اِقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ مُّعْرِضُوْنَ ۚ

iqtaraba lin-nāsi ḥisābuhum wa hum fī gaflatim mu‘riḍūn(a).

མི་ཚུ་གིས་ ལཱ་གི་རྩིས་རྐྱབ་ནི་ལུ་ ཉེ་བར་འོང་ཡོདཔ་ད་ དེ་བསྒང་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ སྣང་མེད་ཀྱི་གནས་སྟངས་ནང་ ༼འཛམ་གླིང་འདི་ནང་༽ ཕྱི་ཁར་འགྱོ་སྟེ་ ༼འཇིག་རྟེན་འདི་ལས་༽ འགྱོ་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ

mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).

དཀོན་མཆོག་ལས་ ཚིག་གསརཔ་ཅིག་ གསལ་བསྒྲགས་འབད་བའི་སྐབས་ རྩེདམོ་རྩེ་སྟེ་ ཉན་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).

ཁོང་གི་སེམས་འདི་སྣང་མེད་ཀྱི་གནས་སྟངས་ནང་ལུ་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ མི་དྲང་བདེན་མེད་མི་ཚུ་གིས་ ཁོང་གི་ཁ་སླབ་འདི་ གསང་བ་སྦེ་བཞག་སྟེ་ "འདི་ (མི་ངོམ་) (མུ་ཧ་མཱད་) འདི་ ཁྱོད་བཟུམ་གྱི་མི་ (ཡང་) མ་གཏོགས་ གཞན་ག་ནི་ཡང་མེན། ཁྱོད་ཀྱིས་ མཐོང་རུང་ མགུ་སྐོར་འདི་ ངོས་ལེན་འབད་ཡི་ག་?"

قٰلَ رَبِّيْ يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۖ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qāla rabbī ya‘lamul-qaula fis-samā'i wal-arḍ(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

ཁོ་གིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) གིས་ "ངེ་གི་གཙོ་བོ་གིས་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ནང་ལུ་ཡོད་པའི་ཚིག་ཚུ་ག་ར་ཤེས་ཏེ་ ག་ར་གོ་ཚུགས་མི་དང་ ག་ར་ཤེས་མི་ཨིན།"

بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ

bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).

ཁོང་གིས་སླབ་མི་ནང་ "༼ཀུ་རཱན་འདི་༽ ཟང་ཟིང་ཅན་གྱི་རྨི་ལམ་གྱི་ཤིང་འབྲས་ཨིནམ་དང་ ཡང་ན་ ཁོ་གི་༼མུ་ཧ་མཱད་ཀྱི་༽ བཟོ་རིག་གི་གྲུབ་འབྲས་ ཡང་ན་ ཁོ་ར་སྙན་ངག་པ་ཅིག་ཨིན་རུང་ ཧེ་མ་བཏང་ཡོད་པའི་སྐུ་ཚབ་ཚུ་བཟུམ་འབད་ ང་བཅས་ལུ་ རྟགས་མཚན་༼བདེན་ཁུངས་༽ འབག་འོང་ནི་གི་དཔའ་བཅམ་ཟེར་ཨིན་མས།"

مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ

mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་མེདཔ་བཏང་མི་ ཁོང་གི་ཧེ་མ་ ས་གཞི་ཅིག་ནང་སྡོད་མི་ཚུ་གིས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་པར་ ༼ང་བཅས་ཀྱིས་སྒྲུབ་བྱེད་བཏང་རུང་༽ ཁོང་གིས་ཡིད་ཆེས་འོང་ག?

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་མ་ ༼སྐུ་ཚབ་ཚུ་༽ མ་བཏང་པར་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ གསལ་བསྒྲགས་འབད་མི་ མི་ལ་ལུ་ཅིག་ བཏང་ཡོདཔ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་མ་ཤེས་པ་ཅིན་ ཤེས་ཡོན་ཡོད་མི་ཅིག་ལུ་ དྲིས།

وَمَا جَعَلْنٰهُمْ جَسَدًا لَّا يَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَمَا كَانُوْا خٰلِدِيْنَ

wa mā ja‘alnāhum jasadal lā ya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa mā kānū khālidīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ ༼སྐུ་ཚབ་ཚུ་༽ བཞེས་སྒོ་མ་ཟ་བའི་གཟུགས་ཅིག་མ་བཟོ་བར་ཡོདཔ་མ་ཚད་ ཁོང་ཡང་ རྟག་བུ་རང་ མི་ཚེ་མ་བསྐྱལ་བར་ཡོདཔ་ཨིན།

ثُمَّ صَدَقْنٰهُمُ الْوَعْدَ فَاَنْجَيْنٰهُمْ وَمَنْ نَّشَاۤءُ وَاَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِيْنَ

Ṡumma ṣadaqnāhumul-wa‘da fa anjaināhum wa man nasyā'u wa ahlaknal-musrifīn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་ཁས་བླངས་འབད་མི་འདི་ འགྲུབ་ཡི། དེ་འབདཝ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་དང་ ང་བཅས་ཀྱིས་འདོད་པའི་མི་ཚུ་ སྐྱབས་མཛད་དེ་ འགལ་བ་ཚུ་ མེདཔ་བཏང་ཡི།

لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ كِتٰبًا فِيْهِ ذِكْرُكُمْۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

laqad anzalnā ilaikum kitāban fīhi żikrukum, afalā ta‘qilūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལུ་ཉེན་བརྡ་ཡོད་པའི་དཔེ་ཆ་ཅིག་བཏང་ཡི། དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་གོ་གམ།

وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَّاَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَ

wa kam qaṣamnā min qaryatin kānat ẓālimataw wa ansya'nā ba‘dahā qauman ākharīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ མི་དྲང་བདེན་མེད་པའི་རྒྱལ་ཁབ་ག་དེམ་ཅིག་ མེདཔ་བཏང་ཡི་ག་ དེ་གི་ཤུལ་ལས་ མི་རབས་གཞན་ཅིག་ བཟོ་ཡི།

فَلَمَّآ اَحَسُّوْا بَأْسَنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَرْكُضُوْنَ ۗ

falammā aḥassū ba'sanā iżā hum minhā yarkuḍūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ཀྱི་ཉེས་ཁྲིམས་འདི་ མྱོང་པའི་སྐབས་ གློ་བུར་དུ་ ༼ཁོང་རའི་རྒྱལ་ཁབ་༽ ལས་ བྱོག་སོང་ནུག།

لَا تَرْكُضُوْا وَارْجِعُوْٓا اِلٰى مَآ اُتْرِفْتُمْ فِيْهِ وَمَسٰكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْـَٔلُوْنَ

lā tarkuḍū warji‘ū ilā mā utriftum fīhi wa masākinikum la‘allakum tus'alūn(a).

མགྱོགས་པ་མ་རྒྱུག། ཁྱོད་ཀྱི་མི་ཚེའི་དགའ་སྤྲོ་དང་ ཁྱོད་ཀྱི་(ལེགས་ཤོམ་)སྡོད་གནས་ཚུ་ལུ་ལོག་འོང་ དེ་ལས་ ཁྱོད་ལུ་དྲི་བ་བཀོད་ཚུགས།

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

ང་བཅས་ག་དེམ་ཅིག་སྡུག་བསྔལ་ཅན་ཨིན་ ང་བཅས་རང་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་ཨིན་མས་ཟེར་སླབ་ནུག།

فَمَا زَالَتْ تِّلْكَ دَعْوٰىهُمْ حَتّٰى جَعَلْنٰهُمْ حَصِيْدًا خٰمِدِيْنَ

famā zālat tilka da‘wāhum ḥattā ja‘alnāhum ḥaṣīdan khāmidīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གི་ཉོགས་བཤད་ཚུ་ འཕྲོ་མཐུད་དེ་རང་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ཚུ་ ད་ལས་ཕར་ མི་ཚེ་མ་བསྐྱལ་བར་ བསྡུ་བསྒྱོམ་འབད་བའི་ སྔོ་ཤིང་ཚུ་ བཟོ་ཡི།

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لٰعِبِيْنَ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā lā‘ibīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ དེ་ལས་ དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ཡོད་མི་ཚུ་ག་ར་ དགའ་སྤྲོ་གི་དོན་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་ བཟོ་མ་བཏུབ།

لَوْ اَرَدْنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ لَهْوًا لَّاتَّخَذْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّآ ۖاِنْ كُنَّا فٰعِلِيْنَ

lau aradnā an nattakhiża lahwal lattakhażnāhum mil ladunnā, in kunnā fā‘ilīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ རྩེདམོ་ཅིག་བཟོ་དགོ་པ་ཅིན་ ༼ཨམ་སྲུ་དང་ཨ་ལོ་ཚུ་གི་༽ ང་བཅས་ཀྱིས་ ང་བཅས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལས་ བཟོ་དགོཔ་ཨིན་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ངོ་མ་རང་ འབད་དགོ་པ་ཅིན་ ང་བཅས་ཀྱིས་ བཟོ་འོང་།

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهٗ فَاِذَا هُوَ زَاهِقٌۗ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُوْنَ

bal naqżifu bil-ḥaqqi ‘alal-bāṭili fa yadmaguhū fa iżā huwa zāhiq(un), wa lakumul-wailu mimmā taṣifūn(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ང་བཅས་ཀྱིས་ བདེན་པ་ཡོད་མི་འདི་ རྫུན་མ་ལུ་ བཀོ་བཞག་སྟེ་ བདེན་པ་ཡོད་མི་འདི་ མེདཔ་བཏང་ཞིནམ་ལས་ དེ་འཕྲོ་ལས་ རྫུན་མ་འདི་ ཡལ་འགྱོ་ཡི། དེ་ལས་ཁྱོད་ལུ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་ནི་ཨིན་ ག་ཅི་སྨོ་ཟེར་བ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་འོས་འབབ་མེད་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཚུ་ ངོས་འཛིན་འབདཝ་ཨིན།

وَلَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَنْ عِنْدَهٗ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَلَا يَسْتَحْسِرُوْنَ ۚ

wa lahū man fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa man ‘indahū lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa lā yastaḥsirūn(a).

དེ་ལས་ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ནང་ཡོད་མི་ཚུ་ཁོ་གི་ཨིན། དེ་ལས་ (ཕོ་ཉ་ཚུ་) ཁོ་གི་ཟུར་ཁར་ཡོད་མི་ཚུ་ལུ་ ཁོ་ལུ་ཕྱག་འཚལ་ནི་གི་ ང་རྒྱལ་མེདཔ་མ་ཚད་ ༼ཡང༽ འུ་སྡུག་མ་ཚོར་བར་ཡོདཔ་ཨིན།

يُسَبِّحُوْنَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُوْنَ

yusabbiḥūnal-laila wan-nahāra wa lā yafturūn(a).

དེ་ཚུ་གིས་ (ཕོ་ཉ་ཚུ་) ཉིན་མཚན་མེད་པར་ གཟི་བརྗིད་བསྐྱེདཔ་ཨིན།

اَمِ اتَّخَذُوْٓا اٰلِهَةً مِّنَ الْاَرْضِ هُمْ يُنْشِرُوْنَ

amittakhażū ālihatam minal-arḍi hum yunsyirūn(a).

༼ཤི་མི་ཚུ་༽ གསོན་པོ་སྦེ་བཞེངས་ཚུགས་པའི་ ས་གཞི་ལས་ལྷ་ཚུ་འབག་འོང་ག?

لَوْ كَانَ فِيْهِمَآ اٰلِهَةٌ اِلَّا اللّٰهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

lau kāna fīhimā ālihatun illallāhu lafasadatā, fa subḥānallāhi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

གལ་སྲིད་ཁོང་གཉིས་ཆ་ར་ལུ་ (ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ནང་) ཨཱལ་ལཱ་མ་གཏོགས་ ལྷ་གཞན་ཡོད་པ་ཅིན་ གཉིས་ཆ་ར་ མེདཔ་འགྱོ་འོང་། གཟི་བརྗིད་འདི་ ཁྲི་གི་བདག་པོ་ཨིན་མི་ ཨ་ལཱ་ལུ་ཨིན།

لَا يُسْـَٔلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْـَٔلُوْنَ

lā yus'alu ‘ammā yaf‘alu wa hum yus'alūn(a).

ཁོ་(ཨཱལ་ལཱ་) གིས་ཁོ་གིས་ག་ཅི་འབདཝ་ཨིན་ན་ དྲི་བ་བཀོད་མི་བཏུབ་ དེ་འབདཝ་ད་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ལུ་ དྲི་བ་བཀོད་ནི་ཨིན།

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْۚ هٰذَا ذِكْرُ مَنْ مَّعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِيْۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۙ الْحَقَّ فَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

amittakhażū min dūnihī ālihah(tan), qul hātū burhānakum, hāżā żikru mam ma‘iya wa żikru man qablī, bal akṡaruhum lā ya‘lamūnal-ḥaqqa fahum mu‘riḍūn(a).

།ཡང་ན་ཁོ་ལས་གཞན་པའི་ལྷ་རྣམས་བླངས་སམ་ཞེ་ན། ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ལུ་ "ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཚུ་སླབ། འདི་(ཀུ་རཱན་) ང་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་མི་ཚུ་ལུ་ཉེན་བརྡ་དང་ ངེ་གི་ཧེ་མ་ཡོད་མི་ཚུ་ལུ་ཉེན་བརྡ་ཨིན།" དེ་འབདཝ་ད་ མང་ཤོས་ཅིག་གིས་རང་ བདེན་པ་ (བདེན་པ) མ་ཤེསཔ་ལས་ ཕྱིར་ལོག་འགྱོཝ་ཨིན།

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا نُوْحِيْٓ اِلَيْهِ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدُوْنِ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūlin illā nūḥī ilaihi annahū lā ilāha illā ana fa‘budūn(i).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་མ་ ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ སྐུ་ཚབ་ག་ཡང་མ་གཏང་པར་ ང་ལས་ལྷག་སྟེ་ ལྷ་གཞན་མེདཔ་ལས་ ང་ལུ་ཕྱག་འཚལ་ཟེར་ གསལ་བསྒྲགས་འབད་ཡི།

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا سُبْحٰنَهٗ ۗبَلْ عِبَادٌ مُّكْرَمُوْنَ ۙ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladan subḥānah(ū), bal ‘ibādum mukramūn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱི་དཀོན་མཆོག་གིས་ བུ་གཅིག་བཟོ་ཡི་ཟེར་སླབ་ནུག གཟི་བརྗིད་ཁོ་ལུ། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ (ཕོ་ཉ་ཚུ་) གཟི་བརྗིད་ཅན་གྱི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་ཨིན།

لَا يَسْبِقُوْنَهٗ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِاَمْرِهٖ يَعْمَلُوْنَ

lā yasbiqūnahū bil-qauli wa hum bi'amrihī ya‘malūn(a).

ཁོང་གིས་ཁོ་གི་གདོང་ཁར་སླབ་མ་བཏུབ་པར་ ཁོ་གི་བཀའ་རྒྱ་ཚུ་སྒྲུབ་ནུག།

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ

ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).

དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ ཁོང་གི་གདོང་ཁར་དང་ རྒྱབ་ཁར་ཡོད་མི་ཚུ་ག་ར་ ཤེས་ཏེ་ཡོདཔ་ལས་ ཁོང་གིས་ དགའ་མི་ཚུ་ལུ་མ་གཏོགས་ སྨོན་ལམ་བཏབ་མི་བཏུབ་པས།

۞ وَمَنْ يَّقُلْ مِنْهُمْ اِنِّيْٓ اِلٰهٌ مِّنْ دُوْنِهٖ فَذٰلِكَ نَجْزِيْهِ جَهَنَّمَۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa may yaqul minhum innī ilāhun min dūnihī fa żālika najzīhi jahannam(a), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

དེ་ལས་ ག་གིས་ཡང་ ངོ་མ་རང་ ང་ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ལྷ་ཨིན་ཟེར་སླབ་པ་ཅིན་ ང་བཅས་ཀྱིས་ མི་དེ་ལུ་ དམྱལ་བ་གི་གསོལ་རས་བྱིན་འོང་། དེ་སྦེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ གསོལ་རས་བྱིནམ་ཨིན།

اَوَلَمْ يَرَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰهُمَاۗ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاۤءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۗ اَفَلَا يُؤْمِنُوْنَ

awalam yaral-lażīna kafarū annas-samāwāti wal-arḍa kānatā ratqan fa fataqnāhumā, wa ja‘alnā minal-mā'i kulla syai'in ḥayy(in), afalā yu'minūn(a).

དེ་ལས་ མ་དད་པ་ཅན་ཚུ་གིས་ གནམ་དང་ས་གཞི་འདི་ ཚར་གཅིག་གཅིག་ཁར་འཛོམས་ཏེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁ་ཕྱེ་སྟེ་ཡོདཔ་ཨིནམ་མ་ཤེས་ག? ང་བཅས་ཀྱིས་སྲོག་ལྡན་ག་ར་ཆུ་ལས་བཟོ་ཡི། དེ་ལས་ཁོང་གིས་ག་ཅི་འབད་ཡིད་ཆེས་མ་བསྐྱེདཔ་སྨོ?

وَجَعَلْنَا فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِهِمْۖ وَجَعَلْنَا فِيْهَا فِجَاجًا سُبُلًا لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ja‘alnā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bihim, wa ja‘anā fīhā fijājan subulal la‘allahum yahtadūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ འཛམ་གླིང་འདི་ནང་ གངས་རི་བརྟན་པོ་བཟོ་སྟེ་ དེ་ཚུ་དང་གཅིག་ཁར་ གཡོ་འགུལ་མ་འབད་བར་ དེ་ཁར་ཡང་ ལམ་རྒྱ་ཆེཝ་སྦེ་བཟོ་སྟེ་ དེ་ཚུ་ལམ་སྟོན་འབད་ཚུགས།

وَجَعَلْنَا السَّمَاۤءَ سَقْفًا مَّحْفُوْظًاۚ وَهُمْ عَنْ اٰيٰتِهَا مُعْرِضُوْنَ

wa ja‘alnas-samā'a saqfam maḥfūẓā(n), wa hum ‘an āyātihā mu‘riḍūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ གནམ་མཁའ་འདི་ ཉེན་སྲུང་འབད་ཡོད་པའི་ ཁྱིམ་ཐོག་ཅིག་བཟོ་ཡོདཔ་ཨིན་རུང་ ཁོང་གིས་ ད་ལྟོ་ཡང་ རྟགས་མཚན་ཚུ་ལས་ ཕྱིར་འཐེན་འབདཝ་ཨིན།

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

wa huwal-lażī khalaqal-laila wan-nahāra wasy-syamsa wal-qamar(a), kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

དེ་ལས་ མཚན་མོ་ཉིན་མོ་ ཉི་མ་དང་ཟླཝ་ཚུ་ བཟོ་མི་དེ་ཨིན། རེ་རེ་གིས་ རང་སོའི་རྒྱུ་ལམ་ནང་ བསྐོར་ར་རྐྱབ་ཨིན།

وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِّنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَۗ اَفَا۟ىِٕنْ مِّتَّ فَهُمُ الْخٰلِدُوْنَ

wa mā ja‘alnā libasyarim min qablikal-khuld(a), afa'im mitta fahumul-khālidūn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་མ་ མི་གཅིག་ལུ་ཡང་ བརྟན་བཞུགས་ཀྱི་མི་ཚེ་བཟོ་མ་ཚུགས། ཁྱོད་ཤི་བ་ཅིན་ ཁོང་ཚུ་མ་ཤི་བར་སྡོད་འོང་ག?

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَنَبْلُوْكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً ۗوَاِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa nablūkum bisy-syarri wal-khairi fitnah(tan), wa ilainā turja‘ūn(a).

སྲོག་ལྡན་ག་ར་གིས་འཆི་བའི་བྲོ་བ་མྱོང་འོང་། ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱེད་ལུ་བརྟག་དཔྱད་སྦེ་ངན་པ་དང་ལེགས་ཤོམ་བརྟག་དཔྱད་འབད་འོང་། དེ་ལས་ཁྱོད་ང་བཅས་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་ལོག་འོང་།

وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).

དེ་ལས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གིས་ ཁྱོད་ (མུ་ཧ་མཱད་) མཐོང་པའི་སྐབས་ ཁྱོད་ལུ་ མཆི་མ་བཏང་ནི་གི་དངོས་པོ་ཅིག་སྦེ་རྐྱངམ་ཅིག་ བརྩི་དོ་ཡོདཔ་ཨིན། །ཁྱོད་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ལ་སྨད་པ་འདི་ཡིན་ནམ། མ་གཞི་ཁོང་ཚུ་ སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱི་ཨཱལ་ལཱ་དྲན་ནི་འདི་ ཁས་མ་ལེན་མི་ མི་ཚུ་ཨིན་རུང་།

خُلِقَ الْاِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍۗ سَاُورِيْكُمْ اٰيٰتِيْ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْنِ

khuliqal-insānu min ‘ajal(in), sa'urīkum āyātī falā tasta‘jilūn(i).

མི་ཚུ་ མགྱོགས་པ་རང་ བཟོ་ཡོདཔ་ཨིན། ཤུལ་ལས་ང་གིས་ཁྱོད་ལུ་ངེ་གི་རྟགས་མཚན་སྟོན་འོང་། དེ་འབདཝ་ལས་ ང་ལུ་མགྱོགས་པ་འབད་ཟེར་མ་སླབ།

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ཁྱེད་ཚུ་བདེན་པ་བཤད་པ་ཅིན་ ཁས་བླངས་འདི་ནམ་འོང་འོང་ག་ཟེར་སླབ་ནུག

لَوْ يَعْلَمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا حِيْنَ لَا يَكُفُّوْنَ عَنْ وُّجُوْهِهِمُ النَّارَ وَلَا عَنْ ظُهُوْرِهِمْ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

lau ya‘lamul-lażīna kafarū ḥīna lā yakuffūna ‘aw wujūhihimun nāra wa lā ‘an ẓuhūrihim wa lā hum yunṣarūn(a).

གལ་སྲིད་ མ་དད་པ་ཅན་ཚུ་གིས་ ཤེས་པ་ཅིན་ གདོང་དང་རྒྱབ་ལས་ དམྱལ་བའི་མེ་འདི་ བཏོན་མ་ཚུགས་པའི་སྐབས་ གྲོགས་རམ་མ་ཐོབ་པས།

بَلْ تَأْتِيْهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

bal ta'tīhim bagtatan fa tabhatuhum falā yastaṭī‘ūna raddahā wa lā hum yunẓarūn(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ (ཁྲིམས་དཔོན་གྱི་ཉིནམ) དེ་ཁོང་ལུ་གློ་བུར་དུ་འོང་འོང་ དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་ འདྲོག་བྱེལ་འཐབ་འོང་། དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ དེ་ལུ་ ངོས་ལེན་མ་འབད་བར་ ༼ཡང་༽ ཕྱིར་འགྱངས་ ༼དུས་ཚོད་༽ མ་བྱིནམ་ཨིན།

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་མའི་སྐུ་ཚབ་ཚུ་ཡང་ མཆི་མ་བཏང་ཡོདཔ་ལས་ མནར་གཅོད་འདི་ ཁོང་གིས་ དུས་རྒྱུན་དུ་ མཆི་མ་བཏང་མི་ཚུ་ལུ་ མཆི་མ་བཏང་མི་ཚུ་ལུ་ མར་འབབ་ནུག།

قُلْ مَنْ يَّكْلَؤُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمٰنِۗ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُّعْرِضُوْنَ

qul may yakla'ukum bil-laili wan-nahāri minar-raḥmān(i), bal hum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

ཁྱོད་ལུ་སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱི་ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་ ཉིན་མཚན་མེད་པར་ ག་གིས་སྲུང་སྐྱོབ་འབད་འོང་ག་ཟེར་སླབ། དེ་འབདཝ་ད་ ཁོང་གིས་ ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་དྲན་ནི་ལུ་ བློ་མ་བདེཝ་ཡོདཔ་ཨིན།

اَمْ لَهُمْ اٰلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِّنْ دُوْنِنَاۗ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَ اَنْفُسِهِمْ وَلَا هُمْ مِّنَّا يُصْحَبُوْنَ

am lahum ālihatun tamna‘uhum min dūninā, lā yastaṭī‘ūna naṣra anfusihim wa lā hum minnā yuṣḥabūn(a).

ཡང་ན་ ང་བཅས་ལས་སྲུང་སྐྱོབ་འབད་ཚུགས་པའི་ ལྷ་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན་ན? དེ་ཚུ་གི་ལྷ་ཚུ་གིས་ རང་ལུ་ཕན་ཐོགས་མེདཔ་མ་ཚད་ ང་བཅས་ཀྱི་ཉེས་ཁྲིམས་ལས་ཡང་ སྐྱོབ་མ་ཚུགསཔ་ཨིན།

بَلْ مَتَّعْنَا هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۗ اَفَلَا يَرَوْنَ اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ اَفَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

bal matta‘nā hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā ṭāla ‘alaihimul-‘umur(u), afalā yarauna annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, afahumul-gālibūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་དང་ཁོང་གི་ཕ་བརྒྱུད་ཚུ་ལུ་ མི་ཚེ་རིངམོ་མ་འགྱོ་ཚུན་ཚོད་ ༼འཛམ་གླིང་ནང་མི་ཚེ་གི་༽ དགའ་སྤྲོ་བྱིན་ཡི། དེ་འབདཝ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ས་གཞི་ཅིག་ནང་འོང་ཞིནམ་ལས་ ༼དེ་ཡང་ མ་དད་པའི་མི་ཚུ་གི་དབང་ཚད་འོག་ལུ་ཡོདཔ་ཨིན་༽ དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ས་ཆའི་མཐའ་མ་ལས་ དེ་གི་ས་སྒོ་འདི་ མར་ཕབ་འབད་ཡི་ཟེར་ ཁོང་གིས་མ་མཐོང་ག? རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་མི་དེ་ཚུ་ཨིན་ན?

قُلْ اِنَّمَآ اُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِۖ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاۤءَ اِذَا مَا يُنْذَرُوْنَ

qul innamā unżirukum bil-waḥy(i), wa lā yasma‘uṣ-ṣummud-du‘ā'a iżā mā yunżarūn(a).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཟེར་སླབ། "ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ང་གིས་ཁྱོད་ལུ་ གསལ་བསྒྲགས་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ ཉེན་བརྡ་རྐྱངམ་ཅིག་བྱིནམ་ཨིན།" དེ་འབདཝ་ད་ མི་ཉན་མི་ཚུ་གིས་ ཉེན་བརྡ་འབད་བའི་སྐབས་ ཁ་སླབ་མི་གོ།

وَلَىِٕنْ مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

wa la'im massathum nafḥatum min ‘ażābi rabbika layaqūlunna yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལས་ ཉེས་ཁྲིམས་ཆུང་ཀུ་ཅིག་ཡང་ ཁོང་ལུ་ཕོག་པ་ཅིན་ ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ལུ་ སྐྱོ་སྣང་བྱུང་ ང་བཅས་རང་ དུས་རྒྱུན་དུ་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ གཅིག་ཨིན་ཟེར་ ངེས་པར་དུ་སླབ་འོང་།

وَنَضَعُ الْمَوَازِيْنَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيٰمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔاۗ وَاِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ اَتَيْنَا بِهَاۗ وَكَفٰى بِنَا حٰسِبِيْنَ

wa naḍa‘ul-mawāzīnal-qisṭa liyaumil-qiyāmati falā tuẓlamu nafsun syai'ā(n), wa in kāna miṡqāla ḥabbatim min khardalin atainā bihā, wa kafā binā ḥāsibīn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཉིནམ་ལུ་ འཇལ་ཚད་འོས་འབབ་ཅན་ཅིག་བཙུགས་ཏེ་ མི་གཅིག་ལུ་ཡང་ གནོད་སྐྱོན་ཆུང་ཀུ་ཅིག་ཡང་མི་འབྱུང་། ལྗིད་ཚད་འདི་ མར་ཁུ་གི་སོན་བཟུམ་ཅིག་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིན་རུང་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ངེས་པར་དུ་འབག་འོང་། དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ རྩིས་རྐྱབ་ནི་འདི་ ལངམ་ཨིན།

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاۤءً وَّذِكْرًا لِّلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa laqad ātainā mūsā wa hārūnal-furqāna wa ḍiyā'aw wa żikral lil-muttaqīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ མོ་སཱེས་དང་ ཧ་རུན་ལུ་ ཕུར་ཀཱན་ (ཊོ་ར་གི་ཀི་དེབ) དང་ ཆོས་ལུགས་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ འོད་གསལ་དང་ བསླབ་བྱ་བྱིན་ཡི།

الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِّنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُوْنَ

allażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa hum minas-sā‘ati musyfiqūn(a).

༼དེ་ཡང་༽ རང་གི་གཙོ་བོ་མ་མཐོང་རུང་ ༼ཉེས་ཁྲིམས་༽ ལས་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་མི་དང་ ༼འབྱོན་པའི་ཉིནམ་༽ འདྲོགས་མི་ཚུ་ཨིན།

وَهٰذَا ذِكْرٌ مُّبٰرَكٌ اَنْزَلْنٰهُۗ اَفَاَنْتُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ࣖ

wa hāżā żikrum mubārakun anzalnāh(u), afa antum lahū munkirūn(a).

དེ་ལས་ འདི་ (ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་) ང་བཅས་ཀྱིས་ བཏང་ཡོད་པའི་ བྱིན་རླབས་ཡོད་པའི་ ཉེན་བརྡ་ཅིག་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་ལེན་མི་འབད།

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَآ اِبْرٰهِيْمَ رُشْدَهٗ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِهٖ عٰلِمِيْنَ

wa laqad ātainā ibrāhīma rusydahū min qablu wa kunnā bihī ‘ālimīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་གི་ཧེ་མ་ (མོ་སཱེས་དང་ཧ་རུན་) ཨབ་ར་ཧམ་ལུ་ ལམ་སྟོན་བྱིན་ཡོདཔ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་ལུ་ ཧེ་མ་ལས་རང་ ཤེས་ཏེ་ཡོདཔ་ཨིན།

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).

༼དྲན་༽ ཁོ་གིས་ (ཨིབ་རམ་) ཁོ་རའི་ཨ་པ་དང་ཁོ་རའི་མི་ཚུ་ལུ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ བརྩོན་ཤུགས་བསྐྱེད་དེ་ཕྱག་འཚལ་མི་ སྐུ་འདྲ་འདི་ག་ཅི་སྨོ་ཟེར་སླབ་པའི་སྐབས་ལུ།

قَالُوْا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا لَهَا عٰبِدِيْنَ

qālū wajadnā ābā'anā lahā ‘ābidīn(a).

ང་བཅས་ཀྱི་ཕ་བརྒྱུད་ཚུ་ཁོ་ལུ་ཕྱག་འཚལ་ས་མཐོང་ཡི་ཟེར་ཞུ་ནུག།།

قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qāla laqad kuntum antum wa ābā'ukum fī ḍalālim mubīn(in).

ཁོ་གིས་ (ཨིབ་རམ་) ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་བརྒྱུད་ཚུ་ འཛོལ་བ་གསལ་ཏོག་ཏོ་ནང་ཡོདཔ་ཨིན།

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ اَمْ اَنْتَ مِنَ اللّٰعِبِيْنَ

qālū aji'tanā bil-ḥaqqi am anta minal-lā‘ibīn(a).

ཁྱོད་ང་བཅས་ལུ་ བདེན་པ་འབག་འོང་ཡི་ག་ ཡང་ན་ རྩེདམོ་རྩེ་སྡོདཔ་ཨིན་ན་ཟེར་ སླབ་ནུག།

قَالَ بَلْ رَّبُّكُمْ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الَّذِيْ فَطَرَهُنَّۖ وَاَنَا۠ عَلٰى ذٰلِكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

qāla bar rabbukum rabbus-samāwāti wal-arḍil-lażī faṭarahunn(a), wa ana ‘alā żālikum minasy-syāhidīn(a).

ཁོ་གིས་ (ཨིབ་རཱ་ཧམ་) ལན་གསལ་འབད་ནུག "དོན་དངོས་ཐོག་ལུ་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་འདི་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་གི་གཙོ་བོ་ཨིན། ༼ཁོ་གིས་༽ དེ་ཚུ་བཟོ་མི་ཨིན། ང་ཡང་ དེ་ལུ་བདེན་ཁུངས་བཀལ་ཚུགས་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་ཨིན།

وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ

wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).

དེ་ལས་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་འདྲ་ཚུ་བཞག་པའི་ཤུལ་ལས་ ང་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་འདྲ་ཚུ་ལུ་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་འོང་།

فَجَعَلَهُمْ جُذٰذًا اِلَّا كَبِيْرًا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ اِلَيْهِ يَرْجِعُوْنَ

fa ja‘alahum jużāżan illā kabīral lahum la‘allahum ilaihi yarji‘ūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་གིས་ (ཨིབ་རཱ་ཧམ་) གིས་ (སྐུ་འདྲ་) སྦོམ་ཤོས་ (དེ་གི་ཕམ་) མ་གཏོགས་ ཆ་ཤས་ཆ་ཤས་སྦེ་ བརྡུང་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་ཁོ་ལུ་ལོག་འོང་།

قَالُوْا مَنْ فَعَلَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَآ اِنَّهٗ لَمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

qālū man fa‘ala hāżā bi'ālihatinā innahū laminaẓ-ẓālimīn(a).

ང་བཅས་ཀྱི་ལྷ་ཚུ་ལུ་ འདི་ག་གིས་འབད་ཡི་ག་ ངོ་མ་རང་ ཁོ་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་ཨིན་ཟེར་སླབ་ནུག།

قَالُوْا سَمِعْنَا فَتًى يَّذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهٗٓ اِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū sami‘nā fatay yażkuruhum yuqālu lahū ibrāhīm(u).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ "ང་བཅས་ཀྱིས་ གཞོནམ་ཅིག་གིས་ ༼སྐུ་འདྲ་འདི་ཚུ་༽ ཉེས་འཛུགས་བཀལ་ཡོདཔ་སྦེ་གོ་ཡི་ ཁོ་གི་མིང་འདི་ ཨིབ་རཱ་ཧམ་ཟེར་སླབ་ནུག།

قَالُوْا فَأْتُوْا بِهٖ عَلٰٓى اَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُوْنَ

qālū fa'tū bihī ‘alā a‘yunin-nāsi la‘allahum yasyhadūn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ཁོ་ཕྱི་ཁར་འབག་སྟེ་ མི་ཚུ་ལུ་སྟོན་ཞིནམ་ལས་ ཁོང་གིས་མཐོང་ཚུགས་ཟེར་སླབ་ནུག

قَالُوْٓا ءَاَنْتَ فَعَلْتَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَا يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū a'anta fa‘alta hāżā bi'ālihatinā yā ibrāhīm(u).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ང་བཅས་རའི་ལྷ་ཨབ་ར་ཧམ་ལུ་ འདི་བཟུམ་གྱི་ལཱ་འབད་མི་འདི་ ཁྱོད་ཨིན་ན?

قَالَ بَلْ فَعَلَهٗ كَبِيْرُهُمْ هٰذَا فَسْـَٔلُوْهُمْ اِنْ كَانُوْا يَنْطِقُوْنَ

qāla bal fa‘alahū kabīruhum hāżā fas'alūhum in kānū yanṭiqūn(a).

ཁོ་གིས་ (Ibrahim) ལན་གསལ་འབད་མི་ནང་ "ངོ་མ་ལུ་ ༼སྐུ་འདྲ་༽ སྦོམ་འདི་གིས་འབད་ཡོདཔ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཁ་སླབ་ཚུགས་ག་ཟེར་དྲིས།"

فَرَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَنْفُسِهِمْ فَقَالُوْٓا اِنَّكُمْ اَنْتُمُ الظّٰلِمُوْنَ ۙ

fa raja‘ū ilā anfusihim fa qālū innakum antumuẓ-ẓālimūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ཀྱིས་ དྲན་ཤེས་ལུ་ལོག་འོང་སྟེ་ "ངོ་མ་རང་ ཁྱེད་ཆ་ཁྱབ་ཀྱིས་ འཛོལ་བ་འབད་ཡི་ཟེར་སླབ་ནུག"

ثُمَّ نُكِسُوْا عَلٰى رُءُوْسِهِمْۚ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هٰٓؤُلَاۤءِ يَنْطِقُوْنَ

Ṡumma nukisū ‘alā ru'ūsihim, laqad ‘alimta mā hā'ulā'i yanṭiqūn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་མགུ་ཏོ་གུར་ ༼ཁྱོད་ཀྱིས་ ༼ཨིབ་རམ་༽ གིས་ ༼སྐུ་འདྲ་ཚུ་གིས་༽ ཁ་སླབ་མི་ཚུགས་ཟེར་ ངེས་པར་དུ་ཤེས་ཟེར་སླབ་ནུག།

قَالَ اَفَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يَضُرُّكُمْ ۗ

qāla afata‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘ukum syai'aw wa lā yaḍurrukum.

ཁོ་གིས་ (ཨིབ་རཱ་ཧམ་) གིས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཨ་ལཱ་མ་གཏོགས་ གཞན་ལུ་ ཕྱག་འཚལ་མི་འདི་ ཁྱོད་ལུ་ ཕན་ཐོགས་ཆུང་ཀུ་ཅིག་ཡང་ མ་བྱུང་མི་དང་ ཁྱོད་ལུ་ གནོད་པ་ཡང་ མ་འབྱུང་མི་ལུ་ ག་ཅི་འབད་ ཕྱག་འཚལ་སྨོ?

اُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

uffil lakum wa limā ta‘budūna min dūnillāh(i), afalā ta‘qilūn(a).

ཁྱོད་དང་ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་མི་འདི་ལུ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད། ཁྱོད་ཀྱིས་ཧ་མ་གོ་གམ།”

قَالُوْا حَرِّقُوْهُ وَانْصُرُوْٓا اٰلِهَتَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ

qālū ḥarriqūhu wanṣurū ālihatakum in kuntum fā‘ilīn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་ངེས་པར་དུ་འབད་དགོ་པ་ཅིན་ ཁོ་མེ་བཏང་ཞིནམ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་ལྷ་ཚུ་ལུ་གྲོགས་རམ་འབད་ཟེར་སླབ་ནུག།

قُلْنَا يٰنَارُ كُوْنِيْ بَرْدًا وَّسَلٰمًا عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ ۙ

qulnā yā nāru kūnī bardaw wa salāman ‘alā ibrāhīm(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ (ཨཱལ་ལཱ་) གིས་ "ཨོ་མེ། ཁྱོད་ཚུ་ བསིལ་དྲོད་དང་ ཨིབ་རཱ་ཧམ་གྱི་དོན་ལུ་ སྐྱབས་མགོན་སྦེ་སྡོད།"

وَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَخْسَرِيْنَ ۚ

wa arādū bihī kaidan fa ja‘alnāhumul-akhsarīn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ཨབ་ར་ཧམ་ལུ་ ངན་པ་འབད་དགོ་མནོ་སྟེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ གྱོང་རྒུད་སྦོམ་ཤོས་རང་ ཕོག་མི་སྦེ་བཟོ་ཡི།

وَنَجَّيْنٰهُ وَلُوْطًا اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْناَ فِيْهَا لِلْعٰلَمِيْنَ

wa najjaināhu wa lūṭan ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā lil-‘ālamīn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་(ཨིབ་རམ་)དང་ལུཊ་གཉིས་འཛམ་གླིང་ཡོངས་ལུ་བྱིན་རླབས་གནང་མི་ས་གཞི་ཅིག་ནང་སྐྱབས་མཛད་ཡི།

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་ (ཨིབ་རམ་) ཨི་སཱག་དང་ཡ་ཀོབ་གཉིས་ གསོལ་རས་སྦེ་བྱིན་ཡི། དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་རེ་རེ་བཞིན་དུ་ མི་དྲང་བདེན་གྱི་མི་སྦེ་བཟོ་ཡི།

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ

wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱི་བཀའ་རྒྱ་ཚུ་གིས་ ང་བཅས་ལུ་ལམ་སྟོན་འབད་མི་ འགོ་ཁྲིདཔ་བཟོ་སྟེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ ལེགས་ཤོམ་འབད་དགོཔ་དང་ སྨོན་ལམ་བཏབ་དགོཔ་ དེ་ལས་ ཟ་ཀཏ་སྤྲོད་དགོཔ་ དེ་ལས་ ང་བཅས་རྐྱངམ་གཅིག་གིས་ ཁོང་ལུ་ཕྱག་འཚལ་དགོཔ་སྦེ་ གསལ་བསྒྲགས་འབད་ཡི།

وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ

wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ལུཊ་ལུ་ ཤེས་རབ་དང་ ཤེས་ཡོན་བྱིན་ཏེ་ བཙོག་པ་ཅན་གྱི་ལཱ་འབད་མི་ ཁྲོམ་སྡེ་ལས་ ༼མི་སེར་ཚུ་ལུ་བྱུང་མི་ ཉེས་ཆད་ལས་༽ སྐྱོབ་བཅུག་ཡི། ངོ་མ་རང་ཁོང་ཚུ་མི་ངན་དང་ངན་པ་ཨིན།

وَاَدْخَلْنٰهُ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ ࣖ

wa adkhalnāhu fī raḥmatinā, innahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་ང་བཅས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ལུ་བཙུགས་ཡི། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོ་ ཆོས་ཅན་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་ཨིན།

وَنُوْحًا اِذْ نَادٰى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِ ۚ

wa nūḥan iż nādā min qablu fastajabnā lahū fa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

དེ་ལས་ (དྲན་དགོ་) ནོཝ་གི་ལོ་རྒྱུས་འདི་ དེ་གི་ཧེ་མ་ ཁོ་གིས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་སྐབས་ལུ། ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་གི་(སྨོན་ལམ་)ངོས་ལེན་འབད་ཞིནམ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་དང་ཁོ་གི་རྗེས་འཇུག་ཚུ་ རྐྱེན་ངན་སྦོམ་ཅིག་ལས་སྐྱོབ་ཡི།

وَنَصَرْنٰهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَ

wa naṣarnāhu minal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauma sau'in fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་ང་བཅས་ཀྱི་རྟགས་མཚན་ལུ་དགག་པ་རྐྱབ་མི་ཚུ་ལས་རོགས་རམ་འབད་ཡི། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ མི་ངན་ཅིག་ཨིནམ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ཆུ་ནང་བཙུགས་ཡི།

وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ

wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).

དེ་ལས་ དཱ་ཝུད་དང་ སུ་ལེ་མཱན་གཉིས་ཀྱིས་ ས་ཞིང་འདི་གི་སྐོར་ལས་ གྲོས་ཐག་བཅད་པའི་སྐབས་ ༼ས་ཞིང་འདི་༽ ཁོང་རའི་མི་སེར་གྱི་རྭཝ་ཚུ་གིས་ གནོད་སྐྱོན་བཏང་ཡོདཔ་ལས་ཨིན་མས། དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་གིས་ ཐག་བཅད་མི་འདི་ མཐོང་ཡི།

فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ

fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ སུ་ལེ་མཱན་ལུ་ ཧ་གོ་ཐངས་བྱིན་ཡི། དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ རེ་རེ་ལུ་ ཤེས་རབ་དང་ ཤེས་ཡོན་བྱིན་ཏེ་ རི་དང་བྱ་ཚུ་ག་ར་ དཱ་ཝུད་དང་གཅིག་ཁར་ གཟི་བརྗིད་ཅན་སྦེ་ དབང་དུ་བསྡུ་ཡི། དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་འབད་མི་ཚུ་ཨིན།

وَعَلَّمْنٰهُ صَنْعَةَ لَبُوْسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِّنْۢ بَأْسِكُمْۚ فَهَلْ اَنْتُمْ شٰكِرُوْنَ

wa ‘allamnāhu ṣan‘ata labūsil lakum lituḥṣinakum mim ba'sikum, fahal antum syākirūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ དཱ་ཝུད་ལུ་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ དམག་ཆས་བཟོ་ཐངས་ཚུ་ སྟོན་བྱིན་ཡི། ཁྱོད་ཀྱིས་ (ཨཱལ་ལཱ་ལུ་) བཀའ་དྲིན་ཆེ་ག?

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ

wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).

དེ་ལས་ (ང་བཅས་ཀྱིས་ སུ་ལའི་མཱན་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ བྱིན་རླབས་གནང་མི་ ས་གཞི་ནང་ ཁོ་གི་བཀའ་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ རླུང་ཤུགས་ཅན་ཅིག་ འཕུ་ཡི། ང་བཅས་ག་ར་ཤེས་མི་ཨིན།

وَمِنَ الشَّيٰطِيْنِ مَنْ يَّغُوْصُوْنَ لَهٗ وَيَعْمَلُوْنَ عَمَلًا دُوْنَ ذٰلِكَۚ وَكُنَّا لَهُمْ حٰفِظِيْنَ ۙ

wa minasy-syayāṭīna may yagūṣūna lahū wa ya‘malūna ‘amalan dūna żālik(a), wa kunnā lahum ḥāfiẓīn(a).

དེ་ལས་ (ང་བཅས་ཀྱིས་ སོ་ལོ་མོན་ལུ་ཡང་ ཕུལ་ཡི།) བདུད་སྡེ་ཚན་ཅིག་གིས་ ཁོ་གི་དོན་ལུ་ (མཚོ་ནང་) མཆོང་སྟེ་ དེ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ལཱ་གཞན་འབད་ནུག། དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་བལྟ་རྟོགས་འབདཝ་ཨིན།

۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

དེ་ལས་ ཡོབ་གིས་ ཁོ་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་ སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་སྐབས་ "(ཨོ་ངེ་གི་གཙོ་བོ་) ཁྱོད་སྙིང་རྗེ་ཅན་ག་ར་གི་གཙོ་བོ་ཨིན་རུང་ ང་ལུ་ནད་གཞི་ཕོག་ཡོདཔ་ཨིན།"

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ

fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ༼ཁོ་གི་སྨོན་ལམ་༽ ལན་བཏབ་སྟེ་ དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་གི་གུ་ཡོད་པའི་ནད་གཞི་འདི་ བཏོན་བཏང་ཞིནམ་ལས་ ཁོ་གི་བཟའ་ཚང་ཚུ་ ཁོ་ལུ་ལོག་སྤྲོད་ཡི།

وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِدْرِيْسَ وَذَا الْكِفْلِۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰبِرِيْنَ ۙ

wa ismā‘īla wa idrīsa wa żal-kifl(i), kullum minaṣ-ṣābirīn(a).

དེ་ལས་ (ལོ་རྒྱུས་དྲན་དགོཔ་) ཨིསི་མཱལ་ ཨིཌ་རིསི་དང་ ཟུལ་ཀི་ཕི་ལི། ཁོང་ཆ་ཁྱབ་བཟོད་སྒོམ་གྱི་མི་ཨིན།

وَاَدْخَلْنٰهُمْ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهُمْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa adkhalnāhum fī raḥmatinā, innahum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ཚུ་ ང་བཅས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ལུ་བཙུགས་ཡི། དངོས་གནས་ཁོང་ཚུ་ཆོས་ལྡན་གྱི་མི་ཚུ་གི་གྲངས་སུ་ཚུདཔ་ཨིན།

وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ

wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).

དེ་ལས་ ཟུན་ནུན་(ཇོ་ན) གི་ལོ་རྒྱུས་དྲན་དགོ། ཁོ་ ཁྲོ་གཏུམ་གྱི་གནས་སྟངས་ནང་ འགྱོ་བའི་སྐབས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་ལུ་ ལཱ་ཁག་མ་བཟོ་ཟེར་མནོ་སྟེ་ གནམ་མེད་ས་མེད་ གནག་དུང་དུ་སྦེ་ གནས་སྟངས་ནང་ སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་ "ཁྱོད་ལས་ལྷག་སྟེ་ ལྷ་མེད་ ཁྱོད་ལུ་གཟི་བརྗིད་ཡོད། ང་ཡང་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་ཨིན།"

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗۙ وَنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْغَمِّۗ وَكَذٰلِكَ نُـْۨجِى الْمُؤْمِنِيْنَ

fastajabnā lahū wa najjaināhu minal-gamm(i), wa każālika nunjil-mu'minīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་གི་(སྨོན་ལམ་)ལུ་ལན་བཏབ་སྟེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་ཡི། དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་དད་པ་ཅན་ཚུ་སྐྱོབ་ཨིན།

وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ

wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).

དེ་ལས་ (ལོ་རྒྱུས་དྲན་དགོཔ་) ཟ་ཀ་རི་ཡ་གིས་ ཁོ་རའི་དཀོན་མཆོག་ལུ་ སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་སྐབས་ "ཨོ་ངེ་གི་དཀོན་མཆོག་ ང་རྐྱངམ་གཅིག་སྡོད་བཅུག་མ་བཅུག་ (ཨ་ལོ་མེད་པར་) ཁྱོད་འདི་ བརྒྱུད་འཛིན་དྲག་ཤོས་ཨིན།"

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ

fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་གི་སྨོན་ལམ་ལུ་ལན་བཏབ་སྟེ་ ཡ་ཧ་ཡ་བྱིན་ཏེ་ ཁོ་གི་ཨམ་སྲུ་འདི་ མངལ་ཆགས་ཚུགསཔ་བཟོ་ཡི། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོང་གིས་ དུས་རྒྱུན་དུ་ ལེགས་ཤོམ་འབད་ནི་ལུ་ མགྱོགས་པ་རང་ རེ་བ་དང་ ཚ་གྱང་སྦོམ་སྦེ་ ང་བཅས་ལུ་ སྨོན་ལམ་བཏབ་ཨིན། དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་ང་བཅས་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ཨིན།

وَالَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهَا مِنْ رُّوْحِنَا وَجَعَلْنٰهَا وَابْنَهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhā mir rūḥinā wa ja‘alnāhā wabnahā āyatal lil-‘ālamīn(a).

དེ་ལས་ (མར་ཡམ་གྱི་ལོ་རྒྱུས་དྲན་དགོཔ་) མོ་གི་གུས་ཞབས་བདག་འཛིན་འཐབ་མི་ དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ང་བཅས་ལས་ མོ་གི་གཟུགས་ནང་ལུ་ དབུགས་གཏོང་ལེན་འབད་ཡི། ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་དང་ཁོ་གི་ཨ་ལོ་ཚུ་ འཛམ་གླིང་ག་ར་གི་དོན་ལུ་ ༼ཨཱལ་ལཱ་གི་མཐོ་ཚད་༽ གི་རྟགས་མཚན་ཅིག་སྦེ་བཟོ་ཡི།

اِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةًۖ وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْنِ

inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidah(tan), wa ana rabbukum fa‘budūn(i).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ འདི་ (ཏཱ་ཧིད་ཆོས་ལུགས་) ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་ལུགས་ ཆོས་ལུགས་གཅིག་ཨིནམ་ལས་ ང་ཁྱོད་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ཨིནམ་ལས་ ང་ལུ་ཕྱག་འཚལ་དགོ།

وَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْۗ كُلٌّ اِلَيْنَا رٰجِعُوْنَ ࣖ

wa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum, kullun ilainā rāji‘ūn(a).

དེ་འབདཝ་ད་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ཀྱིས་ ཆོས་དང་འབྲེལ་བའི་གནད་དོན་ཚུ་ནང་ ཁ་ཕྱེ་སྟེ་སྡོད་ནུག། དེ་ཚུ་རེ་རེ་བཞིན་དུ་ (སྡེ་ཚན་ཆ་མཉམ་) ང་བཅས་ལུ་ལོག་འོང་།

فَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهٖۚ وَاِنَّا لَهٗ كٰتِبُوْنَ

famay ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā kufrāna lisa‘yih(ī), wa innā lahū kātibūn(a).

ག་གིས་ ལཱ་ལེགས་ཤོམ་འབད་དེ་ དད་པ་བསྐྱེད་པ་ཅིན་ ཁོ་གི་འབད་བརྩོན་འདི་ བཀག་ཆ་འབད་མི་ཚུགས།

وَحَرٰمٌ عَلٰى قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَآ اَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

wa ḥarāmun ‘alā qaryatin ahlaknāhā, innahum lā yarji‘ūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ མེདཔ་བཏང་མི་ ས་གཞི་ཅིག་ལུ་ ལོག་མ་འོང་ནི་འདི་ འབད་མ་ཚུགསཔ་ཨིན།

حَتّٰىٓ اِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوْجُ وَمَأْجُوْجُ وَهُمْ مِّنْ كُلِّ حَدَبٍ يَّنْسِلُوْنَ

Ḥattā iżā futiḥat ya'jūju wa ma'jūju wa hum min kulli ḥadabiy yansilūn(a).

གཡག་ཇུ་དང་ མཀ་ཇུ་ (གྱང་) ཚུ་ ཕྱེ་སྟེ་ མཐོ་ཚད་ག་ར་ལས་ མགྱོགས་པ་རང་ མར་འབབ་མ་ཚུགས་ཚུན་ཚོད།

وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَاِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ اَبْصَارُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ يٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا بَلْ كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

waqtarabal-wa‘dul-ḥaqqu fa iżā hiya syākhiṣatun abṣārul-lażīna kafarū, yā wailanā qad kunnā fī gaflatim min hāżā bal kunnā ẓālimīn(a).

དེ་ལས་ ཁས་བླངས་བདེན་པ་འདི་ ༼འཆི་བ་ལས་སླར་གསོན་པའི་ཉིནམ་༽ ཉེ་བར་འོང་པའི་སྐབས་ གློ་བུར་དུ་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་མིག་ཏོ་ཕྱེ་འོང་། ༼ཁོང་གིས་སླབ་ནུག༽ "ང་བཅས་ག་དེ་ཅིག་སྡུག་བསྔལ་ཅན་ཨིན་ན? ང་བཅས་འདི་ལུ་ རྩ་བ་ལས་རང་ སྣང་མེད་སྦེ་སྡོདཔ་ཨིན། དོན་དངོས་ལུ་ ང་བཅས་དྲང་བདེན་མེད་པའི་མི་ཚུ་ཨིན།"

اِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ حَصَبُ جَهَنَّمَۗ اَنْتُمْ لَهَا وٰرِدُوْنَ

innakum wa mā ta‘budūna min dūnillāhi ḥaṣabu jahannam(a), antum lahā wāridūn(a).

ཁྱོད་དང་ དཀོན་མཆོག་ལས་ལྷག་སྟེ་ ཁྱེད་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་མི་ཚུ་ དམྱལ་བ་གི་དོན་ལུ་ སྣུམ་རླངས་ཨིན། ཁྱོད་ (ངེས་པར་དུ་) དེ་ནང་ལུ་འཛུལ།

لَوْ كَانَ هٰٓؤُلَاۤءِ اٰلِهَةً مَّا وَرَدُوْهَاۗ وَكُلٌّ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lau kāna hā'ulā'i ālihatam mā waradūhā, wa kullun fīhā khālidūn(a).

གལ་ཏེ་(སྐུ་འདྲ་ཚུ་)ལྷ་ཨིན་པ་ཅིན་ ངེས་པར་དུ་ཁོང་ཚུ་(དམྱལ་བ་)ནང་འཛུལ་མི་ཚུགས། དེ་འབདཝ་ད་ ག་ར་དེ་ནང་ རྟག་བུ་རང་ སྡོད་འོང་།

لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّهُمْ فِيْهَا لَا يَسْمَعُوْنَ

lahum fīhā zafīruw wa hum fīhā lā yasma‘ūn(a).

དེ་ནང་ལུ་ ངུ་སྐད་རྐྱབ་སྟེ་ སྐད་རྐྱབ་སྟེ་ ༼དམྱལ་བ་༽ དེ་ནང་ཡོད་མི་ཚུ་གིས་ གོ་མི་ཚུགས།

اِنَّ الَّذِيْنَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِّنَّا الْحُسْنٰىٓۙ اُولٰۤىِٕكَ عَنْهَا مُبْعَدُوْنَ ۙ

innal-lażīna sabaqat lahum minnal-ḥusnā, ulā'ika ‘anhā mub‘adūn(a).

ང་བཅས་ལས་ ལེགས་ཤོམ་ཡོད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ཧེ་མ་ལས་ ཐག་རིང་སར་ བཞག་འོང་།

لَا يَسْمَعُوْنَ حَسِيْسَهَاۚ وَهُمْ فِيْ مَا اشْتَهَتْ اَنْفُسُهُمْ خٰلِدُوْنَ ۚ

lā yasma‘ūna ḥasīsahā, wa hum fīmasytahat anfusuhum khālidūn(a).

དེ་ཚུ་གིས་ ༼དམྱལ་བའི་མེ་གི་༽ སྐད་སྒྲ་འདི་ མ་གོཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ རེ་འདོད་ཡོད་མི་ག་ར་ནང་ ༼སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་དེ་༽ རྟག་བུ་རང་ སྡོདཔ་ཨིན།

لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْاَكْبَرُ وَتَتَلَقّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُۗ هٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

lā yaḥzunuhumul-faza‘ul-akbaru wa tatalaqqāhumul-malā'ikah(tu), hāżā yaumukumul-lażī kuntum tū‘adūn(a).

འཇིགས་སྣང་ཅན་གྱི་རྣམ་རྟོག་འདི་གིས་ ཁོང་ལུ་སེམས་སྡུག་མ་བསྐྱེད་པར་ མཁའ་འགྲོ་ཚུ་གིས་ ཁོང་ལུ་ཕེབས་བསུ་ཞུ་འོང་།

يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ

yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).

(དྲན་) ང་བཅས་ཀྱིས་ ཤོག་གུ་བསྐོར་བ་བཟུམ་སྦེ་ ཞིང་ཁམས་བསྐོར་བའི་ཉིནམ་ལུ། ང་བཅས་ཀྱིས་ འགོ་དང་པ་བཟོ་ནི་འགོ་བཙུགས་ཡོདཔ་བཟུམ་སྦེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ལོག་སྟེ་རང་ བསྐྱར་ལོག་འབད་ནི་ཨིན། (ཀ) ང་བཅས་ཀྱིས་ངེས་པར་དུ་སྒྲུབ་འོང་ཟེར་བའི་ཁས་བླངས། ངོ་མ་རང་ང་བཅས་ཀྱིས་འབད་འོང་།

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُوْرِ مِنْۢ بَعْدِ الذِّكْرِ اَنَّ الْاَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصّٰلِحُوْنَ

wa laqad katabnā fiz-zabūri mim ba‘diż-żikri annal-arḍa yariṡuhā ‘ibādiyaṣ-ṣāliḥūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཟ་བུར་ནང་ འཛམ་གླིང་འདི་ ངེ་གི་དྲང་བདེན་གྱི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་གིས་ བདག་འཛིན་འཐབ་འོང་ཟེར་ བྲིས་ཡོདཔ་ཨིན།

اِنَّ فِيْ هٰذَا لَبَلٰغًا لِّقَوْمٍ عٰبِدِيْنَ ۗ

inna fī hāżā labalāgal liqaumin ‘ābidīn(a).

དོན་དངོས་ཐོག ༼འདི་ནང་ལུ་བཀོད་དེ་ཡོད་མི་འདི་༽ ༼ཨཱལ་ལཱ་༽ ལུ་ཕྱག་འཚལ་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ངོ་མ་རང་ ༼ཆ་ཚང་༽ ལམ་སྟོན་ཅིག་ཨིན།

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wa mā arsalnāka illā raḥmatal lil-‘ālamīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱོད་ (མུ་ཧ་མཱད་) མེན་པར་ འཛམ་གླིང་ག་ར་ལུ་ སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ནིའི་དོན་ལུ་ བཏང་ཡི།

قُلْ اِنَّمَا يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

qul innamā yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fahal antum muslimūn(a).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཟེར་སླབ། "ངོ་མ་རང་ ང་ལུ་གསལ་བསྒྲགས་འབད་མི་འདི་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་འདི་ དཀོན་མཆོག་གཅིག་ཨིནམ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ༼ཁོ་ལུ་༽ མགུ་བསྐོར་བརྐྱབ་ཡི་ག་?

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ اٰذَنْتُكُمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ وَاِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ اَمْ بَعِيْدٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ

fa in tawallau fa qul āżantukum ‘alā sawā'(in), wa in adrī aqarībun am ba‘īdum mā tū‘adūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཕྱིར་ལོག་འབད་བ་ཅིན་ (མུ་ཧ་མཱད་) ལུ་ "ང་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ དེ་སྦེ་རང་ (སློབ་སྟོན་) (ང་བཅས་ཀྱི་བར་ན་) བརྡ་སྤྲོད་འབད་ཡི། ཁྱོད་ལུ་ཉེན་བརྡ་འབད་མི་འདི་ ཉེ་འདབས་དང་ ཐག་རིང་སར་ཨིན་ན་ ང་གིས་མི་ཤེས།"

اِنَّهٗ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُوْنَ

innahū ya‘lamul-jahra minal-qauli wa ya‘lamu mā taktumūn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་སླབ་མི་ཚིག་ཚུ་ ཁོ་གིས་གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ཤེས་ཏེ་ ཁྱོད་ཀྱིས་གསང་བ་བཞག་མི་འདི་ཡང་ཤེས་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَاِنْ اَدْرِيْ لَعَلَّهٗ فِتْنَةٌ لَّكُمْ وَمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

wa in adrī la‘allahū fitnatul lakum wa matā‘un ilā ḥīn(in).

དེ་ལས་ ང་གིས་མི་ཤེས་ དུས་ཚོད་བཀོད་མི་ཚུན་ཚོད་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ བརྟག་དཔྱད་དང་ དགའ་སྤྲོ་ཅིག་འོང་ནི་མས།

قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ

qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).

ཁོ་གིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) གིས་ "ཨོ་ངེ་གི་གཙོ་བོ་ དྲང་བདེན་གྱི་ཐོག་ལས་ ཐག་བཅད་གནང་། ང་བཅས་ཀྱི་གཙོ་བོ་འདི་ སྙིང་རྗེ་ཅན་ཨིནམ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་སླབ་མི་ག་ར་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཆ་རོགས་ཞུཝ་ཨིན།"

اِقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ مُّعْرِضُوْنَ ۚ

iqtaraba lin-nāsi ḥisābuhum wa hum fī gaflatim mu‘riḍūn(a).

མི་ཚུ་གིས་ ལཱ་གི་རྩིས་རྐྱབ་ནི་ལུ་ ཉེ་བར་འོང་ཡོདཔ་ད་ དེ་བསྒང་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ སྣང་མེད་ཀྱི་གནས་སྟངས་ནང་ ༼འཛམ་གླིང་འདི་ནང་༽ ཕྱི་ཁར་འགྱོ་སྟེ་ ༼འཇིག་རྟེན་འདི་ལས་༽ འགྱོ་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ

mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).

དཀོན་མཆོག་ལས་ ཚིག་གསརཔ་ཅིག་ གསལ་བསྒྲགས་འབད་བའི་སྐབས་ རྩེདམོ་རྩེ་སྟེ་ ཉན་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).

ཁོང་གི་སེམས་འདི་སྣང་མེད་ཀྱི་གནས་སྟངས་ནང་ལུ་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ མི་དྲང་བདེན་མེད་མི་ཚུ་གིས་ ཁོང་གི་ཁ་སླབ་འདི་ གསང་བ་སྦེ་བཞག་སྟེ་ "འདི་ (མི་ངོམ་) (མུ་ཧ་མཱད་) འདི་ ཁྱོད་བཟུམ་གྱི་མི་ (ཡང་) མ་གཏོགས་ གཞན་ག་ནི་ཡང་མེན། ཁྱོད་ཀྱིས་ མཐོང་རུང་ མགུ་སྐོར་འདི་ ངོས་ལེན་འབད་ཡི་ག་?"

قٰلَ رَبِّيْ يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۖ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qāla rabbī ya‘lamul-qaula fis-samā'i wal-arḍ(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

ཁོ་གིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) གིས་ "ངེ་གི་གཙོ་བོ་གིས་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ནང་ལུ་ཡོད་པའི་ཚིག་ཚུ་ག་ར་ཤེས་ཏེ་ ག་ར་གོ་ཚུགས་མི་དང་ ག་ར་ཤེས་མི་ཨིན།"

بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ

bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).

ཁོང་གིས་སླབ་མི་ནང་ "༼ཀུ་རཱན་འདི་༽ ཟང་ཟིང་ཅན་གྱི་རྨི་ལམ་གྱི་ཤིང་འབྲས་ཨིནམ་དང་ ཡང་ན་ ཁོ་གི་༼མུ་ཧ་མཱད་ཀྱི་༽ བཟོ་རིག་གི་གྲུབ་འབྲས་ ཡང་ན་ ཁོ་ར་སྙན་ངག་པ་ཅིག་ཨིན་རུང་ ཧེ་མ་བཏང་ཡོད་པའི་སྐུ་ཚབ་ཚུ་བཟུམ་འབད་ ང་བཅས་ལུ་ རྟགས་མཚན་༼བདེན་ཁུངས་༽ འབག་འོང་ནི་གི་དཔའ་བཅམ་ཟེར་ཨིན་མས།"

مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ

mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་མེདཔ་བཏང་མི་ ཁོང་གི་ཧེ་མ་ ས་གཞི་ཅིག་ནང་སྡོད་མི་ཚུ་གིས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་པར་ ༼ང་བཅས་ཀྱིས་སྒྲུབ་བྱེད་བཏང་རུང་༽ ཁོང་གིས་ཡིད་ཆེས་འོང་ག?

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་མ་ ༼སྐུ་ཚབ་ཚུ་༽ མ་བཏང་པར་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ གསལ་བསྒྲགས་འབད་མི་ མི་ལ་ལུ་ཅིག་ བཏང་ཡོདཔ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་མ་ཤེས་པ་ཅིན་ ཤེས་ཡོན་ཡོད་མི་ཅིག་ལུ་ དྲིས།

وَمَا جَعَلْنٰهُمْ جَسَدًا لَّا يَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَمَا كَانُوْا خٰلِدِيْنَ

wa mā ja‘alnāhum jasadal lā ya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa mā kānū khālidīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ ༼སྐུ་ཚབ་ཚུ་༽ བཞེས་སྒོ་མ་ཟ་བའི་གཟུགས་ཅིག་མ་བཟོ་བར་ཡོདཔ་མ་ཚད་ ཁོང་ཡང་ རྟག་བུ་རང་ མི་ཚེ་མ་བསྐྱལ་བར་ཡོདཔ་ཨིན།

ثُمَّ صَدَقْنٰهُمُ الْوَعْدَ فَاَنْجَيْنٰهُمْ وَمَنْ نَّشَاۤءُ وَاَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِيْنَ

Ṡumma ṣadaqnāhumul-wa‘da fa anjaināhum wa man nasyā'u wa ahlaknal-musrifīn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་ཁས་བླངས་འབད་མི་འདི་ འགྲུབ་ཡི། དེ་འབདཝ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་དང་ ང་བཅས་ཀྱིས་འདོད་པའི་མི་ཚུ་ སྐྱབས་མཛད་དེ་ འགལ་བ་ཚུ་ མེདཔ་བཏང་ཡི།

لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ كِتٰبًا فِيْهِ ذِكْرُكُمْۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

laqad anzalnā ilaikum kitāban fīhi żikrukum, afalā ta‘qilūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལུ་ཉེན་བརྡ་ཡོད་པའི་དཔེ་ཆ་ཅིག་བཏང་ཡི། དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་གོ་གམ།

وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَّاَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَ

wa kam qaṣamnā min qaryatin kānat ẓālimataw wa ansya'nā ba‘dahā qauman ākharīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ མི་དྲང་བདེན་མེད་པའི་རྒྱལ་ཁབ་ག་དེམ་ཅིག་ མེདཔ་བཏང་ཡི་ག་ དེ་གི་ཤུལ་ལས་ མི་རབས་གཞན་ཅིག་ བཟོ་ཡི།

فَلَمَّآ اَحَسُّوْا بَأْسَنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَرْكُضُوْنَ ۗ

falammā aḥassū ba'sanā iżā hum minhā yarkuḍūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ཀྱི་ཉེས་ཁྲིམས་འདི་ མྱོང་པའི་སྐབས་ གློ་བུར་དུ་ ༼ཁོང་རའི་རྒྱལ་ཁབ་༽ ལས་ བྱོག་སོང་ནུག།

لَا تَرْكُضُوْا وَارْجِعُوْٓا اِلٰى مَآ اُتْرِفْتُمْ فِيْهِ وَمَسٰكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْـَٔلُوْنَ

lā tarkuḍū warji‘ū ilā mā utriftum fīhi wa masākinikum la‘allakum tus'alūn(a).

མགྱོགས་པ་མ་རྒྱུག། ཁྱོད་ཀྱི་མི་ཚེའི་དགའ་སྤྲོ་དང་ ཁྱོད་ཀྱི་(ལེགས་ཤོམ་)སྡོད་གནས་ཚུ་ལུ་ལོག་འོང་ དེ་ལས་ ཁྱོད་ལུ་དྲི་བ་བཀོད་ཚུགས།

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

ང་བཅས་ག་དེམ་ཅིག་སྡུག་བསྔལ་ཅན་ཨིན་ ང་བཅས་རང་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་ཨིན་མས་ཟེར་སླབ་ནུག།

فَمَا زَالَتْ تِّلْكَ دَعْوٰىهُمْ حَتّٰى جَعَلْنٰهُمْ حَصِيْدًا خٰمِدِيْنَ

famā zālat tilka da‘wāhum ḥattā ja‘alnāhum ḥaṣīdan khāmidīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གི་ཉོགས་བཤད་ཚུ་ འཕྲོ་མཐུད་དེ་རང་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ཚུ་ ད་ལས་ཕར་ མི་ཚེ་མ་བསྐྱལ་བར་ བསྡུ་བསྒྱོམ་འབད་བའི་ སྔོ་ཤིང་ཚུ་ བཟོ་ཡི།

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لٰعِبِيْنَ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā lā‘ibīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ དེ་ལས་ དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ཡོད་མི་ཚུ་ག་ར་ དགའ་སྤྲོ་གི་དོན་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་ བཟོ་མ་བཏུབ།

لَوْ اَرَدْنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ لَهْوًا لَّاتَّخَذْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّآ ۖاِنْ كُنَّا فٰعِلِيْنَ

lau aradnā an nattakhiża lahwal lattakhażnāhum mil ladunnā, in kunnā fā‘ilīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ རྩེདམོ་ཅིག་བཟོ་དགོ་པ་ཅིན་ ༼ཨམ་སྲུ་དང་ཨ་ལོ་ཚུ་གི་༽ ང་བཅས་ཀྱིས་ ང་བཅས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལས་ བཟོ་དགོཔ་ཨིན་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ངོ་མ་རང་ འབད་དགོ་པ་ཅིན་ ང་བཅས་ཀྱིས་ བཟོ་འོང་།

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهٗ فَاِذَا هُوَ زَاهِقٌۗ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُوْنَ

bal naqżifu bil-ḥaqqi ‘alal-bāṭili fa yadmaguhū fa iżā huwa zāhiq(un), wa lakumul-wailu mimmā taṣifūn(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ང་བཅས་ཀྱིས་ བདེན་པ་ཡོད་མི་འདི་ རྫུན་མ་ལུ་ བཀོ་བཞག་སྟེ་ བདེན་པ་ཡོད་མི་འདི་ མེདཔ་བཏང་ཞིནམ་ལས་ དེ་འཕྲོ་ལས་ རྫུན་མ་འདི་ ཡལ་འགྱོ་ཡི། དེ་ལས་ཁྱོད་ལུ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་ནི་ཨིན་ ག་ཅི་སྨོ་ཟེར་བ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་འོས་འབབ་མེད་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཚུ་ ངོས་འཛིན་འབདཝ་ཨིན།

وَلَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَنْ عِنْدَهٗ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَلَا يَسْتَحْسِرُوْنَ ۚ

wa lahū man fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa man ‘indahū lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa lā yastaḥsirūn(a).

དེ་ལས་ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ནང་ཡོད་མི་ཚུ་ཁོ་གི་ཨིན། དེ་ལས་ (ཕོ་ཉ་ཚུ་) ཁོ་གི་ཟུར་ཁར་ཡོད་མི་ཚུ་ལུ་ ཁོ་ལུ་ཕྱག་འཚལ་ནི་གི་ ང་རྒྱལ་མེདཔ་མ་ཚད་ ༼ཡང༽ འུ་སྡུག་མ་ཚོར་བར་ཡོདཔ་ཨིན།

يُسَبِّحُوْنَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُوْنَ

yusabbiḥūnal-laila wan-nahāra wa lā yafturūn(a).

དེ་ཚུ་གིས་ (ཕོ་ཉ་ཚུ་) ཉིན་མཚན་མེད་པར་ གཟི་བརྗིད་བསྐྱེདཔ་ཨིན།

اَمِ اتَّخَذُوْٓا اٰلِهَةً مِّنَ الْاَرْضِ هُمْ يُنْشِرُوْنَ

amittakhażū ālihatam minal-arḍi hum yunsyirūn(a).

༼ཤི་མི་ཚུ་༽ གསོན་པོ་སྦེ་བཞེངས་ཚུགས་པའི་ ས་གཞི་ལས་ལྷ་ཚུ་འབག་འོང་ག?

لَوْ كَانَ فِيْهِمَآ اٰلِهَةٌ اِلَّا اللّٰهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

lau kāna fīhimā ālihatun illallāhu lafasadatā, fa subḥānallāhi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

གལ་སྲིད་ཁོང་གཉིས་ཆ་ར་ལུ་ (ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ནང་) ཨཱལ་ལཱ་མ་གཏོགས་ ལྷ་གཞན་ཡོད་པ་ཅིན་ གཉིས་ཆ་ར་ མེདཔ་འགྱོ་འོང་། གཟི་བརྗིད་འདི་ ཁྲི་གི་བདག་པོ་ཨིན་མི་ ཨ་ལཱ་ལུ་ཨིན།

لَا يُسْـَٔلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْـَٔلُوْنَ

lā yus'alu ‘ammā yaf‘alu wa hum yus'alūn(a).

ཁོ་(ཨཱལ་ལཱ་) གིས་ཁོ་གིས་ག་ཅི་འབདཝ་ཨིན་ན་ དྲི་བ་བཀོད་མི་བཏུབ་ དེ་འབདཝ་ད་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ལུ་ དྲི་བ་བཀོད་ནི་ཨིན།

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْۚ هٰذَا ذِكْرُ مَنْ مَّعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِيْۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۙ الْحَقَّ فَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

amittakhażū min dūnihī ālihah(tan), qul hātū burhānakum, hāżā żikru mam ma‘iya wa żikru man qablī, bal akṡaruhum lā ya‘lamūnal-ḥaqqa fahum mu‘riḍūn(a).

།ཡང་ན་ཁོ་ལས་གཞན་པའི་ལྷ་རྣམས་བླངས་སམ་ཞེ་ན། ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ལུ་ "ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཚུ་སླབ། འདི་(ཀུ་རཱན་) ང་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་མི་ཚུ་ལུ་ཉེན་བརྡ་དང་ ངེ་གི་ཧེ་མ་ཡོད་མི་ཚུ་ལུ་ཉེན་བརྡ་ཨིན།" དེ་འབདཝ་ད་ མང་ཤོས་ཅིག་གིས་རང་ བདེན་པ་ (བདེན་པ) མ་ཤེསཔ་ལས་ ཕྱིར་ལོག་འགྱོཝ་ཨིན།

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا نُوْحِيْٓ اِلَيْهِ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدُوْنِ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūlin illā nūḥī ilaihi annahū lā ilāha illā ana fa‘budūn(i).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་མ་ ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ སྐུ་ཚབ་ག་ཡང་མ་གཏང་པར་ ང་ལས་ལྷག་སྟེ་ ལྷ་གཞན་མེདཔ་ལས་ ང་ལུ་ཕྱག་འཚལ་ཟེར་ གསལ་བསྒྲགས་འབད་ཡི།

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا سُبْحٰنَهٗ ۗبَلْ عِبَادٌ مُّكْرَمُوْنَ ۙ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladan subḥānah(ū), bal ‘ibādum mukramūn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱི་དཀོན་མཆོག་གིས་ བུ་གཅིག་བཟོ་ཡི་ཟེར་སླབ་ནུག གཟི་བརྗིད་ཁོ་ལུ། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ (ཕོ་ཉ་ཚུ་) གཟི་བརྗིད་ཅན་གྱི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་ཨིན།

لَا يَسْبِقُوْنَهٗ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِاَمْرِهٖ يَعْمَلُوْنَ

lā yasbiqūnahū bil-qauli wa hum bi'amrihī ya‘malūn(a).

ཁོང་གིས་ཁོ་གི་གདོང་ཁར་སླབ་མ་བཏུབ་པར་ ཁོ་གི་བཀའ་རྒྱ་ཚུ་སྒྲུབ་ནུག།

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ

ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).

དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ ཁོང་གི་གདོང་ཁར་དང་ རྒྱབ་ཁར་ཡོད་མི་ཚུ་ག་ར་ ཤེས་ཏེ་ཡོདཔ་ལས་ ཁོང་གིས་ དགའ་མི་ཚུ་ལུ་མ་གཏོགས་ སྨོན་ལམ་བཏབ་མི་བཏུབ་པས།

۞ وَمَنْ يَّقُلْ مِنْهُمْ اِنِّيْٓ اِلٰهٌ مِّنْ دُوْنِهٖ فَذٰلِكَ نَجْزِيْهِ جَهَنَّمَۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa may yaqul minhum innī ilāhun min dūnihī fa żālika najzīhi jahannam(a), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

དེ་ལས་ ག་གིས་ཡང་ ངོ་མ་རང་ ང་ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ལྷ་ཨིན་ཟེར་སླབ་པ་ཅིན་ ང་བཅས་ཀྱིས་ མི་དེ་ལུ་ དམྱལ་བ་གི་གསོལ་རས་བྱིན་འོང་། དེ་སྦེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ གསོལ་རས་བྱིནམ་ཨིན།

اَوَلَمْ يَرَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰهُمَاۗ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاۤءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۗ اَفَلَا يُؤْمِنُوْنَ

awalam yaral-lażīna kafarū annas-samāwāti wal-arḍa kānatā ratqan fa fataqnāhumā, wa ja‘alnā minal-mā'i kulla syai'in ḥayy(in), afalā yu'minūn(a).

དེ་ལས་ མ་དད་པ་ཅན་ཚུ་གིས་ གནམ་དང་ས་གཞི་འདི་ ཚར་གཅིག་གཅིག་ཁར་འཛོམས་ཏེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁ་ཕྱེ་སྟེ་ཡོདཔ་ཨིནམ་མ་ཤེས་ག? ང་བཅས་ཀྱིས་སྲོག་ལྡན་ག་ར་ཆུ་ལས་བཟོ་ཡི། དེ་ལས་ཁོང་གིས་ག་ཅི་འབད་ཡིད་ཆེས་མ་བསྐྱེདཔ་སྨོ?

وَجَعَلْنَا فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِهِمْۖ وَجَعَلْنَا فِيْهَا فِجَاجًا سُبُلًا لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ja‘alnā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bihim, wa ja‘anā fīhā fijājan subulal la‘allahum yahtadūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ འཛམ་གླིང་འདི་ནང་ གངས་རི་བརྟན་པོ་བཟོ་སྟེ་ དེ་ཚུ་དང་གཅིག་ཁར་ གཡོ་འགུལ་མ་འབད་བར་ དེ་ཁར་ཡང་ ལམ་རྒྱ་ཆེཝ་སྦེ་བཟོ་སྟེ་ དེ་ཚུ་ལམ་སྟོན་འབད་ཚུགས།

وَجَعَلْنَا السَّمَاۤءَ سَقْفًا مَّحْفُوْظًاۚ وَهُمْ عَنْ اٰيٰتِهَا مُعْرِضُوْنَ

wa ja‘alnas-samā'a saqfam maḥfūẓā(n), wa hum ‘an āyātihā mu‘riḍūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ གནམ་མཁའ་འདི་ ཉེན་སྲུང་འབད་ཡོད་པའི་ ཁྱིམ་ཐོག་ཅིག་བཟོ་ཡོདཔ་ཨིན་རུང་ ཁོང་གིས་ ད་ལྟོ་ཡང་ རྟགས་མཚན་ཚུ་ལས་ ཕྱིར་འཐེན་འབདཝ་ཨིན།

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

wa huwal-lażī khalaqal-laila wan-nahāra wasy-syamsa wal-qamar(a), kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

དེ་ལས་ མཚན་མོ་ཉིན་མོ་ ཉི་མ་དང་ཟླཝ་ཚུ་ བཟོ་མི་དེ་ཨིན། རེ་རེ་གིས་ རང་སོའི་རྒྱུ་ལམ་ནང་ བསྐོར་ར་རྐྱབ་ཨིན།

وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِّنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَۗ اَفَا۟ىِٕنْ مِّتَّ فَهُمُ الْخٰلِدُوْنَ

wa mā ja‘alnā libasyarim min qablikal-khuld(a), afa'im mitta fahumul-khālidūn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་མ་ མི་གཅིག་ལུ་ཡང་ བརྟན་བཞུགས་ཀྱི་མི་ཚེ་བཟོ་མ་ཚུགས། ཁྱོད་ཤི་བ་ཅིན་ ཁོང་ཚུ་མ་ཤི་བར་སྡོད་འོང་ག?

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَنَبْلُوْكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً ۗوَاِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa nablūkum bisy-syarri wal-khairi fitnah(tan), wa ilainā turja‘ūn(a).

སྲོག་ལྡན་ག་ར་གིས་འཆི་བའི་བྲོ་བ་མྱོང་འོང་། ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱེད་ལུ་བརྟག་དཔྱད་སྦེ་ངན་པ་དང་ལེགས་ཤོམ་བརྟག་དཔྱད་འབད་འོང་། དེ་ལས་ཁྱོད་ང་བཅས་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་ལོག་འོང་།

وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).

དེ་ལས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གིས་ ཁྱོད་ (མུ་ཧ་མཱད་) མཐོང་པའི་སྐབས་ ཁྱོད་ལུ་ མཆི་མ་བཏང་ནི་གི་དངོས་པོ་ཅིག་སྦེ་རྐྱངམ་ཅིག་ བརྩི་དོ་ཡོདཔ་ཨིན། །ཁྱོད་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ལ་སྨད་པ་འདི་ཡིན་ནམ། མ་གཞི་ཁོང་ཚུ་ སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱི་ཨཱལ་ལཱ་དྲན་ནི་འདི་ ཁས་མ་ལེན་མི་ མི་ཚུ་ཨིན་རུང་།

خُلِقَ الْاِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍۗ سَاُورِيْكُمْ اٰيٰتِيْ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْنِ

khuliqal-insānu min ‘ajal(in), sa'urīkum āyātī falā tasta‘jilūn(i).

མི་ཚུ་ མགྱོགས་པ་རང་ བཟོ་ཡོདཔ་ཨིན། ཤུལ་ལས་ང་གིས་ཁྱོད་ལུ་ངེ་གི་རྟགས་མཚན་སྟོན་འོང་། དེ་འབདཝ་ལས་ ང་ལུ་མགྱོགས་པ་འབད་ཟེར་མ་སླབ།

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ཁྱེད་ཚུ་བདེན་པ་བཤད་པ་ཅིན་ ཁས་བླངས་འདི་ནམ་འོང་འོང་ག་ཟེར་སླབ་ནུག

لَوْ يَعْلَمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا حِيْنَ لَا يَكُفُّوْنَ عَنْ وُّجُوْهِهِمُ النَّارَ وَلَا عَنْ ظُهُوْرِهِمْ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

lau ya‘lamul-lażīna kafarū ḥīna lā yakuffūna ‘aw wujūhihimun nāra wa lā ‘an ẓuhūrihim wa lā hum yunṣarūn(a).

གལ་སྲིད་ མ་དད་པ་ཅན་ཚུ་གིས་ ཤེས་པ་ཅིན་ གདོང་དང་རྒྱབ་ལས་ དམྱལ་བའི་མེ་འདི་ བཏོན་མ་ཚུགས་པའི་སྐབས་ གྲོགས་རམ་མ་ཐོབ་པས།

بَلْ تَأْتِيْهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

bal ta'tīhim bagtatan fa tabhatuhum falā yastaṭī‘ūna raddahā wa lā hum yunẓarūn(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ (ཁྲིམས་དཔོན་གྱི་ཉིནམ) དེ་ཁོང་ལུ་གློ་བུར་དུ་འོང་འོང་ དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་ འདྲོག་བྱེལ་འཐབ་འོང་། དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ དེ་ལུ་ ངོས་ལེན་མ་འབད་བར་ ༼ཡང་༽ ཕྱིར་འགྱངས་ ༼དུས་ཚོད་༽ མ་བྱིནམ་ཨིན།

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་མའི་སྐུ་ཚབ་ཚུ་ཡང་ མཆི་མ་བཏང་ཡོདཔ་ལས་ མནར་གཅོད་འདི་ ཁོང་གིས་ དུས་རྒྱུན་དུ་ མཆི་མ་བཏང་མི་ཚུ་ལུ་ མཆི་མ་བཏང་མི་ཚུ་ལུ་ མར་འབབ་ནུག།

قُلْ مَنْ يَّكْلَؤُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمٰنِۗ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُّعْرِضُوْنَ

qul may yakla'ukum bil-laili wan-nahāri minar-raḥmān(i), bal hum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

ཁྱོད་ལུ་སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱི་ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་ ཉིན་མཚན་མེད་པར་ ག་གིས་སྲུང་སྐྱོབ་འབད་འོང་ག་ཟེར་སླབ། དེ་འབདཝ་ད་ ཁོང་གིས་ ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་དྲན་ནི་ལུ་ བློ་མ་བདེཝ་ཡོདཔ་ཨིན།

اَمْ لَهُمْ اٰلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِّنْ دُوْنِنَاۗ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَ اَنْفُسِهِمْ وَلَا هُمْ مِّنَّا يُصْحَبُوْنَ

am lahum ālihatun tamna‘uhum min dūninā, lā yastaṭī‘ūna naṣra anfusihim wa lā hum minnā yuṣḥabūn(a).

ཡང་ན་ ང་བཅས་ལས་སྲུང་སྐྱོབ་འབད་ཚུགས་པའི་ ལྷ་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན་ན? དེ་ཚུ་གི་ལྷ་ཚུ་གིས་ རང་ལུ་ཕན་ཐོགས་མེདཔ་མ་ཚད་ ང་བཅས་ཀྱི་ཉེས་ཁྲིམས་ལས་ཡང་ སྐྱོབ་མ་ཚུགསཔ་ཨིན།

بَلْ مَتَّعْنَا هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۗ اَفَلَا يَرَوْنَ اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ اَفَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

bal matta‘nā hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā ṭāla ‘alaihimul-‘umur(u), afalā yarauna annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, afahumul-gālibūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་དང་ཁོང་གི་ཕ་བརྒྱུད་ཚུ་ལུ་ མི་ཚེ་རིངམོ་མ་འགྱོ་ཚུན་ཚོད་ ༼འཛམ་གླིང་ནང་མི་ཚེ་གི་༽ དགའ་སྤྲོ་བྱིན་ཡི། དེ་འབདཝ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ས་གཞི་ཅིག་ནང་འོང་ཞིནམ་ལས་ ༼དེ་ཡང་ མ་དད་པའི་མི་ཚུ་གི་དབང་ཚད་འོག་ལུ་ཡོདཔ་ཨིན་༽ དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ས་ཆའི་མཐའ་མ་ལས་ དེ་གི་ས་སྒོ་འདི་ མར་ཕབ་འབད་ཡི་ཟེར་ ཁོང་གིས་མ་མཐོང་ག? རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་མི་དེ་ཚུ་ཨིན་ན?

قُلْ اِنَّمَآ اُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِۖ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاۤءَ اِذَا مَا يُنْذَرُوْنَ

qul innamā unżirukum bil-waḥy(i), wa lā yasma‘uṣ-ṣummud-du‘ā'a iżā mā yunżarūn(a).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཟེར་སླབ། "ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ང་གིས་ཁྱོད་ལུ་ གསལ་བསྒྲགས་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ ཉེན་བརྡ་རྐྱངམ་ཅིག་བྱིནམ་ཨིན།" དེ་འབདཝ་ད་ མི་ཉན་མི་ཚུ་གིས་ ཉེན་བརྡ་འབད་བའི་སྐབས་ ཁ་སླབ་མི་གོ།

وَلَىِٕنْ مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

wa la'im massathum nafḥatum min ‘ażābi rabbika layaqūlunna yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལས་ ཉེས་ཁྲིམས་ཆུང་ཀུ་ཅིག་ཡང་ ཁོང་ལུ་ཕོག་པ་ཅིན་ ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ལུ་ སྐྱོ་སྣང་བྱུང་ ང་བཅས་རང་ དུས་རྒྱུན་དུ་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ གཅིག་ཨིན་ཟེར་ ངེས་པར་དུ་སླབ་འོང་།

وَنَضَعُ الْمَوَازِيْنَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيٰمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔاۗ وَاِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ اَتَيْنَا بِهَاۗ وَكَفٰى بِنَا حٰسِبِيْنَ

wa naḍa‘ul-mawāzīnal-qisṭa liyaumil-qiyāmati falā tuẓlamu nafsun syai'ā(n), wa in kāna miṡqāla ḥabbatim min khardalin atainā bihā, wa kafā binā ḥāsibīn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཉིནམ་ལུ་ འཇལ་ཚད་འོས་འབབ་ཅན་ཅིག་བཙུགས་ཏེ་ མི་གཅིག་ལུ་ཡང་ གནོད་སྐྱོན་ཆུང་ཀུ་ཅིག་ཡང་མི་འབྱུང་། ལྗིད་ཚད་འདི་ མར་ཁུ་གི་སོན་བཟུམ་ཅིག་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིན་རུང་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ངེས་པར་དུ་འབག་འོང་། དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ རྩིས་རྐྱབ་ནི་འདི་ ལངམ་ཨིན།

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاۤءً وَّذِكْرًا لِّلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa laqad ātainā mūsā wa hārūnal-furqāna wa ḍiyā'aw wa żikral lil-muttaqīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ མོ་སཱེས་དང་ ཧ་རུན་ལུ་ ཕུར་ཀཱན་ (ཊོ་ར་གི་ཀི་དེབ) དང་ ཆོས་ལུགས་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ འོད་གསལ་དང་ བསླབ་བྱ་བྱིན་ཡི།

الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِّنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُوْنَ

allażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa hum minas-sā‘ati musyfiqūn(a).

༼དེ་ཡང་༽ རང་གི་གཙོ་བོ་མ་མཐོང་རུང་ ༼ཉེས་ཁྲིམས་༽ ལས་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་མི་དང་ ༼འབྱོན་པའི་ཉིནམ་༽ འདྲོགས་མི་ཚུ་ཨིན།

وَهٰذَا ذِكْرٌ مُّبٰرَكٌ اَنْزَلْنٰهُۗ اَفَاَنْتُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ࣖ

wa hāżā żikrum mubārakun anzalnāh(u), afa antum lahū munkirūn(a).

དེ་ལས་ འདི་ (ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་) ང་བཅས་ཀྱིས་ བཏང་ཡོད་པའི་ བྱིན་རླབས་ཡོད་པའི་ ཉེན་བརྡ་ཅིག་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་ལེན་མི་འབད།

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَآ اِبْرٰهِيْمَ رُشْدَهٗ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِهٖ عٰلِمِيْنَ

wa laqad ātainā ibrāhīma rusydahū min qablu wa kunnā bihī ‘ālimīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་གི་ཧེ་མ་ (མོ་སཱེས་དང་ཧ་རུན་) ཨབ་ར་ཧམ་ལུ་ ལམ་སྟོན་བྱིན་ཡོདཔ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་ལུ་ ཧེ་མ་ལས་རང་ ཤེས་ཏེ་ཡོདཔ་ཨིན།

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).

༼དྲན་༽ ཁོ་གིས་ (ཨིབ་རམ་) ཁོ་རའི་ཨ་པ་དང་ཁོ་རའི་མི་ཚུ་ལུ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ བརྩོན་ཤུགས་བསྐྱེད་དེ་ཕྱག་འཚལ་མི་ སྐུ་འདྲ་འདི་ག་ཅི་སྨོ་ཟེར་སླབ་པའི་སྐབས་ལུ།

قَالُوْا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا لَهَا عٰبِدِيْنَ

qālū wajadnā ābā'anā lahā ‘ābidīn(a).

ང་བཅས་ཀྱི་ཕ་བརྒྱུད་ཚུ་ཁོ་ལུ་ཕྱག་འཚལ་ས་མཐོང་ཡི་ཟེར་ཞུ་ནུག།།

قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qāla laqad kuntum antum wa ābā'ukum fī ḍalālim mubīn(in).

ཁོ་གིས་ (ཨིབ་རམ་) ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་བརྒྱུད་ཚུ་ འཛོལ་བ་གསལ་ཏོག་ཏོ་ནང་ཡོདཔ་ཨིན།

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ اَمْ اَنْتَ مِنَ اللّٰعِبِيْنَ

qālū aji'tanā bil-ḥaqqi am anta minal-lā‘ibīn(a).

ཁྱོད་ང་བཅས་ལུ་ བདེན་པ་འབག་འོང་ཡི་ག་ ཡང་ན་ རྩེདམོ་རྩེ་སྡོདཔ་ཨིན་ན་ཟེར་ སླབ་ནུག།

قَالَ بَلْ رَّبُّكُمْ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الَّذِيْ فَطَرَهُنَّۖ وَاَنَا۠ عَلٰى ذٰلِكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

qāla bar rabbukum rabbus-samāwāti wal-arḍil-lażī faṭarahunn(a), wa ana ‘alā żālikum minasy-syāhidīn(a).

ཁོ་གིས་ (ཨིབ་རཱ་ཧམ་) ལན་གསལ་འབད་ནུག "དོན་དངོས་ཐོག་ལུ་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་འདི་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་གི་གཙོ་བོ་ཨིན། ༼ཁོ་གིས་༽ དེ་ཚུ་བཟོ་མི་ཨིན། ང་ཡང་ དེ་ལུ་བདེན་ཁུངས་བཀལ་ཚུགས་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་ཨིན།

وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ

wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).

དེ་ལས་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་འདྲ་ཚུ་བཞག་པའི་ཤུལ་ལས་ ང་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་འདྲ་ཚུ་ལུ་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་འོང་།

فَجَعَلَهُمْ جُذٰذًا اِلَّا كَبِيْرًا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ اِلَيْهِ يَرْجِعُوْنَ

fa ja‘alahum jużāżan illā kabīral lahum la‘allahum ilaihi yarji‘ūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་གིས་ (ཨིབ་རཱ་ཧམ་) གིས་ (སྐུ་འདྲ་) སྦོམ་ཤོས་ (དེ་གི་ཕམ་) མ་གཏོགས་ ཆ་ཤས་ཆ་ཤས་སྦེ་ བརྡུང་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་ཁོ་ལུ་ལོག་འོང་།

قَالُوْا مَنْ فَعَلَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَآ اِنَّهٗ لَمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

qālū man fa‘ala hāżā bi'ālihatinā innahū laminaẓ-ẓālimīn(a).

ང་བཅས་ཀྱི་ལྷ་ཚུ་ལུ་ འདི་ག་གིས་འབད་ཡི་ག་ ངོ་མ་རང་ ཁོ་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་ཨིན་ཟེར་སླབ་ནུག།

قَالُوْا سَمِعْنَا فَتًى يَّذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهٗٓ اِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū sami‘nā fatay yażkuruhum yuqālu lahū ibrāhīm(u).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ "ང་བཅས་ཀྱིས་ གཞོནམ་ཅིག་གིས་ ༼སྐུ་འདྲ་འདི་ཚུ་༽ ཉེས་འཛུགས་བཀལ་ཡོདཔ་སྦེ་གོ་ཡི་ ཁོ་གི་མིང་འདི་ ཨིབ་རཱ་ཧམ་ཟེར་སླབ་ནུག།

قَالُوْا فَأْتُوْا بِهٖ عَلٰٓى اَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُوْنَ

qālū fa'tū bihī ‘alā a‘yunin-nāsi la‘allahum yasyhadūn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ཁོ་ཕྱི་ཁར་འབག་སྟེ་ མི་ཚུ་ལུ་སྟོན་ཞིནམ་ལས་ ཁོང་གིས་མཐོང་ཚུགས་ཟེར་སླབ་ནུག

قَالُوْٓا ءَاَنْتَ فَعَلْتَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَا يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū a'anta fa‘alta hāżā bi'ālihatinā yā ibrāhīm(u).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ང་བཅས་རའི་ལྷ་ཨབ་ར་ཧམ་ལུ་ འདི་བཟུམ་གྱི་ལཱ་འབད་མི་འདི་ ཁྱོད་ཨིན་ན?

قَالَ بَلْ فَعَلَهٗ كَبِيْرُهُمْ هٰذَا فَسْـَٔلُوْهُمْ اِنْ كَانُوْا يَنْطِقُوْنَ

qāla bal fa‘alahū kabīruhum hāżā fas'alūhum in kānū yanṭiqūn(a).

ཁོ་གིས་ (Ibrahim) ལན་གསལ་འབད་མི་ནང་ "ངོ་མ་ལུ་ ༼སྐུ་འདྲ་༽ སྦོམ་འདི་གིས་འབད་ཡོདཔ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཁ་སླབ་ཚུགས་ག་ཟེར་དྲིས།"

فَرَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَنْفُسِهِمْ فَقَالُوْٓا اِنَّكُمْ اَنْتُمُ الظّٰلِمُوْنَ ۙ

fa raja‘ū ilā anfusihim fa qālū innakum antumuẓ-ẓālimūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ཀྱིས་ དྲན་ཤེས་ལུ་ལོག་འོང་སྟེ་ "ངོ་མ་རང་ ཁྱེད་ཆ་ཁྱབ་ཀྱིས་ འཛོལ་བ་འབད་ཡི་ཟེར་སླབ་ནུག"

ثُمَّ نُكِسُوْا عَلٰى رُءُوْسِهِمْۚ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هٰٓؤُلَاۤءِ يَنْطِقُوْنَ

Ṡumma nukisū ‘alā ru'ūsihim, laqad ‘alimta mā hā'ulā'i yanṭiqūn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་མགུ་ཏོ་གུར་ ༼ཁྱོད་ཀྱིས་ ༼ཨིབ་རམ་༽ གིས་ ༼སྐུ་འདྲ་ཚུ་གིས་༽ ཁ་སླབ་མི་ཚུགས་ཟེར་ ངེས་པར་དུ་ཤེས་ཟེར་སླབ་ནུག།

قَالَ اَفَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يَضُرُّكُمْ ۗ

qāla afata‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘ukum syai'aw wa lā yaḍurrukum.

ཁོ་གིས་ (ཨིབ་རཱ་ཧམ་) གིས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཨ་ལཱ་མ་གཏོགས་ གཞན་ལུ་ ཕྱག་འཚལ་མི་འདི་ ཁྱོད་ལུ་ ཕན་ཐོགས་ཆུང་ཀུ་ཅིག་ཡང་ མ་བྱུང་མི་དང་ ཁྱོད་ལུ་ གནོད་པ་ཡང་ མ་འབྱུང་མི་ལུ་ ག་ཅི་འབད་ ཕྱག་འཚལ་སྨོ?

اُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

uffil lakum wa limā ta‘budūna min dūnillāh(i), afalā ta‘qilūn(a).

ཁྱོད་དང་ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་མི་འདི་ལུ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད། ཁྱོད་ཀྱིས་ཧ་མ་གོ་གམ།”

قَالُوْا حَرِّقُوْهُ وَانْصُرُوْٓا اٰلِهَتَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ

qālū ḥarriqūhu wanṣurū ālihatakum in kuntum fā‘ilīn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་ངེས་པར་དུ་འབད་དགོ་པ་ཅིན་ ཁོ་མེ་བཏང་ཞིནམ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་ལྷ་ཚུ་ལུ་གྲོགས་རམ་འབད་ཟེར་སླབ་ནུག།

قُلْنَا يٰنَارُ كُوْنِيْ بَرْدًا وَّسَلٰمًا عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ ۙ

qulnā yā nāru kūnī bardaw wa salāman ‘alā ibrāhīm(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ (ཨཱལ་ལཱ་) གིས་ "ཨོ་མེ། ཁྱོད་ཚུ་ བསིལ་དྲོད་དང་ ཨིབ་རཱ་ཧམ་གྱི་དོན་ལུ་ སྐྱབས་མགོན་སྦེ་སྡོད།"

وَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَخْسَرِيْنَ ۚ

wa arādū bihī kaidan fa ja‘alnāhumul-akhsarīn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ཨབ་ར་ཧམ་ལུ་ ངན་པ་འབད་དགོ་མནོ་སྟེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ གྱོང་རྒུད་སྦོམ་ཤོས་རང་ ཕོག་མི་སྦེ་བཟོ་ཡི།

وَنَجَّيْنٰهُ وَلُوْطًا اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْناَ فِيْهَا لِلْعٰلَمِيْنَ

wa najjaināhu wa lūṭan ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā lil-‘ālamīn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་(ཨིབ་རམ་)དང་ལུཊ་གཉིས་འཛམ་གླིང་ཡོངས་ལུ་བྱིན་རླབས་གནང་མི་ས་གཞི་ཅིག་ནང་སྐྱབས་མཛད་ཡི།

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་ (ཨིབ་རམ་) ཨི་སཱག་དང་ཡ་ཀོབ་གཉིས་ གསོལ་རས་སྦེ་བྱིན་ཡི། དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་རེ་རེ་བཞིན་དུ་ མི་དྲང་བདེན་གྱི་མི་སྦེ་བཟོ་ཡི།

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ

wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱི་བཀའ་རྒྱ་ཚུ་གིས་ ང་བཅས་ལུ་ལམ་སྟོན་འབད་མི་ འགོ་ཁྲིདཔ་བཟོ་སྟེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ ལེགས་ཤོམ་འབད་དགོཔ་དང་ སྨོན་ལམ་བཏབ་དགོཔ་ དེ་ལས་ ཟ་ཀཏ་སྤྲོད་དགོཔ་ དེ་ལས་ ང་བཅས་རྐྱངམ་གཅིག་གིས་ ཁོང་ལུ་ཕྱག་འཚལ་དགོཔ་སྦེ་ གསལ་བསྒྲགས་འབད་ཡི།

وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ

wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ལུཊ་ལུ་ ཤེས་རབ་དང་ ཤེས་ཡོན་བྱིན་ཏེ་ བཙོག་པ་ཅན་གྱི་ལཱ་འབད་མི་ ཁྲོམ་སྡེ་ལས་ ༼མི་སེར་ཚུ་ལུ་བྱུང་མི་ ཉེས་ཆད་ལས་༽ སྐྱོབ་བཅུག་ཡི། ངོ་མ་རང་ཁོང་ཚུ་མི་ངན་དང་ངན་པ་ཨིན།

وَاَدْخَلْنٰهُ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ ࣖ

wa adkhalnāhu fī raḥmatinā, innahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་ང་བཅས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ལུ་བཙུགས་ཡི། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོ་ ཆོས་ཅན་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་ཨིན།

وَنُوْحًا اِذْ نَادٰى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِ ۚ

wa nūḥan iż nādā min qablu fastajabnā lahū fa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

དེ་ལས་ (དྲན་དགོ་) ནོཝ་གི་ལོ་རྒྱུས་འདི་ དེ་གི་ཧེ་མ་ ཁོ་གིས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་སྐབས་ལུ། ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་གི་(སྨོན་ལམ་)ངོས་ལེན་འབད་ཞིནམ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་དང་ཁོ་གི་རྗེས་འཇུག་ཚུ་ རྐྱེན་ངན་སྦོམ་ཅིག་ལས་སྐྱོབ་ཡི།

وَنَصَرْنٰهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَ

wa naṣarnāhu minal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauma sau'in fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་ང་བཅས་ཀྱི་རྟགས་མཚན་ལུ་དགག་པ་རྐྱབ་མི་ཚུ་ལས་རོགས་རམ་འབད་ཡི། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ མི་ངན་ཅིག་ཨིནམ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ཆུ་ནང་བཙུགས་ཡི།

وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ

wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).

དེ་ལས་ དཱ་ཝུད་དང་ སུ་ལེ་མཱན་གཉིས་ཀྱིས་ ས་ཞིང་འདི་གི་སྐོར་ལས་ གྲོས་ཐག་བཅད་པའི་སྐབས་ ༼ས་ཞིང་འདི་༽ ཁོང་རའི་མི་སེར་གྱི་རྭཝ་ཚུ་གིས་ གནོད་སྐྱོན་བཏང་ཡོདཔ་ལས་ཨིན་མས། དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་གིས་ ཐག་བཅད་མི་འདི་ མཐོང་ཡི།

فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ

fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ སུ་ལེ་མཱན་ལུ་ ཧ་གོ་ཐངས་བྱིན་ཡི། དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ རེ་རེ་ལུ་ ཤེས་རབ་དང་ ཤེས་ཡོན་བྱིན་ཏེ་ རི་དང་བྱ་ཚུ་ག་ར་ དཱ་ཝུད་དང་གཅིག་ཁར་ གཟི་བརྗིད་ཅན་སྦེ་ དབང་དུ་བསྡུ་ཡི། དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་འབད་མི་ཚུ་ཨིན།

وَعَلَّمْنٰهُ صَنْعَةَ لَبُوْسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِّنْۢ بَأْسِكُمْۚ فَهَلْ اَنْتُمْ شٰكِرُوْنَ

wa ‘allamnāhu ṣan‘ata labūsil lakum lituḥṣinakum mim ba'sikum, fahal antum syākirūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ དཱ་ཝུད་ལུ་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ དམག་ཆས་བཟོ་ཐངས་ཚུ་ སྟོན་བྱིན་ཡི། ཁྱོད་ཀྱིས་ (ཨཱལ་ལཱ་ལུ་) བཀའ་དྲིན་ཆེ་ག?

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ

wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).

དེ་ལས་ (ང་བཅས་ཀྱིས་ སུ་ལའི་མཱན་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ བྱིན་རླབས་གནང་མི་ ས་གཞི་ནང་ ཁོ་གི་བཀའ་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ རླུང་ཤུགས་ཅན་ཅིག་ འཕུ་ཡི། ང་བཅས་ག་ར་ཤེས་མི་ཨིན།

وَمِنَ الشَّيٰطِيْنِ مَنْ يَّغُوْصُوْنَ لَهٗ وَيَعْمَلُوْنَ عَمَلًا دُوْنَ ذٰلِكَۚ وَكُنَّا لَهُمْ حٰفِظِيْنَ ۙ

wa minasy-syayāṭīna may yagūṣūna lahū wa ya‘malūna ‘amalan dūna żālik(a), wa kunnā lahum ḥāfiẓīn(a).

དེ་ལས་ (ང་བཅས་ཀྱིས་ སོ་ལོ་མོན་ལུ་ཡང་ ཕུལ་ཡི།) བདུད་སྡེ་ཚན་ཅིག་གིས་ ཁོ་གི་དོན་ལུ་ (མཚོ་ནང་) མཆོང་སྟེ་ དེ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ལཱ་གཞན་འབད་ནུག། དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་བལྟ་རྟོགས་འབདཝ་ཨིན།

۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

དེ་ལས་ ཡོབ་གིས་ ཁོ་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་ སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་སྐབས་ "(ཨོ་ངེ་གི་གཙོ་བོ་) ཁྱོད་སྙིང་རྗེ་ཅན་ག་ར་གི་གཙོ་བོ་ཨིན་རུང་ ང་ལུ་ནད་གཞི་ཕོག་ཡོདཔ་ཨིན།"

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ

fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ༼ཁོ་གི་སྨོན་ལམ་༽ ལན་བཏབ་སྟེ་ དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་གི་གུ་ཡོད་པའི་ནད་གཞི་འདི་ བཏོན་བཏང་ཞིནམ་ལས་ ཁོ་གི་བཟའ་ཚང་ཚུ་ ཁོ་ལུ་ལོག་སྤྲོད་ཡི།

وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِدْرِيْسَ وَذَا الْكِفْلِۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰبِرِيْنَ ۙ

wa ismā‘īla wa idrīsa wa żal-kifl(i), kullum minaṣ-ṣābirīn(a).

དེ་ལས་ (ལོ་རྒྱུས་དྲན་དགོཔ་) ཨིསི་མཱལ་ ཨིཌ་རིསི་དང་ ཟུལ་ཀི་ཕི་ལི། ཁོང་ཆ་ཁྱབ་བཟོད་སྒོམ་གྱི་མི་ཨིན།

وَاَدْخَلْنٰهُمْ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهُمْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa adkhalnāhum fī raḥmatinā, innahum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ཚུ་ ང་བཅས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ལུ་བཙུགས་ཡི། དངོས་གནས་ཁོང་ཚུ་ཆོས་ལྡན་གྱི་མི་ཚུ་གི་གྲངས་སུ་ཚུདཔ་ཨིན།

وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ

wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).

དེ་ལས་ ཟུན་ནུན་(ཇོ་ན) གི་ལོ་རྒྱུས་དྲན་དགོ། ཁོ་ ཁྲོ་གཏུམ་གྱི་གནས་སྟངས་ནང་ འགྱོ་བའི་སྐབས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་ལུ་ ལཱ་ཁག་མ་བཟོ་ཟེར་མནོ་སྟེ་ གནམ་མེད་ས་མེད་ གནག་དུང་དུ་སྦེ་ གནས་སྟངས་ནང་ སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་ "ཁྱོད་ལས་ལྷག་སྟེ་ ལྷ་མེད་ ཁྱོད་ལུ་གཟི་བརྗིད་ཡོད། ང་ཡང་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་ཨིན།"

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗۙ وَنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْغَمِّۗ وَكَذٰلِكَ نُـْۨجِى الْمُؤْمِنِيْنَ

fastajabnā lahū wa najjaināhu minal-gamm(i), wa każālika nunjil-mu'minīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་གི་(སྨོན་ལམ་)ལུ་ལན་བཏབ་སྟེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་ཡི། དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་དད་པ་ཅན་ཚུ་སྐྱོབ་ཨིན།

وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ

wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).

དེ་ལས་ (ལོ་རྒྱུས་དྲན་དགོཔ་) ཟ་ཀ་རི་ཡ་གིས་ ཁོ་རའི་དཀོན་མཆོག་ལུ་ སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་སྐབས་ "ཨོ་ངེ་གི་དཀོན་མཆོག་ ང་རྐྱངམ་གཅིག་སྡོད་བཅུག་མ་བཅུག་ (ཨ་ལོ་མེད་པར་) ཁྱོད་འདི་ བརྒྱུད་འཛིན་དྲག་ཤོས་ཨིན།"

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ

fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་གི་སྨོན་ལམ་ལུ་ལན་བཏབ་སྟེ་ ཡ་ཧ་ཡ་བྱིན་ཏེ་ ཁོ་གི་ཨམ་སྲུ་འདི་ མངལ་ཆགས་ཚུགསཔ་བཟོ་ཡི། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོང་གིས་ དུས་རྒྱུན་དུ་ ལེགས་ཤོམ་འབད་ནི་ལུ་ མགྱོགས་པ་རང་ རེ་བ་དང་ ཚ་གྱང་སྦོམ་སྦེ་ ང་བཅས་ལུ་ སྨོན་ལམ་བཏབ་ཨིན། དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་ང་བཅས་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ཨིན།

وَالَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهَا مِنْ رُّوْحِنَا وَجَعَلْنٰهَا وَابْنَهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhā mir rūḥinā wa ja‘alnāhā wabnahā āyatal lil-‘ālamīn(a).

དེ་ལས་ (མར་ཡམ་གྱི་ལོ་རྒྱུས་དྲན་དགོཔ་) མོ་གི་གུས་ཞབས་བདག་འཛིན་འཐབ་མི་ དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ང་བཅས་ལས་ མོ་གི་གཟུགས་ནང་ལུ་ དབུགས་གཏོང་ལེན་འབད་ཡི། ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་དང་ཁོ་གི་ཨ་ལོ་ཚུ་ འཛམ་གླིང་ག་ར་གི་དོན་ལུ་ ༼ཨཱལ་ལཱ་གི་མཐོ་ཚད་༽ གི་རྟགས་མཚན་ཅིག་སྦེ་བཟོ་ཡི།

اِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةًۖ وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْنِ

inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidah(tan), wa ana rabbukum fa‘budūn(i).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ འདི་ (ཏཱ་ཧིད་ཆོས་ལུགས་) ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་ལུགས་ ཆོས་ལུགས་གཅིག་ཨིནམ་ལས་ ང་ཁྱོད་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ཨིནམ་ལས་ ང་ལུ་ཕྱག་འཚལ་དགོ།

وَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْۗ كُلٌّ اِلَيْنَا رٰجِعُوْنَ ࣖ

wa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum, kullun ilainā rāji‘ūn(a).

དེ་འབདཝ་ད་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ཀྱིས་ ཆོས་དང་འབྲེལ་བའི་གནད་དོན་ཚུ་ནང་ ཁ་ཕྱེ་སྟེ་སྡོད་ནུག། དེ་ཚུ་རེ་རེ་བཞིན་དུ་ (སྡེ་ཚན་ཆ་མཉམ་) ང་བཅས་ལུ་ལོག་འོང་།

فَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهٖۚ وَاِنَّا لَهٗ كٰتِبُوْنَ

famay ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā kufrāna lisa‘yih(ī), wa innā lahū kātibūn(a).

ག་གིས་ ལཱ་ལེགས་ཤོམ་འབད་དེ་ དད་པ་བསྐྱེད་པ་ཅིན་ ཁོ་གི་འབད་བརྩོན་འདི་ བཀག་ཆ་འབད་མི་ཚུགས།

وَحَرٰمٌ عَلٰى قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَآ اَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

wa ḥarāmun ‘alā qaryatin ahlaknāhā, innahum lā yarji‘ūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ མེདཔ་བཏང་མི་ ས་གཞི་ཅིག་ལུ་ ལོག་མ་འོང་ནི་འདི་ འབད་མ་ཚུགསཔ་ཨིན།

حَتّٰىٓ اِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوْجُ وَمَأْجُوْجُ وَهُمْ مِّنْ كُلِّ حَدَبٍ يَّنْسِلُوْنَ

Ḥattā iżā futiḥat ya'jūju wa ma'jūju wa hum min kulli ḥadabiy yansilūn(a).

གཡག་ཇུ་དང་ མཀ་ཇུ་ (གྱང་) ཚུ་ ཕྱེ་སྟེ་ མཐོ་ཚད་ག་ར་ལས་ མགྱོགས་པ་རང་ མར་འབབ་མ་ཚུགས་ཚུན་ཚོད།

وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَاِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ اَبْصَارُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ يٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا بَلْ كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

waqtarabal-wa‘dul-ḥaqqu fa iżā hiya syākhiṣatun abṣārul-lażīna kafarū, yā wailanā qad kunnā fī gaflatim min hāżā bal kunnā ẓālimīn(a).

དེ་ལས་ ཁས་བླངས་བདེན་པ་འདི་ ༼འཆི་བ་ལས་སླར་གསོན་པའི་ཉིནམ་༽ ཉེ་བར་འོང་པའི་སྐབས་ གློ་བུར་དུ་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་མིག་ཏོ་ཕྱེ་འོང་། ༼ཁོང་གིས་སླབ་ནུག༽ "ང་བཅས་ག་དེ་ཅིག་སྡུག་བསྔལ་ཅན་ཨིན་ན? ང་བཅས་འདི་ལུ་ རྩ་བ་ལས་རང་ སྣང་མེད་སྦེ་སྡོདཔ་ཨིན། དོན་དངོས་ལུ་ ང་བཅས་དྲང་བདེན་མེད་པའི་མི་ཚུ་ཨིན།"

اِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ حَصَبُ جَهَنَّمَۗ اَنْتُمْ لَهَا وٰرِدُوْنَ

innakum wa mā ta‘budūna min dūnillāhi ḥaṣabu jahannam(a), antum lahā wāridūn(a).

ཁྱོད་དང་ དཀོན་མཆོག་ལས་ལྷག་སྟེ་ ཁྱེད་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་མི་ཚུ་ དམྱལ་བ་གི་དོན་ལུ་ སྣུམ་རླངས་ཨིན། ཁྱོད་ (ངེས་པར་དུ་) དེ་ནང་ལུ་འཛུལ།

لَوْ كَانَ هٰٓؤُلَاۤءِ اٰلِهَةً مَّا وَرَدُوْهَاۗ وَكُلٌّ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lau kāna hā'ulā'i ālihatam mā waradūhā, wa kullun fīhā khālidūn(a).

གལ་ཏེ་(སྐུ་འདྲ་ཚུ་)ལྷ་ཨིན་པ་ཅིན་ ངེས་པར་དུ་ཁོང་ཚུ་(དམྱལ་བ་)ནང་འཛུལ་མི་ཚུགས། དེ་འབདཝ་ད་ ག་ར་དེ་ནང་ རྟག་བུ་རང་ སྡོད་འོང་།

لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّهُمْ فِيْهَا لَا يَسْمَعُوْنَ

lahum fīhā zafīruw wa hum fīhā lā yasma‘ūn(a).

དེ་ནང་ལུ་ ངུ་སྐད་རྐྱབ་སྟེ་ སྐད་རྐྱབ་སྟེ་ ༼དམྱལ་བ་༽ དེ་ནང་ཡོད་མི་ཚུ་གིས་ གོ་མི་ཚུགས།

اِنَّ الَّذِيْنَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِّنَّا الْحُسْنٰىٓۙ اُولٰۤىِٕكَ عَنْهَا مُبْعَدُوْنَ ۙ

innal-lażīna sabaqat lahum minnal-ḥusnā, ulā'ika ‘anhā mub‘adūn(a).

ང་བཅས་ལས་ ལེགས་ཤོམ་ཡོད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ཧེ་མ་ལས་ ཐག་རིང་སར་ བཞག་འོང་།

لَا يَسْمَعُوْنَ حَسِيْسَهَاۚ وَهُمْ فِيْ مَا اشْتَهَتْ اَنْفُسُهُمْ خٰلِدُوْنَ ۚ

lā yasma‘ūna ḥasīsahā, wa hum fīmasytahat anfusuhum khālidūn(a).

དེ་ཚུ་གིས་ ༼དམྱལ་བའི་མེ་གི་༽ སྐད་སྒྲ་འདི་ མ་གོཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ རེ་འདོད་ཡོད་མི་ག་ར་ནང་ ༼སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་དེ་༽ རྟག་བུ་རང་ སྡོདཔ་ཨིན།

لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْاَكْبَرُ وَتَتَلَقّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُۗ هٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

lā yaḥzunuhumul-faza‘ul-akbaru wa tatalaqqāhumul-malā'ikah(tu), hāżā yaumukumul-lażī kuntum tū‘adūn(a).

འཇིགས་སྣང་ཅན་གྱི་རྣམ་རྟོག་འདི་གིས་ ཁོང་ལུ་སེམས་སྡུག་མ་བསྐྱེད་པར་ མཁའ་འགྲོ་ཚུ་གིས་ ཁོང་ལུ་ཕེབས་བསུ་ཞུ་འོང་།

يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ

yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).

(དྲན་) ང་བཅས་ཀྱིས་ ཤོག་གུ་བསྐོར་བ་བཟུམ་སྦེ་ ཞིང་ཁམས་བསྐོར་བའི་ཉིནམ་ལུ། ང་བཅས་ཀྱིས་ འགོ་དང་པ་བཟོ་ནི་འགོ་བཙུགས་ཡོདཔ་བཟུམ་སྦེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ལོག་སྟེ་རང་ བསྐྱར་ལོག་འབད་ནི་ཨིན། (ཀ) ང་བཅས་ཀྱིས་ངེས་པར་དུ་སྒྲུབ་འོང་ཟེར་བའི་ཁས་བླངས། ངོ་མ་རང་ང་བཅས་ཀྱིས་འབད་འོང་།

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُوْرِ مِنْۢ بَعْدِ الذِّكْرِ اَنَّ الْاَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصّٰلِحُوْنَ

wa laqad katabnā fiz-zabūri mim ba‘diż-żikri annal-arḍa yariṡuhā ‘ibādiyaṣ-ṣāliḥūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཟ་བུར་ནང་ འཛམ་གླིང་འདི་ ངེ་གི་དྲང་བདེན་གྱི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་གིས་ བདག་འཛིན་འཐབ་འོང་ཟེར་ བྲིས་ཡོདཔ་ཨིན།

اِنَّ فِيْ هٰذَا لَبَلٰغًا لِّقَوْمٍ عٰبِدِيْنَ ۗ

inna fī hāżā labalāgal liqaumin ‘ābidīn(a).

དོན་དངོས་ཐོག ༼འདི་ནང་ལུ་བཀོད་དེ་ཡོད་མི་འདི་༽ ༼ཨཱལ་ལཱ་༽ ལུ་ཕྱག་འཚལ་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ངོ་མ་རང་ ༼ཆ་ཚང་༽ ལམ་སྟོན་ཅིག་ཨིན།

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wa mā arsalnāka illā raḥmatal lil-‘ālamīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱོད་ (མུ་ཧ་མཱད་) མེན་པར་ འཛམ་གླིང་ག་ར་ལུ་ སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ནིའི་དོན་ལུ་ བཏང་ཡི།

قُلْ اِنَّمَا يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

qul innamā yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fahal antum muslimūn(a).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཟེར་སླབ། "ངོ་མ་རང་ ང་ལུ་གསལ་བསྒྲགས་འབད་མི་འདི་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་འདི་ དཀོན་མཆོག་གཅིག་ཨིནམ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ༼ཁོ་ལུ་༽ མགུ་བསྐོར་བརྐྱབ་ཡི་ག་?

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ اٰذَنْتُكُمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ وَاِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ اَمْ بَعِيْدٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ

fa in tawallau fa qul āżantukum ‘alā sawā'(in), wa in adrī aqarībun am ba‘īdum mā tū‘adūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཕྱིར་ལོག་འབད་བ་ཅིན་ (མུ་ཧ་མཱད་) ལུ་ "ང་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ དེ་སྦེ་རང་ (སློབ་སྟོན་) (ང་བཅས་ཀྱི་བར་ན་) བརྡ་སྤྲོད་འབད་ཡི། ཁྱོད་ལུ་ཉེན་བརྡ་འབད་མི་འདི་ ཉེ་འདབས་དང་ ཐག་རིང་སར་ཨིན་ན་ ང་གིས་མི་ཤེས།"

اِنَّهٗ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُوْنَ

innahū ya‘lamul-jahra minal-qauli wa ya‘lamu mā taktumūn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་སླབ་མི་ཚིག་ཚུ་ ཁོ་གིས་གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ཤེས་ཏེ་ ཁྱོད་ཀྱིས་གསང་བ་བཞག་མི་འདི་ཡང་ཤེས་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَاِنْ اَدْرِيْ لَعَلَّهٗ فِتْنَةٌ لَّكُمْ وَمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

wa in adrī la‘allahū fitnatul lakum wa matā‘un ilā ḥīn(in).

དེ་ལས་ ང་གིས་མི་ཤེས་ དུས་ཚོད་བཀོད་མི་ཚུན་ཚོད་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ བརྟག་དཔྱད་དང་ དགའ་སྤྲོ་ཅིག་འོང་ནི་མས།

قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ

qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).

ཁོ་གིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) གིས་ "ཨོ་ངེ་གི་གཙོ་བོ་ དྲང་བདེན་གྱི་ཐོག་ལས་ ཐག་བཅད་གནང་། ང་བཅས་ཀྱི་གཙོ་བོ་འདི་ སྙིང་རྗེ་ཅན་ཨིནམ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་སླབ་མི་ག་ར་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཆ་རོགས་ཞུཝ་ཨིན།"