Q.S ཨད་དུ་ཁན། (اَلدُّخَان) - 59 ཚིགས་བཅད་ཀྱི་གྲངས།

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

Ha Mim

وَالْكِتٰبِ الْمُبِيْنِۙ

wal-kitābil-mubīn(i).

གསལ་བའི་དཔེ་ཆ་ (Al-Qur'an) གི་དོན་ལུ།

اِنَّآ اَنْزَلْنٰهُ فِيْ لَيْلَةٍ مُّبٰرَكَةٍ اِنَّا كُنَّا مُنْذِرِيْنَ

innā anzalnāhu fī lailatim mubārakatin innā kunnā munżirīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ བྱིན་རླབས་ཅན་གྱི་མཚན་མོ་ཅིག་ལུ་བཏང་ཡི། ) ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཉེན་བརྡ་བྱིན་མི་འདི་ང་བཅས་ཨིན།

فِيْهَا يُفْرَقُ كُلُّ اَمْرٍ حَكِيْمٍۙ

fīhā yufraqu kullu amrin ḥakīm(in).

༼དེ་རིང་མཚན་མོ༽ ཤེས་རབ་ཀྱི་གང་ཡང་གསལ་བཤད་བྱས།

اَمْرًا مِّنْ عِنْدِنَاۗ اِنَّا كُنَّا مُرْسِلِيْنَۖ

amram min ‘indinā, innā kunnā mursilīn(a).

ང་བཅས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལས་གནད་དོན་ཚུ། དོན་དམ་པར་ང་བཅས་ཀྱིས་སྐུ་ཚབ་བཏང་མི་འདི་ཨིན།

رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُۗ

raḥmatam mir rabbik(a), innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལས་སྙིང་རྗེ་བཟུམ། །དོན་དམ་པར་ཉན་ཐོས་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ།

رَبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَاۘ اِنْ كُنْتُمْ مُّوْقِنِيْنَ

rabbis-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, in kuntum mūqinīn(a).

དཀོན་མཆོག་གིས་ གནམ་ས་དང་ དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ཡོད་མི་ཚུ་ བདག་འཛིན་འཐབ་ཨིན། ཁྱོད་དད་པ་བསྐྱེད་མི་མི་ཚུ་ཨིན་པ་ཅིན།

لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ ۗرَبُّكُمْ وَرَبُّ اٰبَاۤىِٕكُمُ الْاَوَّلِيْنَ

lā ilāha illā huwa yuḥyī wa yumīt(u), rabbukum wa rabbu ābā'ikumul-awwalīn(a).

གསོན་པོ་དང་འཆི་བ་མཛད་མི་ཁོ་ལས་ལྷག་པའི་ལྷ་གཞན་མེད། །ཁྱོད་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་དང་ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་མེས་རྣམས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ཡིན།

بَلْ هُمْ فِيْ شَكٍّ يَّلْعَبُوْنَ

bal hum fī syakkiy yal‘abūn(a).

དེ་འབདཝ་ད་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ དོགས་པ་ཆགས་ཏེ་ རྩེདམོ་རྩེ་སྡོདཔ་ཨིན།

فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِى السَّمَاۤءُ بِدُخَانٍ مُّبِيْنٍ

fartaqib yauma ta'tis-samā'u bidukhānim mubīn(in).

དེ་འབདཝ་ལས་ གནམ་མཁའ་གིས་ སྨུག་སྤྲིན་དྭངས་མོ་འབག་འོང་བའི་ཉིནམ་ལུ་སྒུག་སྡོད།

يَغْشَى النَّاسَۗ هٰذَا عَذَابٌ اَلِيْمٌ

yagsyan-nās(a), hāżā ‘ażābun alīm(un).

དེ་ནང་མི་ཚུ་ཡང་ཚུདཔ་ཨིན། །འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཉེས་ཆད་ཡིན།

رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ اِنَّا مُؤْمِنُوْنَ

rabbanaksyif ‘annal-‘ażāba innā mu'minūn(a).

༼ཁོང་གིས་སྨོན་ལམ་བཏབ་ནུག༽ ང་བཅས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ ང་བཅས་ལས་སྡུག་བསྔལ་འདི་བཏོན་གནང་། ང་བཅས་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་འོང་།

اَنّٰى لَهُمُ الذِّكْرٰى وَقَدْ جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌ مُّبِيْنٌۙ

annā lahumuż-żikrā wa qad jā'ahum rasūlum mubīn(un).

༼ཧེ་མ་ལས་༽ སྐུ་ཚབ་ཅིག་ཁོང་ལུ་འགྲེལ་བཤད་རྐྱབ་པར་འོང་རུང་ ཁོང་ལུ་ཉེན་བརྡ་ག་དེ་སྦེ་ཐོབ་ཚུགསཔ་སྨོ?

ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقَالُوْا مُعَلَّمٌ مَّجْنُوْنٌۘ

Ṡumma tawallau ‘anhu wa qālū mu‘allamum majnūn(un).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ཁོ་ལས་ཕྱི་ཁར་འགྱོ་སྟེ་ ཁོ་འདི་ ༼གཞན་ལས་༽ བསླབ་བྱ་ལེན་མི་ མི་ཅིག་ཨིནམ་མ་ཚད་ སྨྱོན་པ་ཅིག་ཨིན་ཟེར་སླབ་ནུག

اِنَّا كَاشِفُوا الْعَذَابِ قَلِيْلًا اِنَّكُمْ عَاۤىِٕدُوْنَۘ

innā kāsyiful-‘ażābi qalīlan innakum ‘ā'idūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ སྡུག་བསྔལ་འདི་ དུམ་གྲ་ཅིག་བཏོན་བཏང་པ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ལོག་འོང་།

يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرٰىۚ اِنَّا مُنْتَقِمُوْنَ

yauma nabṭisyul baṭsyatal kubrā, innā muntaqimūn(a).

(དྲན་) ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་ གནམ་མེད་ས་མེད་རྡུང་བའི་ཉིནམ་འདི་ཨིན། ང་བཅས་ཀྱིས་ངེས་པར་དུ་ལན་བཏབ་འོང་།

۞ وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌ كَرِيْمٌۙ

wa laqad fatannā qablahum qauma fir‘auna wa jā'ahum rasūlun karīm(un).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཕ་རཱོ་གི་མི་སེར་ཚུ་ ངེས་པར་དུ་བརྟག་དཔྱད་འབད་ཡི་ དེ་ལས་ ཁོང་ལུ་ གཟི་བརྗིད་ཅན་གྱི་སྐུ་ཚབ་ཅིག་འོང་ཡི།

اَنْ اَدُّوْٓا اِلَيَّ عِبَادَ اللّٰهِ ۗاِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌۙ

an addū ilayya ‘ibādallāh(i), innī lakum rasūlun amīn(un).

༼དེ་གིས་༽ ང་ལུ་ཨཱལ་ལཱ་གི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་བཞག་གནང་། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ང་ཁྱོད་ཀྱིས་བློ་གཏད་ཚུགས་པའི་ སྐུ་ཚབ་ཨིན།

وَّاَنْ لَّا تَعْلُوْا عَلَى اللّٰهِ ۚاِنِّيْٓ اٰتِيْكُمْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۚ

wa al lā ta‘lū ‘alallāh(i), innī ātīkum bisulṭānim mubīn(in).

དེ་ལས་ཨཱལ་ལཱ་ལུ་སྤོབས་པ་མ་བསྐྱེད། ངོ་མ་རང་ ང་ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་མདུན་ལུ་ སྒྲུབ་བྱེད་གསལ་ཏོག་ཏོ་འབག་སྟེ་འོངམ་ཨིན།

وَاِنِّيْ عُذْتُ بِرَبِّيْ وَرَبِّكُمْ اَنْ تَرْجُمُوْنِۚ

wa innī ‘użtu birabbī wa rabbikum an tarjumūn(i).

ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལུ་རྡོ་གིས་བརྡུང་ནི་གི་ཉེན་བརྡ་ལས་ ངེ་གི་གཙོ་བོ་དང་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལུ་སྐྱབས་བཅོལ་འབདཝ་ཨིན།

وَاِنْ لَّمْ تُؤْمِنُوْا لِيْ فَاعْتَزِلُوْنِ

wa il lam tu'minū lī fa‘tazilūn(i).

ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལུ་ཡིད་ཆེས་མ་བསྐྱེད་པ་ཅིན་ ང་ལུ་ ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཚུ་ འགོ་འཁྲིད་འབད་བཅུག།"

فَدَعَا رَبَّهٗٓ اَنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمٌ مُّجْرِمُوْنَ

fa da‘ā rabbahū anna hā'ulā'i qaumum mujrimūn(a).

དེ་ལས་ཁོ་གིས་ (མོ་སཱེས་) ཁོ་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་ སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་ "ངོ་མ་རང་ འདི་ཚུ་སྡིག་པའི་མི་རིགས་ཨིན།

فَاَسْرِ بِعِبَادِيْ لَيْلًا اِنَّكُمْ مُّتَّبَعُوْنَۙ

fa asri bi‘ibādī lailan innakum muttaba‘ūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ངེ་གི་གཡོགཔོ་ཚུ་དང་གཅིག་ཁར་ མཚན་མོ་འགྱོ། ཁྱོད་ལུ་ངེས་པར་དུ་བདའ་འོང་།

وَاتْرُكِ الْبَحْرَ رَهْوًاۗ اِنَّهُمْ جُنْدٌ مُّغْرَقُوْنَ

watrukil-baḥra rahwā(n), innahum jundum mugraqūn(a).

མཚོ་འདི་ཆ་ཤས་སྦེ་བཞག་བཅུག། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ དམག་སྡེ་འདི་ ཆུ་ནང་ཐིམ་འགྱོ་འོང་།"

كَمْ تَرَكُوْا مِنْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۙ

kam tarakū min jannātiw wa ‘uyūn(in).

ལྡུམ་ར་དང་ཆུ་མིག་ག་ཚོད་བཞག་ཡོད།

وَّزُرُوْعٍ وَّمَقَامٍ كَرِيْمٍۙ

wa zurū‘iw wa maqāmin karīm(in).

ཡང་ལྡུམ་ར་དང་མཛེས་པའི་གནས་ཁང་།

وَّنَعْمَةٍ كَانُوْا فِيْهَا فٰكِهِيْنَۙ

wa na‘matin kānū fīhā fākihīn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་དེ་ཁར་སྤྲོ་སྣང་བསྐྱེད་ཚུགས།

كَذٰلِكَ ۗوَاَوْرَثْنٰهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَۚ

każālik(a), wa auraṡnāhā qauman ākharīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ མི་གཞན་ལུ་ བཀའ་དྲིན་བསྐྱང་ཡི།

فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاۤءُ وَالْاَرْضُۗ وَمَا كَانُوْا مُنْظَرِيْنَ ࣖ

famā bakat ‘alaihimus-samā'u wal-arḍ(u), wa mā kānū munẓarīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་གིས་ ཁོང་ལུ་ ངུ་མ་བཏུབ་པར་ ཁོང་ལུ་ དུས་ཡུན་ཡང་ མ་བྱིནམ་ཨིན་པས།

وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مِنَ الْعَذَابِ الْمُهِيْنِۙ

wa laqad najjainā banī isrā'īla minal-‘ażābil-muhīn(i).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཚུ་ མར་ཕབ་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱབས་མཛད་ཡི།

مِنْ فِرْعَوْنَ ۗاِنَّهٗ كَانَ عَالِيًا مِّنَ الْمُسْرِفِيْنَ

min fir‘aun(a), innahū kāna ‘āliyam minal-musrifīn(a).

ཕ་རོའོ་གི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ ངོ་མ་རང་ ཁྲིམས་འགལ་འབད་མི་ཚུ་རྩིས་ཏེ་ ང་རྒྱལ་ཅན་གྱི་མི་ངོམ་ཅིག་ཨིན་པས།

وَلَقَدِ اخْتَرْنٰهُمْ عَلٰى عِلْمٍ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ ۚ

wa laqadikhtarnāhum ‘alā ‘ilmin ‘alal-‘ālamīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ཚུ་ ༼ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཚུ་༽ རྒྱལ་ཁབ་ག་ར་ལས་ལྷག་སྟེ་ ༼ང་བཅས་ཀྱི་༽ ཤེས་ཡོན་དང་གཅིག་ཁར་ གདམ་ཁ་རྐྱབ་ཅི།

وَاٰتَيْنٰهُمْ مِّنَ الْاٰيٰتِ مَا فِيْهِ بَلٰۤـؤٌا مُّبِيْنٌ

wa ātaināhum minal-āyāti mā fīhi balā'um mubīn(un).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་ ༼ང་བཅས་ཀྱི་མཐོ་བའི་༽ རྟགས་མཚན་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ བྱིན་རླབས་ངོ་མ་ཡོད་པའི་ ཅ་ལ་ཅིག་བྱིན་ཡི།

اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ لَيَقُوْلُوْنَۙ

inna hā'ulā'i layaqūlūn(a).

དོན་དམ་པར་ཁོང་ཚོས་(ལྷ་མང་པོ་དད་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་)ངེས་པར་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ།

اِنْ هِيَ اِلَّا مَوْتَتُنَا الْاُوْلٰى وَمَا نَحْنُ بِمُنْشَرِيْنَ

in hiya illā mautatunal-ūlā wa mā naḥnu bimunsyarīn(a).

འཛམ་གླིང་འདི་ནང་འཆི་བ་མ་གཏོགས་འཆི་བ་མེད། དེ་ལས་ང་བཅས་ཚུ་གསོན་པོ་སྦེ་མི་འགྱོ།

فَأْتُوْا بِاٰبَاۤىِٕنَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

fa'tū bi'ābā'inā in kuntum ṣādiqīn(a).

ཁྱོད་བདེན་པ་ཨིན་པ་ཅིན་ ང་བཅས་ཀྱི་ཕ་བརྒྱུད་ཚུ་འབག་ཤོག"

اَهُمْ خَيْرٌ اَمْ قَوْمُ تُبَّعٍۙ وَّالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ اَهْلَكْنٰهُمْ اِنَّهُمْ كَانُوْا مُجْرِمِيْنَ

ahum khairun am qaumu tubba‘(in), wal-lażīna min qablihim, ahlaknāhum innahum kānū mujrimīn(a).

དེ་ཚུ་(ལྷ་མང་པོ་དད་པ་ཅན་ཚུ་) ལེགས་ཤོམ་ཨིན་ན་ ཡང་ན་ ཏུབ་བཱ་དང་ ཁོང་གི་ཧེ་མ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ངོ་མ་རང་ སྡིག་ཅན་འབདཝ་ལས་ མེདཔ་བཏང་མི་ཚུ་ཨིན་ན?

وَمَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لٰعِبِيْنَ

wa mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā lā‘ibīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ དེ་ལས་ དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ཡོད་མི་ཚུ་ བཟོ་ནིའི་དོན་ལུ་ རྩེདམོ་རྩེ་མ་བཏུབ།

مَا خَلَقْنٰهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

mā khalaqnāhumā illā bil-ḥaqqi wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ haq (གཡས) དང་ཅིག་ཁར་མ་གཏོགས་ བཟོ་མ་ཚུགས་རུང་ མང་ཤོས་ཅིག་གིས་ མི་ཤེས།

اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيْقَاتُهُمْ اَجْمَعِيْنَ ۙ

inna yaumal-faṣli mīqātuhum ajma‘īn(a).

ངོ་མ་རང་ ཁྲིམས་དཔོན་གྱི་ཉིནམ་ལུ་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ཀྱི་དོན་ལུ་ ཁས་བླངས་འབད་བའི་དུས་ཚོད་ཨིན།

يَوْمَ لَا يُغْنِيْ مَوْلًى عَنْ مَّوْلًى شَيْـًٔا وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَۙ

yauma lā yugnī maulan ‘am maulan syai'aw wa lā hum yunṣarūn(a).

༼དཔེར་ན།༽ ཉིན་མ་༼ག་དུས་༽ ཆ་རོགས་གཅིག་གིས་ ཆ་རོགས་གཞན་ལུ་ ཕན་ཐོགས་ག་ནི་ཡང་ མི་འབྱུང་ནི་ཨིནམ་མ་ཚད་ ཁོང་ལུ་ གྲོགས་རམ་ཡང་ མི་ཐོབ།

اِلَّا مَنْ رَّحِمَ اللّٰهُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

illā mar raḥimallāh(u), innahū huwal-‘azīzur-raḥīm(u).

དཀོན་མཆོག་གིས་སྙིང་རྗེ་གནང་མི་ཚུ་མ་གཏོགས། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོ་ནི་སྟོབས་ལྡན་དང་སྙིང་རྗེ་ཅན་ཨིན།

اِنَّ شَجَرَتَ الزَّقُّوْمِۙ

inna syajarataz-zaqqūm(i).

ཟཀུམ་ཤིང་ཅི་འདྲ།

طَعَامُ الْاَثِيْمِ ۛ

°a‘āmul-aṡīm(i).

སྡིག་པ་ལེ་ཤ་འབད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ཟ་འཐུང་།

كَالْمُهْلِ ۛ يَغْلِيْ فِى الْبُطُوْنِۙ

kal-muhl(i), yaglī fil-buṭūn(i).

།ཕོ་བའི་ནང་དུ་ཟངས་ཁུ་བསྐོལ་བ་བཞིན།

كَغَلْيِ الْحَمِيْمِ ۗ

kagalyil-ḥamīm(i).

ཆུ་ཚ་པོ་བསྐོལ་བ་བཟུམ།

خُذُوْهُ فَاعْتِلُوْهُ اِلٰى سَوَاۤءِ الْجَحِيْمِۙ

khużūhu fa‘tilūhu ilā sawā'il-jaḥīm(i).

ཁོ་བཟུང་ཞིནམ་ད་དམྱལ་བའི་སྦུག་ལུ་འདྲུད་ཤིག།

ثُمَّ صُبُّوْا فَوْقَ رَأْسِهٖ مِنْ عَذَابِ الْحَمِيْمِۗ

Ṡumma ṣubbū fauqa ra'sihī min ‘azābil-ḥamīm(i).

དེ་ལས་ཁོ་གི་མགུ་ཏོ་གུ་ལུ་ ཆུ་ཚ་དྲགས་སྦེ་ ཉེས་ཁྲིམས་བཀལ་དགོ།”

ذُقْۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْكَرِيْمُ

Żuq, innaka antal-‘azīzul-karīm(u).

ཁྱོད་ངོ་མ་རང་ སྟོབས་ཤུགས་ཅན་དང་ གཟི་བརྗིད་ཅན་གྱི་མི་ངོམ་ཅིག་ཨིན།

اِنَّ هٰذَا مَا كُنْتُمْ بِهٖ تَمْتَرُوْنَ

inna hāżā mā kuntum bihī tamtarūn(a).

དོན་དངོས་ཐོག་འདི་ཁྱོད་ཀྱིས་ཚར་གཅིག་དོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཉེས་ཆད་ཨིན།

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ مَقَامٍ اَمِيْنٍۙ

innal-muttaqīna fī maqāmin amīn(in).

།དོན་དམ་པར་དྲང་སྲོང་རྣམས་ནི་གནས་བརྟན་གནས་སུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ།

فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍ ۙ

fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

།ལྡུམ་ར་དང་ཆུ་མིག་དག་ཏུ་ནི།

يَّلْبَسُوْنَ مِنْ سُنْدُسٍ وَّاِسْتَبْرَقٍ مُّتَقٰبِلِيْنَۚ

yalbasūna min sundusiw wa istabraqim mutaqābilīn(a).

དེ་ཚུ་ དར་གྲུལ་དང་ དར་གྲུལ་སྦོམ་གྱོན་ཞིནམ་ལས་ གདོང་གདོང་ཁར་སྡོད་འོང་།

كَذٰلِكَۗ وَزَوَّجْنٰهُمْ بِحُوْرٍ عِيْنٍۗ

każālik(a), wa zawwajnāhum biḥūrin ‘īn(in).

སོགས་སོ། དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་མིག་ཏོ་མཛེས་ཏོག་ཏོ་ཡོད་མི་ ཧོ་རི་ཆ་གཅིག་བྱིན་འོང་།

يَدْعُوْنَ فِيْهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ اٰمِنِيْنَۙ

yad‘ūna fīhā bikulli fākihatin āminīn(a).

།དེར་ནི་འབྲས་བུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བདེ་འཇགས་དང་བདེ་འཇགས་སུ་གསོལ་བར་འགྱུར་རོ།

لَا يَذُوْقُوْنَ فِيْهَا الْمَوْتَ اِلَّا الْمَوْتَةَ الْاُوْلٰىۚ وَوَقٰىهُمْ عَذَابَ الْجَحِيْمِۙ

lā yażūqūna fīhal-mauta illal-mautatal-ūlā, wa waqāhum ‘ażābal-jaḥīm(i).

དེ་ཚུ་གིས་ འཆི་བ་འགོ་དང་པ་མ་གཏོགས་ དེ་ནང་ལུ་ འཆི་བ་མྱོང་མི་ཚུགས། མེ་གི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཨཱལ་ལཱ་གིས་ཁོང་ལུ་སྲུང་སྐྱོབ་འབད་འོང་།

فَضْلًا مِّنْ رَّبِّكَۚ ذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

faḍlam mir rabbika żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

དེ་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལས་བྱིན་པའི་གསོལ་རས་ཨིན། དེ་ནི་རྒྱལ་ཁ་ཆེན་པོ་ཡིན།

فَاِنَّمَا يَسَّرْنٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

fa innamā yassarnāhu bilisānika la‘allahum yatażakkarūn(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་ཡིག་ནང་ ཀུ་རཱན་འདི་ ཧ་གོ་ཚུགསཔ་བཟོ་སྟེ་ ཁོང་ལུ་ དྲན་བསྐུལ་འབད་ཚུགས།

فَارْتَقِبْ اِنَّهُمْ مُّرْتَقِبُوْنَ ࣖࣖ

fartaqib innahum murtaqibūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ བསྒུག་; དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོ་(ཡང་)བསྒུག་ཡོད།