད་ཅིག་ བྱིན་ཡི། ༼དྲན་༽ ཁོ་གི་མི་སེར་ཚུ་གིས་ཁོ་ལུ་ "ཁྱོད་ཀྱིས་ མགུ་སྐོར་མ་གཏང་། ངོ་མ་རང་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་མི་ཚུ་ལུ་ དགའ་མི་བཏུབ།"

وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ

wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).

དེ་ལས་ ༼གསོལ་རས་༽ ཁྱོད་ལུ་བྱིན་མི་ འཇིག་རྟེན་འདི་ནང་ ཁྱོད་ཀྱི་བགོ་བཤའ་མ་བརྗེད་པར་ ༼གཞན་ལུ་༽ དཀོན་མཆོག་གིས་ ཁྱོད་ལུ་བྱིན་དོ་བཟུམ་སྦེ་ ལེགས་ཤོམ་འབད་དགོ། འཛམ་གླིང་ནང་ གནོད་སྐྱོན་མ་བྱིན། ངོ་མ་རང་ ཨ་ལཱ་གིས་ གནོད་སྐྱོན་འབད་མི་ མི་ཚུ་ལུ་ དགའ་མི་བཏུབ།

قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ عِنْدِيْۗ اَوَلَمْ يَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ قَدْ اَهْلَكَ مِنْ قَبْلِهٖ مِنَ الْقُرُوْنِ مَنْ هُوَ اَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةً وَّاَكْثَرُ جَمْعًا ۗوَلَا يُسْـَٔلُ عَنْ ذُنُوْبِهِمُ الْمُجْرِمُوْنَ

qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilmin ‘indī, awalam ya‘lam annallāha qad ahlaka min qablihī minal-qurūni man huwa asyaddu minhu quwwataw wa akṡaru jam‘ā(n), wa lā yus'alu ‘an żunūbihimul-mujrimūn(a).

ཁོ་གིས་སླབ་མི་ནང་ "ང་ལུ་ ༼བང་མཛོད་འདི་༽ ང་ལུ་ཡོད་པའི་ཤེས་ཡོན་ལས་བརྟེན་ཏེ་ བྱིན་ཡི་ཟེར་ཨིན་མས།" ཧེ་མའི་མི་རིགས་ཚུ་ ཁོ་ལས་སྟོབས་ཤུགས་ཅན་ཚུ་ མེདཔ་བཏང་སྟེ་ རྒྱུ་ནོར་མངམ་བསྡུ་གསོག་འབད་དེ་ཡོདཔ་ཨིནམ་ ཁོ་གིས་མ་ཤེས་ག? དེ་ལས་སྡིག་ཅན་དེ་ཚུ་ལུ་ ཁོང་རའི་སྡིག་པའི་སྐོར་ལས་དྲི་དགོཔ་མེད།

فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ فِيْ زِيْنَتِهٖ ۗقَالَ الَّذِيْنَ يُرِيْدُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا يٰلَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ قَارُوْنُۙ اِنَّهٗ لَذُوْ حَظٍّ عَظِيْمٍ

fa kharaja ‘alā qaumihī fī zīnatih(ī), qālal-lażīna yurīdūnal-ḥayātad-dun-yā yā laita lanā miṡla mā ūtiya qārūn(u), innahū lażū ḥaẓẓin ‘aẓīm(in).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་(ཀ་རུན་) ཁོ་རའི་གཟི་བརྗིད་དང་གཅིག་ཁར་ ཁོ་རའི་མི་སེར་ཚུ་གི་སྦུག་ལུ་ཐོན་ནུག། འཛམ་གླིང་གི་མི་ཚེ་དགོ་མི་ཚུ་གིས་སླབ་མི་ནང་ "ང་བཅས་ལུ་ ཀ་རུན་ལུ་བྱིན་མི་བཟུམ་སྦེ་ རྒྱུ་ནོར་ཡོདཔ་སྦེ་རེ་བ་ཡོད། ངོ་མ་རང་ ཁོ་ལུ་ བསོད་ནམས་སྦོམ་ཡོདཔ་ཨིན།"

وَقَالَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوَابُ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّمَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ۚوَلَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا الصّٰبِرُوْنَ

wa qālal-lażīna ūtul-‘ilma wailakum ṡawābullāhi khairul liman āmana wa ‘amila ṣāliḥā(n), wa lā yulaqqāhā illaṣ-ṣābirūn(a).

དེ་འབདཝ་ད་ ཤེས་ཡོན་ཡོད་མི་ཚུ་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ སྐྱོ་སྣང་བྱུང་ཟེར་སླབ་ཨིན། དད་པ་བསྐྱེད་དེ་ ལཱ་ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་གི་གསོལ་རས་འདི་ ལེགས་ཤོམ་ཨིནམ་ཤེས་དགོ།

فَخَسَفْنَا بِهٖ وَبِدَارِهِ الْاَرْضَ ۗفَمَا كَانَ لَهٗ مِنْ فِئَةٍ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖوَمَا كَانَ مِنَ الْمُنْتَصِرِيْنَ

fakhasafnā bihī wa bidārihil-arḍ(a), famā kāna lahū min fi'atiy yanṣurūnahū min dūnillāh(i), wa mā kāna minal-muntaṣirīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་(ཀ་རུན་)དང་ཁོ་གི་ཁྱིམ་འདི་ས་གཞི་ནང་སྦ་བཞག་ཡི། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་གི་དོན་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ཁོ་ལུ་ གྲོགས་རམ་འབད་མི་ སྡེ་ཚན་ག་ནི་ཡང་མེདཔ་ལས་ ཁོ་ར་ རང་གིས་རང་ ཉེན་སྲུང་འབད་ཚུགས་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ གཅིག་ཡང་མེན།

وَاَصْبَحَ الَّذِيْنَ تَمَنَّوْا مَكَانَهٗ بِالْاَمْسِ يَقُوْلُوْنَ وَيْكَاَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُۚ لَوْلَآ اَنْ مَّنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا لَخَسَفَ بِنَا ۗوَيْكَاَنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ

wa aṣbaḥal-lażīna tamannau makānahū bil-amsi yaqūlūna waika'annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdir(u), lau lā am mannallāhu ‘alainā lakhasafa binā, waika'annahū lā yufliḥul-kāfirūn(a).

འདོན་སྤེལ།: ༢༠༡༠/༠༣/༠༣ རིག་པ།(༡) འདི་ཡང་ གཟའ་ཉི་མའི་ཉིན། ཁ་རྗེ་ཅན།"

تِلْكَ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِيْنَ لَا يُرِيْدُوْنَ عُلُوًّا فِى الْاَرْضِ وَلَا فَسَادًا ۗوَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ

tilkad-dārul-ākhiratu naj‘aluhā lil-lażīna lā yurīdūna ‘uluwwan fil-arḍi wa lā fasādā(n), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ འཇིག་རྟེན་འདི་ནང་ རང་བསྟོད་མ་འབད་མི་དང་ གནོད་པ་མ་འབད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ཚེ་ཕྱི་མའི་ཞིང་འདི་ བཟོ་ཡི། དེ་ལས་ (ལེགས་ཤོམ་) གྲུབ་འབྲས་འདི་ ཆོས་ཅན་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ཨིན།

مَنْ جَاۤءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهٗ خَيْرٌ مِّنْهَاۚ وَمَنْ جَاۤءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَى الَّذِيْنَ عَمِلُوا السَّيِّاٰتِ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

man jā'a bil-ḥasanati falahū khairum minhā, wa man jā'a bis-sayyi'ati falā yujzal-lażīna ‘amilus-sayyi'āti illā mā kānū ya‘malūn(a).

ག་གིས་ ལེགས་ཤོམ་འབག་འོང་པ་ཅིན་ དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ ལེགས་ཤོམ་ལས་ ལེགས་ཤོམ་ཐོབ་འོང་། དེ་ལས་ ག་གིས་ ངན་པ་འབག་སྟེ་འོང་པ་ཅིན་ ངན་པ་འབད་མི་ མི་ཚུ་ལུ་ ཧེ་མ་ལས་ འབད་མི་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ གསོལ་རས་རྐྱངམ་གཅིག་ཐོབ་འོང་།

اِنَّ الَّذِيْ فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ لَرَاۤدُّكَ اِلٰى مَعَادٍ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ مَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى وَمَنْ هُوَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

innal-lażī faraḍa ‘alaikal-qur'āna larādduka ilā ma‘ād(in), qur rabbī a‘lamu man jā'a bil-hudā wa man huwa fī ḍalālim mubīn(in).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁྱོད་ལུ་ (མུ་ཧ་མཱད་) ལུ་ ཁ་ཆེའི་ཆོས་ལུགས་ཀྱི་ ཁྲིམས་ལུགས་ཚུ་ ལག་ལེན་འཐབ་དགོཔ་སྦེ་ དགོ་མི་ (ཨ་ལཱ་) གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་ལོག་འོང་སའི་ས་ཁོངས་ནང་ ངོ་མ་རང་ ལོག་གཏང་འོང་། ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ "ངེ་གི་གཙོ་བོ་གིས་ ལམ་སྟོན་འབག་འོང་མི་ཚུ་དང་ གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་འཛོལ་བ་ཡོད་མི་ཚུ་ཤེས་ཟེར་སླབ།"

وَمَا كُنْتَ تَرْجُوْٓا اَنْ يُّلْقٰٓى اِلَيْكَ الْكِتٰبُ اِلَّا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُوْنَنَّ ظَهِيْرًا لِّلْكٰفِرِيْنَ ۖ

wa mā kunta tarjū ay yulqā ilaikal-kitābu illā raḥmatam mir rabbika falā takūnanna ẓahīral lil-kāfirīn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) གིས་ ཀི་དེབ་ (ཨཱལ་ཀུ་རཱན་) ཁྱོད་ལུ་བཏང་འོང་ཟེར་ རེ་བ་བསྐྱེད་མ་ཚུགས་རུང་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལས་ སྙིང་རྗེ་སྦེ་ ༼གསལ་སྟོན་འབད་ཡོདཔ་ཨིན་༽ དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ནམ་ཡང་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ གྲོགས་རམ་འབད་མི་ཅིག་ མ་འབད་དགོ།

وَلَا يَصُدُّنَّكَ عَنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ بَعْدَ اِذْ اُنْزِلَتْ اِلَيْكَ وَادْعُ اِلٰى رَبِّكَ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ ۚ

wa lā yaṣuddunnaka ‘an āyātillāhi ba‘da iż unzilat ilaika wad‘u ilā rabbika wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ལུ་ (མུ་ཧ་མཱད་) ལུ་ བཀའ་ཁྲིམས་ཚུ་ བཀའ་དྲིན་བསྐྱང་ཚར་བའི་ཤུལ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལུ་ དད་པ་བསྐྱེད་བཅུག་ནིའི་དོན་ལུ་ མི་ཚུ་ལུ་ འབོ་སྟེ་ དཀོན་མཆོག་མང་པོ་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ཁར་ མ་འགྱོ།

وَلَا تَدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۘ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ اِلَّا وَجْهَهٗ ۗ لَهُ الْحُكْمُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

wa lā tad‘u ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), lā ilāha illā huw(a), kullu syai'in hālikun illā wajhah(ū), lahul-ḥukmu wa ilaihi turja‘ūn(a).

དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ལྷ་གཞན་ཚུ་ལུ་ ཕྱག་མ་འཚལ། ལྷ་ (ཕྱག་འཚལ་བའི་དབང་ཆ་ཡོད་མི་) ཁོ་ལས་གཞན་མེད། ག་ར་འཇིག་དགོཔ་ཨིན། ཨཱལ་ལཱ་མ་གཏོགས། ཐག་བཅད་ཆ་མཉམ་ཁོ་གི་དབང་ཚད་ཨིནམ་ལས་ ཁྱོད་ཁོ་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་ལོག་འོང་།